Γιατί χαίρονται οι Τούρκοι;

Μήπως ελέγχουν έως την Γενική Γραμματεία Ενημερώσεως; Γράφει ο Γιώργος Λεκάκης, Το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής (που – σημειωτέον - δεν έχει λόγο να υπάρχει) εξέφρασε την «ευχαρίστησή» του για τον αποκλεισμό - από τον κ. Πεταλωτή - των Πομάκων και της «φωνής τους», της εφημερίδας «Ζαγάλισα», από την ημερίδα «Ελληνική Επικαιρότητα – Στοχευμένες Δράσεις», η οποία πραγματοποιήθηκε εν Αθήναις στις 16 Μαρτίου 2010. Και όταν οι Τούρκοι εκφράζουν την ευχαρίστησή τους για κάτι που έκανε η ελληνική κυβέρνηση, είναι σίγουρο πως η τελευταία δεν ενήργησε σωστά για τους πολίτες που την ψήφισαν… Γράφει, λοιπόν, η πομακική εφημερίδα «Ζαγάλισα»: «Τουρκικοί λεονταρισμοί καταγράφηκαν στην Κομοτηνή, όπου κάποιοι κομπάζουν, ότι υποχρέωσαν τον... υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Γιώργο Πεταλωτή, να διαγράψει την Ζαγάλισα και ΜΟΝΟ ΑΥΤΗΝ από όλα τα έντυπα της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας, προκειμένου να μην συμμετάσχει στην ημερίδα με θέμα “Ελληνική Επικαιρότητα-Στοχευμένες Δράσεις”, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα την Τρίτη 16 Μαρτίου 2010. Για την ΖΑΓΑΛΙΣΑ είναι βέβαια τιμή να την ξεχωρίζουν οι τουρκόφρονες ως μοναδική απειλή για τον τουρκικό εθνικισμό, σε σχέση με τις υπόλοιπες εφημερίδες της περιοχής. Για την Ελλάδα όμως είναι ντροπή και για άλλη μια φορά τίθεται το ερώτημα “ποιός πραγματικά έχει τον πρώτο ρόλο σε αυτά τα θέματα στην περιοχή, η Ελλάδα ή η Τουρκία;”. Εάν το ερώτημα σας φαίνεται υπερβολικό, τότε απαντήστε μας γιατί ακολουθήθηκε μεθόδευση με στόχο να αποκλειστεί η μοναδική πομάκικη εφημερίδα; Ποιό μήνυμα τελικά στέλνει μια τέτοια κίνηση στους Πομάκους της Ελληνικής Θράκης και ποιό μήνυμα στους καταπιεστές τους;». Είμαστε ενώπιον μιας καταφανούς περιπτώσεως λογοκρισίας σε μια εποχή που θέλουμε να την λέμε «δημοκρατική», αλλά που δυστυχώς αποδεικνύεται καθημερινώς πως δεν την βιώνουν όλοι ως τέτοια… Φίλοι μου αναγνώστες, εάν μπορείτε στηρίξτε την πομάκικη εφημερίδα! Για όσους δεν γνωρίζουν η «Ζαγάλισα» (= αγάπη) υπήρξε η πρώτη εφημερίδα των Πομάκων. Η φωνή όλων αυτών που αντιστέκονται στον τουρκικό επεκτατισμό. Πολεμήθηκε με οργή και φανατισμό από τους τουρκόφρονες μουσουλμάνους: Ενέδρες στους ταχυδρόμους που την μοίραζαν στα χωριά της Θράκης, δημόσια καταστροφή της εφημερίδος, ύβρεις και απειλές στους συντελεστές της εφημερίδος… Υπήρχαν όμως κι αυτοί που δεν υποχώρησαν και συνέχισαν να διαδίδουν την εφημερίδα χέρι με χέρι. Η πολεμική εναντίον της εφημερίδος ανάγκασε τους συντάκτες της να διακόψουν την κυκλοφορία - εν μέσω δημοκρατίας! – το 2001. Όμως το πνεύμα της παραδόσεως, της αντιστάσεως και του αγώνος εναντίον του τουρκικού επεκτατισμού συνεχίζεται σήμερα με την νέα έκδοση της εφημερίδος μετά από αρκετά χρόνια. Φέρνει το μήνυμα της ελπίδος σ’ όλους εκείνους που αντιστέκονται στην Νέα Τάξη. Όσοι μπορείτε στηρίξτε – έστω από μακριά, έστω με μια συνδρομή - την πομακική εφημερίδα της Ελλάδος και διαδώστε την φωνή των Πομάκων. Θα ενισχύσετε έτσι το μέτωπο της αντιστάσεως στον τουρκικό επεκτατισμό. Η αύξηση των συνδρομητών, είναι πραγματικά σημαντικό για την εφημερίδα, διότι απ’ αυτό εξαρτάται η οικονομική αυτοτέλεια της και κατά συνέπειαν η επιβίωση της στον αγώνα που δίνει εναντίον του τουρκικού εθνικισμού. Η συνδρομή στην εφημερίδα είναι μόλις 20 ευρώ ετησίως! Για επικοινωνία με την εφημερίδα «Ζαγάλισα»: e-mail: kepoer@yahoo.gr. ΥΓ: Θυμίζω, πως το 2008 ο βουλευτής ν. Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ, Τσετίν Μάντατζη, έκαμε επερώτηση προς τον τότε υπ. Παιδείας, Ευρ. Στυλιανίδη, σχετικά με τον εορτασμό της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου στην πομάκικη περιοχή του Δήμου Μύκης. Ο κ. Μάντατζη ανέφερε πως κατά τον εορτασμό κάποιος δάσκαλος «ανέθεσε στους μαθητές να χορέψουν βουλγαρικούς σκοπούς». Ο βουλευτής παραπλάνησε τον υπουργό και το ελληνικό Κοινοβούλιο, αφού η πραγματικότητα ήταν εντελώς διαφορετική: Οι μαθητές εχόρεψαν ενώπιον του ηρώου του ελληνικού πομακοχωρίου Σμίνθης παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς και έναν πομάκικο χορό (παραλλαγή του χασάπικου από την ορεινή Ξάνθη). Συγκεκριμένα το πομάκικο παραδοσιακό τραγούδι «’Uchi mo, máyko, préuchi» (δηλ. «Δίδαξέ με, μάνα μου, δίδαξέ με πιο καλά»). Θα έπρεπε να ήξερε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ της περιοχής πως άλλο τα πομάκικα και άλλο τα βουλγαρικά τραγούδια… Αλλά εάν στο ΠΑΣΟΚ θεωρούν τους Πομάκους Βουλγάρους, τότε κατανοώ και την πράξη του κ. Πεταλωτή, αλλά δεν μπορώ να μην την στηλιτεύσω... ΥΓ-2: Η στήλη έχει ξανα-ασχοληθεί με το θέμα των Πομάκων, με το άρθρο «Από τα Κιμμέρια και τα Άσκηρα, τραγούδια και σκοποί των Πομάκων της Θράκης» (21.07.2005). ΥΓ-3: Σημειώστε, πως η ηρωική διδασκάλισσα κ. Χαρά Νικοπούλου - του μειονοτικού δημοτικού σχολείου Μεγάλου Δερείου στον ν. Έβρου - κατέθεσε αγωγές κατά τριών μειονοτικών εφημερίδων - «Γκιουντέμ», και «Μπορλίκ» Κομοτηνής και της «Μιλλέτ» Ξάνθης - με την κατηγορία της διασποράς ψευδών ειδήσεων και της προσωπικής εκστρατείας συκοφαντήσεώς της και αξιώνει αποζημίωση 3 εκατομμύριων ευρώ. Η κ. Νικοπούλου χαρακτηρίζει αβάσιμο και παντελώς ψευδή τον ισχυρισμό των τριών εφημερίδων ότι ζήτησε από τους μαθητές να «ζωγραφίσουν την εικόνα του Αλλάχ». (. . . . . . . ksipnistere _ Ο σιωπών δοκεί συναινείν)