 |
ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ Μέσα σε διάστημα μερικών μηνών ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Σαμαράς μπόρεσε να αντιμετωπίσει εξαιρετικά σημαντικά πολιτικά και οργανωτικά θέματα της ΝΔ. Το συνέδριο, όμως, του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι εργασίες του οποίου... ξεκίνησαν χθες, αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για την αναγκαία αναζήτηση της νέας ΝΔ. Πρώτες επιτυχίες Στη διάρκεια των τελευταίων μηνών ο κ. Σαμαράς κατάφερε να ελέγξει την πολιτική πτώση της ΝΔ, την οποία προκάλεσαν τα λάθη της περιόδου Καραμανλή και η μεγάλη εκλογική ήττα. Μπορεί τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων να συνεχίζουν να είναι αρνητικά για τη ΝΔ, όμως γενική είναι η εντύπωση πως ο νέος πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει αρχίσει να επιβάλλει τους δικούς του κανόνες στο πολιτικό παιχνίδι. Πρώτον, με το δυναμισμό και την ακεραιότητά του μπόρεσε να συσπειρώσει το μεγαλύτερο μέρος του μηχανισμού του κόμματος και της κοινωνικής και εκλογικής του βάσης. Φανταστείτε να ήταν στην ηγεσία της ΝΔ ένα στέλεχος με ηθικές, διαχειριστικές εκκρεμότητες από το παρελθόν ή με άμεση σχέση με τις μεγάλες χαμένες ευκαιρίες της περιόδου Καραμανλή. Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα μπορούσε να κρατήσει τη ΝΔ ενωμένη. Δεύτερον, ο κ. Σαμαράς μπόρεσε να αντιμετωπίσει με σχετική άνεση την πολιτική πρόκληση της κ. Μπακογιάννη και γενικότερα όσων είχαν επενδύσει στην πολυδιάσπαση της Κεντροδεξιάς. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ΝΔ είναι και θα παραμείνει ο πολιτικός πόλος γύρω από τον οποίο θα επιτευχθεί, όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες, η συσπείρωση της Κεντροδεξιάς. Τρίτον, ο νέος πρόεδρος της ΝΔ μπόρεσε να απελευθερωθεί, σε συνθήκες πολιτικής και κομματικής κρίσης, από το ιδεολόγημα του μεσαίου χώρου και να επιχειρήσει μία ουσιαστικότερη προσέγγιση στην πολιτική. Δείχνει αποφασισμένος να βάλει τέλος στα ιδεολογικά μασκαρέματα της ελληνικής Κεντροδεξιάς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι επιδιώκει κάποιου είδους πολιτική απομόνωση της ΝΔ στο χώρο της Δεξιάς. Τέταρτον, ο κ. Σαμαράς επιβεβαίωσε ότι είναι ο ηγέτης των μεγάλων αποφάσεων και των ρήξεων αρνούμενος να προσυπογράψει το μνημόνιο, το οποίο δεσμεύει την Ελλάδα σε μία ισοπεδωτική και αντιαναπτυξιακή οικονομική πολιτική. Το δίλημμα χρεοκοπία ή μνημόνιο είναι μία επικοινωνιακή κατασκευή, σχεδιασμένη να απαλλάξει τον κ. Παπανδρέου και τους συνεργάτες του από τις ευθύνες για τη διαπραγμάτευση και τα αποτελέσματά της. Οι Έλληνες πολιτικοί εκλέγονται και πληρώνονται από τον ελληνικό λαό για να προασπίζονται τα καλώς εννοούμενα συμφέροντά του και όχι για να επικαλούνται γνωστές οικονομικές και δημοσιονομικές δυσκολίες για να δικαιολογήσουν τη διαπραγματευτική αστοχία τους. Έχουμε φτάσει στο σημείο τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που «πανηγύριζαν» για το μνημόνιο να υποκρίνονται ότι δεν είχαν γνώση του περιεχομένου του. Πέμπτον, ο κ. Σαμαράς με χαρακτηριστική άνεση απαλλάχθηκε από τα λεγόμενα «βαρίδια» της ΝΔ. Απέφυγε να εμπλακεί σε δικαστικές εκκρεμότητες και προχώρησε στη διαγραφή «πολιτικών συμπεριφορών» που έβλαψαν τη ΝΔ και πλήγωσαν τον κόσμο της. Δεν είναι λίγα αυτά που πέτυχε ο κ. Σαμαράς σε διάστημα μερικών μηνών, δεν εξασφαλίζουν, όμως, από μόνα τους τη μελλοντική επιτυχία της ΝΔ. Υπάρχουν ένα σωρό εκκρεμότητες που πρέπει να αντιμετωπιστούν μετά το συνέδριο, το οποίο αναμένεται να επικυρώσει την εντυπωσιακή αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στο εσωτερικό της ΝΔ, που επέβαλε η ίδια η εκλογική και κοινωνική της βάση. (citypress - Γιώργος Κύρτσος) |
Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας
Δυνατό ξεκίνημα για τον κ. Σαμαρά
Επιπλέον μέτρα περιέχει η αγγλική έκδοση του Μνημονίου σε σχέση με την ελληνική !!!
 |
Αν αυτό είναι αλήθεια, πρέπει να φύγουν …χθες Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης, Βασίλης Μουλόπουλος, Ευαγγελία Αμμανατίδου – Πασχαλίδου και ο Μιχάλης Κριτσωτάκης κάνουν μια σημαντική αποκάλυψη. Κατέθεσαν ερώτηση στη Βουλή και καταγγέλλουν ότι το κείμενο του «Μνημονίου» στην αγγλική έκδοσή του περιέχει επιπλέον μέτρα από την ελληνική έκδοση η οποία ψηφίστηκε στη Βουλή… Βέβαια, οι βουλευτές κάνουν λόγο για πρωτοφανή εμπαιγμό του Ελληνικού Λαού και της Βουλής από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.. αλλά φτάνει; Η ερώτηση έχει ως εξής: Η προσφυγή της Ελλάδας στο μηχανισμό ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ, δεν σημαίνει μόνο την καθημερινή εξαγγελία πρωτοφανών μέτρων κοινωνικής κατεδάφισης στο πλαίσιο εφαρμογής του γνωστού «Μνημονίου». Σημαίνει επίσης την πλήρη απαξίωση της Βουλής αλλά και την υποβάθμιση της κρίσης του ελληνικού λαού. Πρώτα, εκτυλίχτηκε μπροστά στα μάτια των πολιτών το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα της 11ης Μαΐου, με την επαίσχυντη τροπολογία του Ν.3845/2010 με το Ν.3847/2010. Βάσει αυτής της τροπολογίας τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις δανεισμού που υπογράφει ο Υπουργός Οικονομικών με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τις χώρες μέλη της Ευρωζώνης, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ δεν εισάγονται πλέον στη Βουλή για «κύρωση» αλλά «για συζήτηση και ενημέρωση». Ακολούθησε το άρθρο 93 του νομοσχεδίου για την κύρωση των Οδηγιών 2007/64/ΕΚ, 2007/44/ΕΚ και 2010/16/ΕΕ, βάσει του οποίου παρέχεται εν λευκώ εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών στο να υπογράφει μνημόνια, συμφωνίες και συμβάσεις δανεισμού με τα ως άνω μέρη κα γενικά να προβαίνει σε κάθε αναγκαία ενέργεια για τη συμμετοχή του Δημοσίου σε νομικά πρόσωπα και φορείς τα οποία συστήνονται για την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης, αφαιρώντας ακόμα και την υποχρέωση της κυβέρνησης να τα εισάγει στη Βουλή «για συζήτηση και ενημέρωση». Από ότι φαίνεται όμως, η κυβέρνηση δεν σταμάτησε εκεί. Έφτασε στο σημείο να αντιμετωπίζει τους έλληνες πολίτες αλλά και τη Βουλή ως «αφελείς ιθαγενείς», καθώς η αγγλική έκδοση του Μνημονίου περιέχει επιπλέον μέτρα σε σχέση με την ελληνική έκδοση. Συγκεκριμένα, η αγγλική έκδοση του «Μνημονίου Συνεννόησης πάνω στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής», στην παράγραφο 2 ii, προβλέπει τα εξής επιπλέον μέτρα τα οποία έχουν παραλειφθεί από την αντίστοιχη ελληνική έκδοση του Μνημονίου η οποία ψηφίστηκε στη Βουλή: - Η αύξηση των δημοσίων δαπανών για συντάξεις να είναι κάτω από 2,5% επί του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2010 – 2060 - Την άμεση ισχύ της εξίσωσης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών – γυναικών στο δημόσιο τομέα στα 65 έτη, αντίθετα με τις κυβερνητικές εξαγγελίες που κάνουν λόγο για σταδιακή εφαρμογή του σχετικού μέτρου κατά την περίοδο από το 2011 έως το 2013. - Μέχρι να τεθούν σε ισχύ οι νέοι κανόνες σχετικά με τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, οι νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης θα παγώσουν και θα εξεταστούν μετά την θέσπιση των νέων κανόνων. Ειδικά η τελευταία αυτή διάταξη παραβιάζει κάθε έννοια συνταγματικής νομιμότητας. Τα παραπάνω βρίσκονται αναρτημένα στην ιστοσελίδα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ως τμήμα της αίτησης της Ελληνικής κυβέρνησης προς το ΔΝΤ για Συμφωνία Στήριξης (Request for Stand-by Agreement) καθώς και στο νομοσχέδιο για την Κύρωση της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης μεταξύ της Ελλάδας και των χωρών της Ευρωζώνης και του Διακανονισμού Χρηματοδότησης, Άμεσης Ετοιμότητας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Επειδή, τα παραπάνω συνιστούν μια εκ νέου κοινοβουλευτική εκτροπή και τον πλήρη εμπαιγμό του ελληνικού λαού. Ερωτώνται οι κύριοι Υπουργοί: Σκοπεύει να εφαρμόσει κάποιο από τα παραπάνω απαράδεκτα μέτρα τα οποία αναφέρονται στην αγγλική έκδοση του Μνημονίου Συνεννόησης πάνω στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής; Σκοπεύει η κυβέρνηση να αναλάβει την πολιτική ευθύνη απέναντι στον ελληνικό λαό για την ενδεχόμενη νέα αυτή κοινοβουλευτική εκτροπή; Σκοπεύει η κυβέρνηση, στο βαθμό που επιμένει να εφαρμόσει τα ως άνω συγκεκριμένα απαράδεκτα μέτρα, (που περιέχονται στην αγγλική έκδοση του Μνημονίου και τα οποία έχουν παραλειφθεί από την αντίστοιχη ελληνική έκδοση η οποία ψηφίστηκε στη Βουλή) να φέρει στη Βουλή το πλήρες κείμενο του Μνημονίου για κύρωση; Οι ερωτώντες Βουλευτές Η αλήθεια για το Μνημόνιο και τη «μετάφρασή» του: Κάποιο λάκκο έχει η φάβα σχετικά με το Μνημόνιο και τις μεταφράσεις των μέτρων για το ασφαλιστικό που αναφέρονται εκεί. Η ερώτηση των βουλευτών του Συνασπισμού σήκωσε θύελλα στην κυβέρνηση η οποία ανεπισήμως δήλωνε ότι δεν είναι έτσι όπως τα περιγράφουν οι βουλευτές, ότι παραπλανήθηκαν από προσχέδιο του μνημονίου και άλλα τέτοια Η αλήθεια, τουλάχιστον σε ότι αφορά το τρίτο και κρισιμότερο σημείο, δηλαδή αυτό που αφορά στο πάγωμα των αιτήσεων για συντάξεις απ’ όσους έχουν θεμελιώσει δικαιώματα, φαίνεται να έχει πολλές πτυχές. Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι στο τελικό σχέδιο που υπεγράφη από την κυβέρνηση, δεν υπήρχε το εδάφιο αυτό, αλλά υπήρχε σε ένα σχέδιο το οποίο είχε δοθεί στους βουλευτές στα μέσα Μαΐου. Αλλά κι αυτό δεν αθωώνει την κυβέρνηση η οποία εμφανίζεται να κάνει εν κρυπτώ τόσο σοβαρές διαπραγματεύσεις για τόσο κρίσιμα θέματα που τελικά εντάχθηκαν σε κάποιο προσχέδιο. Αναφορικά με τα άλλα δύο επίμαχα σημεία, η κυβέρνηση διατείνεται ότι υπήρχαν από την αρχή, οπότε «παραπλανήθηκε» το μεταφραστικό τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ας δεχθούμε ότι είναι έτσι. Η ερώτηση είναι απλή: Πόσοι γνώριζαν ότι η κυβέρνηση δεσμεύτηκε ότι θα δίνει το 2,5% των δημοσίων δαπανών για τις συντάξεις για τα επόμενα 50 χρόνια; Και με ποιο δικαίωμα μια κυβέρνηση δεσμεύει άλλες μελλοντικές κυβερνήσεις για ένα μέτρο που αφορά όλους τους πολίτες αλλά και την οικονομία γενικότερα; Το ζήτημα είναι βαθύτατα πολιτικό διότι δεν είναι δυνατόν να μπαίνει η υπογραφή κάτω από ένα κείμενο που θα ισχύει για τόσες δεκαετίες. Κι αν σε μερικούς μήνες έλθει μια άλλη κυβέρνηση και θέλει να καταργήσει το σχετικό σημείο θα μπορεί; Αλλά και το εξής σημαντικό: Η κυβέρνηση δεν ήταν αυτή που έλεγε ότι τα μέτρα που παίρνει είναι προσωρινού χαρακτήρα και μόλις σταματήσει η επιτήρηση από την Τρόικα θα πάψουν να ισχύουν. Με ποια λογική επομένως βάζουν στην πλάτη του ελληνικού λαού ένα νόμο διάρκειας 50 ετών; Σε ότι αφορά το θέμα με το πότε θα ισχύσουν οι αλλαγές στα όρια συνταξιοδότησης των γυναικών, άμεσα ή το 2013, ακόμη και αυτό είναι ήσσονος (όχι ότι δεν είναι σοβαρό) σημασίας σε σχέση με το ότι η κυβέρνηση εμφανίζεται να υπόσχεται σταδιακές αλλαγές ενώ την ίδια στιγμή γνωρίζει και έχει υπογράψει για άμεσες ανατροπές. Μια κυβέρνηση που εμφανίζεται να κάνει ότι θέλει, εν κρυπτώ και χωρίς ο κόσμος να γνωρίζει τι τον περιμένει είναι αν μη τι άλλο ντροπή για τον τόπο. Βασικός υπεύθυνος για το μπάχαλο είναι ο Ανδρέας Λοβέρδος, είτε πρόκειται για λαθροχειρία είτε για προσυμφωνημένα μέτρα με την Τρόικα. Η οδός της παραίτησης είναι η μόνη αντρίκεια (πολιτικά) κίνηση, αλλά όπως φαίνεται επικρατεί και πάλι η πολιτική επιβίωση. H αυριανή συνεδρίαση στη Βουλή και το έκτακτο υπουργικό είναι η ευκαιρία του Γ. Παπανδρέου να πει την αλήθεια και να πάψει να κρύβεται πίσω από αγγλικά, ελληνικά ή οτιδήποτε άλλα κείμενα. Μονόδρομος οι καθαρές κουβέντες κι όχι οι κρυφές και ύπουλες πολιτικές. (Πηγή) |
Μετά τα μαζεμένα χαστούκια προκαλείτε την κοινωνία κύριε Παπακωνσταντίνου
 |
Άξιος διάδοχος της γενιάς των πολιτικών του «ΘΑ». Άξιος συνεχιστής της ισοπεδωτικής πολιτικής των προκατόχων του. Άξιος ανταγωνιστής των μαθητευόμενων μάγων που πέρασαν τις τελευταίες δεκαετίες από το χαρτοφυλάκιο, το οποίο ο ίδιος κατέχει πλέον. Προχθές απέδειξε ότι η μηχανορραφία σε αυτόν τον τόπο δεν έχει όριο. Έκρυψε σε άσχετο νομοσχέδιο ρύθμιση που... του δίνει την αρμοδιότητα να αποφασίζει αυτός για την τύχη όλης της Ελλάδας. Του δίνει την αρμοδιότητα να υπογράφει αυτός με τους δανειστές μας προσπερνώντας τη Βουλή. Αυτοδιορίστηκε δηλαδή «απόλυτος άρχων» και «μέγας βεζίρης» του Ελλαδιστάν, όπως το κατάντησε αυτός και οι προηγούμενοί του. Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα φαίνεται πως είχε τύψεις και κρίσεις συνειδήσεως αφού κατά την επίσκεψη στο ΣΔΟΕ είχε παραδεχτεί πως τα μέτρα που έχουν ληφθεί είναι σκληρά. Αλλά από ό,τι φαίνεται οι Ερινύες δεν του χάλασαν και για πολύ τον ύπνο. Επανήλθε δριμύτερος και παρά τα συνεχόμενα «χαστούκια» εμφανίζεται έτοιμος να εξοντώσει και όποιον μικρομεσαίο έχει απομείνει. Του ταιριάζει απόλυτα ο χαρακτηρισμός «δήμιος του μικρομεσαίου». Ο κ. Παπακωνσταντίνου ανήκει ξεκάθαρα πλέον στην ομάδα εκείνων των υπουργών που δικαίως θα τους αποδιδόταν ο όρος «αποτυχημένος». Και, δυστυχώς, όταν ένας υπουργός σε ένα τόσο νευραλγικό πόστο αποτυγχάνει, τότε ένας ολόκληρος λαός που κρέμεται από πάνω του... πάει για κρέμασμά! Για κρέμασμα από τους κάθε λογής «εκτελεστές» που μας επέβαλε ο κ. Παπανδρέου, βεβαίως. Ο υπουργός Οικονομικών δεν πείθει κανέναν και εκτίθεται διαρκώς. Δεν πείθει πλέον ούτε τους βουλευτές του κόμματος του. Μετά τους Δημαρά, Σακοράφα, Οικονόμου, που πλήρωσαν τη στάση τους να μην υπερψηφίσουν τα μέτρα που σχεδίασε μαζί με τους δυνάστες μας ο υπ. Οικονομικών, φαίνεται πως ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν θα διστάσει να πάρει κι άλλους ομόσταυλούς του στο λαιμό του. Καθώς ουκ ολίγοι είναι εκείνοι οι οποίοι έχουν διαμαρτυρηθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο για τα μέτρα-θηλιά του νέου «τσάρου» της Οικονομίας. Και φωνάζουν, δικαίως, γιατί δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τον ρόλο του κομπάρσου. Δεν μπορούν να βάζουν ελαφρά τη καρδία υπογραφές σε τόσο αντιλαϊκά μέτρα. Δεν μπορούν να είναι ευνουχισμένοι για το χατίρι του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και των λοιπών που ο κ. Παπακωνσταντίνου μαζί με τον πρωθυπουργό μας κουβάλησαν. Επομένως, και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ όπως και όλοι οι Έλληνες εντός ή εκτός κοινοβουλίου διαπιστώνουν πόσο λίγος αποδεικνύεται ο υπουργός Οικονομικών. Είναι εκείνος που την κρισιμότερη ώρα για την ελληνική οικονομία με τα περίφημα σπρέντ στα ύψη έκανε λόγο για «Τιτανικό» και άλειφε βούτυρο στο ψωμί των κερδοσκόπων που περίμεναν σαν αιμοβόροι γύπες να κατασπαράξουν τις σάρκες της ελληνικής οικονομίας. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο κ. Παπακωσταντίνου ήταν σύμβουλος στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη κατά την περίοδο της περίφημης «αλχημείας» με τη goldman sachs προκειμένου να μπούμε στο ευρώ. Δεν είδε, δεν άκουσε;... Ο υπουργός Οικονομικών όμως τις τελευταίες μέρες εκτίθεται συνεχώς αφού όλοι τον αδειάζουν, αλλά παρόλα αυτά συνεχίζει την... αποστολή του. Μας διαβεβαίωνε εδώ και μέρες, πριν έρθει ξανά η τρόικα, ότι έχουμε εξασφαλισμένη τη δεύτερη δόση του δανείου. Στη συνέντευξη τους οι ελεγκτές λίγο πριν φύγουν όχι απλώς τον διέψευσαν, αλλά τον αποστόμωσαν. Αυτό που είπαν με λίγα λόγια είναι πως ναι μεν το σχέδιο πάει καλά, αλλά διευκρίνισαν ότι δεν μπορούν να πιστοποιήσουν, ακόμη αν θα πάρουμε τη δεύτερη δόση του δανείου από τον μηχανισμό. Επεσήμαναν μάλιστα πως θα επιστρέψουν για να ελέγξουν εκ νέου κάποια πράγματα, πιο επίσημα. Και τότε θα ληφθούν οι τελικές αποφάσεις. Τα είπαν αυτά και ο υπουργός Οικονομικών έτρεχε να κρυφτεί... Σαν να μην έφτανε αυτό, όμως, θέλησε να δικαιολογήσει τον υψηλό πληθώρισμό, για τον οποίο μας έκαναν σφοδρότατες; παρατηρήσεις οι δυνάστες μας, επιρρίπτοντας την ευθύνη στην κ. Κατσέλη και στο υπ. Ανάπτυξης. Νόμιζε πως βρήκε το εύκολο θύμα. Γελάστηκε όμως, μιας και η αρμόδια υπουργός Λούκα Κατσέλη του απάντησε με αριθμούς. Με αδιάσειστα στοιχεία που αποδεικνύουν πως οι φόροι που ο κ. Παπακωνσταντίνου επέβαλε στον πολίτη ήταν εκείνοι που ευθύνονται περισσότερο για το ράλι του τιμάριθμου. Έπειτα από όλα αυτά σαν βρεγμένη γάτα πήγε στό ΣΔΟΕ. Μήπως με τα στοιχεία των ελέγχων από τα κλιμάκια της υπηρεσίας, που έχουν απλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα, έβρισκε την ευκαιρία να πάρει μια έστω επικοινωνιακή ρεβάνς. Τζίφος!... Ναι μεν οι έλεγχοι πάνε καλύτερα σε σχέση με την πρωτέρα κατάσταση, αλλά δυστυχώς για αυτόν τα στοιχεία δεν ήταν αυτά που περίμενε. Συνεπώς και δεν μπορούσε να μιλήσει συγκεκριμένα και αναλώθηκε σε μια γενικόλογη κουβέντα. Κι έβγαινε μετά σε συνέντευξη σε κυριακάτικη εφημερίδα να μας πείσει για «τη βούληση της κυβέρνησης να πιαστεί η φοροδιαφυγή και να τιμωρηθούν αυτοί που πλούτισαν σε βάρος του κράτους όσο ψηλά κι αν βρίσκονται». Και έχει και συνέχεια. Σε πρόσφατο υπουργικό συμβούλιο ακόμη και οι ήπιων τόνων συνάδελφοί του «του την έπεσαν», με αποτέλεσμα να πάρει άρον άρον πίσω εισήγηση που είχε καταθέσει. Τότε ήταν που υπήρξε σειρά δημοσιευμάτων που μιλούσαν για, «άδειασμα» του κυρίου Παπακωνσταντίνου, ακόμη και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος προφανώς αναγκάστηκε να ταχθεί με το μέρος των πολλών. Σαν πολλά δεν είναι τα χαστούκια, κύριε Παπακωνσταντίνου; Σαν πολλοί δεν απορρίπτουν όσα κάνετε; Το χειρότερο όμως είναι πως ο μεγάλος κριτής όλων των πολιτικών, ο ελληνικός λαός, έχει χάσει την εμπιστοσύνη του απέναντί σας. Μέσα σε όλο αυτό τον ορυμαγδό αποδοκιμασιών υπάρχει και κάποιος που δεν ενοχλείται από όσα πράττει ο υπουργός Οικονομικών. Οι τράπεζες... Κι όταν ο υπουργός Οικονομικών μιας χώρας στενοχωρεί συστηματικά τον λαό και όχι τις τράπεζες, τότε κάτι δεν πάει καλά αν μη τι άλλο... Προκαλείτε την κοινωνία, κύριε Παπακωνσταντίνου,-και θα την βρείτε μπροστά σας αργά ή γρήγορα... (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ)(ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΣΤΟΡΑ) |
Η «μαγική» φλογέρα!..
 |
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ Θα μπορούσα να βάλω για υπότιτλο «Αποχαιρετισμός στον Ότο» Καθώς με αφορμή την παγκόσμια ποδοσφαιρική φιέστα, το τέλος της πορείας της ΕΘΝΙΚΗΣ μας ομάδας που μας συγκίνησε και μαζί το τέλος του εντυπωσιακού «γάμου» του Γερμανού προπονητή Ότο Ρεχάγκελ και των... ονείρων των Ελλήνων ποδοσφαιρόφιλων που μέχρι την άφιξη του Ότο πριν 9 χρόνια ήταν «εφιάλτες» και «όνειρα θερινής νυκτός» θέλω να σας μεταφέρω τις σκέψεις μου δανειζόμενος το σενάριο εκείνου του αλληγορικού παραμυθιού με τον άνθρωπο που παίζοντας τη «μαγική φλογέρα» (ή τον μαγικό αυλό, Die Zauberflote του Μότσαρτ) γοήτεψε τα παιδιά του χωριού και τα έκλεψε από τους γονείς τους..... Η αποχώρηση του Ότο ανοίγει τη πόρτα σε ένα νέο προπονητή που θα αναλάβει τις τύχες του Εθνικού μας ποδοσφαιρικού συγκροτήματος. Εύλογα, λοιπόν, η σημερινή μου blog-άποψη έχει ως σημείο αναφοράς τον προπονητή ιδιαίτερα καθώς τα ονόματα των διαδόχων του Ρεχάγκελ που ακούγονται με προβληματίζουν γιατί είναι άτομα που ήδη έχουν θητεύσει σε ελληνικά γήπεδα και, κατά συνέπεια, φοβάμαι ότι έχουν ήδη «μάθε» τις γνωστές «μελωδίες» του ελλαδικού ποδοσφαίρου τις οποίες ΑΓΝΟΟΥΣΕ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ο Γερμανός Ότο Ρεχάγκελ. Ο κάθε προπονητής κουβαλάει τα δικά του βιώματα, φιλοδοξίες, εμπειρίες και προβληματισμούς. Ο κάθε προπονητής έχει τη δική του προσωπικότητα, τη δική του τεχνική, τη δική του φαρέτρα μεθόδων και στρατηγικής. Και ο κάθε παίκτης που μαθητεύει στο συγκεκριμένο προπονητή μαθαίνει συγκεκριμένα πράματα- από τις σωματικές ασκήσεις μέχρι και τη στρατηγική ανάπτυξης του παιχνιδιού, από το στυλ συνεργασίας μέχρι και την προώθηση της «στημένης» μπαλιάς. Έτσι ένα βασικό πρόβλημα για τον κάθε προπονητή, αποτελεί το προγενέστερο βίωμα κάθε μεμονωμένου παίκτη και συλλογικά ολάκερης της ομάδας. Τι σημαίνει αυτό ψυχοδυναμικά; Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να είναι κανείς σπουδαγμένος ψυχολόγος ή κοινωνιολόγος για να κατανοήσει τη σημασία του. Βέβαια, υποτίθεται ότι οι ποδοσφαιριστές μας είναι «επαγγελματίες», είναι άτομα που μπορούν να προσαρμοστούν σε νέες καταστάσεις, είναι ώριμοι άντρες........ Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Πρόσθετο θεμελιακό πρόβλημα για τον κάθε προπονητή είναι η κατανόηση της ψυχοσύνθεσης του κάθε παίκτη όπου οι αδυναμίες και οι ικανότητες του καθενός αλληλεπικαλύπτονται έτσι, ώστε να παρουσιάζεται στο τέλος μια ισορροπημένη ομάδα με προσωπικότητα και δυναμισμό, με τη θετική ψυχολογία που στοχεύει στη νίκη χωρίς άγχος και μετουσιώνει την αποτυχία σε διδακτική εμπειρία. Ευνόητο είναι ότι στο ποδόσφαιρο, όπως και σε κάθε άλλο ομαδικό σπορ, ο προπονητής είναι εκείνος που κρατά στο χέρι τη «μαγική φλογέρα». Αυτός παίζει το σκοπό του και οι παίκτες του, υποτίθεται, ότι ακολουθούν. Και όταν ο σκοπός που παίζει ο προπονητής αποδώσει, αν οι φίλαθλοι συγκινηθούν από την εμφάνιση που κάνει η ομάδα τους, τότε ο προπονητής μετουσιώνεται σε μάγο, συχνά σε ημίθεο... Αν, όμως, ο σκοπός και η μελωδία απολήξουν σε κακόφωνη παραφωνία, τότε αυτός που κρατά τη μαγική φλογέρα γίνεται ως γνωστόν ο αποδιοπομπαίος τράγος.... Βλέπετε, είναι φοβερά πιο εύκολο να πάρουμε τη φλογέρα από τα χέρια του προπονητή από το να αλλάξουμε μια ολάκερη χορωδία, συγνώμη, ενδεκάδα στο ποδόσφαιρο, πεντάδα στο μπάσκετ... Η αλλαγή, όμως, δεν λύνει το πρόβλημα και από καθαρά ψυχολογική άποψη συχνά το εντείνει. Άσχετα με το παρατηρούμενο φαινόμενο ότι μετά την αλλαγή του προπονητή η ομάδα «φαίνεται» ότι πάει καλύτερα. Μπορεί το γεγονός να ικανοποιεί παράγοντες, φιλάθλους και «πιστούς» αθλητικογράφους, αλλά δεν τεκμηριώνει την επιστημονικά απαραίτητη αλληλουχία «αιτίας – αποτελέσματος». Στη βιασύνη της εξέλιξης του πρωταθλήματος και των γεγονότων δεν ερευνούνται με την απαραίτητη επιστημονική υπευθυνότητα και με συστηματική αντικειμενικότητα δεκάδες άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν θετικά ή αρνητικά στην απόδοση κάθε παίκτη και της ομάδας συλλογικά. Με όποιον δάσκαλο θα κάτσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις, λέει σοφά ο λαός μας. Και αν συμβεί, όπως όντας πολύ συχνά συμβαίνει στα ελληνικά γήπεδα, να αλλάξεις πολλούς «δασκάλους» που παίζουν ιδιότροπους σκοπούς με πανάκριβες «φλογέρες», θέλει πολύ μεγάλο αγώνα από κάθε νέο προπονητή να καταλάβει ποια «χούγια» δηλαδή ποιες συνήθειες, ποιες ψυχοκοινωνικές δομές στα μεμονωμένα άτομα και στην ενδεκάδα θα πρέπει ν’ αλλάξει στην προσπάθειά του να δημιουργήσει ένα σωστό συλλογικό σύνολο που λέγεται ομάδα ποδοσφαίρου, μπάσκετ ή άλλου ομαδικού σπορ… Και σε ότι αφορά την ΕΘΝΙΚΗ μας ομάδα ο αντικαταστάτης του Ρεχάγκελ ΠΡΕΠΕΙ να διαθέτει τη δύναμη, να έχει τον χαρακτήρα να πει ΟΧΙ στις γνωστές επιθυμίες παραγόντων, ιδιοκτητών ΠΑΕ, δημοσιογράφων ακόμη και πολιτικών που θα απλώσουν το χέρι να του πάρουν «τη μαγική φλογέρα» και να παίξουν και αυτοί τον «σκοπό» τους!... Κύριε Ότο Ρεχάγκελ με τη δική σου «μαγική φλογέρα» έπαιξες πρωτόγνωρες μελωδίες, μας γέμισες με ανέλπιστες χαρές, αλλά μας έδωσες και τις ευκαιρίες να αποδείξουμε πόσο γρήγορα αλλάζουμε γνώμη και από τη μια στιγμή στην άλλη να σε κατηγορήσουμε, να σε επικρίνουμε, να σε χειροκροτήσουμε. Και ΤΕΛΙΚΑ Ότο Ρεχάγκελ να σου πούμε Ελληνικά από καρδιάς ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ένα ειλικρινές Dankeschon!... |
Η λεηλασία του Μ.Τ.Σ. (Μετοχικού Ταμείου Στρατού)
 |
Στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού έχει γίνει όχι μόνο απλή ληστεία, αλλά συνοδευόμενη με βιασμό κατ' εξακολούθηση Σήμερα το άλλοτε πανίσχυρο ΜΤΣ αδυνατεί να πληρώσει τα μερίσματα των αποστράτων. Εξηγήσεις γι' αυτήν την κατάντια και εξαθλίωση περιμένουν οι απόστρατοι από τα... συνδικαλιστικά τους όργανα, που πρέπει να τα βγάλουν όλα στη φόρα και να παύσουν να τηρούν «αιδήμονα» σιωπή, μήπως θιγούν «συνάδελφοι» και οι πολιτικοί που ομού οδήγησαν το Ταμείο στον γκρεμό. Στο φαγοπότι και τη διάλυση έλαβαν μέρος και τα δύο κόμματα εξουσίας με ανοχή και, ενίοτε, συνεργασία στρατιωτικών. Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε... Μια μικρή αναδρομή Άλλοτε, προδικτατορικά, το ΜΤΣ ήταν ένα πανίσχυρο Ταμείο, που διέθετε ακόμη δική του τράπεζα, την Τράπεζα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (αργότερα Γενική). Στη δεκαετία '55-'65 άρχισε η πρώτη εισβολή των Βησιγότθων. Το κύμα διορισμών εντάθηκε και εφευρέθηκε η άμετρη και αλόγιστη ίδρυση υποκαταστημάτων της τράπεζας, χωρίς καμία έρευνα αγοράς. Τι σήμαινε υποκατάστημα; - Αγορά υπερκοστολογημένου οικοπέδου φίλου. - Ανάθεση έργου σε φίλο. - Διορισμοί θυγατέρων και υιών φίλων. Έτσι, π.χ. ο νομός Κορίνθου, ένθα και η πατρίδα μεγαλόσχημου παράγοντα της ΕΡΕ, γέμισε υποκαταστήματα που... βάραγαν... μύγες. Κατά την 7ετία σημειώθηκε μέτριος ρυθμός αυξήσεων διορισμών, χορήγηση δανείων με... πατριωτικά κριτήρια και η κάθοδος συνεχιζόταν. Μ.Τ.Σ.; Η Μεταπολίτευση (πρασινογαλάζια κοράκια με νύχια γαμψά...) Το 1974 άρχισε η μεγάλη κάθοδος. Υπήρξε η απαρχή του μεγάλου φαγοποτιού. Ξέχασα να σημειώσω ότι η διοίκηση της τράπεζας διοριζόταν από τον υπουργό Άμυνας (από απόστρατο, ανίδεο περί τα οικονομικά στρατηγό, μέχρι απόφοιτο νυχτερινής σχολής λογιστών ή και... νυχτοφύλακα). Επί υπουργίας αειμνήστου Ε. Αβέρωφ, οι διαθέσεις χαριστικών δανείων, ιδιαίτερα σε Ηπειρώτες, είχαν πάρει μορφή επιδημίας. Τα περισσότερα αγύριστα και αζήτητα. Δεν φτάνει αυτό. Ο μακαρίτης αποφάσισε να κρατικοποιήσει την αυστριακή ΣΤΑΓΙΕΡ (σημερινή ΕΛΒΟ). Κίνηση εξαιρετικά σωστή, αλλά... Μία κρατικοποίηση, για να επιτύχει, πρέπει να συνοδεύεται με εξυγίανση, αναδιοργάνωση, αξιοκρατική στελέχωση και εξασφάλιση προγραμμάτων. Ουδέν των ανωτέρω έγινε. Στη διογκωμένη διοίκηση διορίσθηκαν κομματικοί, κατά βάση ανίδεοι και ανίκανοι, και από κάτω γέμισαν τα γραφεία με μικροκομματικούς που ήταν περισσότεροι από τους τεχνίτες. Το καθεστώς αυτό συνεχίστηκε και επί των ημερών μας. Παρέλειψα, όμως, να αναφέρω το σπουδαιότερο. Ο υπουργός απαίτησε από ΜΤΣ-Γενική Τράπεζα να διαθέσει τεράστια ποσά για αγορά «χρυσοφόρων» μετοχών της ΕΛΒΟ, που απεδείχθησαν... τζούφιες. Τεράστια απώλεια χρημάτων. Φιάσκο η ελληνοποίηση... Μετά ακολούθησαν οι «αποκαταστατικοί» λεγόμενοι νόμοι, με τους οποίους «παρήχθησαν» εκατοντάδες, για να μην πω χιλιάδες, στρατηγοί, λόγω... αντιστασιακής δράσης. Αν υπήρχαν τόσοι αντιστασιακοί, οι πραξικοπηματίες έπρεπε να ανατραπούν εντός 4 ωρών! Ποιοι έστησαν αυτήν τη φάμπρικα της παραγωγής χρυσών επωμίδων; Μα τα δύο μεγάλα κόμματα, για ψήφο είσπραξη. Τα γαλόνια ευτελίσθηκαν, ο αριθμός των εν Ελλάδι στρατηγών ε.α. ξεπέρασε το σύνολο Ιταλίας, Λετονίας, Βοσνίας, Ισπανίας, Ανδόρας και Χώρας των Βάσκων! Όλοι αυτοί έτρεξαν στο ΜΤΣ να πάρουν εφάπαξ, διαφορές προαγωγών κ.λπ. Ρήμαξε το Ταμείο! Τις αποκαταστάσεις όμως αυτές δεν τις έκανε ο Στρατός, αλλά η Πολιτεία. Ρήμαξαν οι κυβερνήσεις το Ταμείο για να κάνουν τη δουλειά τους, χωρίς να το στηρίξουν ούτε με μία δεκάρα. Αλλά και, αν δεν απατώμαι, η τότε στρατιωτική ηγεσία σιωπούσε. Ήταν, βλέπετε, νωπή η επταετία. Μη μας παρεξηγήσουν... Η «βιόλα» αυτή, δηλαδή η ληστεία με «αποκαταστάσεις» και «δικαιώσεις», κράτησε πολλά χρόνια. Το 1996 «αποκαταστάθηκαν» 15 ταγματάρχες (που είχαν παραιτηθεί το 1975 για να πολιτευθούν), που προήχθησαν στον βαθμό του αντιστρατήγου επί τιμή! Άλλη ξεφτίλα των επωμίδων... Το 2005 απόστρατος συνταγματάρχης του Γραφείου του υπουργού έγινε αντιστράτηγος εν μια νυκτί. Θα συνεχίσω με άλλα τραγικότερα, με διευθύνσεις και ονόματα. Υπομονή... Και ειρωνείες από δίπλα «Η κρίση στην Ελλάδα ξέσπασε λόγω του θράσους της να ανταγωνισθεί στις αμυντικές δαπάνες την Τουρκία», αποφάνθηκε ο τούρκος υπουργός Επικρατείας Εγκεμέν Μπαγίς, Yasa, baba, Yasa! Ο κ. υπουργός μάς ήθελε, προφανώς, άοπλους. Δεν είναι, όμως, καλώς πληροφορημένος. Γιατί αν ήταν, θα γνώριζε ότι οι έλληνες συνάδελφοί του μεριμνούν ώστε να μην υπάρχει ο στοιχειώδης ανταγωνισμός που να εξασφαλίζει ελάσσονα αποτροπή. Ας μη στενοχωριέται. Φροντίζουν οι δικοί μας. Tamam... ΜΤΣ ΙΙΙ Στο ΥΕΘΑ δεν υπάρχει ούτε βούληση ούτε διάθεση για αναζήτηση υπευθύνων της λεηλασίας, που γνωρίζει την ύψιστη ανθοφορία της την λαμπράν Σημιτική εποχή 1996-2004. Το ΜΤΣ ήταν ιδιοκτήτης του 67% των μετοχών της Γενικής Τράπεζας και τώρα έχει 2%, ενώ τα περισσότερα ακίνητα του ξεπουλήθηκαν έναντι πινακίου φακής, όπως π.χ. το τεράστιο οικόπεδο που γειτνιάζει με τη Λέσχη Αξιωματικών Θεσσαλονίκης (νυν ογκώδες συγκρότημα Τράπεζας Πειραιώς). Σημειώνω ότι ο εκάστοτε υπουργός Άμυνας, πλην των τριών τελευταίων, δεδομένου ότι η Γενική πουλήθηκε στους Γάλλους, με την ανάληψη των καθηκόντων του γινόταν αφέντης μιας τράπεζας, διόριζε επικεφαλής όποιους ήθελε, έδινε εντολές για διορισμούς, δάνεια, δωρεές, εισφορές σε αθλητικά σωματεία (της ιδιαίτερης εκλογικής του περιφέρειας, φυσικά) και τελικά μετέτρεπε την τράπεζα σε τεράστιο... τραπέζι φαγοποτιού. Σήμερα το ΜΤΣ πεθαίνει. Δεν δύναται να χορηγήσει το βοήθημα στα τέκνα των αξιωματικών (που το έχουν πληρώσει με τις εισφορές τους) και ούτε τα μερίσματα ανά τρίμηνο. Για την πρώτη περίπτωση είχε υποβληθεί ερώτηση λίγο προ των εκλογών στον κ. Μεϊμαράκη από τους κ. Καρχιμάκη, Οικονόμου, Αθανασιάδη του ΠΑΣΟΚ, που έμεινε αναπάντητη. Τι λέει επ' αυτού ο κ. Βενιζέλος; Το τελευταίο μέρισμα Ιανουαρίου 2010 διατέθηκε έπειτα από αριστοτεχνική παρέμβαση - λύση ανάγκης του Α/ΓΕΣ κ. Φραγκ. Φράγκου. Όπως αναφέρει το περιοδικό αποστράτων Θεσσαλονίκης «Μακεδονική Φλόγα», η σημερινή τραγική κατάσταση οφείλεται, εν πολλοίς, στην κακή και άφρονα διαχείριση και στο ξεπούλημα της ακίνητης περιουσίας του Ταμείου. Επίσης, στην πώληση χωρίς κέρδος των μετοχών της Γενικής Τράπεζας που κατείχε το Ταμείο. Επαναλαμβάνω δε, προ 15ετίας το ΜΤΣ κατείχε το 67% των μετοχών της Γ. Τ., ενώ σήμερα το 2%! Το ποιοι επωφελήθηκαν ή «τα τσέπωσαν» από το αλισβερίσι των μετοχών, το ξέρει καλά η ΕΑΑΣ (Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού) και οφείλει να το αποκαλύψει. (ΠΑΡΟΝ) |
Για «ψύλλου πήδημα» στο Εξωτερικό ο Παπανδρέου
 |
Οργή για τα ταξιδάκια αναψυχής με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΤΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΧΩΡΑ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΥΠΟΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΜΠΟΥΣΟΥΛΑ
Πληρώνουμε ακριβά τον πρωθυπουργικό τουρισμό. Σε μια περίοδο όπου οι πολίτες καταδυναστεύονται από το βάρος των δικών του επώδυνων μέτρων. Σε περιηγητή των εθνών έχει μετατραπεί ο πρωθυπουργός της χώρας την ώρα που στο εσωτερικό τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται και οι πολίτες αδυνατούν να ανταποκριθούν στοιχειωδώς στις υποχρεώσεις τους, εξαιτίας των επώδυνων μέτρων που έχει λάβει, οδηγώντας μας στα σαγόνια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με το πρόσχημα ότι θα μας βγάλει από την οικονομική κρίση. Όλοι γνωρίζαμε το πάθος του κ. Γ. Παπανδρέου, ως υπουργού των Εξωτερικών, να ταξιδεύει ανά την υφήλιο, διαμένοντας σε... πολυτελή ξενοδοχεία κοντά σε καταπράσινα πάρκα, ώστε να έχει και τη δυνατότητα να αθλείται. Είχε όμως νομιμοποιητική βάση αυτή η ταξιδευτική του δεινότητα, εκ της ιδιότητας την οποία κατείχε και των υποχρεώσεων που αυτή αναπόφευκτα επιφέρει. Πιστεύαμε όμως ότι, ως πρωθυπουργός της χώρας, θα εγκατέλειπε αυτήν τη συνήθεια και θα ασχολούνταν περισσότερο με τα καυτά προβλήματα της χώρας και την αναζήτηση άμεσων και εφικτών λύσεων. Εις μάτην. Από την επόμενη της εκλογής του άρχισε. δυστυχώς τις περιηγήσεις του ανά την υφήλιο για ψύλλου πήδημα. Έχει μετατρέψει το υπερατλαντικό ταξίδι Αθήνα -Νέα Υόρκη, λες και είναι η αστική διαδρομή Κολιάτσου -Παγκράτι. Είναι πρωτοφανές το φαινόμενο και άκρως επικίνδυνο για τη χώρα. Αλλά κι όταν βρίσκεται εντός των συνόρων είτε θα περιοδεύει σε κάποιο νομό για να γνωρίσει τους ιθαγενείς της υπαίθρου χώρας, είτε θα εξαφανίζεται με το κανό στα καταγάλανα νερά του Σαρωνικού και του Αιγαίου. 7.000 ευρώ κάθε ώρα πτήσης Μάλιστα σ' αυτά τα ταξίδια του χρησιμοποιεί την ιδιότητα είτε του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, είτε του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για να έχει τη νομιμοποιητική βάση των περιηγήσεων του. Και χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροπλάνο του οποίου η κάθε ώρα πτήσης κοστίζει πάνω από επτά χιλιάδες ευρώ. Κι αν τα ταξίδια του αυτά είχαν κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα για τη χώρα και τους πολίτες της, τότε, ουδείς, θα μπορούσε να αμφισβητήσει την αναγκαιότητα τους. Δυστυχώς, τα θετικά αποτελέσματα για τη χώρα είναι είτε ανύπαρκτα είτε πενιχρά. Κι εδώ προκύπτει το μεγάλο ερώτημα. Μπορεί ο τόπος να πληρώνει τις δημόσιες, σχέσεις ενός Πρωθυπουργού σε μια περίοδο όπου οι πολίτες αργοσβήνουν υπό το βάρος των δικών του επώδυνων μέτρων; Ο κ. Παπανδρέου μετέβη στην Ουάσιγκτον και οδήγησε τη χώρα στο ΔΝΤ, όπου υπέγραψε ένα πρωτοφανές σε σκληρότητα Μνημόνιο καταδυνάστευσης του ελληνικού λαού με το πρόσχημα ότι η χώρα έφτασε στο χείλος της χρεοκοπίας κι αφού πρώτα επί έξι μήνες παρέμενε αδρανής παθητικός παρατηρητής των τεκταινομένων. Έφερε νύχτα, με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς .ούτε οι βουλευτές του να γνωρίζουν, το περιεχόμενο του Μνημονίου, το ψήφισε επιβάλλοντας αυστηρή κομματική πειθαρχία και μετά ξανάπιασε το χόμπι του, τα ταξίδια. Στο μεταξύ, άφησε στην Αθήνα τους υπουργούς του να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά κι αυτός ως σύγχρονος Πόντιος Πιλάτος νίπτει τας χείρας του από το τι μέλλει γενέσθαι. Γιατί αυτό που γίνεται στη χώρα είναι τραγωδία κι ο Πρωθυπουργός είναι απών. Μηνύματα από το... εξωτερικό Στα εργασιακά και το ασφαλιστικό έρχονται προς ψήφιση στη Βουλή μέτρα, τα οποία φέρνουν τους εργαζόμενους πίσω στον Μεσαίωνα, καταστρατηγούνται τα πάντα. Οι εργαζόμενοι αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα και ο κ. Παπανδρέου από το εξωτερικό τους στέλνει μηνύματα αισιοδοξίας και εξόδου στο απώτατο μέλλον από την οικονομική κρίση. Είναι τουλάχιστον, απρεπές αν όχι κωμικοτραγικό. Η Οικονομία στα χέρια του υπουργού Οικονομίας κ. Γ. Παπακωνσταντίνου βουλιάζει με τους δείκτες να καταγράφουν όχι ανάκαμψη, όπως επιθυμούν στην Κυβέρνηση, αλλά δραματική πτώση και την Τρόικα των δανειστών μας να ζητά περισσότερα και σκληρότερα μέτρα. Η ύφεση μεγαλώνει, η ανεργία πολλαπλασιάζεται, ο πληθωρισμός έχει πάρει την ανηφόρα μαζί με τις τιμές σε όλα τα καταναλωτικά αγαθά, οι έμμεσοι κι άμεσοι φόροι αυξάνουν και οι πολίτες είναι στα όρια της κατάρρευσης. Επιχειρήσεις κλείνουν κατά δεκάδες, οι τράπεζες φοβούνται χρεοκοπία το φθινόπωρο κι έχουν κλείσει τις στρόφιγγες για κάθε είδους δάνειο κι οι απολύσεις έχουν γίνει καθημερινό φαινόμενο που οδηγούν σε διάλυση οικογένειες και νοικοκυριά. Πλήρης διάλυση Η παιδεία παραπαίει στα χέρια μιας υπουργού που είναι φανερό ότι δεν διαθέτει το ειδικό βάρος να ανταποκριθεί στις αυξημένες υποχρεώσεις με χιλιάδες μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς να είναι όμηροι μιας ανερμάτιστης εκπαιδευτικής πολιτικής για την οποία δεν έχουν συμφωνήσει ούτε καν τα ίδια τα στελέχη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου μεταξύ τους. Η υγεία έχει καταρρεύσει, βρίσκεται με νάρθηκα στην εντατική και η υπουργός κ. Ξενογιαννακοπούλου συνεχίζει να εξαπολύει μύδρους κατά πάντων μέσα από τηλεοπτικές της παρουσίες, μήπως και διασωθεί επικοινωνιακά. Τα περίφημα «πιράνχας» συνεχίζουν το έργο τους και οι ασθενείς αναζητούν μάταια ένα κρεβάτι σε δημόσιο νοσοκομείο, για να σωθούν με τις ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτικό υλικό να θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων πολιτών. Στον αγροτικό τομέα, η πλήρης διάλυση. Με μια υπουργό την κ. Μπατζελή να εκδίδει ανούσιες ανακοινώσεις με το σωρό για τη δήθεν σωτηρία των αγροτών κάι οι οποίες τελικά καταλήγουν να γίνονται ανέκδοτο, αφού δεν λύνουν κανένα απολύτως πρόβλημα. Εξαφανισμένος Τον υπουργό Εσωτερικών, εξαφανισμένο μέσα από ένα γραφείο στη Βασιλίσσης Σοφίας, να νομοθετεί και να υπογράφει τη θανατική καταδίκη, το τέλος της ελληνικής περιφέρειας, η οποία οδηγείται σε πλήρη μαρασμό και ερημοποίηση. Και ταυτόχρονα, να καταργεί κάθε δημοσιοϋπαλληλικό μέτρο επιβίωσης των οικογενειών των υπαλλήλων, οδηγώντας τους σε διάλυση του οικογενειακού θεσμού σε μια περίοδο έντονης οικονομικής κρίσης κάνοντας ρεβανσιστικές μεταθέσεις και άρσεις δίκαιων αποσπάσεων με το πρόσχημα ότι αυτές θα σώσουν το δημόσιο τομέα, ενώ βοηθούσαν σε οικογενειακές συνενώσεις. Πρόκειται για ένα σύγχρονο κοινωνικό έγκλημα από ένα υπουργό που θέλει να εμφανίζεται με τον μανδύα του σοσιαλιστή, αλλά επί της ουσίας είναι απρόσιτος, άδικος κοινωνικά. Την ώρα που ο τουρισμός εμφανίζεται μειωμένος και όσοι ήλπιζαν να διορθώσουν το εισόδημα τους το βλέπουν να καταποντίζεται, τα λιμάνια είναι κλειστά και η αρμόδιος υπουργός στην Κίνα, με αποτέλεσμα να χάνονται εκατομμύρια ευρώ από τις τσέπες των επιχειρηματιών. Η χώρα βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής. Ο Πρωθυπουργός συνεχίζει τα ταξίδια του. Θεωρεί ότι η χώρα θα σωθεί, αφού την έθεσε στον αυτόματο πιλότο της αδιαφορίας. Την ίδια ώρα που από την Αμερική κάνει λόγο περί «της ανάγκης παγκόσμιας διακυβέρνησης». Μια θεωρία άκρως επικίνδυνη για την εθνική μας υπόσταση, την ώρα μάλιστα που ο ίδιος έχει παραδεχτεί με τις πράξεις του ότι η χώρα μας έχει απωλέσει την εθνική της ακεραιότητα. Αλλά η χώρα αυτές τις δύσκολες και δραματικές ώρες δεν χρειάζεται τουρίστα Πρωθυπουργό αλλά υπεύθυνο Πρωθυπουργό και υπουργούς. (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ)(Α.K.) |
Συνέδριο ισορροπιών, ή συνέδριο ρήξεων;
 |
| Διαβάζω στις εφημερίδες ότι «ο ένας μετά τον άλλον οι βουλευτές της ΝΔ που θεωρούνται φίλα προσκείμενοι στην κυρία Ντ. Μπακογιάννη δίνουν τη διαβεβαίωση ότι μέχρι το συνέδριο δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε κινήσεις ανεξαρτητοποίησης… αφήνουν όμως ανοικτά τα πάντα για το μέλλον». Προς επίρρωση μάλιστα αυτού του ισχυρισμού τα... ΜΜΕ αναπαράγουν την εξής δήλωση του βουλευτή Χανίων κ. Χρ. Μαρκογιαννάκη : «Έχω μια ιστορία στη ΝΔ. Έχω δώσει στη ΝΔ, έχω κάνει πολλούς και μεγάλους αγώνες για τη ΝΔ. Αυτή τη στιγμή ανήκω στη ΝΔ και από εκεί και πέρα δεν κάνω καμία άλλη κουβέντα». Καλά, είμαστε σοβαροί; Θέτει υπό αίρεση την παρουσία του στη ΝΔ ο κ. Μαρκογιαννάκης και η Ρηγίλλης δεν σηκώνει το γάντι να τον διαγράψει; Να πιστέψουμε δηλαδή αυτά που γράφουν οι φυλλάδες ότι «αυτής της μορφής οι τοποθετήσεις που έχουν κάνει -εκτός του πρώην αν. υπουργού Δημόσιας Τάξης- και οι κ. Κεδίκογλου και Γιακουμάτος έχουν προκαλέσει νευρική κρίση στα στελέχη της Ρηγίλλης, καθώς κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη στάση που θα τηρήσουν βουλευτές την επομένη του συνεδρίου. ..» Και ποια είναι άραγε αυτά τα στελέχη που χρειάζονται …λεξοτανίλ; Εκείνοι που διασώθηκαν την τελευταία στιγμή ανεβαίνοντας στο άρμα Σαμαρά; Ή κάποιοι άλλοι που παρερμηνεύουν τα μηνύματα των καιρών και νομίζουν ότι μπορούν να επαναλαμβάνονται σε άλλη έκδοση τα σενάρια αποσταθεροποίησης του Καραμανλή; Επειδή λοιπόν μάλλον δεν έχουν καταλάβει ακόμα στην Ρηγίλλης τι παίζεται στο παρασκήνιο τους πληροφορούμε για τα εξής: Μέχρι αυτή την στιγμή (και όπως έγραψε πρώτο το antinews), ο Κιλτίδης επιλέγει να πάει με τον Καρατζαφέρη. Και η Ντόρα δεν θα κάνει κόμμα, επειδή «δεν την παίρνει». Τι θα κάνει; Οι πληροφορίες μας λένε ότι επιλέγει να φθείρει τον Σαμαρά καλλιεργώντας την εντύπωση ότι η ΝΔ δεν μπορεί να ξαναγίνει κόμμα εξουσίας. Αν λοιπόν οι επιτελείς του Σαμαρά διαβάσουν καλά τις δηλώσεις Κυριάκου, Μαρκογιαννάκη και λοιπών θα διαπιστώσουν ότι απηχούν αυτήν ακριβώς την στρατηγική φθοράς του Σαμαρά και της ΝΔ που επιλέγει η Αγία Οικογένεια. Και το ίδιο θα διαπιστώσουν και οι αναγνώστες μας αν παρατηρήσουν τι γράφουν τα σχετικά …μπλογκς. Κατά συνέπεια δεν υπάρχουν πολλές λύσεις: Όσοι θέλουν να κατέβουν από το τραίνο να το κάνουν τώρα και αν τάχα «διστάζουν» να τους σπρώξουν έξω από την πόρτα. Συνέδριο επανίδρυσης της ΝΔ Αύριο αρχίζει το πιο ιστορικό – μετά την ίδρυσή της – συνέδριο της ΝΔ. Το συνέδριο που θα επισφραγίσει την αδιαμφισβήτητη πλέον ηγεσία Σαμαρά στη ΝΔ και πρέπει να εγκαινιάσει την ανατροπή των πάντων στη ΝΔ. Μετά την προσεχή Κυριακή η ΝΔ δεν θα είναι ποτέ ξανά αυτή που γνωρίσαμε όλοι στο παρελθόν. Αυτό απαιτεί η βάση, αυτό θέλει η κοινωνία, γι αυτό στηρίξαμε τον Σαμαρά όλοι εμείς οι υπόλοιποι που δεν συμμετείχαμε ποτέ στο παρελθόν σε αυτό το κομματικό πανηγύρι που ονομαζόταν «Νέα Δημοκρατία». Στο επίκεντρο λοιπόν της συζήτησης πρέπει να είναι πρώτον η ιδεολογική φυσιογνωμία του κόμματος και δεύτερον τα οργανωτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να περάσει το νέο μήνυμα στην κοινωνία. Πριν από λίγους μήνες γράψαμε ότι «σύντομα, ο Γ. Παπανδρέου θα βρεθεί, λόγω της πολιτικής που ακολουθεί, αντιμέτωπος με το κόμμα του και την βάση του, ενώ ο Αντώνης Σαμαράς θα ανασυγκροτεί την παράταξή του έχοντας την υποστήριξη της βάσης του!». Αυτό συμβαίνει τώρα. Ο Γ. Παπανδρέου θεωρείται πλέον «ξένος» από το ίδιο του το κόμμα, ενώ ο Α. Σαμαράς ανασυγκροτεί την ΝΔ έχοντας την υποστήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας της βάσης της. Ο Σαμαράς βρίσκεται λοιπόν σε αδιαμφισβήτητα πλεονεκτική θέση. Πως όμως έφτασε μέχρις εδώ; Ας το θυμίσουμε σε κάποιους που απορούν κι αυτοί για ποιο λόγο «είναι μέσα στα πράγματα» και παίζουν «ρόλο» στην Ρηγίλλης. Ο Σαμαράς δεν έφτασε μέχρις εδώ από την υποστήριξη των ΜΜΕ και του κατεστημένου. Αυτοί ποτέ δεν τον πήγαιναν και ποτέ δεν θα τον πάνε. Ο Σαμαράς δεν έφτασε μέχρις εδώ επειδή είχε επικοινωνιακά επιτελεία και καλά δομημένες σχέσεις με τα διαπλεκόμενα δημοσιογραφικά συστήματα. Ο Σαμαράς δεν έφτασε μέχρις εδώ κάνοντας επισκέψεις σε εκδοτικά γραφεία ή συντρώγοντας με εκείνους που του σκάβουν την άλλη ημέρα τον λάκκο. Ο Σαμαράς δεν έφτασε μέχρις εδώ συζητώντας με διάφορους που νομίζουν ότι είναι «επιτελείς» ποια θα είναι η γραμμή του κόμματος στο ένα ή στο άλλο θέμα. Ο Σαμαράς δεν έφτασε μέχρις εδώ συμβιβαζόμενος και ισορροπώντας. Ο Σαμαράς έφτασε μέχρις εδώ επειδή ήταν και παρέμεινε άφθαρτος και αδιάφθορος και επειδή είχε και έχει ένα όραμα που ενέπνευσε και εμπνέει εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας που πήγαν να περιμένουν ώρες για να τον ψηφίσουν. Αυτόν τον Σαμαρά λοιπόν εμπιστευόμαστε και αυτόν στηρίζουμε. Και ξέρουμε ότι αργά ή γρήγορα θα τον ανακαλύψει, θα τον εμπιστευτεί και θα τον ακολουθήσει και η μεγάλη πλειοψηφία των συμπολιτών μας. Συνέδριο ρήξεων λοιπόν και όχι ισορροπιών. (Αδέξιος Δεξιός) |
Η Ελλάδα των ανθέλληνων καλά κρατεί παντού! Η Ελλάδα που τους προσφέρει, ο καταναλωτής που τους ενισχύει και η western union που πανηγυρίζει!!
 |
Η Ελλάδα των ανθέλληνων καλά κρατεί παντού! Σε κάθε βήμα μας, σε κάθε μας συνάθροιση, σε κάθε σημείο της χώρας μας. Αιτία και γεγονός το χτεσινό ματς, με την Αργεντινή. Σημείο αναφοράς μας, η Εμποροπανήγυρη στο Μαρμάρι. Εκεί... (όπως και σε όλες τις Εμποροπανηγύρεις της χώρας) που υποχρεωτικά δημιουργείται ένας αχταρμάς ιδεών, εθνών και αντιλήψεων. Εκεί και κατά τη διάρκεια (πόσο μάλλον στη λήξη του αγώνα) βλέπεις τα σκυθρωπά πρόσωπα των ελλήνων μικροπωλητών και από την άλλη τα χαρούμενα πρόσωπα και ειρωνικά σχόλια, για την ποδοσφαιρική μας ομάδα, των αλβανών υπαλλήλων, των Νιγηριανών μικροπωλητών, των κινέζων μικροέμπορων που λες και σε «κοινή συναίνεση» έχουν βαλθεί να μας αποτελειώσουν. Όλοι εναντίον των σκέψεών μας, των ιδεών μας, των αισθημάτων μας! Όλοι κόντρα στην Ελλάδα μας, η οποία αν μη τι άλλο τους υποδέχεται και τους εντάσσει ως ίσους μας, στην ίδια μας τη γη. Άς αφήσουν κάποιοι τα παχειά λόγια και ας δουν επιτέλους πως αυτοί που τους έχουμε δεχτεί με ανοιχτές αγκάλες, είναι οι πρώτοι δυσφημιστές μας παντού, λες και εμείς τους υποχρεώσαμε να έρθουν ως μετανάστες στη χώρα μας. Σαφώς και δεν έχουμε απαίτηση να πανηγυρίζουν στις νίκες μας ή και να λυπούνται στις ήττες μας. Έχουμε όμως την απαίτηση του σεβασμού των ιδεών μας και των αισθημάτων μας. Και ας μην βιαστούν κάποιοι να πουν πως δεν έχει σχέση ο αθλητισμός με τη διάδοση ιδεών. Δυστυχώς κύριοι η χώρα μας είναι η Ελλάδα των ανθέλληνων. Η Ελλάδα που τους προσφέρει, ο καταναλωτής που τους ενισχύει και η western union που πανηγυρίζει!! ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ γεια σου!! (ENIAIO ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΙΚΡΟΠΩΛΗΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ) |
Θερινές Διακοπές; Λαστ γηαρ!...
 |
Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ Έκανα λογοπαίγνιο στον τίτλο μου από τη διαφήμιση της «ωραίας» Νατάσσας του «λαστ γηαρ», αν και θα έπρεπε να παραδεχθώ ότι ούτε «λαστ γηαρ» πήγαμε διακοπές, και του πατροπαράδοτου «και διηγώντας τα να…κλαίς!»… Τα δεδομένα της ύφεσης, της ανεργίας και της οικονομικής δυσπραγίας έχουν αγγίξει τέτοια απίστευτα χαμηλά ιστορικά επίπεδα που επιβεβαιώνουν ότι τελικά τα… καταφέρανε οι Πολιτικοί μας έτσι ώστε φέτος οι θερινές διακοπές της μέσης ελληνικής οικογένειας να υπολείπονται σε τέτοιο βαθμό και σε τόσο ψηλά ποσοστά της πιθανότητας πραγματοποίησής τους που να μπορούμε πλέον να μιλάμε όχι για τις πολυπόθητες θερινές διακοπές αλλά για …όνειρα θερινής νυκτός! Τα θεμελιακά ερωτήματα, πέραν από τον σαφή οικονομικό τους χαρακτήρα επεκτείνονται και σε συγκεκριμένες ψυχολογικές και κοινωνιολογικές διαστάσεις που θα έπρεπε να θέσουν σε τροχιά παραγωγικού προβληματισμού το σύνολο των Κυβερνητικών στελεχών και μαζί τους τους υπόλοιπους από τους και τις 300 της Βουλής καθώς στο συσσωρευμένο υπαρξιακό άγχος και το στρες έρχεται τώρα να προστεθεί και η απροσδόκητα βάναυση φετινή παροιμιακή αδυναμία της μέσης ελληνικής οικογένειας να «γεμίσει τις συμβολικές μπαταρίες» με την απόλαυση του δεκαπενθήμερου ή εικοσαήμερου των θερινών διακοπών. Οι συνθήκες διαβίωσης και συμβίωσης στα σύγχρονα αστικοβιομηχανικά κέντρα των οικονομικά αναπτυγμένων χωρών σε συνδυασμό με τον κατακερματισμό των διαπροσωπικών μας σχέσεων όχι μόνο ανάμεσα σε φίλους, γνωστούς και συνεργάτες αλλά και στα μέλη των ίδιων οικογενειών έχουν φορολογήσει σε απίστευτο βαθμό τον μέσο Έλληνα, την Ελληνίδα και τα παιδιά μας τόσο σε οργανικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Το έντονο εργασιακό στρες γεννιέται και θεριεύει μέσα σε εργασιακά φυσικά και ψυχοκοινωνικά περιβάλλοντα που είχαν μορφοποιήσει τις θερινές διακοπές των 2,3 ή 4 εβδομάδων ως απαραίτητο στοιχείο για την διατήρηση των λεπτών ισορροπιών της ψυχοσωματικής και ψυχοδιανοητικής μας υγείας. Οι διακοπές με απόδραση από τα καθημερινά και καθιερωμένα εργασιακά μας καθήκοντα είναι ένας σημαντικός τρόπος που διαθέτει ο σύγχρονος εργαζόμενος σε όλες τις χώρες του της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατά προέκταση του ΟΟΣΑ για να «γεμίζει τις συμβολικές μπαταρίες του.» Οι διακοπές, και ιδιαίτερα οι θερινές λειτουργούν θεραπευτικά για μικρούς και μεγάλους, δημιουργούν ένα μεγάλο φάσμα θετικών παραστάσεων και ψυχοσυναισθηματικά θετικά φορτισμένων καταστάσεων που θα μας συντροφέψουν ως ευχάριστες αναμνήσεις τους υπόλοιπους μήνες χαϊδεύοντας τον ψυχικό μας κόσμο. Πέρυσι, στην Ελλάδα της Κυβέρνησης Καραμανλή οι μισές και πλέον ελληνικές οικογένειες στερήθηκαν τις θερινές οικογενειακές διακοπές, όπως στερήθηκαν και μεμονωμένα άτομα και άλλα ερωτευμένα ζευγάρια που δεν είχαν ακόμη δεθεί με τα δεσμά του γάμου. ΦΕΤΟΣ, στην Ελλάδα της Κυβέρνησης Παπανδρέου, στην Ελλάδα της τρόικας, και του Δ.Ν.Τ. που κάθε μέρα ζητά ολοένα και περισσότερες ΘΥΣΙΕΣ ο ελληνικός Λαός ΔΕΝ έχει πλέον ούτε την όρεξη να προσφέρει στο παραμύθι της ΣΩΤΗΡΙΑΣ της ΠΑΤΡΙΔΑΣ και της Εθνικής Οικονομίας αλλά ούτε καν την οικονομική δυνατότητα! ΜΜΕ και δημοσιογράφοι, που ΔΕΝ στηρίζουν σχεδόν σε βαθμό «κακουργήματος» την Κυβερνητική πολιτική που ΕΠΕΒΑΛΕ η τρόικα και «διατείνεται» ότι διαμορφώνει η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αλλά οι λίγοι που σέβονται το λειτούργημα της ενημέρωσης του λαού και όχι της υστερόβουλης «διαμόρφωσης της κοινής γνώμης» ακόμη ΨΑΧΝΟΥΝ εκείνον τον συμπατριώτη μας που είχε σταματήσει στο δρόμο τον κ Παπανδρέου και του είχε πει (είναι πλέον ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ αυτή η πρόταση) «Κύριε Πρόεδρε για την Πατρίδα να θυσιάσω και τον μισθό μου!!!...» Ο άνθρωπος αυτός εντοπίστηκε ή παραμένει…ΑΦΑΝΤΟΣ; Πόσο αντιπαραγωγικό και ψυχοσυναισθηματικά τραυματικό που μπορεί να απολήξει σε κοινωνική απαξίωση μπορεί να αποδειχθεί το γεγονός της στέρησης των θερινών μας διακοπών; Υπάρχει ανάμεσα σε πολλούς επιστήμονες της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της ανθρώπινης κοινωνίας η άποψη ότι εφόσον οι θερινές διακοπές θεωρούνται ως επιθυμητές από την πλειοψηφία της κοινής γνώμης τότε εκείνοι που τις στερούνται για διάφορους λόγους, ιδιαίτερα μάλιστα εάν πρωτεύουν οι οικονομικοί λόγοι ένδειας, υποφέρουν διπλά όχι μόνο γιατί δεν μπορούν να χαρούν τις ποθητές διακοπές αλλά και επειδή εισπράττουν το κοινωνικό όνειδος της οικονομικής τους αδυναμίας! Η αλήθεια είναι ότι οι καλοκαιρινές, και όχι μόνο, διακοπές κατά τις τελευταίες δεκαετίες είχαν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχοσύνθεσης του σύγχρονου εργαζόμενου καθώς θεωρούνταν ως απαραίτητες για «το γέμισμα των μπαταριών» μας. Φέτος επειδή η δυσφορία των λαϊκών, και όχι μόνο, μαζών διογκώνεται την ίδια ακριβώς στιγμή που ο υδράργυρος του θερμομέτρου έχει πάρει την ανηφόρα καθώς τελειώνει ο Ιούνιος, έχει γίνει επιτακτική ανάγκη οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Εργασίας και τα Εργατικά Κέντρα να διευρύνουν τη βάση και τον αριθμό των δικαιούχων για κουπόνια κοινωνικού τουρισμού. Μην ξεχνάμε ότι το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης που ΘΑ δινόταν τον Μάιο έγινε και αυτό τελικά…άφαντο! Το φετινό σοκ της οικονομικής ανέχειας, της αφαίμαξης των ελάχιστων πόρων που διαθέτουν οι συνταξιούχοι, του στραγγαλισμού της αγοράς από ρευστό και της διαφαινόμενης μείωσης του τουριστικού εισοδήματος προβλέπω να διογκώνουν τη διάχυτη πλέον δυσφορία η οποία καθώς θα επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο από την έλλειψη θερινών διακοπών μπορεί να αποδειχθεί κοινωνιολογικά ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ αμέσως μετά τον Δεκαπενταύγουστο και το ερχόμενο Φθινόπωρο…. |
ΤΙ ΜΑΣ ΕΛΕΓΕ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΑΣ;
 |
| ότι δεν χρειάζονται άλλα εισπρακτικά μέτρα, ότι τα λεφτά δεν είναι πρόβλημα, ότι δεν θα μειωθούν τα όρια συνταξιοδότησης, ότι δεν θα αυξήσει τις..... εισφορές, ότι δεν θα βάλει φόρους στα καύσιμα, ότι θα βελτιώσει τους όρους της απόσυρσης, ότι δεν θα αυξήσει το ΦΠΑ, ότι δεν θα παγώσει τους μισθούς, ότι θα τα πάρει από τους πλούσιους και θα τα δώσει στους φτωχούς, ότι έχουμε 31 δισ. ανείσπρακτους φόρους, ότι θα φέρει την αξιοκρατία, ότι θα χαρίσει τα τραπεζικά δάνεια των φτωχών, ότι δεν θα απολύσει συμβασιούχους και ότι θα μειώσει την ανεργία Τι ανακοίνωσαν οι «social-ληστές»: - Περικοπή του 14ου και του 13ου μισθού στο δημόσιο τομέα κατά 30% και αμέσως μετά τα δώρα (που ουσιαστικά αποτελούν τον 13ο και 14ο μισθό) έγιναν 250, 250 και 500 Ευρω αντίστοιχα. - 20% περικοπή των πάσης φύσεως επιδομάτων δημοσίου (εξαιρούνται τα οικογενειακά επιδόματα, κίνητρο αποδόσεων και επίδομα μεταπτυχιακών σπουδών) - Αύξηση 2% του ΦΠΑ στο μεγάλο κλιμάκιο, από το 19% στο 21%. Ο ΦΠΑ αυξάνεται επίσης από το 4,5% στο 5%, από το 9% στο 10% και από 1ης Ιουλίου θα πάει 23%!!! - «Πάγωμα» όλων των συντάξεων – δεν επηρεάζονται τα επιδόματα γιορτών και αδείας τα οποία πλέον έγιναν 200, 200 και 400 ευρώ αντίστοιχα. - Αύξηση 8 λεπτά στην τιμή της βενζίνης, αύξηση 3 λεπτά στο πετρέλαιο κίνησης. Παραμένουν ίδιες οι τιμές στο πετρέλαιο θέρμανσης. - Απαλλαγή στον ειδικό φόρο πετρελαίου που χρησιμοποιεί η ΔΕΗ - Αύξηση κατά 20% των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε ποτά - Επιβάρυνση στα τσιγάρα από το 63% στο 66%. H επιβάρυνση στα φθηνά τσιγάρα θα είναι χαμηλότερη από ότι στα ακριβά - Εισαγωγή ειδικών φόρων κατανάλωσης σε είδη πολυτελείας (αυτοκίνητα με τιμή αγοράς πάνω από 35.000 ευρώ, σκάφη αναψυχής, πολύτιμοι λίθοι κ.ά.) - Οριζόντια μείωση κατά 7% των αποδοχών, αποζημιώσεων και επιδομάτων πάσης φύσεως των ΝΠΙΔ που επιχορηγούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Νέα έκτακτη εισφορά 1% θα κληθούν να καταβάλουν οι πολίτες με εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ. Στο 45% αυξάνεται ο φορολογικός συντελεστής για την υψηλή εισοδηματική κλίμακα, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου για τα έκτακτα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής. Ο κ. Πεταλωτής ανακοίνωσε επίσης την κατάργηση απαλλαγής του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο ηλεκτρικό ρεύμα. Η επιβολή του φόρου αυτού συνεπάγεται επιβάρυνση μιας οικογένειας με μέση κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος 1.770 KW/h το τετράμηνο, στα 9,7 ευρώ. Επιγραμματικά, στα έκτακτα μέτρα για την εξασφάλιση της πιστής εφαρμογής του ΠΣΑ, τα οποία θα αποδώσουν συνολικά 4,8 δισ. ευρώ, περιλαμβάνονται: - Η εισοδηματική πολιτική εφαρμόζεται χωρίς εξαιρέσεις και για τα έξοδα παράστασης του Προέδρου της Δημοκρατίας, καθώς και για εκείνα του πρωθυπουργού, του προέδρου της Βουλής, του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, των υπουργών, υφυπουργών αλλά και στις αμοιβές των γενικών και ειδικών γραμματέων των υπουργείων. - Περιορίζεται κατά 5% το εθνικό σκέλος του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακοίνωσε επίσης μείωση των δαπανών για την παιδεία, καθώς θα μειωθούν οι πιστώσεις για προγράμματα που υπάγονται στο αρμόδιο υπουργείο. Επίσης, μείωση 100 εκ ευρώ του μέρους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων του υπουργείου Παιδείας. Όπως ανακοίνωσε ο κ. Πεταλωτής, για τον εξορθολογισμό των δημοσίων δαπανών, θα πραγματοποιηθούν οι ακόλουθα ενέργειες: - Καταργούνται οι αμειβόμενες επιτροπές στο δημόσιο - Απαγορεύεται η χορήγηση μπόνους σε στελέχη του δημοσίου τομέα και των νομικών προσώπων που επιχορηγούνται ή ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από το δημόσιο - Μπαίνει τάξη στις υπερωριακές αμοιβές (μείωση 30%) και στις δαπάνες για μετακινήσεις - Γίνεται αναστολή προσλήψεων στο δημόσιο τομέα το 2010 εκτός από Παιδεία, Σ.Α., Υγεία - Το 2011 θα γίνεται μία πρόσληψη για κάθε πέντε συνταξιοδοτήσεις Είστε ψεύτες, κλέφτες, απατεώνες, λαμόγια, ευνουχισμένες μαριονέτες (ανίκανοι ή πρακτοράκια) που εξυπηρετούν αλλότρια συμφέροντα. Πως ανέχεστε να σας εκβιάζει με εκλογές ένας εκβιαστής, πράκτορας ή ψυχοπαθής (εσείς θα διαλέξετε ένα από τα τρία η και τα τρία). Για τους χαρακτηρισμούς που του αποδίδω τους έχω τεκμηριώσει σε πολλοστά μηνύματα μου. Το σύνταγμα αναφέρει ότι ο βουλευτής ψηφίζει κατά συνείδηση, όλα τα άλλα περί κομματικής πειθαρχίας είναι παράνομα. Τώρα θα μου πεις καταστρέψατε την παραγωγική δομή της χώρας για να γίνετε μιζαδόροι γιατί στην πρωτογενή παραγωγή δεν υπάρχουν μίζες. Καταντήσατε το 1/3 ελληνικού λαού να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και τώρα ήρθατε να αποτελειώσετε το θεάρεστο έργο σας. Για να συντάσσεται επιστολές διαμαρτυρίας προς το κόμμα σας (στάχτη στα μάτια μας) και να νομοθετείται με πόνο ψυχής αλήτες, καλοί είστε. Ρε η λέξη παραίτηση σας είναι άγνωστη κανείς σας δεν φοράει παντελόνια? Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα έτσι και αλλιώς αυτό δεν θα το γλυτώσετε. Άλλα τώρα που έχετε το μέλι στα χέρια σας μ@@@@@ς είστε.... Ου να μου χαθείτε καθάρματα και λίγα λέω. (ΜΑΝΩΛΗΣ Τ.) |
Ο Υφυπουργός Εργασίας Γιώργος Κουτρουμάνης είχε ψηφίσει υπέρ της αγοράς δομημένου ομολόγου το 2005 από το ΤΕΑΠΟΚΑ!!
 |
| «Ηλεκτροπληξία» στην Κυβέρνηση προκάλεσε χθες (Τρίτη) με τις αποκαλύψεις του στη Βουλή ο Βουλευτής Αχαΐας Νίκος Ι. Νικολόπουλος, μιλώντας για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τα ομόλογα. Ο κ. Νικολόπουλος κατηγόρησε την Κυβέρνηση για προσπάθεια παραπλάνησης των πολιτών από την αλήθεια της υπόθεσης και της σκληρής οικονομικής πραγματικότητας και αποκάλυψε ότι ακόμα και ο... νυν Υφυπουργός Εργασίας Γιώργος Κουτρουμάνης είχε ψηφίσει υπέρ της αγοράς ομολόγου το 2005 από το ΤΕΑΠΟΚΑ. Ο Βουλευτής προκάλεσε την παρέμβαση του Υπουργού Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδου που προσπάθησε να υπερασπίσει τις ενέργειες της Κυβέρνησης υπέρ της διαφάνειας στην υπόθεση αλλά και την παρέμβαση του Υφυπουργού Εργασίας ο οποίος, έσπευσε να αποκρούσει την μομφή του Βουλευτή, αρνούμενος όσα του καταλόγισε! «Εξετέθη ο κ. Κουτρουμάνης. Και θα εκτίθεται όσο το αρνείται. Η απόφαση είχε ληφθεί με σύμφωνη γνώμη όλων των μελών του Δ.Σ. με μόνη διαφωνία του εκπροσώπου των εργαζομένων ο οποίος… μειοψήφησε προτείνοντας την αγορά υπερδιπλάσιου ποσού από το ομόλογο αυτό… Μιλώ για τη συνεδρίαση που έγινε στις 21 Ιουνίου 2005 για την αγορά δομημένου ομολόγου του ελληνικού Δημοσίου εικοσαετούς διάρκειας στο 100% της ονομαστικής του αξίας, με ανάλογους όρους μέσω της Εθνικής Τράπεζας και της τράπεζας EUROBANK. Σε εκείνη τη συνεδρίαση παρέστη ως αναπληρωματικό μέλος του Δ.Σ. του Ταμείου, αντί του κ. Γκοτζαμάνογλου, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Προστασίας Γιώργος Κουτρουμάνης ο οποίος ψήφισε ανεπιφύλακτα υπέρ της αγοράς του ομολόγου. Ο σημερινός Υφυπουργός Εργασίας με λίγα λόγια. Τι έγινε; Το ξέχασε ο κ. Κουτρουμάνης; Να του ζητήσω προκαταβολικά συγνώμη αν πρόκειται για συνωνυμία», δήλωσε ο κ. Νικολόπουλος και προσέθεσε: «Αν όμως δεν πρόκειται για…συνωνυμία, είμαστε πρόθυμοι να συγχωρήσουμε την…αμνησία του κ. Υφυπουργού. Αρκεί να μας πει την αλήθεια ο κ. Κουτρουμάνης γιατί ψήφισε για την αγορά του ομολόγου. Γνώριζε ότι προκαλούσε ζημία ή τον είχε βάλει η τότε πολιτική ηγεσία;» (Πηγή) |
ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ...
 |
ΤΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Ν.Δ., ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΟΥΔΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΑΓΡΑΨΕΙ... Αλίμονο αν στη παγίδα που έστησαν τα εξωνημένα Μ.Μ.Ε. - ηλεκτρονικά και έντυπα - στη Κυβέρνηση και το Δ.Ν.Τ., έπεφτε ο Σαμαράς... Παιδί πού βρήκαν να την...πατήσει..!!! Εκστρατεία έχουν ξεκινήσει να απολογηθεί σώνει και καλά ο Καραμανλής για το κυβερνητικό του παρελθόν... Είναι ο μοναδικός τους τρόπος να δικαιολογήσουν την «υποταγή» του Γιώργου στο Δ.Ν.Τ. και την Συνταγματική, Πολιτική, Οικονομική «υποτέλεια» του Έλληνα, στους Διεθνείς τοκογλύφους με ότι συνεπάγεται τούτο για την Εθνική μας ανεξαρτησία και ακεραιότητα... Ποτέ άλλοτε η Ελλάδα, - ούτε επί Τουρκοκρατίας - , δεν υπήρξε σε τέτοιο βαθμό «φόρου υποτελής», όσον σήμερα επί Κυβερνήσεως Πασοκ με Γ. Παπανδρέου...!!! Επιδιώκουν συνεπώς να δημιουργήσουν «άλλοθι» και δικαιολογητική βάση στη κοινή γνώμη, για την επιεικώς απαράδεκτη «εκτροπή» τους, με θύμα την Ν.Δ., την ιστορία της, την προσφορά της στον τόπο και ασφαλώς τον τελευταίο Πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή. Ο Καραμανλής μετά την βαρειά ήττα του, αμέσως μέσα σε μισή ώρα αναγνώρισε τις ευθύνες του και υπέβαλε την παραίτησή του από την ηγεσία της Ν.Δ.... Αυτή καθ΄ εαυτή η πολιτική του απόφαση, αποτελεί «έμπρακτη μετάνοια» για τα κυβερνητικά του λάθη και παραλείψεις. Τί άλλο να κάνει; Αυτό δεν κάνουν όλοι οι Πρωθυπουργοί και Αρχηγοί κομμάτων όταν χάνουν; Πού ακούσθηκε ένας πρώην Πρωθυπουργός να «απολογείται» στα εξωνημένα Μ.Μ.Ε., για να παίξει το παιχνίδι της υποτελούς Κυβέρνησης και των «εξαπτερύγων» της, στο Δ.Ν.Τ.;;; Σωστά ο Σαμαράς ορθά-κοφτά το ξέκοψε λέγοντας: Κλείσαμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν. «Αυτοκριτική έκανε το κόμμα μας και δεν θα λέμε όλο τα ίδια…». Κι ίσως ποτέ κόμμα εξουσίας στην Ελλάδα δεν έκανε τόσο βαθιά και σοβαρή αυτοκριτική. Ο Σαμαράς στους πρώτους μήνες της Αρχηγίας του, είχε το σθένος, άλλους να διαγράψει και σε άλλους να δείξει τον δρόμο της εξόδου. Ήταν όμως και σαφής λέγοντας: «Κανένα σφάλμα δεν θα αποσιωπήσουμε. Αλλά δεν θα αφήσουμε την πολύτιμη κληρονομιά μας ανυπεράσπιστη». Οι εξωνημένες και ναυλωμένες Ουκρανέζες της Κυβέρνησης, δεν θα επιβάλλουν τους δόλιους σκοπούς και δεν θα υπαγορεύσουν στον Σαμαρά τι πρέπει να κάνει... Δεν κατάλαβαν ότι δεν παίρνει από «πιέσεις»; Δεν παραδειγματίσθηκαν από τις «πιέσεις» που δέχτηκε, εσωτερικές και εξωτερικές να πει ΝΑΙ στο Δ.Ν.Τ. και τους… έγραψε; Θα το καταλάβουν όταν τους πάρει και τις εκλογές, όπως έκανε, κερδίζοντας με συντριπτική πλειοψηφία την αγαπημένη τους Ντόρα ... (Πηγή) |
ΣΥΝΤΑΞΗ ΕΝΣΤΟΛΩΝ
 |
| Η κυβέρνηση, πιστή στη δέσμευσή της για την κατοχύρωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των ασφαλισμένων του Δημοσίου που θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης μέχρι το τέλος του 2010, με το νόμο Ν. 3847/2010 (ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ, «ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ» Ή ΕΚΤΥΠΩΣΕΤΕ) εισήγαγε διάταξη με την οποία πράγματι φαίνεται να διασφαλίζονται από... τυχόν επί το χείρον αλλαγές του ασφαλιστικού συστήματος. Εκτός από την εν λόγω διασφάλιση η κυβέρνηση προχώρησε κι ένα βήμα παραπέρα, δίνοντας την ευκαιρία σε όσους υπαλλήλους υπέβαλαν αίτηση παραίτησης, να την ανακαλέσουν και να επανέλθουν στην υπηρεσία έστω κι αν έχει εκδοθεί η διαπιστωτική πράξη λύσης της υπαλληλικής σχέσης. Αυτούσιες οι διατάξεις έχουν ως εξής: «7. Συνταξιοδοτικά δικαιώματα που έχουν θεμελιωθεί ή θεμελιώνονται μέχρι 31.12.2010 από τους τακτικούς υπαλλήλους και λειτουργούς, καθώς και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και του Πυροσβεστικού Σώματος, που συνταξιοδοτούνται με βάση τις οικείες διατάξεις του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (π.δ. 169/2007, ΦΕΚ 210/Α΄) ή με διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτόν, καθώς και από τους ασφαλισμένους των πρώην Ειδικών Ταμείων που έχουν ενταχθεί στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ, δεν θίγονται από την παραμονή στην υπηρεσία μετά την ανωτέρω ημερομηνία και τυχόν συνταξιοδοτικές μεταβολές στη διάρκεια αυτής δεν επηρεάζουν τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησής τους, καθώς και τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξής τους. 8. Όσοι από τους υπαλλήλους του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α., που συνταξιοδοτούνται με βάση τις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων ή με διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτόν, έχουν υποβάλλει αίτηση παραίτησης λόγω συνταξιοδότησης από 1.1.2010 και μετά, δύνανται να την ανακαλέσουν μέσα σε ένα μήνα από τη δημοσίευση του νόμου αυτού και να επανέλθουν στην υπηρεσία. Η αίτηση ανακαλείται ανεξάρτητα από το στάδιο στο οποίο βρίσκεται, έστω και αν έχει εκδοθεί διαπιστωτική πράξη λύσης της υπαλληλικής σχέσης υπό τον όρο ότι δεν έχει εκδοθεί πράξη συνταξιοδότησης. Ο χρόνος από τη λύση της σχέσης αυτής μέχρι την επαναφορά τους στην υπηρεσία θεωρείται χρόνος πραγματικής και συντάξιμης υπηρεσίας.» Εκ πρώτης όψεως φαίνεται εντυπωσιακή η «γενναιοδωρία» με την οποία αντιμετωπίζει η πολιτεία τους λειτουργούς της και θα ήταν πράγματι ένα δείγμα γραφής για τις αγαθές της προθέσεις, εάν δεν οδηγούνταν στη ρύθμιση αυτή υπό την ασφυκτική πίεση του κύματος (επιπέδου τσουνάμι) παραιτήσεων στις οποίες ουσιαστικά «εξαναγκάζονται» εκόντες- άκοντες οι υπάλληλοι της χώρας, μετά τις παλινωδίες και τους πειραματισμούς των τελευταίων κυβερνήσεων που οδήγησαν το ασφαλιστικό σύστημα στην κατάρρευση. Επειδή όμως πριν από την απώλεια της αξιοπιστίας της χώρας στο εξωτερικό, έχει χαθεί προ πολλού η εμπιστοσύνη των πολιτών στο εσωτερικό, οφείλουμε να είμαστε υποψιασμένοι και καχύποπτοι σε κάθε κίνηση καλής θέλησης, έχοντας υπόψη την Ομηρική ρήση « Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες». Και για να γίνουμε ποιο σαφείς επισημαίνουμε τα παρακάτω: Α. Ενώ μεταξύ των «ευεργετούμενων» από την εν λόγω διάταξη στην παράγραφο 7 περιλαμβάνονται και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και του Πυροσβεστικού Σώματος, στην παράγραφο 8 εξαφανίζονται ως δια μαγείας. Και επειδή οι συνταξιοδοτικές διατάξεις είναι «στενά ερμηνευταίες», μήπως η δυνατότητα ανάκλησης της αίτησης παραιτήσεως δεν ισχύει για τους «ένστολους» όπως αρέσκεται να αποκαλεί τα εν λόγω στελέχη ο αρμόδιος υπουργός; Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την παράγραφο 10 του άρθρου 34 του Ν. 1400/73: «Αίτησις αποστρατείας άπαξ υποβληθείσα δεν δύναται ν' ανακληθή. Η υποβολή θεωρείται συντελεσθείσα από της πρωτοκολλήσεως της σχετικής αιτήσεως». Κατά συνέπεια η τυχόν εφαρμογή της παραγράφου 8 του Ν. 3847/2010 έρχεται σε αντίθεση με τις διατάξεις του Ν. 1400/73. Τι ισχύει τελικά γι΄ αυτή την κατηγορία; B. Μεταξύ των παραιτηθέντων υπάρχουν και αρκετοί υπάλληλοι, στρατιωτικοί, αστυνομικοί κ.λ.π. που υπέβαλαν τη σχετική αίτηση πριν από την 1-1-2010 αλλά δεν έχει εκδοθεί συνταξιοδοτική πράξη. Τι θα ισχύσει γι΄ αυτούς ως προς την κατοχύρωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και τη δυνατότητα ανάκλησης της αίτησης, δοθέντος ότι δεν καλύπτονται χρονικά από τη σχετική ημερομηνία του νόμου; Γ. Με τον υπόψη νόμο θεωρητικά προστατεύονται οι ασφαλισμένοι του Δημοσίου από τυχόν συνταξιοδοτικές μεταβολές οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησής και ο τρόπος υπολογισμού των συντάξεων. Στην περίπτωση όμως των «ένστολων» στελεχών πέραν των αμιγώς συνταξιοδοτικών διατάξεων οι προϋποθέσεις αποχώρησης από την υπηρεσία και το ύψος της σύνταξης επηρεάζεται: i. Από το χρόνο υποχρεωτικής παραμονής στην ενεργό υπηρεσία (Ν. 1400/73 «Περί καταστάσεως Αξιωματικών» για τα στελέχη των ΕΔ και τις αντίστοιχες διατάξεις για στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. και Π.Υ.). ii. Από το διοικητικό βαθμό της αποστρατείας τους ο οποίος διέπεται από τις διατάξεις των οικείων νόμων περί ιεραρχίας και προαγωγών (Ν.2439/96 για τα στελέχη των ΕΔ και τις αντίστοιχες διατάξεις για στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. και Π.Υ.). iii. Από τις διατάξεις περί μισθολογικών προαγωγών (Ν. 2838/2000 και 3016/2002). Συνεπώς η όποια δέσμευση της Κυβέρνησης για προστασία των θεμελιωμένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, εφόσον δεν περιλαμβάνει και τυχόν μεταβολές των συναφών διοικητικών και μισθολογικών διατάξεων, θα αποδειχθεί γράμμα κενό, δεδομένου ότι με μια ενδεχόμενη αλλαγή των προϋποθέσεων προαγωγής κατά την αποστρατεία, είτε διοικητικής είτε μισθολογικής, οι αποστρατευόμενοι θα στερηθούν τουλάχιστον ένα μισθολογικό κλιμάκιο και ως εκ τούτου θα λάβουν χαμηλότερη σύνταξη. (π.χ. Σήμερα ένα στέλεχος των Ε.Δ. με 30 χρόνια υπηρεσίας, πού έχει 7 χρόνια στο βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, εάν υποβάλλει αίτηση αποστρατείας, προάγεται στο βαθμό του Συνταγματάρχη (Ν. 2439/96) και συνταξιοδοτείται με βασικό μισθό Υποστρατήγου (Ν.2838/2000). Εάν όμως τροποποιηθεί ο Ν. 2439/96 και δεν μπορεί να προαχθεί στον επόμενο βαθμό, το υπόψη στέλεχος θα συνταξιοδοτηθεί με βασικό μισθό Ταξιάρχου οπότε θα έχει μία απώλεια στη σύνταξη, της τάξεως των 170 € περίπου το μήνα.) Αντίστοιχες θα είναι οι συνέπειες με ενδεχόμενη τροποποίηση της νομοθεσίας περί μισθολογικών προαγωγών. Επομένως, δικαίως αναρωτιούνται τα στελέχη των ΕΔ, της ΕΛ.ΑΣ και των Π.Σ. και Λ.Σ. «μήπως η κυβέρνηση με την εν λόγω διάταξη μας σερβίρει το τυρί και δεν βλέπουμε τη φάκα;» Κατά συνέπεια, από μόνες τους οι δεσμεύσεις της Κυβέρνησης για διασφάλιση των θεμελιωμένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων δεν μπορούν να αναστρέψουν το κλίμα ανασφάλειας των υπαλλήλων και λειτουργών του Δημοσίου, εάν δεν συνοδευτούν από αντίστοιχες «εγγυήσεις» για το αμετάβλητο και των λοιπών διατάξεων που επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τις συντάξεις τους, ιδιαίτερα σε μία περίοδο που οποιαδήποτε ανατροπή εργασιακών κατακτήσεων αποδίδεται στη βουλιμία του ΔΝΤ, το οποίο τελικά χρησιμοποιείται ως πολιορκητικός κριός για την άλωση της συνταξιοδοτικής προστασίας που οφείλει να παρέχει κάθε ευνομούμενο κράτος στους πολίτες του. Η ανησυχία όμως των ασφαλισμένων δεν περιορίζεται στα παραπάνω θέματα, καθόσον η κυβέρνηση με το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο ετοιμάζει μια νέα «χειρουργική» επέμβαση για τη σωτηρία του ασφαλιστικού συστήματος, ακρωτηριάζοντας το θεμελιώδες δικαίωμα της εργασίας που κατοχυρώνεται από το σύνταγμα με το άρθρο 5: «Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη». και το άρθρο 22: «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού.» Ειδικότερα: Με το άρθρο 16 του σχεδίου νόμου που δόθηκε στη δημοσιότητα, εισάγεται διάταξη με την οποία επιβάλλεται γενική αναστολή της καταβολής της σύνταξης των πολιτών που έχουν συνταξιοδοτηθεί και είναι κάτω των 55 ετών και περικόπτεται το 70% αυτής εάν είναι άνω των 55 ετών. Η υπόψη διάταξη έχει ως εξής: «1. Οι συνταξιούχοι λόγω γήρατος φορέων κύριας ασφάλισης ή του Δημοσίου, καθώς και όσοι λαμβάνουν σύνταξη γήρατος με βάση τoν Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων ή με διατάξεις που παραπέμπουν σε αυτόν, που αναλαμβάνουν εργασία, υπόκεινται στους εξής περιορισμούς: α) Για όσους δεν έχουν συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας τους αναστέλλεται η καταβολή της σύνταξης ή των συντάξεων, κύριων και επικουρικών. β) Μετά τη συμπλήρωση του 55ου έτους, το ποσό της ακαθάριστης κύριας σύνταξης ή του αθροίσματος των ακαθάριστων κύριων συντάξεων, που υπερβαίνει τα τριάντα ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη, όπως αυτά διαμορφώνονται κάθε φορά και ισχύουν την 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους, καταβάλλεται μειωμένο κατά εβδομήντα τοις εκατό (70%) 2. Οι συνταξιούχοι της προηγούμενης παραγράφου, που ασκούν δραστηριότητα υπακτέα στην ασφάλιση του Οργανισμού Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.) και το Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (Ε.Τ.Α.Α.), υπόκεινται στους εξής περιορισμούς: α) Για όσους δεν έχουν συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας τους αναστέλλεται η καταβολή της σύνταξης ή των συντάξεων, κύριων και επικουρικών. β) μετά τη συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας, υποχρεούνται να καταβάλουν τις προβλεπόμενες από τις οικείες διατάξεις εισφορές προσαυξημένες κατά πενήντα τοις εκατό (50%). Σε περίπτωση που το ποσό της κύριας ή των κύριων συντάξεων υπερβαίνει τα 60 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη, όπως διαμορφώνονται κάθε φορά και ισχύουν την 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους, το ποσό που υπερβαίνει το ανωτέρω όριο περικόπτεται.» Δηλαδή όσοι άσκησαν το νόμιμο συνταγματικό τους δικαίωμα να πάρουν σύνταξη σε ηλικία κάτω των 55 ετών και αποφάσισαν να εργασθούν σε άλλο τομέα προκειμένου να βελτιώσουν το επίπεδο ζωής τους και να βοηθήσουν την οικογένειά τους, τιμωρούνται με περικοπή της σύνταξής τους. Βέβαια το μέτρο της απώλειας του δικαιώματος σύνταξης προβλέπονταν και πριν να το ανακαλύψουν οι επίδοξοι σωτήρες του ασφαλιστικού μας συστήματος, στο άρθρο 62 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων ως εξής: «Α Ρ Θ Ρ Ο 62 Απώλεια δικαιώματος σύνταξης Το δικαίωμα σύνταξης χάνεται στις παρακάτω περιπτώσεις: α) Αν ο υπάλληλος απολυθεί γιατί απέσχε από την εκπλήρωση των καθηκόντων του αδικαιολόγητα ή ο στρατιωτικός τέθηκε σε απόταξη για λιποταξία. β) Αν ο δικαιούχος καταδικαστεί αμετάκλητα, είτε όταν ήταν στην ενέργεια είτε ως συνταξιούχος, σε ποινή κάθειρξης για κλοπή, υπεξαίρεση, απάτη, πλαστογραφία, απιστία, παραποίηση ή σε φυλάκιση για δωροδοκία ή δωροληψία, εφόσον τα αδικήματα αυτά στρέφονται κατά του Δημοσίου ή κατά νομικών προσώπων δημόσιου δικαίου καθώς και αν καταδικαστεί αμετάκλητα για κάποιο από τα αδικήματα των άρθρων 270 και 272 του Ποινικού Κώδικα» Με λίγα λόγια ο εργαζόμενος συνταξιούχος εξομοιώνεται ως προς το δικαίωμα της σύνταξης με τους καταδικασθέντες σε ποινή κάθειρξης για παράβαση του Ποινικού Κώδικα. Μήπως το επόμενο βήμα είναι να αποτελεί ποινικό αδίκημα η απόκτηση συνταξιοδοτικού δικαιώματος; Σύμφωνα με την προωθούμενη διάταξη: «Όσοι συνταξιούχοι έχουν ήδη αναλάβει εργασία ή αυτοαπασχολούνται ή έχουν διοριστεί σε θέσεις της παρ. 2 του άρθρου 2 του ν.3833/2010 (Α΄ 40), και έως την ισχύ του παρόντος νόμου δεν καταλαμβάνονταν από τις διατάξεις του άρθρου 63 του ν.2676/1999 (Α΄ 1), όπως ίσχυαν έως την αντικατάστασή του με το παρόν άρθρο, οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται από 1.1.2012.» Η ενδεχόμενη εφαρμογή αυτής της διάταξης ανατρέπει κάθε σχεδιασμό και προγραμματισμό πολιτών οι οποίοι: - Εντάχθηκαν στο Δημόσιο πριν από 25, 30 ή 40 και πλέον χρόνια κάτω από συγκεκριμένο νομικό καθεστώς που τους έδινε το δικαίωμα να αποχωρίσουν από την υπηρεσία τους εφόσον συμπληρώσουν ορισμένες προϋποθέσεις. - Μετά τη συμπλήρωση των απαιτουμένων προϋποθέσεων και αφού πλήρωσαν τις εκάστοτε προβλεπόμενες εισφορές έκαναν χρήση του παραπάνω δικαιώματος και συνταξιοδοτήθηκαν λαμβάνοντας το ποσοστό (κι όχι πλήρη) της σύνταξης που τους αναλογεί σύμφωνα με τα χρόνια υπηρεσίας τους. - Στη συνέχεια, προσπαθώντας να βελτιώσουν το επίπεδο ζωής τους και υπό την πίεση των απαιτήσεων της σύγχρονής ζωής, αξιοποιώντας τις όποιες ευκαιρίες τους παρουσιάστηκαν, ανάλογα με τις δεξιότητες που είχαν, αποφάσισαν να εργασθούν σε ένα ελεύθερο (τουλάχιστον μέχρι σήμερα) εργασιακό περιβάλλον, δηλώνοντας την εργασία τους, πληρώνοντας τους φόρους και τις ασφαλιστικές τους εισφορές έστω κι αν ήξεραν ότι κατά κανόνα δεν θα πάρουν ποτέ σύνταξη από τη δεύτερη απασχόλησή τους ή στην καλύτερη περίπτωση θα πάρουν μία δεύτερη συμπληρωματική σύνταξη εάν καταφέρουν ποτέ να συμπληρώσουν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις. Με το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, όσοι υπάγονται σ΄ αυτή την κατηγορία εξαναγκάζονται είτε να στερηθούν τη σύνταξή τους είτε να εγκαταλείψουν την εργασία τους και μάλιστα χωρίς να έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν στην υπηρεσία από την οποία συνταξιοδοτήθηκαν, ώστε να τους δοθεί η δυνατότητα να βελτιώσουν τη σύνταξή τους. Οπότε η μόνη διέξοδος που τους απομένει, σε όσους έχουν τη δυνατότητα, είναι να καταφύγουν στη «μαύρη» ανασφάλιστη εργασία, που είναι η γενεσιουργός αιτία της σημερινής κατάντιας του ασφαλιστικού μας συστήματος, δεδομένου ότι στην περίπτωση αυτή το κράτος στερείται φόρους και τα ασφαλιστικά ταμεία εισφορές οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις είναι και μη ανταποδοτικές. Το επιχείρημα ότι η εργασία των συνταξιούχων ενισχύει την ανεργία μοιάζει με ανέκδοτο σε μία χώρα που οργιάζει η παράνομη και ανασφάλιστη εργασία, δεδομένου ότι δεν γνωρίζει ούτε πόσους λαθρομετανάστες έχει ούτε πόσοι από αυτούς εργάζονται ούτε πόσοι είναι σφαλισμένοι αλλά το μόνο που γνωρίζουν με ικανοποιητική προσέγγιση οι ενδιαφερόμενοι είναι το πόσους ψήφους αυτοί αντιπροσωπεύουν. Σε μια χώρα όπου ο κάθε αναξιοπαθών έχει τη δυνατότητα να απλώσει ένα σεντόνι στην πλατεία Συντάγματος ή στην οδό Ερμού τον άλλοτε πιο εμπορικό δρόμο της πρωτεύουσας, ακόμη και μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, και να πουλάει ανενόχλητος την κάθε είδους πραμάτεια του χωρίς να πληρώνει ούτε ευρώ, και από την άλλη πλευρά οι νόμιμοι καταστηματάρχες που έχουν τη δυνατότητα να απασχολούν (όχι για πολύ ακόμη) μερικές χιλιάδες συμπολίτες μας, δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση ούτε στα ίδια τους τα καταστήματα. Το επιχείρημα αυτό ίσως να έχει κάποια λογική στην περίπτωση προκήρυξης θέσεων απασχόλησης, είτε του δημόσιου είτε του ιδιωτικού τομέα, όπου εύλογα μπορεί κάποιος να ισχυρισθεί ότι περιορίζονται οι θέσεις απασχόλησης ανέργων. Όταν όμως πρόκειται για επιλογή ατόμου από τον ίδιο τον εργοδότη, είτε λόγω εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του εργαζόμενου είτε λόγω ιδιαίτερων προσόντων, έστω κι αν αυτός είναι συνταξιούχος, τότε πέρα από το γεγονός ότι η συγκεκριμένη θέση θα παραμείνει κενή, επιπλέον παραβιάζεται αφενός η βούληση του εργοδότη να απασχολήσει το συγκεκριμένο άτομο, αφετέρου του συνταξιούχου να απασχοληθεί. Παρομοίως όταν ένας συνταξιούχος αποφασίσει να εργασθεί είτε ως ελεύθερος επαγγελματίας είτε ως αυτοαπασχολούμενος, δεν αποστερεί από κανέναν θέση απασχόλησης, αλλά αντίθετα σε πολλές περιπτώσεις δημιουργεί και νέες θέσεις εργασίας. Σε αντίθετη περίπτωση θα έπρεπε με την ίδια λογική ο κάθε επιτηδευματίας να ασκεί μία μόνο δραστηριότητα για να μην καλύψει πιθανές θέσεις απασχόλησης, αλλά αυτό θα οδηγούσε μάλλον σε μαρασμό της επιχειρηματικότητας. Αντί λοιπόν οι ιθύνοντες νόες να επιδίδονται στους σοσιαλιστικής εμπνεύσεως αλλά φασιστικής νοοτροπίας πειραματισμούς διάσωσης του ασφαλιστικού συστήματος με ημίμετρα, περιορισμούς και ακρωτηριασμούς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, που το μόνο τους αποτέλεσμα θα είναι η μείωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών και η αιτιολογημένη έκρηξη κοινωνικών εντάσεων, ας επιδείξουν επιτέλους τη δέουσα υπευθυνότητα σε ένα τόσο σοβαρό θέμα. (ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ) (Α.Π.) |
Να συλληφθεί επιτέλους ο ένοχος
 |
| Να συλληφθεί επιτέλους ο ένοχος που ξέχασε ακόμα ένα αεροπανό κρεμασμένο σε περίοπτη θέση στην πόλη της Καρύστου, το οποίο αν μη τι άλλο διαφημίζει την Εμποροπανήγυρη Μαρμαρίου. Είναι ντροπή στην εποχή της κρίσης να υπάρχουν διαφημιστικά αεροπανό αναρτημένα, που να οδηγούν τους καταναλωτές σε παζάρια. Ντροπή και μόνο ντροπή!! Πάντως καλού κακού, αν θέλετε να ψωνίσετε φτηνά και ενναλακτικά, θα μας βρείτε και εμάς εκεί!! ΣΟΒΑΡΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες τα αεροπανό, τα κατέστρεφε, μεταμοσύνχτιες ώρες, η διοίκηση του εμπορικού συλλόγου Καρύστου και σύμφωνα με πιο έγκυρες πληροφορίες τα αεροπανό τα ανάρτησαν, καταναλωτές από την πόλη της Καρύστου, παροτρύνοντας συμπολίτες τους, να επισκεφτούν το παζάρι του Μαρμαρίου, μην ανέχοντας την συνεχή αύξηση των τιμών στα εμπορικά καταστήματα της πόλης τους. (ENIAIO ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΙΚΡΟΠΩΛΗΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ) |
