Την ημέρα που πέρασε το κατώφλι της πολιτικής περνούσε και την πόρτα της εκκλησίας ο Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ήταν 16 Σεπτεμβρίου του 1993. Δικαιολογημένα, λοιπόν, η σύζυγος του, Βίβιαν, του είπε την επομένη: «Κοιμήθηκα με διπλωμάτη και ξύπνησα με πολιτικό». Εξ όνυχος τον λέοντα, έλεγαν οι αρχαίοι. Και, πράγματι, τα... ελάχιστα προσδιορίζουν πολλές φορές έναν άνθρωπο και αρκούν για να τον κρίνεις. Ο Αβραμόπουλος μπορεί να έφτασε σε πολύ υψηλά αξιώματα, αλλά ποτέ δεν απαρνήθηκε την οικογένεια και την καταγωγή του, όπως έχουν κάνει τόσοι πολιτικοί, που δίνουν την εντύπωση ότι γεννήθηκαν στις Βερσαλλίες. Απλώς, παρεξηγούν την τελειομανία του, που είναι απότοκος της νοικοκυροσύνης του. Έτσι, τρέφει πολλή αγάπη για την ιδιαίτερη πατρίδα των γονιών του, μολονότι αυτός γεννήθηκε στην Αθήνα, το Ελληνικό Αρκαδίας.
Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που ξεκλέβει χρόνο και καταφεύγει στο πατρικό σπίτι για διάβασμα στη βιβλιοθήκη που έχει φτιάξει εκεί. Η αγάπη αυτή για τον τόπο καταγωγής του τον έκανε να βοηθήσει όπως μπορούσε στην ανάδειξη του γραφικού αυτού χωριού, που είναι υπόδειγμα της τοπικής αρχιτεκτονικής.
«ΥΠΗΡΕΤΕΙΤΕ ΘΕΣΜΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΣΩΠΑ». Ένα άλλο στοιχείο που τον χαρακτηρίζει, το οποίο συμβάλλει στο να καλλιεργεί καλές σχέσεις όχι μόνο με τους γύρω του, αλλά και με την κοινωνία, είναι ότι αντιμετωπίζει χωρίς συμπλέγματα και πολιτική μισαλλοδοξία τους ανθρώπους που έχει συναντήσει και με τους οποίους έχει συνεργαστεί από τις θέσεις που έχει περάσει. Όταν ανέλαβε στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης, οι υπασπιστές του από τα τρία Σώματα, ως είθισται, έσπευσαν να του υποβάλουν τις παραιτήσεις τους. Τους απέπεμψε λέγοντάς τους: «Εσείς δεν υπηρετείτε πρόσωπα. Υπηρετείτε θεσμό». Και εκεί έκλεισε το θέμα. Την ίδια αντιμετώπιση και στάση είχε και απέναντι σε όσους βρήκε να κατέχουν τις κορυφαίες θέσεις στο Στράτευμα, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να επικρατεί ένα πνεύμα ηρεμίας και στα τρία Σώματα. Ηρεμία που είναι φυσικό να διαταράσσουν οι άδικες περικοπές που έχουν γίνει, στο πλαίσιο της πολιτικής λιτότητας, στη μισθολογική αντιμετώπιση των ένστολων.
ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Ο ίδιος υπερηφανεύεται ότι τα πρώτα ένσημα του ΙΚΑ τα κόλλησε σε ηλικία 17 ετών. Έκτοτε έχει μεσολαβήσει πολύς χρόνος μέχρι σήμερα και ξεκινώντας από το Διπλωματικό Σώμα κατόρθωσε, σταδιακά, να περάσει από τα χαμηλά αξιώματα σε πολλές υπουργικές θέσεις και να είναι σήμερα πολιτικός προϊστάμενος του υπουργείου Εθνικής Αμύνης και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε και αρχηγός κόμματος, το οποίο φρόντισε εγκαίρως να διαλύσει και να επανενταχθεί στη Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή, διότι, όπως λέει στενός συνεργάτης του, «κάποιοι τον πρόδωσαν». Αλλά και αυτό να μην ίσχυε, ο Αβραμόπουλος είχε τον ρεαλισμό να αξιολογήσει ότι πιθανώς δεν θα είχε το κόμμα του περιθώρια επιβίωσης, μέσα στο πνεύμα της έντονης πόλωσης της εποχής εκείνης. Αν και μπήκε στην πολιτική σε ηλικία 41 ετών, το 1993, εντούτοις, όπως λέει και ο ίδιος, στην ουσία η κοινοβουλευτική του καριέρα άρχισε το 2004. Κι αυτό διότι από το 1995 και για οκτώ χρόνια, μέχρι το 2002, ήταν δήμαρχος. Το 2003 και το 2004, οπότε και υπέβαλε και πάλι υποψηφιότητα στην Α' Αθηνών με τη Ν.Δ., έκανε διαλέξεις ως επισκέπτης στο Χάρβαρντ.
«ΔΕΝ ΒΙΑΖΟΜΑΙ». Τόσο οι στενοί του συνεργάτες όσο και οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι ομολογούν ότι ο σημερινός Αβραμόπουλος έχει εντυπωσιακά ωριμάσει, έχοντας μάθει από τα λάθη του. Δεν διστάζει να το ομολογήσει και ο ίδιος. Μετά, άλλωστε, απ' όσα έχει περάσει, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, όταν ερωτάται για την πολιτική του φιλοσοφία και για το προσωπικό πολιτικό του μέλλον, απαντά: «Ακολουθώ μια συμβουλή που μου είχε δώσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αλλά και μια σοφή αποστροφή του Ταλλεϋράνδου. Ο Καραμανλής μου είχε συστήσει, αν θέλω να προχωρήσω στην πολιτική, να μη βιάζομαι και να έχω υπομονή. Ο Ταλλεϋράνδος είχε πει: "Τίθεμαι στη διάθεση των γεγονότων"». Την έλλειψη βιασύνης και την υπομονή του την έχει αποδείξει στην πράξη. Ακόμη και τότε που διεκδικούσε τη δημαρχία των Αθηνών, που τελικώς κατέκτησε, διατήρησε την ψυχραιμία του και δεν παρεξετράπη όταν ο αντίπαλος του, τότε, Θεόδωρος Πάγκαλος, με έναν αήθη χαρακτηρισμό, τον αποκάλεσε «Κύριο τίποτε». Ο κόσμος τέτοιους υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς δεν τους συγχωρεί, διότι καταλαβαίνει ότι υποκαθιστούν την έλλειψη επιχειρημάτων. Έτσι, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος έμεινε δήμαρχος για μία οκταετία.
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ». Παλαιότερα, μεταξύ των πολιτικών συντακτών συνηθιζόταν να λέγεται ότι η δημαρχία των Αθηνών οδηγεί σε υψηλότερα αξιώματα και είναι ένας καλός βατήρας.
Προφανώς, αυτή η εκτίμηση βασιζόταν στην εξέλιξη που είχε ο μακαρίτης ο Μιλτιάδης Εβερτ, σε μια περίοδο μάλιστα έντονης πολιτικής διελκυστίνδας μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Στην απόπειρα να εκμαιεύσει κανείς από τον σημερινό υπουργό Αμύνης τις δικές του βλέψεις είναι πολύ προσεκτικός, τονίζοντας ιδιαίτερα την πολύ καλή διαπροσωπική σχέση του με τον Αντώνη Σαμαρά. Λογικό. Φροντίζει, μάλιστα, να τονίζει ιδιαίτερα: «Δεν με εμπνέει το παρασκήνιο». Για την παρούσα κατάσταση, που ασφαλώς προδιαγράφει, εν τινί μέτρω, και τα μελλούμενα ο υπουργός Αμύνης λέει: «Είμαι ήρεμος, παρά το γεγονός ότι δίπλα μου σκάνε βόμβες». Και προσθέτει με νόημα: «Ο κόσμος στη συλλογική του κρίση έχει πάντα δίκιο».
Όμως, αν και ο ίδιος σκοπίμως δεν θέλει να δώσει σαφή απάντηση, εν τούτοις η φράση του Ταλλεϋράνδου, την οποία έχει αποστηθίσει γαλλιστί, επιτρέπει πολλές ερμηνείες: «Τίθεμαι στη διάθεση των γεγονότων». Και προσθέτει, δείχνοντας ότι ακολουθεί κατά γράμμα τις συμβουλές του Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Αυτός που σχεδιάζει σενάρια με πρωταγωνιστή τον εαυτό του είναι χαμένος».
(ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 16/11/2013 – ΝΙΚΟΣ ΣΙΜΟΣ)
__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! |