Τις τελευταίες ημέρες, ο Ελληνικός Στρατός έγινε η αφορμή να δημοσιοποιηθεί η αντιπαράθεση που υποφώσκει τόσο στην πολιτική ηγεσία του ΥΕΘΑ όσο -κι εδώ είναι το σημαντικότερο- ανάμεσα στα δύο κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού, τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ.
Δε θα ασχοληθούμε καθόλου με αυτό το ζήτημα. Στο κάτω-κάτω της γραφής δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το Στρατό. Αντίθετα, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποια δείγματα των όσων επιτεύχθηκαν το 2015 -μια χρονιά που μόνον «εύκολη» δεν μπορεί να χαρακτηριστεί- τα οποία και αποδεικνύουν τις δυνατότητες και τις ικανότητες που έχει ο Ελληνικός Στρατός. Στοιχεία που, αν χρησιμοποιηθούν σωστά από τις πολιτικές ηγεσίες, θα προσφέρουν πολλά στη χώρα.
Και ξεκινάμε με τις δημιουργικές δραστηριότητες στον τομέα της εκπαίδευσης:
Στελέχη της 1ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών εκπόνησαν μελέτη με την ονομασία «Εκπαιδευτική Εγκατάσταση Εξομοίωσης Άλματος». Μια πρότυπη και πρωτότυπη εκπαιδευτική εγκατάσταση με την οποία επιτυγχάνεται η επαύξηση της επιχειρησιακής εκπαίδευσης του προσωπικού, ενώ υπάρχει και μείωση του κόστους.
Στο Κέντρο Εξομοιωτών Αρμάτων, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε επιτραπέζιο σύστημα εξομοίωσης άρματος μάχης Leopard 1Α5 για τριμελές πλήρωμα, με το λογισμικό εξομοίωσης Steel Beasts Pro. Κι εδώ κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί: «ε, και τι έγινε:». Ε, λοιπόν έγινε! Και πολύ μάλιστα. Αντίστοιχο σύστημα που είχε αγοραστεί στο παρελθόν από το εξωτερικό είχε στοιχίσει περί τα 248.000 €. Το νέο σύστημα -που έχει τις ίδιες εκπαιδευτικές δυνατότητες- κόστισε κάπου 24.000 €, δηλαδή μόλις το ένα δέκατο!
Το προσωπικό του ΤΣΥΑΥ, σχεδίασε και κατασκεύασε δύο εξομοιωτές πτήσης ελικοπτέρων UH-1Η, των γνωστότερων και ως Huey, με λογισμικό πτήσης και εξομοίωσης πραγματικών αεροδρομίων και αεροναυτιλίας με κόστος 20.000€. Να σημειωθεί ότι το πρόγραμμα συνεχίζεται με συνεχείς βελτιώσεις του εξομοιωτή (ρυθμίσεις-παραμετροποίηση λογισμικού εξομοίωσης των μηχανικών μερών, σεναρίων κ.τ.λ.).
Κι εδώ να παραθέσουμε ένα πολύ ενδεικτικό στοιχείο υψηλής παραγωγικότητας που έχει επιτευχθεί από το προσωπικό του Στρατού. Στις αποστολές της Σχολής Αλεξιπτωτιστών εκτελούνται, σε ετήσια βάση, περί τα 8.500 ανοίγματα αλεξιπτώτων. Αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται και ισόποσες συντηρήσεις και συσκευασίες τους. Σε μετρήσεις που έγιναν, αποδείχτηκε ότι οι συσκευαστές του Ελληνικού Στρατού είναι κατά 70% παραγωγικότεροι από τους ξένους συναδέλφους τους! Κι αυτό, όταν η παραγωγικότητα στις ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες -αποδεδειγμένα- είναι από τις χαμηλότερες στην Ε.Ε. Για να μην συγκριθούμε και με τον υπόλοιπο κόσμο και πάθουμε κατάθλιψη...
Ένα άλλο σημείο, στο οποίο το Ελληνικό Δημόσιο δεν διακρίνεται, είναι και αυτό που λέμε «διαχείριση προσωπικού». Κι επ’ αυτού όμως ο Στρατός έκανε την έκπληξη. Στις 7.295 μεταθέσεις προσωπικού που έγιναν, υποβλήθηκαν 564 προσφυγές. Από αυτές μόνο 36 κρίθηκαν βάσιμες. Να δούμε τους αριθμούς αυτούς σε ποσοστά; Λοιπόν οι προσφυγές αποτελούν το 7,73% του συνολικού αριθμού των μεταθέσεων. Οι δε προσφυγές που κρίθηκαν βάσιμες, το 6,38%. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Μα το οι αρμόδιες για τις μεταθέσεις διευθύνσεις του ΓΕΣ, κάνουν καλή δουλειά.
Δε θα μιλήσουμε για τις ασκήσεις -μικρής, κυρίως, κλίμακας λόγω των οικονομικών περιορισμών- που εκτελούνται από τις μονάδες του Στρατού, ούτε και για τις συμμετοχές τους σε διεθνείς. Και ο λόγος είναι πολύ απλός: Η «Α&Δ», σχεδόν σε κάθε τεύχος της, φροντίζει να έχει ένα -μικρό είναι αλήθεια- δείγμα τους. Ένα δείγμα πάντως που αποδεικνύει ότι οι μονάδες όχι μόνο δεν «λουφάρουν», κατά το κοινώς λεγόμενο, αλλά πετυχαίνουν απόλυτα το στόχο τους.
Συνεχίζοντας την αναφορά μας στις άγνωστες επιτυχίες του Στρατού, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε την περίπτωση του 642 Μηχανοκίνητου Τάγματος Πεζικού. Σ’ αυτήν τη μονάδα, λοιπόν, κάθισαν, μελέτησαν και κατασκεύασαν έναν πύργο προστασίας για τον πολυβολητή του Τεθωρακισμένου Οχήματος Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) Μ113, από πυρά διαμετρήματος 7,62 mm και ενίσχυση της θωράκισης για προστασία από μεγαλύτερα διαμετρήματα. Η σημασία αυτού του δημιουργήματος είναι ιδιαίτερα σημαντική, αν αναλογιστούμε ότι στον ΕΣ το Μ113 καλείται να παίζει τον ρόλο Τεθωρακισμένου Οχήματος Μάχης (ΤΟΜΑ), καθώς οι πολιτικές, κυρίως, ηγεσίες φρόντισαν για την μη προμήθειά τους, όταν -την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα- υπήρχαν στην αγορά πολλά μεταχειρισμένα ΤΟΜΑ. Ένα εξίσου σημαντικό όμως στοιχείο αυτού του θέματος είναι ότι το κόστος κατασκευής φτάνει τα 230 €...
Στην περίπτωση της τοποθέτησης πυροβόλων ZU-23 σε ΤΟΜΑ ΒΜΡ-1, έχουμε αναφερθεί σε παλαιότερα τεύχη. Λόγω της σημασίας αυτής της διασκευής όμως, δεν είναι δυνατό να μην την επαναλάβουμε και εδώ. Η μετασκευή ενός ξεπερασμένου ΤΟΜΑ, που είχε αρχίσει να αποσύρεται, σε όχημα με σημαντικές επιχειρησιακές δυνατότητες -ιδιαίτερα για τα νησιά του Αν. Αιγαίου- είναι κάτι παραπάνω από σπουδαία. Αν μάλιστα συνδυαστεί και με το ελάχιστο απαιτούμενο κόστος μετατροπής, τότε έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετική επιτυχία.
Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και η μετασκευή ενός αριθμού παροπλισμένων αρμάτων Leopard 1GR σε οχήματα πυρόσβεσης που θα χρησιμοποιούνται στα πεδία βολής. Κι αν αυτό «ακούγεται» κάπως περιορισμένης στρατιωτικής σημασίας, τότε να σας πούμε μιαν άλλη περίπτωση με πολύ μεγάλη.
Πρόκειται για την αναβάθμιση των γεφυροφόρων Leopard 1 Biber από την κλάση των 50 τόνων, σε αυτήν των 70. Με άλλα λόγια, οι εν λόγω γέφυρες δεν θα έχουν κανένα περιορισμό ως προς το βάρος των οχημάτων που θα μπορούν να περάσουν από αυτές. Και ο λόγος, βέβαια, για τα Leopard 2, το βάρος των οποίων πλησιάζει τους 65 τόνους. Αν αυτό δεν αποτελεί «πολλαπλασιαστή ισχύος», τότε ποια είναι η έννοια του όρου;
Η επόμενη αναφορά μας ίσως δεν έχει την ίδια επιχειρησιακή βαρύτητα, αλλά έχει πολύ μεγάλη οικονομική. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στις ημέρες μας. Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η μελέτη, η ανάπτυξη και η τροποποίηση δύο αρμάτων Leopard 2Α4, στα οποία αφαιρέθηκε ο σωλήνας του πυροβόλου των 120 mm με άλλον των 105 mm. Σε όσους αναρωτηθούν για τη σημασία του εν λόγω εγχειρήματος, να τους θυμίσουμε ότι, με τα πυρομαχικά των 120 mm, υπάρχει μια πολύ μεγάλη και πονεμένη -δεν χρειάζονται εισαγωγικά γιατί είναι όντως τέτοια- ιστορία την τελευταία δεκαπενταετία. Τα αποθέματα σε βλήματα των 120 mm θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι στο χαμηλότερο επιτρεπόμενο επίπεδο, καθώς δεν υπάρχουν χρήματα, για ν’ αγοραστεί η απαιτούμενη ποσότητα. Έτσι, αλλάζοντας το σωλήνα του πυροβόλου, τα πληρώματα των Leopard 2 εκπαιδεύονται και ασκούνται κανονικότατα, χρησιμοποιώντας βλήματα των 105 mm, στα οποία υπάρχει υπερεπάρκεια. Υπόψη ότι, σε περίπτωση που χρειαστεί επαναφορά στα 120 mm, αυτή είναι μια πολύ εύκολη διαδικασία.
Και αν κουραστήκατε με τις «πολεμοχαρείς» διαδικασίες, να περάσουμε σε πολύ πιο ...ειρηνικές. Κατασκευαστική εταιρεία προκειμένου να κατασκευάσει ένα κτίριο, όπου θα εκτελούνται οι δοκιμές του συστήματος μετάδοσης κίνησης των αρμάτων Leopard, είχε καταθέσει προϋπολογισμό δαπάνης 2.200.000 €. Φυσικά, η όλη υπόθεση είχε «κολλήσει» ελλείψει χρημάτων. Το ζήτημα λύθηκε από το 747 Ειδικό Τάγμα Μηχανικού που κατασκεύασε το εν λόγω κτίριο με τελικό συνολικό κόστος 200.000 €! Με άλλα λόγια, μόλις στο 9% του ποσού που είχε ζητηθεί.
Και να κλείσουμε με ένα θέμα που έχει σχέση με τη δημόσια εκπαίδευση. Στο Διδυμότειχο υπάρχει ΤΕΙ Νοσηλευτικής. Όταν δημιουργήθηκε, κανένας δεν πρόβλεψε ότι οι σπουδαστές του θα έπρεπε να κάνουν και πρακτική εκπαίδευση σε κάποιο νοσοκομείο. Το κοντινότερο βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη. Υπήρχε, επομένως, πρόβλημα. Και μάλιστα σοβαρό. Η λύση δόθηκε στις αρχές του 2013, με τη βοήθεια του Στρατού βεβαίως. Έτσι, λοιπόν, οι σπουδαστές κάνουν την πρακτική τους εκπαίδευση στο 219 Κινητό Χειρουργικό Νοσοκομείο Εκστρατείας -ΚΙΧΝΕ στη στρατιωτική ορολογία- που εδρεύει στην ίδια πόλη! Το Διδυμότειχο. Η εκπαίδευση γίνεται σε καθημερινή βάση και περιλαμβάνει εργαστηριακή εξέταση μαθημάτων στην παθολογική, χειρουργική, επείγουσα νοσηλευτική και νοσηλευτική ψυχικής υγείας. Αλήθεια πόσες ευχαριστίες έχουμε ακούσει επ’ αυτού;
Όπως και δεν έχουμε ακούσει για τις αεροδιακομιδές με ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού από τα νησιά του Αιγαίου προς τα μεγάλα νοσοκομεία. Όλα αυτά τα θεωρούμε ως αυτονόητα στο πλαίσιο της «κοινωνικής προσφοράς». Ξεχνάμε όμως δύο πράγματα: πρώτον, αυτή η «κοινωνική προσφορά» είναι μια καθημερινή διαδικασία, επειδή το κράτος αδυνατεί να προσφέρει στους πολίτες του κάποιες βασικές κοινωνικές υπηρεσίες και, δεύτερον, η πρωταρχική «κοινωνική προσφορά» του Στρατού είναι να είναι έτοιμος και ικανός να υπερασπιστεί τη χώρα και την ελευθερία των πολιτών της.
Δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται κάποιος επίλογος στο θέμα μας. Ας ελπίσουμε -η ελπίδα πεθαίνει τελευταία- ότι οι αρμόδιοι θα αντιληφθούν πώς δουλεύει ο Στρατός και θα πράξουν ανάλογα.
(ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ 04/04/2016 – ΗΛΙΑΣ ΝΤΑΛΟΥΜΗΣ - forapartida-forapartida.blogspot.gr)
