Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας
Διαφήμιση του Μπουτάρη στο Σκοπιανό πρακτορείο ειδήσεων!
 |
| Ο Γιάννης Μπουτάρης τα κατάφερε για άλλη μια φορά! Μετά την θέση, την οποία δεν έχει πάρει πίσω ποτέ, να μετονομαστεί η οδός Αγ. Δημητρίου σε Κεμάλ Ατατούρκ και αφού πρότεινε την δημιουργία ζωνών πορνό στην δημοτική τηλεόραση Θεσσαλονίκης (TV100) για… διαφημιστικούς λόγους, ξεπέρασε τον εαυτό του διαφημιζόμενος στο επίσημο πρακτορείο ειδήσεων των Σκοπίων MINA! Προφανώς κάποιοι στο επιτελείο του δεν προνόησαν να θέσουν τις απαραίτητες δικλείδες στη Google ώστε η διαφήμιση του υποψήφιου Δημάρχου Θεσσαλονίκης να μην εμφανιστεί σε… λάθος ιστοσελίδα, αλλά η πολιτική ευθύνη είναι του Μπουτάρη. |
 |
| Γιατί πως αλήθεια αισθάνονται οι Θεσσαλονικείς όταν ο άνθρωπος που διεκδικεί τη ψήφο τους, φιγουράρει στο Σκοπιανό Πρακτορείο Ειδήσεων Mina; Και εύλογη η απορία: Αν εκλεγεί Δήμαρχος πόσα τέτοια «λάθη» θα κάνει, σε μια ευαίσθητη εθνικά περιοχή; (Πηγή) |
ΟΤΑΝ ΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
 |
| Έχετε βαρεθεί να ακούτε τις άκαρπες συζητήσεις για τα εκλογικά αποτελέσματα; Ίσως πολλοί πλέετε σε πελάγη ευτυχίας, γιατί εξελέγη κάποιο πρόσωπο οικείο σας ή το κατάλληλο άτομο για μία ακόμα…. αξιοκρατική τοποθέτηση στον απέραντο κατάλογο υπηρετούντων το Κράτος. Τελικά δέχθηκε το σύστημα το ζητούμενο «χαστούκι»; Με βάση τα αποτελέσματα... θα πρέπει να κοροϊδεύουμε αλλήλους σχετικά με το θόρυβο που προκάλεσε το άνοιγμα των καλπών. Οι ίδιες δυνάμεις, σχεδόν τα ίδια πρόσωπα και οι ίδιες ιδέες που υπήρχαν και προ 30ετίας έχουν επικρατήσει και κατά τα άλλα οι νέοι πέρασαν τα μηνύματά τους. Οι δύο παραδοσιακά μεγάλες παρατάξεις να συγκρούονται στις περισσότερο νευραλγικές θέσεις του Καλλικράτη και οι υπόλοιποι να κοιτούν αμήχανα σκεπτόμενοι ποια πρέπει να είναι η θέση τους στο δεύτερο γύρο. Άραγε δεν το έχετε ξαναζήσει; Μεγάλη ήττα δέχθηκε το αντίπαλο ιδεολογικά στρατόπεδο του υπό κρίση (ίσως και κατάρρευση) καπιταλισμού, ο κομμουνισμός. Με την εφαρμογή τόσο σκληρών μέτρων και απλά έμεινε στα ίδια σημεία. Ίσως και οι οπαδοί του Μακαρθισμού να έμεναν άφωνοι με την εικόνα αυτή. Χάρη στην πρωτοφανή αποχή και έχοντας τους ίδιους στρατευμένους ψηφοφόρους, που σε κάθε εκλογική αναμέτρηση τιμούν το κόμμα του, το ΚΚΕ έλαβε κάποια υψηλότερα ποσοστά ερμηνεύοντας τα επικοινωνιακά ως γροθιά στο κατεστημένο. Αντί να προβληματίζει την παράταξη η στασιμότητα σε καιρούς ευνοϊκούς για την προπαγάνδα του, έχει ήδη αρχίσει ένα πανηγύρι οιονεί επιτυχίας. Οι υπόλοιποι «μικροί» καθαρά στον κόσμο τους! Διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων για την ερμηνεία του αποτελέσματος και μεγάλες χαρές για την εκλογή ατόμων που συνυποστήριζαν με κάποιο μεγάλο κόμμα, σαν σκηνή από κάποιο κρύο ανέκδοτο. Το αστείο είναι ότι πολλοί εξ’ αυτών δήλωναν περιχαρείς ετοιμοπόλεμοι για μια ενδεχόμενη εκλογική διαδικασία σε επίπεδο βουλευτικό, θεωρώντας ότι υπήρξαν τέλειοι σε πολιτικό, επικοινωνιακό και στρατηγικό επίπεδο στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Από περιέργεια ρωτήστε κάποιο μεγάλο σε ηλικία φίλο ή συγγενή σας για να συγκρίνετε κατά πόσο έχουν αλλάξει διαχρονικά οι εικόνες αυτές και θαυμάστε την εποχή που ζούμε… Όλα τα φερέφωνα της τηλεόρασης σατιρίζουν την ανεπανάληπτη, βροντερά αισθητή, αποχή της νεολαίας, προφανώς φανταζόμενοι ότι έβλαψαν καθ’ αυτό τον τρόπο το δικομματισμό. Και όμως είναι αλήθεια… η απαξίωση της όλης διαδικασίας και η «κούραση» που επάγεται της μετάβασης από την καφετέρια στην κάλπη ευνόησε το θέατρο του παραλόγου που ζούμε στις ημέρες μας με όλες αυτές τις αδιεξόδους. 99,9% αποχή να υπήρχε πάλι οι ισχυροί θα κυβερνούσαν και τα ίδια μέτρα θα εφάρμοζαν. Τι έπρεπε να γίνει για να πληγεί το κύρος εκείνων που μας έφεραν στην παρακμή αυτή; Μα φυσικά όλοι όσοι δεν ψήφισαν όχι μόνο να το έπρατταν, αλλά και να επέλεγαν ένα κόμμα της ελάσσονος αντιπολίτευσης. Τότε και μόνο θα συρρικνώνονταν τα ποσοστά των μεγάλων και θα μπορούσαμε να καυχηθούμε για προβολή μίσους και εναντίωσης στο πολιτικό σκηνικό που ζούμε τα τελευταία χρόνια. Αντιθέτως, ανυψώθηκε η ατομική υπερηφάνεια με την αποστροφή μας από τα εκλογικά τμήματα και εν τέλει φταίμε για ακόμη μία φορά για ότι μας γίνεται, γιατί εμείς το προκαλούμε. Αν και πάλι με τα θέματα που άπτονται εκλογικού ενδιαφέροντος έρχεται πειθήνια η υπνηλία στα ματάκια σας, τότε θεωρείστε απλώς ότι κοιμάστε χρόνια τώρα και τίθεται ως ώρα αφύπνισης η στιγμή που με επιλογές μας, όπως οι προαναφερόμενες, καταλάβουμε πως μαζί με τη χώρα έχουν καταστραφεί η τσέπη, η οικογένεια και τα όνειρά μας…… Καλησπέρα έξυπνοι Έλληνες!!!!! (Πηγή) |
Η κάθαρση μας τελείωσε
 |
Ο Κλεισθένης γράφει στην «Ιδεοπηγή» Θα ήθελα να συμφωνήσω με την κυβερνητική πολιτική αλλά ο απλός μου νους δεν το επιτρέπει. Η κυβέρνηση (υπό την τρόικα) εκτός του ότι υποθηκεύει... το μέλλον της χώρας κινείται και σε εντελώς λάθος δρόμο. Όταν θέλεις να σβήσεις μια πυρκαγιά δεν το προσπαθείς ρίχνοντας με το σταγονόμετρο αλλά με την πυροσβεστική μάνικα, πολύ δε περισσότερο δεν ρίχνεις βενζίνα αλλά νερό. Αφαιρώντας εισόδημα και μάλιστα από μισθωτούς και συνταξιούχους χρησιμοποιείς το σταγονόμετρο ενώ παίρνοντας πίσω τα κλεμμένα χρησιμοποιείς την μάνικα. Οι πολίτες όταν βλέπουν, την ατιμωρησία των υπεύθυνων για το σημερινό μας χάλι, δεν μπορούν να συμφωνήσουν με τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση και ακόμη περισσότερο μ’ αυτά που θα πάρει μετά την 14η Νοεμβρίου. Οι υπεύθυνοι όχι μόνο πίνουν στην υγεία των «κορόϊδων», όχι μόνο μένουν ατιμώρητοι αλλά γίνεται προσπάθεια επαναφοράς τους στην κεντρική πολιτική σκηνή. Θα δούμε στο προσεχές μέλλον επαναφορά των εκσυγχρονιστών του Σημίτη και άλλων πολύ «επιτυχημένων» στην κυβέρνηση, που θα προκύψει μετά τον φημολογούμενο δομικό ανασχηματισμό αν δεν καταρρεύσει η κυβέρνηση απ’ την λαϊκή δυσαρέσκεια και οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές. Η παραπομπή για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, με δεδομένη την παραγραφή και την έλλειψη στοιχείων που να αποδεικνύουν ζημιά του δημοσίου, είναι παραπλανητική για να αμβλύνει το κλίμα. Για τα σκάνδαλα που «ο κόσμος το ’χει τούμπανο και ‘μεις κρυφό καμάρι» ούτε κουβέντα. Έχω υποστηρίξει ότι τυχόν προσφυγή στις κάλπες δεν γίνει με ατζέντα την τιμωρία όσων εμπλέκονται στα σκάνδαλα. Οι εκλογές αν γίνουν θα έχουν σαν βασικό θέμα την χρεοκοπία ή όχι. Πολλοί αρθογράφοι και πολιτικοί αναλυτές, υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση διαθέτει μεν την δεδηλωμένη στο κοινοβούλιο αλλά έχει χάσει την υποστήριξη του μεγαλύτερου μέρους του λαού. Ακόμη η κυβέρνηση δεν έχει δημοκρατική νομιμοποίηση για τις υπογραφές του μνημονίου και των άλλων συμφωνιών με την τρόικα, κάτι που υποστήριξε και ο Καστανίδης, υπουργός της κυβέρνησης. Αυτά ενώ είναι γνωστά στη ΝΔ κωφεύει και αδιαφορεί. Η αναγκαιότητα προκύρηξης πρόωρων εκλογών δεν είναι θέμα μόνο του πρωθυπουργού αλλά και της έλλειψης εμπιστοσύνης του λαού σ’ αυτόν. Οι δημοσκόποι μας παρουσιάζουν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πολιτών που δεν θέλουν εκλογές. Αυτό γίνεται γιατί οι πολίτες είναι κάτω από καθεστώς τρομοκράτησης και η ΝΔ σαν το κόμμα που δυνητικά μπορεί να γίνει κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να ζητήσει εκλογές. Αυτό εκλαμβάνεται απ’ τους πολίτες ότι η ΝΔ δεν έχει σχέδιο για τη λύση των οικονομικών κυρίως προβλημάτων. Η Ελληνική κοινωνία βλέπει με δυσπιστία τις συμμαχικές κυβερνήσεις και ταυτόχρονα γνωρίζει ότι και μετά από τις πρόωρες εκλογές η συμμαχική κυβέρνηση που θα προκύψει θα κινηθεί περίπου στον ίδιο δρόμο με την σημερινή. Ο Σαμαράς και η ΝΔ στα λόγια δεν στηρίζουν το μνημόνιο, στην πράξη και το στηρίζουν και θα το ψήφιζαν αν υπήρχε ανάγκη. Φυσικά η ΝΔ δεν νομίζω ότι έχει βλέψεις να πάρει μέρος σε κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ αλλά κομμάτια της πολυδιασπασμένης ανανεωτικής αριστεράς θα ήταν πρόθυμα. Το καθαρά αντιμνημονιακό κόμμα δυστυχώς είναι μόνο το ΚΚΕ. Αν η ΝΔ εξακολουθήσει αυτή την πολιτική θα συρρικνώνεται μαζί με το ΠΑΣΟΚ δίνοντας έτσι χώρο ανάπτυξης του κόμματος της Ντόρας που τα ΜΜΕ και οι δημοσκόποι θα ανεβάσουν σε διψήφια νούμερα. Η τύχη του υπό ίδρυση κόμματος προδιαγράφεται κακή αφού οι μέχρι σήμερα πολιτικοί που δηλώνουν την επιθυμία να προσχωρήσουν σ’ αυτό δεν χαίρουν και της εμπιστοσύνης των πολιτών, είναι ήδη φθαρμένοι. Άλλο δημοσκοπήσεις και άλλο κάλπη. Στο χώρο του παραδοσιακού κέντρου δημιουργείται ένα κενό που μάλλον θα το καλύψει άλλο κόμμα που θα δημιουργηθεί κατόπιν των πολιτικών ζυμώσεων που υπάρχουν στην Ελληνική κοινωνία. Σε περίπτωση που γίνει κάτι τέτοιο πιστεύω θα ισορροπήσει το πολιτικό σύστημα. Η κάθαρση αποτελεί όνειρο απραγματοποίητο, κάθαρση επί της ουσίας θα γίνει με την περιθωριοποίηση των υπεύθυνων για το σημερινό χάλι. (Πηγή) |
Ηγέτες ή Επιβήτορες θώκων Εξουσίας;
 |
Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ «Τις σκέψεις μου αυτές τις δημοσίευσα στο παρελθόν αλλά πιστεύω ότι τις κάνει πάλι επίκαιρες η ερχόμενη Κυριακή καθώς οι Έλληνες και οι Ελληνίδες θα προσέλθουμε στην κάλπη για να εκλέξουμε εκείνους και εκείνες που ως Δήμαρχοι και Περιφερειάρχες θα ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΝ την μορφή και την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής» *********************************** Τι σημαίνει εξουσία; Εξουσία σημαίνει ισχύ ή δύναμη, ικανότητα αυτού που την έχει και την ασκεί να... απαιτεί και να πετυχαίνει υπακοή, πειθαρχία, συμμόρφωση στα προστάγματά του και στην εκπλήρωση στόχων που αυτός θέτει ακόμη και όταν η εκπλήρωσή τους απολήγει σε καθοριστική διαμόρφωση της ζωής, των ενδιαφερόντων, ακόμα και των συμφερόντων αυτών που τον ακολουθούν. Ο Μαξ Βέμπερ ο μεγάλος Γερμανός κοινωνιολόγος θεώρησε την εξουσία, την δύναμη ή ισχύ, ως « ...την εκμετάλλευση της ευκαιρίας από ένα ή περισσότερα άτομα για την επιβολή της δικιάς τους βούλησης σε κοινά θέματα, άσχετα με την αντίσταση που προβάλλουν άλλα πρόσωπα που δραστηριοποιούνται στον ίδιο χώρο...» Και ο Ρόμπερτ Μακ Αϊβερ, ο Αμερικανός κοινωνιολόγος δηλώνει ότι «οι κάτοχοι εξουσίας αποκτούν το δικαίωμα να καθιερώσουν τη δικιά τους πολιτική σε κάθε φάση της ανθρώπινης δραστηριότητας, να κρίνουν πρόσωπα και καταστάσεις, να ασκήσουν διαιτητικό-ισορροπητικό ρόλο σε αντιδικίες και τελικά να επιβληθούν στους συνανθρώπους τους.» Η εξουσία αντλείται και ασκείται με τρείς θεμελιακούς τρόπους: με την εφαρμογή ωμής βίας ή με την επιβολή της ψυχολογίας του φόβου, με βάση το κληρονομικό δίκαιο των ηγεμονικών καθεστώτων, και από τη δημοκρατική και αβίαστη αναγνώριση από τον λαό ηγετικών χαρακτηριστικών αυτού που την κατέχει και την ασκεί. Η απόκτηση εξουσίας με την εφαρμογή «ωμής βίας» συνεπάγεται και την πιθανή αντίδραση αυτών που αντιτίθενται στα κάθε λογής δικτατορικά και αυταρχικά καθεστώτα. Για τον λόγο αυτό οι διάφοροι σφετεριστές της εξουσίας ακολουθώντας μια πάγια τακτική αποπειρώνται να εδραιώσουν την ισχύ τους και να «νομιμοποιήσουν» τη θέση τους παρέχοντας αγαθά, διευκολύνσεις και προσεκτικά οριοθετημένα «δικαιώματα-προνόμια» σε κάποια κάπως πλατιά λαϊκή ομάδα ή καθησυχάζουν κατασιγάζοντας με ψυχολογικές και επικοινωνιακές μεθόδους την άσκηση κριτικής και την εκδήλωση «αντίστασης» τις λαϊκές μάζες οδηγώντας τες στην απάθεια που είναι απόληξη θεμελιωμένη στην πρόχειρη διαπίστωση από το λαό ότι «...είναι ανήμπορος να ελέγξει τη ροή των γεγονότων...» Στα ψευδεπίγραφα «δημοκρατικά καθεστώτα» αυτοί που κατέχουν την εξουσία φροντίζουν να αποσιωπούν συστηματικά και διαχρονικά το γεγονός δημιουργώντας την απαραίτητη ψευδαίσθηση ότι η κατοχή της εξουσίας είναι «κοινό καθήκον» και δικαίωμα και η άσκησή της γίνεται για την υλοποίηση των επιθυμιών και αποφάσεων «της πλατιάς λαϊκής μάζας». Επιπρόσθετα, παρά την αντικειμενικά κραυγαλέα εκμετάλλευση και άσκηση της εξουσίας με σαφώς προσωποπαγή ψυχισμό, έντεχνες ιδεολογικές διακηρύξεις και ψυχοτεχνικά πολιτικά μανιφέστα τείνουν να μειώσουν τη σημασία της πραγματικότητας καμουφλάροντας την αυταρχική φύση και δικτατορική υφή της πίσω από τα διάφανα προπετάσματα της «έλλειψης κάθε χρήσης ωμής βίας...» Στα γνήσια δημοκρατικά καθεστώτα, άσχετα εάν πρόκειται για ένα Κόμμα ή μια ολάκερη χώρα η διαδικασία ανέλιξης σε θέση εξουσίας και το δικαίωμα άσκησής της συντελείται με αντικειμενικά κριτήρια, με αξιοκρατία και διαφάνεια και - απαλλαγμένη από κάθε μορφή της έννοιας του «κληρονομικού δικαίου» και κάθε απειλή για χρήση βίας - προκαθορίζει το εφήμερο της πράξης διατηρώντας ανέπαφο το δικαίωμα των εξουσιαζόμενων, της λαϊκής μάζας, για αλλαγές στις προτιμήσεις τους, για αφαίρεση της εξουσίας από τους αποδεικνυόμενους εμφανώς ανάξιους και την παροχή της σε αυτούς που κατορθώνουν να πείσουν ότι είναι άξιοι, ή τουλάχιστον, περισσότερο άξιοι από τους παρόντες κατόχους της. Στην πλατωνική «πολιτεία» ο Θρασύμαχος διατείνεται κατηγορηματικά ότι «...το δίκαιο είναι ταυτόσημο με το συμφέρον του ισχυρού...» Και όμως η εξουσία που θεμελιώνεται και διαιωνίζεται με τη χρήση ή την απειλή της χρήσης κάποιας μορφής βίας είναι, κατά κανόνα, καταδικασμένη και ο βίος της, η διαχρονική της διάρκεια είναι προκαθορισμένα εφήμερη «...Ο πανίσχυρος δεν είναι ποτέ αρκετά ισχυρός» έγραψε διαπιστώνοντας την ιστορική νομοτέλεια των γεγονότων ό Ζαν Ζακ Ρουσσώ. Όποια και αν συμβεί να είναι η πηγή της εξουσίας ,η εστία από την οποία αυτή αναβλύζει και όποιες και αν είναι οι διαδικασίες απόκτησής της αμείωτο πάντοτε παραμένει και το ενδιαφέρον για τους τρόπους χρήσης τους τρόπους άσκησης της εξουσίας από τον κάτοχό της. Έτσι ο αυταρχικός ηγέτης είναι εκείνος που θεωρεί τον εαυτό του ως το μόνο άξιο να κρίνει τη σημασία, την ορθότητα και την αξία των αναγκών, επιδιώξεων και φιλοδοξιών αυτών που κυβερνά ή εξουσιάζει και κατά συνέπεια ασκεί την εξουσία με αποκλειστικά κύριο γνώμονα τις δικές του θέσεις, τις προσωπικές του πεποιθήσεις. Ο δημοκρατικός ηγέτης καθώς αντιλαμβάνεται το εφήμερο της θέσης του και το απαραβίαστο δικαίωμα αυτών που με τη δική τους συναίνεση και επιλογή «εξουσιάζει» να τον αντικαταστήσουν πασχίζει να εντοπίσει τον κοινό παρονομαστή των πολυποίκιλων και συχνά αντικρουόμενων επιθυμιών και επιδιώξεών τους και να ασκήσει εξουσία με γνώμονα «το κοινό όφελος» ελπίζοντας ότι στην επόμενη «ημέρα κρίσης» [στις επόμενες εκλογές] αυτό θα αναγνωρισθεί και έτσι θα διασφαλισθεί η επανεκλογή του. Υπάρχουν ιστορικές στιγμές στη ζωή κάθε ομάδας που απαιτούν τη μετουσίωση ενός «δημοκρατικού» ηγέτη σε «αυταρχικό» αρχηγό για να επιτευχθούν κοινοί στόχοι ή για να αποσοβηθούν κρίσιμες για την επιβίωση της ομάδας ή του κοινωνικού συστήματος καταστάσεις. Σίγουρα, επίσης, υπάρχουν δεδομένα παραδείγματα «αυταρχικών» ηγετών που - με προκάλυψη την επιφανειακή δημοκρατικότητά τους - πετυχαίνουν να συνεχίσουν πέρα από τα προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα την κατοχή και άσκηση της εξουσίας. Στο σημείο αυτό να θυμηθούμε τα λόγια του Αγάθωνα που συνιστά στον «Άρχοντα» (ηγέτη) να θυμάται 3 πράγματα «ότι διοικεί ανθρώπους, ότι πρέπει να διοικεί σύμφωνα με τους νόμους και ότι δεν θα διοικεί…για πάντα!» Σε Δημοτικό και Περιφερειακό επίπεδο όπως και στην Υφήλιο του 21ου αιώνα, το ερώτημα που αρχίζει να εκφράζει η κοινή γνώμη μορφοποιείται πλέον σε μια αμείλικτα απλή διατύπωση: «καθώς έφυγαν οι μεγάλοι ηγέτες είναι άραγε σε θέση να χειρισθούν τις κρίσεις που μας ταλανίζουν σε δημοτικά, περιφερειακά, εθνικά, επίπεδα εκείνοι ή εκείνες που ίσως δεν είναι τίποτε παραπάνω από επιβήτορες θώκων εξουσίας;» |
Απίστευτος καβγάς στην χθεσινή (09-11-2010) εκπομπή της Τατιάνας (ΒΙΝΤΕΟ)
| Μόνο που δεν πιάστηκαν στα χέρια, αλλά και να πιάστηκαν δε θα το ξέραμε καθώς κόπηκε η εκπομπή στην μέση. Βλέπετε αποφάσισε η Τατιάνα Στεφανίδου να αλλάξει θεματολογία στην εκπομπή και να πιάσει επικαιρότητα δηλαδή πολιτικά και εκλογές. Κάλεσε λοιπόν διάφορους ηθοποιούς και μη στο πλατώ και να τα αποτελέσματα: |
(Πηγή) |
«Βόμβα» μεγατόνων στα χέρια του Τατούλη έστειλε ο Δ.Σαραβάκος!!
 |
| ΒΟΜΒΑ μεγατόνων έσκασε στα χέρια του ...Τατούλη με την σκληρή ανακοίνωση ενός επιφανούς στελέχους του συνδυασμού του που... αποχώρησε αφήνοντας αρκετές αιχμές και καρφιά. Πιο αναλυτικά την οριστική απόφασή του να αποχωρήσει από το ψηφοδέλτιο του Πέτρου Τατούλη στην Περιφέρεια Πελοποννήσου ανακοίνωσε ο επικεφαλής του συνδυασμού «Κίνηση Πολιτών Πελοποννήσου», Δημήτρης Σαραβάκος. Ο κ. Σαραβάκος μάλιστα... προχωρά ένα βήμα παραπέρα ζητεί την καταψήφιση του συνδυασμού «Νέα Πελοπόννησος» στις 14 Νοεμβρίου, καταγγέλλοντας «τη μονομερή και απροκάλυπτη παρέμβαση στήριξης συγκεκριμένων υποψηφίων, με αποτέλεσμα την εκλογή υποψηφίων περιφερειακών συμβούλων προερχομένων μόνο από το ΠΑΣΟΚ». «Οι σύμβουλοι πλέον του συνδυασμού Τατούλη να ανήκουν μόνο σε ένα κόμμα, χάνοντας έτσι την ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ και ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΗ δομή με την οποία ξεκινήσαμε», υπογραμμίζει μεταξύ άλλων ο κ. Σαραβάκος. Μάλλον μετά την πολύ μικρή διαφορά με τον Δράκο άρχισαν τα όργανα καθώς η διαφορά τους βρίσκεται σε ελάχιστες δεκάδες ψήφους για την μάχη της Περιφέρειας Πελοποννήσου.... (Πηγή) |
Δεν θα μας τρελάνουν κιόλας!
 |
| Το βράδυ των εκλογών αισθάνθηκα γι΄ άλλη μία φορά ηλίθιος. Όλοι προσπαθούσαν να με πείσουν από τηλεοράσεως για την μεγάλη και ανεπανάληπτη νίκη του κυβερνόντος κόμματος, την οποία, όμως, αδυνατούσα να αντιληφθώ. Λίγη ώρα αργότερα και βλέποντας τον κ. Παπανδρέου να μην μιλάει για την ταμπακιέρα, για το αν θα χρησιμοποιήσει το γεμάτο σφαίρες όπλο που άφησε στο τραπέζι, κατάλαβα: Τα Μέσα Ενημέρωσης είναι πάντα χρήσιμα σε μία... δημοκρατία! Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Αν θεωρούν νίκη το γεγονός ότι ο κ. Σγουρός κατάφερε να συγκεντρώσει το μεγαλειώδες ποσοστό του 24%, τότε θα θέλαμε να μας πουν τι θα γίνει αν στο μέλλον υποψήφιός τους ξεπεράσει το 30%... Περιμένανε, λέει, τα χειρότερα! Εξαρτάται τι εννοεί ο καθένας με αυτό το «χειρότερα». Το ΠΑΣΟΚ, πάντως, δείχνει να έχει ρίξει τον πήχη πολύ χαμηλά. Όταν σε έναν χρόνο η εκλογική σου δύναμη μειώνεται τόσο πολύ και εσύ υποδύεσαι την Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων, τότε θα πρέπει να ανησυχούμε για το τι άλλο μπορεί να βγει από το μπουκάλι που μέχρι πριν λίγο ήταν κλεισμένο το τζίνι... Λοιπόν, να μιλήσουμε την γλώσσα της αλήθειας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα στις μεταξύ μας συζητήσεις: Το ΠΑΣΟΚ υπέστη ήττα στις εκλογές, η οποία, όμως, ήταν αναμενόμενη. Το ερώτημα είναι αν ο κ. Παπανδρέου το μετάνιωσε και θα αποσύρει οριστικά το όπλο από το τραπέζι ή αν θα αφήσει την απειλή να αιωρείται πάνω από τα κεφάλια μας. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση έχασε κάτι περισσότερο από τις νομαρχιακές εκλογές: έχασε την έξωθεν καλή μαρτυρία του κ. Παπανδρέου. Ή μας εκβίασε προεκλογικά για μικροκομματικούς λόγους, αγνοώντας επιδεικτικά τις επιπτώσεις των επιλογών του, ή επέδειξε στο τέλος ατολμία να πράξει αυτό που πραγματικά πίστευε. Είτε το ένα ισχύει, είτε το άλλο, αποτελεί σοβαρό λόγο υποτίμησης της πολιτικής αξίας του κ. Παπανδρέου στο πολιτικό χρηματιστήριο. Η αξιωματική αντιπολίτευση; Δεν ήταν κερδισμένη, αλλά ούτε και χαμένη. Δεν μπορεί να θεωρεί νίκη το 32% των ψήφων που συγκέντρωσε σε τοπικές εκλογές, όντας αντιπολίτευση και ακολουθώντας μία ακραία αντιπολιτευτική γραμμή που κολάκευε όσους θα ήθελαν να ρίξουν μία ψήφο διαμαρτυρίας. Ο κ. Σαμαράς θα πρέπει να αντιληφθεί κάποια στιγμή ότι ανανέωση και αναγέννηση δεν γίνεται με φθαρμένα υλικά του παρελθόντος. Κι ότι το κόμμα του είναι κόμμα εξουσίας και όχι κίνημα διαμαρτυρίας... Κέρδισε, πράγματι, το ΚΚΕ. Αύξησε σημαντικά τις δυνάμεις του και τα στελέχη του νιώθουν σίγουρα δικαιωμένα για την τακτική που ακολούθησαν στο προηγούμενο χρονικό διάστημα. Όπερ και σημαίνει, ότι το κλείσιμο των λιμανιών ήταν απλά το πρόγευμα... Κέρδισε η αποχή, καθώς οι πολίτες είναι απρόθυμοι να πάνε στις κάλπες. Πολύ απλά διότι δεν τους πείθει ο πολιτικός λόγος. Δεν αντιπροσωπεύονται απ’ όσους νομίζουν ότι μιλούν εξ ονόματός τους. Έχασε η τοπική αυτοδιοίκηση. Αλλά αυτό δεν ήταν έκπληξη. Αλίμονο! Κατάλαβε κανείς ότι είχαμε εκλογές στην τοπική αυτοδιοίκηση; |
Βαρθολομαίος για Θεολογική Σχολή Χάλκης: Του χρόνου στα 40χρονα να δοθεί η άδεια
 |
| Την αποφασιστικότητα του για τη συνέχιση του αγώνα προκειμένου να επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης και να επιστραφούν στην ελληνική κοινότητα τα 23 κατειλημμένα ιδρύματα επανέλαβε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Ο κ. Βαρθολομαίος από τον άμβωνα του ναού των Ταξιαρχών Στενής στον Βόσπορο, όπου χοροστάτησε τη Δευτέρα, δεν παρέλειψε... να αναφερθεί στο ζήτημα της άδειας επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης από το κράτος και τόνισε: «Να δώσει την άδεια επαναλειτουργίας της Χάλκης του χρόνου που συμπληρώνονται 40 χρόνια από το κλείσιμο της και εκεί ο αγώνας μας μέχρι της επαναλειτουργίας της Σχολής μας θα είναι συνεχής και ανένδοτος διότι το αίτημα μας είναι δίκαιο, διότι αυτό που έγινε πριν 40 χρόνια ήταν άδικο». Επίσης, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στα 23 κατειλημμένα - από τη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων- ιδρύματα της Ομογένειας, ένα από τα οποία είναι και ο Ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Στένης. «Έχουμε χρέος, έχουμε ηθική υποχρέωση προς την μνήμη των Πατέρων μας, οι οποίοι μας τα εκληροδότησαν όλα αυτά, να τα προστατεύσουμε, να τα διαφυλάξουμε και να τα παραδώσουμε στις γενεές που θα μας ακολουθήσουν» τόνισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. (Ε.Τ. – Σ.Λ.) |
Η παραγωγικότητα των ενστόλων στην Ελλάδα
 |
| Οι πρόσφατες λίαν ατυχείς δηλώσεις του κ. Πάγκαλου περί μη-παραγωγικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας προκάλεσαν πολλές αντιδράσεις. Αναρωτιέμαι πώς θα αξιολογούσε ο κ. αντιπρόεδρος της κυβέρνησης την παραγωγικότητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας - επίσης «σιτιζόμενου από το πρυτανείο»; Επί της ουσίας, πράγματι, οι αμυντικές δαπάνες είναι... μη-παραγωγικές, με την αυστηρά οικονομική έννοια, αλλά χωρίς το δημόσιο αγαθό που λέγεται εθνική ασφάλεια δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ευημερία και ανάπτυξη. Επίσης, χωρίς δημόσια τάξη, μπορούμε να μιλήσουμε για δημοκρατία και ποιότητα ζωής; Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης στον τρόπο λειτουργίας των ανωτέρω θεσμών. Οι Ένοπλες Δυνάμεις καλούνται να αναμορφωθούν σε μια εποχή συρρικνούμενων οικονομικών και ανθρώπινων πόρων, με μια κοινωνία στείρα καταναλωτική, στερούμενη αρχών, αξιών και στρατηγικού προορισμού, με ένα προβληματικό εκπαιδευτικό σύστημα και με ποιοτικά μεταβαλλόμενη πληθυσμιακή σύνθεση. Παρά τις διαχρονικές παθογένειες -φόβος του πολιτικού κόστους, γενικότερη αδυναμία της ελληνικής διοίκησης για μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, το σαράκι της μετριοκρατίας που κατατρώγει εδώ και πολλά χρόνια τα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας, αδιαφάνεια προμηθειών και συνακόλουθη διαφθορά- υπάρχουν σημαντικά περιθώρια ορθολογικότερης χρήσης ανθρωπίνων και οικονομικών πόρων, με τελικό αποτέλεσμα τη μείωση των δαπανών και παράλληλη αύξηση της αποτρεπτικής ικανότητας των Ε.Δ. Αυτά τα οφέλη μπορούν να προκύψουν μόνο από μια συστηματική διαδικασία αναθεώρησης και την κατάθεση τεκμηριωμένων και τολμηρών προτάσεων πολιτικής που θα τύχουν αξιοποίησης από την πολιτική ηγεσία, παρά το όποιο πολιτικό κόστος. Στον κρίσιμο χώρο της ασφάλειας του πολίτη οι μεγάλες προκλήσεις βρίσκονται μπροστά μας, με σημαντικότερο ζητούμενο όχι μόνο την άμεση βελτίωση των επιδόσεων και πρακτικών, αλλά και τη διατήρησή τους στο επιθυμητό επίπεδο σε βάθος χρόνου. Με την έλλειψη συνέχειας και συνέπειας να αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης, είναι απαραίτητη η θεσμική κατοχύρωση των αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Το πρόβλημα έγκειται στη νοοτροπία, την εκπαίδευση και την οργανωσιακή κουλτούρα (και χαρακτηρίζει και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα στην Ελλάδα). Συνδέεται, επίσης, με την έλλειψη αξιοκρατίας και λογοδοσίας και εδώ η ευθύνη βαρύνει κυρίως τα κόμματα εξουσίας. Βασική επιδίωξη θα πρέπει να αποτελέσει η γενικότερη αλλαγή νοοτροπίας και τρόπου λειτουργίας, η οποία συνδέεται άμεσα με την ανάγκη σημαντικών αλλαγών στον τομέα της εκπαίδευσης και επιμόρφωσης σε όλα τα επίπεδα, αλλά και την επίτευξη επαρκούς διακλαδικότητας μεταξύ των εμπλεκομένων υπηρεσιών (ΕΛ.ΑΣ., Πυροσβεστική, Λιμενικό, ΕΥΠ, αλλά και Τοπική Αυτοδιοίκηση), τόσο όσον αφορά τον επιχειρησιακό συντονισμό κατά τη διάρκεια εκτάκτων καταστάσεων, όσο και τη συνεργασία για την προληπτική αντιμετώπιση διαφόρων προβλημάτων. Η δε προσπάθεια αύξησης του επαγγελματισμού προϋποθέτει, βεβαίως, και τα αυτονόητα: αξιοκρατία, εξάλειψη κομματικών και συντεχνιακών παρεμβάσεων, αλλαγή νοοτροπίας πολιτικού κόσμου και ελληνικής κοινωνίας ως προς τον ρόλο και τη λειτουργία των υπηρεσιών ασφαλείας. Αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα του 2010 χρειάζεται να συζητούμε ακόμη για τα αυτονόητα. * Ο Θάνος Π. Ντόκος είναι γενικός διευθυντής στο ΕΛΙΑΜΕΠ. |
Αθωώθηκε ο βοσκός που έβγαλε τα μάτια του σκύλου του!
 |
| Με φρίκη διάβασα την τελική έκβαση της υπόθεσης με τον βοσκό στην Κρήτη και για άλλη μια φορά θύμωσα, αγανάκτησα και αηδίασα με το νομικό μας σύστημα. Μια αθώα ψυχή θανατώθηκε, γιατί απλά... ο «ιδιοκτήτης» του θεώρησε ότι αυτή ήταν η καταλληλότερη τιμωρία για τον σκύλο του. Η αιτία της τιμωρίας αυτής δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε τα πιο κτηνώδη ζώα σε αυτόν τον πλανήτη. Πώς να δικαιολογήσει κανείς την πράξη του βοσκού; Πώς να δικαιολογήσει κανείς την απόφαση της εισαγγελέας που αθώωσε το ανθρωπόμορφο κτήνος; Δέχομαι το γεγονός ότι δεν αγαπάμε όλοι τα ζώα. Ότι δεν πονάει η ψυχή όλων μας όταν τα βλέπουμε κακοποιημένα, δολοφονημένα και πεταμένα στους δρόμους. Δεν μπορώ όμως να δεχτώ και να συγχωρέσω ή να δικαιολογήσω την συμπεριφορά αυτή. Είτε άμεση είτε έμμεση. Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για αυτά τα ζώα. Και όσο δεν το καταλαβαίνουμε τέτοια περιστατικά δεν θα σταματήσουν να υφίστανται.... Δυστυχώς για άλλη μια φορά, αισθάνομαι ότι όσο και να φωνάζουν οι φιλόζωοι, όσο και να παλεύουν για να αλλάξουν το νομικό σύστημα σε αυτή την χώρα, όσο και να διαμαρτύρονται, αν δεν αλλάξει η νοοτροπία και η παιδεία μας, δεν κάνουμε τίποτα. Τι κι αν υπάρχει ο νόμος; Όταν οι ίδιοι οι «άρχοντες» του νόμου, κάνουν τα στραβά μάτια; Όταν αυτοί που μπορούν να βάλουν ένα μικρό λιθαράκι σε αυτό που λέγεται φιλοζωία και ζωοφιλία είναι τυφλοί; Ίσως γι αυτό να λένε ότι η «Δικαιοσύνη είναι τυφλή»… Θέλω να πιστεύω και ελπίζω ότι αυτό που είπε κάποτε ο Λεονάρντο Νταβίντσι, θα βγει αληθινό…. «Θα έρθει η εποχή που οι άνθρωποι, όπως και εγώ, θα κοιτάζουν τη δολοφονία των ζώων, όπως τώρα κοιτάνε τη δολοφονία των ανθρώπων».. Μέχρι τότε όμως…. Απλά θα συνεχίσουμε να είμαστε τα πιο άγρια κτήνη…. |
Μπάτσοι οι αστυνομικοί για τον Καμίνη
 |
| ΓΛΩΣΣΑ ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΛΕΓΕΙ... H άποψη του ΠΑΣΟΚ σχετικά με την Αστυνομία και τα Σώματα Ασφαλείας είναι γνωστή και την ανέλυσε πρόσφατα ο χονδροΠάγκαλος με την περιβόητη δήλωση περί... αντιπαραγωγικότητας! Σήμερα ήρθε η σειρά του υποψηφίου του ΠΑΣΟΚ Καμίνη να δηλώσει σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του «Σκάι» ότι οι αστυνομικοί είναι... μπάτσοι! Και αφού χρησιμοποιεί αυτή την έκφραση δυο φορές, αντιλαμβάνεται την μακακία του και ζητάει συγνώμη! Αλλά ως γνωστόν, γλώσσα λανθάνουσα αλήθεια λέγει... Γι' αυτό και από την πρώτη στιγμή ο ΠΡΟΠΟτζής υπουργός Χρυσοχοϊδης ξεκίνησε απίστευτο κυνηγητό αστυνομικών με ΕΔΕ και λοιπά καραγκιοζιλίκια! «Μπάτσοι» είναι οι αστυνομικοί για ολόκληρο το «νέο» ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη και των λοιπών καλογυαλισμένων αμερικανοτραφών! Δείτε το ..... (Πηγή) |
Η πλειοψηφία! ...απλά υφίσταται!!!
 |
| Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός (e-mail: prevejohn@yahoo.gr) Τελικά έγινε και αυτό!... δηλ. οι αυτοδιοικητικές εκλογές να καταντήσουν όπως τις φοιτητικές εκλογές που όλοι …. κερδίζουν!!! Ο κ. Παπανδρέου (μετά τον απροκάλυπτο και χωρίς λόγο εκβιασμό του) αισθάνεται νικητής και δικαιωμένος για την πολιτική του, που σκέφτεται να την συνεχίσει ακάθεκτος για να μας σώσει πια … τελείως!!! Ο κ. Σαμαράς δηλώνει και αυτός νικητής μια και μίκρυνε την διαφορά από το ΠΑΣΟΚ και την έφτασε στα 2% μη λαμβάνοντας υπόψη αυτό που πραγματικά συνέβη και που έχει να κάνει με το ότι απλά το ΠΑΣΟΚ καταποντίστηκε και πήγε κοντά στα ποσοστά της Ν.Δ. Με λίγα λόγια η αξιωματική αντιπολίτευση εν μέσω τέτοιας κρίσης δεν εισέπραξε από την δυσαρέσκεια αλλά πλήρωσε και αυτή το αντίτιμο των δικών της ευθυνών. Ο κ. Καρατζαφέρης πανηγυρίζει και αυτός αλληθωρίζοντας πότε προς στον ένα και πότε προς στον άλλο θεωρώντας τρομάρα του τον εαυτό του μεγάλο ρυθμιστή των μελλοντικών εξελίξεων!!! Η αριστερά και συγκεκριμένα το Κ.Κ.Ε έχει ένα πραγματικό αριθμητικό ποσοτικό όφελος ψήφων το οποίο θα πρέπει να διαχειριστεί κατάλληλα όχι μόνο για να το διατηρήσει, αλλά και για να το αυξήσει μελλοντικά, με καθαρές προτάσεις και όχι μόνο με διαπιστώσεις και καταγγελτικό λόγο!!! Όμως φίλες/οι η μεγάλη κερδισμένη αυτών των εκλογών ήταν η Αποχή η οποία έστειλε πραγματικά ένα ηχηρό μήνυμα σε όλους τους επαγγελματίες πολιτικάντηδες που τρομοκρατημένοι άρχισαν να λένε μπαρούφες για να δικαιολογηθούν αλλά και για να αποποιηθούν των ευθυνών τους για το κατάντημα της χώρας μας!!! Μάλιστα το βράδυ των εκλογών κορυφαία υπουργός είπε το αμίμητο ότι η Αποχή δεν σημαίνει απαραίτητα δυσαρέσκεια και αποδοκιμασία των πεπραγμένων της κυβέρνησης!!! Τι να πούμε μετά από αυτήν την χωρίς τσίπα και φιλότιμο ερμηνεία!... ΤΙΠΟΤΑ!!! Μόνο να νιώσουμε ντροπή για τους εαυτούς μας που αφήνουμε τέτοιους ανάλγητους ανθρώπους να ορίζουν και να καθορίζουν το μέλλον όλων μας αλλά το κυριότερο το μέλλον των παιδιών μας και γενικά της νέας γενιάς!!! Έχουμε πλέον υποχρέωση και ιστορική ευθύνη στο άμεσο μέλλον η Αποχή να μεταλλαχθεί σε ένα κίνημα πολιτών που θα γεννήσει το νέο και το ελπιδοφόρο στέλνοντας όλους αυτούς τους Ιούδες, τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους στον έξω απ’ δω. Πρέπει να νιώθουμε ντροπή για αυτό που είπε την Δευτέρα ο Μίκης Θεοδωράκης δηλ. ότι φτάσαμε στο σημείο «η μειοψηφία να κυβερνάει την σημερινή Ελλάδα και η πλειοψηφία απλά να ... υφίσταται»!!! |
Αποχή από εκλογές ισούται με αποχή από τη Δημοκρατία
 |
| Παρατηρώντας μια ακόμα εκλογική διαδικασία βλέπω να ωριμάζει στο νου της Ελληνικής κοινωνίας η ιδέα της αποχής και μάλιστα να τείνει να γίνει τάση και πολιτική θέση. Όσοι απέχουν επιθυμούν να στείλουν ειρηνικό μήνυμα αγανάκτησης στο πολιτικό σκηνικό και την απαξίωση προς τα κόμματα που δείχνουν υπεύθυνα για αρκετά από τα δεινά του τόπου μας. Είναι μια απόφαση που φαντάζει... αποτελεσματική, και παρμένη μετά από βαθιά σκέψη και με εναλλακτική, προοδευτική πολιτική λογική. Την ίδια ώρα, τα κόμματα και τα Μ.Μ.Ε επιδεικνύουν ταραχή, στεναχώρια, και προβληματισμό για το λυπηρό αυτό φαινόμενο. Όμως, πρέπει να απαντηθούν κάποια ερωτήματα ώστε να αποδεχτούμε την αποχή ως υπεύθυνη θέση αλλά και το αν είναι πράγματι δυσάρεστα τα φαινόμενα αδιαφορίας των πολιτών για το πολιτικοδημοσιογραφικό σύστημα. Η εκλογική είναι μια πέρα για πέρα δημοκρατική διαδικασία που έχει τεράστια σημασία για την κοινωνία. Κάθε φορά που μπαίνω στο εκλογικό κέντρο βλέπω άτομα που δείχνουν είτε «ασήμαντα» για να επηρεάζουν την διακυβέρνηση του τόπου, είτε άτομα που δείχνουν βαρόμετρα για τη διαμόρφωση της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης. Κι όμως έχουμε όλοι την ίδια δύναμη, μια και μόνο ψήφο. Υπάρχουν άνθρωποι σε κράτη που δεν έχουν καν το δικαίωμα της ψήφου. Απέχοντας από τις εκλογές, απέχεις από τη δημοκρατία. Πρέπει να εκτιμάμε όσα έχουμε κερδίσει και όχι να υψώνουμε μπαϊράκι μόνο όταν στερούμαστε κάποια δικαιώματα, είναι τιμητικό για όσους πάλεψαν για τη δημοκρατία αλλά και τους εαυτούς μας να πάμε μια Κυριακή και να καταθέσουμε τη θέση μας σε ένα χαρτί! Μπορεί η θέση να είναι κόμμα, λευκό, άκυρο ή οτιδήποτε άλλο. Έτσι δείχνουμε τουλάχιστον ότι είμαστε εδώ. Αυτό φοβίζει τους πολιτικούς. Θέλουν να ψηφίζουν λίγοι για να μπορούν να ελέγχουν μικρότερο άρα και ευέλικτο εκλογικό σώμα. Είναι δύσκολο να «χειραγωγηθεί» όλος ο ελληνικός λαός. Οπότε, δεν είναι αληθινό πρόβλημα για το πολιτικό σύστημα το μεγάλο ποσοστό αποχής. Για να στηρίξω τη θέση μου δίνω ένα παράδειγμα. Στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας μας όπου τα κόμματα ασκούν δυναμικά πολιτική, την εκλογική διαδικασία την έχουν περιορίσει σε ένα πολύ μικρό ποσοστό – τουλάχιστον όχι ικανοποιητικό – των φοιτητών και σπουδαστών. Συμμετέχουν οι εγγεγραμμένοι στα ψηφοδέλτια, οι φίλοι τους και λίγοι απλοί φοιτητές ή σπουδαστές. Σχεδόν μια διαδικασία για κομματικοποιημένους Φανταζόμαστε όλοι ότι θα ήταν πολύ δύσκολο για τις παρατάξεις να κάνουν προεκλογικό αγώνα αλλά και το έργο θα έπρεπε να ήταν ουσιαστικότερο αν απευθύνονταν στο σύνολο του φοιτητικού εκλογικού σώματος. που θεσμοθετεί μηχανισμούς για το σύνολο των φοιτητών και όχι μόνο για όσους ψηφίζουν.Το ίδιο επιδιώκεται και στις βουλευτικές και δημοτικές εκλογές. Συμφέρει να μην ψηφίζουν πολλοί! Άλλωστε το αποτέλεσμα βγαίνει σε ποσοστό... Πρέπει νομίζω να δούμε μήπως σκάβουμε το δικό μας λάκκο και μάλιστα με περήφανο χαμόγελο στα χείλη! Αυτό που έπρεπε να εισπράττουν όσοι αποφασίζουν να ασχοληθούν με τα κοινά και να ζητήσουν την πολιτική μας στήριξη είναι ότι ο λαός θα είναι πάντα εκεί και έτοιμος να δώσει αλλού το χρίσμα αν κάτι δεν γίνεται σωστά! Δεν λέω πως δεν κατανοώ τη θέληση πολλών να επιστρέψουν αδιαφορία σε κάποιους που με τις πολιτικές τους κινήσεις αδιαφορούν για το κοινό συμφέρον και πλήττουν αυτό με τα έργα τους. Όμως η αδιαφορία με την αποχή δεν έχει αποτέλεσμα! Δεν φτάνει στα αυτιά των αποδεκτών. Δεν μετριέται στο εκλογικό αποτέλεσμα. 40% άκυρα θα ήταν ένα πραγματικό πρόβλημα που θα αποτυπωνόταν στα πρακτικά της δημοκρατίας μας! Τώρα έχει αντίκτυπο και επιρροή μόνο σε τηλεοπτικά προγράμματα και γενικά ΜΜΕ. Όσον αφορά το άκυρο, που ανέφερα ως παράδειγμα, είναι ένα ακόμα στοιχείο που δείχνει την πολιτική ανακατωσούρα που έχουμε στο κεφάλι μας. Είναι άξιο εσωτερικής διερεύνησης το γεγονός να μην υπάρχει μια υποψηφιότητα που καλύπτει τις βασικές προδιαγραφές που έχουμε θέσει. Τέλος, θυμάμαι να λένε πως δεν θέλουν να ψηφίσουν συμβιβαστικά, όποιον δηλαδή κάνει το λιγότερο κακό. Ακούγεται σωστό. Μα σκέφτηκα πως σε βάθος χρόνου και σε πολλές περιπτώσεις, σε πολιτικό και προσωπικό επίπεδο, πρέπει να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις σε δύσκολες συνθήκες, εξετάζοντας τη λεπτομέρεια. Ο κόσμος είναι αυστηρός όταν κρίνει άλλους μα πράττει διαφορετικά από την ιδεολογία του αρκετές φορές. Δεν εφαρμόζει την αυστηρότητα του στον εαυτό τους. Μου θυμίζουν κάποιους, ώριμους ηλικιακά, που δε θα στήριζαν υποψηφιότητα, για την κυβέρνηση της χώρας, με αδυναμίες και κενά σημεία, δε θα συμβιβαζόταν με κάτι όχι ιδανικό... μα για να διαλέξουν σύζυγο συμβιβάζονται. Πράγμα που ίσως καταδίκαζαν σε νεότερη ηλικία. Δύο μέτρα και δύο σταθμά... (diodoro) |
Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ ΑΥΞΑΝΕΙ... ΤΟ ΒΑΡΟΣ
 |
| Ο Στρατός... παχαίνει! Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από στοιχεία μελέτης του Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας - Διατροφής του Χαροκοπείου και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε δείγμα 165 νεοσύλλεκτων στρατιωτών που υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά της Κύπρου το 2009, τα οποία παρουσιάστηκαν σε ιατρικό συνέδριο στη Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα... επισημαίνεται: «Δυσμενή επίδραση φαίνεται ότι έχει η στρατιωτική θητεία στα σωματομετρικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά των στρατιωτών, καθώς τα αποτελέσματα μελέτης δείχνουν αύξηση του σωματικού βάρους, του λίπους, της χοληστερίνης και της γλυκόζης, μετά από ένα χρόνο παραμονής στο στράτευμα». Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, μετά από ένα χρόνο θητείας παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση σε όλα τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά του δείγματος των στρατιωτών. Το σωματικό τους βάρος αυξήθηκε σχεδόν 3 κιλά, το ποσοστό λίπους αυξήθηκε από 15,7±7% σε 18,3±6,9% και η περιφέρεια μέσης από 82,6±11 εκατοστά στα 84,9±11,3. Αντίστοιχη αύξηση σημειώθηκε στην ολική χοληστερόλη (από 147,1+28,1 σε 159,7±28,6 mg/dl) και στη γλυκόζη (από 82,3±9,3 σε 84,2± mg/dl), χωρίς όμως να ξεπεράσουν τα ανώτατα όρια. Οι επιστήμονες αναζητούν τα αίτια αυτής της κατάστασης στην αλλαγή του τρόπου ζωής που συνεπάγεται η στρατιωτική θητεία, όπως π.χ. οι αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες, στη φυσική δραστηριότητα και την ψυχολογική κατάσταση των νέων στρατιωτών. (ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ – Σ.Λ.) |
Ξανάρχεται από βδομάδα το «δρεπανηφόρο άρμα» της Τρόϊκα
 |
Ο ΓΑΠ «διασφάλισε» την παραμονή του στο Μέγαρο Μαξίμου, οι «πύλες» της χώρας είναι ανοικτές και η Τρόϊκα ετοιμάζει το «δρεπανηφόρο άρμα» της. Ποια θα είναι τα θύματα αυτή τη φορά; Οι επικουρικές συντάξεις, οι μισθοί των υπαλλήλων των κρατικών τραπεζών, των ΔΕΚΟ, του ιδιωτικού τομέα ή μήπως οι άδειες των ΤΑΞΙ; (Γ.Δ.) |
Δείξε μου το δωμάτιό σου ...
 |
Της Νατάσσας Πιπεροπούλου-Κωνσταντάρα, διδάκτορος Ψυχολογίας Η διαμάχη ανάμεσα στους ειδικούς για το ρόλο που παίζουν η κληρονομικότητα και το περιβάλλον στην τελική μορφοποίηση της προσωπικότητάς μας είναι πανάρχαια. Σε ότι αφορά την κληρονομικότητα, οι νέοι που διάλεξαν να αγαπηθούν και να φέρουν στον κόσμο ένα ή δύο παιδιά έχουν ελάχιστες έως μηδενικές επιλογές και τρόπους παρέμβασης στα δεδομένα της Φύσης. Αυτή η διαπίστωση ισχύει μέχρι σήμερα, αλλά με τις αλματώδεις εξελίξεις στην γενετική εφόσον δεν υπάρξουν αυστηροί ηθικοί έλεγχοι μπορεί τα δεδομένα να… αλλάξουν! Με το περιβάλλον... τα πράγματα είναι διαφορετικά καθώς μπορεί να «παίξουμε» με κάποιες παρεμβάσεις στη διαδικασία της εξελικτικής πορείας του παιδιού μας προς την ωρίμανση. Μέσα σε αυτές τις παρεμβάσεις μια σημαντική θέση έχει και η διαμόρφωση του παιδικού δωματίου. Ερευνητικές προσπάθειες από την Ευρώπη και την Αμερική μέχρι και τη μακρινή Αυστραλία, με ενδιάμεσους σταθμούς - θα έλεγα χαριτολογώντας - εδώ στην γοητευτική απόληξη της χερσονήσου του Αίμου και των Βαλκανίων, πιστοποιούν το γεγονός ότι τα παιδιά μας μέχρι και την ηλικία των 3-4 χρόνων οδεύουν προς την ωριμότητα, βελτιώνουν το συντονισμό των μυϊκών τους συστημάτων και μας εντυπωσιάζουν ή μας προβληματίζουν με τις ικανότητες που δείχνουν σε συμβολικές αντιπαραθέσεις με γονείς, αδελφάκια και φιλαράκια περισσότερο εξαιτίας του παράγοντας της κληρονομικότητας και λιγότερο εξαιτίας των ερεθισμάτων που τους παρέχει το περιβάλλον τους. Αυτό ΔΕΝ σημαίνει ότι μπορούμε να στριμώξουμε το παιδί μας σε ένα σκοτεινό μπουντρούμι που θα το βαφτίσουμε παιδικό δωμάτιο αλλά δεν φαίνεται να έχει και μεγάλη σημασία στην μετέπειτα προσωπικότητα του άνδρα ή της γυναίκας εάν το ίδιο δωμάτιο είναι ένας μικρός, ακριβοπληρωμένος παράδεισος που θα γαργαλούσε ακόμη και την φαντασία του πλέον ευφάνταστου διακοσμητή εσωτερικών χώρων!... Μέχρι και την ηλικία των 4 περίπου χρόνων τις περισσότερες φορές το παιδικό δωμάτιο αντανακλά τις προτιμήσεις και την αντίληψη των αναγκών του παιδιού που η μητέρα του (αλλά όχι σε λιγότερο βαθμό και ο πατέρας) έχουν για τις μαθησιακές ανάγκες του παιδιού και για τις ευαισθησίες του σε χρώματα, έπιπλα και παιχνίδια παρά από αυτές που έχει το ίδιο το παιδί. Αργότερα, στην προσχολική ηλικία και τα πρώτα χρόνια του δημοτικού η διαμόρφωση του χώρου του παιδικού δωματίου, ο στολισμός των τοίχων, η επιλογή χρωμάτων, η παρουσία παιχνιδιών αρχίζει και γίνεται συνάρτηση τόσο των εσωτερικών αναγκών του παιδιού όσο και της ανάγκης του να ζει και να κινείται μέσα σε ένα περιβάλλον που του ερεθίζει την φαντασία - ΠΡΟΣΟΧΗ όχι τα ΝΕΥΡΑ - και του παρέχει τη δυνατότητα μαθησιακών εμπειριών, στο οποίο μπορεί και να φιλοξενήσει ένα ή δύο φιλαράκια ή φίλες. Πράγμα δύσκολο βέβαια σε μια εποχή στην οποία οι παρέες και οι φιλίες ανάμεσα στους γονείς λιγόστεψαν με αποτέλεσμα να λιγοστέψουν και οι ευκαιρίες για παιχνίδι ανάμεσα σε παιδιά της προσχολικής ή σχολικής ηλικίας σε ώρες και χώρους εκτός του παιδικού σταθμού, νηπιαγωγείου ή σχολείου. «Δείξε μου το δωμάτιό σου...» γράφω στον τίτλο... και θα σου πω τι είδους μαμά (και μπαμπά) έχεις εάν είσαι παιδάκι κάτω των 4 χρόνων ή θα σου πω τι παιδί είσαι και ποιές ευαισθησίες διαθέτεις εάν είσαι μεγαλύτερης ηλικίας.... |
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ κ. Α/ΓΕΣ
 |
Αξιότιμε κ. Α/ΓΕΣ Εδώ και 10 μήνες έχουμε γίνει μάρτυρες μιας τραγικής κατάστασης σχετικά με το Μετοχικό Ταμείο Στρατού (ΜΤΣ), τη βιωσιμότητά και τη δυνατότητα εξυγίανσής του. Το αρχαιότερο επικουρικό Ταμείο των Στρατιωτικών, που ιδρύθηκε το έτος 1853, επί Υπουργού Στρατιωτικών, τότε, Στρατηγού Σπύρου Μήλιου, πνέει τα λοίσθια. Περίπου 56.000 συνταξιούχοι... (εν αποστρατεία Στρατιωτικοί και Αστυνομικοί) δεν γνωρίζουν εάν το επόμενο τρίμηνο θα πάρουν το μέρισμά τους που συμπληρώνει την κύρια σύνταξη του δημοσίου, ενώ 85.800 ενεργοί ασφαλισμένοι στο ΜΤΣ (εν ενεργεία Στρατιωτικοί και Αστυνομικοί), που καταβάλλουν ικανό ποσό ασφαλιστικών εισφορών μηνιαίως, δεν γνωρίζουν εάν θα πάρουν επικουρική σύνταξη (μέρισμα) όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου και συνταξιοδοτηθούν. Επίσης, είναι ερωτηματικό για πόσο χρόνο θα καταβάλλονται τα βοηθήματα (ΒΕΑ και προικοδοτήσεις), αφού σήμερα ο χρόνος καταβολής, από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης υπερβαίνει τους 18 μήνες! Σε απάντηση της υπ’ αρ. 5165/26 Ιαν 2010 Ερώτησης που κατέθεσε στη Βουλή των Ελλήνων ο Βουλευτής κ. Θεόδωρος Καράογλου προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας με θέμα τη διαχείριση των οικονομικών του Μ.Τ.Σ. γνωστοποιήθηκαν τα ακόλουθα: Φ.900α/7627/10687/10 Φεβρουαρίου 2010 «Όσον αφορά τη βιωσιμότητά του ΜΤΣ, αν δεν ληφθούν μέτρα, αυτή θα φτάσει μέχρι το 2018, (γεγονός που δεν υφίσταται) σύμφωνα με αναλογιστική μελέτη που διενεργήθηκε το έτος 2006 .Το ΥΠ.ΕΘ.Α. αναζητά την καλύτερη μακροχρόνια λύση για όλους τους μετόχους και μερισματούχους χωρίς να κάνει καμία διάκριση μεταξύ αφενός μεν των στρατιωτικών, αφετέρου δε των υπηρετούντων στα σώματα ασφαλείας (στελεχών ΕΛ.ΑΣ και Λ.Σ). Η λύση που αναζητούμε θα είναι προϊόν σοβαρής αναλογιστικής μελέτης και διαλόγου. Ήδη αυτό το έχω πει στην ΠΟΕΣΥ που συναντήθηκε μαζί μου και ζήτησε να αναθέσει και η ίδια σχετική αναλογιστική μελέτη, πρόταση που δέχθηκα. Σημειώνω ότι το 1/3 περίπου του αστυνομικού προσωπικού ασφαλίζεται στο ΜΤΠΥ και όχι στο ΜΤΣ, ενώ στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει ήδη υπαχθεί και το Λιμενικό Σώμα που καλύπτεται από το ΜΤΝ.» Κύριε Αρχηγέ Απαιτείται η άμεση παρέμβαση της στρατιωτικής ηγεσίας. Έχετε τη δυνατότητα να εισάγετε προς συζήτηση στο Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο (ΑνΣΣ) το θέμα του ΜΤΣ και στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων που δίνει η κείμενη νομοθεσία [Ν. 2292/1995 (ΦΕΚ 35Α’, άρθρο 17)] στο ΑνΣΣ, να θέσετε τις κόκκινες γραμμές ( πχ καμία σκέψη για διάλυση του ΕΚΟΕΜΣ και λήψη των αποθεματικών του για να καλυφτεί η τρύπα του ΜΤΣ) στην πολιτική ηγεσία του ΥΕΘΑ σε ότι αφορά τον τρόπο και τις μεθόδους που αυτή σκέφτεται για την βιωσιμότητά και την εξυγίανση του αρχαιότερου επικουρικού Ταμείου των Στρατιωτικών. ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΩΣΤΕ ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΩΤΕΡΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΕΙ. (Πηγή) |
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΠΕΙΧΑΝ ΓΙΑ ΝΑ... ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΜΗΝΥΜΑ: Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ «ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ», ΧΑΡΗ Σ' ΕΣΑΣ!
 |
ΟΤΑΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ, ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΠΟΛΥ... ΞΥΛΟ! ΟΥΤΕ ΚΑΝ... ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΞΕΤΕ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ: ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΤΕ ΑΠΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ, ΘΑ ΑΠΕΧΕΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΥΡΜΟΥΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΖΕΡΙΑ! ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΝΤΩΣ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΥΣΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ, ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ. ΤΣΑΜΠΑ Ο ΚΟΠΟΣ ΣΑΣ, «ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ» BLOGGERS: ΠΡΩΤΟΝ, ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΑΠΕΧΟΝΤΕΣ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΜΠΛΟΓΚΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ΔΙΟΤΙ ΚΑΘΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΚΟΠΗ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΘΛΙΒΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: ΚΑΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ. ΑΣ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΨΗΦΙΣΑΝ ΚΙ ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΣΤΗΝ... ΚΟΣΜΑΡΑ ΤΟΥΣ. (Πηγή) |
Ντόμινο αντιδράσεων για τις δηλώσεις Πάγκαλου
 |
Σ. Καλεντερίδης: «Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι ισχυρός θεσμός» Η ΔΗΛΩΣΗ του Θεόδωρου Πάγκαλου ότι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας είναι ο πιο αντιπαραγωγικός κλάδος του ελληνικού λαού έχει προκαλέσει ντόμινο αντιδράσεων. Στον απόηχο της άμεσης παρέμβασης του Ευάγγελου Βενιζέλου ότι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας είναι... ο αρμόδιος που εκφράζει την κυβερνητική πολιτική σε ό,τι αφορά τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα στελέχη αλλά και της σαφούς τοποθέτησης του κυβερνητικού εκπροσώπου Γιώργου Πεταλωτή ότι «σαφέστατα ο αρμόδιος υπουργός για την Άμυνα εκφράζει τις προτεραιότητες της κυβέρνησης απέναντι στις Ένοπλες Δυνάμεις», η Ν.Δ. ζητά από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης να ανακαλέσει ή να ζητήσει συγγνώμη ενώ ο Σάββας Καλεντερίδης, συνταγματάρχης ε.α, δηλώνει στον «Ε.Τ.»: «Οι Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούν απαραίτητο θεσμό και εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής, πέραν φυσικά της κύριας αποστολής τους, που είναι η προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της κάθε χώρας, την οποία δεν μπορεί να εγγυηθεί εναλλακτικά κανένας άλλος θεσμός». Ο κ. Καλεντερίδης τονίζει ότι όσον αφορά το παραγωγικό ή όχι του θεσμού, αυτό εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο χειρίζονται το ζήτημα των Ενόπλων Δυνάμεων οι πολιτικοί ταγοί, οι οποίοι και έχουν κύρια και αποκλειστική ευθύνη γι' αυτό: «Αν για παράδειγμα οι πολιτικοί είχαν εξασφαλίσει τη δημιουργία μιας υγιούς αμυντικής βιομηχανίας στην Ελλάδα, που θα συνέβαλλε ταυτόχρονα στην ανάπτυξη της χώρας, αντί να δωρίζουν στην κυριολεξία δεκαετίες τώρα εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια από τα λεφτά του ελληνικού λαού σε ξένες εταιρίες όπλων, με το απαραίτητο "λάδωμα" όλου του μηχανισμού των μεσαζόντων, που δρούσαν σε απόλυτο συντονισμό με τα πολιτικά κυκλώματα, τότε οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδος θα ήταν ίσως το πιο παραγωγικό κομμάτι στη χώρα». Και καταλήγει: «Εν ολίγοις, αν είναι τα πράγματα όπως τα λέει ο κ. Πάγκαλος, τότε την κύρια ευθύνη έχουν οι πολιτικοί, αφού, όπως είναι γνωστό, οι αξιωματικοί είναι εκτελεστικά όργανα των πολιτικών και της εκάστοτε κυβέρνησης και τίποτε άλλο. «Σχέδιο» Τέλος, θα ήταν καλό για τα συμφέροντα της Ελλάδος και του Έθνους οι δηλώσεις του κ. Πάγκαλου να είναι αποτέλεσμα του εκρηκτικού του χαρακτήρα και να μην εντάσσονται σε κάποιο σχέδιο γενικής απαξίωσης των Ενόπλων Δυνάμεων, για να δεχτούν χωρίς καμία αντίδραση ενδεχόμενες "παραγωγικές" κινήσεις που σχεδιάζουν να κάνουν οι πολιτικοί (που είναι οι κύριοι υπεύθυνοι της καταστροφής αυτής της δύσμοιρης χώρας) για το Αιγαίο, τον πνεύμονα και την καρδιά του Ελληνισμού». Ο εκπρόσωπος της Ν.Δ. Πάνος Παναγιωτόπουλος χαρακτήρισε μείζον πολιτικό θέμα αυτό που προέκυψε και έκανε λόγο για προσβολή: «Όσο ο κ. Πάγκαλος δεν ανασκευάζει, δεν ζητάει συγγνώμη από τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας, και όσο ο πρωθυπουργός της χώρας δεν τον αποδοκιμάζει, η προσβολή εξακολουθεί να παραμένει και είναι διαρκής». Σφοδρή ήταν η αντίδραση του κ. Τ. Χατζηπέρου, πρώην αξιωματικού του ιστορικού Α/Τ ΒΕΛΟΥΣ, και υποψηφίου αντιπεριφερειάρχη με το συνδυασμό του Γιάννη Δημαρά: «Ο κ. Θ. Πάγκαλος, μετά το κατάπτυστο "αφήστε το κουρελόπανο να το πάρει ο αέρας", αναφερόμενος στην ελληνική σημαία, τις δύσκολες ημέρες που πέρασε το Έθνος κατά την τουρκική πρόκληση στα Ίμια, ξεπέρασε για άλλη μια φορά τον εαυτό του. Συνεχίζει την εθνική του αποστολή τραυματίζοντας ανεπανόρθωτα και υποβαθμίζοντας τα περήφανα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, ίσως το πιο υγιές κομμάτι του ελληνικού λαού, που με απαράμιλλη αυταπάρνηση και καθημερινές θυσίες φυλάνε Θερμοπύλες». (Ε.Τ. - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΤΣΑΒΟΥ) (Σ.Λ.) |
