 |
| • Οικονομία από την εφευρετικότητα στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων • Από τους εξομοιωτές πτήσης με υλικά του εμπορίου έως τον συνδυασμό άρματος μάχης με πυροσβεστικό «Πενία τέχνας κατεργάζεται», έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και στην εποχή μας αποδεικνύεται ότι το ρητό έχει διαχρονική αξία. Αυτό γιατί... οι Ένοπλες Δυνάμεις της εποχής του Μνημονίου, που έχουν δει τις δαπάνες τους την τελευταία πενταετία να μειώνονται κατά 50% και πλέον, έβαλαν κάτω τα «μυαλά» των στελεχών τους και έβγαλαν πολύτιμες ιδέες, κάποιες από τις οποίες ήδη υλοποιούνται, ενώ άλλες έχουν δρομολογηθεί. Όλα αυτά, δε, έχουν ως αποτέλεσμα την εξοικονόμηση πολυτιμότατων κονδυλίων, τα οποία πλέον είναι είδος εν... ανεπαρκεία! Ας δούμε μερικά από τα «προγράμματα» αυτά, που καταδεικνύουν αφενός την εφευρετικότητα των στελεχών των ελληνικών Ε.Δ., σε διακλαδικό επίπεδο, αφετέρου τις μοναδικές ικανότητες των τεχνικών τους. ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ. Οι τεχνικοί του Στρατού Ξηράς κατασκεύασαν από το μηδέν και με υλικά του εμπορίου δύο εξομοιωτές πτήσεων για το ελικόπτερο UH-1Η Huey, που εδώ και δεκαετίες αποτελεί το βασικό της Αεροπορίας Στρατού, επί του οποίου εκπαιδεύονται όλοι οι ιπτάμενοί της, προτού κάποιοι εξ αυτών μετατεθούν σε τάγματα σύγχρονων επιθετικών και μεταφορικών ελικοπτέρων (ΑΗ-64Α+, AH-64DHA Longbow Apache, CH-47D Chinook και ΝΗ-90). Με μια μικρή αλλαγή, οι εξομοιωτές αυτοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για τα μεταφορικά ελικόπτερα CH-47D Chinook. Οι εν λόγω εξομοιωτές βρίσκονται εν λειτουργία στα αεροδρόμια της Πάχης Μεγάρων και του Στεφανοβικείου. Η μελέτη και η υλοποίηση του έργου κατασκευής τους πραγματοποιήθηκαν με μέριμνα της Διευθύνσεως Τεχνικού του ΓΕΣ, η οποία ανέθεσε στο 2ο Τάγμα Επισκευών Αεροπορικού Υλικού (2ο ΤΕΑΥ) ,την κατασκευή των υποσυστημάτων εξομοίωσης και τις λοιπές εργασίες. Αποκτήθηκαν τα κόκπιτ δύο παλαιών ελικοπτέρων Huey, που ήταν εκτός ενεργείας, οθόνες, ηλεκτρονικοί υπολογιστές κ.λπ. από το εμπόριό, τα συνέδεσαν, έφτιαξαν το πρόγραμμα και έτσι επιτεύχθηκε η κατασκευή του σύγχρονου εξομοιωτή με ελάχιστο κόστος. Ως αποτέλεσμα, παρέχεται ένα περιβάλλον εκπαιδεύσεων όπου δύναται να εξομοιωθούν ρεαλιστικά πτήσεις δι΄οργάνων, αεροναυτιλιακά ταξίδια, πτήσεις σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητος ή νύκτα, καθώς και με πρόκληση ασυνήθους καταστάσεως πτήσεως, πτήσεις αναγνωρίσεως αεροδρομίων, εξοικειώσεως των νέων χειριστών με τις επικοινωνίες, αλλά και με τις διαδικασίες συνεργασίας πληρώματος, πτήσεις εθισμού για μη ιπτάμενο προσωπικό ή επισκέπτες κ.λπ. Από το ΓΕΣ αναπτύχθηκαν διαδικασίες και εγκαταστάθηκε σύστημα ανακυκλώσεως της χρησιμοποιημένης αντιπηκτικής διαλύσεως των μέσων του, που αφαιρείται από τα συστήματα ψύξεως αυτών, πράγμα το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης, που οργανώθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Οικονομικού Σχεδιασμού και Υποστηρίξεως του ΥΠΕΘΑ. Το σχέδιο προχώρησε, πέρασε επιτυχώς την πιλοτική εφαρμογή και αποφασίστηκε η ανάληψη του έργου, προκειμένου όχι μόνο να γίνεται διαχείριση του επικίνδυνου αποβλήτου (χρησιμοποιημένη αντιπηκτική διάλυση), αλλά και να παράγεται προϊόν (υδατικό διάλυμα αντιπηκτικού υγρού S-750), για την κάλυψη των αναγκών των ΕΔ. Προς υλοποίηση της απόφασης, εγκαταστάθηκε και λειτουργεί ήδη σε μονάδα του Σ.Ξ. (στην 871 ΑΒΕΚ) σύστημα ανακυκλώσεως χρησιμοποιημένης αντιπηκτικής διαλύσεως. Λόγω της επιτακτικής ανάγκης για παρουσία στρατιωτικών πυροσβεστικών οχημάτων δίπλα στις μονάδες των μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων σχηματισμών, ώστε να επεμβαίνουν αμέσως αν εκδηλωθεί πυρκαγιά στο άμεσο (δασικό) περιβάλλον όπου είναι κρυμμένα τα άρματα μάχης και τα ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ, αποφασίστηκε η «εκμετάλλευση» υπαρχόντων «σασί» παλαιών αρμάτων μάχης των παλαιοτέρων εκδόσεων του άρματος μάχης Leopard-1, που έχουν αποσυρθεί από την ενεργό υπηρεσία. Επίσης τοποθετήθηκαν δεξαμενή νερού και εκτοξευτήρας αυτού («κανονάκι») στον χώρο όπου υπήρχε ο πύργος με το πυροβόλο του άρματος. Η μελέτη και η κατασκευή πραγματοποιήθηκαν από τα 304 και 308 Προκεχωρημένα Εργοστάσια Βάσεως (304 και 308 ΠΕΒ) του Τεχνικού Σώματος. Η παρουσία πλήθους παλαιών, ρωσικής κατασκευής, τεθωρακισμένων μεταφοράς προσωπικού μάχης ΒΜΡ-1 και δίκαννων πυροβόλων ZU-23 των 23 mm, που έως τότε δρούσαν ξεχωριστά, είχε ως αποτέλεσμα ο Στρατός την προηγούμενη πενταετία να ξεκινήσει τη μελέτη, πιλοτική εφαρμογή και τελικώς ενεργοποίηση «γραμμής παραγωγής» για τη μετεξέλιξη ενός νέου μηχανοκίνητου οπλικού συστήματος με το «σασί» του BMP-1 και φέροντα επ' αυτού σε ένα είδος «πύργου» το δίκαννο πυροβόλο, εφοδιασμένο με προστατευτικά ασπίδια - με τα οποία έχουν ήδη εξοπλιστεί, σε πρώτη φάση, όλες οι επιλαρχίες αναγνωρίσεως των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Ίδιο πνεύμα σε Ναυτικό και Αεροπορία Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πετύχει τα εξής εντυπωσιακά: Πραγματοποίηση γενικών (MRI) και overall επιθεωρήσεων στα ελικόπτερα ΑΒ-212 της Διοικήσεως Ελικοπτέρων Ναυτικού από το 307 ΤΣΥΑΥ του Στρατού Ξηράς, που έχει τρομερή εμπειρία στον τύπο αυτόν. Η αντίστοιχη εργασία για τα ελικόπτερα S-70B-6 Aegean Hawk πραγματοποιείται σε επίπεδο ΔΕΝ, σε συνεργασία πάλι με το 307 ΤΣΥΑΥ, ιδίως σε θέματα κινητήρων. Για τα ηλεκτρονικά υπάρχει συνεργασία με το ΚΕΑ και το ΕΤΗΜ, αμφότερα της Πολεμικής Αεροπορίας. Αποτέλεσμα όλων αυτών των εργασιών, που έχουν ξεκινήσει από το 2012, είναι η «αποδέσμευση» από την ΕΑΒ, με μείωση του απαιτούμενου χρόνου εργασίας στο μισό (από 15 στους οκτώ μήνες για κάθε ελικόπτερο) και της τιμής στο ένα τρίτο (1/3), με προφανή οικονομική οφέλη για το ΠΝ. Η ενεργοποίηση των υποβρυχίων Type-214ΑΙΡ από το προσωπικό του ΠΝ σε συνεργασία, όπου απαιτείτο, με τα Ελληνική Ναυπηγεία του Σκαραμαγκά αποτέλεσε άλλο ένα πρόγραμμα από το οποίο βγήκε πολλαπλά ωφελημένο το ΠΝ. Η εκπαίδευση των πληρωμάτων των πλοίων με τεχνικές ειδικότητες για την αύξηση της αυτο-επισκευαστικής ικανότητος του κάθε σκάφους, ώστε οποιαδήποτε βλάβη εν πλω και εν όρμω να αποκαθίσταται με ίδια μέσα (εκτός βεβαίως των εξαιρετικά σοβαρών), είχε ως αποτέλεσμα αφενός την αύξηση της διαθεσιμότητος των μονάδων του Στόλου και αφετέρου την εξοικονόμηση σημαντικών κονδυλίων. Τέλος, στην Πολεμική Αεροπορία, λόγω της φύσεως του κλάδου, είναι πιο δύσκολο να πραγματοποιηθούν τέτοιες εργασίες. Ωστόσο με μελέτες και έργο από στελέχη της η ΠΑ έχει επιτύχει επιχειρησιακή σύνδεση των ανατολικής σχεδιάσεως οπλικών συστημάτων της S-300PMU-1 και Tor-M1 με τα αντίστοιχα δυτικής τεχνολογίας (Patriot κ.λπ.), τη μελέτη και λειτουργία της νέας ιστοσελίδος της ΠΑ και άλλα. (ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 28/11/2015 – ΛΕΩΝΙΔΑΣ Σ. ΜΠΛΑΒΕΡΗΣ - lsblaveris@gmail.com) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! |
 |
| Η ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΗ ΛΥΣΗ Για πολλά χρόνια, πριν υπάρξουν βιομηχανίες όπως η ΕΑΒ, πριν περάσει στο κράτος η ΠΥΡΚΑΛ, ο Στρατός στηριζόταν στα εργοστάσια που είχε ο ίδιος για την υποστήριξή του. Στρατιωτικά εργοστάσια σε πολλά σημεία της χώρας που έκαναν... από στολές μέχρι εκσυγχρονισμούς αρμάτων. Πού είναι και τι κάνουν αυτά σήμερα; Δυστυχώς μαραζώνουν, χωρίς ελπίδες ανακάμψεως. Ο εξοπλισμός τους παλιός, το προσωπικό τους ανεπαρκές και, το χειρότερο, η διοίκησή τους παρωχημένη. Το μόνο που κάνουν είναι να απορροφούν κονδύλια. Και κάποιες στατιστικές που παρουσιάζουν συμφέρουσα την ανάθεση σε αυτά διάφορων κατασκευών αποδεικνύονται πολύ απατηλές. Γιατί στον υπολογισμό του κόστους των προϊόντων ξεχνούν να υπολογίσουν τις εργατοώρες, τα λειτουργικά έξοδα και τα διοικητικά και άλλα κόστη των εργοστασίων. Μετρούν μόνο τις πρώτες ύλες. Τα άλλα είναι έξοδα που ούτως ή άλλως πληρώνονται. Είτε τα εργοστάσια δουλεύουν είτε όχι. Ένα σημάδι και αυτό ενός τρόπου διαχειρίσεως τόσο απαρχαιωμένου όσο και κάποιες από τις εγκαταστάσεις. Το αποτέλεσμα είναι ο Στρατός και οι φορολογούμενοι να πληρώνουν προσπαθώντας να γεμίσουν τη χοάνη των απαιτήσεων. Και όσο το καθεστώς τους παραμένει ως έχει, αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Το χειρότερο είναι πως, ενώ συζητήσεις (ατελέσφορες, δυστυχώς) για την αναδιοργάνωση του Στρατού γίνονται εδώ και 15 χρόνια, για τα εργοστάσια ούτε λέξη. Οποιαδήποτε σκέψη αναμορφώσεως προσκρούει στο κόστος του εκσυγχρονισμού και στην ασφυκτική γραφειοκρατία. Μόνη λύση; Να απεμπλακούν από τα δεσμά του Δημοσίου. Να περάσουν στον ιδιωτικό τομέα. Πιθανόν με καθεστώς ενοικιάσεως, πιθανόν με κάποια διαδικασία από τις πολύ επιτυχημένες διεθνώς Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Λύσεις δοκιμασμένες, που όπου εφαρμόσθηκαν έφεραν καλά αποτελέσματα. Μόνο που στη χώρα μας τα νομοθετήσαμε και μετά τα ξορκίσαμε στο πυρ το εξώτερον. Χαλούσαν, φαίνεται, τη μανέστρα των κρατιστών. (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 16/05/2015 – ΕΥΘΥΜΙΟΣ Π. ΠΕΤΡΟΥ - e.p.petrou@gmail.com) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! |
 |
| Όταν η αποτελεσματικότητα συνδυάζεται με την εφευρετικότητα Οι τελευταίες ασκήσεις των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΕΔ), με αποκορύφωμα την ΤΑΜΣ «Παρμενίων» και την πρόσφατη νυχτερινή ΤΑΜΣ «Νυχτερινή Αστραπή 2013» στον Έβρο, απέδειξαν ότι,... παρά τα τέσσερα χρόνια συνεχόμενων περικοπών του αμυντικού προϋπολογισμού, ο οποίος μειώθηκε σε σχέση με το 2009 κατά 47,3% (από 6,574 δις ευρώ στα 3,112 δις ευρώ το 2014), η μαχητική ικανότητά του διατηρείται χάρη στις μεγάλες προσπάθειες και θυσίες των στελεχών του. Αυτό όμως που δεν είναι τόσο γνωστό είναι η υπέρμετρη προσπάθεια που καταβάλλεται από τα στελέχη των ΕΕΔ να διατηρήσουν το υπάρχον στρατιωτικό υλικό σε λειτουργία μετά τις δραστικές περικοπές που εφαρμόστηκαν στα λειτουργικά και στα έξοδα συντήρησης του υλικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτό το πραγματικά τιτάνιο έργο, με τους περιορισμένους πόρους καλούνται να φέρουν σε πέρας στον Ελληνικό Στρατό (ΕΣ) οκτώ συνολικά στρατιωτικά εργοστάσια τα οποία συντηρούν, επισκευάζουν, ανακατασκευάζουν, υποστηρίζουν και βρίσκουν λύσεις για τη βέλτιστη αξιοποίηση των οπλικών συστημάτων και του λοιπού υλικού των ΕΕΔ. Η ιστορία των οκτώ εργοστασίων του Ελληνικού Στρατού ξεκινά μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με την ίδρυση της πρώτης μονάδος που ήταν το 301 Εργοστάσιο Βάσης στους Αγίους Αναργύρους Αττικής. Σταδιακά, μέχρι και το 1974, ιδρύθηκαν επτά ακόμη εργοστάσια τα οποία ανήκουν στη Διοίκηση Στρατιωτικών Εργοστασίων (ΔΙΣΕ), οι 2.600 εργαζόμενοι των οποίων προσφέρουν αδιάκοπα πολύτιμες υπηρεσίες στον Ελληνικό Στρατό. Οι εργοστασιακές αυτές μονάδες αποτελούν τον πυρήνα του μηχανισμού υποστήριξης και διατήρησης της μαχητικής ικανότητας του ΕΣ, αφού χάρη στην υποδομή και στο ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτουν μπορούν να καλύψουν τις διαρκείς ανάγκες του Στρατού για τη συντήρηση, την επισκευή, την ανακατασκευή - κατασκευή στρατιωτικού υλικού, την εκπαίδευση προσωπικού, τον εκσυγχρονισμό μηχανολογικού εξοπλισμού, καθώς και την εκπόνηση μελετών αλλά και την παρακολούθηση των τεχνολογικών εξελίξεων. Τα επιτεύγματα των εργοστασίων - Ανακατασκευές και συντήρηση υλικού Ακολουθώντας τη βασική αρχή «αναπτύσσουμε και υλοποιούμε αυτά που μπορούμε με τα μέσα και τους πόρους που διαθέτουμε», το προσωπικό των εργοστασίων κατάφερε να φέρει σε πέρας σειρά προγραμμάτων, τα οποία συμβάλλουν στην καθημερινή εύρυθμη λειτουργία του ΕΣ και στην κάλυψη των αναγκών του εν μέσω χαλεπών καιρών. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εργοστασιακής ανακατασκευής του αυτοκινούμενου πυροβόλου Μ-109 των 155/39 χλστ. στο 301 ΕΒ, στην οποία συμπεριλαμβάνεται η ανακατασκευή και δοκιμή του πυροβόλου και της κάννης Μ-185 (155/39) του συστήματος. Στο 301 ΕΒ πραγματοποιήθηκε επίσης η εγκατάσταση στα τεθωρακισμένα οχήματα Μ-577Α1G και στα οχήματα διοίκησης 4x4 Μ-240GD του τακτικού Συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου «Ηνίοχος». Στο ίδιο πνεύμα, της ανακατασκευής δηλαδή τροχαίου υλικού, κινήθηκε και η προσπάθεια του 303 ΠΕΒ να διατηρήσει σε υπηρεσία για αρκετά ακόμη χρονιά τα γερανοφόρα οχήματα 6x6 Μ-62/Μ-543, τα οποία κατασκευάστηκαν πριν από πενήντα χρόνια εγκαθιστώντας ένα νέο συγκρότημα γερανού και ένα νέο σύστημα σταθεροποίησης του οχήματος. Ανάλογες είναι οι δυνατότητες και του 307 ΤΣΥΑΥ, το οποίο πρόσφατα παρέδωσε έγκαιρα και με χαμηλό κόστος στο Πολεμικό Ναυτικό το πρώτο ελικόπτερο ανθυποβρυχιακού πολέμου ΑΒ-212ASW μετά την ολοκλήρωση των εργασιών συντήρησης του σε εργοστασιακό επίπεδο. Όμως και στον τομέα των εκσυγχρονισμών στρατιωτικού υλικού τα εργοστάσια του ΕΣ συμμετείχαν άμεσα και ουσιαστικά. Χαρακτηριστικό είναι το πρόγραμμα ανακατασκευής και αναβάθμισης των δυνατοτήτων 396 αρμάτων μάχης τύπου Μ-48Α5, το οποίο υλοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 από το 304 ΠΕΒ. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα περιελάμβανε την πλήρη ανακατασκευή του άρματος την εκτέλεση μηχανουργικών εργασιών για την εγκατάσταση του νέου σπονδυλωτού Συστήματος Ελέγχου Πυρός (ΣΕΠ) MOLF της γερμανικής εταιρείας ATLAS ΕLΕΚΤRΟΝΙΚ, την εγκατάσταση του ηλεκτροϋδραυλικού συστήματος και των ηλεκτρονικών μονάδων των ΣΕΠ, την πραγματοποίηση λειτουργικών ελέγχων, τον έλεγχο σε στίβο δοκιμών του συστήματος σταθεροποίησης πυροβόλου και την εκτέλεση βολών αποδοχής. Μερικά χρόνια αργότερα το ίδιο εργοστάσιο υλοποίησε την εργοστασιακή αξιοποίηση των Leopard 2Α4 που παρέλαβε ο ΕΣ από τα γερμανικά αποθέματα. Οι εργασίες περιελάμβαναν όχι μόνο την αντικατάσταση όλων των φθαρμένων συγκροτημάτων και απαρτιών των αρμάτων με νέα, αλλά και την ενσωμάτωση στα ελληνικά Leopard 2Α4 των τροποποιήσεων που υιοθέτησε ο Γερμανικός Στρατός στα άρματα που διατηρούσε μέχρι πριν από μερικά χρόνια σε υπηρεσία. Καινοτόμες λύσεις υψηλής αποτελεσματικότητας Εκτός από τις παραπάνω εργασίες τα εργοστάσια του ΕΣ πέτυχαν να αξιοποιήσουν τμήμα του υπάρχοντος στρατιωτικού υλικού με στόχο την επαύξηση της αποτελεσματικότητας των διαθέσιμων μέσων, καλύπτοντας σημαντικές ανάγκες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών των προσπαθειών είναι η αντικατάσταση του πυροβόλου των 120/44 χλστ. ενός Leopard 2Α4 με ένα πυροβόλο των 105 χλστ, ώστε τα πληρώματα των Leopard 2Α4 να επιτυγχάνουν ρεαλιστική εκπαίδευση με χαμηλό κόστος, λόγω των γνωστών καθυστερήσεων στην αγορά των πυρομαχικών των 120 χλστ. για τα συγκεκριμένα άρματα. Δεδομένου ότι υπάρχει μεγάλο απόθεμα πυρομαχικών των 105 χλστ., οι μηχανικοί του 304 ΠΕΒ τροποποίησαν ένα άρμα μάχης εγκαθιστώντας το σωλήνα ενός πυροβόλου των 105 χλστ. στον πυγαίο του πυροβόλου των 120 χλστ. Η προσπάθεια στέφθηκε με επιτυχία και αριθμός Leopard 2Α4 θα υποστεί τη μετατροπή αυτή. Αξίζει να σημειωθεί ότι, εφόσον απαιτηθεί τα άρματα που έχουν εξοπλιστεί με την κάννη των 105 χλστ. μπορούν να αποκτήσουν ξανά την παλαιότερη κάννη των 120 χλστ. με χαμηλό κόστος. (Πηγή: Στρατιωτική Ισορροπία & Γεωπολιτική, τ. 12, σελ. 58-63). Μια ακόμη σημαντική σε επιχειρησιακή αξία πρωτοβουλία ήταν, δε, η αναβάθμιση των αναδιπλουμένων γεφυρών των γεφυροφόρων αρμάτων Leopard 1 Bibber από κλάση 50 τόνων σε κλάση 70 τόνων, πράγμα που επιτρέπει στα Leopard 2ΗΕLL να χρησιμοποιούν τις συγκεκριμένες γέφυρες με ασφάλεια. Οι εν λόγω γέφυρες πριν από την αναβάθμισή τους μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από άρματα μάχης με μέγιστο βάρος 50 τόνους. Χάρη στις εργασίες που πραγματοποίησαν οι μηχανικοί του 304 ΠΕΒ, δέκα γεφυροφόρα άρματα Leopard 1 Bibber μπορούν να αξιοποιηθούν πλέον και από τις μονάδες που είναι εξοπλισμένες με άρματα μάχης Leopard 2Α4/2ΗΕLL, εξοικονομώντας σημαντικούς πόρους σε σχέση με την αγορά από το εξωτερικό νέων οχημάτων. Όμως οι πρωτοποριακές προσπάθειες των εργοστάσιων του ΕΣ δεν σταματούν εδώ. Τρεις προσπάθειες για την αύξηση της μαχητικής ικανότητας του ΤΟΜΠ Μ-113 και του ΤΟΜΑ ΒΜΡ-1Ρ Ost υλοποιήθηκαν πρόσφατα από το 308 ΠΕΒ στη Θεσσαλονίκη και αυτή την περίοδο πραγματοποιούνται οι σχετικές δοκιμές. Πρόκειται για την εγκατάσταση ενός πυροβόλου gatling των 20 X 102 χλστ. τύπου Μ-61Α1 Vulcan σε όχημα Μ-113, ενώ ένα δίδυμο πυροβόλο των 23 χλστ. Ζu-23-2 τοποθετήθηκε σε ένα όχημα ΒΜΡ-1Ρ Ost και σε ένα Μ-113. Το πρώτο σύστημα είναι τηλεχειριζόμενο, δεν διαθέτει ακόμα σταθεροποίηση και ΣΕΠ και θεωρείται ιδανικό για την αντιμετώπιση ταχυπλόων αποβατικών σκαφών, χαμηλά ιπτάμενων ελικοπτέρων και ομάδων Πεζικού. Η ταχυβολία του πυροβόλου (6.000 βλήματα το λεπτό), η διασπορά των βλημάτων και η μεγάλη χωρητικότητα του τυμπάνου αποθήκευσης των πυρομαχικών του Μ-61Α1 Vulcan (1.200 βλήματα) καθιστούν το όπλο αυτό ένα χρήσιμο και χαμηλού κόστους εργαλείο για την κάλυψη των αντι-αποβατικών αναγκών των νησιών. Συμπεράσματα Τα παραπάνω αποτελούν μέρος μόνο των δραστηριοτήτων των οκτώ εργοστασίων του Ελληνικού Στρατού, αφού, εκτός από τα μεγάλα και σημαντικά προγράμματα που αναφέρθηκαν ήδη, το προσωπικό των εργοστασίων υλοποιεί καθημερινά εκατοντάδες άλλες εργασίες που συμβάλλουν στην ομαλή και αποτελεσματική λειτουργία του ΕΣ. Τόσο το 700 ΣΕ όσο και το 691 ΒΕΒ, καθώς και το 306 ΕΒΤ καλύπτουν άμεσες και βασικές ανάγκες του ΕΣ, επιτρέποντας στην ηγεσία του να σχεδιάζει τις καθημερινές αποστολές των μονάδων αλλά και την αμυντική θωράκιση της χώρας, βασιζόμενη στο γεγονός ότι τα εργοστάσια αυτά, όπως και οι άνθρωποι που δουλεύουν σε αυτά, μπορούν ανά πάσα στιγμή με ειδοποίηση μερικών ωρών να καλύψουν τις επείγουσες ανάγκες του ΕΣ. Είτε πρόκειται για μια κρίση στο Αιγαίο είτε πρόκειται για πόλεμο, τα συγκεκριμένα εργοστάσια μπορούν μέσα σε ελάχιστο χρόνο να στηρίζουν τη λειτουργία του ΕΣ. Όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται, η παραπάνω παράμετρος μπορεί να κρίνει το αποτέλεσμα μιας κρίσης ή ενός πολέμου. Τα οκτώ αυτά εργοστάσια δεν χαρακτηρίζονται τυχαία ως «οι εκατόγχειρες του Ελληνικού Στρατού». (ΕΠΙΚΑΙΡΑ 05/12-11/12/2013 – ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΜΠΟΥΚΗΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! |
