Μία γέφυρα τύπου «Μπέλεϋ» τοποθέτησε η ΜΟΜΚΑ στο Φενεό Κορινθίας (ΦΩΤΟ)

του Λεωνίδα Σ. Μπλαβέρη

Μία στρατιωτική γέφυρα τύπου «Μπέλεϋ» παραδόθηκε σήμερα για χρήση από τον κόσμο στο δημοτικό διαμέρισμα του Φενεού Κορινθίας, για την αποκατάσταση της οδικής κυκλοφορίας στην περιοχή.

Η γέφυρα είναι ανοίγματος 30 μέτρων και αντικαθιστά άλλη, πολιτική, γέφυρα, η οποία κατέρρευσε λόγω των δυσμενών καιρικών φαινομένων που έπληξαν την περιοχή πριν από λίγο καιρό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, όπως έγινε γνωστό από το ΓΕΕΘΑ, «Η τοποθέτηση της είχε εγκριθεί από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το συντονισμό είχε η Μονάδα Μελετών και Κατασκευών (ΜΟΜΚΑ) του ΓΕΕΘΑ». Αυτό βεβαίως που δεν επισημαίνεται στην ανακοίνωση και το προσθέτουμε εμείς όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, η γέφυρα ως υλικό ανήκει στο Μηχανικό του Στρατού Ξηράς, ενώ και η τοποθέτησή της πραγματοποιήθηκε από το έμπειρο προσωπικό του «γειτονικού» 747 Ειδικού Τάγματος Μηχανικού (747 ΕΤΜΧ) επίσης του ΣΞ, που – ως γνωστόν – εδρεύει στο Λουτράκι Κορινθίας.

Με την ευκαιρία αξίζει να σημειωθεί ότι ο Στρατός (οι Ένοπλες Δυνάμεις γενικότερα, για να μη στεναχωρηθούν κάποιοι) αυτή τη στιγμή έχει δώσει και το προσωπικό του έχει τοποθετήσει, τρεις συνολικώς στρατιωτικές γέφυρες τύπου «Μπέλεϋ» (δύο στα Χανιά και μία – η σημερινή – στην Κόρινθο) για αποκατάσταση ισάριθμων γεφυρών που είχαν καταστραφεί από σφοδρά φυσικά φαινόμενα που έπληξαν τις περιοχές τους, και κανείς δεν γνωρίζει πότε θα… επιστραφεί αυτό το στρατιωτικό υλικό καθώς κανείς δεν γνωρίζει πότε θα κατασκευαστούν κανονικές γέφυρες από τις τοπικές περιφέρειες, ενώ έχει ετοιμότητα παραχωρήσεως και άλλων δύο για παρόμοιες καταστροφές στο Ρέθυμνο, όπως είχε – τότε – δηλώσει και ο ίδιος ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης Ευάγγελος Αποστολάκης.

«Λεπτομέρειες» ασφαλώς που ο κόσμος δεν γνωρίζει αθροιστικώς, αλλά καλό είναι να του υπενθυμίζονται για να κατανοήσει καλύτερο και το μέγεθος των «παράπλευρων συνεισφορών» των ΕΔ, του ΣΞ στη συγκεκριμένη περίπτωση, στον Ελληνικό λαό και στις τοπικές κοινωνίες ιδιαιτέρως!

(ΠΗΓΗ: newpost.gr - Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης - ΦΩΤΟ: geetha.mil.gr)

Περισσότερα »

ΥΠΕΘΑ: Συνδρομή ΕΔ στην αποκατάσταση ζημιών από έντονα καιρικά φαινόμενα στη ν. Κρήτη

Την Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2019, οι Ένοπλες Δυνάμεις, και μετά εντολή του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Αποστολάκη, διέθεσαν προσωπικό και μέσα για την αποκατάσταση ζημιών που προκλήθηκαν από έντονα καιρικά φαινόμενα στη νήσο Κρήτη.

Ειδικότερα, μεταφέρονται στα Χανιά, με δρομολόγιο ακτοπλοϊκής συγκοινωνίας, δύο (2) συλλογές γεφυρών τύπου Belley με συνοδά οχήματα και τεχνικό προσωπικό, ενώ διατηρείται ετοιμότητα αποστολής δύο (2) επιπλέον συλλογών γεφυρών ομοίου τύπου.

Περισσότερα »

Κατασκευή μεταλλικής γέφυρας ΜΠΕΛΕΥ από 747 ΕΤΜΧ στον Άγιο Χαράλαμπο Ζακύνθου (6 ΦΩΤΟ)

Οι εργασίες για την τοποθέτηση της στρατιωτικής γέφυρας στον χείμαρρο του Αγίου Χαραλάμπη ξεκίνησαν εχθές (22/05) το μεσημέρι, λίγη ώρα μετά την άφιξη του κλιμάκιου του 747 Ειδικού Τάγματος Μηχανικού που έφτασε στη Ζάκυνθο λίγο μετά τις 12.00 με το πλοίο της γραμμής και με τα οχήματα του Στρατού να μεταφέρουν τα πρώτα υλικά.

Το στρατιωτικό κλιμάκιο αμέσως μετά την αποβίβασή του, κατευθύνθηκε από το λιμάνι προς το χώρο της μαρίνας όπου θα γίνει η κατασκευή της γέφυρας και οι εργασίες ξεκίνησαν άμεσα, για να ολοκληρωθούν, όπως προβλέπεται μέσα στις επόμενες 20 ημέρες.

Το κλιμάκιο που από χθες βρίσκεται στη Ζάκυνθο αποτελείται από 2 Αξιωματικούς και 14 Οπλίτες, ενώ τον συντονισμό έχει αναλάβει ο Λοχαγός Δημήτρης Μπόμπολας που θα επιβλέπει την πορεία των εργασιών.

Η νέα γέφυρα που θα έχει μήκος 39,6 μέτρα και πλάτος 6 μέτρα, θα λειτουργεί ως είσοδος από το Αργάσι προς την Πόλη και η εγκατάσταση της, ως ένα μέτρο αποσυμφόρησης της περιοχής, θα λύσει ουσιαστικά προβλήματα που παρουσιάζονται κάθε καλοκαίρι δυσκολεύοντας την καθημερινότητα ντόπιων και επισκεπτών.

Το έργο εκτελείται σύμφωνα με την προγραμματική σύμβαση που υπογράφηκε μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Λιμενικού Ταμείου Ζακύνθου.

Σε εξέλιξη βρίσκεται η υλοποίηση της Α’ φάσης εκτέλεσης του έργου που αφορά στην μεταφορά και εκφόρτωση μέρους των υλικών της γέφυρας η οποία θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι την Πέμπτη. Από την Πέμπτη θα ξεκινήσουν οι εργασίες συναρμολόγησης και εν συνεχεία καθέλκυσης της γέφυρας. Το έργο πραγματοποιείται με χρηματοδότηση του Λιμενικού Ταμείου Ζακύνθου από την ΜΟΜΚΑ με κλιμάκιο του 747 Ειδικού Τάγματος Μηχανικού.

Μιλώντας στην εφημερίδα μας, τόσο ο Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείο Άκης Ζήβας, όσο και ο Λιμενάρχης Νίκος Κοκκάλας εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την τελευταία εξέλιξη.

«Ήταν αίτημα αναγκαίο, υλοποιήσιμο, δίκαιο και με την συμβολή του Υπουργού Δικαιοσύνης αλλά και του Υπουργού Άμυνας γίνεται πράξη» ανέφερε ο κ. Ζήβας ενώ για ένα πάγιο αίτημα της ζακυνθινής κοινωνίας που υλοποιείται με την προσπάθεια της Λιμενικής Επιτροπής και την επιμονή του κ. Ζήβα έκανε λόγο ο Λιμενάρχης.

Ο ίδιος ανέφερε πως ο χώρος όπου γίνονται οι εργασίες θα περιφραχτεί με μέσα που θα παρασχεθούν από το Δήμο και συμπλήρωσε πως το επόμενο διάστημα και αφού ολοκληρωθεί το έργο θα εκδοθούν οι σχετικές αποφάσεις για την ρύθμιση και διευκόλυνση της κυκλοφορίας στην περιοχή.

Κάντε κλικ (χρησιμοποιείστε τα βελάκια του πληκτρολογίου για επόμενο ή προηγούμενο) στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:

(ermisnews.gr - ΤΗΣ ΜΑΡΙΛΕΝΑΣ ΠΑΔΑΤΡΟΥ)

ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Ζάκυνθος: Ένα έγγραφο καθυστερεί τις εργασίες τοποθέτησης στρατιωτικής γέφυρας τύπου Μπέλεϋ

Περισσότερα »

Ζάκυνθος: Ένα έγγραφο καθυστερεί τις εργασίες τοποθέτησης στρατιωτικής γέφυρας τύπου Μπέλεϋ

Και πάνω που απόμενε η τελική έγκριση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, για να μεταφερθεί και τοποθετηθεί από τη ΜΟΜΑ στο ποτάμι του Αγίου Χαραλάμπη η στρατιωτική γέφυρα τύπου BAILEY, προέκυψε μια ακόμη καθυστέρηση.

Μπορεί, λοιπόν, το Υπουργείο να έβαλε την υπογραφή του στις τρεις μελέτες που εκπονήθηκαν από τις Τεχνικές Υπηρεσίες της Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου και στάλθηκαν από το Λιμενικό Ταμείο, ωστόσο τίποτε δεν φαίνεται να είναι αρκετός για να δοθεί το «πράσινο φως».

Και τούτο διότι, μπορεί η τελευταία να αφορά στη χωροθέτηση αλλά χρειάζεται και η έγκριση του ΤΑΙΠΕΔ που πρέπει να γίνει εγγράφως, γεγονός για το οποίο εμφανίστηκε μια ακόμη έλλειψη. Αυτή δεν ήταν άλλη παρά η πρόνοια για να μετρηθούν τα σημεία όπου θα τοποθετηθούν τα μπλόκια πάνω στα οποία θα πατήσει η νέα γέφυρα, αλλά και η οριοθέτηση των σημείων του δρόμου. Μόνο τότε θα δοθεί η τελική έγκριση για μεταφορά και τοποθέτησή της.

Υπογραφή Σύμβασης

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η στρατιωτική γέφυρα θα τοποθετηθεί επάνω σε δυο βάθρα. Το ένα στο ύψος της Εκκλησίας και το άλλο ακριβώς απέναντι, σε έκταση η οποία ανήκει στο ΤΑΙΠΕΔ και δεν συμπεριλαμβάνεται στο οικόπεδο των 1950 στρεμμάτων που παραχωρήθηκε πριν από χρόνια στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.

«Το σχετικό αίτημα που έχει υποβληθεί εδώ και χρόνια εξακολουθεί να ισχύει. Από εκεί και πέρα θα πρέπει να εξασφαλιστούν κάποιες αδειοδοτήσεις τόσο από το ΤΑΙΠΕΔ, όσο και από την Κτηματική του Δημοσίου καθόσον ο χώρος μπροστά από τον Άγιο Χαραλάμπη βρίσκεται στα όρια του αιγιαλού», δήλωσε στην εφημερίδα μας ο Πρόεδρος του Φορέα Άκης Ζήβας. Επόμενο βήμα η υπογραφή μιας Προγραμματική Σύμβαση ανάμεσα στο Λιμενικό Ταμείο και τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για την παραχώρηση της γέφυρας.

Τα μέτρα

Σε ότι αφορά στο κυκλοφοριακό, ο κ. Ζήβας θεωρεί δεδομένη τη συνεργασία και με το Λιμεναρχείο Ζακύνθου ως αρμόδιο για την λήψη απόφασης κυκλοφοριακών μέτρων στην περιοχή, μέσα από την έκδοση μιας Κανονιστικής Απόφασης.

«Είμαστε αποφασισμένοι να βρούμε λύση σε ένα πρόβλημα δεκαετιών, βελτιώνοντάς την καθημερινότητα ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες», εξήγησε και πρόσθεσε «μιλάμε για ένα προσωρινό μέτρο εξομάλυνσης της κυκλοφορίας και επομένως πιστεύουμε πως θα αρθούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια που ενδεχομένως θα μας στερήσουν μια τέτοια δυνατότητα».

Αντιλαμβανόμενος ότι το χρονικό που μας χωρίζει από την επόμενη τουριστική περίοδος είναι πάρα πολύ μικρό κατέληξε σε αυτή την λύση.

Ανάλογη λύση είχε δοθεί κατά το παρελθόν. Με τη διαφορά ότι ουδέποτε ενδιαφέρθηκε κανείς για την τοποθέτησή της, με αποτέλεσμα τα ελάχιστα κομμάτια που γλίτωσαν το πλιάτσικο να βρίσκονται πεταμένα στο χώρο της κάθε άλλο παρά ακμάζουσας μαρίνας.

φωτο: TrikalaView

(ΗΜΕΡΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ 30/08/2017 – ΒΑΣ. Μ.)

__________________

Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Τελευταίος Δκτης 2ης ΜΟΜΑ (Λάρισα): «Με 15 φανταράκια στήναμε ολόκληρη γέφυρα σε πέντε μέρες»

Περισσότερα »

Τελευταίος Δκτης 2ης ΜΟΜΑ (Λάρισα): «Με 15 φανταράκια στήναμε ολόκληρη γέφυρα σε πέντε μέρες»

• Ο τελευταίος Διοικητής της ΜΟΜΑ Λάρισας μιλά στην Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» • Δεν είχαμε αφήσει βουνό, για βουνό... • Πως με 15 φανταράκια στήναμε ολόκληρη γέφυρα σε πέντε μέρες ...Και που δεν πήγαμε, δεν αφήσαμε βουνό για βουνό, ορεινό για ορεινό χωριό, δρόμους γεφύρια, κτίρια οικισμοί, αποστραγγιστικά, κάθε είδους έργα πέρασαν από τα χέρια μας. Με δεκαπέντε φανταράκια, μέσα σε... μια εβδομάδα στήσαμε ολόκληρη γέφυρα μήκους 44 μέτρων χωρίς υπόβαθρα στη Μεσοχώρα, που ακόμα και σήμερα αποτελεί κόσμημα για την περιοχή. - Ναι, όταν καταργήθηκε η ΜΟΜΑ,  εγώ παρέδωσα τα κλειδιά της 2ης ΜΟΜΑ της Λάρισας, όπου υπήρξα και ο τελευταίος διοικητής ... Ταξίαρχος εν αποστρατεία πια, ο κ. Αθανάσιος Αντωνόπουλος αντισυνταγματάρχης τότε του Μηχανικού και Πολιτικός Μηχανικός, ήταν για τέσσερα περίπου χρόνια από το 1991 μέχρι το 1994 ο διοικητής της 2ης ΜΟΜΑ Λάρισας που τότε ισοδυναμούσε με ένα Σύνταγμα περίπου σε καιρό ειρήνης με δύναμη 850 περίπου ατόμων! Οι περίφημες Μικτές Ομάδες Μηχανημάτων Ανασυγκρότησης (ΜΟΜΑ) που ήταν ένας ζωντανός θρύλος στην εποχή τους τουλάχιστον για τους κατοίκους της υπαίθρου, έρχονται πάλι στο προσκήνιο, καθώς πρόσφατα ο νέος υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, επιλέγοντας συμβολικά την περιοχή του Έβρου που πλήττεται από πλημμύρες, εξήγγειλε την επανασύσταση τους. Οι πρώτοι ναύτες στη Λάρισα Πολλοί θα θυμούνται χαρακτηριστικά, θα μας πει ο κ. Αντωνόπουλος τους πρώτους ναύτες στη Λάρισα με τις χαρακτηριστικές λευκές στολές τους και τα φαρδιά παντελόνια να κυκλοφορούν στους δρόμους της πόλης. Αυτοί, μαζί και με πολλούς αεροπόρους ανήκαν στη 2η ΜΟΜΑ γιατί οι μονάδες ήταν μικτές. Σαν διοικητής τότε στη Μονάδα που στεγαζόταν στα «Πυροβολικά», στο σημερινό Στρατόπεδο Μπουγά, είχαμε περίπου 850 άτομα προσωπικό από τους οποίους οι 3-4 ήταν αξιωματικοί, 5 υπαξιωματικοί, 15 στρατιώτες και οι υπόλοιποι πολιτικό προσωπικό. Σε επίπεδο Νομού και γειτονικών Νομών, εκτός από την οδοποιία και τις κατασκευές κτιρίων γεφυρών κ.λπ., κύριο μέλημα μας τότε ήταν η δημιουργία οικισμών για την αποκατάσταση των Ελληνοποντίων που τότε με την επιχείρηση «Χρυσόμαλλο Δέρας» μας ήλθαν από τη Γεωργία. Η ΜΟΜΑ της Λάρισας έφτιαξε τους μεγάλους οικισμούς στη Φαρκαδόνα με 130 σπίτια, με δρόμους, δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης, κ.α, αλλά και τρεις οικισμούς στην Κοζάνη ενώ ακόμα βελτιώσαμε τον πρόχειρο καταυλισμό στην Κρανιά Ολύμπου. Τότε η ανάθεση των έργων γινόταν από τις νομαρχίες στο ΣΥΚΕΑ και τα αναλαμβάναμε εμείς με βάση τα δικά μας τιμολόγια που ήταν κατά πολύ χαμηλότερα από τα «στάνταρ» της εποχής. Το σύστημα ήταν ξεκάθαρο, χρήματα δεν περνούσαν από τα χέρια μας υπήρχαν καθορισμένα τιμολόγια , δεν υπήρχαν σκάνδαλα , είχαμε το προσωπικό και τα μηχανήματα και όλα τα έργα γινόταν άμεσα. ...Την καινούργια ΜΟΜΑ, τη φαντάζομαι σε επίπεδο μικρών μονάδων των 120-150 ατόμων με καθαρά στρατιωτικό προσωπικό και ελάχιστο πολιτικό, για να παρεμβαίνει σε περιπτώσεις θεομηνιών, αλλά και να αναλαμβάνει μικρά αλλά ουσιαστικά έργα σε ορεινές και γενικά δύσκολες περιοχές μέσω των περιφερειών.  Έργα που διαφορετικά θα είχαν πολύ υψηλό κόστος. Εμείς, καταλήγει ο τελευταίος Δ/κτης της 2ης ΜΟΜΑ, τότε, είχαμε «κατεβάσει» 150 μέτρα βουνό με μηδαμινό κόστος που εάν το αναλάμβανε εργολάβος της εποχής, θα έπρεπε να είχε πληρωθεί με πολλά δισεκατομμύρια»… Αναδρομή στην... ιστορία! Οι ΜΟΜΑ μαζί με τη ΣΥΚΕΑ (Στρατιωτική Υπηρεσία Κατασκευών Έργων Ανασυγκρότησης) που συγκροτήθηκε τον Απρίλιο του 1957, συνετέλεσαν τα μέγιστα στην ανασυγκρότηση της χώρας μετά την Κατοχή και τον Εμφύλιο Πόλεμο. Εκτός από το πολυποίκιλο και ουσιαστικό κατασκευαστικό τους έργο (κατασκευή δρόμων, γεφυρών, λιμένων, αεροδρομίων [χαρακτηριστικό παράδειγμα το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας], δικτύων υδροδότησης, βιομηχανικών εγκαταστάσεων, κατοικιών, απομάκρυνση ερειπίων, εκκαθάριση ναρκών, κ.α.) αποτέλεσαν ταυτόχρονα σχολείο για την τεχνική εκπαίδευση χιλιάδων νέων που απετέλεσαν τη βάση και το εφαλτήριο για την υψηλών δυνατοτήτων βιομηχανία κατασκευών που διαθέτει η χώρα. Μέχρι το 1992 οπότε λήφθηκε και η απόφαση κατάργησης τους υπήρχαν επτά ΜΟΜΑ: 1η ΜΟΜΑ, με έδρα τα Ιωάννινα, 2η ΜΟΜΑ, με έδρα τη Λάρισα, 3η ΜΟΜΑ, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, 4η ΜΟΜΑ, με έδρα τη Λαμία, 5η ΜΟΜΑ, με έδρα τον Ρηγόκαμπο Πατρών, 6η ΜΟΜΑ, με έδρα τις Αχαρνές (Μενίδι) Αττικής και 7η ΜΟΜΑ, με έδρα το Ηράκλειο Κρήτης. Οι ΜΟΜΑ ήταν κατασκευαστικές Μονάδες διοικητικά  και αναλάμβαναν την εκτέλεση έργων που τους ανέθετε η προϊσταμένη αρχή στο νομό της έδρας των ή σε γειτονικούς νομούς. Το προσωπικό των Μονάδων αποτελούνταν από Αξκούς και οπλίτες του Μηχανικού, τεχνικά καταρτισμένους αλλά και με μικρό ποσοστό Αξκών από τα λοιπά όπλα του Στρατού ή και κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων (Ναυτικό, Αεροπορία), καθώς επίσης και με πολιτικό μόνιμο ή με συμβάσεις τεχνικό προσωπικό (γραφείς, μηχανικοί, οδηγοί τεχνίτες, χειριστές μηχανημάτων, εργάτες κ.λπ.). Αποστολή της ειδικής αυτής υπηρεσίας ήταν: Σε περίοδο ειρήνης με λογικό κόστος εκτέλεση των έργων που τις αναθέτονταν με διάφορα κυβερνητικά προγράμματα και μάλιστα στη νησιωτική και ορεινή Ελλάδα όπου δεν υπήρχε ενδιαφέρον των εργοληπτών. Η ανάθεση εκτέλεσης μικρών κοινωφελών έργων τοπικού ενδιαφέροντος για την ωφέλεια Δήμων, Κοινοτήτων, Συλλόγων και Οργανισμών ιδίως σε ακριτικές περιοχές. Σε περίοδο πολέμου οι ΜΟΜΑ μετέπιπταν σε Τάγματα Μηχανικού Αποκαταστάσεως Συγκοινωνιών και υπάγονταν στους σχηματισμούς του Στρατού Ξηράς με βασική αποστολή την αποκατάσταση ζημιών από εχθρικούς βομβαρδισμούς ή σαμποτάζ σε έργα υποδομής της χώρας: • Εθνική – Επαρχιακή οδοποιία: Έγινε κατασκευή, βελτίωση και αρχική διάνοιξη σε εθνικούς και επαρχιακούς δρόμους ιδίως της ορεινής και νησιωτικής Ελλάδας, περίπου 15.000 χλμ. Κατασκευάστηκαν στους παραπάνω δρόμους τεχνικά έργα (γέφυρες, τοίχοι αντιστήριξης, οχετοί κ.λπ.) και ασφαλτοστρώθηκαν. • Αεροδρόμια: Kατασκευάστηκαν από την αρχή ή επεκτάθηκαν διάδρομοι προσγείωσης σε 17 αεροδρόμια, ιδίως της νησιωτικής Ελλάδος(Καρπάθου, Σκύρου, Κεφαλληνίας, Μυτιλήνης, Πάρου, Κυθήρων κ.λπ.) μεταξύ των οποίων και οι χωματουργικές εργασίες του αεροδρομίου των Σπάτων. • Εγγειοβελτιωτικά και υδραυλικά έργα: Κατασκευάστηκαν μεγάλα και μικρά αποστραγγιστικά αρδευτικά, αντιπλημμυρικά και υδραυλικά έργα σε όλη την χώρα με τα οποία αξιοποιήθηκαν και δόθηκαν προς καλλιέργεια εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα γης. Με την μέθοδο των προκατασκευών κατασκευάστηκαν με επιτυχία κτίρια Νοσοκομείων, Σχολείων, ΑΕΙ (Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, Πολυτεχνική Σχολή Ξάνθης κ.λπ.) κτιριακές εγκαταστάσεις στρατοπέδων (Χαλκίδας, Θηβών, Λουτρακίου Βαννιάνου Ξάνθης κ.λπ.) πλέον των παραπάνω  κατασκεύαζε εργολαβικά υπό την επίβλεψη της και πολλά άλλα οικοδομικά έργα σε διάφορα στρατόπεδα όπως Διοικητήρια, θαλάμους οπλιτών, υπόστεγα κ.λπ. Επίσης σημαντική ήταν η συμβολή των ΜΟΜΑ που προσέφερε από το 1991 και μετά στο πρόγραμμα του Υπουργείου Εξωτερικών για την αποκατάσταση των παλιννοστούντων Ποντίων από τις περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Μικρά έργα Κοινής Ωφέλειας που περιλαμβάνονταν στα προγραμματισμένα  έργα, κατασκευάσθηκαν σε Δήμους, κοινότητες, οργανισμούς και τοπικούς συλλόγους. Ακόμα, οι ΜΟΜΑ, έδιναν το παρόν σε όλες τις συμφορές που έπληξαν τον Ελλαδικό χώρο (σεισμοί, πυρκαγιές, χιονοπτώσεις, πλημμύρες κατολισθήσεις, κ.α ). ( eleftheria.gr – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΛΛΑΣ) ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Την επανασύσταση των ΜΟΜΑ ανακοίνωσε από τον Έβρο ο Καμμένος (ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΟΜΑ)

Περισσότερα »

Ο ΗΛΙΚΙΑΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΚΑΙ Η «ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΗ» ΓΕΦΥΡΑ

«Σύμφωνα με τον Ηλικιακό Χάρτη της χώρας και τα πρόσφατα στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία, τα ορεινά χωριά της Ηπείρου έχουν τον πιο γερασμένο πληθυσμό. Στην κορυφή της λίστας βρίσκονται οι Δήμοι των Κεντρικών και Βόρειων Τζουμέρκων, με μέσο όρο ηλικίας των κατοίκων τους στα 57,9 και 52,8 έτη αντίστοιχα». Η είδηση αυτή που αποτελεί αιτία έντονου προβληματισμού... στάθηκε αφορμή να ανασύρω από τη μνήμη μου ένα περιστατικό που συνέβη στο χωριό Ματσούκι Ιωαννίνων στα μέσα Νοεμβρίου του 1981. Ένα χωριό πανέμορφο, έτσι όπως το βλέπεις να στέκεται γαντζωμένο στις απόκρημνες ράχες της οροσειράς της Πίνδου. Ένα χωριό που εκείνη την εποχή έσφυζαν οι δρόμοι του, η πλατεία και τα φιλόξενα σπιτάκια του, από ζωή και νιάτα. Όλα ξεκίνησαν στην αίθουσα υποδοχής του πολιτικού γραφείου του υπουργού Εθνικής Αμύνης, λίγους μήνες νωρίτερα. Η επιτροπή που κατέβηκε από το χωριό να συναντήσει τον υπουργό ήταν αποφασισμένη. «Ή τώρα ή ποτέ». «Πλησιάζουν οι εκλογές». «Αν δεν γίνει και τώρα αυτή η αναθεματισμένη γέφυρα κύριε υπουργέ, θα σβήσουμε από τον χάρτη». «Διαδρομή πέντε λεπτών με το αυτοκίνητο την κάνουμε σε μια ώρα με τα μουλάρια και κοντεύουμε κάθε φορά να σκοτωθούμε». Τα επιχειρήματα της επιτροπής ήταν αφοπλιστικά και η διάθεση του υπουργού να βοηθήσει τον τόπο, πασιφανής και πασίγνωστη. Έτσι, στα πλαίσια της κοινωνικής του προσφοράς ανέλαβε δράση ο Στρατός, που πήρε άμεσα εντολή να κατασκευάσει μια μεταλλική γέφυρα, με δικά του μέσα και προσωπικό. Κάπως έτσι εξελίχθηκαν τα πράγματα και το επόμενο διάστημα, αψηφώντας το χιόνι και την παγωνιά, εγκαταστάθηκε κλιμάκιο του Τάγματος Μηχανικού της 8ης Μεραρχίας κοντά στο χωριό και συναρμολόγησε με ακρίβεια και πειθαρχία τη γέφυρα. Δεν έμενε, παρά να τοποθετηθούν τα ειδικά κύλιστρα πάνω στα οποία θα έπρεπε να κυλιστεί η γέφυρα για να πατήσει στην απέναντι πλευρά του ανοίγματος που δημιουργούσε μια απόκρημνη χαράδρα. Μια χαράδρα που εμπόδιζε την ένωση του χωριού με το επαρχιακό οδικό δίκτυο και το καταδίκαζε στην απόλυτη απομόνωση. Ο κλήρος γι αυτή τη δουλειά έλαχε σ΄ εμένα. Έτσι, με έναν έφεδρο Ανθυπολοχαγό που πήρα για βοηθό και δέκα δώδεκα γεροδεμένα λεβεντόπαιδα του Λόχου Σκαπανέων, περάσαμε στην απέναντι πλευρά της χαράδρας για να υποδεχθούμε και να καθελκύσουμε τη γέφυρα. Όταν φτάσαμε, ήταν ακόμα νύχτα. Τρυπώσαμε στην εσοχή ενός τεράστιου βράχου, φορώντας τα κράνη στα κεφάλια μας, για να προστατευτούμε από τις πέτρες και τα σπασμένα κλαριά που μας έριχνε ασταμάτητα ο τεράστιος ορεινός όγκος που ορθώνονταν σα σκιάχτρο από πάνω μας. Νοιώθαμε σα να ήθελε μ αυτόν τον τρόπο να μας προγκήξει και να μας μηνύσει πως ήμασταν ανεπιθύμητοι, για την παρέμβαση που κάναμε στο άγριο και απίστευτης ομορφιάς τοπίο των Τζουμέρκων. Λουφαγμένοι ο ένας πλάι στον άλλον, για να αντιμετωπίσουμε το κρύο που μας τρύπαγε τα κόκκαλα, περιμέναμε υπομονετικά να ξημερώσει. Ξαφνικά, ακούσαμε κουβέντες και βήματα απ την μεριά του χωριού. Ξεχωρίσαμε τις φιγούρες δύο ανδρών που έρχονταν προς το μέρος μας με προσεκτικά βήματα, ακολουθώντας ένα παγωμένο μονοπάτι. Όταν πλησίασαν αρκετά, αναγνωρίσαμε τον πρόεδρο της κοινότητας κι έναν νεαρό που τον συνόδευε. - Καλημέρα πρόεδρε! - Καλημέρα παιδιά μου, αντιγύρισε αυτός με τρεμάμενη φωνή. Τα μάτια του μου φάνηκαν πρησμένα, κατακόκκινα και βουρκωμένα. Στην αρχή υπέθεσα πως θα τον είχε βρει κάποιο κακό κι ήταν απαρηγόρητος. Ύστερα όμως σκέφτηκα πως θα έφταιγε το κρύο, γιατί το θερμόμετρο που είχαμε φέρει μαζί μας, ακούμπαγε εκείνη την ώρα στους μείον είκοσι. - Δεν έχω τίποτε παιδιά μου. Είπε ο Πρόεδρος σαν να διάβασε τη σκέψη μου. Αυτή η γέφυρα είναι που μου τρώει την ψυχή. Εγώ ποτέ μου δεν την ήθελα πραγματικά, αλλά πιέστηκα πολύ. Είμαι σίγουρος πως απ εδώ θα περάσουν τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας και θα εγκαταλείψουν το χωριό. Δε θα μείνει κανένας πίσω! Μετά από λίγο θα ερημώσει ο τόπος! Ο νεαρός που συνόδευε τον πρόεδρο, ως εκείνη τη στιγμή δεν είχε πει κουβέντα, μόνο άκουγε. Έβγαλε από την τσέπη του ένα άφιλτρο, το χτύπησε νευρικά στην πλάκα του ρολογιού του κι έπειτα το άναψε μ ένα τσακμάκι που έκρυβε μέσα στην τεράστια παλάμη του χεριού του. Ύστερα σηκώνοντας το πρόσωπό του προς τον ουρανό, άφησε τον καπνό να περάσει ανεμπόδιστα μες από ένα χαμόγελο αισιοδοξίας και ανακούφισης. - Περάστε εσείς τη γέφυρα παιδιά, μας είπε τελικά, και μη σας νοιάζει. Θα κάνουμε τρικούβερτο γλέντι στο χωριό και είστε καλεσμένοι. Αυτή η αναθεματισμένη γέφυρα, είναι η σωτηρία μας… Δε θα είχαν περάσει περισσότερα από δέκα χρόνια από τότε, όταν ξαναβρέθηκα στην περιοχή και ρώτησα από περιέργεια να μάθω αν έχει κόσμο το χωριό. «Λίγα πράγματα», μου απάντησαν, «Το καλοκαίρι μόνο έρχεται κόσμος, αλλά το χειμώνα όπως και στ άλλα χωριά, ερημιά». «Κρίμα, γιατί ήταν ίσως το μόνο από τα χωριά της περιοχής μας που κράταγε τον κόσμο του». Σήμερα, σκέφτηκα κοιτάζοντας πάλι τον ηλικιακό χάρτη της Ελλάδας μας, τα πράγματα έχουν χειροτερέψει. Κι εδώ γεννάται το μεγάλο ερώτημα: Πρέπει να αποδεχθούμε μοιρολατρικά την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί ή μήπως ήρθε η ώρα να βρούμε τις λύσεις και να πάρουμε τις πρωτοβουλίες που χρειάζονται για να αξιοποιηθεί ο τεράστιος πλούτος που έχει ο τόπος μας και που τόσο επιπόλαια τον έχουμε εγκαταλείψει;  Αυτή τη φορά πρέπει να πετύχουμε, ο κόσμος να χαλάσει! Ας μη ξεχνάμε πως η κάθε «αναθεματισμένη» γέφυρα έχει δύο κατευθύνσεις. Από εμάς εξαρτάται κάθε φορά, ποια θα ακολουθήσουμε. Γιάννης Β. Δεβελέγκας (ioannisdevelegas.weebly.com)

Περισσότερα »