“Καίνε” τον Παπακωνσταντίνου οι καταγγελίες Βουρλούμη (“ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ”)

Στοιχεία-φωτιά για την αναντιστοιχία πράξεων και θέσεων που ελάμβανε ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΟΤΕ την περίοδο 2000-2002 ο νυν υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου προσκόμισε στην Βουλή ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ, Π. Βουρλούμης. Από τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Δ.Σ. του ΟΤΕ προκύπτει ότι την ίδια ώρα που δημοσίως ο κ. Παπακωνσταντίνου δήλωνε ότι ο Οργανισμός έχει καθυστερήσει τραγικά και έχει μείνει πίσω στην ευρυζωνικότητα και τις οπτικές ίνες, την ίδια ώρα συμμετείχε με τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. στην απόφαση για το ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή, για την προμήθεια υλικών ξεπερασμένης τεχνολογίας. Ερωτηθείς από τον βουλευτή της Ν.Δ. Κώστα Τζαβάρα, ο οποίος παρατήρησε ότι υπάρχουν σκιές για το κατά πόσο ακολουθήθηκε η σωστή διαδικασία στην ανάθεση προμηθειών του ΟΤΕ σε μία εποχή ταχύτατης εξέλιξης της τεχνολογίας, ο κ. Βουρλούμης είπε: "Το πραγματικό πρόβλημα δεν ήταν αν οι προμηθευτές χρέωσαν πέντε πάνω ή πέντε κάτω για πράγματα που είναι δύσκολο να αποδειχθούν, αλλά ότι η Ελλάδα συνέχιζε με παρωχημένες τεχνολογίες όταν τα άλλα κράτη εγκαθιστούσαν την ευρυζωνικότητα και τις νέες τεχνολογίες". Ο κ. Βουρλούμης υπογράμμισε, επίσης, ότι ορισμένες εταιρείες βρέθηκαν με υλικό το οποίο απαξιωνόταν και ήθελαν πάση θυσία να το ξεφορτωθούν. "Αυτό το υλικό το "φόρτωσαν" τελικά στον ΟΤΕ. Εν γνώσει της διοίκησης ότι ο Οργανισμός ζημιωνόταν, παραγγέλνοντας όχι μόνο παρωχημένο, αλλά και υπερτιμολογημένο υλικό" είπαν οι βουλευτές της Ν.Δ., με τον κ. Βουρλούμη να συμφωνεί, ρίχνοντας ευθύνες στις προηγούμενες διοικήσεις του ΟΤΕ, που αποφάσισαν και παρήγγειλαν τέτοιο υλικό. Πάντως, στο ζήτημα των συγκεκριμένων προμηθειών υλικού ξεπερασμένης τεχνολογίας ο κ. Βουρλούμης "έδειξε" και πολιτική καθοδήγηση, αφού πέρα από το κομμάτι που αφορούσε τον κ. Παπακωνσταντίνου - σ.σ. να θυμίσουμε ότι πριν πάει στον ΟΤΕ ήταν σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, για την Κοινωνία της Πληροφορίας -, αλλά και μετά ο ΟΤΕ διοικείτο ουσιαστικά από το κράτος και όχι από τις διοικήσεις του (...). Φαίνεται όμως ότι είχε δοθεί μία κατεύθυνση, η οποία ήταν λάθος. Και εκεί ήταν η μεγάλη ζημία. Διότι όταν πήγα εγώ βρήκα μια απαράδεκτη κατάσταση. Μια Ελλάδα με μόνο 14.000 ευρυζωνικές συνδέσεις".