Η σύλληψη των δύο Ελλήνων Στρατιωτικών δημιουργεί σοβαρές περιπλοκές!

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Δυστυχώς έγινε και αυτό! Με σχεδόν 20 ώρες καθυστέρηση μάθαμε μετά και από επίσημη ανακοίνωση του Γενικού Επιτελείου Στρατού ότι δύο άνδρες στρατιωτικής περιπόλου που κινούταν κατά μήκος της οριογραμμής συνελήφθησαν χθες τις μεταμεσημβρινές ώρες από τουρκική περίπολο στο δάσος Καστανεών, εντός τουρκικού εδάφους. Οι συνθήκες παραμένουν αδιευκρίνιστες.

Η εκτίμηση της Ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας είναι ότι η δική μας περίπολος που αποτελείτο από έναν Ανθυπολοχαγό και έναν Λοχία ΕΠΟΠ, έχασε τον προσανατολισμό της λόγω της χιονόπτωσης και της περιορισμένης ορατότητας κάτι που δεν είναι απίθανο. Εύλογο βέβαια είναι το ερώτημα του αναγνώστη αν καλώς εκπαιδευμένοι στρατιώτες μπορούν να χάσουν τον προσανατολισμό τους. Το μονοπάτι στο οποίο παγίως κινείται η ελληνική περίπολος μέσα στο δάσος Καστανεών από το ΕΦ1 (Επιτηρητικό Φυλάκιο 1), για να φθάσει στον Ποταμό Άρδα απέχει λιγότερο από... 3-4 μέτρα από το αντίστοιχο στο οποίο κινούνται οι Τούρκοι! Πολλές φορές μάλιστα στο παρελθόν παρατηρήθηκε κίνηση «ώμο με ώμο». Αν μάλιστα, όπως πληροφορηθήκαμε, η αύλακα που υλοποιεί την όριο γραμμή ήταν καλυμμένη με 30 εκ. χιόνι, τότε στην καμπή προς Νότο που απέχει 200 μ. από το δρόμο μπορεί να συνεχίσουν ίσα και να οδηγηθούν κατευθείαν μέσα σε τουρκικό έδαφος. Αυτό μπορεί να είναι μία εξήγηση αλλά ουδόλως δικαιολογεί τη σοβαρή λανθασμένη ενέργεια των ανδρών του ΕΣ. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι ο Ανθυπολοχαγός αλλά και ο Λοχίας δεν ήταν και της οργανικής δυνάμεως του Τάγματος που έχει την ευθύνη της περιοχής, αυτό είναι ακόμα πιο «εξηγήσιμο». Το γιατί θα πρέπει να απαντηθεί μετά την έκβαση του συμβάντος αυτού.

Κατ’ αρχήν πρόκειται για ένα κλασικό μεθοριακό επεισόδιο που επισημαίνεται ότι είχε πολλά χρόνια να συμβεί! Στο παρελθόν όμως διευθετείτο σχεδόν άμεσα από τις τοπικές στρατιωτικές διοικήσεις και δεν ακολουθούνταν οι διαδικασίες που προβλέπονταν από τη Συμφωνία περί Μεθοριακών Επεισοδίων. Υπήρχε άλλο κλίμα όμως και στις δύο πλευρές χωρίς υπερβολές και «Ζήκους» και γενικά ήταν δεδομένη η πολιτική βούληση να μην δίνονται μεγάλες διαστάσεις. Ίσως και για αυτό καθυστέρησε αρκετές ώρες η αναφορά του σοβαρού αυτού συμβάντος στην πολιτική ηγεσία και φυσικά η επίσημη ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά από 20 ολόκληρες ώρες! Αν δηλαδή γινόταν άμεση διευθέτηση μάλλον δεν θα μαθαίναμε ποτέ για το συμβάν αυτό. Αλλά το πλέον σημαντικό είναι ότι άργησε να ενημερωθεί το ΥΠΕΞ και φυσικά η αρμόδια διεύθυνση Πολιτικών Υποθέσεων της Περιφέρειας που έχει δίαυλο άμεσης επικοινωνίας με τη Νομαρχία Αδριανουπόλεως.

Οι Τούρκοι, δεδομένης της χρονικής συγκυρίας, και των κουτσαβακισμών ένθεν κακείθεν, εκμεταλλεύονται πλήρως το συμβάν και τηρώντας επακριβώς τις διαδικασίες προώθησαν τους συλληφθέντες Έλληνες στρατιωτικούς από το Τάγμα Προκαλύψεως της 54 Μ/Κ Ταξιαρχίας, στη διοίκηση Στρατοχωροφυλακής στην Αδριανούπολη για... «ανάκριση»! Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, βρίσκεται εκεί και η Πρόξενός μας στην Αδριανούπολη ενώ υπάρχει και Τούρκος δικηγόρος για τη νομική εκπροσώπηση των στρατιωτικών μας, που όπως δείχνουν τα πράγματα μάλλον θα απαιτηθεί όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω! Παράλληλα, συνεχίζονται οι διαβουλεύσεις μεταξύ των δύο υπουργείων Εξωτερικών!

Δεν γνωρίζουμε ακόμα μέχρι που θα το «φθάσουν» οι Τούρκοι που φαίνεται ότι εκμεταλλεύονται με δεινότητα το «ελληνικό αυτογκόλ». Ήταν όντως ένα ανέλπιστο... δώρο! Δυστυχώς επιβεβαιώθηκε το κακό σενάριο καθ' όσον όπως πληροφορηθήκαμε το Δικαστήριο της Αδριανούπολης διέταξε την προσωρινή τους κράτηση μέχρι να δικαστούν με την κατηγορία της απόπειρας κατασκοπείας και της εισόδου σε απαγορευμένη ζώνη (έχουμε και εμείς όμοια νομοθεσία).

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι στρατιωτικοί μας είχαν ανοήτως κινητά τηλέφωνα μαζί τους τα οποία κατασχέθηκαν και δεν γνωρίζουμε τι «φωτογραφίες» μπορεί να «βάλουν μέσα» οι Τούρκοι για να στοιχειοθετήσουν τις κατηγορίες. Τα τουρκικά ΜΜΕ κάνουν ιδιαίτερη μνεία σε αυτό το θέμα.

Με την ουσιαστική προφυλάκισή τους περιπλέκεται εξαιρετικά πλέον η όλη κατάσταση και η ελληνική πλευρά βρίσκεται στη γωνία ανεξαρτήτως τι λέει ο κ. Δημήτρης Τζανακόπουλος και ο φρεσκότατος ΑΝΥΕΘΑ κ. Φώτης Κουβέλης. Σε αυτήν την περίπτωση δεν αποκλείεται να ζητήσουν ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωσή τους, την έκδοση κάποιων ή και όλων των Τούρκων στρατιωτικών για τους οποίους ο Άρειος Πάγος έχει αποφανθεί οριστικά αρνητικά. Είναι βέβαιο πια ότι και οι ίδιοι θα επικληθούν της «Ανεξάρτητης Τουρκικής Δικαιοσύνης»!

Δεν είναι η ώρα να μιλήσουμε για ευθύνες. Είναι η ώρα να δείξουμε με ψυχραιμία, έστω και τώρα κάτω από αυτές τις δυσμενείς συνθήκες για τους στρατιωτικούς μας ότι είμαστε σοβαρό κράτος και κάνουμε ότι πρέπει για να επιστρέψουν με ασφάλεια στην πατρίδα. Για τα υπόλοιπα θα μιλήσουμε αμέσως μετά!

(liberal.gr)

Περισσότερα »

Η πορεία του ΝΑΤΟ και οι προκλήσεις ασφαλείας στην επόμενη δεκαετία

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου*

Η ελληνική κοινή γνώμη διαχρονικά διατηρεί ομολογουμένως χαμηλό ενδιαφέρον για όσα συντελούνται στο ΝΑΤΟ, στο οποίο η χώρα είναι μέλος από το 1952 και συνεπώς για το πως αυτό μετεξελίσσεται και πως αντιμετωπίζει τα θέματα ασφάλειας και άμυνας των μελών του (έθνη στην νατοϊκή ορολογία)! Ενδιαφέρον υπάρχει μόνο όταν προκύπτει θέμα που άπτεται των λεγομένων ελληνοτουρκικών «προβλημάτων» ή ακόμα και των σχέσεων της Συμμαχίας (ως συνόλου) με την Ρωσία! Υπάρχουν πολλές εξηγήσεις για αυτό, αλλά δεν θα αναλυθούν στο παρόν άρθρο-ανάλυση, που αποτελεί την σύνοψη και την ελληνική απόδοση της παρουσίασης μου η οποία έγινε προ δεκαημέρου, σε Συνέδριο που διοργανώθηκε από τον Βρετανικό οργανισμό SMi στην Πράγα.

Τι είναι όμως το ΝΑΤΟ και γιατί θεωρείται επιτυχημένος Οργανισμός Άμυνας και Ασφάλειας

Ο Οργανισμός Βορειατλαντικού Συμφώνου (North Atlantic Treaty Organization-NATO) είναι μία Πολιτικοστρατιωτική Συμμαχία η οποία από το 1949 «λειτουργεί» αδιάλειπτα και αποτελεσματικά, αφού πρωτίστως πέτυχε να ανασχέσει την Σοβιετική εξάπλωση στην Ευρώπη και μετά στην μεταψυχροπολεμική εποχή αποτέλεσε την βάση μίας νέας Ευρωατλαντικής Αρχιτεκτονικής Ασφαλείας! Η αποτελεσματικότητα του ΝΑΤΟ βασίστηκε από την ίδρυση του μέχρι σήμερα, στην Διπλωματία, στον Διάλογο, στις Διαβουλεύσεις και στην Οικοδόμηση Συναίνεσης (Consensus Building) καθώς επίσης στην Συνεργασία με άλλους Οργανισμούς. Η ανάπτυξη και η διατήρηση επαρκών Στρατιωτικών Δομών και Δυνάμεων μαζί με άλλες Υποδομές και Εθνικά μέσα, δίνει στην Συμμαχία την δυνατότητα διεξαγωγής επιχειρήσεων που αφορούν τόσο στην Συλλογική Άμυνα (Article 5 Operations) όσο και στην Υποστήριξη Ειρήνης (Non Art 5 Ops). Ο Οργανισμός όμως είναι βιώσιμος και εκτός από τον παράγοντα «αποτελεσματικότητα» υπάρχουν άλλοι δύο βασικοί παράγοντες για αυτή την βιωσιμότητα του:

• Η προσήλωση των μελών του στις βασικές αρχές του Δυτικού Κόσμου όπως Κοινή Πολιτιστική Κληρονομιά, Αλληλεγγύη, Κράτος Δικαίου, Ελευθερία και Δημοκρατία. (σημ. «σημαντικές εξαιρέσεις» το απολυταρχικό «Σαλαζαρικό» καθεστώς στην Πορτογαλία, η επτάχρονη Δικτατορία των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα και σήμερα ο συνεχώς αυξανόμενος καθεστωτικός απολυταρχισμός του Ερντογάν με μία τουρκική δημοκρατία να γίνεται ακόμα πιο καχεκτική).

• Η δυνατότητα προσαρμογής του στο εκάστοτε διαμορφούμενο Γεωπολιτικό Περιβάλλον και στους εκτιμώμενους κινδύνους και απειλές που θα πρέπει να αντιμετωπίσει ως ενιαία οντότητα προς όφελος των μελών του.

Η προσαρμοστικότητα του ΝΑΤΟ εκφράζεται όταν κρίνεται αναγκαίο με την διαμόρφωση του «υπ’ αριθμόν 1» θεσμικού και καθοδηγητικού κειμένου, το Στρατηγικό Δόγμα (ΝΑΤΟ Strategic Concept) που ουσιαστικά συνιστά την Στρατηγική Αντίληψη της Συμμαχίας. Με βάση αυτό αναπροσαρμόζονται δομές, λειτουργίες, αποστολές και δυνατότητες. Από την ίδρυση του ΝΑΤΟ, έχουν διαμορφωθεί επτά Στρατηγικά Δόγματα (1950, 1952, 1957, 1968, 1991, 1999 και 2010) με τα πρώτα τέσσερα να είναι καθαρά στρατιωτικής φύσεως και να έχουν εκδοθεί από την Στρατιωτική Επιτροπή (MC) ενώ το 1999 εισάγεται για πρώτη φορά μετά τα όσα συνέβησαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία ως αποστολή, οι επιχειρήσεις που αφορούν στην Διαχείριση Κρίσεων πάντα όμως μετά από «Εντολή» (Mandate) του ΣΑ/ΟΗΕ και μετά από συμφωνία με τους «εμπολέμους».

Που βρίσκεται το ΝΑΤΟ σήμερα

Στο ισχύον Στρατηγικό Δόγμα του 2010, οι τρείς βασικές αποστολές της Συμμαχίας από τις οποίες απορρέουν πολλαπλές υποχρεώσεις, είναι η Συλλογική Άμυνα (διαχρονικά), η Διαχείριση Κρίσεων και η Συνεταιριστική - Συνεργατική Ασφάλεια. Όμως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι περιβάλλον ασφαλείας μετά το 2014 έχει αλλάξει. Η Ευρωπαϊκή Αρχιτεκτονική Ασφαλείας που στην μεταψυχροπολεμική εποχή οικοδομήθηκε με την Ρωσία... κατέρρευσε! Η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία και συνεχίζει να υποστηρίζει αποσχιστικές ομάδες στο Ντόνπας στην Ανατολική Ουκρανία ενώ σε κάθε της ενέργεια διαφαίνεται επεμβατισμός της ακόμα και στα Δυτικά Βαλκάνια που κάθε άλλο παρά σταθεροποιημένα είναι. Παράλληλα στην «αυλή μας» στην Βόρεια Αφρική και ιδιαίτερα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή υπάρχει σημαντική αστάθεια λόγω των εμφυλίων συγκρούσεων, της Ισλαμιστικής Τρομοκρατίας και του ISIS.

Ήταν αδύνατον να προβλεφθεί τέτοια γεωπολιτική αναταραχή στο Στρατηγικό Δόγμα του 2010 και το ΝΑΤΟ έπρεπε να ανταποκριθεί γρήγορα και αποτελεσματικά σε αυτές τις νέες σοβαρές γεωπολιτικές προκλήσεις. Έτσι στην Διάσκεψη Κορυφής ( Summit) στην Ουαλία (2014), αποφασίστηκαν να ληφθούν σημαντικά πολιτικά και κυρίως στρατιωτικά μέτρα ως μέρος ενός Σχεδίου που θα επαύξανε τον αμυντικό και αποτρεπτικό χαρακτήρα του ΝΑΤΟ, που ονομάσθηκε Σχέδιο Δράσεων Ετοιμότητας (Readiness Action Plan – RAP). Οι Δράσεις αυτές σήμερα έχουν σε μεγάλο βαθμό υλοποιηθεί σε ότι αφορούν στα βραχυπρόθεσμα μέτρα ενώ έχει αρχίσει και η υλοποίηση των μακροπρόθεσμων. Αυτό καθαυτό το Σχέδιο υποδηλώνει την προσαρμοστικότητα του ΝΑΤΟ και δίνεται για πρώτη φορά από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου μία σημαντική ενίσχυση στην Συλλογική Άμυνα η οποία είχε … «ατροφήσει» μετά το 1991 χωρίς μάλιστα να ακολουθηθεί η διαδικασία εκπόνησης ενός νέου Στρατηγικού Δόγματος και εντελώς συνοπτικά περιλαμβάνει:

• Μέτρα διασφάλισης (Assurance Measures) που αφορούν στην προκεχωρημένη παρουσία Νατοϊκών Δυνάμεων στην επικράτεια των ανατολικών συνόρων, Βαλτικές Χώρες και Πολωνία τα οποία μάλιστα έχουν ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό

• Μέτρα Προσαρμογής (Adaptation Measures) που σχετίζονται με την δημιουργία νέων στρατιωτικών αλλά και λοιπών δυνατοτήτων πολιτικής φύσεως σε μακροπρόθεσμο επίπεδο.

Κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ότι όλα αυτά τα μέτρα είναι καθαρά αμυντικά, αναλογικά ως προς την απειλή και σε πλήρη σεβασμό με τις διεθνείς υποχρεώσεις του ΝΑΤΟ.

Σήμερα το ΝΑΤΟ μετά από όλα τα προαναφερθέντα:

• Έχει τριπλασιάσει την Δύναμης Ταχείας Αντιδράσεως (NATO Response Force) που διαθέτει

• Αύξησε την στρατιωτική του παρουσία στα Ανατολικά με Πολυεθνικές Ομάδες Μάχης στην Βαλτική και Πολωνία και Επαύξησε τις στρατιωτικές του δυνατότητες στα νοτιανανατολικά

• Εφαρμόζει και εποπτεύει την υλοποίηση της δέσμευση των μελών στην Διάσκεψη της Ουαλίας (2014) για σταδιακή αύξηση στην επόμενη 6ετία στο 2% του ΑΕΠ (και όχι λόγω όλων αυτών που είπε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ πριν αλλά και μετά την εκλογή του, δύο χρόνια μετά).

• Συμμετέχει πλέον ως ενιαία οντότητα στον Συνασπισμό εναντίον του ISIS και εκτός από το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει εφαρμόζει και άλλα πρακτικά μέτρα.

Υπήρξε ...υπεραπλουστευμένη κριτική ότι το ΝΑΤΟ δεν κάνει αρκετά για τον αγώνα εναντίον της τρομοκρατίας! Το ΝΑΤΟ όμως δεν είναι ούτε Οργανισμός εσωτερικής ασφάλειας ούτε επιβολής του Νόμου. Υποστηρίζει όμως όλους εκείνους τους Συμμάχους που ήδη συμμετέχουν στον υπό τις ΗΠΑ Συνασπισμό εναντίον του ISIS και έχει ήδη σημαντική εμπλοκή με επιχειρήσεις που ενισχύουν τον αγώνα της Διεθνούς Κοινότητάς εναντίον της τρομοκρατίας όπως Resolute Support Mission στο Αφγανιστάν και την Αποστολή Sea Guardian στην Μεσόγειο.

Στην αγώνα όμως εναντίον της τρομοκρατίας το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να συνεργαστεί με την ΕΕ καθόσον αυτή μπορεί αυτή να πράξει πολλά που το ίδιο καταστατικά δεν μπορεί μιας και το ΝΑΤΟ με το Στρατηγικό Δόγμα 2010 αναγνωρίζει την ΕΕ ως έναν απαραίτητο και μοναδικό εταίρο. Από την πλευρά της η ΕΕ στην «Παγκόσμια Στρατηγική 2016», επισημάνει την στρατηγική συνεργασίας με το ΝΑΤΟ με βάση την συμπληρωματικότητα και την συνέργεια αλλά και τον πλήρη σεβασμό στην αυτόνομη θεσμική λειτουργία και των δύο. Με την «Κοινή Διακήρυξη της Βαρσοβίας» το 2016 δίνεται τελικά μία νέα ώθηση στην συνεργασία τους με 42 συμφωνηθέντα πρακτικά μέτρα, που 12 από αυτά αφορούν τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας.

Πως διαμορφώνεται το περιβάλλον ασφαλείας

Μας αρέσει ή όχι, η Ρωσία εφαρμόζει ένα νέο Δόγμα το οποίο ονομάζει «Πόλεμος Νέας Γενιάς» που για πρώτη φορά παρουσιάστηκε δημοσίως τον Φεβρουάριο 2013 από τον Αρχηγό των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων Στρατάρχη Valery Gerasimov. Εισάγεται η έννοια του σύγχρονου/υβριδικού πολέμου ενώ δεν υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ ειρήνης και πολέμου ως ξεχωριστές σφαίρες δραστηριοτήτων. Παράλληλα επειδή η Ρωσία δεν δείχνει να σέβεται το Διεθνές Δίκαιο και το απαραβίαστο των συνόρων, διαφαίνεται ότι θα συνεχίζει να εφαρμόζει Στρατηγική εξάπλωσης με ότι αυτό συνεπάγεται.

Παράλληλα εκτιμάται δεν θα επέλθει σύντομα περίοδος σταθερότητας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Η Ισλαμιστική τρομοκρατία δεν είναι πλέον μόνο απλά μία εξωτερική απειλή αλλά είναι «εντός»…μέσα στις κοινωνίες μας! Ο αγώνας εναντίον της τρομοκρατίας και λοιπής εξτρεμιστικής βίας θα συνεχιστεί για αρκετά χρόνια με όλα τα διαθέσιμα μέσα μέχρι να εξαλειφθούν και τα τελευταία εκκολαπτήρια της.

Πως βαδίζει το ΝΑΤΟ στην επόμενη δεκαετία

Οι «Κασσάνδρες» που προοιώνιζαν ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν την Ευρώπη βασιζόμενοι σε κάποιες από τις αμφιλεγόμενες δηλώσεις Trump διαψεύδονται. Πέρα από την επιχειρηματική αντίληψη που έχει ο Αμερικανός Πρόεδρος σε ότι αφορά στην εξωτερική πολιτική της χώρας του, οι ΗΠΑ παραμένουν στην Ευρώπη και δεν αμφισβητούν τα μεταπολεμικά γεωπολιτικά δεδομένα πάνω στα οποία δομήθηκε η Ευρωατλαντική Ασφάλεια. Αναντίρρητα είναι αναντικατάστατο μέλος της Συμμαχίας και αποτελεί τον πολιτικοστρατιωτικό πυρήνα του Οργανισμού. Αδιάψευστος «μάρτυρας» ότι η Αμερική είναι και θα παραμείνει εδώ στην Ευρώπη, αποτελεί το Πρόγραμμα Ευρωπαϊκής Επαναδιασφάλισης για την Ανατολική Ευρώπη που υπέγραψε ο Πρόεδρος Trump με κόστος $1,4 δισ. το 2018!

Με βάση όσα προαναφέρθηκαν, εκτιμάται ότι η Συμμαχία χρειάζεται έναν αμυντικό επαναπροσδιορισμό που θα εκφράζεται σε ένα Νέο Στρατηγικό Δόγμα. Το ΝΑΤΟ ως αμυντική Συμμαχία δεν αναζητεί αντιπαράθεση με την Ρωσία η οποία αναμφίβολα είναι ένας σημαντικός πυλώνας στο παγκόσμιο σύστημα ασφαλείας. Αναζητεί διάλογο με ταυτόχρονη όμως ισχυροποίηση του. Αυτός ο νέος αμυντικός προσδιορισμός θα πρέπει να εδράζεται στους παρακάτω τρεις βασικούς πυλώνες, Αποτροπή, Ανθεκτικότητα και Πολιτική Διπλής Προσέγγισης

Αποτροπή

Η προκεχωρημένη στρατιωτική παρουσία στην Βαλτική και Πολωνία είναι για να αποτρέψει τον πόλεμο και όχι να τον προκαλέσει μετά την επιθετικότητα που έχει επιδείξει η αναθεωρητική Ρωσία. Η στρατιωτική ισχυροποίηση της Συμμαχίας αποβλέπει στο να στείλει το σαφές μήνυμα σε κάθε εν δυνάμει αντίπαλο ότι σε περίπτωση επιβουλής θα έχει απέναντι του 29 έθνη – μέλη.

Ανθεκτικότητα (Σε ελεύθερη απόδοση η Resilience)

Στην Διάσκεψη Κορυφής της Βαρσοβίας τον Ιούλιο 2016, έγινε για πρώτη φορά αναφορά στον όρο «Resilience» που θα μπορούσε να αποδοθεί ελεύθερα στα Ελληνικά ως ανθεκτικότητα-ελαστικότητα (έναντι υβριδικών και λοιπών απειλών). Ο όρος αναφέρεται σε μία επαυξημένη εκδοχή «αντίστασης» που έχει σχέση με την διαχείριση καταστροφής από μία επίθεση και περιλαμβάνει επίσης ενέργειες για ταχύτατη επαναφορά στην ομαλότητα και σταθερότητα. Θα λέγαμε ότι είναι η δυνατότητα ενός οργανισμού και να συνεχίζει να λειτουργεί μετά από επίθεση κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες αλλά και να αναλαμβάνει και να επανέρχεται στο συντομότερο δυνατό χρόνο στην ομαλότητα.

Πολιτική Διπλής Προσέγγισης (Dual Track Policy -HARMEL REPORT)

Πέρα όμως από την στρατιωτική ενίσχυση της Συμμαχίας όπως προαναφέρθηκε, χρειάζεται μία Πολιτική Διπλής Προσέγγισης με την Ρωσία (Dual Track Policy) κάτι που επισημάνθηκε εμφατικά διατυπώθηκε από του Αρχηγούς Κρατών και Κυβερνήσεων στην Βαρσοβία (2016) ενώ ένα μήνα πριν, είχε παρουσιαστεί το θέμα της διπλής προσέγγισης και της διατήρησης όλων των δίαυλων επικοινωνίας με την Ρωσία ανοικτούς με σχετικό άρθρο εδώ στο liberal.

Αυτή η πολιτική στηρίζεται στην περίφημη πριν από 49 χρόνια «Harmel Report» στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου και αποτελεί ένα πολύ σημαντικό έγγραφο - ντιρεκτίβα της Συμμαχίας που προέκυψε μετά από εργασίες Επιτροπής στην οποία προέδρευσε ο τότε Βέλγος υπουργός Εξωτερικών, Pierre Harmel το 1967 με τον τίτλο «Το μέλλον της Συμμαχίας». Μεταξύ άλλων εισηγείτο και ενθάρρυνε τη Συμμαχία και τα μέλη της να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με τη Σοβιετική Ένωση και τα λοιπά μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας και μάλιστα στην καρδιά του Ψυχρού Πολέμου. Αξίζει να μνημονεύσουμε ότι αυτή η ντιρεκτίβα ενέπνευσε τη δημιουργία της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη (εξελιχθείσα σε ΟΑΣΕ), η οποία κατέληξε στη γνωστή μας Τελική Πράξη του Ελσίνκι με όλα τα θετικά επακόλουθα.

Αντί επιλόγου

Tο ΝΑΤΟ χρειάζεται μία Νέα Στρατηγική Αντίληψη, που θα εκφραστεί με ένα νέο Στρατηγικό Δόγμα προκειμένου να ανταποκριθεί στις προκλήσεις ασφαλείας της επόμενης δεκαετίας, βελτιστοποιώντας τα διαθεσιμα μέσα και αναπτύσσοντας νέες δυνατότητες και λειτουργίες όπως προσδιορίστηκαν στις διασκέψεις κορυφής της προηγούμενης 3ετιας και αναφέρθηκαν παραπάνω. Δεδομένης της σπουδαιότητας, μιας και είναι το βασικό καθοδηγητικό κείμενο της Συμμαχίας, θα πρέπει να εγκριθεί από το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο (NAC) σε επίπεδο Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων είτε σε αυτό που θα γίνει στις Βρυξέλλες το 2018 είτε σε αυτό για την 70η επέτειο της ίδρυσης του Οργανισμού.

Η Ελλάδα θα πρέπει να δείχνει σε όλους τους Συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, ότι είναι ένα αξιόπιστο και ενεργό μέλος συμμετέχοντας σε όλες τις διαδικασίες όταν η γειτονική αναθεωρητική Τουρκία φλερτάρει ανοικτά με την επίσης αναθεωρητική Ρωσία και θέτει σε αμφισβήτηση την συνοχή της Συμμαχίας.

____________________________

* Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι Συντονιστής - Υπεύθυνος για τα θέματα Άμυνας και Διπλωματίας στο liberal.gr. Είναι απόφοιτος της ΣΕΘΑ και έχει περατώσει Στρατηγικές Σπουδές Ασφαλείας. Διατέλεσε εκπρόσωπος Τύπου του Α/ΓΕΕΘΑ, διευθυντής Διεθνών Σχέσεων στο ΥΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ, και υπηρέτησε σε διοικητικές και επιτελικές θέσεις στην Ελλάδα και στο ΝΑΤΟ.

(liberal.gr)

Περισσότερα »

Φτηνά μικροπολιτικά παιχνίδια με την στρατιωτική θητεία;

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας φαίνεται ότι με την συγκατάθεση ή όχι του κυβερνητικού του εταίρου και αρμοδίου Υπουργού κ. Πάνου Καμμένου, ετοιμάζεται να «γεμίσει» το προεκλογικό καλάθι «παροχών» της κυβέρνησης του και με εξαγγελία μείωσης της στρατιωτική θητείας!

Αυτό σημαίνει ότι είτε  οι κυβερνητικοί παράγοντες και το Πρωθυπουργικό Γραφείο δεν έχουν κατανοήσει τι ακριβώς σημαίνουν τα απαράδεκτα ποσοστά επανδρώσεως των Μονάδων και ιδιαίτερα του Στρατού Ξηράς είτε ότι δεν ενδιαφέρονται, αν τελικά η Στρατιωτική Ηγεσία έχει εξηγήσει βέβαια όπως θα έπρεπε, για τα ακόμα πιο σοβαρά προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι Ένοπλες Δυνάμεις με την υλοποίηση μίας τέτοιας απόφασης, σχετικά με την επιχειρησιακή τους ικανότητα. Σε κάθε περίπτωση όμως δεδομένου του αδιαμφισβήτητου ζητήματος ασφαλείας που αντιμετωπίζει η Χώρα από την συνεχιζόμενη τουρκική επιθετικότητα το μόνο που θα μπορούσαμε να πούμε είναι ότι πρόκειται για ένα επικίνδυνο φτηνό μικροπολιτικό παιχνίδι!

Ο ΥΕΘΑ κ. Πάνος Καμμένος έχει τοποθετηθεί  επανειλημμένως αρνητικά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο (όπως βέβαια και σε πολλά άλλα που… «τα πήρε πίσω» μετά) αλλά και ο εκ του ΣΥΡΙΖΑ  Αναπληρωτής Υπουργός κ. Βίτσας, ο οποίος μάλιστα μόλις προ δέκα μηνών σε ραδιοφωνική του συνέντευξη είχε ξεκόψει μία τέτοια απόφαση λέγοντας «δεν το εξετάζουμε και λόγω των απειλών που αντιμετωπίζει η χώρα». Τι έχει μεσολαβήσει μέχρι σήμερα; Σταμάτησαν οι τουρκικές προκλήσεις και αποσύρθηκε το casus belli;

Βεβαίως σε αυτό το ζήτημα έχουμε και τη νεολαία ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τους διάφορους «Καρανίκες» που επαναφέρουν  περιοδικά το αίτημα για μείωση της θητείας από τους 9  που είναι σήμερα σε 6 μήνες. Αν όμως τελικά φθάσει ο κ. Τσίπρας στο σημείο να αναγγείλει κάτι τέτοιο, θα το κάνει ως ένα ακόμα «προεκλογικό δώρο» για τους νεαρότερους ψηφοφόρους που εντάσσονται στο εκλογικό σώμα  αλλά και στις οικογένειες εκείνες οι οποίες θεωρούν δυστυχώς «πάρεργο» την εθνική υποχρέωση των Ελλήνων η οποία αποτελεί και συνταγματική επιταγή (Άρθρο 4 παράγραφος 6). Οι εμπνευστές όμως μίας τέτοιας ιδέας στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κάνουν λάθος αν πιστεύουν ότι η μείωση της θητείας μπορεί να αποτελέσει εκείνο το στοιχείο που θα επηρεάσει τελικά το εκλογικό σώμα. Ξεχνούν μάλλον μία  ανάλογη περίπτωση που είχαμε το 2009, όταν χωρίς καμία σχετική μελέτη ο τότε Υπουργός κ. Μειμαράκης είχε μειώσει λίγο πριν τις εκλογές εντελώς αιφνιδιαστικά κατά 3 μήνες την θητεία αλλά η ΝΔ έχασε τελικά τις εκλογές και μάλιστα με διαφορά. Από τότε τα ποσοστά επανδρώσεως των Μονάδων παρέμειναν σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα με συνεχή πτωτική τάση.

Μιας και μαθαίνουμε από τις πηγές μας ότι η μείωση της θητείας θα δικαιολογηθεί με την… εξοικονόμηση προσωπικού λόγω της μελλοντικής αναδιοργάνωσης των Ενόπλων Δυνάμεων θα πρέπει να τονισθεί ότι αυτό το επιχείρημα είναι απολύτως έωλο. Θα συνέβαινε κάτι τέτοιο αν σήμερα δεν ήταν απαράδεκτα χαμηλά τα ποσοστά επανδρώσεως. Η αναδιοργάνωση επιβάλλεται, όχι όμως για να δικαιολογήσει περαιτέρω μείωση της στρατιωτικής θητείας αλλά για να έχουμε μία πιο οικονομική αλλά και πιο αποτελεσματική Δομή Διοικήσεως και Δυνάμεων και με δευτερογενές αλλά ουσιαστικό όφελος την αύξηση σε παραδεκτά επίπεδα του ποσοστού επανδρώσεως των Μονάδων προκειμένου να εξασφαλιστεί η λειτουργικότητα τους και η δέουσα επιχειρησιακή ετοιμότητα αυτών. Υπάρχουν όμως και άλλοι σοβαροί λόγοι που εκπορεύονται από τις διαδικασίες του Εθνικού Αμυντικού Σχεδιασμού και δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν δημοσίως σε αυτό το άρθρο.

Η πικρή αλήθεια, την αποδεχόμαστε ή όχι είναι ότι η οικονομική κρίση που συνεχίζει να πλήττει την πατρίδα μας, έχει ήδη προκαλέσει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στις ΕΔ της χώρας. Μία από αυτές τις επιπτώσεις (πλέον των άλλων), είναι και η αδυναμία να προσληφθούν νέοι Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ) από του 2010, με συνέπεια απέχει κατά πολύ των καθορισθεισών οροφών ειρήνης των Κλάδων με ότι αυτό συνεπάγεται για την επάνδρωση και επιχειρησιακή ετοιμότητα των ΕΔ.

Για να προλάβουμε κάποιους, επισημαίνεται ότι Ελλάδα  είναι μία μικρή χώρα που συνεχίζει να μαστίζεται από την οικονομική κρίση και είναι αδύνατον να διατηρεί Δομή Ενεργού Στρατού ανάλογη της κυρίας απειλής. Η κύρια απειλή αντιμετωπίζεται μόνο με πλήρη κινητοποίηση όλου του δυναμικού των ΕΔ (ενεργού και εφεδρείας). Αλλά για ποια εφεδρεία θα μιλάμε σήμερα όταν η περαιτέρω μείωση θα δώσει τη χαριστική βολή στην εναπομένουσα εκπαιδευμένη εφεδρεία (άραγε ακόμα υπάρχει;) καθόσον σε 6 μήνες είναι αδύνατον να ολοκληρώσει την εκπαίδευση του ο στρατεύσιμος νέος αλλά και να την εμπεδώσει κατόπιν με ασκήσεις και άλλες εκπαιδευτικές προκεχωρημένες δραστηριότητες.

Καλούμε τον κ. Πρωθυπουργό και τον αρμόδιο υπουργό Εθνικής Άμυνας να δείξουν την απαιτούμενη υπευθυνότητα και να μην χρησιμοποιήσουν τη στρατιωτική θητεία για μικροκομματικά οφέλη αλλά ούτε να την βάλουν στο βωμό ενός νεφελώδους αριστερού ριζοσπαστισμού. Μακάρι να ήμασταν σε άλλη περιοχή χωρίς δύστροπο και αναθεωρητικό γείτονα... αλλά δυστυχώς δεν είμαστε και δεν επιτρέπεται να αποδυναμωθεί στρατιωτικά και άλλο η Χώρα.

(liberal.gr)

Περισσότερα »

Ας μιλήσουμε επιτέλους για την Άμυνα!

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου, Αντιστράτηγου ε.α. Κάντε κλικ στην παρακάτω φωτό για μεγένθυση:

(liberal.gr)

Περισσότερα »

Τι κάνει λάθος ο Α/ΓΕΕΘΑ;

• Μην είναι η εικόνα του με τη... ντουντούκα να καθυβρίζεται από απεργούς; Μην είναι οι λάθος χειρισμοί του σε τέτοια περιστατικά, ή μήπως η (μεγάλη) ενασχόληση του με το Twitter; • ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΥΚΛΩΝΑ Ο Μ. ΚΩΣΤΑΡΑΚΟΣ ΓΙΑ «ΕΥΤΕΛΙΣΜΟ» ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ Κάνει κάτι λάθος ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος, ή απλά αντιστέκεται στα... σημεία των καιρών; Το τελευταίο διάστημα, ο, συμπαθέστατος κατά τα άλλα, επικεφαλής των στρατιωτικών δυνάμεων της χώρας, βρίσκεται στο επίκεντρο για κάποιες από τις αποφάσεις του και κάποιες από τις κινήσεις του. Ο κ. Κωσταράκος βρέθηκε (περισσότερο) στο επίκεντρο των επικρίσεων, μετά από τα σχόλια για την... δραστηριοποίησή του στο Twitter, για την εικόνα του που έκανε το γύρο του κόσμου, φωνάζοντας με τη... ντουντούκα στους εισβολείς στο ΥΕΘΑ. Δεν είναι όμως η εικόνα αυτή καθεαυτή. Ευτελισμός; Πολλοί είπαν ότι η εικόνα του Α/ΓΕΕΘΑ με τη ντουντούκα να φωνάζει «έξω από το στρατόπεδό μου», ήταν ανάλογη του διεθνούς κύρους της χώρας. Όχι μόνο επειδή επέτρεψε στον εαυτό του, που εκπροσωπεί έναν κορυφαίο θεσμό της Ελλάδας να καθυβρίζεται με ακατονόμαστες εκφράσεις από απεργούς και να γιουχάρεται. Αλλά και επειδή δεν ήταν και... προβλεπόμενος. Πολλοί παρατήρησαν -και δικαίως- ότι ο κ. Κωσταράκος ήταν ασκεπής -κατά κάποιους για να φαίνεται η καλοχτενισμένη κόμη. Λεπτομέρεια θα πει κανείς, αλλά δεν είναι, όταν οι απλοί στρατιώτες βρίσκονται αντιμέτωποι με «καμπάνες» όταν κάνουν το ίδιο. Δίνει λοιπόν το παράδειγμα; Όχι. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Ως αρχηγός ΓΕΕΘΑ. λοιπόν, θα έπρεπε να σκεφτεί τι εικόνα δίνει για τον θεσμό στους ομόβαθμούς του, στην Τουρκία (το αναφέρουμε επειδή πρόκειται για τους ισχυρότερους γείτονές μας) και πώς θα σταθεί απέναντι τους για σοβαρές συζητήσεις και διαπραγματεύσεις; Ποιος θα τον πάρει στα σοβαρά; Το μεγάλο ερώτημα είναι πραγματικά το πώς επέτρεψε στο θεσμό να εξευτελιστεί με αυτό τον τρόπο, καθυβριζόμενος και ακούγοντας γιούχες. Και γιατί, αφού πήρε την απόφαση να κατέβει και να πάρει τη ντουντούκα, δεν επέμεινε τουλάχιστον να κλείσουν οι κάμερες. Γιατί άφησε αυτή την εικόνα να κάνει το γύρο του κόσμου, γνωρίζοντας πως θα εξευτέλιζε το διεθνές κύρος της χώρας και, ακόμα περισσότερο, των Ενόπλων Δυνάμεων, των οποίων προΐσταται. «Ο Διοικητής -από Ομαδάρχη μέχρι Αρχηγό- μπαίνει πάντα μπροστά. Έτσι κάνουμε στον Ελληνικό Στρατό. Υπερήφανοι γι' αυτό και έτσι θα συνεχίσουμε», είπε τις επόμενες μέρες ο Αρχηγός, αναφερόμενος στην απόφασή του να κατέβει στον προαύλιο χώρο του Πενταγώνου κατά τη διάρκεια των επεισοδίων από τους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Όμως, γιατί δεν «πάτησε πόδι» στον πολιτικό του προϊστάμενο να πράξει το ίδιο; Γιατί άφησε τον αρμόδιο υφυπουργό να παραμένει ατάραχος στο γραφείο του; Η... επόμενη Την επόμενη μέρα ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης βρήκε ευκαιρία να του επιτεθεί προσωπικά. Είπε ότι «η χθεσινή εικόνα με τον κ. Κωσταράκο να μιλάει με ντουντούκα είναι ευτελισμός του στρατεύματος» και πρόσθεσε ότι «σε λίγο θα τον δούμε με μούσια και κοτσίδα». Επιπροσθέτως, σημείωσε «Τι να περιμένεις όμως από έναν αρχηγό που αντί να καταστρώνει σχέδια είναι όλη μέρα στο tablet και γράφει μηνύματα στο Twitter». Και τι έκανε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ; θα μπορούσε να αφήσει ασχολίαστο το γεγονός, απαξιώνοντάς το. Ή θα μπορούσε να βγάλει μια ανακοίνωση. Ή, θα μπορούσε, ακόμα να τον καλέσει στο γραφείο του και να του τα πει από κοντά. Αντ' αυτού, ο κ. Κωσταράκος, επέλεξε, λες και είναι... τραγουδιστής, το Twitter (!) για να εξηγήσει στον κ. Κασιδιάρη και όλο τον κόσμο «πώς κάνουμε εμείς στο στράτευμα» και γιατί «είμαστε περήφανοι γι' αυτό». Όμως είναι το Twitter μια άλλη... νιουντούκα ναι ή όχι: Ευτελίζει με αυτό τον τρόπο -περισσότερο- τον θεσμό, ναι ή όχι; Και αφού απάντησε; γιατί άφησε ασχολίαστα τα περί tablets και Twitter; Και γιατί δεν ζήτησε τον δέοντα σεβασμό στο πρόσωπό του, ως όφειλε, από έναν βουλευτή; Έχει και... υποστηρικτές ΟΙ ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ Έχει φανατικούς φίλους και εχθρούς ο Μιχάλης Κωσταράκος. Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, λόγω ακριβώς των... δραστηριοτήτων του, πέρα από τους ξένους φίλους (όπως ο προσωπικός του φίλος, Αμερικανός ομόλογός του) έχει και στην Ελλάδα. Αλλά ας ξεκινήσουμε από τους εχθρούς. Ίσως αυτός με τον οποίο έχει τα περισσότερα... νεύρα ο κ. Κωσταράκος, είναι ο υποστράτηγος εν αποστρατεία Κώστας Λουκόπουλος,

ο οποίος του επιτέθηκε για την... εμφάνιση του απέναντι στους απεργούς, είπε ότι υπάρχει στρατιωτικό τμήμα επιφυλακής που θα μπορούσε να κινητοποιηθεί άμεσα για να λήξει το επεισόδιο και πως ο κ. Κωσταράκος με τη ντουντούκα του θύμισε... σκηνή από την ταινία «η κόρη μου η σοσιαλίστρια». Αυτό ήταν που έκανε έξαλλο τον κ. Κωσταράκο και τον έβαλε στη... black list. Από την άλλη, φανατικότερος υποστηρικτής του Α/ΓΕΕΘΑ δεν είναι άλλος από τον Παναγιώτη Ψωμιάδη που με μία γραπτή δήλωσή του στηρίζει με πολύ πάθος τον Αρχηγό και την απόφασή του να «βγει μπροστά» και να «αντιμετωπίσει» τους εργαζόμενους των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. «Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι, που σε μια εποχή αυξημένων προκλήσεων για την Ελλάδα μας, βρίσκεται στο τιμόνι των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας ένας ακέραιος άνθρωπος με το ήθος, την αξιοπρέπεια, τα προσόντα κατ τα αυξημένα αντανακλαστικά του Μιχάλη Κωσταράκου», γράφει μεταξύ άλλων. (PRESS TIME 13/10/2012 – Σ.Λ.)

Περισσότερα »