Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας

ΠΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ-ΚΥΠΡΟΥ


ΑΓΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ.
Τόσο το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ όσο και η Κομισιόν φρόντισαν να συστήσουν στηνΆγκυρα να αποφύγει ενέργειες που θα προκαλέσουν ένταση. Η Γαλλία δεν περιορίστηκε σε λόγια, δεδομένου ότι η Total, που έχει τα δικαιώματα στο Οικόπεδο 11, είναι δική της εταιρεία. Απέσπασε δύο φρεγάτες και τις έστειλε να ελλιμενιστούν στη Λεμεσό.
Η κυπριακή ΑΟΖ. Από τον χάρτη και μόνο γίνεται φανερό ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα στη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κύπρου.

Το πλωτό γεωτρύπανο «West Capella» της Total βρί­σκεται πάνω από τον στόχο του στο θαλάσσιο Οικόπε­δο 11 της Κυπριακής ΑΟΖ. Τις επόμενες 5-6 ημέρες θα πραγματοποιήσει τις αναγκαίες δοκιμές και αμέσως μετά θα αρχίσει η γεώτρηση. Στο σημείο εκείνο ο βυθός είναι στα 1.700 μέτρα αλλά το γεωτρύπανο θα φτάσει μέχρι τα 4.000 μέτρα συνολικά για να χτυπήσει το πι­θανολογούμενο κοίτασμα «Ονησιφόρος».

Το κρίσιμο ερώτημα που πλανάται όλες αυτές τις ημέρες αφορά την ανάδραση της Άγκυρας. Προς το παρόν έχουμε εμπρηστικές δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων και προειδοποίηση του Μεβλούτ Τσαβούσογλου ότι θα υπάρ­ξουν μέτρα αντίδρασης στη «μονομερή» ενέργεια της Λευ­κωσίας.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δεν διευκρίνισε ποια θα είναι αυτά τα μέτρα. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, όμως, ο Ταγίπ Ερντογάν δεν πρόκειται να υπερβεί το όριο και να επιχειρήσει με στρατιωτικά μέσα να αποτρέψει τη γεώτρηση. Ο λόγος είναι ότι έχει λάβει σχετικά αποτρεπτικά μηνύματα τόσο από την Ουάσινγκτον όσο και από το Παρίσι και την Ε.Ε.

Τόσο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ όσο και η Κομισιόν, άλλωστε, φρόνησαν να συστήσουν στην Άγκυρα να αποφύγει ενέργειες που θα προκαλέσουν ένταση. Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν ρητά το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκμεταλλευτεί τα όποια ενεργειακά κοιτάσματα, αλλά προσθέτουν ότι οι πόροι πρέπει να κατανεμηθούν ακριβοδίκαια μεταξύ των δύο κοινοτήτων στο πλαίσιο μιας λύσης του Κυπριακού.

Η Γαλλία δεν περιορίστηκε σε λόγια, δεδομένου ότι η Total, που έχει τα δικαιώματα στο Οικόπεδο 11, είναι δική της εταιρεία. Απέσπασε δύο φρεγάτες και τις έστειλε να ελλιμε­νιστούν στη Λεμεσό. Το διπλωματικό μήνυμα προς την Άγκυρα συνοδεύεται και από αυτή την εύγλωττη κίνηση.

Έτσι κι αλλιώς, το ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου μεταξύ Τουρκίας και Κυπριακής Δημοκρατίας δεν υφίσταται. Οι Ελληνοκύπριοι δεν διαθέτουν την αναγκαία στρατιωτική ισχύ για να αντιμετωπίσουν σε αυτό το επίπεδο ενδεχόμενες τουρκικές προκλήσεις. Ως εκ τούτου, οι αντιδράσεις τους περιορίζονται στο πολιτικοδιπλωματικό επίπεδο.

Υπενθυμίζουμε ότι στις αρχές του περασμένου Μαΐου η Άγκυρα, με επιστολή της στον ΟΗΕ, είχε προειδοποιήσει ότι δεν θα επιτρέψει σε ξένες εταιρείες να πραγματοποιήσουν μη εξουσιοδοτημένες έρευνες υδρογονανθράκων και δραστηριότητες εξόρυξης στην τουρκική υφαλοκρηπίδα. Όπως μάλιστα συνηθίζει, για να κάνει πιο αξιόπιστη την απειλή της, είχε εκδώσει δύο ΝΑVTEX για ασκήσεις με πραγματικά πυρά σε θαλάσσια περιοχή νότια και νοτιοδυτικά της Κύπρου, όπου βρίσκονται τα Οικόπεδα 1,6 και 7.

Έστειλαν το «Μπαρμπαρός»

Παλαιότερα η Άγκυρα είχε στείλει και φρεγάτες στην περι­οχή ερευνών εντός της κυπριακής ΑΟΖ για να κάνουν επίδει­ξη δύναμης. Δεν είχε, όμως, τολμήσει να εμποδίσει εμπράκτως τις έρευνες. Με τον ίδιο περίπου τρόπο αντιδρά και τώρα. Έχει προγραμματίσει ναυτική άσκηση εντός της κυπριακής ΑΟΖ.

Παράλληλα, το ερευνητικό σκάφος «Μπαρμπαρός» (προς τιμήν του πειρατή και αργότερα Οθωμανού ναυάρχου του 16ου αιώνα Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα) πλέει στην κυπριακή ΑΟΖ. όπου έχει κατά καιρούς πραγματοποιήσει παράνομες σεισμικές έρευνες. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, ο κόλπος της Αμμοχώστου έχει ερευνηθεί διεξοδικά και σειρά έχει ο κόλπος της Μόρφου. Το «Μπαρμπαρός», όμως, έχει πραγματοποιήσει και έρευνες νότια της Κύπρου. Δεδομένου ότι πρόκειται για σκάφος με σύγχρονο εξοπλισμό, οι Τούρκοι έχουν καλή εικόνα για το τι υπάρχει στην εκεί υφαλοκρηπίδα.

Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να αναφέρουμε ότι μετά την ανακάλυψη του μετρίου μεγέθους κοιτάσματος «Αφρο­δίτη» στο Οικόπεδο 12 είχαν δημιουργηθεί μεγάλες προσδοκίες. Οι εν συνεχεία αποτυχημένες προσπάθειες της ιταλικής Eni στο Οικόπεδο 9 είχαν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι ουσιαστικά δεν υπήρχαν άλλα σημαντικά κοιτάσματα στην κυπριακή ΑΟΖ.

Τα πράγματα άλλαξαν τον Οκτώβριο 2015, όταν ανακαλύ­φθηκε από την Eni το γιγαντιαίο κοίτασμα «Ζορ» εντός της αιγυπτιακής ΑΟΖ, αλλά στα σύνορα με την κυπριακή. Με βάση καταγραφές της αμερικανικής εταιρείας Spectnim και σχετικές μελέτες των Πανεπιστημίων Κολούμπια και Ουτρέχτης, επικράτησε η εκτίμηση ότι το «Ζορ» δεν είναι η εξαίρε­ση στην περιοχή.

Στο Οικόπεδο 11 της κυπριακής ΑΟΖ, όπου θα γίνει η γεώτρηση από την Total, έχουν εντοπιστεί τέσσερις περιοχές όπου τα ασβεστολιθικά πετρώματα είναι παρόμοια με αυτά του «Ζορ». Δύο ίδιες περιοχές έχουν εντοπιστεί στο Οικόπε­δο 10, αλλά οι ενδείξεις εκεί οδηγούν οε εκτιμήσεις για κοι­τάσματα μεγαλύτερα του γιγαντιαίου «Ζορ». Αντίστοιχες περιοχές έχουν εντοπιστεί στα Οικόπεδα 8 και 6. Στο δε Οικόπεδο 7 υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι υπάρχει κοίτασμα πολλαπλάσιο του γιγαντιαίου «Ζορ». Αυτός είναι ο λόγος που η Λευκωσία δεν το συμπεριέλαβε στις αδειοδοτήσεις.

Όλα τα παραπάνω δεν είναι τίποτα άλλο από βάσιμες εκτιμήσεις που προκύπτουν από τις σεισμικές έρευ­νες. Σιγουριά θα υπάρξει μόνο όταν θα ολοκληρωθούν επιτυχώς οι γεωτρήσεις. Κάτι δηλώνει ωστόσο, το γεγονός ότι από ένα χρονικό σημείο και μετά η αδιαφορία πετρελαϊκών κολοσσών για την κυπριακή ΑΟΖ μετετράπη ξαφνικό σε έντονο ενδιαφέρον (Total, Eni, Exxon Mobil, Shell και Statoil), παρότι η τιμή του φυσικού αερίου κινείται σε χαμηλό επίπε­δα αυτή την περίοδο. Ενδιαφέρον που επιβεβαιώθηκε με τη συμμετοχή τους στον τρίτο γύρο αδειοδοτήσεων, τον οποίο προκήρυξε η Λευκωσία για τα Οικόπεδα 10,6 και 8.

Έχοντας, όπως προαναφέραμε, καλή εικόνα για τα πιθανολογούμενα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ, οι Τούρκοι συνειδητοποιούν ότι χάνουν το παιχνίδι. Σταδιακά αλλά σταθερά η Λευκωσία προωθεί επιτυχώς το πρόγραμμά της για την ανακάλυψη και εκμετάλλευσή τους. Δικαιολογημένα, λοιπόν, θεωρούν άτι αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις η Κυπριακή Δημοκρατία θα ενταχθεί στον ενερ­γειακό χάρτη και θα μετατραπεί σε σημαντικό παίκτη.

Το γεγονός αυτό θα έχει δύο συνέπειες:

Πρώτον, θα αναβαθμίσει δραστικά τη γεωοικονομική και κατ επέκταση τη γεωπολιτική θέση της, με αποτέλεσμα να την καταστήσει πολύ λιγότερο ευάλωτη στις τουρκικές πιέσεις.

Δεύτερον, θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της Λευκωσίας σε μελλοντικές συνομιλίες για τη λύση του Κυπριακού. Για να αποτρέψει ακριβώς μια τέτοια εξέλιξη, η Άγκυρα κατέφυγε στην έμμεση απειλή άσκησης στρατιωτικής βίας. Στόχος της ήταν να τορπιλίσει τις συμφωνίες της Λευκωσίας με τις μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες και να «γκριζάρει» την κυπριακή ΑΟΖ. Είναι τόσο μεγάλο το δέλεαρ, όμως, για τις πετρελαϊκές εταιρείες που παρέκαμψαν το πολιτικό ρίσκο και σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις τους μπήκαν δυνατά στο παιχνίδι αφήνοντας την Τουρκία να φωνασκεί.

Διαπιστώνοντας την αποτυχία της πολιτικής του, υπάρχει περίπτωση ο Ερντογάν να επιχειρήσει να εμποδίσει με στρατιωτικά μέσα τη διεξαγωγή της γεώτρησης; Θεωρητικά τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Όπως εξηγήσαμε παρα­πάνω, όμως, μία τέτοια κίνηση θα ήταν άλμα στο κενό. Όχι λόγω των ελληνικών αντιδράσεων, αλλά επειδή θα βρει απέναντι του τη Δύση, με πρώτες τη Γαλλία και τις ΗΠΑ. Η ίδια η Total, άλλωστε, ανακοίνωσε πριν από λίγες ημέρες ότι δεν την ανησυχούν οι τουρκικές αντιδράσεις.

Το διεκδικούν οι Τούρκοι

Στην προαναφερθείσα επιστολή που πριν από δύο μήνες είχε καταθέσει στον ΟΗΕ ο Τούρκος μόνιμος αντιπρόσωπος Φεριντούν Σινιρλίογλου χαρακτηρίζε τουρκική υφαλοκρη­πίδα το βόρειο τμήμα του Οικοπέδου 6 (τα δικαιώματα σε αυτό έχουν οι Total και η Εni). Είχε αποφύγει να προβάλει τον ίδιο ισχυρισμό για τα υπόλοιπα Οικόπεδα, αν και κατά καιρούς η Άγκυρα διεκδικεί επίσης μεγάλα τμήματα από τα Οικόπεδα 4 και 5.

Ο Ερντογάν θεωρούσε ότι στην Πενταμερή Διάσκεψη ο πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης θα ικανοποιούσε τις τουρ­κικές απαιτήσεις στην εσωτερική πτυχή του Κυπριακού, όπως και έγινε. Επίσης, πίστευε ότι η Αθήνα δεν θα επέμε­νε στη θέση της (συμπαρασύροντας και τη Λευκωσία) ότι όρος για την επίτευξη συμφωνίας είναι η κατάργηση των εγγυήσεων και η πλήρης αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων στο πλαίσιο ενός σφιχτού χρονοδιαγράμματος. Εκεί έκανε λάθος.

Ας σημειωθεί ότι ο Εσπεν Μπαρθ Αϊντε, διαπραγματευτής του Κυπριακού για λογαριασμό της Γραμματείας του ΟΗΕ, παγίως ζητούσε το πάγωμα των ερευνών και των γεωτρήσε­ων στην κυπριακή ΑΟΖ με τον ισχυρισμό ότι εμποδίζουν τη λύση του Κυπριακού! Μετά το ναυάγιο της Πενταμερούς Διάσκεψης, όμως, αυτού του τύπου τα επιχειρήματα έχουν χάσει την όποια εμβέλειά τους.

Οι Τούρκοι δεν θέλουν να εδραιωθεί διεθνώς η άποψη ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ασκεί το κυριαρχικό δικαίωμά της να εκμεταλλευτεί τα όποια κοιτάσματα στην ΑΟΖ της. Από την άλλη πλευρά, όμως, όπως έχουμε δείξει, έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο, με την έννοια ότι είναι απαγορευτική μια στρατιωτική αντίδρασή τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες για να βγουν από το αδιέξοδό τους στην Άγκυρα σχεδιάζουν την πραγματοποίηση τουρκικής γεώτρησης στο Οικόπεδο 6. Επειδή, όμως, καμία μεγάλη πετρελαϊκή εταιρεία δεν δέχεται να συμπράξει σε μια τόσο κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, σχεδιάζουν είτε να ενοικιάσουν είτε ακόμα και να αγοράσουν πλωτό γεωτρύπανο και να το εγκαταστήσουν εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Με άλλα λόγια, δεν θα είναι οι Τούρκοι που θα δράσουν επιθετικά για να εμποδίσουν το κυπριακό ενεργειακό πρό­γραμμα. Θα δημιουργήσουν τετελεσμένο πετώντας το μπαλάκι στην Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία θα πρέπει με κάποιον τρόπο να αντιδράσει. Μέχρι τότε, όμως, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να καλλιεργούν την ένταση και να επιδίδονται οε προκλήσεις. Γι΄ αυτό η Αθήνα και η Λευκωσία έχουν υιοθετήσει χαμηλούς τόνους.

Είναι αξιοσημείωτο ότι η Τουρκία δεν έχει καν ένα δικαί­ωμα στη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κύπρου. Μια ματιά στον χάρτη το δείχνει. Ακόμα και οι πιο τραβηγμένες από τα μαλλιά ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου δεν μπορούν να της δώσουν νομικό έρεισμα. Γι΄ αυτό και όσον αφορά τα άλλα Οικόπεδα (εκτός του 6) εμφανίζεται να δρα για λογαριασμό των Τουρκοκυπρίων. Για την ακρίβεια, προβάλλει δύο ισχυ­ρισμούς:

Πρώτον, ότι η κυπριακή κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα να συνάπτει καμία διεθνή συμφωνία (όπως η οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο και το Ισραήλ) προτού επιλυθεί το Κυπριακό.

Δεύτερον, ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν δικαιώματα σε ολόκληρη την Κύπρο (και στην ΑΟΖ νοτίως της Μεγαλονήσου) και δεν παραιτούνται από αυτά.

Η αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυπριακή κυβέρνηση έχει όλα τα σχετικά δικαιώματα. Η κατοχή του βόρειου τμήματος της Κύπρου από τουρκικά στρατεύματα δεν επιτρέπει στη Λευκωσία να ασκεί την εξουσία της εκεί, αλλά δεν της περι­ορίζει τα άλλα δικαιώματά της. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός ότι δεν μπορεί να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες είναι αυθαίρετος σε βαθμό γελοιότητας. Η επίλυση του Κυπριακού είναι μια εντελώς ανεξάρτητη διαδικασία από την τρέχουσα άσκηση της κυριαρχίας.

Ας πάμε τώρα στον δεύτερο τουρκικό ισχυρισμό. Η δια­τύπωση «οι Τουρκοκύπριοι έχουν δικαιώματα σε ολόκληρη την Κύπρο» είναι παραπλανητική. Σε αντίθεση με τη διεθνή κοινότητα που αναγνωρίζει ένα κράτος στην Κύπρο, η Άγκυρα και οι Τουρκοκύπριοι ισχυρίζονται ότι από το 1983, οπότε ανακήρυξαν την «Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου», στο νησί υπάρχουν δύο κράτη.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την ίδια την τουρκική θέση, οι Τουρκοκύπριοι έχουν πλήρη δικαιώματα στη Βόρεια Κύπρο, άρα και στην ΑΟΖ που της αντιστοιχεί. Δεν έχουν, όμως, κανένα δικαίωμα στην ελεύθερη Κύπρο και κατ’ επέκταση στην ΑΟΖ που της αντιστοιχεί.

Σε δύο ταμπλό

Η Άγκυρα και η τουρκοκυπριακή ηγεσία παίζουν οε δύο ταμπλό. Ανάλογα με το τι κάθε φορά τις βολεύει, άλλοτε επικαλούνται τη δική τους επίσημη θέση για ύπαρξη δύο κρατών και άλλοτε τις Συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου (συμφωνίες ίδρυσης της συνεταιρικής Κυπριακής Δημοκρατίας), τις οποίες κατέλυσαν με την ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Ας σημειωθεί ότι μπορούν να παίζουν αυτό το παιχνίδι, επει­δή και η Λευκωσία και η Αθήνα αποφεύγουν να καταγγείλουν αυτή την αντίφαση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής φοβούμενες καθ’ υπερβολή μήπως θεωρηθεί έμμεση ανα­γνώριση του ψευδοκράτους.

Εάν από τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό προκύψει ένα κοινό κράτος τότε, βεβαίως οι Τουρκοκύπριοι θα έχουν τα δικαιώματα που θα προβλέπονται από το νέο Σύνταγμα. Μέχρι τότε, όμως, δεν έχουν κανένα δικαίωμα. Ο ενεργειακός πλούτος άλλωστε, ανήκει στο νόμιμο κράτος και όχι οε κάθε πολίτη ξεχωριστά. Γι΄ αυτό και ήταν απολύτως λάθος οι δηλώσεις ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν μέρισμα από αυτό τον πλούτο.

Ακόμα και τον καιρό που στις δυτικές πρωτεύουσες υπήρ­χαν πολλοί υποστηρικτές της Τουρκίας, αυτοί ποτέ δεν αμφισβήτησαν ευθέως το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκμεταλλευτεί τα όποια κοιτάσματα στην ΑΟΖ της. Είχαν προσπαθήσει, όμως, να υπονομεύσουν αυτό το δικαί­ωμα, σχετικοποιώντας το, μετατρέποντάς το σε διαφορά και διασυνδέοντάς το με άσχετες διπλωματικές διελκυστίνδες όπως η λύση του Κυπριακού. Πολύ περισσότερο σήμερα που στη Δύση η Τουρκία του Ερντογάν δεν είναι καθόλου αυτή που ήταν πριν από μερικά χρόνια.

Του Σταύρου Λυγερού
(ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ-16/07/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Αόρατος ιστός ... προστασίας στη σκιά του Κραν Μοντανά


Κύπρος»» Την ώρα που οι διαπραγματεύσεις στην Ελβετία προσέκρουαν εκ νέου στο τουρκικό τείχος αδιαλλαξίας, οι έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ άρχιζαν υπό τη... σκέπη της γαλλοϊταλικής κοινοπραξίας TOTAL-ENI.

Η έναρξη των ερευνών από τη γαλλοϊταλική κοινοπρα­ξία TOTAL-ENI στο οικόπεδο «Νο 11» της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας, την περασμένη Τετάρτη 12 Ιουλίου, συμφώνως με τον αρχικό σχεδιασμό, έφερε στην επιφάνεια έναν «αόρατο ιστό προστασίας» τόσο του ερευνητικού σκάφους όσο και γενικότερα του δικαιώματος ενός ανεξάρ­τητου κράτους να πραγματοποιεί τα κυ­ριαρχικά του δικαιώματα και να αποκο­μίζει κέρδη από αυτά.

Μια σημαντική εξέλιξη, η οποία σημει­ώθηκε στη «σκιά» των συνομιλιών για την επίλυση του Κυπριακού, που πραγματοποιήθηκαν στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας, υπό την αιγίδα του γ.γ. του ΟΗΕ, και οι οποίες δεν τελεσφόρησαν.

Στις 03.00 της Τετάρτης, ανήμερα την εορτή του Αγίου Ονησιφόρου, το «West Capella» βρέθηκε στη θέση του, στο σημείο-στόχο «Ονησιφόρος Δυτικό-1». Είχε προηγηθεί ένας «πόλεμος NAVTEX» με­ταξύ Κύπρου και Τουρκίας, με την αρχική έκδοση της NAVTEX (258/17), στις 10 Ιουλίου, από το Κέντρο Συντονισμού Ερεύνης και Διασώσεως της Λάρνακος, με την οποία ανακοινώθηκαν η έναρξη των εργασιών και η κήρυξη «ζώνης ασφαλείας» ακτίνος 5 ναυτικών μιλιών πέριξ της εξέδρας γεωτρήσεως «West Kapella», με την οποία δεσμεύθηκε η συγκεκριμένη περιοχή για διάστημα τριών μηνών, όσο δηλαδή προβλέπεται να διαρκέσει και η δοκιμαστική γεώτρηση. «Εξερευνητικές δραστηριότητες θα λάβουν χώραν από τη12η Ιουλίου 2017 και για μία περίοδο τριών μηνών. Για λόγους ασφαλείας όλων των ναυτιλλομένων συνιστάται ισχυρώς να αποφεύγεται η είσοδος στην προαναφερθείσα περιοχή», σημειωνόταν στην κυπριακή NAVTEX. Σε αυτήν απάντησε η Αγκυρα εκδίδοντας δική της NAVTEX (697/17), για τη διενέργεια ναυτικών ασκήσεων στα διεθνή ύδατα της Κύπρου, επί της κυπριακής ΑΟΖ, περιλαμβάνοντας τα τεμάχια «Νο 5, 6 και 7», σε μικρή απόσταση από το τεμάχιο «Νο 11», όπου θα διεξαχθεί η γεώτρηση, για 12-13 Ιουλίου. Με μία δεύτερη NAVTEX (257/17) το αρμόδιο κυπριακό ΚΣΕΔ προειδοποιεί τους ναυτιλλομένους ότι απαγορεύεται η προ­σέγγιση οποιουδήποτε σκάφους σε ακτί­να μικρότερη των 500 μέτρων από οποιοδήποτε εξωτερικό σημείο του ερευνητικού σκάφους για λόγους ασφαλείας. Επίσης το ΚΣΕΔ Λάρνακος με τρίτη NAVTEX (256/17) εξήγγειλε τη διενέργεια πολυεθνικής ασκήσεως ερεύνης-διασώσεως για τις 12 Ιουλίου (05.00 -11.00), προφανώς υποστηρικτική της ενεργείας του γεωτρυπάνου. Για αυτήν την τελευταία κυπριακή NAVTEX οι Τούρκοι εξέδωσαν παράνομη αντι-NAVTEX (6%/17), με την οποία ενημερώνουν τους ναυτιλλομένους ότι η προηγηθείσα εξαγγελτική κυπριακή NAVTEX εκδόθηκε «παρανόμως από α­ναρμόδιο σταθμό».

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην ευρύτερη περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ, και συγκε­κριμένως στο τεμάχιο «Νο 11», περιπολούσε το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS «George W. Bush», με σκάφη από την ομάδα μάχης του, μία γαλλική φρεγάτα, μία κορβέτα των ισραηλινών ναυτικών δυνάμεων, καθώς και μία ελληνική πυραυλάκατος, η οποία τυπικώς μεν ανήκει στη ναυτική δύναμη του ΟΗΕ UNΙFIL, που επιχειρεί στα ανοιχτά του Λιβάνου, ωστόσο κάθε στιγμή μπορεί να «φορέσει» και εθνικό «καπέλο», αναλαμβάνοντας σχε­τικές αποστολές που θα της ανατεθούν.

Του ΛΕΩΝΙΔΑ Σ. ΜΠΛΑΒΕΡΗ-lsblav@gmaιl.com 
(ΕΠΕΝΔΥΣΗ-15/07/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Το μεγαλείο της κυπριακής ΑΟΖ και η κατάρα της ελληνικής: Η «Μάνα» δεν παραδειγματίζεται από την «Κόρη»


Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης*

Για να αντιληφθούμε καλύτερα τον τίτλο αυτού του άρθρου πρέπει να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή.

Πολύ δύσκολα θα ξεχάσω το απόγευμα της Παρασκευής 30 Απριλίου 1982, όταν διεξήχθη στη Νέα Υόρκη η ψηφοφορία για τη νέα Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας, ύστερα από διαπραγματεύσεις εννέα ετών και έντεκα συνόδων.

Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν: 130 υπέρ, 4 κατά και 17 αποχές. Τα τέσσερα κράτη με την αρνητική ψήφο ήταν οι ΗΠΑ, η Τουρκία, το Ισραήλ και η Βενεζουέλα. Από αυτό το γεγονός, δηλαδή ότι η Τουρκία καταψήφισε τη νέα Σύμβαση, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η Ελλάδα, η οποία φυσικά ψήφισε υπέρ της Σύμβασης, βγήκε κερδισμένη από το νέο Σύνταγμα των Θαλασσών.

Βέβαια μερικές από τις θέσεις των παράκτιων κρατών δεν υιοθετήθηκαν πλήρως από τη νέα Σύμβαση, αλλά είναι γενικά αποδεκτό ότι το κείμενο που ψηφίστηκε είναι αρκετά ευνοϊκό για την Ελλάδα γιατί:

- Αναγνωρίζει το δικαίωμα κάθε χώρας να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της στα 12 μίλια, μια διάταξη εθνικά πολύτιμη για το Αιγαίο.
- Αναγνωρίζει ότι τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και υφαλοκρηπίδας. Εξαιρούνται οι βραχονησίδες που δεν μπορούν να συντηρήσουν οικονομική ζώνη στο έδαφός τους, αλλά στην περίπτωση των βραχονησίδων του Αιγαίου δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί όλες καλύπτονται από την αποκλειστική οικονομική ζώνη και την υφαλοκρηπίδα των κατοικημένων ελληνικών νησιών.
- Δεν θέτει ιδιαίτερους περιορισμούς σε θάλασσες όπως το Αιγαίο, για το οποίο η Τουρκία αγωνίστηκε να ισχύσει καθεστώς ειδικών περιστάσεων.

Η δημιουργία και η κωδικοποίηση του θεσμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) ήταν μία από τις σημαντικότερες πρόνοιες της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Έτσι δόθηκε ένα τέλος στη χαώδη κατάσταση που επικρατούσε μέχρι τότε στο Διεθνές Δίκαιο Αλιείας. Με βάση τα άρθρα 55, 56 και 57 της νέας Σύμβασης, ως Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή, το πλάτος της οποίας μπορεί να φτάσει τα 200 ν.μ. από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, την εκμετάλλευση, τη διατήρηση και τη διαχείριση των φυσικών πηγών ?ζώντων ή μη? των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας, καθώς και κυριαρχικά δικαιώματα που αφορούν στην εξερεύνηση και στην οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων.

Έτσι κάθε κράτος με ΑΟΖ πρέπει να πράξει  τα ακόλουθα:
  1. Να καθορίσει ποιές περιοχές του θαλάσσιου χώρου περιλαμβάνονται στη δική του ΑΟΖ.
  2. Να επιχειρήσει, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να εκτιμήσει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της ΑΟΖ, καθώς και τις οικολογικές ισορροπίες αυτής της ζώνης.
  3. Να επιχειρήσει, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να εκτιμήσει τις διαφορετικές χρήσεις των πλουτοπαραγωγικών πηγών, καθώς και την αλληλεπίδρασή τους στην ΑΟΖ.
  4. Να επιχειρήσει την καθιέρωση στόχων και προτεραιοτήτων με μια πολιτική που θα προάγει αυτούς τους στόχους και θα ενσωματώνει αυτές τις προτεραιότητες.
  5. Να επιχειρήσει να ρυθμίσει τις διάφορες δραστηριότητες που θα πραγματοποιηθούν στην ΑΟΖ, ώστε αυτές να προσαρμόζονται στις εθνικές επιλογές και δραστηριότητες.
  6. Να καθιερώσει έναν θεσμικό μηχανισμό για τη διαμόρφωση των αποφάσεων και τη διαχείριση της ΑΟΖ.
  7. Να προσδιορίσει τα προβλήματα που δεν μπορούν να επιλυθούν ή τις ευκαιρίες που δεν μπορεί να αξιοποιήσει λόγω των περιορισμών που υφίστανται στην ΑΟΖ.
  8. Να αναπτύξει μια στρατηγική ώστε να εξουδετερώσει τέτοιου είδους ατέλειες.
Ο πρώτος από τους Έλληνες πολιτικούς που αντιλήφθηκε την αξία της ΑΟΖ ήταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος, που ενημέρωσε 2004 τον τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κώστα Σημίτη  και τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Α. Παπανδρέου για την πρόθεση του να προχωρήσει στην ανακήρυξη της Κυπριακής ΑΟΖ αλλά, δυστυχώς, και οι δύο αντέδρασαν πολύ αρνητικά.

Οι συνεργάτες του αείμνηστου Παπαδόπουλου θυμούνται ακόμα την πίκρα που ένοιωσε ο Κύπριος πρόεδρος για αυτή την απαράδεκτη στάση των Αθηνών. Είναι πράγματι πρωτοφανές ότι, από τότε, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις πίστευαν ότι η Κυπριακή ΑΟΖ δημιουργεί προβλήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Βλέπετε το φοβικό σύνδρομο απέκτησε σάρκα και οστά πολύ γρήγορα και κανείς Έλληνας πρωθυπουργός από τον Σημίτη μέχρι τον Τσίπρα δεν τόλμησε να ανακηρύξει την ελληνική ΑΟΖ.

Ο Παπαδόπουλος όμως, διαθέτοντας 4 τανκς και 2 ελικόπτερα, δεν δίστασε να ανακηρύξει την ΑΟΖ της Κύπρου το 2004,  αλλά τέθηκε σε ισχύ ήδη από τις 21 Απριλίου 2003. Ήταν μια άλλη ιδιοφυής κίνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου, διότι η κυβέρνηση του Γλαύκου Κληρίδη είχε τότε υπογράψει την οριοθέτηση την ανύπαρκτης κυπριακής ΑΟΖ με αυτή της ΑΟΖ της Αιγύπτου.

Το UNCLOS δεν προβλέπει οριοθέτηση ΑΟΖ πριν την ανακήρυξή της. Όπως έχει γραφτεί, από ειδικούς στο Δίκαιο της Θάλασσας:

«Η δικαιοδοσία στην ΑΟΖ μπορεί μόνο να εξασκηθεί με τον όρο ότι έχει προηγουμένως δημιουργηθεί με βάση τους νόμους του παράκτιου κράτους. Αυτός ο όρος, αναφορικά με τη δημιουργία της, είναι απολύτως αναγκαίος. Χωρίς αυτόν, το παράκτιο κράτος δεν διαθέτει ΑΟΖ (διαθέτει βέβαια πάντα υφαλοκρηπίδα)».

Στην πραγματικότητα ήταν μια ερμηνεία του άρθρου 77 της Σύμβασης, με την οποία μπορούσε κάποιος να συμπεράνει ότι, για να υφίσταται και να διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα, μια ΑΟΖ πρέπει πρώτα να έχει δημιουργηθεί. Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος το γνώριζε αυτό και έτσι για να καλύψει το λάθος του Κληρίδη αποφάσισε η ισχύς της ανακήρυξης της ΑΟΖ να παραπέμπει στην ημερομηνία οριοθέτησης των ΑΟΖ Κύπρου και Αιγύπτου.

Για πρώτη φορά η Ελλάδα ασχολήθηκε με την κυπριακή ΑΟΖ το 2003, όταν η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ζήτησε από την κυπριακή κυβέρνηση να μην κάνει τη σωστή οριοθέτηση με την Αίγυπτο, γιατί θα αναδεικνύονταν τα δικαιώματα του συμπλέγματος του Καστελόριζου. Συγκεκριμένα ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης και ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου ζήτησαν από την Κύπρο να οριοθετήσει την ΑΟΖ της με την Αίγυπτο στα 8 ν.μ., ώστε να μη δώσουν πλήρη επήρεια στο Καστελόριζο και δημιουργηθεί πρόβλημα με την Τουρκία!

Ο μοναδικός Έλληνας πολιτικός, λόγω των μεγάλων του προσόντων και της εξαιρετικής οξυδέρκειας του, που αντιλήφθηκε την αξία της ΑΟΖ ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Σε μία επίσκεψή μου στο Καστρί, του εξήγησα τη σημασία της ΑΟΖ στο Σύνταγμα των Θαλασσών και των Ωκεανών του πλανήτη μας που δημιουργήθηκε το 1982 .Αμέσως αντιλήφθηκε την αξία της και μου ζήτησε να συζητήσω το θέμα με τον Κάρολο και το Γιάννη (Κάρολο Παπούλια και Γιάννη Καψή), αλλά ακόμα περιμένω το τηλεφώνημά τους.

Όταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε την ΑΟΖ της Κύπρου, η Αμερική, η Ρωσία και η Ευρωπαϊκή Ένωση την αναγνώρισαν χωρίς κανένα δισταγμό. Η Τουρκία δεν κατάλαβε καθόλου το ευφυές εγχείρημα του Προέδρου της Κύπρου και σήμερα βλαστημάει την τότε απραξία της. Πρωθυπουργός της Τουρκίας ήταν, ο όχι ακόμα σουλτάνος, αλλά απειρος στη διπλωματία Ταγίπ Ερντογάν ,που απλώς δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει την ΑΟΖ της Κύπρου. Τώρα το φυσάει και δεν κρυώνει. Έτσι σήμερα, 13 χρόνια αργότερα, προσπαθεί να διορθώσει την γκάφα του απειλώντας συνεχώς όχι μόνο την κυπριακή ΑΟΖ αλλά και την Ελλαδα, απαιτώντας μάλιστα την επιστροφή 18 ελληνικών νησιών. Σε αυτή τη λίστα δεν συμπεριλαμβάνονται τα Ίμια, το Καστελόριζο και η Γαύδος. Στο τέλος η Τουρκία  θα χάσει τον λογαριασμό. Η Κύπρος, που δεν πάσχει από φοβικό σύνδρομο, συνεχίζει ατρόμητη να δίνει οικόπεδα σε κολοσσούς της Αμερικής, του Ισραήλ, της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Νορβηγίας. Χωρίς τυμπανοκρουσίες παραχώρησε για εκμετάλλευση στην ExxonMobil, την εταιρεία που διηύθυνε μέχρι την ανάληψη των καθηκόντων του ο αμερικανός ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλλερσον, το σημαντικό οικόπεδο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ. Προτρέπω τον Σουλτάνο να προσπαθήσει να βάλει χέρι σ΄αυτό το  οικόπεδο της Exxon Mobil.

Η Ελλάδα παρακολουθεί αμήχανα τα τεκταινόμενα στο μαρτυρικό νησί. Αυτή φαίνεται να είναι η κατάρα της ελληνικής  ΑΟΖ,  που οι πολιτικοί της την αγνόησαν και την πρόδωσαν, τουλάχιστον, για  τρεις δεκαετίες.

ΧΑΡΤΗΣ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ


Ο παραπάνω χάρτης δείχνει τα οικόπεδα που δημιούργησαν η Ελλάδα και η Κύπρος με μια τεράστια διαφορά. Οι Κύπριοι δίνουν οικόπεδα σε πετρελαϊκούς κολοσσούς, αλλά η Ελλάδα απλά καμαρώνει τα πιο σημαντικά οικόπεδά της, από το 12 μέχρι το 20, αφού η σημερινή κυβέρνηση, που αντιπαθεί την ΑΟΖ, αφήνει αναξιοποίητα τα οικόπεδα που δημιούργησε ο Γιάννης Μανιάτης του ΠΑΣΟΚ, όταν ήταν Υπουργός Ενέργειας. Αλλά οι κυβερνώντες  έχουν άλλες προτεραιότητες, όπως είναι η ΔΕΗ, ο χρυσός της Χαλκιδικής και δεν ενδιαφέρονται για τις τεράστιες ποσότητες υδρογονανθράκων, που διαθέτει η Ελλάδα, κυρίως νότια της Κρήτης. Τα οικόπεδα 12 μέχρι 20 σχετίζονται με τα θαλάσσια σύνορά μας με την Λιβύη, αλλά όλοι οι υπουργοί Ενέργειας της Ελλάδας από τον Μανιάτη μέχρι τον Σκουρλέτη ξέχασαν να δημιουργήσουν οικόπεδα στα ανατολικά της Κρήτης που θα συνόρευαν με την ΑΟΖ της Αιγύπτου. Αυτά είναι τα οικόπεδα που κρύβουν τις μεγαλύτερες ποσότητες υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο και είναι αυτά που εποφθαλμιούν οι Τούρκοι αλλά το καταραμένο φοβικό σύνδρομο, που μας διακατέχει μας εμποδίζει να προχωρήσουμε στις σωστές κινήσεις.

Τώρα τελευταία με τις τουρκικές απειλές ότι θα επέμβουν στην κυπριακή ΑΟΖ, διαφαίνεται το μίσος των Τούρκων για την έννοια της ΑΟΖ, γιατί δεν αναφέρουν ότι θα επέμβουν στην ΑΟΖ αλλά στην υφαλοκρηπίδα του νησιού. Από το 1973 μέχρι σήμερα η Τουρκία συνεχίζει να ομιλεί, μονότονα, για την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο και την νοτιοανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι τα χερσαία εδάφη και όχι τα νησιά δικαιούνται ΑΟΖ. Έτσι όταν αποφάσισε, παράνομα, να οριοθετήσει τα θαλάσσια σύνορά της με το ψευδοκράτος, δεν έκανε οριοθέτηση ΑΟΖ αλλά υφαλοκρηπίδας, δίνοντας υφαλοκρηπίδα στους Τουρκοκύπριους μόνο 12 ν.μ.

Βέβαια και ο ελληνικός τύπος, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, παίζει το παιχνίδι της Τουρκίας με λανθασμένους τίτλους όπως «Στην κυπριακή υφαλοκρηπίδα κατευθύνεται το Barbaros». Η Λευκωσία αμέσως προειδοποίησε την Άγκυρα ότι η πραγματοποίηση των ερευνών από το Barbaros, εάν υλοποιηθούν, θα αποτελέσουν παραβίαση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στις θαλάσσιες ζώνες, όπως προβλέπεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.

Ο ΝΟΡΒΗΓΟΣ

Καλό είναι εδώ να ξαναθυμηθούμε την ιστορία του Νορβηγού που συνεχίζει να ταλαιπωρεί τον κυπριακό λαό.

Όταν μαθεύτηκε ότι ένας Νορβηγός, ο πρώην ΥΠΕΞ Εσπεν Μπαρθ Αϊντα, θα είναι ο επόμενος μεσολαβητής του ΟΗΕ στη θέση του περιβόητου Αυστραλού Αλεξάντερ Ντάουνερ, σίγουρα μερικοί ένοιωσαν μια ανακούφιση. Όμως, σταδιακά άρχισε να επικρατεί μια ανησυχία, που πολύ γρήγορα έγινε πραγματικότητα και οι Κύπριοι κατανόησαν ότι ο Νορβηγός είναι χειρότερος από τον Αυστραλό. Οι μάσκες ρίχτηκαν όταν έκανε αυτή την πρωτοφανή δήλωση:

«Μάλιστα, υπάρχουν δύο διαστάσεις σε αυτό. Υπάρχει μια νομική διάσταση, η οποία είναι πολύ έντονη στην πλευρά της Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μια χώρα όπως όλες οι χώρες και μπορεί να καθορίσει ποια είναι η οικονομική της ζώνη. Και να πούμε την αλήθεια, κανείς δεν την έχει αξιοποιήσει. Είναι θέμα σε ποιο βαθμό πραγματικά έγινε παραβίαση, γιατί πολλές χώρες δεν βλέπουν τις σεισμικές έρευνες ως παραβίαση, εφόσον δεν οδηγούν σε εξόρυξη.  Γιατί η οικονομική ζώνη δεν είναι κυρίαρχη περιοχή. Βασικά ο οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει οτιδήποτε εκεί εκτός από το να λαμβάνει πόρους. Αλλά αυτό είναι ένα πολύ τεχνικό θέμα».

Η κυπριακή κυβέρνηση έπρεπε αμέσως να του υπενθυμίσει ότι το Δίκαιο της Θάλασσας δεν επιτρέπει σεισμικές έρευνες  στην AOZ ενός κράτους από άλλο κράτος. Επίσης, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έπρεπε να δώσει στον Νορβηγό αντίγραφο του Νόμου Παπαδόπουλου για την ανακήρυξη της ΑΟΖ της Κύπρου που στην παράγραφο 8 αναφέρει ρητά: (1)  Κανένα πρόσωπο δεν θα προβαίνει μέσα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, στην εξερεύνηση και εκμετάλλευση των μη ζώντων πόρων,  εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες έχει λάβει άδεια από το Υπουργικό Συμβούλιο σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο ή από οποιοδήποτε άλλο αρμόδιο όργανο δυνάμει άλλου Νόμου ή Κανονισμού.  (2)  (α)  Οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει τις διατάξεις του εδαφίου (1), διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση, καταδίκης, υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις διακόσιες πενήντα χιλιάδες λίρες (ΛΚ250.000) ή σε φυλάκιση για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα πέντε χρόνια ή και στις δύο αυτές ποινές. Σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, το πρόσωπο αυτό υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες λίρες (ΛΚ 500.000) ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δέκα χρόνια ή και στις δύο αυτές ποινές. (β)  Το Δικαστήριο, επιπρόσθετα με οποιαδήποτε ποινή ήθελε επιβάλει δυνάμει της παραγράφου (α) του παρόντος εδαφίου δύναται να διατάξει την κατάσχεση οποιουδήποτε σκάφους, αντικειμένου, εξοπλισμού ή υλικού, συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων των μη ζώντων πόρων, που λήφθηκαν κατά τη διάπραξη του αδικήματος αυτού».

Πολλά κράτη που διαθέτουν ΑΟΖ έχουν, επίσης, δημιουργήσει ειδική νομοθεσία που επιτρέπει τις σεισμικές έρευνες μέσα στην ΑΟΖ τους. Κράτη που έχουν ιδιαίτερα αυστηρούς κανόνες είναι οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία και η Νορβηγία. Η Νορβηγία ήταν από τα κράτη που πρωτοστάτησαν στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και έχει δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο για την εξερεύνηση και εκμετάλλευση του ορυκτού της πλούτου, κάτι που έπρεπε να γνωρίζει ο κ. Έσπεν Μπαρθ Άϊντα μια και διετέλεσε υπουργός άμυνας και εξωτερικών στις κυβερνησεις του Γενς Στόλτενμπεργκ, του νυν Γενικού Γραμματεα του ΝΑΤΟ. 

Τέλος να θυμίσουμε στον κ. Άϊντα την ΑΟΖ της Νορβηγίας που δίνει πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ στα νησιά της και κανείς δεν μπορεί να διεξάγει  σεισμικές έρευνες χωρίς την άδεια της κυβέρνησης της Νορβηγίας. Νομίζαμε ότι ξεφορτωθήκαμε τον Αλεξάντερ Ντάουνερ, που και αυτός είχε πετσοκόψει την ΑΟΖ του Ανατολικού Τιμόρ, και πέσαμε σε κάποιον χειρότερο.

Ο Νορβηγός δεν ξεχνά τα κόλπα του και φαίνεται  ότι επανήλθε δριμύτερος ζητώντας την καθυστέρηση του γεωτρητικού προγράμματος της TOTAL κατά 12 μέρες τον Ιούλιο και μάλιστα με αντάλλαγμα την μη παράνομη είσοδο του Barbaros στην κυπριακή ΑΟΖ. Η Κυπριακή κυβέρνηση αντέδρασε έντονα υπογραμμίζοντας ότι αυτά τα σενάρια, όχι μόνο δεν ευσταθούν, αλλά αγγίζουν και τα όρια της γελοιότητας

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όπως, πολύ σωστά, ο Γιώργος Μαλούχος έγραψε στο ΒΗΜΑ:

«Είναι όμως φανερό ότι η Τουρκία έχει μετρήσει λάθος πλήθος δεδομένων. Εχει κάνει λάθος υπολογισμούς τόσο για την πολεμική ετοιμότητα της Ελλάδας και για τις όποιες συγκριτικά μικρές επιπτώσεις έχει η κρίση σε αυτήν, όπως και λάθος υπολογισμούς για τη στάση του διεθνούς παράγοντα, ιδίως των ΗΠΑ, αλλά και για την αποφασιστικότητα του ελληνικού λαού, που είναι μεν σκληρά ταλαιπωρημένος, αλλά που δεν θα δεχθεί ούτε κατά διάνοια παθητικά μια πρόκληση της εθνικής ακεραιότητας της χώρας

Τέλος, απαρατήρητη πέρασε  πρόσφατα, μια δήλωση του Προέδρου της ΕΔΕΚ. Στην συνάντησή του με τον Έλληνα ΥΠΕΞ Νίκο Κοτζιά τόνισε ότι Ελλάδα και Κύπρος χρειάζεται να αναβαθμίσουν ακόμα περισσότερο τον γεωστρατηγικό τους ρόλο στον χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Κατέληξε λέγοντας:

«Πέρα από τις σωστές συμφωνίες που έχουν συνάψει με γειτονικές χώρες (όπως Ισραήλ και Αίγυπτος) το επόμενο που θα πρέπει να γίνει είναι οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου- Κύπρου και η περαιτέρω ενίσχυση της αεροναυτικής συνεργασίας Ελλάδας και Κύπρου».

Αμήν και πότε.
  • Το άρθρο αυτό είναι αφιερωμένο στη μνήμη του φίλου μου γιατρού Χρίστου Κατσέτου, που χαθηκε πρόωρα. Μου είχε ζητήσει να συνεχίσω τους αγώνες μου για την ΑΟΖ. Να είναι σίγουρος ότι αυτό θα συμβεί.

Γιατί φούντωσαν τα σενάρια για θερμό επεισόδιο


Οι εκτιμήσεις για επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ τον Ιούνιο και η αλήθεια για τα κοιτάσματα ενέργειας στο Οικόπεδο 11.

«Φωτιές» άναψαν σε Ελλάδα και Κύπρο οι εκτιμήσεις για θερμό επεισόδιο στην κυπριακή ΑΟΖ, τον Ιούνιο, όταν ο γαλλικός κολοσσός της Total έχει προγραμμα­τίσει να ξεκινήσει γεωτρήσεις στο Οικόπεδο 11! Οι Γάλλοι εκτιμούν ότι στη συγκεκριμένη περιο­χή υπάρχουν τεράστια κοιτάσματα ενέργειας και μάλλον αυτά είναι η καλύτερη άμυνα απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.

Τα σενάρια επιθετικής ενέργειας στην κυπρι­ακή ΑΟΖ δεν προέκυψαν χθες στους επιτελείς του ΥΠΕΘΑ. Το ενδεχόμενο θεωρείται σοβαρό και δεν συνδέεται απαραίτητα με τα ελληνοτουρκικά. Οι συνομιλίες για ενδεχόμενη λύση του Κυπρια­κού οδηγούν μονίμως σε αδιέξοδο, ενώ η Άγκυρα πολλές φορές έχει απειλήσει την Κυπριακή Δημο­κρατία. Η όποια λύση του Κυπριακού συνδέεται άμεσα με τα ενεργειακά αποθέματα της Κύπρου, τα οποία έχουν ήδη «μοιραστεί» μεταξύ εταιρει­ών, πραγματικών κολοσσών. Οι τελευταίες είναι δεδομένο ότι δεν μπορούν να φανταστούν πως οι επενδύσεις τους θα κινδυνεύουν εξαιτίας των «νεύρων» του σουλτάνου Ερντογάν.

Τόσο οι εταιρείες όσο και όλα τα κράτη-παίκτες της περιοχής ελπίζουν ότι συμφωνία στο Κυπριακό θα υπάρξει κι έτσι και η Τουρ­κία θα πάρει μερίδιο που θα την ικανοποιήσει στο «μοίρασμα» της ενεργειακής πίτας. Αν παρ’ όλα αυτά δεν προκόψει συμφωνία, που αυτή τη στιγμή είναι και το πιθανότερο, δεν σημαίνει ότι θα ανεχθούν πολεμικά παιχνίδια πάνω στις επενδύσεις δισεκατομμυρίων που έχουν κάνει.

Για να γίνει κατανοητό τι «παίζεται» στην περιοχή, αρκεί να αναφέρουμε ότι στο Οικό­πεδο 11 της κυπριακής ΑΟΖ, όπου η γαλλική Total ετοιμάζεται να κάνει τη γεώτρηση, υπο­λογίζεται ότι υπάρχουν αποθέματα ανάλογα με το κοίτασμα «ΖΟΡ» την Αιγύπτου, που εφάπτεται με το επίμαχο Οικόπεδο 11.

Τα στελέχη της Total, μάλιστα, έχουν στα χέρια τους μελέτες που καθιστούν σχεδόν βέβαιο το ενδεχόμενο να ανακαλύψουν τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου στο Οικόπεδο 11 της κυπριακής ΑΟΖ.

Το αιγυπτιακό «ΖΟΡ» έχει υπολογιστεί σε 32 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ξηρού αερίου, από τα οποία εκτιμάται ότι 20 τρισ. είναι ανακτήσιμα και εξαιρετικής ποιότητας. Η Total έχει υπολογίσει ότι θα χρειαστούν 5 με 10 χρόνια και ένα κόστος 5 με 10 δισ. ευρώ για να μπο­ρέσει το κοίτασμα να βγει στην επιφάνεια και να αξιοποιηθεί.

Πώς είναι δυνατόν μια τέτοια επένδυση να εκτεθεί στον κίνδυνο θερμών επεισοδίων και στρατιωτικών αψιμαχιών έστω;

Τίποτε από όλα αυτά δεν μπορεί, ασφαλώς, να αποκλείσει το ενδεχόμενο μιας τουρκικής κίνησης που θα προσπαθήσει να επιβάλει τετε­λεσμένα στη Λευκωσία. Σε αυτή την περίπτωση είναι δυνατόν η Ελλάδα να στηρίξει σε στρατι­ωτικό επίπεδο την Κύπρο;

Όποιος υποστηρίζει ότι κάτι τέτοιο είναι απλό είτε είναι υπεραισιόδοξος, είτε ψεύδεται. Ακόμη και τις «καλές εποχές», στις αρχές τις δεκαετίας του 1990, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε δώσει το «πράσινο φως» για την εφαρμογή του περιβόητου κοινού αμυντικού δόγματος Ελλάδας - Κύπρου, η υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων ήταν δύσκολη και πολυδάπανη. Τότε είχε δημιουργηθεί αεροπορι­κή βάση στην Κύπρο για την προσγείωση ελλη­νικών μαχητικών αεροσκαφών και είχε αναβαθμιστεί η αεροπορική βάση στο Καστέλι της Κρήτης, από όπου απογειώνονταν αεροσκάφη για τη Κύπρο. Οι ασκήσεις των Ε.Δ. είχαν προ­σανατολισμό και προς την Κύπρο. Όλα αυτά «νέκρωσαν» μετά τα Ίμια και μετά την υπόθε­ση των S-300 που, αντί για την Κύπρο, βρέθηκαν στην... Κρήτη.

Σήμερα η κατάσταση είναι σαφώς πιο περίπλοκη και δύσκολη. Η εκδήλωση οποιοσδή­ποτε θερμού επεισοδίου στην κυπριακή ΑΟΖ προφανώς δεν θα αφήσει αδιάφορη την Ελλά­δα. Είναι προφανές, όμως, ότι η μεγαλύτερη ασφάλεια που έχει η Κύπρος είναι τα τεράστια οικονομικά κέρδη που αναμένουν οι παγκόσμι­ες δυνάμεις-εταιρείες της ενέργειας. Καμία από αυτές δεν θέλει να ρισκάρει ούτε ένα ευρώ από τις επενδύσεις δισεκατομμυρίων που έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ
(ΕΙΔΗΣΕΙΣ-03/03/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ 23 ΙΑΝ. 2010



ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ TWITTER

 
Copyright © 2016. ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΑΛΑΙΟ - All Rights Reserved
Template Created by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ Published by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ