Στο περιθώριο τα ΑΣΕΙ. Μισθολογική υποβάθμιση για το Διδακτικό και Ερευνητικό Προσωπικό τους

Γραπτή Ερώτηση προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κατέθεσαν και συνυπέγραψαν ο Αντιπρόεδρος της ΝΔ και Τομεάρχης Εθν. Άμυνας, Άδωνις Γεωργιάδης και ο Αναπλ. Τομεάρχης Εθν. Άμυνας της ΝΔ, Αν. Δημοσχάκης, για την υπαγωγή των μελών του Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (Δ.Ε.Π.) των Ανώτατων Στρατιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Σ.Ε.Ι.) στην ίδια μισθολογική κατηγορία με τη λεγόμενη «τεχνική – ειδική εκπαίδευση».

Παρά το γεγονός ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας είχε ζητήσει επιμόνως από το Υπουργείο Οικονομικών να εντάξει, κατά τη σύμπτυξη των ειδικών μισθολογίων, τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. στην ίδια κατηγορία με τα μέλη Δ.Ε.Π. των Πανεπιστημίων, τελικά αυτά εξομοιώθηκαν μισθολογικά, μεταξύ άλλων, με τα μέλη διδακτικού προσωπικού των Εκκλησιαστικών Ακαδημιών και των Ακαδημιών του Εμπορικού Ναυτικού.

Όπως αναφέρεται στην Ερώτηση η νέα αυτή ρύθμιση έχει τρεις συνέπειες.

Πρώτον, ανοίγει κύκλος δικαστικών διεκδικήσεων από τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. με επίκληση της αντισυνταγματικότητας της νέας ρυθμίσεως.

Δεύτερον τίθεται εν αμφιβολία η ισότητα των πτυχίων που χορηγούν τα Α.Σ.Ε.Ι. με αυτά των πανεπιστημίων.

Τρίτον δημιουργείται αντικίνητρο σε νέους επιστήμονες να υποβάλουν υποψηφιότητα για θέσεις Δ.Ε.Π. Α.Σ.Ε.Ι.

Οι Βουλευτές ρωτάνε, μεταξύ  άλλων, τον αρμόδιο Υπουργό αν θα λάβει τα απαιτούμενα μέτρα ώστε να προχωρήσουν οι απαιτούμενες διορθώσεις, συμπεριλαμβάνοντας τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. στην ίδια κατηγορία με  τα μέλη Δ.Ε.Π. των πανεπιστημίων.

Επίσης, ρωτάνε πώς πρόκειται να αντιμετωπιστεί η διαφαινόμενη με τις νέες μισθολογικές κατηγοριοποιήσεις υποβάθμιση των Α.Σ.Ε.Ι.

Αναλυτικά η γραπτή Ερώτηση:

Σύμφωνα με τον άρτι ψηφισθέντα Ν. 4472/2017 «Συνταξιοδοτικές διατάξεις Δημοσίου και τροποποίηση διατάξεων του ν. 4387/2016, μέτρα εφαρμογής των δημοσιονομικών στόχων και μεταρρυθμίσεων, μέτρα κοινωνικής στήριξης και εργασιακές ρυθμίσεις, Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2018-2021 και λοιπές διατάξεις» (ΦΕΚ Α΄ 74/19-5-2017) το ειδικό μισθολόγιο για τα στελέχη ανωτάτων και ανωτέρων δημοσίων σχολών εκπαίδευσης διακρίνεται σε δύο κατηγορίες: α) Στα μέλη Δ.Ε.Π. (Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού) των Πανεπιστημίων και β) στο λοιπό εκπαιδευτικό προσωπικό στο οποίο εντάσσονται το Ε.Π. (Επιστημονικό Προσωπικό) των Ανώτατων Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Τ.Ε.Ι.), των μελών Δ.Ε.Π. των Ανώτατων Στρατιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Σ.Ε.Ι.), του Εκπαιδευτικού Προσωπικού της Ανώτατης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.ΠΑ.Τ.Ε.), του Διδακτικού Προσωπικού των Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών (Α.Ε.Α.) και των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού (Α.Ε.Ν.), καθώς και των καθηγητών της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (Ε.Σ.Δ.Υ.).

Η ένταξη των μελών Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. στην ίδια κατηγορία με τη λεγόμενη «τεχνική – ειδική εκπαίδευση» γίνεται για πρώτη φορά διότι αυτοί υπάγονταν μέχρι σήμερα σε ειδικό μισθολόγιο προβλεπόμενο στην οικεία νομοθεσία και διαμορφούμενο κατ’ αναλογία με το μισθολόγιο των μελών Δ.Ε.Π. των πανεπιστημίων.

Η εν λόγω ένταξη δεν λαμβάνει όμως υπόψη τα ακόλουθα:

1. Τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. υπηρετούν σε Ιδρύματα που δια νόμου «είναι ισότιμα με τα ιδρύματα του πανεπιστημιακού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης, …, παρέχοντας ισότιμη εκπαίδευση και χορηγώντας ισότιμα πτυχία με αυτά» (άρθρο 1 του Ν. 3187/2003, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 88 του Ν. 3883/2010) κάτι που δεν ισχύει για τα υπόλοιπα ιδρύματα του λεγόμενου «τεχνικού τομέα της εκπαίδευσης».
2. Τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. έχουν δια νόμου καθήκοντα και υποχρεώσεις όπως τα μέλη Δ.Ε.Π. του Πανεπιστημιακού Τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, ενώ η εκλογή, μονιμοποίηση και εξέλιξή τους ακολουθεί τις διαδικασίες (και τα προσόντα) των μελών Δ.Ε.Π. των Πανεπιστημίων (άρθρο 25 του Ν. 3187/2003, όπως ισχύει), ενώ επιτρέπεται η μετάκληση μελών Δ.Ε.Π. Α.Σ.Ε.Ι. σε πανεπιστήμια. Σύμφωνα δε με το Συμβούλιο της Επικρατείας τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. είναι φορείς της ακαδημαϊκής ελευθερίας και της ελευθερίας της έρευνας κατά τον ίδιο τρόπο με τα μέλη Δ.Ε.Π. των πανεπιστημίων (ΣτΕ 387/2016 Ολομέλεια). Τα δε μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. ανήκουν επίσης στην ΠΟΣΔΕΠ.
3. Το πρόγραμμα σπουδών των Α.Σ.Ε.Ι. αξιολογείται και πιστοποιείται από την ΑΔΙΠ, όπως και για τα Ιδρύματα του Πανεπιστημιακού Τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης (άρθρο 6, παρ. 1 περιπτ. θ. του Ν. 3187/2003, όπως ισχύει).
4. Τα Α.Σ.Ε.Ι. διά νόμου επιτρέπεται να διοργανώνουν Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών, όπως και τα Ιδρύματα του Πανεπιστημιακού Τομέα (Άρθρο 4 του Ν. 3187/3003, όπως ισχύει), αυτοτελώς ή από κοινού με πανεπιστήμια, στα οποία επιτρέπεται να χορηγούν και διδακτορικό δίπλωμα (αντίθετα από τα Α.Τ.Ε.Ι.).

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δια της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικού Σχεδιασμού και Υποστήριξης (ΓΔΟΣΥ) αναγνώρισε το δίκαιο αίτημα της ακαδημαϊκής κοινότητας των Α.Σ.Ε.Ι. και ζήτησε επισήμως (με το Φ.835/3/153387 από 7 Φεβρουαρίου 2017) από το Υπουργείο Οικονομικών να εντάξει κατά τη σύμπτυξη των ειδικών μισθολογίων τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. στην ίδια κατηγορία με τα μέλη Δ.Ε.Π. των Πανεπιστημίων ως επιτελούντα το ίδιο έργο με αυτά, για λόγους ισότητας και ισονομίας.

Παρά τα ανωτέρω με το Ν. 4472/2017 τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. (λιγότερα από 100 μέλη Δ.Ε.Π. στα τρία Α.Σ.Ε.Ι., Σχολή Ευελπίδων, Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, και Σχολή Ικάρων) εξομοιώνονται μισθολογικά, μεταξύ άλλων, με τα μέλη διδακτικού προσωπικού των Εκκλησιαστικών Ακαδημιών και των Ακαδημιών του Εμπορικού Ναυτικού. Και όχι μόνον αυτό, αλλά τα Α.Σ.Ε.Ι. είναι τα μόνα από τα Ιδρύματα για τα οποία δεν προβλέπονται έξοδα παράστασης στον Κοσμήτορα και τα αιρετά μέλη διοίκησης (ενώ προβλέπονται ρητά για τα Πανεπιστήμια, τα Α.Τ.Ε.Ι., την ΑΣΠΑΙΤΕ, τις Α.Ε.Ν. και Α.Ε.Α.). Επιπροσθέτως, εντελώς αναιτιολόγητα, στα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. δεν αναγνωρίζεται η προϋπηρεσία σε δημόσια ή ιδιωτικά ιδρύματα της αλλοδαπής.

Επιπλέον, ενώ σε αριθμητικούς όρους τα μέλη Δ.Ε.Π. των Πανεπιστημίων δεν υφίστανται ουσιαστικά μειώσεις στις μικτές αποδοχές (βλ. Ανακοίνωση ΠΟΣΔΕΠ 14/5/2017) τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. υφίστανται μειώσεις της τάξεως ως και 5% σε σχέση με την ισχύουσα κατάσταση.

Η νέα ρύθμιση έχει τρεις συνέπειες:

α) Ανοίγει κύκλος δικαστικών διεκδικήσεων από τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. με επίκληση της αντισυνταγματικότητας της νέας ρυθμίσεως λόγω προσβολής της ισότητας και δη της αρχή «ίση αμοιβή για ίδια εργασία».

β) Τίθεται εν αμφιβολία η ισότητα των πτυχίων που χορηγούν τα Α.Σ.Ε.Ι. με αυτά των πανεπιστημίων, αφού πλέον το διδακτικό προσωπικό τους δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία με το διδακτικό προσωπικό των πανεπιστημίων.

γ) Δημιουργείται αντικίνητρο σε νέους επιστήμονες να υποβάλουν υποψηφιότητα για θέσεις Δ.Ε.Π. Α.Σ.Ε.Ι., καθώς πλέον υπάρχει αμφιβολία ως προς την εξομοίωσή τους προς τα πανεπιστήμια, ενώ κόβεται και ο δρόμος της μετακλήσεως τους σε πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Συνεπώς, ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1. Προτίθεστε να λάβετε μέτρα ώστε να προχωρήσει άμεσα η αναγκαία διόρθωση των άρθρων 130 και 131 του Ν. 4472/2017 στα σημεία που αναφέρονται στα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι., συμπεριλαμβάνοντάς τα στην ίδια κατηγορία με τα μέλη Δ.Ε.Π. των πανεπιστημίων;
2. Με ποιον τρόπο θα διασφαλιστεί η αναγνώριση και για τα μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Σ.Ε.Ι. ως προϋπηρεσίας του διδακτικού/ερευνητικού έργου που έχει παρασχεθεί από αυτά σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, καθώς και για την επαναφορά της πρόβλεψης εξόδων παράστασης για τους Κοσμήτορες και τα αιρετά όργανα διοίκησης των Α.Σ.Ε.Ι.;
3. Πώς πρόκειται να αντιμετωπιστεί η διαφαινόμενη με τις νέες μισθολογικές κατηγοριοποιήσεις υποβάθμιση των Α.Σ.Ε.Ι.;

Περισσότερα »

«Περίεργες» αποστρατείες στην ΣΣΕ

Περίπτωση ΣΣΕ

Νέος διοικητής στην ιστορική Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων είναι ο Υποστράτηγος (Τεθωρακισμένος) Χαράλαμπος Λαλούσης, έως τώρα διοικητής της ακριτικής και πανίσχυρης XVI Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού στον Βόρειο Έβρο.

Το «περίεργο» είναι ότι στη ΣΣΕ, εκτός του διοικητή, αποστρατεύτηκαν και άλλοι δύο ταξίαρχοι, ήτοι ο Υποδιοικητής και ο Διευθυντής Σπουδών, κάτι εξαιρετικά σπάνιο να αποστρατεύονται «με μιας» και οι τρεις ανώτεροι στην ιεραρχία.

Συμφώνως με πληροφορίες πηγών του ΓΕΣ, ο λόγος που έγινε αυτό έχει να κάνει και με τον σχετικά πρόσφατο σοβαρό τσακωμό καθηγητών της Σχολής σε Γ.Σ. τους, καθώς και το ότι κάλεσαν το... «100», που έφτασε στην είσοδο της Σχολής και ήθελε να εισέλθει μέσα για να κάνει... συλλήψεις!

(ΕΠΕΝΔΥΣΗ 11/03/2017 – ΣΕΛ. 46)

__________________

Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ:

1) «Τα δικά μας παιδιά»...

2) ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΑΠΟ «ΡΕΠΟΥΣΗΔΕΣ»

3) Στρατιωτικές Σχολές με «άσφαιρους» καθηγητές

4) Οι Στρατιωτικές Σχολές, η επιλογή των καθηγητών και η παρακμή

Περισσότερα »

Φιλοσοφία και Ένοπλες Δυνάμεις

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΘΑΝΑΣΑ* • Τι χρειάζεται ένας καθηγητής Μεταφυσικής και Οντολογίας στη Σχολή Ευελπίδων • Θα ήταν πάντως σκόπιμο ο νέος υπουργός Άμυνας να αποφύγει τη σύνδεση της έναρξης της θητείας του με ένα μικρό αλλά όχι αμελητέο σκάνδαλο Δημοσιεύθηκε πρόσφατα (ΦΕΚ Γ’ 1188 και 1199) προκήρυξη δεκαοκτώ (18) θέσεων ακαδημαϊκού προσωπικού στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Ενώ τα ελληνικά πανεπιστήμια αποδεκατίζονται και... πανεπιστημιακά τμήματα με ιστορία δεκαετιών αναγκάζονται να υπολειτουργούν, η ελληνική Πολιτεία δεν φείδεται θυσιών για την ανάπτυξη της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Αν λάβουμε υπόψη την αναλογία 10:1, μπορούμε να υποθέσουμε ότι το υπουργείο Άμυνας επέλεξε να αντικαταστήσει 180 αφυπηρετήσαντες αξιωματικούς με δεκαοκτώ νέα μέλη ακαδημαϊκού προσωπικού της Σχολής Ευελπίδων. Πολλές από τις θέσεις που προκηρύχθηκαν μοιάζουν φωτογραφικές, φαίνονται ωστόσο να συνδέονται με τις ανάγκες μιας στρατιωτικής σχολής. Μία μόνο προκαλεί αρχικά θυμηδία, ακολούθως θλίψη - και γενικώς προκαλεί. Πρόκειται για τη θέση «Αναπληρωτή καθηγητή με γνωστικό αντικείμενο: Κλασική Φιλολογία με έμφαση στην Αρχαϊκή και Κλασική Φιλοσοφία: Μεταφυσική, Οντολογία, Γνωσιολογία». Ως μέλος της φιλοσοφικής κοινότητας, χαιρετίζω το γεγονός ότι το υπουργείο Άμυνας, έχοντας καλύψει όλες τις τρέχουσες ανάγκες του σε στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, επενδύει στη φιλοσοφική κατάρτιση των ευελπίδων. Αναμένουμε λοιπόν με ανυπομονησία και την ένταξη του μαθήματος της Φιλοσοφίας στο πρόγραμμα σπουδών της Σχολής, από το οποίο τώρα απουσιάζει εντελώς. Έως τότε, ας μας επιτραπούν κάποιες παρατηρήσεις: 1. Η προκήρυξη της θέσης δηλώνει βαθύτατη επιστημονική ανεπάρκεια. Η Φιλοσοφία δεν είναι κλάδος της Φιλολογίας και συνεπώς δεν υφίσταται «Φιλολογία με έμφαση στη Φιλοσοφία». Ούτε η Οντολογία ήταν κατά την αρχαιότητα κάτι διαφορετικό από τη Μεταφυσική, ώστε οι δύο κλάδοι να συνδέονται παρατακτικά. 2. Αν το αντικείμενο προσδιορίστηκε αυτοπροσώπως από το πρόσωπο για το οποίο προορίζεται η θέση, η ανωτέρω διατύπωση αποδεικνύει αυτόχρημα την ανικανότητα του εν λόγω κυρίου - ή, μάλλον, της κυρίας με τη μακρά παρουσία στους διαδρόμους του υπουργείου Άμυνας, το όνομα της οποίας συζητείται ήδη ως επικρατέστερο. 3. Η προκήρυξη φέρει την υπογραφή του υφυπουργού Άμυνας I. Λαμπρόπουλου, αλλά δεν είναι σαφές αν υποκινήθηκε από αυτόν ή από τον απελθόντα υπουργό Δ. Αβραμόπουλο. Το βέβαιο είναι ότι η ελληνική φιλοσοφική κοινότητα παρακολουθεί τα τεκταινόμενα με απορία και ενδιαφέρον. Θα ήταν πάντως σκόπιμο ο νέος υπουργός Άμυνας να αποφύγει τη σύνδεση της έναρξης της θητείας του με ένα μικρό αλλά όχι αμελητέο σκάνδαλο. 4. Σε κάθε περίπτωση, οι αρμόδιοι εύκολα μπορούν να διασκεδάσουν τις υποψίες. Η πλήρωση της θέσης θα αποφασιστεί από σώμα εκλεκτόρων πανεπιστημιακών που δεν θα ανήκουν στη Σχολή Ευελπίδων. Η συγκρότηση αυτού του σώματος θα δείξει αν υπάρχουν προειλημμένες αποφάσεις. Στο επιστημονικό πεδίο της αρχαίας Φιλοσοφίας δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια (εντός και εκτός Ελλάδας) ικανός αριθμός πανεπιστημιακών ερευνητών με πολύ σημαντικό έργο, απήχηση και γενική αναγνώριση. Όλοι γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί. Θα τους ζητηθεί, λοιπόν, να μετάσχουν στο εκλεκτορικό σώμα ή θα επιστρατευθούν οι συνήθεις πρόθυμες μετριότητες; (ΝΕΑ 20/11/2014 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΑΝΑΣΑΣ) _________________ * Ο Παναγιώτης Θανασάς είναι αναπληρωτής καθηγητής Φιλοσοφίας στο ΑΠΘ __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

«Τα δικά μας παιδιά»...

Αν και τα ΑΕΙ δεν έχουν προκηρύξει από το 2011 νέες θέσεις μελών ΔΕΠ, δεν συμβαίνει το ίδιο με τη Σχολή Ευελπίδων. Ο υφυπουργός Άμυνας Ι. Λαμπρόπουλος ενέκρινε πρόσφατα την κάλυψη 18(!) θέσεων. Μία από αυτές είναι στη... βαθμίδα του καθηγητή ή του αναπληρωτή καθηγητή και στο γνωστικό αντικείμενο «Διοικητικό και Συγκριτικό Δημόσιο Δίκαιο». Επειδή σε καμία Νομική Σχολή δεν συναντάται αυτό το αντικείμενο, μου κίνησε την περιέργεια. Και τι ανακάλυψα, νομίζετε; Ο υποψήφιος, ο οποίος είναι ήδη επίκουρος καθηγητής στη Σχολή σε συγγενές αντικείμενο, επιλέχθηκε από τους ίδιους εξωτερικούς εκλέκτορες δύο φορές, η πρώτη εκλογή του έχει ήδη ακυρωθεί δικαστικά, ενώ η δεύτερη εκκρεμοδικεί. Το σημαντικότερο, πλησιάζει τα 50, είναι συγγενής, συνονόματος και συνεπώνυμος υψηλόβαθμου στελέχους της Νέας Δημοκρατίας και έχει χρηματίσει συνεργάτης των Πρ. Παυλόπουλου, Ολγας Κεφαλογιάννη, Ευρ. Στυλιανίδη και άλλων. «Τα δικά μας παιδιά» δηλαδή. (ΒΗΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 07/09/2014 – Σ.Λ.)

Περισσότερα »

Δεν πέρασε η εκτρωματική εκλογή στη Σχολή Ευελπίδων

Πανηγυρικά αποδεκτή η ένσταση εναντίον καθηγητού Ιστορίας του «κλίματος» Ρεπούση Πανηγυρικά δεκτή έγινε από την αρμόδια πενταμελή επιτροπή η ένσταση που είχε υποβληθεί κατά της εκλογής καθηγητού Ιστορίας στη Σχολή Ευελπίδων. Στο ζήτημα αυτό... η «δημοκρατία» έχει αναφερθεί κατ’ επανάληψη, τονίζονται τις απαράδεκτες επιλογές των μελών του εκλεκτορικού σώματος. Θαυμαστές των Σκοπιανών και θιασώτες της λογικής της κυρίας Ρεπούση είχαν κληθεί από την ακαδημαϊκή συνέλευση της σχολής να εκλέξουν αυτόν που θα δίδασκε τους αυριανούς αξιωματικούς του Ελληνικού Στρατού «Στρατιωτική Ιστορία με έμφαση στη Διδακτική Στρατιωτικών Επιχειρήσεων»! Όμως, πέρα από τα «τυπικά» προσόντα των εκλεκτόρων η διαδικασία έβριθε παρατυπιών και παραλείψεων, εξαιτίας των οποίων προκλήθηκε η ένσταση. Υπενθυμίζεται δε ότι χρειάσθηκε ακόμη και η παρέμβαση του εισαγγελέα του Στρατοδικείου Αθηνών, προκειμένου να αποτραπεί η συγκάλυψη βασικών πληροφοριών υπό το πρόσχημα της προστασίας «ευαίσθητων» προσωπικών δεδομένων. Αυτή η κατάσταση στιγματίσθηκε από την πλειοψηφία της πενταμελούς επιτροπής, που έκανε δεκτή την ένσταση παρά τις προσπάθειες του μειοψηφήσαντος κοσμήτορα της σχολής Ανδρέα Δημητρίου, ο οποίος και πρέπει να ελεγχθεί ως κύριος υπεύθυνος των παρατυπιών. Χαρακτηριστικό είναι ότι εντολή για απόλυτη τήρηση της νομιμότητας στα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα έδωσε ο υφυπουργός Εθνικής Αμύνης Γιάννης Λαμπρόπουλος, προσυπογράφοντας την απόφαση της επιτροπής. Τόνισε συγκεκριμένα ότι πρέπει να «εκδηλωθούν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την πλήρη εφαρμογή των προβλέψεων» του νόμου, «ώστε να αποφεύγονται τυπικές ακυρότητες και επακόλουθες καθυστερήσεις». Στην προκειμένη περίπτωση, πέρα από τις παρατυπίες που αφορούν την αρχική συγκρότηση του εκλεκτορικού σώματος, διαπιστώνονται και σοβαρές ελλείψεις αναφορικά με το επιστημονικό έργο του εκλεγέντος, αφού οι αναφορές σε αυτό από την εισηγητική επιτροπή είναι αριθμητικές «χωρίς να το αναλύει και να το αξιολογεί». Επίσης «συμπεριέλαβε κατά τρόπο γενικό και αόριστο στην κρίση της τέσσερα υπό έκδοση βιβλία του κ. Καστάνη και όχι δημοσιευθέντα, παρά το γεγονός ότι στην προκήρυξη υπήρχε ρητή πρόβλεψη περί υποβαλλομένων πρωτοτύπων επιστημονικών δημοσιευμάτων και εργασιών». Σε άλλο σημείο δε επισημαίνεται ότι «τεκμαίρεται η έλλειψη -μεταξύ άλλων- του τυπικού και ουσιαστικού προσόντος, εκ των διατάξεων του ν. 3187/2003, επί της εμφατικής προϋπόθεσης ύπαρξης διεθνούς έργου και παρουσίας του υποψηφίου, για εκλογή και κάλυψη θέσης ΔΕΠ» (Διδακτικού Επιστημονικού Προσωπικού). Το ερώτημα είναι τι θα γίνει τώρα. Διότι ανακύπτουν δύο ζητήματα που δεν καλύπτονται από την απόφαση της πενταμελούς επιτροπής. Το πρώτο, πώς και με ποια διαδικασία θα πρέπει να ελεγχθεί ο κοσμήτορας της ΣΣΕ, με ευθύνη του οποίου η διαδικασία εκλογής έγινε κατά τον παράτυπο και παράνομο τρόπο που περιγράφεται στην απόφαση αποδοχής της ενστάσεως. Το δεύτερο αφορά τον καθηγητή η εκλογή του οποίου ακυρώθηκε. Διότι, παρ’ όλα ταύτα, το ίδιο πρόσωπο θα συνεχίσει να διδάσκει Ιστορία στη ΣΣΕ υπό την ιδιότητα του μονίμου μέλους του ΔΕΠ την οποία κατέχει. Και τούτο παρά την κρίση της επιτροπής που ρητά αναφέρει ότι του ελλείπει μια προϋπόθεση, την οποία «εμφατικά» επιβάλλει ο νόμος. Είναι προφανές ότι η Σχολή Ευελπίδων χρειάζεται πλήρη αναμόρφωση σε ότι αφορά την ακαδημαϊκή εκπαίδευση που παρέχει στους εκκολαπτόμενους αξιωματικούς. Η εφαρμογή της νομιμότητας απαιτεί πολλά βήματα Με πρώτο την έγκριση του νέου Οργανισμού της σχολής, τον οποίο, ούτως ή άλλως, απαιτεί ο νόμος. Μάλιστα, απαιτούσε να έχει γίνει από το 2003... (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 01/09/2014 – ΕΥΘΥΜΙΟΣ Π. ΠΕΤΡΟΥ - e.p.petrou@gmail.com) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ: 1) Οι Στρατιωτικές Σχολές, η επιλογή των καθηγητών και η παρακμή 2) ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΑΠΟ «ΡΕΠΟΥΣΗΔΕΣ» 3) Στρατιωτικές Σχολές με «άσφαιρους» καθηγητές

Περισσότερα »

Οι Στρατιωτικές Σχολές, η επιλογή των καθηγητών και η παρακμή

ΠΕΡΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ Από τα πρώτα πράγματα που διδάσκεται ένας υποψήφιος αξιωματικός είναι η υπευθυνότητα. Η αρετή του να αναλαμβάνει τις ευθύνες του κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Γι' αυτό και όσοι εισάγονται στις στρατιωτικές σχολές μαθαίνουν από την πρώτη στιγμή να... μη δικαιολογούνται. Η δικαιολογία θεωρείται τρόπος αποσείσεως της ευθύνης. Αυτό είναι ένα μικρό δείγμα της διαφοράς του αξιωματικού από έναν άλλο πτυχιούχο. Στρατιωτικές αρετές όπως η υπευθυνότητα και η πειθαρχία δεν διδάσκονται στα πανεπιστήμια. Ούτε αποτελούν προνομιακά πεδία για την ακαδημαϊκή κοινότητα. Γίνονται όμως τρόπος ζωής σε όσους φοιτούν στα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΣΕΙ). Κι αυτό δείχνει πολύ χαρακτηριστικά τις ιδιαίτερες απαιτήσεις που πρέπει να υπάρχουν για τους διδάσκοντες στα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Δεν μπορεί καθηγητές της «σχολής Ρεπούση» να γαλουχούν τους αυριανούς ηγήτορες του ένοπλου τμήματος του έθνους. Και δεν μπορεί ακαδημαϊκοί άνδρες που υποστηρίζουν ότι το Σύνταγμα των Ευελπίδων είναι το στρατιωτικό αντίστοιχο φοιτητικής λέσχης να μετέχουν στη διοίκηση μιας στρατιωτικής σχολής. Η σχολή πρέπει να διοικείται από τον διοικητή της και από το προϊστάμενο γενικό επιτελείο. Εκεί βρίσκονται οι ευθύνες, όχι σε ευκαιριακά μέλη ακαδημαϊκών συμβουλίων και εκλεκτορικών σωμάτων, τα οποία πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να στιγματίσουν με τις επιλογές τους τις Ένοπλες Δυνάμεις. Η περίπτωση της εκλογής καθηγητού Στρατιωτικής Ιστορίας στη Σχολή Ευελπίδων και αυτών που επελέγησαν για να τον εκλέξουν μας δείχνει χαρακτηριστικά πόσο πολύ πρέπει να ανησυχούμε. Αλλά περισσότερο από όλους θα πρέπει να ανησυχούν η διοίκηση της σχολής και η στρατιωτική ηγεσία, που έχουν διδαχθεί την υπευθυνότητα. Και πρέπει να την ασκήσουν. Πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους, εφόσον μάλιστα ο νόμος τούς δίνει αυτό το περιθώριο. Ψελλίσματα του τύπου «είναι ζήτημα των καθηγητών» αποτελούν φτηνές δικαιολογίες, ανάρμοστες για Έλληνες αξιωματικούς. Αν συμφωνούν με αυτές τις επιλογές, ας το δηλώσουν χωρίς να κρύβονται. Αλλά τότε, αν υπάρχουν ανώτατοι αξιωματικοί που είτε αποδέχονται τη «σχολή Ρεπούση» είτε δεν τολμούν να ορθώσουν ανάστημα, θα πρέπει να ανησυχήσουμε πολύ περισσότερό εμείς οι πολίτες αυτής της χώρας. Διότι κάτι τέτοιο θα ήταν ένδειξη παρακμής πολύ βαθύτερης από αυτή που φοβόμαστε. (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 01/06/2014 – ΕΥΘΥΜΙΟΣ Π. ΠΕΤΡΟΥ - e.p.petrou@gmail.com) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ: 1) ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΑΠΟ «ΡΕΠΟΥΣΗΔΕΣ» 2) Στρατιωτικές Σχολές με «άσφαιρους» καθηγητές

Περισσότερα »

ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΑΠΟ «ΡΕΠΟΥΣΗΔΕΣ»

ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΓΕΣ! Στις 27/3/2014 έλαβε χώρα κρίση για την εκλογή Καθηγητή Στρατιωτικής Ιστορίας της Σχολής Ευελπίδων. Είναι ενδιαφέρον να εξετάσουμε ορισμένα από τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της Ειδικής Εκλεκτορικής και της Αξιολογικής Επιτροπής, τα οποία όρισε ο... «διαχρονικός» Κοσμήτορας της ΣΣΕ, κ. Α. Δημητρίου (και η υπ' αυτού ελεγχομένη «Ακαδημαϊκή Συνέλευση»), για να αξιολογήσουν και να κρίνουν δύο υποψηφίους και να εκλέξουν αυτόν που θα διδάσκει Στρατιωτική Ιστορία στους αυριανούς Έλληνες Αξιωματικούς τις επόμενες δεκαετίες. Ιδού, λοιπόν, ποιοι είναι οι εν λόγω κύριοι: Αυτοί που διοργάνωσαν στο Πάντειο συνέδριο για τις «ΕΘΝΟΤΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ» στην Ελλάδα (Στ. Παπαγεωργίου, Τακτικό Μέλος και Πρόεδρος της Ειδικής Εκλεκτορικής Επιτροπής!) και δη για τους ΤΣΑΜΗΔΕΣ (μαζί με τον Δ. Χριστόπουλο και το «Κέντρο Μειονοτικών Ομάδων», βλ. Πρώτο Θέμα, 2/3/2008). Αυτοί που πρωτοστάτησαν στη δημόσια υπεράσπιση του βιβλίου της κυρίας Ρεπούση περί «συνωστισμού» στην προκυμαία της Σμύρνης (Στέφανος Παπαγεωργίου, Πέτρος Πιζάνιας, Χριστίνα Κουλούρη κλπ., βλ. http://indy.gr/analysis/ypografes-kata-tis-aposyrsis-toy-biblioy-tis-st-dimotikoy#documentContent). Αυτοί που αποδέχονται την προσωνυμία «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» για τα Σκόπια και αποδέχονται Διδακτορικές Διατριβές με τίτλο «Εθνοτικές Διενέξεις της Δημοκρατίας της Μακεδονίας» (βλ. Στ. Παπαγεωργίου, Πρώτο Θέμα, 5/4/2009, Χ. Κουλούρη, αγγλόγλωσσες ιστοσελίδες της). Αυτοί που τάχθηκαν δημοσίως και αναφανδόν υπέρ του ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΝ θεωρώντας ότι «είναι επιτυχία των δημοκρατικών δυνάμεων και, ταυτόχρονα, ήττα των πιο εθνικιστικών και πιο αντιδραστικών, και στις δύο πλευρές της Πράσινης Γραμμής, και στις δύο όχθες του Αιγαίου»: οι εκλέκτορες/αξιολογητές: Στ. Παπαγεωργίου, Ν. Θεοτοκάς, Κ. Κόμης, Χ. Κουλούρη, Κ. Αρώνη-Τσίχλη (βλ. «Διακήρυξη 270 Πανεπιστημιακών υπέρ του σχεδίου Ανάν», Τα Νέα, 9/4/2004, σ. Ν10, κωδικός άρθρου: Α17911Ν103 ID: 411039). Αυτοί που υπερασπίζονται την κυρία Ρεπούση, αποδομώντας ως ψευδοσύμβολα τον ΧΟΡΟ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ και το ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (Π. Πιζάνιας, αναπληρωματικό μέλος της Εκλεκτορικής Επιτροπής στην τελευταία κρίση και τακτικό μέλος σε προηγούμενες κρίσεις για τη θέση Καθηγητή Ιστορίας στη ΣΣΕ, βλ. «Το Ζάλογγο, το κρυφό σχολειό και η ακροδεξιά», Εφημερίδα των Συντακτών, 3/6/2013). Αυτοί που αποδομούν το εθνικό σύμβολο της 25ης Μαρτίου 1821 (Στ. Παπαγεωργίου, βλ. Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1700-2000, τ. 3ος: «Ο αγώνας της Ανεξαρτησίας και η ίδρυση του ελληνικού κράτους», σελ. 58-59, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2003). Αυτοί που θεωρούν ότι οι Κύπριοι δεν είναι Έλληνες, αλλά αναγκάσθηκαν να δηλώσουν Έλληνες το 1912 (Στ. Παπαγεωργίου, μαρτυρία αειμνήστου Ν. Σαρρή). Αυτοί που... στοχάζονται «Τι παιδεία θέλουμε;» σε συνέδρια με τους Αντώνη Λιάκο, Μαρία Ρεπούση κ.λπ. (Ν. Θεοτοκάς). Αυτοί που έχουν αναφανδόν ταχθεί υπέρ του Ιστορικού Αναθεωρητισμού (Ν. Θεοτοκάς, «Ξαναδιαβάζοντας την ιστορία για την επανάσταση του Εικοσιένα», βλ. http://panteion.academia.edu/NikosTheotokas). Αυτοί που θεωρούν την «τρισχιλιετή συνέχεια» του Ελληνικού Έθνους ένα «μεταφυσικό επινόημα», το έθνος μια ιδεολογική κατασκευή και την ιστορική ταυτότητα των Ελλήνων μια «επινόηση» των διανοουμένων του 1821 (Π. Πιζάνιας, Καθημερινή, 24/3/2002, 4/4/2004). Αυτοί που θεωρούν ότι η Ελληνική Επανάσταση δεν είναι απελευθερωτικός πόλεμος ή αγώνας της Ανεξαρτησίας «και δεν είναι "Παλιγγενεσία" ενός δήθεν προϋπάρχοντος έθνους, όπως υποστηρίζει η εθνοκεντρική δοξασία», ενώ θεωρούν τον Θ. Κολοκοτρώνη «σχισματικό αντιπατριώτη» και αξιολογούν θετικά την ήττα του από τον Μαυροκορδάτο στον ενδοεπαναστατικό Εμφύλιο (Πιζάνιας, Καθημερινή, 29/4/2007, και Εφημερίδα των Συντακτών, 3/6/2013). Αυτοί που αποδομούν τους «κοινούς τόπους που έχτισε ο Βλαχογιάννης» για τον «πατριδοφύλακα» Μακρυγιάννη και τις «αυθαίρετες μετασκευές, με πομπώδεις εκφράσεις», όπως «εθνική συνέχεια», «ελληνική ψυχή» κ.λπ. (Ν. Θεοτοκάς, Ο Βίος του στρατηγού Μακρυγιάννη, εκδόσεις Βιβλιόραμα, 2012: http://www.istoria.gr/index.php?mod=articles&action=disArcArt&issue=110&id=1428). Αυτοί που κατήγγειλαν διεθνώς την Ελλάδα ως συνένοχη της «σφαγής της Σρεμπρένιτσα» και υπέγραψαν τη «Διακήρυξη των 163», απαιτώντας να ζητήσει η Ελλάδα... συγγνώμη από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη για τη συμμετοχή «Ελλήνων παραστρατιωτικών» στη «σφαγή των Μουσουλμάνων» και γράφοντας τα εξής (Ελευθεροτυπία, 11 /7/2005): «...Σε αντίθεση με αυτούς, με τον υπόλοιπο κόσμο, σε αντίθεση με όλη την Ευρώπη, εδώ μας παραπληροφόρησαν και μας ενέταξαν άκριτα σε ένα κοινό ψυχολογικό μέτωπο με το εγκληματικό καθεστώς Μιλόσεβιτς. Με πρόσχημα την Ορθοδοξία, την πατροπαράδοτη ελληνοσερβική φιλία και τον δήθεν "αντιιμπεριαλισμό" και όχι μόνον αυτό. Έλληνες "εθελοντές" πολέμησαν στη Βοσνία με τον Κάρατζιτς και τον Μλάντιτς και ύψωσαν την ελληνική σημαία στη Σρεμπρένιτσα, την ώρα της μεγάλης σφαγής. Η Ελληνική Πολιτεία έχει συνεπώς την υποχρέωση και συγγνώμη να ζητήσει δημοσίως από τις οικογένειες των 8.000 σφαγιασθέντων και να απαιτήσει να λογοδοτήσουν όσοι Έλληνες "εθελοντές" συνέπραξαν στο μεγάλο έγκλημα... Το απαιτούμε». (Στέφανος Παπαγεωργίου, Πάντειο, από κοινού με τους Σία Αναγνωστοπούλου, Ανδρέα Ανδριανόπουλο, Γρηγόρη Βαλλιανάτο, Μανώλη Βασιλάκη, Παύλο Βοσκόπουλο ή, κατά δήλωσή του, Pavle Filipof/«ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ», Διονύση Γουσέτη/ κίνηση για Βλαχική «Μειονότητα», Νίκο Δήμου, Κώστα Ζέπο, Πέρσα Ζέρη, Αλέξη Ηρακλείδη, Σταύρο Θεοδωράκη, Νάσο Θεοδωρίδη/«Αντιμιλιταριστική - Αντιεθνικιστική Πρωτοβουλία», Ηλία Κανέλλη, Γκασμέντ Καπλάνι, Αννα Καραμάνου, Ζαν Κοέν, Κλιφ Κουκ, Πέτρο Κουναλάκη, Αντώνη Λιάκο, Θάνο Λίποβατς, Πάσχο Μανδραβέλη, Στέφανο Μάνο, Τάκη Μίχα, Ηρακλή Μήλλα, Μπερίν Μυισλή, Ρένα Μόλχο, Στρατή Μπαλάσκα, Νίκο Μπίστη, Νέναντ Μπογκντάνοβιτς, Γεώργιο Νακρατζά/ εκδότη του λεγομένου «Μακεδονικού Αλφαβήτου» «ABECEDAR», Σωτήρη Ντάλη, Αμπντουλαχίμ Ντεντέ, Άουντ Ούμιρ, Αποστόλη Κ. Παπαγεωργίου, Πάντειο, Μιχάλη Παπαγιαννάκη, Τέτα Παπαδοπούλου, Άλκη Ρήγο, Ιακώβ Σιμπή, Ριχάρδο Σωμερίτη, Μιχάλη Τρεμόπουλο, Ευκλείδη Τσακαλώτο, Θόδωρο Τσίκα, Χαμπή Κιατίπη, Λεωνίδα Χατζηπροδρομίδη (www.greekhelsinki.gr). Ειρήσθω εν παρόδω: Όλοι αυτοί οι εκλεκτόρες/αξιολογητές δεν είχαν καμία απολύτως συνάφεια προς το γνωστικό αντικείμενο της προς πλήρωση θέσης (Στρατιωτική Ιστορία)! Δυστυχώς, η κορυφή του ΓΕΣ φέρεται αμήχανη και περιδεής και αντιμετωπίζει έντρομη το ενδεχόμενο να ανατρέψει την απόφαση του πρωτοβάθμιου οργάνου, καίτοι αυτή ακριβώς την εξουσία της παρέχει ο νόμος! Η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή, διότι -πέραν της ενστάσεως που υπέβαλε ο απορριφθείς υποψήφιος εξαιτίας της κατάφωρης παραβάσεως μιας... εικοσαριάς τυπικών και ουσιωδών διατάξεων του νόμου (επ' αυτού θα επανέλθουμε)- υπάρχει και μία κρίσιμη εθνική διάσταση: Εγκρίνει το ΓΕΣ τον έλεγχο ενός κρίσιμου ιδεολογικού μηχανισμού του κράτους, όπως η Σχολή Ευελπίδων, και δη ο Τομέας Ιστορίας, από τη γνωστή, πανίσχυρη στα ΑΕΙ «σέχτα» των εθνομηδενιστών; Και αν η Στρατιωτική Ηγεσία δεν έχει άποψη για τις Στρατιωτικές Σχολές και έχει αυτοευνουχισθεί, ο ΥΕΘΑ, Δ. Αβραμόπουλος, τι λέει για όλα αυτά; (ΕΠΙΚΑΙΡΑ 22/05 - 28/05/2014 – ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ! ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Στρατιωτικές Σχολές με «άσφαιρους» καθηγητές

Περισσότερα »

Στρατιωτικές Σχολές με «άσφαιρους» καθηγητές

Μέγα θέμα με την επιλογή του προσωπικού και τις παρεκτροπές που σημειώνονται. Πρόσφατα διορίστηκε διδάσκων που κατέχει πτυχίο Κοινωνιολογίας και έκανε διατριβή για τη... μαρξιστική διαπραγμάτευση Πόσο στρατιωτικά είναι τα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα; Ποιοι αποφασίζουν ποιος θα διδάξει τι τους Ευέλπιδες, Δοκίμους και Ικάρους; Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δεν είναι ούτε απλές ούτε... αυτονόητες. Η στρατιωτική ηγεσία και το υπουργείο Εθνικής Αμύνης ελάχιστη δυνατότητα έχουν να παρεμβαίνουν στην επιλογή του διδακτικού προσωπικού. Κι όμως, οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι αυτές που γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα τι είδους παιδεία απαιτείται για τη διαμόρφωση ενός νέου αξιωματικού. Ποιοι, όμως, αποφασίζουν; Και πόση σχέση έχουν με το αντικείμενο; Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη εκλογή καθηγητού της Στρατιωτικής Ιστορίας για τη Σχολή Ευελπίδων. Αν και απαιτείται από τον νόμο το εκλεκτορικό σώμα να αποτελείται από πανεπιστημιακούς σχετικούς με το αντικείμενο, στα βιογραφικά των μελών του θα δούμε στοιχεία τουλάχιστον περίεργα. Το εμπόριο Μετείχε ένας καθηγητής της Ιστορικής και Θεωρητικής Κοινωνιολογίας με διδακτορική διατριβή με θέμα «Εμπορευματική επικοινωνία. Μελέτη της μαρξιστικής διαπραγμάτευσης της εμπορευματικής σχέσης». Άλλος διδάσκει Ιστορική Δημογραφία, άλλος έχει ως περιοχές ερεύνης τη θρησκεία τον εθνικισμό και τις σπουδές φύλων και σεξουαλικότητας. Άλλος διδάσκει Αλβανικό Πολιτισμό και Οθωμανική Ιστορία και άλλος Κινηματογράφο και Ιστορία! Παράλληλα υπάρχουν και σοβαρές διαδικαστικές παραλείψεις. Ο νόμος απαιτεί τα μέλη της Ειδικής Επταμελούς Επιτροπής που κάνει την εκλογή να επιλέγονται διά κληρώσεως από το Μητρώο Αξιολογητών του ιδρύματος, το οποίο πρέπει να είναι εγκαίρως δημοσιοποιημένο και ανηρτημένο στον ιστότοπο της σχολής. Τέτοιο μητρώο δεν ήταν ανηρτημένο μέχρι την ημέρα της εκλογής, ενώ σύμφωνα με την ένσταση που υποβλήθηκε ούτε κλήρωση έγινε. Τα μέλη της επιτροπής «επελέγησαν». Τα ανωτέρω είναι ελάχιστα ενδεικτικά στοιχεία, βάσει των οποίων έχει ασκηθεί ένσταση κατά της εκλογής. Αν προχωρήσουμε όμως περισσότερο, θα δούμε ότι κάποιος από τους εκλέκτορες είχε καταγγείλει την Ελλάδα για την -ουδέποτε αποδειχθείσα- συμμετοχή «εθελοντών» από τη χώρα μας στη σφαγή των μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα! Θα περίμενε κανείς ότι αυτά θα ήσαν αρκετά για τον διοικητή της σχολής ώστε να μην επικυρώσει την εκλογή, αφού από τον νόμο έχει αυτό το δικαίωμα. Ακόμη και αν δεν το ασκήσει όμως, ο νόμος προβλέπει σαφώς ότι η στρατιωτική ηγεσία πρέπει να έχει τον τελευταίο λόγο. Σε περίπτωση μη επικυρώσεως της εκλογής ή ενστάσεως, την τελική απόφαση λαμβάνει πενταμελής επιτροπή, τρία από τα μέλη της οποίας είναι στρατιωτικοί. Ειδικότερα, είναι ο α' υπαρχηγός του αντίστοιχου κλάδου και δύο ανώτατοι αξιωματικοί επιπέδου υποστρατήγου. Τα άλλα δύο μέλη είναι καθηγητές που ορίζονται από την ακαδημαϊκή συνέλευση της σχολής, αλλά ορίζεται σαφώς ότι εξαιρούνται εκείνοι που συμμετείχαν στο αρχικό όργανο. Είναι προφανές ότι ο νομοθέτης αναγνωρίζει ότι ο ρόλος των διδασκόντων στην επιλογή δεν πρέπει να είναι ο κυρίαρχος και για τον λόγο αυτό θεσμοθετεί την πλειοψηφία να έχουν οι στρατιωτικοί. Συνεπώς και την ευθύνη για την τελική απόφαση έχουν οι Ένοπλες Δυνάμεις. Τα ερωτήματα Από την άλλη πλευρά, εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για τις σκοπιμότητες που μπορεί να εξυπηρετούνται όταν οι επιλογές σχετικά με μαθήματα, όπως η Στρατιωτική Ιστορία, εξαρτώνται από πρόσωπα που δεν έχουν και πολλή σχέση με το συγκεκριμένο αντικείμενο. Να σημειωθεί δε ότι ο πλήρης τίτλος του μαθήματος είναι «Στρατιωτική Ιστορία με έμφαση στη διδακτική στρατιωτικών επιχειρήσεων». Δεν πρόκειται, δηλαδή, οι διδασκόμενοι να προετοιμασθούν για μια ακαδημαϊκή ιστορική έρευνα, αλλά πρέπει να διδαχθούν την ιστορία που απαιτείται να γνωρίζει ένας αξιωματικός προκειμένου να κατέχει κατά τρόπο ολοκληρωμένο τη στρατιωτική τέχνη. Χρειάζονται άμεσες αλλαγές Το ερώτημα του πώς έφθασαν τα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στις επιλογές αυτές πρέπει να απασχολήσει πολύ σοβαρά την ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμύνης. Διότι η συγκεκριμένη περίπτωση δείχνει πολύ χαρακτηριστικά ότι ο έλεγχος της στρατιωτικής παιδείας έχει ξεφύγει από τα αρμόδια χέρια. Και πρέπει να ανακτηθεί πριν να είναι πολύ αργά. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 12/05/2014 – ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΠΕΤΡΟΥ - ep.petrou@gmail.com) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Ένα αίτιο της αποτυχίας του Συστήματος του Μεταπολιτευτικού Καθεστώτος και της χρεοκοπίας της χώρας μας, είναι και η επιλογή καθηγητών Πανεπιστημίων σε σημαντικότατες θέσεις από τη θέση του Πρωθυπουργού, των Υπουργών, Διοικητών ΔΕΚΟ, μέχρι και στο τελευταίο σωματείο ή επιτροπή. Η απήχηση σε οποιοδήποτε απλό πολίτη που επικρατεί και απηχεί είναι ότι, όταν ένας καθηγητής Πανεπιστημίου τοποθετείται και... καταλαμβάνει οποιαδήποτε δημόσια διοικητική θέση, επιφέρει a priori εκ μέρους των πολιτών την επιδοκιμασία, προκαλεί το θαυμασμό, γιατί το δέλεαρ του τίτλου του «καθηγητού» φέρνει την απόλυτη παραδοχή της χαράς και της ικανοποίησης, δημιουργεί την αίσθηση της δεδομένης εξασφάλισης ότι ο καθηγητής με τις γνώσεις που διαθέτει θα επιτύχει στα καθήκοντα του νέου του πόστου και δίδει την αίσθηση της απόλυτης σιγουριάς, ότι τώρα θα λυθούν όλα τα προβλήματα, θα επιτευχθεί η πρόοδος, θα επέλθει τάξις, οργάνωση κλπ, κλπ και επέρχεται εφησυχασμός και εντύπωση όλων ότι τα πράγματα θα πάνε καλά και θα έχουμε θετικά αποτελέσματα! Όμως εδώ και -40- χρόνια διαπιστώνουμε το αντίθετο. Σχεδόν παντού μόνον αρνητικά αποτελέσματα αποκομίζουμε από τους Καθηγητές Πανεπιστημίου. Αν ρίξουμε μια ματιά στις Διοικήσεις των αμαρτωλών και χρεοκοπημένων ΔΕΚΟ και Ταμείων, όπου τοποθετήθηκαν ως Διοικητές, Καθηγητές Πανεπιστημίου, παρατηρούμε ότι μόνον αρνητικά αποτελέσματα και ζημιές μας άφησαν. Γενικά απ’ όπου πέρασαν καμία πρόοδο δεν σημείωσαν και σχεδόν τίποτε δεν κατάφεραν. Μπορεί οι άνθρωποι να έχουν γνώσεις τεράστιες, να είναι άριστοι στις αίθουσες διδασκαλίες, και στα κύρια καθήκοντά τους, αλλά δυστυχώς στην άσκηση καθηκόντων διοίκησης έχουν αδυναμίες και γι’ αυτό έχουν αποτύχει παταγωδώς! Μια ματιά στο παρελθόν της πολιτικής ιστορίας του ανίκανου και χρεοκοπημένου Μεταπολιτευτικού Καθεστώτος θα μας πείσει του λόγου το αληθές. Μόνον χρέη και αρνητικά αποτελέσματα μας κληροδότησαν. Ενδεικτικά αξίζει να αναφέρουμε μερικά ονόματα Καθηγητών Πανεπιστημίου που άσκησαν κυβερνητικά καθήκοντα για να γίνουμε πιο πειστικοί: 1) Ανδρέας Παπανδρέου (Πρωθυπουργός): Σκάνδαλο Κοσκωτά, Διόγκωση Δημόσιου τομέα, δανεισμός κρατικοποιήσεις, σκάνδαλα! κλπ. 2) Σημίτης Κ. (Πρωθυπουργός): Χρηματιστήριο, Ευρώ, Υπερτίμηση Ολυμπιακών αγώνων, Χρεοκοπία Ελλάδος, σκάνδαλα, κλπ! 3) Χριστοδουλάκης Υπουργός Οικονομικών του Σημίτη. 4) Βενιζέλος Ε. Υπουργός, Αντιπρόεδρος: Συντάκτης και εμπνευστής του Νόμου περί Ευθύνης Υπουργών, Σκάνδαλο λίστας Λαγκάρντ, κλπ! 5) Αλογοσκούφης (υπουργός) Ομόλογα, απογραφή κλπ! 6) Παυλόπουλος, ( Κάηκε η Αθήνα επί των ημερών του, όπως… η Ρώμη επί Νέρωνος) κλπ! ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αξίζει να θυμηθούμε επί θητείας του Κ. Καραμανλή του 1974 και τους καθηγητάδες: Ζολώτας, Αγγελόπουλος και Τσάτσος, οι οποίοι συνέστησαν σε άξεστους πρωθυπουργούς τον «δημιουργικό σοσιαλισμό», που τον μετέφεραν μεταπολιτευτικώς σε «ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό» και εν συνεχεία… χρεοκόπησαν την χώρα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Είναι λάθος να περιμένουμε εισηγήσεις και λύσεις σε επείγοντα, κρίσιμα, και σπουδαία προβλήματα από Καθηγητάδες! Δυστυχώς, τελούν εν συγχύσει μεταξύ θεωρίας και ουτοπίας… ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ: O Γερμανός Καγκελάριος ΟΤΤΟ ΜΠΙΣΜΑΡΚ είχε πει το εξής: «Δύο Καθηγητές αρκούν για να καταστρέψουν την Χώρα»! (CDEDALOS)

Περισσότερα »