Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας

Οι «ξεχασμένοι» Ήρωες του Πολεμικού Ναυτικού!!!


Άρθρο του Παν. Σταμάτη
συγγραφέας και αξιωματικός ΠΝ

Πρόσφατα παραβρέθηκα σε κατάθεση στεφάνου στη προτομή του Μ. Ιατρίδη Πλοιάρχου ΠΝ και ανέτρεξε η μνήμη μου και σε άλλους ήρωες αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού που δεν τους απένειμε η πατρίδα ευγνωμονούσα τον καταληκτικό βαθμό που τους άξιζε (Αντιναυάρχου-Υποναυάρχου) και τις ανάλογες ηθικές αμοιβές.

Η σειρά που έχει επιλεγεί για να θυμηθούμε τις ηρωικές πράξεις των, είναι τυχαία καθώς δεν ήταν κάποιος λιγότερος ή περισσότερος ήρωας από τους άλλους...



Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου:

Δικαιώθηκε η οικογένεια του Υπολοχαγού Χαραλάμπους. Έσωσε με τον θάνατο του 4 Εθνοφρουρούς (ΒΙΝΤΕΟ)


Εννιά χρόνια μετά τη θυσία του, δικαιώθηκε η οικογένεια του υπολοχαγού Χαράλαμπου Χαραλάμπους που έχασε τη ζωή του μετά από έκρηξη οπλοβομβδίδας σε φυλάκιο της Εθνικής Φρουράς.

Η εκδίκαση της αγωγής που κατατέθηκε από την μητέρα και την αδερφή του υπολοχαγού ξεκίνησε το 2015 ενώπιον του Δικαστηρίου Λευκωσίας το οποίο χθες ανακοινώνοντας την απόφαση του ανακοίνωσε πως αποδέχεται την εκδοχή της οικογένειας πως η οπλοβομβίδα ήταν ελλαττωματική και επικίνδυνη και επιδίκασε αποζημιώσεις ύψους 105 χιλιάδων ευρώ.

Το χρονικό

Στις 5 Νοεμβρίου 2009, με μελανά χρώματα γράφεται στην ιστορία της Εθνικής Φρουράς η τραγωδία που εκτυλίχθηκε σε φυλάκιο της γραμμής αντιπαράταξης στη Λευκωσία, όπου μετά από έκρηξη οπλοβομβίδας έπεσε νεκρός ο υπολοχαγός Χαράλαμπος Χαραλάμπους, 29 ετών, ο οποίος μάλιστα με τη θυσία του έσωσε άλλα τρία νεαρά παιδιά. Ήταν 10 και 50 το πρωί.

Κατά την διαδικασία καταμέτρησης πολεμικού υλικού ακούστηκε μια εκκωφαντική έκρηξη στο χώρο των πυρομαχικών του φυλακίου.

Σε κάποια στιγμή ο υπολοχαγός πήρε μια οπλοβομβίδα και άρχισε να την επεξεργάζεται. Η οπλοβομβίδα που ήταν ελαττωματική εξερράγη με αποτέλεσμα να τον πλήξουν 2.500 ατσάλινα σφαιρίδια.

Λίγα μέτρα απόσταση από το σημείο της έκρηξης, βρίσκονταν ένας δόκιμος αξιωματικός και δυο στρατιώτες, που έντρομοι αντίκρισαν το ματωμένο σώμα του άτυχου υπολοχαγού.

Στο χώρο εκτυλίχθηκαν σκηνές αλλοφροσύνης ενώ έντρομοι στρατιώτες εξήλθαν από το φυλάκιο και να φωνάζουν ότι έγινε έκρηξη. Ο χώρος γέμισε πρόσωπα με φαιοπράσινη στολή πνιγμένα στον πόνο. Δεν πίστευαν στα μάτια τους ότι ο υπολοχαγός με τον οποίον έπιναν πριν λίγο καφέ, είχε σκοτωθεί εν ώρα καθήκοντος.

Κάλυψε με το σώμα του την οπλοβομβίδα και έσωσε 3 στρατιώτες...

Ο άτυχος υπολοχαγός, όταν αντελήφθη πως κάτι πήγε στραβά και θα προκαλείτο η έκρηξη, κάλυψε με το σώμα του την οπλοβομβίδα, ώστε να μην πληγούν από τα σφαιρίδια οι άλλοι 3 στρατιώτες. Την τοποθέτησε κοντά στο στήθος του ενώ τους διέταξε να εγκαταλείψουν τον χώρο. Και έτσι έγινε. Οι στρατιώτες πρόλαβαν να απομακρυνθούν και σε 5 δευτερόλεπτα η οπλοβομβίδα εξερράγη...

Ο δόκιμος γύρισε μετά από λίγα δευτερόλεπτα πίσω και βρήκε διαμελισμένο το Λοχαγό του σε μια λίμνη αίματος, πεσμένο μπρούμυτα. Είδε ότι ήταν νεκρός. Βγήκε ακολούθως έξω και με το κινητό του τηλεφώνησε στο Νοσοκομείο και στο ΓΕΕΦ.

Ελαττωματική οπλοβομβίδα και όχι «ανθρώπινο λάθος»

Λίγη ώρα μετά την τραγωδία, ο τότε Υπουργός Άμυνας Κώστας Παπακώστας, είχε δηλώσει ότι ο υπολοχαγός είχε σκοτωθεί από «ανθρώπινο λάθος».

Τελικά μετά από έρευνες διαπιστώθηκε ότι από ελαττωματική οπλοβομβίδα και όχι ανθρώπινο λάθος έχασε τη ζωή του ο 29χρονος.

Η έρευνα κατέδειξε πως όχι μόνο η συγκεκριμένη φονική οπλοβομβίδα αλλά και χιλιάδες άλλες του ίδιου τύπου, αλλοιώθηκαν στις αποθήκες της Εθνικής Φρουράς. Συγκεκριμένα είχε σπάσει πλαστικό περίβλημα το οποίο κρατούσε τον μηχανισμό πυροδότησης.

Μετά θάνατον δικαίωση για τον Υπολοχαγό Χαράλαμπο Χαραλάμπους:


(ΠΗΓΗ: reporter.com.cy - ΒΙΝΤΕΟ: sigmalive.com)


Σαν σήμερα (13-10-1904) η ημέρα μνήμης του Λοχαγού Ήρωα Παύλου Μελά (ΟΛΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 1973)


Ο Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904) ήταν Αξιωματικός Πυροβολικού του Ελληνικού Στρατού και πρωτεργάτης του Μακεδονικού αγώνα. Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά και γαμπρός του Στέφανου Δραγούμη.

Γεννήθηκε στη Μασσαλία της Νότιας Γαλλίας. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Βόρεια Ήπειρο. Μετά τη μετακίνηση της οικογένειας στην Αθήνα, σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων απ’ όπου αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού το 1891.

Φέροντας τύψεις για την έκβαση του πολέμου του 1897 συμμετείχε από τους πρώτους στο ιδρυθέν το 1900 Μακεδονικό κομιτάτο για την εμψύχωση του απογοητευμένου ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας και σε αντίδραση στη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Έτσι από τον Φεβρουάριο του 1904 ο Παύλος Μελάς έσπευσε με άλλους τρεις αξιωματικούς, τους Α. Κοντούλη, Α. Παπούλα και Γ. Κολοκοτρώνη, προς επιτόπια μελέτη της κατάστασης.

Αποτυγχάνοντας σε εκείνη την πρώτη προσπάθεια, επανήλθε τον Ιούλιο του ίδιου έτους οπότε και εισήλθε στη Μακεδονία ως ζωέμπορος με το όνομα “Πέτρος Δέδες”. Μετά 20ήμερη παραμονή συναντήθηκε με τον Λάμπρο Κορομηλά στη Θεσσαλονίκη ανταλλάσσοντας σκέψεις για ανάληψη επιχειρήσεων και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα.

Στις 18 Αυγούστου όταν όλα ήταν έτοιμα κατά το σχέδιο ο Παύλος Μελάς με το επιχειρησιακό όνομα Καπετάν Μίκης Ζέζας, επικεφαλής σώματος εκ 35 μόλις ανδρών, που το αποτελούσαν Μακεδόνες, Μανιάτες και Κρητικοί, ανέλαβε την αρχηγία του Μακεδονικού αγώνα ενάντια στους Βούλγαρους και εισήλθε ένοπλα στα Μακεδονικά εδάφη με την εντολή να ασκεί καθήκοντα αρχηγού και στις μικρότερες ομάδες που δρούσαν εν τω μεταξύ στη περιφέρειες Μοναστηρίου και Καστοριάς.

Πληροφορηθέντες οι Τούρκοι από διάφορους καταδότες περί της εισόδου και της δράσης του Παύλου Μελά έθεσαν προς καταδίωξή του πολυάριθμο τουρκικό απόσπασμα. Παρά τις συνεχείς διώξεις του Οθωμανικού στρατού ο Παύλος Μελάς άρχισε ν΄ αποδεκατίζει τις βουλγαρικές ομάδες με βάση τα χωριά Λιγκοβάνη και Λίχυβο.

Όμως στις 13 Οκτωβρίου 1904 βρισκόμενος στα Στάτιστα και προδομένος από την βουλγάρικη συμμορία του Μήτρου Βλάχου περικυκλώθηκε από Τουρκικό απόσπασμα 150 ανδρών. Μετά από δίωρη λυσσαλέα μάχη διέταξε αιφνίδια έξοδο τεθείς επικεφαλής των ανδρών του. Στην επιχείρηση αυτή τραυματίσθηκε θανάσιμα στην οσφυϊκή χώρα και πέθανε μετά από μισή ώρα στα χέρια του φίλου του, Γεώργιο Στρατινάκη. Η τελευταία του φράση πριν ξεψυχήσει ήταν: «Βούλγαρος να μη μείνει».


Γύρω από το σώμα του νεκρού Π. Μελά εκτυλίχθηκε μια διπλωματική επιχείρηση για την παραλαβή και ενταφιασμό του. Οι Έλληνες δεν ήθελαν να γίνει γνωστό στους Τούρκους ποιος ήταν ο νεκρός, και συγκεκριμένα ότι ήταν Έλληνας αξιωματικός, διότι αυτό θα δημιουργούσε διπλωματική κρίση. Αρχικά ο νεκρός θάφτηκε από τους χωρικούς έξω από τη Στάτιστα ενώ οι Τούρκοι δεν γνώριζαν την ταυτότητά του.

Αργότερα ο προεστός της Στάτιστας ονόματι Ντίνας απεσταλμένος της ελληνικής πλευράς (πιθανώς του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη ή του οπλαρχηγού Κύρου) επιχείρησε να ξεθάψει και να μεταφέρει αλλού τον νεκρό.

Στο μεταξύ όμως ο θάνατος του Μελά είχε μαθευτεί στην Αθήνα και η Τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα ειδοποίησε τις Τουρκικές Αρχές της Θεσσαλονίκης να βρουν το πτώμα ώστε να το χρησιμοποιήσουν ως απόδειξη της Ελληνικής επέμβασης σε Τουρκική επικράτεια.Έτσι, ενώ ο Ντίνας έκανε την εκταφή εμφανίστηκε Τουρκικός στρατός.

Τότε έκοψε βιαστικά το κεφάλι του νεκρού και έφυγε. Το κεφάλι τάφηκε μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ναού της Αγίας Παρασκευής στο χωριό Πισοδέρι ενώ οι Τούρκοι πήραν το ακέφαλο σώμα και το πήγαν στην Καστοριά για αναγνώριση.

Ο Γερμανός Καραβαγγέλης, που γνώριζε τα πάντα, κινητοποίησε τη νεολαία της Καστοριάς που περικύκλωσε το Διοικητήριο και απαιτούσε να τους δοθεί το σώμα “κάποιου Ζέζα” που ήταν Έλληνας.

Ο Μητροπολίτης, προειδοποιώντας ότι μπορεί να συμβούν ταραχές που θα έβλαπταν την ειρηνική συμβίωση Τούρκων και Ελλήνων κατάφερε να του δοθεί το σώμα το οποίο και τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Ταξιαρχών κοντά στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Καστοριάς.

Ο Παύλος Μελάς αποτέλεσε υπόδειγμα γενναιότητας και αυταπάρνησης για την απελευθέρωση της πατρίδας στην ελληνική ιστορία.

Μετά το θάνατο του η δράση των Ελληνικών δυνάμεων έγινε πιο έντονη, περιορίζοντας τη δράση των Βούλγαρων κομιτατζήδων, και επιτυγχάνοντας την ένωση Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας με την Ελλάδα.

Σήμερα, το όνομα του Παύλου Μελά φέρει προς τιμή του το χωριό Στάτιστα ενώ πλήθος προτομών του στολίζουν πλατείες πόλεων μεταξύ των οποίων στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Κοζάνη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Ο Παύλος Μελάς θεωρείται σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα, και πολλά προσωπικά του αντικείμενα εκτίθενται τώρα στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης και στο μουσείο Παύλος Μελάς στην Καστοριά.

Πληροφορίες από ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Επιστολή του Παύλου Μελά προς νεαρό Εύελπι


«Η ζωή είναι πόλεμος. Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η ΝΙΚΗ. Μη μιλάς, να σκέπτεσαι, ν’ αγαπάς, να μην πονάς. Ένας είναι ο σκοπός σου: ο ΠΟΛΕΜΟΣ. Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα Ελληνικά ιδανικά του ανθρωπισμού. Πολέμα για τη μεγάλη ΕΛΛΑΔΑ.
Άνδρες που περπατούν στη ζωή ευθυτενείς και με γαλήνη, μαθημένοι να πονούν χωρίς να υποφέρουν, να νικούν χωρίς να θριαμβολογούν, να νικώνται χωρίς να μοιρολογούν. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνδρες, θεμέλια γενεών. Αυτοί είναι οι Ευέλπιδες, οι αυριανοί ηγήτορες του Έθνους.
Νεαρέ Εύελπι μάθε και εξασκήσου να είσαι απλός, ολιγόλογος, συγκρατημένος, σεμνός. Λίγα λόγια, πολλά έργα. Ανθρωπιά μεγάλη, πειθαρχία, πείσμα, αντοχή. Όποιος σε κοιτά, τα μάτια να γεμίζουν παλικάρι. Περισσότερο να προσβάλλεσαι όταν σε κυριεύει ο πόνος. Μη θυμώνεις, χειρότερα είναι να κτυπήσεις, έστω και αν μόλις κρατιέσαι με έναν κόμπο στο λαιμό.
Να φύγεις είναι δειλία. Μόνος σου αποφάσισες να γίνεις Αξιωματικός. Απελπισία, ύστερα γελάς και από τη μία μέρα στην άλλη γίνεσαι άνδρας, δηλαδή μαθαίνεις να κρατάς μέσα σου τον πόνο και την απορία, έτσι, χωρίς να φαίνεται, αλλά να επιμένεις πάντα στο σκοπό σου, στα όνειρά σου…»

Αν προχωρήσω, ακολουθείστε με…
Αν υποχωρήσω, σκοτώστε με…
Αν σκοτωθώ, εκδικηθείτε με…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (ή Μίκης Ζέζας) Ανθ/λγός Πυροβολικού


ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ:



O Θάνατος του είναι ζωή στους κουρασμένους από τη μετριότητα του κόσμου. Ο Θάνατος του ανασταίνει τους κοιμισμένους, ταράζει τούς μαργωμένους, δυναμώνει τους αδύνατους, δροσίζει τους διψασμένους, ο θάνατος του Νέου, ο θάνατος του Ωραίου ο θάνατος του Αντρείου.......Ψυχή, ψυχή ωραία, γλυκιά πενταπάρθενη που ερωτεύτηκες το θάνατο δίδαξε μας, ω, μάθε μας να μη πονει και να μην καίει το αντίκρισμα της αγωνίας σου, ψυχή ωραία πενταπάρθενη. (Ιων Δραγούμης)

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (ΟΛΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 1973)


ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΥΠΟΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΑΡΠΑΖΕΙ ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΒΑΠΤΙΖΕΙ ΣΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΔΥΝΑΤΟ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΙΕΡΟ ΡΙΓΟΣ.

Τα ποικίλα γυρίσματα, με πλούσια πλάνα στην τότε Αθήνα και μάλιστα… στα μέρη που έλαβαν χώρα τα ιστορικά γεγονότα, και οι αλλεπάλληλες σφοδρές πολεμικές σκηνές και συγκρούσεις φρίκης, οδηγούν από λαχτάρα σε λαχτάρα, κάνουν το έργο άκρως συγκινητικό και συναρπαστικό.

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Λάκης Κομνηνός, Φαίδων Γεωργίτσης, Καίτη Παπανίκα, Λίλλη Παπαγιάννη, Ανδρέας Φιλιππίδης, Γιάννης Αργύρης.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Φίλιππος Φυλακτός

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 125’

Μια μοναδική στο είδος της ταινία μεγάλου μήκους, που δικαίως χαρακτηρίστηκε από ειδικούς ως η πλουσιότερη και αυθεντικότερη υπερπαραγωγή στον ελληνικό κινηματογράφο.

Φέρνει σε άμεση επαφή με τα ιστορικά εθνικά και πολεμικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στις αρχές του 20ου αιώνα με πρόσωπα επώνυμα και ανώνυμα που αγωνίστηκαν για τα μεγάλα ιδεώδη της Φυλής.

Το έργο που κρατά συνεχώς αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, οδηγεί σε πραγματική ψυχική μεταρσίωση και εθνική μέθη, θίγει ευαίσθητες χορδές της ελληνικής ψυχής και μάλιστα με την παρουσία και δράση του μεγάλου ήρωα του ιστορικού εκείνου έπους.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ:

Δεν σε λυπάμαι ρε Γιώργη!


Γράφει ο Υπτγος ε.α. Χρήστος Μπολώσης

Οι απόφοιτοι Αξιωματικοί της Σχολής Ευελπίδων Τάξεως 1971 (έτος αποφοιτήσεως), εκδίδουν ένα περιοδικό. Από το περιοδικό αυτό, αλίευσα τα παρακάτω συγκλονιστικό κείμενο, το οποίο έγραψε ο κ. Νίκος Γεωργόπουλος και το οποίο παραθέτω:

«Δεν σε λυπάμαι ρε Γιώργη!

Είναι βαρύ αυτό το απόγευμα κι ας είναι Ανάσταση. Την οθόνη του υπολογιστή μου στοιχειώνει η φωτογραφία σου, να με κοιτά κατάματα και να με ελέγχει. Κοιτάζω ένα παιδί 34 ετών τόσο σίγουρο για τον εαυτό του, τόσο σίγουρο για τις επιλογές του και ντρέπομαι.

Μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου κλαίω σα να σε ήξερα προσωπικά… δεν σε ήξερα. Ούτε εσύ με ήξερες, μα σαν επέλεξες επάγγελμα, την προστασία μου με είχες στο μυαλό σου κι ας μην με ήξερες προσωπικά. Κι αυτό απόψε με βαραίνει.

Δεν σε λυπάμαι ρε συ Γιώργη, σε θαυμάζω…

Την οικογένειά σου λυπάμαι, τα παιδιά και την γυναίκα σου, τον πατέρα, την μάνα και τα αδέλφια σου λυπάμαι μόνο. Τους λυπάμαι γιατί τους κλήρωσε βαρύ φορτίο, να αποχαιρετήσουν έναν ήρωα ζώντας σε μια πατρίδα αγνωμόνων! Την πατρίδα λυπάμαι που μετρά μείον έναν ήρωα. Λυπάμαι και το Αιγαίο που σε τύλιξε ενώ σε είχε ανάγκη να το προστατεύεις από ψηλά. Δεν σε λυπάμαι ρε συ Γιώργο. Στους ήρωες δεν ταιριάζει ο οίκτος, αξίζει ο σεβασμός, αξίζει το δέος! Αυτό αισθάνομαι για σένα. Δέος! Κι αν κλαίω μπροστά στην φωτογραφία σου, που στοιχειώνει τον υπολογιστή μου, είναι γιατί νιώθω ότι δε σου αξίζω. Ότι δε σου αξίζουμε. Όπως δεν αξίζουμε στον Άγγελο και στον Δημήτρη. Γι’ αυτό είναι τιμή μας που σας έχουμε, κι αυτή η τιμή είναι απόψε ασήκωτη…

Σε λίγο ο θάνατός σου θα παίξει στο δελτίο του ΣΚΑΙ και θα σε δούμε όλοι εμείς για τους οποίους πετούσες. Και βλέποντάς σε θα πούμε για «τους παλιότουρκους που σε σκότωσαν» και πως χάθηκες άδικα. Κι έπειτα, μιας και δε σε ξέραμε προσωπικά, θα την αράξουμε για να δούμε παθιασμένοι το project με το οποίο ο Τούρκος καναλάρχης στηρίζει τον πρόεδρο των γειτόνων μας και βλέποντας το αποχαυνωμένοι, θα γεμίσουμε τις τσέπες του με ευρώπουλα. Ευρώπουλα με τα οποία θα στηρίξει τον πρόεδρο για να παίζει στις πλάτες των συναδέλφων σου το λιοντάρι… Και δε θα τολμήσουμε να διανοηθούμε την σχέση του δικού μας καναπέ με το δικό σου Αιγαίο. Γιατί το Αιγαίο ρε συ Γιώργο είναι δικό σου, όχι δικό μας. Εμάς μας αρκεί ένας καναπές, δυο τρεις χασομέρηδες σε ένα σπίτι στην Τουρκία (!) και άλλοι πέντ’ έξι χασομέρηδες σε ένα νησί στο πουθενά, για να είμαστε ήρεμοι και ευτυχισμένοι κι ας γεμίζουμε με την ευτυχία μας ευρώπουλα στους φίλους αυτούς που έκαναν την ζωή σου δύσκολη…

Γι’ αυτό σου λέω, δεν σε λυπάμαι ρε συ Γιώργο.  Τον εαυτό μου λυπάμαι!

Λυπάμαι εμένα και όλους αυτούς σαν εμένα, που με την βλακεία και τον ωχαδελφισμό μας, δεν σε βοηθήσαμε την ώρα που εσύ μας προστάτευες, ούτε σου συμπαρασταθήκαμε έτσι για το «γαμώτο», και που με την αδιαφορία και τον ωχαδελφισμό μας, θα πληγώσουμε κι άλλο την οικογένειά σου, που από σήμερα απέκτησε ένα καρφί στην καρδιά…

Δεν σε λυπάμαι ρε συ Γιώργη. Τους ήρωες δεν τους λυπάσαι, τους θαυμάζεις, τους σέβεσαι, τους προσκυνάς. Μόνο τους ήρωες προσκυνάς, κανένα άλλο είδωλο.

Κι αν κλαίω απόψε, κι αν το απόγευμα είναι βαρύ παρά την Ανάσταση, είναι που η Ανάσταση ξεκίνησε για σένα, μα για μας δεν έχει ξημερώσει ακόμα, γιατί η Ανάσταση αδελφέ θέλει συνείδηση, θέλει αξιοπρέπεια, θέλει παλικαριά…Ποτέ κανένας αδιάφορος δεν αναστήθηκε, ποτέ κανένας ασυνείδητος δεν κατάλαβε το θαύμα. Εμάς λυπάμαι ρε συ Γιώργο, όχι εσένα. Εσύ τουλάχιστον συνάντησες το τέλος σου με το πάθος του Αθάνατου. Ενώ εμείς συναντάμε τις ζωές μας με την απάθεια του νεκρού.

Δεν σε λυπάμαι ρε συ Γιώργο, σε ντρέπομαι, σε ευγνωμονώ και σε ευχαριστώ!

Καλό ταξίδι άγνωστε αδελφέ κι εκεί που πετάς, γίνε προσευχή για όλους μας»

Ό,τι και να προσθέσεις σ’ αυτό το κείμενο, θα το χαλάσεις. Γι’ αυτό σκουπίζω ένα δάκρυ και περιορίζομαι σε ένα ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

Κελευστής του Πολεμικού Ναυτικού ακινητοποίησε διαρρήκτη στο Γαλάτσι


Τον παρέδωσε στην Ελληνική Αστυνομία

Ένας κελευστής του Πολεμικού Ναυτικού, με ειδικότητα «εσχαρέως», δηλ. μαγείρου, ακινητοποίησε ένα διαρρήκτη αυτοκινήτου στην περιοχή του Γαλατσίου και τον παρέδωσε στην Ελληνική Αστυνομία που έφτασε γρήγορα στην περιοχή μετά από σχετική κλήση από περίοικους!

Πρόκειται για τον 32χρονο κελευστή Γεώργιο Σπανουδάκη, ο οποίος είναι μέλος του πληρώματος του υδρογραφικού - ωκεανογραφικού πλοίου του Στόλου «ΠΥΘΕΑΣ» και ο οποίος υπηρετεί στις τάξεις του ΠΝ εδώ και 12 χρόνια από ηλικίας 20 ετών, ως Επαγγελματίας Οπλίτης (ΕΠΟΠ).

Προ διημέρου, το μεσημέρι, ο 32χρονος κελευστής βγήκε για βόλτα στην περιοχή του Γαλατσίου, όταν είδε κάποιους συμπολίτες να κυνηγούν ένα άτομο, το οποίο προηγουμένως είχε διαρρήξει το αυτοκίνητο του αστυνομικού συντάκτη της ΕΡΤ Γιώργου Γεραφέντη, ο οποίος με τη σειρά του καλούσε σε βοήθεια.

Ο κελευστής χωρίς δεύτερη σκέψη και αψηφώντας τον όποιο κίνδυνο ενείχε μία τέτοια ενέργεια, κυνήγησε και σταμάτησε τον δράστη, με τον οποίο έπεσαν κάτω μαζί και ακολούθως τον ακινητοποίησε. Μαζί δε με άλλους πολίτες τον κράτησαν μέχρι να έλθει η αστυνομία. Ο δράστης, ο οποίος ήταν αλλοδαπός, οδηγήθηκε στον εισαγγελέα, καθώς στην κατοχή του βρέθηκαν και πλαστά έγγραφα.

(parapolitika.gr - Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης)

Μνημόσυνο Υπέρ Ανάπαυσης του Ήρωα Εύελπι - Λοχία Σκαρλάτου Ρωσσέτη (ΦΩΤΟ)


Την Πέμπτη 07 Δεκεμβρίου 2017, πραγματοποιήθηκε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, μνημόσυνο υπέρ ανάπαυσης του Εύελπι - Λοχία Σκαρλάτου Ρωσσέτη.

Ο Εύελπις - Λοχίας Σκαρλάτος Ρωσσέτης, γιός Ταγματάρχη του Ελληνικού Στρατού, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1892 και φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (Αριθμός Μητρώου Ευέλπιδος: 253, Τάξη ΣΣΕ στην οποία ανήκε: 1914). Στους Α΄ Βαλκανικούς Πολέμους, η Σχολή Ευελπίδων διέκοψε τη λειτουργία της. Οι Σπουδαστές της επιστρατεύθηκαν και έλαβαν μέρος στον πόλεμο, με τους Ευέλπιδες της ΙΙας Τάξης να ονομάζονται – προάγονται σε Λοχίες. Ο Εύελπις - Λοχίας Σκαρλάτος Ρωσσέτης μετέβη στα πεδία μαχών του Μπιζανίου, όπου επέδειξε απαράμιλλο ηρωισμό και ανδρεία. Στις 5 Δεκεμβρίου 1912 έπεσε από πυρά Tούρκων κατά τις επιχειρήσεις στο Μπιζάνι.

Τιμώντας τη μνήμη του Εύελπι - Λοχία Σκαρλάτου Ρωσσέτη, η 8η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία (8η Μ/Π ΤΑΞ «VIII MΠ ΗΠΕΙΡΟΥ»), ανακαίνισε το Ιερό Παρεκκλήσι του Προφήτη Ηλία, πλησίον του χωριού Ελληνικόν, του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων του νομού Ιωαννίνων, όπου κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου έχασε τη ζωή του ηρωικά μαχόμενος ο Ήρωας.

Η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων από τούδε και στο εξής, θα παρίσταται στο Ετήσιο Μνημόσυνο που θα τελείται εκεί, με αντιπροσωπεία Ευελπίδων. Επιπρόσθετα, κατά την άδεια των Χριστουγέννων, οι Ευέλπιδες που κατάγονται από την περιοχή, θα αποτίουν φόρο τιμής.

Κάντε κλικ (χρησιμοποιείστε τα βελάκια του πληκτρολογίου για επόμενο ή προηγούμενο) στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:


(army.gr)


Νικόλαος Κοπάσης: «Έφυγε» ο θρύλος των Εφέδρων Αξιωματικών (ΒΙΝΤΕΟ)


Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Ένας ζωντανός θρύλος του θεσμού των Εφέδρων Αξιωματικών, ο τελευταίος επιζών της Μάχης της Κρήτης, ο Νικόλαος Κοπάσης, «έφυγε» για το μεγάλο Ταξίδι.

Ο Νικόλαος Κοπάσης, με τη συνολική παρουσία του και τη λαμπρή φυσιογνωμία του αποτελεί το λαμπρότερο παράδειγμα Έφεδρου Αξιωματικού. Μια σεβάσμια μορφή, με καθαρό βλέμμα και την ικανοποίηση πως στο κάλεσμα της Πατρίδας ήταν πάντα παρών, θα «αναφέρεται» πλέον στο Τάγμα των ουρανών, μαζί με τους συμπολεμιστές του...

Μια από τις τελευταίες του δημόσιες εμφανίσεις, ήταν τον περασμένο Ιούνιο, όταν και τιμήθηκε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο Στρατιωτικό Μουσείο Χρωμοναστηρίου στο Ρέθυμνο της Κρήτης, στο πλαίσιο του Έτους Εφέδρων και Εθνοφυλάκων.

Δείτε το βίντεο από την εκδήλωση του Ρεθύμνου:


Γεννημένος στις 27/11/1917 στην Ανώπολη Σφακίων, ο Νικόλαος Κοπάσης κατατάχθηκε τον Οκτώβριο του 1938 στο 14 Σύνταγμα Πεζικού και τον Απρίλιο του 1939 μετατέθηκε στον IX συνοριακό τομέα, ενώ την 23/03/1941 ονομάσθηκε έφεδρος Ανθ/γος Πεζικού.

Στις 20 Μάη του 1941 υπηρετούσε στο 5ο Ανεξάρτητο Τάγμα Πηγής Ρεθύμνης λαμβάνοντας μέρος στην επική Μάχη. Προήχθη επ’ ανδραγαθία στο πεδίο της Μάχης στο βαθμό του Λοχαγού και παρασημοφορήθηκε με το Χρυσόν Αριστείον Ανδρείας, τον Πολεμικόν Σταυρό Γ’ τάξεως δύο φορές, το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων και τα Μετάλλια εκστρατείας 1940 – 41 και Εθνικής Αντίστασης.

Τιμήθηκε επίσης με περγαμηνές, διπλώματα και πλακέτες από πολλούς άλλους φορείς όπως την V Μεραρχία Κρητών, τις Νομαρχίες Χανίων και Ρεθύμνης και πολλούς άλλους φορείς.

Σαν σήμερα (13-10-1904) η ημέρα μνήμης του Λοχαγού Ήρωα Παύλου Μελά (ΟΛΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 1973)


Ο Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904) ήταν Αξιωματικός Πυροβολικού του Ελληνικού Στρατού και πρωτεργάτης του Μακεδονικού αγώνα. Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά και γαμπρός του Στέφανου Δραγούμη.

Γεννήθηκε στη... Μασσαλία της Νότιας Γαλλίας. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Βόρεια Ήπειρο. Μετά τη μετακίνηση της οικογένειας στην Αθήνα, σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων απ’ όπου αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού το 1891.

Φέροντας τύψεις για την έκβαση του πολέμου του 1897 συμμετείχε από τους πρώτους στο ιδρυθέν το 1900 Μακεδονικό κομιτάτο για την εμψύχωση του απογοητευμένου ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας και σε αντίδραση στη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Έτσι από τον Φεβρουάριο του 1904 ο Παύλος Μελάς έσπευσε με άλλους τρεις αξιωματικούς, τους Α. Κοντούλη, Α. Παπούλα και Γ. Κολοκοτρώνη, προς επιτόπια μελέτη της κατάστασης.

Αποτυγχάνοντας σε εκείνη την πρώτη προσπάθεια, επανήλθε τον Ιούλιο του ίδιου έτους οπότε και εισήλθε στη Μακεδονία ως ζωέμπορος με το όνομα “Πέτρος Δέδες”. Μετά 20ήμερη παραμονή συναντήθηκε με τον Λάμπρο Κορομηλά στη Θεσσαλονίκη ανταλλάσσοντας σκέψεις για ανάληψη επιχειρήσεων και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα.

Στις 18 Αυγούστου όταν όλα ήταν έτοιμα κατά το σχέδιο ο Παύλος Μελάς με το επιχειρησιακό όνομα Καπετάν Μίκης Ζέζας, επικεφαλής σώματος εκ 35 μόλις ανδρών, που το αποτελούσαν Μακεδόνες, Μανιάτες και Κρητικοί, ανέλαβε την αρχηγία του Μακεδονικού αγώνα ενάντια στους Βούλγαρους και εισήλθε ένοπλα στα Μακεδονικά εδάφη με την εντολή να ασκεί καθήκοντα αρχηγού και στις μικρότερες ομάδες που δρούσαν εν τω μεταξύ στη περιφέρειες Μοναστηρίου και Καστοριάς.

Πληροφορηθέντες οι Τούρκοι από διάφορους καταδότες περί της εισόδου και της δράσης του Παύλου Μελά έθεσαν προς καταδίωξή του πολυάριθμο τουρκικό απόσπασμα. Παρά τις συνεχείς διώξεις του Οθωμανικού στρατού ο Παύλος Μελάς άρχισε ν΄ αποδεκατίζει τις βουλγαρικές ομάδες με βάση τα χωριά Λιγκοβάνη και Λίχυβο.

Όμως στις 13 Οκτωβρίου 1904 βρισκόμενος στα Στάτιστα και προδομένος από την βουλγάρικη συμμορία του Μήτρου Βλάχου περικυκλώθηκε από Τουρκικό απόσπασμα 150 ανδρών. Μετά από δίωρη λυσσαλέα μάχη διέταξε αιφνίδια έξοδο τεθείς επικεφαλής των ανδρών του. Στην επιχείρηση αυτή τραυματίσθηκε θανάσιμα στην οσφυϊκή χώρα και πέθανε μετά από μισή ώρα στα χέρια του φίλου του, Γεώργιο Στρατινάκη. Η τελευταία του φράση πριν ξεψυχήσει ήταν: «Βούλγαρος να μη μείνει».


Γύρω από το σώμα του νεκρού Π. Μελά εκτυλίχθηκε μια διπλωματική επιχείρηση για την παραλαβή και ενταφιασμό του. Οι Έλληνες δεν ήθελαν να γίνει γνωστό στους Τούρκους ποιος ήταν ο νεκρός, και συγκεκριμένα ότι ήταν Έλληνας αξιωματικός, διότι αυτό θα δημιουργούσε διπλωματική κρίση. Αρχικά ο νεκρός θάφτηκε από τους χωρικούς έξω από τη Στάτιστα ενώ οι Τούρκοι δεν γνώριζαν την ταυτότητά του.

Αργότερα ο προεστός της Στάτιστας ονόματι Ντίνας απεσταλμένος της ελληνικής πλευράς (πιθανώς του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη ή του οπλαρχηγού Κύρου) επιχείρησε να ξεθάψει και να μεταφέρει αλλού τον νεκρό.

Στο μεταξύ όμως ο θάνατος του Μελά είχε μαθευτεί στην Αθήνα και η Τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα ειδοποίησε τις Τουρκικές Αρχές της Θεσσαλονίκης να βρουν το πτώμα ώστε να το χρησιμοποιήσουν ως απόδειξη της Ελληνικής επέμβασης σε Τουρκική επικράτεια.Έτσι, ενώ ο Ντίνας έκανε την εκταφή εμφανίστηκε Τουρκικός στρατός.

Τότε έκοψε βιαστικά το κεφάλι του νεκρού και έφυγε. Το κεφάλι τάφηκε μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ναού της Αγίας Παρασκευής στο χωριό Πισοδέρι ενώ οι Τούρκοι πήραν το ακέφαλο σώμα και το πήγαν στην Καστοριά για αναγνώριση.

Ο Γερμανός Καραβαγγέλης, που γνώριζε τα πάντα, κινητοποίησε τη νεολαία της Καστοριάς που περικύκλωσε το Διοικητήριο και απαιτούσε να τους δοθεί το σώμα “κάποιου Ζέζα” που ήταν Έλληνας.

Ο Μητροπολίτης, προειδοποιώντας ότι μπορεί να συμβούν ταραχές που θα έβλαπταν την ειρηνική συμβίωση Τούρκων και Ελλήνων κατάφερε να του δοθεί το σώμα το οποίο και τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Ταξιαρχών κοντά στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Καστοριάς.

Ο Παύλος Μελάς αποτέλεσε υπόδειγμα γενναιότητας και αυταπάρνησης για την απελευθέρωση της πατρίδας στην ελληνική ιστορία.

Μετά το θάνατο του η δράση των Ελληνικών δυνάμεων έγινε πιο έντονη, περιορίζοντας τη δράση των Βούλγαρων κομιτατζήδων, και επιτυγχάνοντας την ένωση Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας με την Ελλάδα.

Σήμερα, το όνομα του Παύλου Μελά φέρει προς τιμή του το χωριό Στάτιστα ενώ πλήθος προτομών του στολίζουν πλατείες πόλεων μεταξύ των οποίων στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Κοζάνη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Ο Παύλος Μελάς θεωρείται σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα, και πολλά προσωπικά του αντικείμενα εκτίθενται τώρα στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης και στο μουσείο Παύλος Μελάς στην Καστοριά.

Πληροφορίες από ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Επιστολή του Παύλου Μελά προς νεαρό Εύελπι


«Η ζωή είναι πόλεμος. Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η ΝΙΚΗ. Μη μιλάς, να σκέπτεσαι, ν’ αγαπάς, να μην πονάς. Ένας είναι ο σκοπός σου: ο ΠΟΛΕΜΟΣ. Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα Ελληνικά ιδανικά του ανθρωπισμού. Πολέμα για τη μεγάλη ΕΛΛΑΔΑ.
Άνδρες που περπατούν στη ζωή ευθυτενείς και με γαλήνη, μαθημένοι να πονούν χωρίς να υποφέρουν, να νικούν χωρίς να θριαμβολογούν, να νικώνται χωρίς να μοιρολογούν. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνδρες, θεμέλια γενεών. Αυτοί είναι οι Ευέλπιδες, οι αυριανοί ηγήτορες του Έθνους.
Νεαρέ Εύελπι μάθε και εξασκήσου να είσαι απλός, ολιγόλογος, συγκρατημένος, σεμνός. Λίγα λόγια, πολλά έργα. Ανθρωπιά μεγάλη, πειθαρχία, πείσμα, αντοχή. Όποιος σε κοιτά, τα μάτια να γεμίζουν παλικάρι. Περισσότερο να προσβάλλεσαι όταν σε κυριεύει ο πόνος. Μη θυμώνεις, χειρότερα είναι να κτυπήσεις, έστω και αν μόλις κρατιέσαι με έναν κόμπο στο λαιμό.
Να φύγεις είναι δειλία. Μόνος σου αποφάσισες να γίνεις Αξιωματικός. Απελπισία, ύστερα γελάς και από τη μία μέρα στην άλλη γίνεσαι άνδρας, δηλαδή μαθαίνεις να κρατάς μέσα σου τον πόνο και την απορία, έτσι, χωρίς να φαίνεται, αλλά να επιμένεις πάντα στο σκοπό σου, στα όνειρά σου…»

Αν προχωρήσω, ακολουθείστε με…
Αν υποχωρήσω, σκοτώστε με…
Αν σκοτωθώ, εκδικηθείτε με…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (ή Μίκης Ζέζας) Ανθ/λγός Πυροβολικού


ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ:



O Θάνατος του είναι ζωή στους κουρασμένους από τη μετριότητα του κόσμου. Ο Θάνατος του ανασταίνει τους κοιμισμένους, ταράζει τούς μαργωμένους, δυναμώνει τους αδύνατους, δροσίζει τους διψασμένους, ο θάνατος του Νέου, ο θάνατος του Ωραίου ο θάνατος του Αντρείου.......Ψυχή, ψυχή ωραία, γλυκιά πενταπάρθενη που ερωτεύτηκες το θάνατο δίδαξε μας, ω, μάθε μας να μη πονει και να μην καίει το αντίκρισμα της αγωνίας σου, ψυχή ωραία πενταπάρθενη. (Ιων Δραγούμης)

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (ΟΛΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 1974)


ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΥΠΟΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΑΡΠΑΖΕΙ ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΒΑΠΤΙΖΕΙ ΣΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΔΥΝΑΤΟ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΙΕΡΟ ΡΙΓΟΣ.

Τα ποικίλα γυρίσματα, με πλούσια πλάνα στην τότε Αθήνα και μάλιστα… στα μέρη που έλαβαν χώρα τα ιστορικά γεγονότα, και οι αλλεπάλληλες σφοδρές πολεμικές σκηνές και συγκρούσεις φρίκης, οδηγούν από λαχτάρα σε λαχτάρα, κάνουν το έργο άκρως συγκινητικό και συναρπαστικό.

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Λάκης Κομνηνός, Φαίδων Γεωργίτσης, Καίτη Παπανίκα, Λίλλη Παπαγιάννη, Ανδρέας Φιλιππίδης, Γιάννης Αργύρης.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Φίλιππος Φυλακτός

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 125’

Μια μοναδική στο είδος της ταινία μεγάλου μήκους, που δικαίως χαρακτηρίστηκε από ειδικούς ως η πλουσιότερη και αυθεντικότερη υπερπαραγωγή στον ελληνικό κινηματογράφο.

Φέρνει σε άμεση επαφή με τα ιστορικά εθνικά και πολεμικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στις αρχές του 20ου αιώνα με πρόσωπα επώνυμα και ανώνυμα που αγωνίστηκαν για τα μεγάλα ιδεώδη της Φυλής.

Το έργο που κρατά συνεχώς αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, οδηγεί σε πραγματική ψυχική μεταρσίωση και εθνική μέθη, θίγει ευαίσθητες χορδές της ελληνικής ψυχής και μάλιστα με την παρουσία και δράση του μεγάλου ήρωα του ιστορικού εκείνου έπους.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ:

Το Ελληνικό κράτος δεν μεριμνά για τους πραγματικούς ήρωες του Έθνους (ΕΓΓΡΑΦΟ)


Ο Βουλευτής ΧΑ Παππάς Ηλία Χρήστος, κατέθεσε ερώτηση (Αρ. Πρωτ. 4/02-10-2017) προς τα Υπουργεία: Εθνικής Άμυνας-Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με θέμα: «Το Ελληνικό κράτος δεν μεριμνά για τους πραγματικούς ήρωες του Έθνους».

Ένας εκ των ηρώων της Μάχης που δόθηκε για την υπεράσπιση του Αεροδρομίου της Λευκωσίας, τον Ιούλιο του 1974 ήταν ο αείμνηστος Καταδρομέας Θωμάς Κρυούσης. Παρά τις ανεκτίμητες υπηρεσίες τις οποίες προσέφερε στο Έθνος κατά τη διάρκεια των μαχών που δόθηκαν στη Μεγαλόνησο και τα διαγνωσμένα προβλήματα υγείας τα οποία απέκτησε λόγω της συμμετοχής του στον Πόλεμο (σύνδρομο Βιετνάμ, κρίσεις επιληψίας) η πολιτεία του ενέκρινε μια πενιχρή σύνταξη. Το έτος 2016 (29 Μαρτίου), ο Θωμάς Κρυούσης απεβίωσε αλλά η χήρα του στην οποία έπρεπε να μεταβιβαστεί το συνταξιοδοτικά δικαίωμα όπως προβλέπεται εκ του νόμου, μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει το παραμικρό ποσό. Είναι σαφές ότι...

Διαβάστε τη σχετική ερώτηση:


«Πατέρα, δε μπορώ να τους εγκαταλείψω» - Ο ΗΡΩΑΣ Στρατιώτης ΠΖ Β. Ραχούτης στο «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ»


#17 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ#

"Δε μπορώ να τους εγκαταλείψω"

Αυτό έλεγε στον πατέρα του, τις τελευταίες του στιγμές ο Στρατιώτης ΠΖ, Βασίλης Ραχούτης στην τελευταία του τηλεφωνική επικοινωνία από το μοιραίο "Εξπρές ΣΑΜΙΝΑ".

Παλεύοντας μαζί με τους 19 συναδέλφους του, κόντρα στα μανιασμένα κύματα αρνήθηκε να εγκαταλείψει, προσπαθώντας να σώσει μωρά παιδιά και μανάδες απ'τον βέβαιο θάνατο.

Σαν χθες, συμπληρώθηκαν 17 ολόκληρα χρόνια από το τραγικό ναυάγιο που στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες ανθρώπους μεταξύ άλλων και στον ΗΡΩΑ Στρατιώτη του Πεζικού Βασίλη Ραχούτη...

Τα ερωτήματα παραμένουν ακόμα αναπάντητα, ενώ οι μνήμες του τραγικού συμβάντος μένουν άσβεστες στα μυαλά και τις ψυχές των οικογενειών των θυμάτων αλλά και όσων επέζησαν από την τραγωδία του "ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ"...

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Αποκαλυπτήρια μνημείου τριών πεσόντων ηρώων ΠΝ στην Κίναρο (ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ)


Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, συνοδευόμενος από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη ΠΝ, τον Αρχηγό ΓΕΝ Αντιναύαρχο Νικόλαο Τσούνη ΠΝ, τον Αρχηγό Στόλου Αντιναύαρχο Ιωάννη Παυλόπουλο ΠΝ και τον Διοικητή της ΑΣΔΕΝ Αντιστράτηγο Νικόλαο Μανωλάκο, παρέστη στα αποκαλυπτήρια του μνημείου των τριών πεσόντων ηρώων του Πολεμικού Ναυτικού στην Κίναρο.

Κάντε κλικ (χρησιμοποιείστε τα βελάκια του πληκτρολογίου για επόμενο ή προηγούμενο) στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:


BINTEO


(mod.mil.gr)

Εγκαίνια Αίθουσας «Υποπλοίαρχος Α. Τουλίτσης ΠΝ». Μεγαλείο ψυχής από τη χήρα ενός ΗΡΩΑ (ΦΩΤΟ)


Εγκαινιάστηκε η αίθουσα Η/Υ της ΣΝΔ. Δωρεά από τη σύζυγο του Υποπλοιάρχου που έχασε τη ζωή του με ελικόπτερο στην Κίναρο

Μία αίθουσα «εργαστήρι» ηλεκτρονικών υπολογιστών, που εγκαινιάστηκε την Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017, και ένας εξομοιωτής πτήσεως ελικοπτέρων η εγκατάσταση του οποίου θα ολοκληρωθεί στις εγκαταστάσεις της Σχολής Ελικοπτέρων Ναυτικού στο Κοτρώνι, αποτελούν την προσφορά μιας μεγάλης Κυρίας στη Μνήμη του νεκρού συζύγου της αξιωματικού του Πολεμικού μας Ναυτικού, ο οποίος έπεσε μαζί με άλλους δύο συναδέλφους του, κατά την εκτέλεση του καθήκοντος προς την Πατρίδα στη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής.

Πρόκειται για την Κυρία Άννα Μαχαίρα, σύζυγο του νεκρού κυβερνήτη του μοιραίου ελικοπτέρου AB-212ASW «ΠΝ-28» τότε Υποπλοιάρχου Αναστασίου Τουλίτση ΠΝ, με γενναιόδωρη προσφορά της οποίας εγκαινιάστηκε σήμερα στις εγκαταστάσεις της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ), η αίθουσα-εργαστήριο Η/Υ, με 24 υπολογιστές διασυνδεδεμένους μεταξύ τους, στη Μνήμη του συζύγου της, σε καθαρώς ναυτικό περιβάλλον και με απουσία της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ.

Και όπως σημείωσε και ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Νικόλαος Τσούνης ΠΝ η δωρεά αυτή της Κυρίας Μαχαίρα έχει και δεύτερο σκέλος, τον προαναφερθέντα εξομοιωτή πτήσεως, που θα εγκαινιαστεί στη ΣΕΝ ως το τέλος του 2017.

Ζωντανή απόδειξη του ότι οι ευεργέτες δεν έχουν χαθεί σε αυτόν τον τόπο, ακόμα και στην εποχή μας, κάτι που το ΠΝ το γνωρίζει ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ αιώνες τώρα.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε το πρωί της Πέμπτης 21 Σεπτεμβρίου 2017, πριν από την ορκωμοσία των νέων πρωτοετών μαθητών της Σχολής, παρουσία των Αρχηγών ΓΕΝ και Στόλου Αντιναυάρχων Ν.Τσούνη ΠΝ και Ιωάν.Παυλόπουλου ΠΝ, του διοικητή της ΣΕΘΑ Αντιναυάρχου Αλ.Διακόπουλου, του διοικητή της Σχολής Υποναυάρχου Γ.Πελεκανάκη ΠΝ, του συνόλου σχεδόν του Ανωτάτου Ναυτικού Συμβουλίου, καθώς και συγγενών του ήρωα νεκρού Αξιωματικού.

Μιλώντας στη διάρκεια της τελετής, ο Ναύαρχος Τσούνης, εμφανώς συγκινημένος, αναφέρθηκε στο μέγεθος της προσφοράς της Κυρίας Μαχαίρα, «η οποία μέσα στον πόνο της σκέφτηκε και επένδυσε στην εκπαίδευση των στελεχών του ΠΝ ώστε στο μέλλον να μην έχουμε παρόμοια περιστατικά», προσθέτοντας: «Η θυσία του Υποπλοιάρχου Τουλίτση αποτελεί παράδειγμα εκτέλεσης του καθήκοντος, ενώ η οικογένεια Τουλίτση αποτελεί παράδειγμα προσφοράς προς το κοινωνικό σύνολο».

«Όλα αυτά γίνονται στη Μνήμη του συζύγου μου ο οποίος ήταν πολύ καλός αξιωματικός και πιλότος», τόνισε με συγκίνηση και σεμνότητα η Κυρία Μαχαίρα, εξαίροντας την προσφορά του συζύγου, προσθέτοντας, συγκρατώντας με δυσκολία τη συγκίνησή της, ότι «τα χρήματα αυτά ανήκουν στο ΠΝ, όπως και ο σύζυγός μου. Εδώ θα είναι χρήσιμα».

Θυμίζουμε ότι ο Υποπλοίαρχος Αναστάσιος Τουλίτσης ήταν κυβερνήτης του μοιραίου ελικοπτέρου AB-212ASW «ΠΝ-28», με πλήρωμα τον επίσης υποπλοίαρχο Κωνσταντίνο Πανανά ως συγκυβερνήτη και αρχικελευστή Ελευθέριο Ευαγγέλου, που στις 11 Φεβρουαρίου 2016, είχε απονηωθεί από τη φρεγάτα «Νικηφόρος Φωκάς», συμμετέχοντας στην άσκηση του Στόλου «Αστραπή», όταν συνετρίβησαν στη βραχώδη κορυφή της νησίδος Κίναρος, με αποτέλεσμα να χάσουν και οι τρεις τους ακαριαίως τη ζωή τους από την πρόσκρουση.

Και οι τρεις τους με απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ έχουν λάβει μεταθανατίως τον καταληκτικό βαθμό του αντιναυάρχου οι δύο αξιωματικοί και του πλοιάρχου ο υπαξιωματικός.

Κάντε κλικ (χρησιμοποιείστε τα βελάκια του πληκτρολογίου για επόμενο ή προηγούμενο) στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:


(parapolitika.gr – Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης)

Ο ξεχασμένος ήρωας του 1974 Μανώλης Μπικάκης


Διέλυσε μόνος του μια ίλη τουρκικών αρμάτων και ένα τάγμα πεζικού

ΡΕ ΠΟΙΟΣ είν' τούτος; Μήπως του «Survivor»; Μήπως νεκρός της ΕΡΤ; Μήπως μεταγραφή αε­ροδρομίου; Μπα! Τίποτα απ’ όλα αυτά. Ήταν απλώς ένας Έλληνας καταδρομέας, που στις 22 Ιουλί­ου του 1974, στην Κύπρο, με ένα αντιαρματικό και οκτώ βλήμα­τα, ΜΟΝΟΣ του κατέστρεψε έξι (!) τουρκικά άρματα και άγνωστο αριθμό πεζών, που είχαν καλυ­φθεί σε κτίριο, χτυπώντας το με τα υπόλοιπα δύο βλήματα. Και τι έγι­νε; Σιγά το πράγμα. Είναι απλώς αυτό που λέμε ένας ΗΡΩΑΣ. Και λοιπόν; Δεν είναι καν η Ηριάννα.

Απολύθηκε από τον Στρατό, έφτιαξε οικογένεια, εργάστηκε ως οικοδόμος στα Χανιά. Ένας ήρωας με πηλοφόρι. Και το 1994 βρήκε τραγικό θάνατο σε τροχαίο... Αυ­τό ήταν όλο. Το όνομά του; Μα­νώλης Μπικάκης. Μήπως ο ευαίσθητος σε τέτοια θέματα κ. Καμ­μένος θα πρέπει να δει κάπως πιο προσεκτικά την περίπτωσή του; Κάτι έκανε κι αυτός... Κάθε λογής αντιστασιακοί του γλυκού νε­ρού, υποκλιθείτε στον ήρωα!

Χρήστος Μπολώσης
(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-22/07/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Οι ευθύνες του ... αέρα


Τα "Π" αποκαλύπτουν το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων του ΓΕΝ για το δυστύχημα με την πτώση τουελικοπτέρου στην Κίναρο.
Αποκλείονται κατ΄αρχάς η εκδοχή του ανθρώπινου λάθους από το πλήρωμα του μοιραίου Agusta Bell και η μηχανική βλάβη.

Απαντήσεις για τα αίτια που έσπρωξαν στον θάνατο τους δικούς τους ανθρώπους παίρνουν έναν και πλέον χρόνο μετά οι συγγενείς των τριών αξιωματικών οι οποίοι σκοτώθηκαν στην Κίναρο, τα ξημερώματα της 11ης Φεβρουαρίου του 2016. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες των "Παραπολιτικών", το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού παραδόθηκε κάτω από άκρα μυστικότητα στις οικογένειες των θυμάτων, καθώς χαρακτηρίστηκε "απόρρητο" και συνοδεύτηκε από την επισήμανση στους αποδέκτες να μην διαρρεύσει το περιεχόμενο του.

Στο έγγραφο που πήραν στα χέρια τους οι συγγενείς αποκλείεται κατ΄ αρχάς η εκδοχή του ανθρώπινου λάθους από το πλήρωμα του μοιραίου Agusta Bell και μπαίνει έτσι οριστικό τέλος στα σενάρια περί άστοχου χειρισμού. Παράλληλα όμως, αποκλείεται, σύμφωνα με τα συμπεράσματα των εμπειρογνωμόνων, και το ενδεχόμενο της μηχανικής βλάβης, αφού, όπως προέκυψε από την έρευνα, το ελικόπτερο είχε συντηρηθεί σωστά και ήταν σε καλή κατάσταση. Αντίθετα, γίνεται λόγος για ανωτέρα βία και επισημαίνεται ότι οι καιρικές συνθήκες έσπρωξαν στον θάνατο τους αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού Αναστάσιο Τουλίτση, Κωνσταντίνο Πανανά και Λευτέρη Ευαγγέλου.

Οι έρευνες της επιτροπής εμπειρογνωμόνων που έιχε αναλάβει να ρίξει φως στα αίτια της τραγωδίας ήταν χρονοβόρες, καθώς συνέλεξαν προσεκτικά όλα τα στοιχεία ώστε να καταλήξουν σε ασφαλή συμπεράσματα για το τι μεσολάβησε από την ώρα που το ελικόπτερο απονηώθηκε από την φρεγάτα "Νικηφόρος Φωκάς" στο πλαίσιο της άσκησης "Αστραπή" που βρισκόταν σε εξέλιξη τη μοιραία νύχτα, μέχρι που το στίγμα του χάθηκε από τα ραντάρ. Τελικά, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το ελικόπτερο δέχθηκε ριπή ανέμου και στη συνέχεια χτύπησε σε βράχο, με αποτέλεσμα να καταλήξει σε χαράδρα.

Όπως επί λέξει αναφέρεται στην παράγραφο β΄ του πορίσματος, το συμβάν αποδίδεται σε "ανωτέρα βία, συγκεκριμένα σε αιφνίδιο και απρόβλεπτο γεγονός ή ακολουθία γεγονότων, που δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστούν στο σύνολο τους, συμπεριλαμβανομένων και των απρόβλεπτων και έντονων ριπών ανέμου τοπικά στη νήσο Κίναρο".

Ο ριπαίος άνεμος, γνωστός στη γλώσσα των χειριστών ελικοπτέρων, χαρακτηρίζεται από ένταση που μεταβάλλεται απότομα και παροδικά, ενώ το καιρικό αυτό φαινόμενο συμβαίνει πολύ κοντά στο έδαφος και κυρίως σε παραλίες. 

Μιλώντας στα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ", ο Γιάννης Μαρακάκης, δικηγόρος των γονέων του Κωνσταντίνου Πανανά, εμφανίζεται επιφυλακτικός για τα συμπεράσματα των εμπειρογνωμόνων του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, τονίζοντας ότι θα διερευνηθούν περαιτέρω οι συνθήκες της τραγωδίας. 

"Το δυστύχημα αποδίδεται, με βάση το πόρισμα του ΓΕΝ, σε αστάθμητους παράγοντες και δη σε ανωτέρα βία. Η πραγματικότητα ωστόσο μπορεί να περιέχει και δεδομένα που δεν αποτυπώνονται στο εν λόγω πόρισμα και δεν περιορίζονται στις καιρικές συνθήκες, οι οποίες δεν ήταν ξαφνικές, αλλά ήταν ήδη γνωστές στο πλήρωμα από την αρχή της πτήσης. Σε κάθε περίπτωση, ο υποπλοίαρχος Πανανάς έπεσε εν ώρα καθήκοντος δίχως να τον βαραίνει η παραμικρή ευθύνη για το τραγικό αποτέλεσμα. Εξ ου και επιφυλασσόμαστε να διερευνήσουμε περαιτέρω τις ειδικές συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατο των τριών αξιωματικών", τονίζει ο κ. Μαρακάκης.

ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ. Την ίδια ώρα, οι χήρες των άτυχων αξιωματικών προσπαθούν να συνεχίσουν τη ζωή τους με όσο κουράγιο τους έχει απομείνει μετά την βίαιη απώλεια των δικών τους ανθρώπων. Σε κάθε οικογένεια έχουν προταθεί δύο θέσεις στο Δημόσιο ως ελάχιστη ανταπόδοση της Πολιτείας στην προσφορά των αδικοχαμένων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η σύζυγος του Λευτέρη Ευαγγέλου προτίμησε να κρατήσει τη θέση για την κόρη της, όταν ενηλικιωθεί, αφού εκείνη ήδη δουλεύει, ενώ η αδερφή του θα εργαστεί στο Πεντάγωνο. Στο Πολεμικό Μουσείο του Ναυπλίου θα προσληφθεί η χήρα του Κωνσταντίνου Πανανά, Μαριάννα Ζαφείρη. Δώδεκα ημέρες μετά το δυστύχημα, η Μαριάννα έφερε στον κόσμο το δεύτερο παιδί τους, που δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του, αλλά πήρε το όνομα του. Ο Κωνσταντίνος Πανανάς junior είναι σήμερα 15 μηνών και μεγαλώνει με την απεριόριστη αγάπη της οικογένειας της μητέρας του, του ιερέα παππού του και των θείων του, Γιάννη και Παναγιώτη Ζαφείρη.

Ανάλογες θέσεις στο Δημόσιο έχουν προταθεί και στην οικογένεια του κυβερνήτη Αναστάσιου Τουλίτση, που πάλεψε να σώσει το ελικόπτερο, αλλά, όπως προκύπτει και από το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων, ο άνεμος ήταν πιο δυνατός. Το ελικόπτερο πετούσε σε χαμηλό ύψος, κρυμμένο πίσω από τον βραχώδη όγκο της νησίδας, καθώς η άσκηση "Αστραπή" προέβλεπε ότι έπρεπε να είναι αόρατο από εχθρικά πλοία. Ο υποπλοίαρχος Αναστάσιος Τουλίτσης είχε στο ενεργητικό του 1.300 ώρες πτήσης, όπως και ο υποπλοίαρχος Κωνσταντίνος Πανανάς, με μεγάλη πείρα σε ανάλογες αποστολές. Νεότερος αλλά εξίσου ικανός ήταν καιο ανθυπασπιστής Λευτέρης Ευαγγέλου. 

Με προεδρικό διάταγμα που είχε υπογραφεί μετά το δυστύχημα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, είχε απονεμηθεί ο βαθμός του αντιναυάρχου στους υποπλοιάρχους Αναστάσιο Τουλίτση και Κωνσταντίνο Πανανά και ο βαθμός του πλοιάρχου στον ανθυπασπιστή Λευτέρη Ευαγγέλου, που έχασαν τη ζωή τους την ώρα του καθήκοντος.

Του ΑΘ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
(ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ-02/06/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Τελετές Μνήμης για τους τρείς πεσόντες αξιωματικούς του ΠΝ στη Κίναρο


Έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση του καθήκοντος στο δυστύχημα της 11ης Φεβρουαρίου 2016

Με τη στρατιωτική ηγεσία του Πολεμικού μας Ναυτικού παρούσα τελέστηκαν το Σάββατο 11 και την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου οι εκδηλώσεις Μνήμης που πραγματοποιήθηκαν προς τιμήν των τριών στελεχών του ΠΝ, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση του καθήκοντος στο δυστύχημα της 11ης Φεβρουαρίου 2016, όταν το ελικόπτερο ΑΒ-212ASW («ΠΝ-28»), του οποίου ήταν πλήρωμα, προσέκρουσε στη νήσο Κίναρο, στο πλαίσιο της διεξαγωγής της ασκήσεως του Στόλου με την επωνυμία «Αστραπή».

Πιο συγκεκριμένα, το Σάββατο, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Νικόλαος Τσούνης ΠΝ παρέστη στο μνημόσυνο του Πλοιάρχου (Ε) Ελευθερίου Ευαγγέλου ΠΝ, που τελέσθηκε στο Δήμο Ιλίου Αττικής, ενώ την Κυριακή, ο Αρχηγός παρέστη στο μνημόσυνο του Αντιναυάρχου Αναστασίου Τουλίτση ΠΝ, που τελέσθηκε στο Δήμο Μεταμορφώσεως Αττικής, καθώς και στην τελετή μετονομασίας της οδού Άρτας του Δήμου σε οδό «Υποπλοιάρχου Τάσου Τουλίτση ΠΝ», η οποία διοργανώθηκε από τον ομώνυμο Δήμο.

Τέλος, την Κυριακή, ο Αρχηγός Στόλου Αντιναύαρχος Ιωάννης Παυλόπουλος ΠΝ παρέστη στο μνημόσυνο του Αντιναυάρχου Κωνσταντίνου Πανανά ΠΝ, που τελέσθηκε στην Άρια Ναυπλίου. Θυμίζουμε ότι με ομόφωνη απόφαση (84/2016) του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Άργους – Μυκηνών της 23 Μαρτίου 2016 έχει αποφασιστεί να ανεγερθεί ανδριάντας προς τιμήν του Ήρωος, ενώ και η πλησιέστερη οδός θα μετονομαστεί σε οδό «Υποπλοιάρχου Κωνσταντίνου Πανανά ΠΝ».

(parapolitika.gr 13/02/2017 – Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης)

EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ 23 ΙΑΝ. 2010



ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ TWITTER

 
Copyright © 2016. ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΑΛΑΙΟ - All Rights Reserved
Template Created by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ Published by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ