Ο ελληνογαλλικός «γάμος» εξελίσσεται σε «ναυάγιο»

Δύο μήνες μετά την επίσκεψη Ολάντ και την κοινή πρόθεση για συνεργασία στον τομέα της Άμυνας, κανένα θέμα δεν προχώρησε. Η «τορπίλη» του νέου Α/ΓΕΝ για το ενδεχόμενο συμβόλαιο των υπερσύγχρονων βλημάτων Scalp Naval Συμπληρώνονται σε λίγο δύο μήνες από την, αρχικώς πολλά υποσχόμενη, επίσκεψη του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ στην Ελλάδα και ήδη δημιουργούνται δικαιολογημένα ερωτήματα κατά πόσον... οι βασικές εξαγγελίες για την ενδυνάμωση της ελληνογαλλικής συνεργασίας στον τομέα των εξοπλισμών και των κοινών επενδυτικών δραστηριοτήτων θα λάβουν τελικώς σάρκα και οστά. Ιδιαίτερα, εν αναφορά με το υποτιθέμενο υπό διαπραγμάτευση συμβόλαιο ενοικιάσεων (leasing) των γαλλικών φρεγατών FREMM, το οποίο αποτέλεσε το αντικείμενο δύο άρθρων της εφημερίδας. Στο πρώτο (24 Φεβρουαρίου 2013) είχαμε εκφράσει τις επιφυλάξεις μας για τον εξωθεσμικό, κατά την άποψη μας, τρόπο με τον οποίο προωθήθηκε η συγκεκριμένη λύση, επισημαίνοντας τη μόνιμη παθογένεια της ελληνικής πολιτικής εξοπλισμών (επιλογές οπλικών συστημάτων με πολιτικά και όχι επιχειρησιακά κριτήρια) και τη σύγκριση της εν λόγω επιλογής, από απόψεως αποτελέσματος ενισχύσεως του ελληνικού αμυντικού μηχανισμού, σε σχέση με τη διάθεση ανάλογων κονδυλίων για υλοποίηση άλλων εν εκκρεμότητι προγραμμάτων (εκσυγχρονισμός φρεγατών ΜΕΚΟ, ολοκλήρωση του προγράμματος των υποβρυχίων και των πυραυλακάτων Super Vita). Το Ναυτικό Τούτο δε χωρίς να ληφθεί υπ΄ όψιν εάν η ενίσχυση του Π.N. είχε προτεραιότητα και μεγαλύτερη σημασία από την αντίστοιχη της Π.A., που κατά την άποψη μας δεν έχει. Στο δεύτερο (10 Μαρτίου), αντικείμενο του άρθρου ήταν η δυνατότητα υλοποιήσεως της συμφωνίας αυτής, με δεδομένο ότι μια τέτοια συμφωνία (leasing) θα κάλυπτε μόνο τις φρεγάτες, αλλά όχι και τα σημαντικής αξίας φερόμενα πυραυλικά συστήματα που ως «αναλώσιμα» δεν είναι τεχνικώς δυνατόν να ενσωματωθούν σε ένα τέτοιο συμβόλαιο, ενώ επισημαίνονταν οι παγίδες σχετικά με το τελικό κόστος. Δεν είναι γνωστό εάν τα εν λόγω προβλήματα ήταν αυτά που ώθησαν τις δύο πλευρές να παραπέμψουν το θέμα σε μια μεικτή επιτροπή με αντικείμενο την επίλυση τους. Αυτό που προκύπτει εκ των πραγμάτων, όμως, είναι το γεγονός ότι μετά την παρέλευση αρκετών εβδομάδων δεν έχουν καν συσταθεί οι προβλεπόμενες επιτροπές, ενώ παράλληλα εμφανίζονται εξελίξεις ως προς τη διαμόρφωση του συγκεκριμένου τύπου φρεγατών που αποκλίνουν σημαντικά από τη διαμόρφωση (FREMM - ΗΝ) στην οποία είχε καταλήξει και είχε εγκρίνει το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο (ΑΝΣ) του Π.N. της 1nς Νοεμβρίου 2010. Η διαμόρφωση αυτή, μία σοφή λύση στην οποία κατέληξε εξ ανάγκης το Π.Ν. -λόγω της κυβερνητικής επιλογής να αγοραστούν οι συγκεκριμένες φρεγάτες για πολιτικούς λόγους, χωρίς φυσικά να ερωτηθεί το Π.Ν.-, που είχε ως σκοπό να φέρει πλησιέστερα στις επιχειρησιακές απαιτήσεις του τη γαλλική διαμόρφωση, φαίνεται τώρα να εγκαταλείπεται. Συγκεκριμένως, στην ενημέρωση που έκανε στους στρατιωτικούς συντάκτες την περασμένη εβδομάδα ο νέος Α/ΓΕΝ αντιναύαρχος Ε. Αποστολάκnς, άφησε να εννοηθεί ότι η βασική διαμόρφωση οπλισμού του γαλλικού ναυτικού δεν αφίσταται ιδιαιτέρως των ελληνικών αναγκών, μία άποψη που, αν επιβεβαιωθεί, προκαλεί εντυπώσεις, δεδομένου ότι η γαλλική έκδοση απέχει σημαντικά από τη διαμόρφωση που ενέκρινε το ΑΝΣ. Χωρίς να εισέλθουμε σε τεχνικές λεπτομέρειες (σ.σ.: για όσους ενδιαφέρονται, την πληρέστερη μέχρι στιγμής ανάλυση των δύο διαμορφώσεων παρουσίασε στο τελευταίο τεύχος του το περιοδικό «Ελληνική Άμυνα και Τεχνολογία»), αναφέρουμε εδώ ένα κεντρικό στοιχείο και συγκεκριμένως αυτό που αφορά τη μη συμπερίληψη στο ενδεχόμενο συμβόλαιο των βλημάτων Scalp Naval. Να σημειωθεί ότι το Scalp Naval, ένα υποστρατηγικό βλήμα προσβολής επίγειων στόχων σε μεγάλη απόσταση, αποτέλεσε το βασικό επιχείρημα για την (εκ των υστέρων) αιτιολόγηση της ελληνικής κυβερνητικής αποφάσεως για την επιλογή των γαλλικών φρεγατών, καθώς επίσης και το κεντρικό στοιχείο της έντονης εκστρατείας μάρκετινγκ των Γάλλων για την προώθηση των φρεγατών FREMM. Ο νέος Α/ΓΕΝ εξέφρασε επιφυλάξεις για την αναγκαιότητα εκτοξεύσεως των βλημάτων Scalp από τις FREMM, προβάλλοντας την άποψη ότι από τη στιγμή που αυτά υπάρχουν ήδη στο ελληνικό οπλοστάσιο (στα Mirage 2000-5 της Π.Α.) δεν υφίσταται ιδιαίτερος λόγος να εξοπλίζουν πολεμικά πλοία. Δεν είναι γνωστό αν την παραπάνω άποψη συμμερίζεται το νέο ΑΝΣ, το οποίο δεν συνήλθε για το θέμα αυτό με σκοπό να αναθεωρήσει την απόφαση του προαναφερθέντος. Οι ανάγκες Η μάλλον καινοφανής άποψη του νέου Α/ΓΕΝ, πέραν της μη σταθμίσεως των γενικότερων αναγκών του ελληνικού αποτρεπτικού δόγματος, της μη αποδοχής δηλαδή του στρατηγικού πλεονεκτήματος από τη δυνατότητα εκτοξεύσεως των εν λόγω βλημάτων και από θαλάσσιες πλατφόρμες, της απελευθερώσεως αριθμού αεροσκαφών από τον ρόλο αυτόν και της αμφισβητήσεως των γαλλικών προσπαθειών και συναφών επενδύσεων να το αναπτύξουν/πιστοποιήσουν και για πλατφόρμες του ναυτικού, πάσχει σε ακόμη ένα βασικό σημείο. Η Π.Α. διαθέτει όλα και όλα μόλις 90 βλήματα Scalp, τη στιγμή που οι απαιτήσεις είναι για τουλάχιστον διπλάσιες, με δεδομένο ότι για τη βέβαιη καταστροφή ενός στόχου, σύμφωνα με γαλλική μελέτη, χρειάζονται από 1 έως και 3 βλήματα Scalp. Ακόμη, υπάρχει σχετική μελέτη, σύμφωνα με την οποία οι τουρκικοί στόχοι είναι περί τους 300, την οποία ο κ. Αποστολάκης μπορεί να αναζητήσει στις υπηρεσίες της Π.Α. Τα πάνοπλα υποβρύχια Οι Γάλλοι, που διαθέτουν σημαντικό αριθμό αεροσκαφών Rafale, με δυνατότητες εκτοξεύσεως Scalp, όχι μόνο ανέπτυξαν και πιστοποίησαν τη ναυτική τους έκδοση, αλλά ανέπτυξαν και ειδική έκδοση για εκτόξευσή τους και από υποβρύχια τύπου 214. Να υποθέσουμε ότι με την ίδια λογική ο νέος Α/ΓΕΝ θα θεωρήσει άχρηστα και τα εκτοξευόμενα από υποβρύχια τύπου 214 βλήματα Scalp; (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 14/04/2013 – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Τα γαλλικά «κλειδιά» για τους (πανάκριβους) εξοπλισμούς με leasing

Οι «πονηρές» λεπτομέρειες της φημολογούμενης συμφωνίας (μετά την επίσκεψη Ολάντ) που μπορεί να εκτινάξουν το κόστος για τις (υπό ενοικίαση) φρεγάτες -αεροσκάφη και η πικρή εμπειρία του παρελθόντος. Δέκα ημέρες μετά την ανακοίνωση για τη συγκρότηση κοινής ελληνογαλλικής επιτροπής, η οποία θα συντάξει μια συμφωνία αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας - Γαλλίας με σκοπό την κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών των ναυτικών δυνάμεων της Ελλάδας και ειδικότερα σε... φρεγάτες και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας (ΑΦΝΣ), καθώς και της συντηρήσεως υλικού των ελληνικών Ε.Δ με το χαμηλότερο δυνατό κόστος κ.λπ., η κατάσταση παραμένει ακόμη αδιευκρίνιστη, εάν όχι και συγκεχυμένη, ως προς τη μορφή τον τρόπο και κυρίως το οικονομικό κόστος αυτής της συμφωνίας. Οι επιφυλάξεις Στο φύλλο της «κυριακάτικης δημοκρατίας» της 24ης Φεβρουαρίου, η στήλη αυτή είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις της για τον εξωθεσμικό, κατά την άποψη μας, τρόπο με τον οποίο προωθήθηκε αυτή η λύση, επισημαίνοντας τη μόνιμη παθογένεια της ελληνικής πολιτικής εξοπλισμών (σ.σ.: επιλογές συστημάτων με πολιτικά και όχι επιχειρησιακά κριτήρια) και τη σύγκριση του τελικού αποτελέσματος από απόψεως ενισχύσεως του ελληνικού αμυντικού μηχανισμού από μια τέτοια λύση, σε σχέση με τη διάθεση ανάλογων κονδυλίων για υλοποίηση άλλων εν εκκρεμότητι προγραμμάτων (εκσυγχρονισμός φρεγατών ΜΕΚΚΟ, ολοκλήρωση προγράμματος υποβρυχίων και πυραυλακάτων Super Vita). Τούτο, δε, χωρίς να ληφθεί υπ΄ όψιν εάν η ενίσχυση του Π.Ν. είχε προτεραιότητα και μεγαλύτερη σημασία από την αντίστοιχη της Π.Α., που κατά την άποψη μας δεν έχει. Οι πρώτες πληροφορίες για τις φρεγάτες ανέφεραν ότι επρόκειτο για μία συμφωνία χρονομισθώσεως (leasing) με ετήσιο κόστος ανά σκάφος τα 36-40 και αργότερα έως και τα 50.000.000 ευρώ τον χρόνο. Εάν όντως πρόκειται για συμφωνία leasing, η κατάσταση μόνο απλή δεν είναι, κι αυτό για αρκετούς λόγους. Για παράδειγμα, μια τέτοιας μορφής συμφωνία μπορεί να καλύψει μόνο το σκάφος ως επιστρεπτέον αντικείμενο στο τέλος της συμφωνίας (ή της αγοράς του), αλλά όχι και τα σημαντικής αξίας φερόμενα αντιαεροπορικά του βλήματα (Aster-15 και Aster-30. ή MICA) ή τους πυραύλους Scalp naval κ.λπ., που προφανώς είναι «αναλώσιμα» και τεχνικώς δεν είναι δυνατόν να υπαχθούν σε συμφωνία χρονομισθώσεως. Μία άλλη σημαντική παράμετρος τέτοιας μορφής συμφωνιών είναι το τελικό κόστος του προγράμματος, σε περίπτωση που εκτός των εργασιών ελλιμενισμού κ.λπ. των εν λόγω σκαφών στους ελληνικούς ναυστάθμους υπάρξει και η επιλογή αγοράς τους στο τέλος της περιόδου χρονομισθώσεως, με το θέμα της τότε ισχύουσας τιμής να παίζει πρωταρχικό ρόλο. Στα παραδείγματα προς αποφυγήν, το πλέον χαρακτηριστικό ήταν η ενοικίαση την περασμένη δεκαετία, επί κυβερνήσεως του οικονομολόγου Άγγλου πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν, τεσσάρων γιγαντιαίων μεταφορικών αεροσκαφών C-17 Galaxy από την Boeing, η οποία τελικώς κόστισε πολύ περισσότερο (προσφερθέν κόστος αγοράς 520.000.000 αγγλικές λίρες, τελικό κόστος 769.000000 λίρες για τη χρονομίσθωσή τους και άλλες 220.000.000 λίρες για την αγορά τους στο τέλος της περιόδου μισθώσεως!). Καίρια σημεία εδώ, οι όροι του συμβολαίου ως προς την προβλεπόμενη κατ΄ έτος διάρκεια χρήσεώς τους (που επηρεάζει άμεσα το κόστος συντηρήσεώς τους που),ως είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις, θα αναλάβουν οι εκμισθωτές των σκαφών, οι Γάλλοι δηλαδή) και το τελικό ύψος κοστολογήσεως των σκαφών στο τέλος της χρονομισθώσεως (σε περίπτωση αποφάσεως για αγορά τους). Επιπλέον επιβαρυντικός παράγων είναι ότι ούτε η Γαλλία αλλά ούτε και η Ελλάδα έχουν εμπειρία χειρισμού τέτοιων συμφωνιών (σ.σ.: η αγορά από την Ελλάδα των ολλανδικών φρεγατών Kortenaer που ξεκίνησαν με συμφωνία leasing τη δεκαετία του ΄80 δεν έχει καμία σχέση με την παρούσα, λόγω της γνωστής από πριν επιθυμίας των Ολλανδών να ξεφορτωθούν τις εν λόγω φρεγάτες και το ιδιαίτερα χαμηλό κόστος κτήσεως τους). Η δήλωση Η αλήθεια, βέβαια είναι ότι εκτός από μία αναφορά σε μία τέτοια μορφής συμφωνία, στην αρχική δήλωση του Σίμου Κεδίκογλου η λέξη «leasing» απουσιάζει παντάπασιν από τις εν συνεχεία ανακοινώσεις και δηλώσεις των δύο υπουργών Άμυνας. Στο σχετικό ανακοινωθέν και στις εκατέρωθεν δηλώσεις τους οι δύο υπουργοί έκαναν μνεία της πρωτοβουλίας pooling and sharing της Ε.Ε., που προβλέπει τη συνεισφορά των στρατιωτικών δυνατοτήτων όλων των χωρών και την κοινή εκμετάλλευση αυτών των δυνατοτήτων στο πλαίσιο της κοινής ευρωπαϊκής άμυνας. Επ΄ αυτού, ο Γάλλος υπουργός Άμυνας ανέφερε για παράδειγμα ότι στις 19 Νοεμβρίου δέκα ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων η Γαλλία και η Ελλάδα, υπέγραψαν επιστολή προθέσεων σχετικά με μία πρωτοβουλία για εν πτήσει ανεφοδιασμούς στην Ευρώπη δείχνοντας έτσι τη δέσμευση τους να συμμετέχουν σε συγκεκριμένα κοινά προγράμματα με σκοπό την κοινή εκμετάλλευση των ικανοτήτων μεταξύ κρατών. «Αυτός ακριβώς είναι ο τύπος προγραμμάτων στα οποία δίνω προτεραιότητα» κατέληξε ο Γάλλος υπουργός. Στο τελικό ανακοινωθέν έγινε μια πιο συγκεκριμένη αναφορά στο θέμα αυτό και συγκεκριμένως: «Η συνάντηση αυτή αποτέλεσε ευκαιρία για τους δύο υπουργούς να συζητήσουν το πλέγμα των διμερών στρατιωτικών τους σχέσεων. Επίσης, βάσει της πρωτοβουλίας pooling and sharing της Ε.Ε., εξέτασαν διάφορες εναλλακτικές δυνατότητες συνεργασιών, με έμφαση στους τομείς της θαλάσσιας επιτήρησης, της κυβερνοάμυνας, της εκπαίδευσης και της προμήθειας ανταλλακτικών και συντήρησης οπλικών συστημάτων» (ελληνικών, φυσικά). Εκπαίδευση: Ποιος θα πληρώσει τα καύσιμα; ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ προσέγγιση στο θέμα αυτό δείχνει ότι το συγκεκριμένο πλαίσιο έχει περιορισμένη εφαρμογή σε μία διμερή σχέση Ελλάδας - Γαλλίας διότι στην ουσία αναφέρεται σε εκμετάλλευση δυνατοτήτων προς υποστήριξη επιχειρήσεων που θα αναλάβει η Ε.Ε. και όχι σε συνεργασία Ελλάδας - Γαλλίας εναντίον, για παράδειγμα, της Τουρκίας (βλ. αναφορά συνεργείων στον τομέα της θαλάσσιας επιτηρήσεως που συνεπάγεται χρήση αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας κ.λπ., κάτι που θα προκαλούσε ανεπιθύμητη εμπλοκή της Γαλλίας σε ελληνοτουρκική διένεξη ή ακόμη και θερμή εμπλοκή). Στον τομέα της κυβερνοάμυνας η συνεργασία είναι μεν επιθυμητή αλλά και πάλι το όφελος είναι μέχρι έναν κάποιον βαθμό, γιατί καμία χώρα του κόσμου δεν παρέχει αυτή την ευαίσθητη τεχνογνωσία σε κανέναν τρίτο. Στην εκπαίδευση η συνεργασία είναι πιο εφικτή υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι οι Γάλλοι θα φέρνουν εδώ και... τα καύσιμα που απαιτούνται, ενώ το θέμα της συνεργασίας στον τομέα της προμήθειας ανταλλακτικών και συντηρήσεως οπλικών συστημάτων είναι καθαρά οικονομικής φύσεως και φυσικά αφορά και την εμπλοκή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, κάτι που δεν είδαμε σε καμία δήλωση ή ανακοίνωση. Συμπέρασμα, εκτός του γνωστού «δει δη χρημάτων ω άνδρες Αθηναίοι;». Ούτε η θάλασσα φαίνεται να έχει γίνει ακόμη γιαούρτι ούτε και εμείς έχουμε κουτάλια, γιατί μας τα πήρε και αυτά η τρόικα. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 10/03/2013 – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »