Για «ψύλλου πήδημα» στο Εξωτερικό ο Παπανδρέου

Οργή για τα ταξιδάκια αναψυχής με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΤΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΧΩΡΑ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΥΠΟΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΜΠΟΥΣΟΥΛΑ Έχει μετατρέψει το υπερατλαντικό ταξίδι Αθήνα-Νέα Υόρκη σαν τη διαδρομή Κολιάτσου-Παγκράτι Κανένας άλλος πρωθυπουργός δεν έχει τη συμπεριφορά του Παπανδρέου Αντί να καθίσει στο γραφείο του και να δει τι γίνεται με τις απεργίες και το χάος στα λιμάνια, με την κατάσταση στην παιδεία, την κατάρρευση της υγείας, τη διάλυση του αγροτικού τομέα, τη μείωση του τουρισμού, την κατάσταση στη δημόσια διοίκηση και όλα τα κωμικοτραγικά που σημειώνονται στην Οικονομία και στο Ασφαλιστικό, προτιμά τα ταξιδάκια αναψυχής που άλλωστε είναι το χόμπι του Επτά χιλιάδες ευρώ την ώρα κόστισε το ταξίδι του Παπανδρέου στην Αμερική με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο. Γιατί δεν πάει με το αεροπλάνο της γραμμής; Μέχρι πότε ο κ. Παπανδρέου θα παριστάνει τον περιηγητή των εθνών; Και μέχρι πότε θα πληρώνουμε τις δημόσιες σχέσεις του; Από την ημέρα που έγινε Πρωθυπουργός «τρελάθηκε» σε πολυδάπανα ταξίδια αναψυχής Πληρώνουμε ακριβά τον πρωθυπουργικό τουρισμό. Σε μια περίοδο όπου οι πολίτες καταδυναστεύονται από το βάρος των δικών του επώδυνων μέτρων. Σε περιηγητή των εθνών έχει μετατραπεί ο πρωθυπουργός της χώρας την ώρα που στο εσωτερικό τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται και οι πολίτες αδυνατούν να ανταποκριθούν στοιχειωδώς στις υποχρεώσεις τους, εξαιτίας των επώδυνων μέτρων που έχει λάβει, οδηγώντας μας στα σαγόνια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με το πρόσχημα ότι θα μας βγάλει από την οικονομική κρίση. Όλοι γνωρίζαμε το πάθος του κ. Γ. Παπανδρέου, ως υπουργού των Εξωτερικών, να ταξιδεύει ανά την υφήλιο, διαμένοντας σε... πολυτελή ξενοδοχεία κοντά σε καταπράσινα πάρκα, ώστε να έχει και τη δυνατότητα να αθλείται. Είχε όμως νομιμοποιητική βάση αυτή η ταξιδευτική του δεινότητα, εκ της ιδιότητας την οποία κατείχε και των υποχρεώσεων που αυτή αναπόφευκτα επιφέρει. Πιστεύαμε όμως ότι, ως πρωθυπουργός της χώρας, θα εγκατέλειπε αυτήν τη συνήθεια και θα ασχολούνταν περισσότερο με τα καυτά προβλήματα της χώρας και την αναζήτηση άμεσων και εφικτών λύσεων. Εις μάτην. Από την επόμενη της εκλογής του άρχισε. δυστυχώς τις περιηγήσεις του ανά την υφήλιο για ψύλλου πήδημα. Έχει μετατρέψει το υπερατλαντικό ταξίδι Αθήνα -Νέα Υόρκη, λες και είναι η αστική διαδρομή Κολιάτσου -Παγκράτι. Είναι πρωτοφανές το φαινόμενο και άκρως επικίνδυνο για τη χώρα. Αλλά κι όταν βρίσκεται εντός των συνόρων είτε θα περιοδεύει σε κάποιο νομό για να γνωρίσει τους ιθαγενείς της υπαίθρου χώρας, είτε θα εξαφανίζεται με το κανό στα καταγάλανα νερά του Σαρωνικού και του Αιγαίου. 7.000 ευρώ κάθε ώρα πτήσης Μάλιστα σ' αυτά τα ταξίδια του χρησιμοποιεί την ιδιότητα είτε του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, είτε του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για να έχει τη νομιμοποιητική βάση των περιηγήσεων του. Και χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροπλάνο του οποίου η κάθε ώρα πτήσης κοστίζει πάνω από επτά χιλιάδες ευρώ. Κι αν τα ταξίδια του αυτά είχαν κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα για τη χώρα και τους πολίτες της, τότε, ουδείς, θα μπορούσε να αμφισβητήσει την αναγκαιότητα τους. Δυστυχώς, τα θετικά αποτελέσματα για τη χώρα είναι είτε ανύπαρκτα είτε πενιχρά. Κι εδώ προκύπτει το μεγάλο ερώτημα. Μπορεί ο τόπος να πληρώνει τις δημόσιες, σχέσεις ενός Πρωθυπουργού σε μια περίοδο όπου οι πολίτες αργοσβήνουν υπό το βάρος των δικών του επώδυνων μέτρων; Ο κ. Παπανδρέου μετέβη στην Ουάσιγκτον και οδήγησε τη χώρα στο ΔΝΤ, όπου υπέγραψε ένα πρωτοφανές σε σκληρότητα Μνημόνιο καταδυνάστευσης του ελληνικού λαού με το πρόσχημα ότι η χώρα έφτασε στο χείλος της χρεοκοπίας κι αφού πρώτα επί έξι μήνες παρέμενε αδρανής παθητικός παρατηρητής των τεκταινομένων. Έφερε νύχτα, με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς .ούτε οι βουλευτές του να γνωρίζουν, το περιεχόμενο του Μνημονίου, το ψήφισε επιβάλλοντας αυστηρή κομματική πειθαρχία και μετά ξανάπιασε το χόμπι του, τα ταξίδια. Στο μεταξύ, άφησε στην Αθήνα τους υπουργούς του να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά κι αυτός ως σύγχρονος Πόντιος Πιλάτος νίπτει τας χείρας του από το τι μέλλει γενέσθαι. Γιατί αυτό που γίνεται στη χώρα είναι τραγωδία κι ο Πρωθυπουργός είναι απών. Μηνύματα από το... εξωτερικό Στα εργασιακά και το ασφαλιστικό έρχονται προς ψήφιση στη Βουλή μέτρα, τα οποία φέρνουν τους εργαζόμενους πίσω στον Μεσαίωνα, καταστρατηγούνται τα πάντα. Οι εργαζόμενοι αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα και ο κ. Παπανδρέου από το εξωτερικό τους στέλνει μηνύματα αισιοδοξίας και εξόδου στο απώτατο μέλλον από την οικονομική κρίση. Είναι τουλάχιστον, απρεπές αν όχι κωμικοτραγικό. Η Οικονομία στα χέρια του υπουργού Οικονομίας κ. Γ. Παπακωνσταντίνου βουλιάζει με τους δείκτες να καταγράφουν όχι ανάκαμψη, όπως επιθυμούν στην Κυβέρνηση, αλλά δραματική πτώση και την Τρόικα των δανειστών μας να ζητά περισσότερα και σκληρότερα μέτρα. Η ύφεση μεγαλώνει, η ανεργία πολλαπλασιάζεται, ο πληθωρισμός έχει πάρει την ανηφόρα μαζί με τις τιμές σε όλα τα καταναλωτικά αγαθά, οι έμμεσοι κι άμεσοι φόροι αυξάνουν και οι πολίτες είναι στα όρια της κατάρρευσης. Επιχειρήσεις κλείνουν κατά δεκάδες, οι τράπεζες φοβούνται χρεοκοπία το φθινόπωρο κι έχουν κλείσει τις στρόφιγγες για κάθε είδους δάνειο κι οι απολύσεις έχουν γίνει καθημερινό φαινόμενο που οδηγούν σε διάλυση οικογένειες και νοικοκυριά. Πλήρης διάλυση Η παιδεία παραπαίει στα χέρια μιας υπουργού που είναι φανερό ότι δεν διαθέτει το ειδικό βάρος να ανταποκριθεί στις αυξημένες υποχρεώσεις με χιλιάδες μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς να είναι όμηροι μιας ανερμάτιστης εκπαιδευτικής πολιτικής για την οποία δεν έχουν συμφωνήσει ούτε καν τα ίδια τα στελέχη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου μεταξύ τους. Η υγεία έχει καταρρεύσει, βρίσκεται με νάρθηκα στην εντατική και η υπουργός κ. Ξενογιαννακοπούλου συνεχίζει να εξαπολύει μύδρους κατά πάντων μέσα από τηλεοπτικές της παρουσίες, μήπως και διασωθεί επικοινωνιακά. Τα περίφημα «πιράνχας» συνεχίζουν το έργο τους και οι ασθενείς αναζητούν μάταια ένα κρεβάτι σε δημόσιο νοσοκομείο, για να σωθούν με τις ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτικό υλικό να θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων πολιτών. Στον αγροτικό τομέα, η πλήρης διάλυση. Με μια υπουργό την κ. Μπατζελή να εκδίδει ανούσιες ανακοινώσεις με το σωρό για τη δήθεν σωτηρία των αγροτών κάι οι οποίες τελικά καταλήγουν να γίνονται ανέκδοτο, αφού δεν λύνουν κανένα απολύτως πρόβλημα. Εξαφανισμένος Τον υπουργό Εσωτερικών, εξαφανισμένο μέσα από ένα γραφείο στη Βασιλίσσης Σοφίας, να νομοθετεί και να υπογράφει τη θανατική καταδίκη, το τέλος της ελληνικής περιφέρειας, η οποία οδηγείται σε πλήρη μαρασμό και ερημοποίηση. Και ταυτόχρονα, να καταργεί κάθε δημοσιοϋπαλληλικό μέτρο επιβίωσης των οικογενειών των υπαλλήλων, οδηγώντας τους σε διάλυση του οικογενειακού θεσμού σε μια περίοδο έντονης οικονομικής κρίσης κάνοντας ρεβανσιστικές μεταθέσεις και άρσεις δίκαιων αποσπάσεων με το πρόσχημα ότι αυτές θα σώσουν το δημόσιο τομέα, ενώ βοηθούσαν σε οικογενειακές συνενώσεις. Πρόκειται για ένα σύγχρονο κοινωνικό έγκλημα από ένα υπουργό που θέλει να εμφανίζεται με τον μανδύα του σοσιαλιστή, αλλά επί της ουσίας είναι απρόσιτος, άδικος κοινωνικά. Την ώρα που ο τουρισμός εμφανίζεται μειωμένος και όσοι ήλπιζαν να διορθώσουν το εισόδημα τους το βλέπουν να καταποντίζεται, τα λιμάνια είναι κλειστά και η αρμόδιος υπουργός στην Κίνα, με αποτέλεσμα να χάνονται εκατομμύρια ευρώ από τις τσέπες των επιχειρηματιών. Η χώρα βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής. Ο Πρωθυπουργός συνεχίζει τα ταξίδια του. Θεωρεί ότι η χώρα θα σωθεί, αφού την έθεσε στον αυτόματο πιλότο της αδιαφορίας. Την ίδια ώρα που από την Αμερική κάνει λόγο περί «της ανάγκης παγκόσμιας διακυβέρνησης». Μια θεωρία άκρως επικίνδυνη για την εθνική μας υπόσταση, την ώρα μάλιστα που ο ίδιος έχει παραδεχτεί με τις πράξεις του ότι η χώρα μας έχει απωλέσει την εθνική της ακεραιότητα. Αλλά η χώρα αυτές τις δύσκολες και δραματικές ώρες δεν χρειάζεται τουρίστα Πρωθυπουργό αλλά υπεύθυνο Πρωθυπουργό και υπουργούς. (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ)(Α.K.)