Eκπομπή «ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ» του Etv: «ΘΕΤΙΚΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣτΕ ΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ» (ΒΙΝΤΕΟ - ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ)

05.02.2014: Μέσα από την εκπομπή «ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ» του Etv η έμπειρη δημοσιογράφος και παρουσιάστρια Νάνσια Κωσταρά μαζί με τον δημοσιογράφο Στέφανο Αναγνώστου και καλεσμένους τον Πρόεδρο του ΣΥΜΕΔ Ανέστη Τσουκαράκη, τον καθηγητή Γιώργο Ρωμανιά και τον εργατολόγο Χάρη Μπουκουβάλα συζητάνε για την απόφαση του ΣΤΕ που δικαιώνει τους στρατιωτικούς και τα σώματα ασφαλείας. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγένθυση ή για αναπαραγωγή του σχετικού βίντεο:

Περισσότερα »

Πρώτοι μεταξύ ίσων ή... ίσοι με όλους;

Της ΝΑΝΣΙΑΣ ΚΩΣΤΑΡΑ Όλοι μας πρέπει να είμαστε ίσοι ενώπιον Θεού, νόμου και ευκαιριών της ζωής. Το να πρέπει να είμαστε, όμως, ίσοι ενώπιον του μισθού, πράγμα επιβεβλημένο από το Μνημόνιο και τα δικαστήρια, ουκ εν σοφία εποιήθη και μάλλον ως άδικο μπορεί να χαρακτηριστεί! Μπορείς να πεις για κάποιον που δουλεύει όλες τις ώρες εργασίας του κάτω από τη γη ότι είναι το ίδιο με κάποιον που δουλεύει κανονικό 8ωρο σε γραφείο χωρίς νυχτερινά ή βάρδιες π.χ.; Μπορείς να βάλεις έναν βρεφονηπιοκόμο ίσα με έναν γιατρό που «σκοτώνεται» στις εφημερίες και κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή; Εδώ και πολλούς μήνες έχουμε γίνει μάρτυρες μιας δυσανάλογα μεγαλύτερης επίθεσης που έχουν δεχτεί τα μισθολόγια των στρατιωτικών και των Σωμάτων Ασφαλείας και μιας... μεγάλης καθίζησης των ανώτατων αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας (συγκεκριμένα με βαθμό ταξίαρχου, υποστράτηγου, αντιστράτηγου και στρατηγού!) Με αφορμή την τεράστια έκταση που πήρε η σύγκριση των αποδοχών του αρχηγού ΓΕΕΘΑ με τον υπάλληλο της Βουλής που μεταφέρει το νερό στους ομιλητές του Κοινοβουλίου, ας θυμηθούμε κάποια πράγματα. Ο στρατηγός είναι ο πρώτος που θα μπει στο στρατηγείο και ο τελευταίος που θα φύγει, χωρίς ποτέ να κοιτάξει το ρολόι του. Είναι υποχρεωμένος όλη τη μέρα να μελετάει σενάρια άμυνας, επιθέσεως του σχηματισμού του και φυσικά είναι επιφορτισμένος με την ευθύνη να έχει πάντα τις μονάδες του ετοιμοπόλεμες. Είναι υπεύθυνος για την ομαλή καθημερινή λειτουργία και την εκπαίδευση των μονάδων του. Έχει όλη την ευθύνη για ό,τι συμβεί ακόμη και στις πιο απομακρυσμένες μονάδες του, τόσο σε έμψυχο όσο και άψυχο υλικό, καθώς αν συμβεί οποιοδήποτε δυσάρεστο περιστατικό αυτό σημαίνει αυτόματα το τέλος της στρατιωτικής καριέρας του μαζί με την ηθική διαπόμπευση του αξιωματικού, καθώς και πειθαρχικές αλλά ακόμη και ποινικές κυρώσεις. Όταν το '97, με την αύξηση των αποδοχών τους, η πολιτεία δικαίως τους διαχώρισε από τους υπόλοιπους στρατιωτικούς, έδειξε ότι αναγνωρίζει την τεράστια σημασία του έργου τους και αποδέχθηκε ότι ένας ανώτατος δεν πρέπει να ασχολείται με τα βιοποριστικά προβλήματα, αλλά να αγωνίζεται νυχθημερόν για την άμυνα της χώρας. Αυτά, όμως, πια ανατράπηκαν και οι ανώτατοι εξομοιώθηκαν με τους υπολοίπους δημοσίους υπάλληλους, αλλά με μεγαλύτερες από αυτούς μειώσεις... Είναι λογικό να αμείβεται τόσο χαμηλά ένας εργαζόμενος με τόσες πολλές ευθύνες; Αλήθεια, πώς θα αντιδρούσαμε αν το απόγευμα βλέπαμε τον διοικητή της μεραρχίας να εργάζεται σαν πωλητής σε περίπτερο ή σερβιτόρος σε εστιατόριο; Μήπως θα πρέπει να επανεξεταστεί η περίπτωση των ανώτατων αξιωματικών και να ενταχθούν στην ίδια κατηγορία με τους ανώτατους δικαστικούς ή τους διοικητές δημόσιων οργανισμών; Οι ανώτατοι είναι θεσμοί. Είναι το καμάρι του ελληνικού λαού και οι εγγυητές της εύρυθμης λειτουργίας του Στρατεύματος. Δεν θα πρέπει κάποιοι να τους εξαναγκάσουν σε αλλαγή νοοτροπίας και να τους μετατρέψουν σε δημοσίους υπαλλήλους με προβλήματα επιβίωσης. Γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό για το στράτευμα αλλά και το ελληνικό έθνος! (Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΡΙΟ 08/02/2013 – ΝΑΝΣΙΑ ΚΩΣΤΑΡΑ)

Περισσότερα »

«Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν;»

Της ΝΑΝΣΙΑΣ ΚΩΣΤΑΡΑ Κάνοντας το σχετικό ρεπορτάζ και επιμένοντας να μην εγκαταλείπω την προσπάθεια αποκατάστασης του ηθικού δικαίου όσον αφορά την οικογένεια των στρατιωτικών, κατέληξα ότι... ο υπουργός κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να εκλείψουν οι εις βάρος τους αδικίες. Χωρίς διόλου να αμφισβητώ την πηγή μου, αρκούμαι να πω ότι, εντέλει, ακόμη και αυτό δεν είναι αρκετό! Η επιθυμία και η εξάντληση κάθε προσπάθειας σε επίπεδο εισήγησης είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Αρκετά πια με τα λόγια συμπαράστασης και το «χτύπημα στην πλάτη» ως ένδειξη κατανόησης. Η αναγνώριση του έργου των στρατιωτικών μας δεν σημαίνει πλέον πομφόλυγες, φληναφήματα και εγκωμιαστικούς λόγους με αφορμή τις εθνικές επετείους. Πραγματική αναγνώριση σημαίνει πολιτική βούληση με πράξεις νομοθετικές που θα τους αποκαθιστούν. Και, σε τελευταία ανάλυση, αναγνωρίζει η ελληνική πολιτεία, επί του πρακτέου, τον ρόλο τους ή μόνο όσο τους έχει ανάγκη «τα κουτσομπαλώνει» και όταν αποστρατευτούν τους «σκοτώνει σαν τα γέρικα άλογα»; Και τα ερωτήματα παραμένουν: Γιατί οι μισθοί και οι συντάξεις των στρατιωτικών υπέστησαν τόσο μεγάλες μειώσεις; Ήταν αυτές οι μειώσεις αντίστοιχες με τις υπόλοιπες περικοπές των μισθολογίων του δημόσιου τομέα; Γιατί οι απόστρατοι, πέρα από τις περικοπές που υπέστησαν σε όλες τις συντάξεις (5%, 10%, 20%), υπέστησαν και επιπλέον μείωση από την αλλαγή προς το χειρότερο του μισθού του ανθυπολοχαγού των εν ενεργεία, καθώς και των συντελεστών του κάθε βαθμού; Αυτό που είναι απίστευτο είναι ότι, με αφορμή το νέο μισθολόγιο που κατέληξε σε μειώσεις μέχρι και 50% σε όλο τον δημόσιο τομέα, δεν εξαιρέθηκαν οι απόστρατοι από τις περικοπές 5%, 10% ή και 20%, που κλήθηκαν να επωμισθούν όλοι οι συνταξιούχοι της χώρας. Είναι δίκαιο να βλέπεις συνταξιούχους με λιγότερα ένσημα, καλύτερες συνθήκες εργασίας και ζωής να αντιμετωπίζονται το ίδιο ή και ευνοϊκότερα από αυτούς των οποίων οι προσωπικές θυσίες που απαιτήθηκαν ξεπερνούσαν κάθε νοητή υπέρβαση; Οι απόστρατοι μας δεν είναι αυτοί που συμμετείχαν σε πολέμους, τον ελληνοϊταλικό, τον ελληνογερμανικό ή αυτόν της Κορέας; Αυτοί δεν ήταν που πολέμησαν στην Κύπρο κατά την εισβολή του «Αττίλα» και έζησαν από κοντά τη διχοτόμηση του νησιού; Αυτοί δεν ήταν στην πρώτη γραμμή στις ελληνοτουρκικές κρίσεις το '87 («Σισμίκ») και το '96 στα Ίμια; Αυτοί δεν είναι που κάνουν χρόνια τώρα απλήρωτα οκτάωρα σε ασκήσεις, νυχτερινά, επιφυλακές κ.λπ.; Αυτοί δεν είναι που στις μεγάλες φυσικές καταστροφές βάζουν τα στήθη τους για να προστατέψουν τον πολίτη; Σε ποιους, λοιπόν, γυρνάει την πλάτη η πολιτεία; Σε ποιους επιτρέπει να φανεί το ανάλγητο πρόσωπο της τεχνοκρατικής εξουσίας; Σε αυτούς που η προσφορά τους υπερβαίνει κάθε μέτρηση του κ. Στουρνάρα και κάθε μνημονιακή επιταγή; Ποιες αξίες τελικά υπηρετεί και εξυπηρετεί; Με σεβασμό σε όλους όσους εμπιστευτήκαμε, εμπιστευόμαστε και θα εμπιστευόμαστε τη ζωή και την ασφάλειά μας. ΥΓ.: Εκτιμάται ως θετική η πρωτοβουλία για τα στεγαστικά δάνεια των στρατιωτικών. Ας είναι μόνο η αρχή. (Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΡΙΟ 19/01/2013 – ΝΑΝΣΙΑ ΚΩΣΤΑΡΑ)

Περισσότερα »