Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ Β. ΔΕΒΕΛΕΓΚΑΣ
Πλανάται πλάνην οικτράν όποιος πιστεύει πως μπορεί να καταφέρει κάτι που εκ των προτέρων αξιολογείται σαν ακατόρθωτο ή έστω ιδιαίτερα δύσκολο να επιτευχθεί, βασιζόμενος μόνο στον πατριωτισμό, τον ενθουσιασμό, την καλή διάθεση, το ταλέντο, το φιλότιμο ή ενδεχομένως και στις καλές προθέσεις εξαίρετων και ισχυρών φίλων.
Πολυπληθή και επικού χαρακτήρα είναι... τα επιτεύγματα του ελληνικού έθνους, που δρομολόγησαν εξελίξεις στην παγκόσμια ιστορία και δίδαξαν, πλέον των άλλων, σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, πως τίποτε δεν συμβαίνει τυχαία. Από τις Θερμοπύλες και τον Μαραθώνα, την δημιουργία και την ανάπτυξη των επιστημών και την Ακρόπολη, ως την Ανάσταση του έθνους το ΄21 και το έπος του ΄40, συνέβησαν συγκλονιστικά γεγονότα και ανατροπές που σε κάποιες περιπτώσεις είναι δύσκολο να εξηγηθούν με αριθμούς και με την λογική.
Ωστόσο ένας προσεκτικός μελετητής της ιστορίας , δεν είναι δύσκολο να διακρίνει πως όλα αυτά τα επιτεύγματα συντελέστηκαν κάτω από κάποιες απαράβατες προϋποθέσεις, που διαμορφώνουν έναν κοινό παρονομαστή. Και αυτός δεν είναι άλλος από την παιδεία, το όραμα, την άριστη προετοιμασία, την σκληρή δουλειά, την γνώση, την εμπειρία, τον ρεαλιστικό σχεδιασμό, την οργάνωση, τον επαγγελματισμό, τις θυσίες, την εκμετάλλευση όλων των διατιθέμενων πόρων και προπάντων την πλήρη συνεργασία του ανθρώπινου δυναμικού κάτω από μια φωτισμένη ηγεσία.
Τις Θερμοπύλες για παράδειγμα, δεν τις υπερασπίστηκαν ένας τυχαίος πενηνταπεντάχρονος ηγέτης και μερικοί κοινοί ερασιτέχνες οπλίτες που ασκούσαν κάποιο άλλο κύριο επάγγελμα και που επιστρατεύτηκαν την τελευταία στιγμή. Αλλά μια παγκόσμιας εμβέλειας ηγετική φυσιογνωμία που κατόρθωσε να ενώσει τους Έλληνες, καθώς και τριακόσιοι αυστηρά επιλεγμένοι οπλίτες επαγγελματίες του πολέμου, όπως ήταν οι Όμοιοι της αρχαίας Σπάρτης. Δηλαδή, οπλίτες δοκιμασμένοι και γαλουχημένοι ως την ηλικία των τριάντα ετών, από ένα σύστημα που τους έκανε γενναίους, πειθαρχημένους και ολιγαρκείς. Ένας στρατός ολιγάριθμος, αλλά άριστα προετοιμασμένος ψυχικά, ηθικά και σωματικά, που λειτουργούσε κάτω από μια άφθαστη για την εποχή της στρατιωτική τακτική. Η φάλαγγα των Σπαρτιατών ήταν διατεταγμένη με τέτοιον τρόπο, ώστε να συγκροτεί μια απίστευτης δύναμης μάζα ανθρώπων και μετάλλου, πάνω στην οποία θρυμματίζονταν με εντυπωσιακή ευκολία οι άτακτες ορδές των Περσών και οδηγούντο σε απόγνωση και πανικό.
Σήμερα έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν ιδιαίτερα επικίνδυνο και ιδιόμορφο εχθρό, που παρουσιάζεται με την μορφή οικονομικών και ενεργειακών συμφερόντων. Ιδιαίτερα επικίνδυνο γιατί χρησιμοποιεί το τεράστιο δημόσιο χρέος της χώρας ως μοχλό υπονόμευσης της εθνικής μας ανεξαρτησίας και ιδιόμορφο διότι δεν αντιμετωπίζεται συμβατικά, αλλά μέσα από την δική μας οικονομική προσαρμογή και ανασυγκρότηση, που θα πρέπει να οδηγήσει στην συνέχεια στην αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών από το ελληνικό κράτος και όχι από τα διεθνή συμφέροντα. Αν αυτό δεν επιτευχθεί, θα έχει σαν συνέπεια την αρπαγή του πλούτου της χώρας από τους ξένους και την φτωχοποίηση του λαού μας, όπως συμβαίνει άλλωστε σε όλους σχεδόν τους λαούς ανά την υφήλιο, που έχουν την τύχη ή την ατυχία να κατοικούν σε περιοχές αυξημένου ενεργειακού και γεωπολιτικού ενδιαφέροντος.
Δυστυχώς το οικονομικό χρέος στην πατρίδα μας συνδυάζεται με μια πρωτοφανή κρίση θεσμών και αξιών, που αφέθηκε τις τρεις τελευταίες δεκαετίες να πάρει - θέλω να πιστεύω από εγκληματική επιπολαιότητα και όχι σκοπίμως - ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Είναι μάλιστα τέτοιο το μέγεθος της κρίσης χρέους και αξιών, που η επιτυχής αντιμετώπισή τους απαιτεί μια γιγαντιαία, επικού χαρακτήρα προσπάθεια.
Προσπάθεια σε δύο παράλληλες κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορά στην αντιμετώπιση της κρίσης αξιών και την δημιουργία των προϋποθέσεων εκείνων που προαναφέρθηκαν και που ιστορικά βεβαιώνεται πως μας οδήγησαν σε αξιοθαύμαστα επιτεύγματα και η δεύτερη στην ανάπτυξη μεθοδικής και έξυπνης εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής από κοινού με τους συμμάχους μας (Ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού), ώστε να προκύψουν αμοιβαία πολιτικά οφέλη στην ευρύτερη ζώνη της ανατολικής Μεσογείου και στα σημεία που διαπιστώνεται ταύτιση των συμφερόντων, ανάμεσα σε Ελλάδα, ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση.
Υπάρχει ακόμη ο χρόνος για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις που θα μας οδηγήσουν σε μια μεγάλη τελική νίκη, δηλαδή στην διασφάλιση των οικονομικών και εθνικών μας συμφερόντων και στην διατήρηση της εθνικής μας αξιοπρέπειας. Ας ελπίσουμε πως η αρχή θα γίνει με την άμεση ανάπτυξη ενός ειλικρινούς πολιτικού διαλόγου και μιας εποικοδομητικής συνεργασίας ανάμεσα στις ηγεσίες και τα επιτελεία των κομμάτων.
Ενός διαλόγου που δυστυχώς την τελευταία πενταετία που εκδηλώθηκε η κρίση, όχι μόνο δεν αξιωθήκαμε να δούμε αλλά παρακολουθούμε έκθαμβοι όλο αυτό το χρονικό διάστημα, την συστηματική υπονόμευση των κυβερνητικών επιλογών από την εκάστοτε αντιπολίτευση. Και σαν να μην έφτανε μόνον αυτό, παρακολουθούμε με θλίψη να εκδηλώνεται αστηλίτευτη από τις ηγεσίες των κομμάτων, η αδυναμία πολλών στελεχών τους να συγκαλύπτουν την ικανοποίησή τους, ύστερα από κάθε αστοχία της ασκούμενης πολιτικής, σε θέματα εθνικού και οικονομικού περιεχομένου.
Ωστόσο, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία!
(sta-fora.blogspot.gr)
|
