 |
Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ «Τις σκέψεις μου αυτές τις δημοσίευσα στο παρελθόν αλλά πιστεύω ότι τις κάνει πάλι επίκαιρες η ερχόμενη Κυριακή καθώς οι Έλληνες και οι Ελληνίδες θα προσέλθουμε στην κάλπη για να εκλέξουμε εκείνους και εκείνες που ως Δήμαρχοι και Περιφερειάρχες θα ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΝ την μορφή και την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής» *********************************** Τι σημαίνει εξουσία; Εξουσία σημαίνει ισχύ ή δύναμη, ικανότητα αυτού που την έχει και την ασκεί να... απαιτεί και να πετυχαίνει υπακοή, πειθαρχία, συμμόρφωση στα προστάγματά του και στην εκπλήρωση στόχων που αυτός θέτει ακόμη και όταν η εκπλήρωσή τους απολήγει σε καθοριστική διαμόρφωση της ζωής, των ενδιαφερόντων, ακόμα και των συμφερόντων αυτών που τον ακολουθούν. Ο Μαξ Βέμπερ ο μεγάλος Γερμανός κοινωνιολόγος θεώρησε την εξουσία, την δύναμη ή ισχύ, ως « ...την εκμετάλλευση της ευκαιρίας από ένα ή περισσότερα άτομα για την επιβολή της δικιάς τους βούλησης σε κοινά θέματα, άσχετα με την αντίσταση που προβάλλουν άλλα πρόσωπα που δραστηριοποιούνται στον ίδιο χώρο...» Και ο Ρόμπερτ Μακ Αϊβερ, ο Αμερικανός κοινωνιολόγος δηλώνει ότι «οι κάτοχοι εξουσίας αποκτούν το δικαίωμα να καθιερώσουν τη δικιά τους πολιτική σε κάθε φάση της ανθρώπινης δραστηριότητας, να κρίνουν πρόσωπα και καταστάσεις, να ασκήσουν διαιτητικό-ισορροπητικό ρόλο σε αντιδικίες και τελικά να επιβληθούν στους συνανθρώπους τους.» Η εξουσία αντλείται και ασκείται με τρείς θεμελιακούς τρόπους: με την εφαρμογή ωμής βίας ή με την επιβολή της ψυχολογίας του φόβου, με βάση το κληρονομικό δίκαιο των ηγεμονικών καθεστώτων, και από τη δημοκρατική και αβίαστη αναγνώριση από τον λαό ηγετικών χαρακτηριστικών αυτού που την κατέχει και την ασκεί. Η απόκτηση εξουσίας με την εφαρμογή «ωμής βίας» συνεπάγεται και την πιθανή αντίδραση αυτών που αντιτίθενται στα κάθε λογής δικτατορικά και αυταρχικά καθεστώτα. Για τον λόγο αυτό οι διάφοροι σφετεριστές της εξουσίας ακολουθώντας μια πάγια τακτική αποπειρώνται να εδραιώσουν την ισχύ τους και να «νομιμοποιήσουν» τη θέση τους παρέχοντας αγαθά, διευκολύνσεις και προσεκτικά οριοθετημένα «δικαιώματα-προνόμια» σε κάποια κάπως πλατιά λαϊκή ομάδα ή καθησυχάζουν κατασιγάζοντας με ψυχολογικές και επικοινωνιακές μεθόδους την άσκηση κριτικής και την εκδήλωση «αντίστασης» τις λαϊκές μάζες οδηγώντας τες στην απάθεια που είναι απόληξη θεμελιωμένη στην πρόχειρη διαπίστωση από το λαό ότι «...είναι ανήμπορος να ελέγξει τη ροή των γεγονότων...» Στα ψευδεπίγραφα «δημοκρατικά καθεστώτα» αυτοί που κατέχουν την εξουσία φροντίζουν να αποσιωπούν συστηματικά και διαχρονικά το γεγονός δημιουργώντας την απαραίτητη ψευδαίσθηση ότι η κατοχή της εξουσίας είναι «κοινό καθήκον» και δικαίωμα και η άσκησή της γίνεται για την υλοποίηση των επιθυμιών και αποφάσεων «της πλατιάς λαϊκής μάζας». Επιπρόσθετα, παρά την αντικειμενικά κραυγαλέα εκμετάλλευση και άσκηση της εξουσίας με σαφώς προσωποπαγή ψυχισμό, έντεχνες ιδεολογικές διακηρύξεις και ψυχοτεχνικά πολιτικά μανιφέστα τείνουν να μειώσουν τη σημασία της πραγματικότητας καμουφλάροντας την αυταρχική φύση και δικτατορική υφή της πίσω από τα διάφανα προπετάσματα της «έλλειψης κάθε χρήσης ωμής βίας...» Στα γνήσια δημοκρατικά καθεστώτα, άσχετα εάν πρόκειται για ένα Κόμμα ή μια ολάκερη χώρα η διαδικασία ανέλιξης σε θέση εξουσίας και το δικαίωμα άσκησής της συντελείται με αντικειμενικά κριτήρια, με αξιοκρατία και διαφάνεια και - απαλλαγμένη από κάθε μορφή της έννοιας του «κληρονομικού δικαίου» και κάθε απειλή για χρήση βίας - προκαθορίζει το εφήμερο της πράξης διατηρώντας ανέπαφο το δικαίωμα των εξουσιαζόμενων, της λαϊκής μάζας, για αλλαγές στις προτιμήσεις τους, για αφαίρεση της εξουσίας από τους αποδεικνυόμενους εμφανώς ανάξιους και την παροχή της σε αυτούς που κατορθώνουν να πείσουν ότι είναι άξιοι, ή τουλάχιστον, περισσότερο άξιοι από τους παρόντες κατόχους της. Στην πλατωνική «πολιτεία» ο Θρασύμαχος διατείνεται κατηγορηματικά ότι «...το δίκαιο είναι ταυτόσημο με το συμφέρον του ισχυρού...» Και όμως η εξουσία που θεμελιώνεται και διαιωνίζεται με τη χρήση ή την απειλή της χρήσης κάποιας μορφής βίας είναι, κατά κανόνα, καταδικασμένη και ο βίος της, η διαχρονική της διάρκεια είναι προκαθορισμένα εφήμερη «...Ο πανίσχυρος δεν είναι ποτέ αρκετά ισχυρός» έγραψε διαπιστώνοντας την ιστορική νομοτέλεια των γεγονότων ό Ζαν Ζακ Ρουσσώ. Όποια και αν συμβεί να είναι η πηγή της εξουσίας ,η εστία από την οποία αυτή αναβλύζει και όποιες και αν είναι οι διαδικασίες απόκτησής της αμείωτο πάντοτε παραμένει και το ενδιαφέρον για τους τρόπους χρήσης τους τρόπους άσκησης της εξουσίας από τον κάτοχό της. Έτσι ο αυταρχικός ηγέτης είναι εκείνος που θεωρεί τον εαυτό του ως το μόνο άξιο να κρίνει τη σημασία, την ορθότητα και την αξία των αναγκών, επιδιώξεων και φιλοδοξιών αυτών που κυβερνά ή εξουσιάζει και κατά συνέπεια ασκεί την εξουσία με αποκλειστικά κύριο γνώμονα τις δικές του θέσεις, τις προσωπικές του πεποιθήσεις. Ο δημοκρατικός ηγέτης καθώς αντιλαμβάνεται το εφήμερο της θέσης του και το απαραβίαστο δικαίωμα αυτών που με τη δική τους συναίνεση και επιλογή «εξουσιάζει» να τον αντικαταστήσουν πασχίζει να εντοπίσει τον κοινό παρονομαστή των πολυποίκιλων και συχνά αντικρουόμενων επιθυμιών και επιδιώξεών τους και να ασκήσει εξουσία με γνώμονα «το κοινό όφελος» ελπίζοντας ότι στην επόμενη «ημέρα κρίσης» [στις επόμενες εκλογές] αυτό θα αναγνωρισθεί και έτσι θα διασφαλισθεί η επανεκλογή του. Υπάρχουν ιστορικές στιγμές στη ζωή κάθε ομάδας που απαιτούν τη μετουσίωση ενός «δημοκρατικού» ηγέτη σε «αυταρχικό» αρχηγό για να επιτευχθούν κοινοί στόχοι ή για να αποσοβηθούν κρίσιμες για την επιβίωση της ομάδας ή του κοινωνικού συστήματος καταστάσεις. Σίγουρα, επίσης, υπάρχουν δεδομένα παραδείγματα «αυταρχικών» ηγετών που - με προκάλυψη την επιφανειακή δημοκρατικότητά τους - πετυχαίνουν να συνεχίσουν πέρα από τα προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα την κατοχή και άσκηση της εξουσίας. Στο σημείο αυτό να θυμηθούμε τα λόγια του Αγάθωνα που συνιστά στον «Άρχοντα» (ηγέτη) να θυμάται 3 πράγματα «ότι διοικεί ανθρώπους, ότι πρέπει να διοικεί σύμφωνα με τους νόμους και ότι δεν θα διοικεί…για πάντα!» Σε Δημοτικό και Περιφερειακό επίπεδο όπως και στην Υφήλιο του 21ου αιώνα, το ερώτημα που αρχίζει να εκφράζει η κοινή γνώμη μορφοποιείται πλέον σε μια αμείλικτα απλή διατύπωση: «καθώς έφυγαν οι μεγάλοι ηγέτες είναι άραγε σε θέση να χειρισθούν τις κρίσεις που μας ταλανίζουν σε δημοτικά, περιφερειακά, εθνικά, επίπεδα εκείνοι ή εκείνες που ίσως δεν είναι τίποτε παραπάνω από επιβήτορες θώκων εξουσίας;» |
Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας
Ηγέτες ή Επιβήτορες θώκων Εξουσίας;
Απίστευτος καβγάς στην χθεσινή (09-11-2010) εκπομπή της Τατιάνας (ΒΙΝΤΕΟ)
| Μόνο που δεν πιάστηκαν στα χέρια, αλλά και να πιάστηκαν δε θα το ξέραμε καθώς κόπηκε η εκπομπή στην μέση. Βλέπετε αποφάσισε η Τατιάνα Στεφανίδου να αλλάξει θεματολογία στην εκπομπή και να πιάσει επικαιρότητα δηλαδή πολιτικά και εκλογές. Κάλεσε λοιπόν διάφορους ηθοποιούς και μη στο πλατώ και να τα αποτελέσματα: |
(Πηγή) |
«Βόμβα» μεγατόνων στα χέρια του Τατούλη έστειλε ο Δ.Σαραβάκος!!
 |
| ΒΟΜΒΑ μεγατόνων έσκασε στα χέρια του ...Τατούλη με την σκληρή ανακοίνωση ενός επιφανούς στελέχους του συνδυασμού του που... αποχώρησε αφήνοντας αρκετές αιχμές και καρφιά. Πιο αναλυτικά την οριστική απόφασή του να αποχωρήσει από το ψηφοδέλτιο του Πέτρου Τατούλη στην Περιφέρεια Πελοποννήσου ανακοίνωσε ο επικεφαλής του συνδυασμού «Κίνηση Πολιτών Πελοποννήσου», Δημήτρης Σαραβάκος. Ο κ. Σαραβάκος μάλιστα... προχωρά ένα βήμα παραπέρα ζητεί την καταψήφιση του συνδυασμού «Νέα Πελοπόννησος» στις 14 Νοεμβρίου, καταγγέλλοντας «τη μονομερή και απροκάλυπτη παρέμβαση στήριξης συγκεκριμένων υποψηφίων, με αποτέλεσμα την εκλογή υποψηφίων περιφερειακών συμβούλων προερχομένων μόνο από το ΠΑΣΟΚ». «Οι σύμβουλοι πλέον του συνδυασμού Τατούλη να ανήκουν μόνο σε ένα κόμμα, χάνοντας έτσι την ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ και ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΗ δομή με την οποία ξεκινήσαμε», υπογραμμίζει μεταξύ άλλων ο κ. Σαραβάκος. Μάλλον μετά την πολύ μικρή διαφορά με τον Δράκο άρχισαν τα όργανα καθώς η διαφορά τους βρίσκεται σε ελάχιστες δεκάδες ψήφους για την μάχη της Περιφέρειας Πελοποννήσου.... (Πηγή) |
Δεν θα μας τρελάνουν κιόλας!
 |
| Το βράδυ των εκλογών αισθάνθηκα γι΄ άλλη μία φορά ηλίθιος. Όλοι προσπαθούσαν να με πείσουν από τηλεοράσεως για την μεγάλη και ανεπανάληπτη νίκη του κυβερνόντος κόμματος, την οποία, όμως, αδυνατούσα να αντιληφθώ. Λίγη ώρα αργότερα και βλέποντας τον κ. Παπανδρέου να μην μιλάει για την ταμπακιέρα, για το αν θα χρησιμοποιήσει το γεμάτο σφαίρες όπλο που άφησε στο τραπέζι, κατάλαβα: Τα Μέσα Ενημέρωσης είναι πάντα χρήσιμα σε μία... δημοκρατία! Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Αν θεωρούν νίκη το γεγονός ότι ο κ. Σγουρός κατάφερε να συγκεντρώσει το μεγαλειώδες ποσοστό του 24%, τότε θα θέλαμε να μας πουν τι θα γίνει αν στο μέλλον υποψήφιός τους ξεπεράσει το 30%... Περιμένανε, λέει, τα χειρότερα! Εξαρτάται τι εννοεί ο καθένας με αυτό το «χειρότερα». Το ΠΑΣΟΚ, πάντως, δείχνει να έχει ρίξει τον πήχη πολύ χαμηλά. Όταν σε έναν χρόνο η εκλογική σου δύναμη μειώνεται τόσο πολύ και εσύ υποδύεσαι την Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων, τότε θα πρέπει να ανησυχούμε για το τι άλλο μπορεί να βγει από το μπουκάλι που μέχρι πριν λίγο ήταν κλεισμένο το τζίνι... Λοιπόν, να μιλήσουμε την γλώσσα της αλήθειας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα στις μεταξύ μας συζητήσεις: Το ΠΑΣΟΚ υπέστη ήττα στις εκλογές, η οποία, όμως, ήταν αναμενόμενη. Το ερώτημα είναι αν ο κ. Παπανδρέου το μετάνιωσε και θα αποσύρει οριστικά το όπλο από το τραπέζι ή αν θα αφήσει την απειλή να αιωρείται πάνω από τα κεφάλια μας. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση έχασε κάτι περισσότερο από τις νομαρχιακές εκλογές: έχασε την έξωθεν καλή μαρτυρία του κ. Παπανδρέου. Ή μας εκβίασε προεκλογικά για μικροκομματικούς λόγους, αγνοώντας επιδεικτικά τις επιπτώσεις των επιλογών του, ή επέδειξε στο τέλος ατολμία να πράξει αυτό που πραγματικά πίστευε. Είτε το ένα ισχύει, είτε το άλλο, αποτελεί σοβαρό λόγο υποτίμησης της πολιτικής αξίας του κ. Παπανδρέου στο πολιτικό χρηματιστήριο. Η αξιωματική αντιπολίτευση; Δεν ήταν κερδισμένη, αλλά ούτε και χαμένη. Δεν μπορεί να θεωρεί νίκη το 32% των ψήφων που συγκέντρωσε σε τοπικές εκλογές, όντας αντιπολίτευση και ακολουθώντας μία ακραία αντιπολιτευτική γραμμή που κολάκευε όσους θα ήθελαν να ρίξουν μία ψήφο διαμαρτυρίας. Ο κ. Σαμαράς θα πρέπει να αντιληφθεί κάποια στιγμή ότι ανανέωση και αναγέννηση δεν γίνεται με φθαρμένα υλικά του παρελθόντος. Κι ότι το κόμμα του είναι κόμμα εξουσίας και όχι κίνημα διαμαρτυρίας... Κέρδισε, πράγματι, το ΚΚΕ. Αύξησε σημαντικά τις δυνάμεις του και τα στελέχη του νιώθουν σίγουρα δικαιωμένα για την τακτική που ακολούθησαν στο προηγούμενο χρονικό διάστημα. Όπερ και σημαίνει, ότι το κλείσιμο των λιμανιών ήταν απλά το πρόγευμα... Κέρδισε η αποχή, καθώς οι πολίτες είναι απρόθυμοι να πάνε στις κάλπες. Πολύ απλά διότι δεν τους πείθει ο πολιτικός λόγος. Δεν αντιπροσωπεύονται απ’ όσους νομίζουν ότι μιλούν εξ ονόματός τους. Έχασε η τοπική αυτοδιοίκηση. Αλλά αυτό δεν ήταν έκπληξη. Αλίμονο! Κατάλαβε κανείς ότι είχαμε εκλογές στην τοπική αυτοδιοίκηση; |
Βαρθολομαίος για Θεολογική Σχολή Χάλκης: Του χρόνου στα 40χρονα να δοθεί η άδεια
 |
| Την αποφασιστικότητα του για τη συνέχιση του αγώνα προκειμένου να επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης και να επιστραφούν στην ελληνική κοινότητα τα 23 κατειλημμένα ιδρύματα επανέλαβε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Ο κ. Βαρθολομαίος από τον άμβωνα του ναού των Ταξιαρχών Στενής στον Βόσπορο, όπου χοροστάτησε τη Δευτέρα, δεν παρέλειψε... να αναφερθεί στο ζήτημα της άδειας επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης από το κράτος και τόνισε: «Να δώσει την άδεια επαναλειτουργίας της Χάλκης του χρόνου που συμπληρώνονται 40 χρόνια από το κλείσιμο της και εκεί ο αγώνας μας μέχρι της επαναλειτουργίας της Σχολής μας θα είναι συνεχής και ανένδοτος διότι το αίτημα μας είναι δίκαιο, διότι αυτό που έγινε πριν 40 χρόνια ήταν άδικο». Επίσης, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στα 23 κατειλημμένα - από τη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων- ιδρύματα της Ομογένειας, ένα από τα οποία είναι και ο Ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Στένης. «Έχουμε χρέος, έχουμε ηθική υποχρέωση προς την μνήμη των Πατέρων μας, οι οποίοι μας τα εκληροδότησαν όλα αυτά, να τα προστατεύσουμε, να τα διαφυλάξουμε και να τα παραδώσουμε στις γενεές που θα μας ακολουθήσουν» τόνισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. (Ε.Τ. – Σ.Λ.) |
Η παραγωγικότητα των ενστόλων στην Ελλάδα
 |
| Οι πρόσφατες λίαν ατυχείς δηλώσεις του κ. Πάγκαλου περί μη-παραγωγικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας προκάλεσαν πολλές αντιδράσεις. Αναρωτιέμαι πώς θα αξιολογούσε ο κ. αντιπρόεδρος της κυβέρνησης την παραγωγικότητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας - επίσης «σιτιζόμενου από το πρυτανείο»; Επί της ουσίας, πράγματι, οι αμυντικές δαπάνες είναι... μη-παραγωγικές, με την αυστηρά οικονομική έννοια, αλλά χωρίς το δημόσιο αγαθό που λέγεται εθνική ασφάλεια δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ευημερία και ανάπτυξη. Επίσης, χωρίς δημόσια τάξη, μπορούμε να μιλήσουμε για δημοκρατία και ποιότητα ζωής; Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης στον τρόπο λειτουργίας των ανωτέρω θεσμών. Οι Ένοπλες Δυνάμεις καλούνται να αναμορφωθούν σε μια εποχή συρρικνούμενων οικονομικών και ανθρώπινων πόρων, με μια κοινωνία στείρα καταναλωτική, στερούμενη αρχών, αξιών και στρατηγικού προορισμού, με ένα προβληματικό εκπαιδευτικό σύστημα και με ποιοτικά μεταβαλλόμενη πληθυσμιακή σύνθεση. Παρά τις διαχρονικές παθογένειες -φόβος του πολιτικού κόστους, γενικότερη αδυναμία της ελληνικής διοίκησης για μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, το σαράκι της μετριοκρατίας που κατατρώγει εδώ και πολλά χρόνια τα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας, αδιαφάνεια προμηθειών και συνακόλουθη διαφθορά- υπάρχουν σημαντικά περιθώρια ορθολογικότερης χρήσης ανθρωπίνων και οικονομικών πόρων, με τελικό αποτέλεσμα τη μείωση των δαπανών και παράλληλη αύξηση της αποτρεπτικής ικανότητας των Ε.Δ. Αυτά τα οφέλη μπορούν να προκύψουν μόνο από μια συστηματική διαδικασία αναθεώρησης και την κατάθεση τεκμηριωμένων και τολμηρών προτάσεων πολιτικής που θα τύχουν αξιοποίησης από την πολιτική ηγεσία, παρά το όποιο πολιτικό κόστος. Στον κρίσιμο χώρο της ασφάλειας του πολίτη οι μεγάλες προκλήσεις βρίσκονται μπροστά μας, με σημαντικότερο ζητούμενο όχι μόνο την άμεση βελτίωση των επιδόσεων και πρακτικών, αλλά και τη διατήρησή τους στο επιθυμητό επίπεδο σε βάθος χρόνου. Με την έλλειψη συνέχειας και συνέπειας να αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης, είναι απαραίτητη η θεσμική κατοχύρωση των αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Το πρόβλημα έγκειται στη νοοτροπία, την εκπαίδευση και την οργανωσιακή κουλτούρα (και χαρακτηρίζει και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα στην Ελλάδα). Συνδέεται, επίσης, με την έλλειψη αξιοκρατίας και λογοδοσίας και εδώ η ευθύνη βαρύνει κυρίως τα κόμματα εξουσίας. Βασική επιδίωξη θα πρέπει να αποτελέσει η γενικότερη αλλαγή νοοτροπίας και τρόπου λειτουργίας, η οποία συνδέεται άμεσα με την ανάγκη σημαντικών αλλαγών στον τομέα της εκπαίδευσης και επιμόρφωσης σε όλα τα επίπεδα, αλλά και την επίτευξη επαρκούς διακλαδικότητας μεταξύ των εμπλεκομένων υπηρεσιών (ΕΛ.ΑΣ., Πυροσβεστική, Λιμενικό, ΕΥΠ, αλλά και Τοπική Αυτοδιοίκηση), τόσο όσον αφορά τον επιχειρησιακό συντονισμό κατά τη διάρκεια εκτάκτων καταστάσεων, όσο και τη συνεργασία για την προληπτική αντιμετώπιση διαφόρων προβλημάτων. Η δε προσπάθεια αύξησης του επαγγελματισμού προϋποθέτει, βεβαίως, και τα αυτονόητα: αξιοκρατία, εξάλειψη κομματικών και συντεχνιακών παρεμβάσεων, αλλαγή νοοτροπίας πολιτικού κόσμου και ελληνικής κοινωνίας ως προς τον ρόλο και τη λειτουργία των υπηρεσιών ασφαλείας. Αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα του 2010 χρειάζεται να συζητούμε ακόμη για τα αυτονόητα. * Ο Θάνος Π. Ντόκος είναι γενικός διευθυντής στο ΕΛΙΑΜΕΠ. |
Αθωώθηκε ο βοσκός που έβγαλε τα μάτια του σκύλου του!
 |
| Με φρίκη διάβασα την τελική έκβαση της υπόθεσης με τον βοσκό στην Κρήτη και για άλλη μια φορά θύμωσα, αγανάκτησα και αηδίασα με το νομικό μας σύστημα. Μια αθώα ψυχή θανατώθηκε, γιατί απλά... ο «ιδιοκτήτης» του θεώρησε ότι αυτή ήταν η καταλληλότερη τιμωρία για τον σκύλο του. Η αιτία της τιμωρίας αυτής δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε τα πιο κτηνώδη ζώα σε αυτόν τον πλανήτη. Πώς να δικαιολογήσει κανείς την πράξη του βοσκού; Πώς να δικαιολογήσει κανείς την απόφαση της εισαγγελέας που αθώωσε το ανθρωπόμορφο κτήνος; Δέχομαι το γεγονός ότι δεν αγαπάμε όλοι τα ζώα. Ότι δεν πονάει η ψυχή όλων μας όταν τα βλέπουμε κακοποιημένα, δολοφονημένα και πεταμένα στους δρόμους. Δεν μπορώ όμως να δεχτώ και να συγχωρέσω ή να δικαιολογήσω την συμπεριφορά αυτή. Είτε άμεση είτε έμμεση. Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για αυτά τα ζώα. Και όσο δεν το καταλαβαίνουμε τέτοια περιστατικά δεν θα σταματήσουν να υφίστανται.... Δυστυχώς για άλλη μια φορά, αισθάνομαι ότι όσο και να φωνάζουν οι φιλόζωοι, όσο και να παλεύουν για να αλλάξουν το νομικό σύστημα σε αυτή την χώρα, όσο και να διαμαρτύρονται, αν δεν αλλάξει η νοοτροπία και η παιδεία μας, δεν κάνουμε τίποτα. Τι κι αν υπάρχει ο νόμος; Όταν οι ίδιοι οι «άρχοντες» του νόμου, κάνουν τα στραβά μάτια; Όταν αυτοί που μπορούν να βάλουν ένα μικρό λιθαράκι σε αυτό που λέγεται φιλοζωία και ζωοφιλία είναι τυφλοί; Ίσως γι αυτό να λένε ότι η «Δικαιοσύνη είναι τυφλή»… Θέλω να πιστεύω και ελπίζω ότι αυτό που είπε κάποτε ο Λεονάρντο Νταβίντσι, θα βγει αληθινό…. «Θα έρθει η εποχή που οι άνθρωποι, όπως και εγώ, θα κοιτάζουν τη δολοφονία των ζώων, όπως τώρα κοιτάνε τη δολοφονία των ανθρώπων».. Μέχρι τότε όμως…. Απλά θα συνεχίσουμε να είμαστε τα πιο άγρια κτήνη…. |
Μπάτσοι οι αστυνομικοί για τον Καμίνη
 |
| ΓΛΩΣΣΑ ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΛΕΓΕΙ... H άποψη του ΠΑΣΟΚ σχετικά με την Αστυνομία και τα Σώματα Ασφαλείας είναι γνωστή και την ανέλυσε πρόσφατα ο χονδροΠάγκαλος με την περιβόητη δήλωση περί... αντιπαραγωγικότητας! Σήμερα ήρθε η σειρά του υποψηφίου του ΠΑΣΟΚ Καμίνη να δηλώσει σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του «Σκάι» ότι οι αστυνομικοί είναι... μπάτσοι! Και αφού χρησιμοποιεί αυτή την έκφραση δυο φορές, αντιλαμβάνεται την μακακία του και ζητάει συγνώμη! Αλλά ως γνωστόν, γλώσσα λανθάνουσα αλήθεια λέγει... Γι' αυτό και από την πρώτη στιγμή ο ΠΡΟΠΟτζής υπουργός Χρυσοχοϊδης ξεκίνησε απίστευτο κυνηγητό αστυνομικών με ΕΔΕ και λοιπά καραγκιοζιλίκια! «Μπάτσοι» είναι οι αστυνομικοί για ολόκληρο το «νέο» ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη και των λοιπών καλογυαλισμένων αμερικανοτραφών! Δείτε το ..... (Πηγή) |
Η πλειοψηφία! ...απλά υφίσταται!!!
 |
| Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός (e-mail: prevejohn@yahoo.gr) Τελικά έγινε και αυτό!... δηλ. οι αυτοδιοικητικές εκλογές να καταντήσουν όπως τις φοιτητικές εκλογές που όλοι …. κερδίζουν!!! Ο κ. Παπανδρέου (μετά τον απροκάλυπτο και χωρίς λόγο εκβιασμό του) αισθάνεται νικητής και δικαιωμένος για την πολιτική του, που σκέφτεται να την συνεχίσει ακάθεκτος για να μας σώσει πια … τελείως!!! Ο κ. Σαμαράς δηλώνει και αυτός νικητής μια και μίκρυνε την διαφορά από το ΠΑΣΟΚ και την έφτασε στα 2% μη λαμβάνοντας υπόψη αυτό που πραγματικά συνέβη και που έχει να κάνει με το ότι απλά το ΠΑΣΟΚ καταποντίστηκε και πήγε κοντά στα ποσοστά της Ν.Δ. Με λίγα λόγια η αξιωματική αντιπολίτευση εν μέσω τέτοιας κρίσης δεν εισέπραξε από την δυσαρέσκεια αλλά πλήρωσε και αυτή το αντίτιμο των δικών της ευθυνών. Ο κ. Καρατζαφέρης πανηγυρίζει και αυτός αλληθωρίζοντας πότε προς στον ένα και πότε προς στον άλλο θεωρώντας τρομάρα του τον εαυτό του μεγάλο ρυθμιστή των μελλοντικών εξελίξεων!!! Η αριστερά και συγκεκριμένα το Κ.Κ.Ε έχει ένα πραγματικό αριθμητικό ποσοτικό όφελος ψήφων το οποίο θα πρέπει να διαχειριστεί κατάλληλα όχι μόνο για να το διατηρήσει, αλλά και για να το αυξήσει μελλοντικά, με καθαρές προτάσεις και όχι μόνο με διαπιστώσεις και καταγγελτικό λόγο!!! Όμως φίλες/οι η μεγάλη κερδισμένη αυτών των εκλογών ήταν η Αποχή η οποία έστειλε πραγματικά ένα ηχηρό μήνυμα σε όλους τους επαγγελματίες πολιτικάντηδες που τρομοκρατημένοι άρχισαν να λένε μπαρούφες για να δικαιολογηθούν αλλά και για να αποποιηθούν των ευθυνών τους για το κατάντημα της χώρας μας!!! Μάλιστα το βράδυ των εκλογών κορυφαία υπουργός είπε το αμίμητο ότι η Αποχή δεν σημαίνει απαραίτητα δυσαρέσκεια και αποδοκιμασία των πεπραγμένων της κυβέρνησης!!! Τι να πούμε μετά από αυτήν την χωρίς τσίπα και φιλότιμο ερμηνεία!... ΤΙΠΟΤΑ!!! Μόνο να νιώσουμε ντροπή για τους εαυτούς μας που αφήνουμε τέτοιους ανάλγητους ανθρώπους να ορίζουν και να καθορίζουν το μέλλον όλων μας αλλά το κυριότερο το μέλλον των παιδιών μας και γενικά της νέας γενιάς!!! Έχουμε πλέον υποχρέωση και ιστορική ευθύνη στο άμεσο μέλλον η Αποχή να μεταλλαχθεί σε ένα κίνημα πολιτών που θα γεννήσει το νέο και το ελπιδοφόρο στέλνοντας όλους αυτούς τους Ιούδες, τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους στον έξω απ’ δω. Πρέπει να νιώθουμε ντροπή για αυτό που είπε την Δευτέρα ο Μίκης Θεοδωράκης δηλ. ότι φτάσαμε στο σημείο «η μειοψηφία να κυβερνάει την σημερινή Ελλάδα και η πλειοψηφία απλά να ... υφίσταται»!!! |
Αποχή από εκλογές ισούται με αποχή από τη Δημοκρατία
 |
| Παρατηρώντας μια ακόμα εκλογική διαδικασία βλέπω να ωριμάζει στο νου της Ελληνικής κοινωνίας η ιδέα της αποχής και μάλιστα να τείνει να γίνει τάση και πολιτική θέση. Όσοι απέχουν επιθυμούν να στείλουν ειρηνικό μήνυμα αγανάκτησης στο πολιτικό σκηνικό και την απαξίωση προς τα κόμματα που δείχνουν υπεύθυνα για αρκετά από τα δεινά του τόπου μας. Είναι μια απόφαση που φαντάζει... αποτελεσματική, και παρμένη μετά από βαθιά σκέψη και με εναλλακτική, προοδευτική πολιτική λογική. Την ίδια ώρα, τα κόμματα και τα Μ.Μ.Ε επιδεικνύουν ταραχή, στεναχώρια, και προβληματισμό για το λυπηρό αυτό φαινόμενο. Όμως, πρέπει να απαντηθούν κάποια ερωτήματα ώστε να αποδεχτούμε την αποχή ως υπεύθυνη θέση αλλά και το αν είναι πράγματι δυσάρεστα τα φαινόμενα αδιαφορίας των πολιτών για το πολιτικοδημοσιογραφικό σύστημα. Η εκλογική είναι μια πέρα για πέρα δημοκρατική διαδικασία που έχει τεράστια σημασία για την κοινωνία. Κάθε φορά που μπαίνω στο εκλογικό κέντρο βλέπω άτομα που δείχνουν είτε «ασήμαντα» για να επηρεάζουν την διακυβέρνηση του τόπου, είτε άτομα που δείχνουν βαρόμετρα για τη διαμόρφωση της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης. Κι όμως έχουμε όλοι την ίδια δύναμη, μια και μόνο ψήφο. Υπάρχουν άνθρωποι σε κράτη που δεν έχουν καν το δικαίωμα της ψήφου. Απέχοντας από τις εκλογές, απέχεις από τη δημοκρατία. Πρέπει να εκτιμάμε όσα έχουμε κερδίσει και όχι να υψώνουμε μπαϊράκι μόνο όταν στερούμαστε κάποια δικαιώματα, είναι τιμητικό για όσους πάλεψαν για τη δημοκρατία αλλά και τους εαυτούς μας να πάμε μια Κυριακή και να καταθέσουμε τη θέση μας σε ένα χαρτί! Μπορεί η θέση να είναι κόμμα, λευκό, άκυρο ή οτιδήποτε άλλο. Έτσι δείχνουμε τουλάχιστον ότι είμαστε εδώ. Αυτό φοβίζει τους πολιτικούς. Θέλουν να ψηφίζουν λίγοι για να μπορούν να ελέγχουν μικρότερο άρα και ευέλικτο εκλογικό σώμα. Είναι δύσκολο να «χειραγωγηθεί» όλος ο ελληνικός λαός. Οπότε, δεν είναι αληθινό πρόβλημα για το πολιτικό σύστημα το μεγάλο ποσοστό αποχής. Για να στηρίξω τη θέση μου δίνω ένα παράδειγμα. Στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας μας όπου τα κόμματα ασκούν δυναμικά πολιτική, την εκλογική διαδικασία την έχουν περιορίσει σε ένα πολύ μικρό ποσοστό – τουλάχιστον όχι ικανοποιητικό – των φοιτητών και σπουδαστών. Συμμετέχουν οι εγγεγραμμένοι στα ψηφοδέλτια, οι φίλοι τους και λίγοι απλοί φοιτητές ή σπουδαστές. Σχεδόν μια διαδικασία για κομματικοποιημένους Φανταζόμαστε όλοι ότι θα ήταν πολύ δύσκολο για τις παρατάξεις να κάνουν προεκλογικό αγώνα αλλά και το έργο θα έπρεπε να ήταν ουσιαστικότερο αν απευθύνονταν στο σύνολο του φοιτητικού εκλογικού σώματος. που θεσμοθετεί μηχανισμούς για το σύνολο των φοιτητών και όχι μόνο για όσους ψηφίζουν.Το ίδιο επιδιώκεται και στις βουλευτικές και δημοτικές εκλογές. Συμφέρει να μην ψηφίζουν πολλοί! Άλλωστε το αποτέλεσμα βγαίνει σε ποσοστό... Πρέπει νομίζω να δούμε μήπως σκάβουμε το δικό μας λάκκο και μάλιστα με περήφανο χαμόγελο στα χείλη! Αυτό που έπρεπε να εισπράττουν όσοι αποφασίζουν να ασχοληθούν με τα κοινά και να ζητήσουν την πολιτική μας στήριξη είναι ότι ο λαός θα είναι πάντα εκεί και έτοιμος να δώσει αλλού το χρίσμα αν κάτι δεν γίνεται σωστά! Δεν λέω πως δεν κατανοώ τη θέληση πολλών να επιστρέψουν αδιαφορία σε κάποιους που με τις πολιτικές τους κινήσεις αδιαφορούν για το κοινό συμφέρον και πλήττουν αυτό με τα έργα τους. Όμως η αδιαφορία με την αποχή δεν έχει αποτέλεσμα! Δεν φτάνει στα αυτιά των αποδεκτών. Δεν μετριέται στο εκλογικό αποτέλεσμα. 40% άκυρα θα ήταν ένα πραγματικό πρόβλημα που θα αποτυπωνόταν στα πρακτικά της δημοκρατίας μας! Τώρα έχει αντίκτυπο και επιρροή μόνο σε τηλεοπτικά προγράμματα και γενικά ΜΜΕ. Όσον αφορά το άκυρο, που ανέφερα ως παράδειγμα, είναι ένα ακόμα στοιχείο που δείχνει την πολιτική ανακατωσούρα που έχουμε στο κεφάλι μας. Είναι άξιο εσωτερικής διερεύνησης το γεγονός να μην υπάρχει μια υποψηφιότητα που καλύπτει τις βασικές προδιαγραφές που έχουμε θέσει. Τέλος, θυμάμαι να λένε πως δεν θέλουν να ψηφίσουν συμβιβαστικά, όποιον δηλαδή κάνει το λιγότερο κακό. Ακούγεται σωστό. Μα σκέφτηκα πως σε βάθος χρόνου και σε πολλές περιπτώσεις, σε πολιτικό και προσωπικό επίπεδο, πρέπει να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις σε δύσκολες συνθήκες, εξετάζοντας τη λεπτομέρεια. Ο κόσμος είναι αυστηρός όταν κρίνει άλλους μα πράττει διαφορετικά από την ιδεολογία του αρκετές φορές. Δεν εφαρμόζει την αυστηρότητα του στον εαυτό τους. Μου θυμίζουν κάποιους, ώριμους ηλικιακά, που δε θα στήριζαν υποψηφιότητα, για την κυβέρνηση της χώρας, με αδυναμίες και κενά σημεία, δε θα συμβιβαζόταν με κάτι όχι ιδανικό... μα για να διαλέξουν σύζυγο συμβιβάζονται. Πράγμα που ίσως καταδίκαζαν σε νεότερη ηλικία. Δύο μέτρα και δύο σταθμά... (diodoro) |
Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ ΑΥΞΑΝΕΙ... ΤΟ ΒΑΡΟΣ
 |
| Ο Στρατός... παχαίνει! Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από στοιχεία μελέτης του Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας - Διατροφής του Χαροκοπείου και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε δείγμα 165 νεοσύλλεκτων στρατιωτών που υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά της Κύπρου το 2009, τα οποία παρουσιάστηκαν σε ιατρικό συνέδριο στη Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα... επισημαίνεται: «Δυσμενή επίδραση φαίνεται ότι έχει η στρατιωτική θητεία στα σωματομετρικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά των στρατιωτών, καθώς τα αποτελέσματα μελέτης δείχνουν αύξηση του σωματικού βάρους, του λίπους, της χοληστερίνης και της γλυκόζης, μετά από ένα χρόνο παραμονής στο στράτευμα». Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, μετά από ένα χρόνο θητείας παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση σε όλα τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά του δείγματος των στρατιωτών. Το σωματικό τους βάρος αυξήθηκε σχεδόν 3 κιλά, το ποσοστό λίπους αυξήθηκε από 15,7±7% σε 18,3±6,9% και η περιφέρεια μέσης από 82,6±11 εκατοστά στα 84,9±11,3. Αντίστοιχη αύξηση σημειώθηκε στην ολική χοληστερόλη (από 147,1+28,1 σε 159,7±28,6 mg/dl) και στη γλυκόζη (από 82,3±9,3 σε 84,2± mg/dl), χωρίς όμως να ξεπεράσουν τα ανώτατα όρια. Οι επιστήμονες αναζητούν τα αίτια αυτής της κατάστασης στην αλλαγή του τρόπου ζωής που συνεπάγεται η στρατιωτική θητεία, όπως π.χ. οι αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες, στη φυσική δραστηριότητα και την ψυχολογική κατάσταση των νέων στρατιωτών. (ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ – Σ.Λ.) |
Ξανάρχεται από βδομάδα το «δρεπανηφόρο άρμα» της Τρόϊκα
 |
Ο ΓΑΠ «διασφάλισε» την παραμονή του στο Μέγαρο Μαξίμου, οι «πύλες» της χώρας είναι ανοικτές και η Τρόϊκα ετοιμάζει το «δρεπανηφόρο άρμα» της. Ποια θα είναι τα θύματα αυτή τη φορά; Οι επικουρικές συντάξεις, οι μισθοί των υπαλλήλων των κρατικών τραπεζών, των ΔΕΚΟ, του ιδιωτικού τομέα ή μήπως οι άδειες των ΤΑΞΙ; (Γ.Δ.) |
Δείξε μου το δωμάτιό σου ...
 |
Της Νατάσσας Πιπεροπούλου-Κωνσταντάρα, διδάκτορος Ψυχολογίας Η διαμάχη ανάμεσα στους ειδικούς για το ρόλο που παίζουν η κληρονομικότητα και το περιβάλλον στην τελική μορφοποίηση της προσωπικότητάς μας είναι πανάρχαια. Σε ότι αφορά την κληρονομικότητα, οι νέοι που διάλεξαν να αγαπηθούν και να φέρουν στον κόσμο ένα ή δύο παιδιά έχουν ελάχιστες έως μηδενικές επιλογές και τρόπους παρέμβασης στα δεδομένα της Φύσης. Αυτή η διαπίστωση ισχύει μέχρι σήμερα, αλλά με τις αλματώδεις εξελίξεις στην γενετική εφόσον δεν υπάρξουν αυστηροί ηθικοί έλεγχοι μπορεί τα δεδομένα να… αλλάξουν! Με το περιβάλλον... τα πράγματα είναι διαφορετικά καθώς μπορεί να «παίξουμε» με κάποιες παρεμβάσεις στη διαδικασία της εξελικτικής πορείας του παιδιού μας προς την ωρίμανση. Μέσα σε αυτές τις παρεμβάσεις μια σημαντική θέση έχει και η διαμόρφωση του παιδικού δωματίου. Ερευνητικές προσπάθειες από την Ευρώπη και την Αμερική μέχρι και τη μακρινή Αυστραλία, με ενδιάμεσους σταθμούς - θα έλεγα χαριτολογώντας - εδώ στην γοητευτική απόληξη της χερσονήσου του Αίμου και των Βαλκανίων, πιστοποιούν το γεγονός ότι τα παιδιά μας μέχρι και την ηλικία των 3-4 χρόνων οδεύουν προς την ωριμότητα, βελτιώνουν το συντονισμό των μυϊκών τους συστημάτων και μας εντυπωσιάζουν ή μας προβληματίζουν με τις ικανότητες που δείχνουν σε συμβολικές αντιπαραθέσεις με γονείς, αδελφάκια και φιλαράκια περισσότερο εξαιτίας του παράγοντας της κληρονομικότητας και λιγότερο εξαιτίας των ερεθισμάτων που τους παρέχει το περιβάλλον τους. Αυτό ΔΕΝ σημαίνει ότι μπορούμε να στριμώξουμε το παιδί μας σε ένα σκοτεινό μπουντρούμι που θα το βαφτίσουμε παιδικό δωμάτιο αλλά δεν φαίνεται να έχει και μεγάλη σημασία στην μετέπειτα προσωπικότητα του άνδρα ή της γυναίκας εάν το ίδιο δωμάτιο είναι ένας μικρός, ακριβοπληρωμένος παράδεισος που θα γαργαλούσε ακόμη και την φαντασία του πλέον ευφάνταστου διακοσμητή εσωτερικών χώρων!... Μέχρι και την ηλικία των 4 περίπου χρόνων τις περισσότερες φορές το παιδικό δωμάτιο αντανακλά τις προτιμήσεις και την αντίληψη των αναγκών του παιδιού που η μητέρα του (αλλά όχι σε λιγότερο βαθμό και ο πατέρας) έχουν για τις μαθησιακές ανάγκες του παιδιού και για τις ευαισθησίες του σε χρώματα, έπιπλα και παιχνίδια παρά από αυτές που έχει το ίδιο το παιδί. Αργότερα, στην προσχολική ηλικία και τα πρώτα χρόνια του δημοτικού η διαμόρφωση του χώρου του παιδικού δωματίου, ο στολισμός των τοίχων, η επιλογή χρωμάτων, η παρουσία παιχνιδιών αρχίζει και γίνεται συνάρτηση τόσο των εσωτερικών αναγκών του παιδιού όσο και της ανάγκης του να ζει και να κινείται μέσα σε ένα περιβάλλον που του ερεθίζει την φαντασία - ΠΡΟΣΟΧΗ όχι τα ΝΕΥΡΑ - και του παρέχει τη δυνατότητα μαθησιακών εμπειριών, στο οποίο μπορεί και να φιλοξενήσει ένα ή δύο φιλαράκια ή φίλες. Πράγμα δύσκολο βέβαια σε μια εποχή στην οποία οι παρέες και οι φιλίες ανάμεσα στους γονείς λιγόστεψαν με αποτέλεσμα να λιγοστέψουν και οι ευκαιρίες για παιχνίδι ανάμεσα σε παιδιά της προσχολικής ή σχολικής ηλικίας σε ώρες και χώρους εκτός του παιδικού σταθμού, νηπιαγωγείου ή σχολείου. «Δείξε μου το δωμάτιό σου...» γράφω στον τίτλο... και θα σου πω τι είδους μαμά (και μπαμπά) έχεις εάν είσαι παιδάκι κάτω των 4 χρόνων ή θα σου πω τι παιδί είσαι και ποιές ευαισθησίες διαθέτεις εάν είσαι μεγαλύτερης ηλικίας.... |
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ κ. Α/ΓΕΣ
 |
Αξιότιμε κ. Α/ΓΕΣ Εδώ και 10 μήνες έχουμε γίνει μάρτυρες μιας τραγικής κατάστασης σχετικά με το Μετοχικό Ταμείο Στρατού (ΜΤΣ), τη βιωσιμότητά και τη δυνατότητα εξυγίανσής του. Το αρχαιότερο επικουρικό Ταμείο των Στρατιωτικών, που ιδρύθηκε το έτος 1853, επί Υπουργού Στρατιωτικών, τότε, Στρατηγού Σπύρου Μήλιου, πνέει τα λοίσθια. Περίπου 56.000 συνταξιούχοι... (εν αποστρατεία Στρατιωτικοί και Αστυνομικοί) δεν γνωρίζουν εάν το επόμενο τρίμηνο θα πάρουν το μέρισμά τους που συμπληρώνει την κύρια σύνταξη του δημοσίου, ενώ 85.800 ενεργοί ασφαλισμένοι στο ΜΤΣ (εν ενεργεία Στρατιωτικοί και Αστυνομικοί), που καταβάλλουν ικανό ποσό ασφαλιστικών εισφορών μηνιαίως, δεν γνωρίζουν εάν θα πάρουν επικουρική σύνταξη (μέρισμα) όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου και συνταξιοδοτηθούν. Επίσης, είναι ερωτηματικό για πόσο χρόνο θα καταβάλλονται τα βοηθήματα (ΒΕΑ και προικοδοτήσεις), αφού σήμερα ο χρόνος καταβολής, από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης υπερβαίνει τους 18 μήνες! Σε απάντηση της υπ’ αρ. 5165/26 Ιαν 2010 Ερώτησης που κατέθεσε στη Βουλή των Ελλήνων ο Βουλευτής κ. Θεόδωρος Καράογλου προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας με θέμα τη διαχείριση των οικονομικών του Μ.Τ.Σ. γνωστοποιήθηκαν τα ακόλουθα: Φ.900α/7627/10687/10 Φεβρουαρίου 2010 «Όσον αφορά τη βιωσιμότητά του ΜΤΣ, αν δεν ληφθούν μέτρα, αυτή θα φτάσει μέχρι το 2018, (γεγονός που δεν υφίσταται) σύμφωνα με αναλογιστική μελέτη που διενεργήθηκε το έτος 2006 .Το ΥΠ.ΕΘ.Α. αναζητά την καλύτερη μακροχρόνια λύση για όλους τους μετόχους και μερισματούχους χωρίς να κάνει καμία διάκριση μεταξύ αφενός μεν των στρατιωτικών, αφετέρου δε των υπηρετούντων στα σώματα ασφαλείας (στελεχών ΕΛ.ΑΣ και Λ.Σ). Η λύση που αναζητούμε θα είναι προϊόν σοβαρής αναλογιστικής μελέτης και διαλόγου. Ήδη αυτό το έχω πει στην ΠΟΕΣΥ που συναντήθηκε μαζί μου και ζήτησε να αναθέσει και η ίδια σχετική αναλογιστική μελέτη, πρόταση που δέχθηκα. Σημειώνω ότι το 1/3 περίπου του αστυνομικού προσωπικού ασφαλίζεται στο ΜΤΠΥ και όχι στο ΜΤΣ, ενώ στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει ήδη υπαχθεί και το Λιμενικό Σώμα που καλύπτεται από το ΜΤΝ.» Κύριε Αρχηγέ Απαιτείται η άμεση παρέμβαση της στρατιωτικής ηγεσίας. Έχετε τη δυνατότητα να εισάγετε προς συζήτηση στο Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο (ΑνΣΣ) το θέμα του ΜΤΣ και στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων που δίνει η κείμενη νομοθεσία [Ν. 2292/1995 (ΦΕΚ 35Α’, άρθρο 17)] στο ΑνΣΣ, να θέσετε τις κόκκινες γραμμές ( πχ καμία σκέψη για διάλυση του ΕΚΟΕΜΣ και λήψη των αποθεματικών του για να καλυφτεί η τρύπα του ΜΤΣ) στην πολιτική ηγεσία του ΥΕΘΑ σε ότι αφορά τον τρόπο και τις μεθόδους που αυτή σκέφτεται για την βιωσιμότητά και την εξυγίανση του αρχαιότερου επικουρικού Ταμείου των Στρατιωτικών. ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΩΣΤΕ ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΩΤΕΡΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΕΙ. (Πηγή) |
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΠΕΙΧΑΝ ΓΙΑ ΝΑ... ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΜΗΝΥΜΑ: Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ «ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ», ΧΑΡΗ Σ' ΕΣΑΣ!
 |
ΟΤΑΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ, ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΕΙ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΠΟΛΥ... ΞΥΛΟ! ΟΥΤΕ ΚΑΝ... ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΞΕΤΕ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ: ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΤΕ ΑΠΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ, ΘΑ ΑΠΕΧΕΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΥΡΜΟΥΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΖΕΡΙΑ! ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΝΤΩΣ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΥΣΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ, ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ. ΤΣΑΜΠΑ Ο ΚΟΠΟΣ ΣΑΣ, «ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ» BLOGGERS: ΠΡΩΤΟΝ, ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΑΠΕΧΟΝΤΕΣ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΜΠΛΟΓΚΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ΔΙΟΤΙ ΚΑΘΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΚΟΠΗ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΘΛΙΒΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: ΚΑΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ. ΑΣ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΨΗΦΙΣΑΝ ΚΙ ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΣΤΗΝ... ΚΟΣΜΑΡΑ ΤΟΥΣ. (Πηγή) |
Ντόμινο αντιδράσεων για τις δηλώσεις Πάγκαλου
 |
Σ. Καλεντερίδης: «Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι ισχυρός θεσμός» Η ΔΗΛΩΣΗ του Θεόδωρου Πάγκαλου ότι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας είναι ο πιο αντιπαραγωγικός κλάδος του ελληνικού λαού έχει προκαλέσει ντόμινο αντιδράσεων. Στον απόηχο της άμεσης παρέμβασης του Ευάγγελου Βενιζέλου ότι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας είναι... ο αρμόδιος που εκφράζει την κυβερνητική πολιτική σε ό,τι αφορά τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα στελέχη αλλά και της σαφούς τοποθέτησης του κυβερνητικού εκπροσώπου Γιώργου Πεταλωτή ότι «σαφέστατα ο αρμόδιος υπουργός για την Άμυνα εκφράζει τις προτεραιότητες της κυβέρνησης απέναντι στις Ένοπλες Δυνάμεις», η Ν.Δ. ζητά από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης να ανακαλέσει ή να ζητήσει συγγνώμη ενώ ο Σάββας Καλεντερίδης, συνταγματάρχης ε.α, δηλώνει στον «Ε.Τ.»: «Οι Ένοπλες Δυνάμεις αποτελούν απαραίτητο θεσμό και εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής, πέραν φυσικά της κύριας αποστολής τους, που είναι η προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της κάθε χώρας, την οποία δεν μπορεί να εγγυηθεί εναλλακτικά κανένας άλλος θεσμός». Ο κ. Καλεντερίδης τονίζει ότι όσον αφορά το παραγωγικό ή όχι του θεσμού, αυτό εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο χειρίζονται το ζήτημα των Ενόπλων Δυνάμεων οι πολιτικοί ταγοί, οι οποίοι και έχουν κύρια και αποκλειστική ευθύνη γι' αυτό: «Αν για παράδειγμα οι πολιτικοί είχαν εξασφαλίσει τη δημιουργία μιας υγιούς αμυντικής βιομηχανίας στην Ελλάδα, που θα συνέβαλλε ταυτόχρονα στην ανάπτυξη της χώρας, αντί να δωρίζουν στην κυριολεξία δεκαετίες τώρα εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια από τα λεφτά του ελληνικού λαού σε ξένες εταιρίες όπλων, με το απαραίτητο "λάδωμα" όλου του μηχανισμού των μεσαζόντων, που δρούσαν σε απόλυτο συντονισμό με τα πολιτικά κυκλώματα, τότε οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδος θα ήταν ίσως το πιο παραγωγικό κομμάτι στη χώρα». Και καταλήγει: «Εν ολίγοις, αν είναι τα πράγματα όπως τα λέει ο κ. Πάγκαλος, τότε την κύρια ευθύνη έχουν οι πολιτικοί, αφού, όπως είναι γνωστό, οι αξιωματικοί είναι εκτελεστικά όργανα των πολιτικών και της εκάστοτε κυβέρνησης και τίποτε άλλο. «Σχέδιο» Τέλος, θα ήταν καλό για τα συμφέροντα της Ελλάδος και του Έθνους οι δηλώσεις του κ. Πάγκαλου να είναι αποτέλεσμα του εκρηκτικού του χαρακτήρα και να μην εντάσσονται σε κάποιο σχέδιο γενικής απαξίωσης των Ενόπλων Δυνάμεων, για να δεχτούν χωρίς καμία αντίδραση ενδεχόμενες "παραγωγικές" κινήσεις που σχεδιάζουν να κάνουν οι πολιτικοί (που είναι οι κύριοι υπεύθυνοι της καταστροφής αυτής της δύσμοιρης χώρας) για το Αιγαίο, τον πνεύμονα και την καρδιά του Ελληνισμού». Ο εκπρόσωπος της Ν.Δ. Πάνος Παναγιωτόπουλος χαρακτήρισε μείζον πολιτικό θέμα αυτό που προέκυψε και έκανε λόγο για προσβολή: «Όσο ο κ. Πάγκαλος δεν ανασκευάζει, δεν ζητάει συγγνώμη από τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας, και όσο ο πρωθυπουργός της χώρας δεν τον αποδοκιμάζει, η προσβολή εξακολουθεί να παραμένει και είναι διαρκής». Σφοδρή ήταν η αντίδραση του κ. Τ. Χατζηπέρου, πρώην αξιωματικού του ιστορικού Α/Τ ΒΕΛΟΥΣ, και υποψηφίου αντιπεριφερειάρχη με το συνδυασμό του Γιάννη Δημαρά: «Ο κ. Θ. Πάγκαλος, μετά το κατάπτυστο "αφήστε το κουρελόπανο να το πάρει ο αέρας", αναφερόμενος στην ελληνική σημαία, τις δύσκολες ημέρες που πέρασε το Έθνος κατά την τουρκική πρόκληση στα Ίμια, ξεπέρασε για άλλη μια φορά τον εαυτό του. Συνεχίζει την εθνική του αποστολή τραυματίζοντας ανεπανόρθωτα και υποβαθμίζοντας τα περήφανα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, ίσως το πιο υγιές κομμάτι του ελληνικού λαού, που με απαράμιλλη αυταπάρνηση και καθημερινές θυσίες φυλάνε Θερμοπύλες». (Ε.Τ. - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΤΣΑΒΟΥ) (Σ.Λ.) |
Στα μονοπάτια των λαθρομεταναστών
 |
(Φωτό: Αυστριακός συνοριοφύλακας της ευρωπαϊκής δύναμης FRONTEX σε περιοχή του ποταμού Έβρου) Αντιμέτωποι με ομάδες λαθρομεταναστών που διέσχιζαν τρέχοντας το χερσαίο τμήμα των ελληνοτουρκικών συνόρων με σκοπό να... παραδοθούν στις αρχές βρέθηκαν προχτές το βράδυ Γάλλοι, Σουηδοί, Αυστριακοί και Βoύλγαροι συνοριοφύλακες της FRONTEX. «Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Στις χώρες μας τους κυνηγάμε, αλλά εδώ επιδιώκουν τη σύλληψη. Πρώτη φορά είδα λαθρομετανάστη να έρχεται τρέχοντας καταπάνω μου και να περιμένει να τον συλλάβω. Η κατάσταση είναι πραγματικά πολύ δύσκολη στον Έβρο». Με αυτά τα λόγια... ένας από τους συνοριοφύλακες της FRONTEX περιγράφει τις εντυπώσεις του -στην αγγλική γλώσσα- στον Έλληνα συνάδελφό του, με τον οποίο βρίσκονται στην ίδια ομάδα. Λίγο νωρίτερα είχαν εντοπίσει και συλλάβει με τη βοήθεια και ειδικά εκπαιδευμένου σκύλου άλλη μία ομάδα λαθρομεταναστών, που πέρασε σε ελληνικό έδαφος. Στην ίδια περιοχή βρέθηκε χτες το πρωί και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, μαζί με την επίτροπο Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, Σεσίλια Μάλμστρομ, το Γάλλο υπουργό Μετανάστευσης Ερίκ Μπεσόν και τον εκτελεστικό διευθυντή της FRONTEX, Ιλκα Λαΐτινεν, οι οποίοι παρακολούθησαν την ανάπτυξη των ομάδων ταχείας αντίδρασης (RABIT) της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Φύλαξης των Συνόρων. Ομάδες και τομείς Οι συνοριοφύλακες της FRONTEX έχουν ήδη χωριστεί σε ομάδες και περιπολούν κυρίως στο χερσαίο τμήμα, ενώ κάποια κλιμάκια έχουν αναπτυχθεί και κατά μήκος του ποταμού. Ήδη από χτες χωρίστηκαν οι τομείς στους οποίους θα κινείται η κάθε ομάδα, ενώ παράλληλα με τα τζιπάκια θα βγαίνουν και πεζές περιπολίες με ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους. Σε κάθε βάρδια στο χερσαίο κομμάτι των συνόρων θα περιπολούν περίπου 20 άτομα, ωστόσο ο αριθμός αυτός πιθανότατα θα αυξάνεται τις βραδινές ώρες κατά τις οποίες παρατηρείται μεγαλύτερη κινητικότητα λαθρομεταναστών. «Πρώτη φορά έχουμε τέτοια αστυνόμευση στα σύνορα. Καλύπτονται όλες οι περιοχές, όλα τα "μονοπάτια" που ακολουθούν τα κυκλώματα, ενώ ακόμη και σε ιδιαίτερα δύσβατα σημεία έχουν τοποθετηθεί αισθητήρες», αναφέρει χαρακτηριστικά συνοριοφύλακας. Ο ίδιος τονίζει ότι οι συνάδελφοί του της FRONTEX έχουν σοκαριστεί από τον αριθμό των αλλοδαπών που εισέρχονται καθημερινά, αλλά και από το γεγονός ότι συνειδητοποιούν σιγά σιγά πως η γειτονική Τουρκία δεν έχει πραγματικά πρόθεση να ελέγξει το φαινόμενο της παράνομης μετανάστευσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι το τελευταίο δεκαήμερο παρατηρήθηκε μείωση έως και 25% στη διέλευση παράνομων μεταναστών, καθώς σημειώθηκαν 2.100 συλλήψεις, ενώ το προηγούμενο δεκαήμερο είχαν εντοπιστεί 2.700 λαθρομετανάστες. Επισκέψεις... επισήμων Τις ομάδες που περιπολούσαν χτες στο χερσαίο τμήμα των συνόρων στον Έβρο, στο ύψος της Ν. Βύσσας, επισκέφτηκε ο κ. Παπουτσής, ο οποίος συνομίλησε με Έλληνες και ξένους συνοριοφύλακες. «Έχουμε την ελπίδα ότι η αποστολή θα εκπληρώσει το έργο της. Διαθέτουμε ικανούς και έμπειρους άνδρες και εξαιρετικό τεχνολογικό εξοπλισμό. Βεβαίως, ο έλεγχος των συνόρων, όσο εντατικός κι εάν είναι, αποτελεί μόνο ένα μέρος του προβλήματος, που έχει πολλές διαστάσεις και απαιτεί γενικότερες λύσεις», δήλωσε από την πλευρά του ο εκτελεστικός διευθυντής της FRONTEX, Ιλκα Λαΐτινεν. Ο ίδιος μάλιστα αναφέρθηκε και στο χρονοδιάγραμμα της αποστολής, τονίζοντας ότι θα έχει λήξει μέχρι το τέλος του χρόνου. Στη συνέχεια μετέβησαν στο Κέντρο Υποδοχής Λαθρομεταναστών στο Φυλάκιο, όπου ξεναγήθηκαν στο χώρο και είδαν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κρατούνται οι λαθρομετανάστες. «Το προηγούμενο διάστημα είχαμε αλλοδαπούς ακόμη και στην αυλή. Ήταν τόσο πολλοί που δεν ξέραμε πού να τους βολέψουμε. Ωστόσο, λόγω της επίσκεψης του υπουργού, αλλά και της επιτρόπου της ΕΕ, τις προηγούμενες μέρες αφέθηκαν ελεύθεροι πολύ περισσότεροι μετανάστες και έτσι η κατάσταση ήταν καλύτερη. Δυστυχώς όμως έτσι δεν αντιλαμβάνονται το πρόβλημα, γιατί βλέπουν μια εικόνα που δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα», αναφέρει συνοριοφύλακας που υπηρετεί στον Έβρο. (ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΟΡΑΣΤΟΥ) |
Ο Δικομματισμός συνεχίζει να υπάρχει!...
 |
Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ Ο τίτλος μου είναι σαφής και το κατηγορηματικό του ύφος είναι εσκεμμένο! ΠΡΩΤΟ Κόμμα – και έπρεπε να είναι ΠΡΩΤΗ είδηση – στις χτεσινές εκλογές Τοπικής Αυτοδιοίκησης η …ΑΠΟΧΗ!!! Και αφού ψήφισε σχεδόν το 60% ο ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ φαίνεται να συγκεντρώνει περίπου 65% των έγκυρων ψήφων, ΔΗΛΑΔΗ αθροιστικά μετράει τις «δάφνες του» κάτω από το 40% σε απόλυτους αριθμούς, ενώ όπως θυμόμαστε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κάποτε ήταν το 80% και 85% του Λαού! Μετά την αποτυχία... του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2007 είχαν «παίξει» πολλά σενάρια ακόμη και αυτό της διάσπασης του Κινήματος και ακολούθησε η ΤΙΤΑΝΟΜΑΧΙΑ Παπανδρέου-Βενιζέλου… Και καθώς «…η ιστορία επαναλαμβάνεται» μετά τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 ακολούθησε τον Νοέμβριο του 2009 η ΤΙΤΑΝΟΜΑΧΙΑ Σαμαρά-Μπακογιάννη-Ψωμιάδη για να ακούσουμε χτες τον κ Σαμαρά να λέει ότι «είχαμε ΟΛΙΚΗ επαναφορά της Ν.Δ.!» Μετά τα χτεσινά αποτελέσματα (δείτε την Κρήτη και όχι μόνο, και εφόσον την ερχόμενη Κυριακή επικρατήσει ο κ Ψωμιάδης) θα «παίζουν» πλέον ΦΩΝΑΧΤΑ τα σενάρια διάσπασης της Ν.Δ.! Και όμως τα πολιτικά Κόμματα θα συνεχίσουν να υπάρχουν στην Ελλάδα και όπου αλλού υπάρχουν πραγματικά ή «δήθεν» δημοκρατικά πολιτεύματα. Το κατηγορηματικό μου ύφος εδράζεται στην αναγνώριση του γεγονότος ότι το ανθρώπινο γένος ήταν και παραμένει προσηλωμένο στην «αγελαία φύση του» όπως το είδε ο Αριστοτέλης και όλοι όσοι θεραπεύουμε τις κοινωνικές-ανθρωπιστικές επιστήμες. Προσωπικά ΔΕΝ θεωρώ τα Κόμματα υπεύθυνα για το μπάχαλο της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, στην Ευρώπη ή στην υφήλιο. Τα Κόμματα δομολειτουργικά υπόκεινται σε ανελέητες ενδοκομματικές «ιδεολογικές» συγκρούσεις, διαμάχες για την κατάληψη της εξουσίας και αιώνια αντιπαλότητα ομάδων που λειτουργούν στα σπλάχνα τους (ή, «συμμοριών», σύμφωνα με κάποιους,) οι οποίες και συνθέτουν τις ανώτατες βαθμίδες της δομής τους. Οι πλατιές λαϊκές μάζες «αυτό-ικανοποιούνται» με την βιωματική είσπραξη του συναισθήματος ότι «ανήκουμε» και ότι το δικό μας Κόμμα κυβερνά ή θα έρθει ξανά η στιγμή που θα κυβερνήσει!.. Δεν με προβληματίζει η ύπαρξη πολιτικών Κομμάτων αλλά οι σχέσεις Κράτους (που το ελέγχει απόλυτα το εκάστοτε και αποκλειστικά ΕΝΑ κόμμα εξουσίας) και πολίτη οι οποίες στην πατρίδα μας ήταν ανέκαθεν όχι μόνο δυσλειτουργικές, αλλά θα πρέπει επί τέλους να τις δούμε ίσως και σαν κινούμενες σε όρια ...ψυχοπαθολογικά. Η ψυχοπαθολογική συμπτωματολογία αυτής της σχέσης [που τα βαθύτερα αίτιά της μόνιμα και σφαλερά ανάγονται ή στην Τουρκοκρατία, σε ξένους ...δακτύλους, και τελευταία στο DNA μας] συνίσταται στην κραυγαλέα αντίφαση της συμπεριφοράς του πολίτη απέναντι στο Κομματικά και ασφυκτικά ελεγχόμενο ελληνικό Κράτος. Έτσι, τη στιγμή που οι Έλληνες κάθε νέας γενιάς εθίζονται στο να θεωρούν το Κράτος σαν «καταπιεστικό, φορομπηχτικό, υδροκέφαλο και ψυχρό αφεντικό» ταυτόχρονα κοινωνικοποιούμε τις νεότερες γενιές να προσβλέπουν σε αυτό το δυσλειτουργικό κράτος σαν «τον καλό πατέρα, τον πιο σίγουρο εργοδότη, σαν μία παροιμιακή αγελάδα που περιμένει την κατάληψη της Κρατικής εξουσίας από το δικό τους Κόμμα για να αρμεχτεί από τα...δικά τους παιδιά!» Με άλλα λόγια, γενιά μετά από γενιά, οι νέο-Έλληνες αναπτύσσουμε τη σχιζοτυπική συμπεριφορά, σαδομαζοχιστικών τάσεων, όπου περιμένουμε να ευνοηθούμε από το Κράτος που όχι μόνο αντιμετωπίζουμε με καχυποψία αλλά και με εμφανή συμπτώματα παράνοιας άσχετα με το πού ανήκουμε… κομματικά! Μία επιστημονική αξιολόγηση αυτής της ψυχοκοινωνικής κατάστασης, πέρα από τις ανόητες «αιτιολογίες» της Τουρκοκρατίας, των «ξένων δακτύλων» και του εθνικού DNA μας προσφέρει η θεωρία «της γνωστικής ασυμφωνίας» ή της «νοηματικής αντινομίας» που εξηγεί ότι άτομα ή και ομάδες μπορεί να διατηρούν τόσο διανοητικά όσο και συναισθηματικά αντικρουόμενα στοιχεία και να συμπεριφέρονται επηρεαζόμενα από αυτά επειδή οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να αιτιολογούμε και να διατηρούμε, σε παράλληλη και ταυτόχρονη διάταξη, ασυμβίβαστα δεδομένα εφόσον αυτά ικανοποιούν κάποιες αντικρουόμενες μεν, αλλά θεμελιακές μας ανάγκες, τόσο σε πραγματικό όσο και συμβολικό επίπεδο. Στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα η θεωρία της «νοηματικής αντινομίας» είναι εκείνη που βοηθά οπαδούς του ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ να προσβλέπουν σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και να επιβεβαιώνουν την διαιώνισή τους, παρά τον όποιο θυμό και τα αρνητικά σχόλια, καθώς έτσι ελπίζουν να διασφαλίσουν για τις οικογένειές τους τα επιθυμητά «προνόμια»!... Δεν πιστεύω ότι υπάρχει λογικός και εχέφρων Έλληνας και Ελληνίδα που δεν κατάλαβε ότι «η μπλόφα των εκλογών» απέτρεψε τα χειρότερα για το ΠΑΣΟΚ και ότι ο κ Σαμαράς περιμένει τις δράσεις του κ Ψωμιάδη και της κ Μπακογιάννη μετά την 15η Νοεμβρίου… Να ελπίσουμε ότι ο κ Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ θα τολμήσουν να ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΝ στην τρόικα και το μνημόνιο; Το αμφιβάλλω επειδή το έχουν ήδη υπογράψει από τον Μάιο και εφόσον ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ να είναι η Κυβέρνηση της Ελλάδος ΔΕΣΜΕΥΟΝΤΑΙ να εφαρμόσουν κάθε συμφωνημένη λεπτομέρεια από αυτές που εμείς ως Λαός …ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ! Ουσιαστικά τέλειωσαν οι εκλογές – με το Νόμο Καλλικράτη – για την τοπική αυτοδιοίκηση… ΟΛΟΙ δηλώνουν κερδισμένοι! Και ο ελληνικός λαός; Στον Δικομματισμό που σχεδόν όλοι λοιδορούμε; Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς… Μη ρωτάς λοιπόν «τι έχεις Γιάννη μου;» Χτες βράδυ πήραμε τη γνωστή απάντηση: «Τι είχα πάντα;» |
Ίσως έφτασε η ώρα για την μεγάλη Αριστερά!!!
 |
| Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός (e-mail: prevejohn@yahoo.gr) Την ώρα που γράφω τα παρακάτω τα αποτελέσματα δεν έχουν οριστικοποιηθεί αλλά έχουν δώσει ήδη το υλικό για κάποια πρώτα συμπεράσματα. Ο νικητής των εκλογών της 7/11/2010 ήταν φυσικά η μεγάλη αποχή η οποία σύμφωνα και με την πολιτική διάσταση που έδωσε ο ίδιος... ο Πρωθυπουργός πριν λίγες μέρες, σημαίνει καταδίκη του δικομματισμού μια και οι απέχοντες δεν προσέτρεξαν στην Ν.Δ για να εκφράσουν την δυσαρέσκεια τους. Η ερμηνεία είναι ευανάγνωστη και δείχνει ότι πολλοί συμπατριώτες μας χρεώνουν την σημερινή τραγική κατάσταση της πατρίδας μας και στους δύο. Προσωπικά θεωρώ ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο έντονης αμφισβήτησης του μέχρι τώρα πολιτικού σκηνικού η οποία σίγουρα θα φέρει και μεγάλες αλλαγές στο άμεσο μέλλον. Είδαμε λοιπόν τον Πρωθυπουργό στο διάγγελμα του να αντιπαρέρχεται με ελαφρά πηδηματάκια (που λέει και ο λαός) τα εκβιαστικά διλλήματα που ο ίδιος έθεσε προεκλογικά και να μας υπόσχεται την ίδια αντιλαϊκή πολιτική για το καλό μας!!!!!!. Οι βρυχηθμοί των προηγούμενων ημερών έγιναν απλά χασμουρητά και φαίνεται καθαρά ότι οι ΔουΝουΤάδες του τράβηξαν το αυτί για το θέμα των πρόωρων εκλογών γιατί δεν θέλουν να διακινδυνεύσουν την αποπληρωμή των οφειλομένων προς αυτούς. Τον άκουσα και πραγματικά άρχισαν να αναρωτιέμαι μήπως η διακαναλική του συνέντευξη αλλά και οι μετέπειτα δηλώσεις του κ. Ραγκούση (για επισφράγιση της κυβερνητικής πολιτικής μέσω των εκλογών αυτών) ήταν αποκύημα της φαντασίας όλων μας και δεν έχουν συμβεί ποτέ!... καμιά αναφορά, ουδείς λόγος από τον κ. Παπανδρέου αφήνοντας μας την αίσθηση ότι μόλις ανακάλυψε ότι τελικά είχαμε αυτοδιοικητικές εκλογές!!! Βέβαια όλη αυτή η προεκλογική εκβιαστική μεθοδολογία έγινε εκ του πονηρού με σκοπό να συσπειρώσει και να επαναφέρει στο μαντρί την πληττόμενη και δυσαρεστημένη βάση του ΠΑΣΟΚ και φαίνεται ότι εν μέρει το αποτέλεσμα τους δικαίωσε και δεν υπέστησαν ακόμη πιο μεγάλη ήττα!!! Για την ΝΔ δεν μπορούμε να πούμε και πολλά πράγματα μια και φαίνεται καθαρά ότι δεν εισπράττει αυτή την διογκούμενη δυσαρέσκεια αλλά αντιθέτως πληρώνει το δικό της μεγάλο μερίδιο ευθύνης ως κυβέρνηση αλλά και ως στείρας αντιπολίτευση για τα πεπραγμένα των τελευταίων 30 χρόνων. Ο δρόμος για αυτήν φαντάζει μακρύς και φαίνεται ότι οι επερχόμενες πολιτικές ανακατατάξεις θα αλλάξουν ριζικά την πολιτική της ταυτότητα και κατεύθυνση και ίσως και την συνοχή της!!! Ήδη αυτή η συνοχή θα δοκιμαστεί λίαν συντόμως από την κ. Μπακογιάννη και το υπό ίδρυση κόμμα της!!! Πάμε τώρα στον πραγματικό κομματικό νικητή αυτών των εκλογών που φαίνεται μέχρι την στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο ότι είναι το Κ.Κ.Ε το οποίο έχοντας καθαρά αντιμνημονιακό αλλά και αυτοδιοικητικό λόγο έπεισε πολλούς Έλληνες ανεβάζοντας εντυπωσιακά τα ποσοστά του!!! Μάλιστα σε ένα τηλεοπτικό πάνελ είδα και άκουσα την προσέγγιση που επεχείρησε ο κ. Στρατούλης (του Συνασπισμού) προς την κ. Λιάνα Κανέλλη (του Κ.Κ.Ε) δίνοντας της κατ’ αρχάς συγχαρητήρια για την εκλογική επιτυχία του κόμματος της και μετά λέγοντας της ότι ίσως ήρθε η ώρα για την ένωση όλων των αριστερών δυνάμεων! Θεωρώ ότι αν γίνει κάτι τέτοιο σίγουρα θα δώσει μια άλλη προοπτική στην πολιτική σκηνή της χώρας μας και θα ξεδοντιάσει τον δικομματισμό ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν με ίντριγκες και ύποπτες μεθοδεύσεις βοήθησε στην πολυδιάσπαση της Αριστεράς για να αντλεί προς όφελος του, ψήφους από την μεγάλη δεξαμενή των μελών της!!! |
Απλές παραδοχές. (εκλογές 7 Νοεμβρίου)
 |
Ο Κλεισθένης γράφει στην «Ιδεοπηγή» Τα αποτελέσματα των χθεσινών εκλογών για το μέσο πολίτη σαν και ‘μένα είναι δύσκολο να αναλυθούν, να εξαχθούν πολιτικά συμπεράσματα και περισσότερο, να ερμηνευτεί το μήνυμα της κοινωνίας, προς την κυβέρνηση και γενικότερα προς το πολιτικό σύστημα. Θα παραθέσω μόνο μερικά συμπεράσματα που δεν δέχονται καμία αμφισβήτηση: Η αύξηση της αποχής είναι δεδομένη και μάλιστα με μεγάλο ποσοστό ενεργητικής και όχι παθητικής... Η Ελλάδα χωρίστηκε στα δύο, Βοράς-νότος, αν χρωματίσουμε το χάρτη με τα χρώματα των κομμάτων. Το ΠΑΣΟΚ υπέστη εκλογική ήττα. Η μείωση του ποσοστού του και των ψήφων πανελλαδικά είναι εύκολα διαπιστώσιμη. Η ΝΔ δεν κατάφερε να εμπνεύσει τους πολίτες και να φανεί σαν η εναλλακτική δύναμη εξουσίας με προτάσεις διεξόδου απ’ την κρίση. Το ΚΚΕ αύξησε σημαντικά τις δυνάμεις του σε ποσοστό που έχει πλέον μικρή σχετικά διαφορά απ’ τα ποσοστά των κομμάτων εξουσίας. Η ανανεωτική αριστερά αν και πολυδιασπασμένη κατόρθωσε να κρατήσει τα ποσοστά της και αν προσθέσουμε όλα τα συναφή κόμματά της έχει μικρή αύξηση. Το ΛΑΟΣ δεν κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη περισσότερων πολιτών αντιθέτως είχε μικρή μεν αλλά μείωση. Το οξυμμένο πρόβλημα κυρίως της Αθήνας σε σχέση με τους λαθρομετανάστες έδωσε ένα αξιοσημείωτο ποσοστό στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Οι οικολόγοι πήραν ποσοστό που σε εθνικές εκλογές θα τους έδινε το εισιτήριο για την βουλή. Η φούσκα Δημαρά ξεφούσκωσε και όσοι είχαν επενδύσει στον συνδυασμό του πανηγυρίζουν χωρίς ουσιαστικά να έχουν κατορθώσει και πολλά. Η παραίτηση του Δημαρά από την βουλευτική έδρα, δίνει στο ΠΑΣΟΚ κοινοβουλευτική δύναμη 158 αντί 157 βουλευτών αφού ο επόμενος, που θα πάρει την έδρα δεν θα είναι διαγραμμένος, απ’ την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Οι εκλογές σύμφωνα με τον πρωθυπουργό αναβάλλονται χωρίς κατά την ταπεινή μου γνώμη να αποκλείονται. Τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου ειδικά στις περιφέρειες, μπορούν να ανατρέψουν το κλίμα σε βάρος του ΠΑΣΟΚ τόσο ώστε οι εκλογές να είναι μονόδρομος. Η πρόβλεψή μου πάντως για το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών είναι, πρώτα θα ληφθούν τα πρόσθετα μέτρα που θα μας επιβάλει η τρόικα, μετά την δημοσιοποίηση του ελλείμματος, θα σχηματιστεί κυβέρνηση με συμμετοχή προσωπικοτήτων και στελεχών άλλων κομμάτων και μετά θα γίνουν εκλογές. Η πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη αλλά αυτή είναι η γνώμη μου. Το υπάρχον πολιτικό σκηνικό δεν μπορεί να διαχειριστεί και φυσικά να λύσει, τα σωρευμένα οικονομικά προβλήματα. Η περιβόητη ανάπτυξη δεν μπορεί να γίνει μέσα σε ένα ή δύο χρόνια, ανάπτυξη που να δώσει την δυνατότητα στη χώρα, να πληρώσει τις υποχρεώσεις της χωρίς δανεισμό. Ο φαύλος κύκλος του δανεισμού για αποπληρωμή παλαιών δανείων είναι καταστροφικός για τη χώρα. Να σημειώσω ότι οι εκλογές θα αποτελέσουν και την κολυμπήθρα του Σιλωάμ, για όσους εμπλέκονται στα σκάνδαλα, οι προτεραιότητες που θα μπουν στην ατζέντα δεν θα συμπεριλάβουν και την τιμωρία τους. Θα διακινδυνεύσω άλλη μια πρόβλεψη, εκτός του υπό ίδρυση κόμματος από τη Ντόρα, θα δημιουργηθεί τουλάχιστον ένα με αναφορά στην μεσαία τάξη, αυτό που λέμε παραδοσιακό κέντρο. Η υπερφαλάγγιση της ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εξηγηθεί με πολιτικούς όρους, η τοποθέτηση δηλαδή της ΝΔ αριστερότερα απ’ το ΠΑΣΟΚ ένα Ελληνικό παράδοξο. (Πηγή) |
