ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙ-STEALTH ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

■ Απάντηση στην απειλή των τουρκικών F-35.

■ ΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΑΚΡΙΒΑ ΜΑΧΗΤΙΚΑ, ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΝΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΜΕ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΕΚ ΒΑΘΡΩΝ, ENΩ ΤΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΑ F-35 ΘΑ ΛΑΜΠΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ.

■ Η ΑΓΟΡΑ Ή Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΟΛΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΡΑΝΤΑΡ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΡΙΣΙΜΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΥ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟ RCS.

ΤΟΥ ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΡΙΒΑ*

Πάγια άποψη του γράφοντος, όπως έχει εκφραστεί και σε προηγούμενα άρθρα του στα «Επίκαιρα», είναι ότι η απειλή των τουρκικών F-35 για την ελληνική Άμυνα δεν αντιμετωπίζεται με την αγορά F-35 και από την Ελλάδα. Ένα «αόρατο» στα ραντάρ μαχητικό δεν αντιμετωπίζεται από ένα άλλο «αόρατο». Και παρόλο που η πρόσφατη ανακοίνω­ση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας περί πρόθεσης αγοράς F-35 δεν στερείται γεωπολιτικής λογικής και προσφέρει ένα διπλωματικό χαρτί στα χέρια της ελληνικής κυβέρνησης, παραμένει εντούτοις ο κίνδυνος εγκλωβισμού σε ένα πανάκριβο οπλικό σύστημα-φετίχ, η αγορά του οποίου θα «ρουφήξει» τα λιγοστά διαθέσιμα κονδύλια για την Άμυνα.

Το αποτέλεσμα θα είναι η βάση της πυραμίδας της στρατιωτικής ισχύος της χώρας να αποσαθρωθεί ακόμη περισσότερο, με τα εντυπωσιακά F-35 να λάμπουν στην κορυφή της, ενώ η ίδια θα απειλείται με εκ βάθρων κατάρρευση.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα και F-35 στο τουρκικό οπλοστάσιο δεν συνιστούν μια καινοφανή απειλή για την ελληνική Άμυνα. Παρά το γε­γονός ότι ιστορικά μία και μόνη πο­λεμική ικανότητα -εν προκειμένω τα χαρακτηριστικά stealth- ουδέ­ποτε προσέφερε για μεγάλο χρονι­κό διάστημα κάποιο αποφασιστικό πλεονέκτημα σε όποιον την κατείχε, δεδομένου ότι πολύ γρήγορα εμφα­νίζονταν «αντίδοτά» της, παραμένει η ανάγκη και για τα F-35 να βρούμε κάποιο «αντίδοτο». «Αντίδοτα» για την ακρίβεια.

Η μονοκαλλιέργεια είναι επικίνδυ­νη και όσον αφορά στην ανάπτυξη αντιμέτρων για κάποια ικανότητα. Και η αδρανοποίηση των ικανο­τήτων stealth των τουρκικών F-35 δεν μπορεί να γίνει μόνο με την τοποθέτηση ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA) στα μαχητικά αε­ροσκάφη F-16, στο πλαίσιο του σχεδιαζόμενου εκσυγχρονισμού τους. Απαιτείται ένα πλέγμα αισθητήρων διαφόρων τύπων, που μπορεί να αποτελείται τόσο από υπάρχοντα όσο και από νέα συστήματα. Και πριν τη δημιουργία αυτού του πλέγ­ματος απαιτείται η διαμόρφωση μιας σοβαρής επιστημονικής βάσης αναφορικά με τις ικανότητες stealth και anti-stealth. Και, απ' ό,τι φαίνε­ται, η Πολεμική Αεροπορία έχει ήδη κάνει σοβαρή δουλειά σε αυτό τον τομέα.

Κρίσιμα αεροπορικά θέματα στο 5ο Διεθνές Συνέδριο

Ένα δείγμα αυτής της δουλειάς είχαμε την ευκαιρία να δούμε πρό­σφατα στο 5ο Συνέδριο Αεροπορικής Ισχύος που διεξήχθη στις εγκαταστάσεις της Σχολής Ικάρων στο Τατόι, οι εργασίες της οποίας ολο­κληρώθηκαν την Παρασκευή 17 Φεβρουάριου. Το συνέδριο πραγ­ματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο «Υποσμηναγός (I) Νικόλαος Σιαλμάς» στην αεροπορική βάση Δεκέλειας και θέμα του ήταν «Η αεροπορική ισχύς σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον» (Air power in a contested environment»). Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση της Αεροπορίας, στη διάρκεια του συνεδρίου συζητήθηκαν θέματα όπως η μετεξέλιξη της Πολεμικής Αεροπορίας, οι αεροπορικές επιχειρήσεις σε διακλαδικό περιβάλλον, η τεχνολογία και ο ρόλος της στην Εθνική Άμυνα, καθώς και κρίσιμα αεροπορικά θέματα.

Μεταξύ των άλλων ομιλητών ήταν ο ναύαρχος (ε.α.) James Stavridis (πρώην SACEUR & πρύτανης του Fletcher School, Tufts University, Medford, USA), ο αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας της Ισπανίας, ο υπαρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ο διοικητής του Αεροπορικού Στρατηγείου Ramstein, ο αρxηγός Τακτικής Αεροπορίας, αντιπτέραρχος (I) Γεώργιος Μπλιούμης, και ο υποδιοικητής του Joint Air Power Competence Centre (JAPCC) και διοικητής Τακτικής Αεροπορίας της Γερμανίας.

Τη δεύτερη μέρα του συνεδρίου, στην ενότητα «Κρίσιμα αεροπορικά θέματα», ο αντισμήναρχος (ΜΗ) της Πολεμικής Αεροπορίας Κ. Ζηκίδης μαζί με τον επισμηναγό (I) Α. Γκιολέ εστίασαν στο θέμα «Η απειλή των Α/Φ stealth». Οι δύο αξιωματικοί παρουσίασαν μια εργασία τρισδιάστατης μοντελοποίησης του F-35, χρησιμοποιώντας φωτογραφίες και πληροφορίες από ανοιχτές πηγές, με σκοπό τον υπολογισμό της διατομής ραντάρ του αεροσκάφους (RCS) με τη βοήθεια υπολογιστικού ηλεκτρομαγνητισμού (computational electromagnetics). Με βάση την εργασία των Ελλήνων αξιωματικών, το F-35 όντως επιτυγχάνει ίχνος στο ραντάρ της τάξης του 0,01 m2,δηλαδή περίπου εκατό φορές μικρότερο από αυτό του F-16. Επισημαίνουν, ωστόσο, ότι το F-35 παρουσιάζει χαμηλό ίχνος στον εμπρόσθιο τομέα, αλλά από πίσω και ιδίως πλευρικά το ίχνος του στο ραντάρ δεν είναι τόσο μικρό, ενώ παρουσιάζει το χαμηλότερο RC5 σε υψηλές μπάντες συχνοτήτων, όπως στην X-Band -σε αυτή λειτουργούν τα ραντάρ των αεροσκαφών- και σε υψηλότερες μπάντες -σε αυτές που λειτουργούν τα ραντάρ πυραύλων αέρος-αέρος. Αντιθέτως, παρουσιάζει αρκετά υψηλότερο RCS σε χαμηλότερες μπάντες, όπως στην L-Band, και ακόμα χαμηλότερα (VHF Band). Η εργασία των δύο αξιωματικών επισημαίνει ότι σε τέτοιες συχνότητες είναι λιγότερο αποδοτικά και τα υλικά απορρόφησης της ακτινοβολίας των ραντάρ (RAM). Από μόνη της, η συγκεκριμένη εργασία θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό μέρος της γνωσιακής βάσης πάνω στην οποία μπορεί να αρχίσει να οικοδομείται η στρατηγική anti-stealth των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Άποψη του γράφοντος είναι ότι στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο υπάρχοντα όσο και νέα μέσα. Για παράδειγμα, η δικτυακή ενοποίηση επίγειων ραντάρ, που θα καταυγάζουν τα εισερχόμενα στο Αιγαίο «αόρατα» τουρκικά μαχητικά από διαφορετικές γωνίες, και εν συ­νεχεία η σύνθεση των δεδομένων τους (data fusion) σε πραγματικό - χρόνο, έτσι ώστε να προκύπτει μια ενοποιημένη εικόνα, είναι δυνατόν να αναβαθμίσει δραστικά τις ικανότητες εντοπισμού αεροσκαφών stealth των υπαρχόντων μέσων. Όσον αφορά δε στην απόκτηση νέων επίγειων ραντάρ, τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη τεχνολογιών νιτριδίου του γαλλίου (GaN) επιτρέπει την κατασκευή οικονομικών, πολύ μικρών και εύκολα μετακινούμενων ραντάρ αεράμυνας με κεραίες ηλε­κτρονικής σάρωσης υψηλής απόδοσης. Κι αυτό γιατί οι ημιαγωγοί GaN είναι μικρότεροι και πιο ελαφριοί από τους αγωγούς αρσενικούχου γαλλίου (GaAs), που μέχρι τώρα κατά κανόνα χρησιμοποιούνταν.

Επίσης, τα στοιχεία GaAS αντέχουν θερμοκρασίες μέχρι 150 βαθμούς Κελσίου, ενώ τα GaN 2.500 βαθμούς Κελσίου, άρα έχουν πολύ μικρότερες απαιτήσεις ψύξης μειώνοντας δραστικά το βάρος και το κόστος του συστήματος.

Βρίσκουν... ίχνη

Επίσης όπως υπογραμμίζεται στην εργασία των δύο Ελλήνων αξιωματικών, τα ραντάρ χαμηλών συχνοτήτων, ιδιαίτερα αυτά που δουλεύουν στα VHF, μπορεί να έχουν πολύ αξιόλογες επιδόσεις στον εντοπισμό αεροσκαφών stealth, δεδομένου ότι το «έξυπνο δέρμα» των αεροσκαφών αυτών, δηλαδή η επίστρωση με υλικά RAM που απορροφούν την προσπίπτουσα ακτινοβολία ραντάρ, δεν λειτουργεί καλά με αυτές τις συχνότητες.

Αυτό σημαίνει ότι η αγορά παρόμοιων συστημάτων ή, ακόμη καλύτερα, η ανάπτυξη εγχώριων μπορεί να προσφέρει σοβαρές λύσεις. Επίσης, η αγορά ή η εθνική ανάπτυξη πολυστατικών ραντάρ (multi static) μπορεί να προσφέρει κρίσιμης σημασίας ικανότητες εντοπισμού αεροσκαφών με πολύ μικρό RCS. Και η κατασκευή παρόμοιων συστημάτων είναι μέσα στα όρια των ελληνικών τεχνολογικών ικανοτή­των. Στο πλαίσιο δε αυτής της προ­σπάθειας θα πρέπει να εξετάσουμε και το ενδεχόμενο συνεργασιών με άλλες χώρες ιδιαίτερα με χώρες της περιοχής ώστε να υπάρχει τεχνολογική και γεωπολιτική ισοτιμία και να αποφευχθούν φαινόμενα «καπελώματος». Μια υποψήφια για ανάλογες συνεργασίες χώρα είναι η Σερβία, η οποία έχει αναπτύξει πολύ σοβαρή στρατιωτική τεχνολογία τόσο στον συγκεκριμένο τομέα όσο και γενικότερα.

Επιπλέον, στον χώρο των τεχνολο­γιών anti-stealth, όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενα άρθρα, υπάγονται και ηλεκτρονικά συστήματα παθητικού εντοπισμού που επιδιώκουν να εντοπίσουν τα αερο­σκάφη από την ηλεκτρομαγνητική «μόλυνση» που παράγουν κατά την πτήση τους ακόμη κι αν έχουν κλει­στά τα ραντάρ τους και τα συστήμα­τα επικοινωνιών, όπως είναι τα τσε­χικά Tamara και Vera, καθώς και ηλε­κτροπτικοί αισθητήρες που τοπο­θετούνται σε μαχητικά αεροσκάφη. Ένα εντυπωσιακό σχετικό σύστημα, για το οποίο έχουμε γράψει και στο παρελθόν, είναι της Selex Galileo και τοποθετείται στα σουηδικά μαχητι­κά αεροσκάφη JAS-39 Gripen NG. Ο αισθητήρας αυτός αναζητεί το θερμικό ίχνος που παράγεται από την τριβή του αεροσκάφους στην ατμό­σφαιρα (aerodynamic heating). Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι τα υλικά RAM του F-35, τα οποία απορροφούν την προσπίπτουσα ακτινοβολία ραντάρ, είναι πολύ ευ­παθή στη θερμότητα, με αποτέλε­σμα το αεροσκάφος να παρουσιάζει μεγαλύτερο θερμικό ίχνος τριβής από ένα συμβατικό αεροσκάφος και να γίνεται πιο εύκολα αντιληπτό.

Εν κατακλείδι, τα «αόρατα» τουρ­κικά μαχητικά ναι μεν θα είναι επικίνδυνα, αλλά επ' ουδενί ανίκητα. Υπάρχουν πολλά «αντίδοτα» γι΄ αυτά και ευτυχώς όπως διαπιστώ­σαμε στο πρόσφατο Συνέδριο Αεροπορικής Ισχύος η Πολεμική Αε­ροπορία διαθέτει το έμψυχο δυνα­μικό που μπορεί να αναλάβει την οργάνωση των διαδικασιών αντι­μετώπισής τους.

__________________
* Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι αναπληρωτής καθηγητής Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

(ΕΠΙΚΑΙΡΑ-03/03-16/03/17)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Περισσότερα »

Γιατί η Ελλάδα θέλει να αποκτήσει F-35 Stealth

• Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ.

• Ξεκίνησε η διαδικασία για την αναβάθμιση των αεροσκαφών F-16, εκδηλώθηκε ενδιαφέ­ρον για τα F-35 και βρίσκονται σε τελικό στάδιο η υποστήριξη και η συντήρηση των ρωσι­κών αντιαεροπορικών πυραύλων S-300.

Σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης με πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας, η επιλογή της κυβέρνησης να προχωρή­σει στην υλοποίηση εξοπλιστικών προγραμμάτων, κόστους περίπου 4,4 δισ. ευρώ, προκαλεί εύλογες απορίες και επιδέ­χεται κριτικής.

Επειδή τα εξοπλιστικά προγράμματα έχουν αποδεδειγμένα φαύλο παρελθόν καταλήστευσης του Δημόσιου, κάθε ευρώ που θα δίδεται για την αγορά ή την συντήρηση οπλικών συστημάτων θα πρέπει να είναι πλήρως αιτιολογημένο και υπό τον διαφανή και εξονυχιστικό έλεγχο της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής.

Η Ελλάδα έχει την ατυχία να γειτονεύει γεωγραφικά με την Τουρκία, μια χώρα που όχι μόνο δεν κρύβει τις εδαφικές αξιώσεις της σε βάρος του Ελληνισμού (Αιγαίο, Θράκη, Κύπρος), αλλά διεκδικεί εμπράκτως ελληνικά εδάφη με την απειλή ή τη χρήση στρατιωτικής βίας. «Ζωντανά» παραδείγματα η εισβολή στην Κύ­προ (καλοκαίρι του 1974) και τα Ίμια (1996). Η Τουρκία, ανεξάρ­τητα από κυβερνητικά σχήματα (ισλαμιστές, κεμαλικοί κ.λπ.), υιο­θετεί διαχρονικά και συστηματικά μια επιθετική, επεκτατική και αναθεωρητική πολιτική σε βάρος της Ελλάδας. Στόχευα στην πολιτικο-στρατιωτική ομηρία της Κύπρου, στην αλλαγή του κυριαρ­χικού καθεστώτος στο Αιγαίο και στην αναγνώριση ως τουρκικής της μουσουλμανικής (θρησκευτικής) μειονότητας της Θράκης.

Η στρατιωτική ισχύς

Η Τουρκία «επενδύει» τις στρατηγικές επιλογές της σε βάρος του Ελληνισμού με τη στρατιωτική της ισχύ, την οποία αναβαθμί­ζει διαρκώς με δαπανηρά εξοπλιστικά προγράμματα, ενώ το Τουρ­κικό Προξενείο Κομοτηνής, αξιοποιώντας αδυναμίες της ελληνι­κής διοίκησης, προωθεί, απροκάλυπτα πλέον, καθεστώς αυτονο­μίας στη Θράκη. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία από το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ) και τη χρονική περίοδο από το 1995 μέχρι και το 2016, 55.879 τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη έχουν κάνει 32.104 παραβιάσεις του εθνικού μας εναέριου χώρου, από τις οποίες 1.817 ήταν πάνω από ελληνικό έδαφος!

Η Τουρκία του Τ. Ερντογάν, παρά τα σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και τις εξωτερικές απειλές (Κουρδικό, Συρία, ISIS), υλο­ποιεί ένα μεσοπρόθεσμο εξοπλιστικό πρόγραμμα κόστους 22 δισ. δολαρίων. Ήδη με την αγορά των 100 μαχητικών αεροσκαφών 5ης γενιάς τύπου F-35 Stealth -που θα αρχίσει η παραλαβή των 4 πρώτων το 2018 (η πρώτη παραγγελία περιλαμβάνει 24 F-35, που θα παραλάβει η Τουρκία μέχρι το 2024)- και σε συνδυασμό με την αναβάθμιση της τουρκικής αντιαεροπορικής άμυνας με την προμήθεια του Κινεζικού α/α συστήματος μακρού βεληνεκούς FD-2000 (η κινεζική εκδοχή των S-300), η Τουρκία μεθοδεύει να πραγματοποιήσει την απειλή της για πλήρη ανατροπή του συσχε­τισμού στρατιωτικών δυνάμεων στο Αιγαίο. Αν δεν υπάρξει σοβα­ρή ελληνική αντίδραση, η Τουρκία, με την αδιαμφισβήτητη αερο­πορική υπεροχή που θα διαθέτει, θα μετατρέψει το Αιγαίο σε «τουρκική λίμνη»!

Συμπαραγωγός χώρα

Επισημαίνουμε ότι η Τουρκία είναι συμπαραγωγός χώρα στην κατασκευή των F-35 και μάλιστα συμμετέχει και η Τουρκική Αεροπορική Βιομηχανία, με εντυπωσιακά οφέλη.

Επειδή όμως η συνεργασία Πολεμικών Βιομηχανιών σφυρη­λατεί και ισχυρές πολιτικο-διπλωματικές διακρατικές συμμαχίες, επισημαίνουμε ότι: Στο πρόγραμμα JSF (το οποίο αναπτύσσεται από την αμερικανική Lockheed Martin) κατασκευής του υπερσύγ­χρονου μαχητικού αεροσκάφους F-35 Stealth, συμμετέχουν ως κύριοι χρήστες οι ΗΠΑ (1.850 αεροσκάφη), η Βρετανία (140) και ακολουθούν η Τουρκία (100), η Ιταλία (60), η Ολλανδία (37), η Αυστραλία (100), η Νορβηγία (52), η Δανία (30) και ο Καναδάς (65). Ως αγοράστριες χώρες, αλλά όχι συμπαραγωγοί, εκδήλω­σαν το ενδιαφέρον τους, επίσης, το Ισραήλ (παρήγγειλε 43 αερο­σκάφη). η Ιαπωνία (42) και η Νότια Κορέα (40). Κατά την πρώτη σκληρή δοκιμασία των F-35, που ήταν η συμμετοχή τους στην άσκηση «Red Flag» στην έρημο της Νεβάδα, κατόρ­θωσαν να αποφύγουν τον εγκλωβισμό τους από επίγεια ραντάρ και εξολόθρευσαν τέσσερις επίγειους στόχους σε ελάχιστα λεπτά. Με τα σημερινά δε­δομένα στο Αιγαίο (ελληνική αεράμυ­να), από το 2018, που η Τουρκία θα έχει τα πρώτα των F-35, αυτά δυνητι­κά, θα πετούν όχι στη βραχονησίδα Παναγιά ή στο Αγαθονήσι, αλλά και πάνω από την πλατεία Συντάγματος, χωρίς να γίνονται αντιληπτά!

Η ελληνική αντίδραση

Σε πρόσφατη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ, αξιολογήθηκε η τουρκική παραγ­γελία, καθώς και ο συσχετισμός των δυνάμεων στο Αιγαίο. Εκτιμήθηκαν τα τούρκικα εξοπλιστικά προγράμματα και ειδικά η ενίσχυση της τουρκικής Αεροπορίας και οι συνέπειες της θεαματικής αύξησης της στρατιωτικής ισχύος της Τουρκίας, για την πορεία των ελληνο­τουρκικών σχέσεων.

Αποφασίστηκε η ενίσχυση της αεροπορικής ισχύος και της αεράμυνας της χώρας, καθώς επίσης και ένα σχέδιο βιωσιμότητας της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας, με έμφαση στην ουσιαστι­κή αναβάθμιση της ΕΑΒ.

Με εντολή του Πάνου Καμμένου, ξεκίνησε η διαδικασία για την αναβάθμιση των μαχητικών αεροσκαφών F-16, εκδηλώθηκε ενδιαφέρον προς την αμερικανική κυβέρνηση για την προμήθεια αεροσκαφών πέμπτης γενιάς (F-35) και βρίσκονται σε τελικό στά­διο η υποστήριξη και η συντήρηση των ρωσικών αντιαεροπορι­κών πυραύλων S-300. Το ΥΠΕΘΑ έστειλε το «Letter of Request» (LOR) με το οποίο ζητείται από την αμερικανική κυβέρνηση να υποβάλει αίτηση για διακρατική πρότα­ση, περιλαμβάνοντας ένα είδος «μενού» με όλα τα σενάρια αναβαθμίσεως του στόλου των 155 ελληνικών F-16. Μαζί με το LOR για τα F-16, το ΥΠΕΘΑ ζήτη­σε πλήρη ενημέρωση για το μαχητικό αεροσκάφος 5ης γενιάς, το F 35.

Δυσβάστακτο κόστος σχεδόν 5 δισ.!

Το κόστος για την αναβάθμιση των 155 μαχητικών F-16 υπολογίζεται στο 1,3 δισ. δολάρια. Το κόστος για την απόκτηση των F-35 είναι στα 100 εκατ. δολάρια το κομμάτι, με τη συνολική τι­μή να ανεβαίνει στο 150 εκατ. δολάρια, αν προσθέσουμε και τα οπλικά συστή­ματα. Η Πολεμική Αεροπορία ζητάει την απόκτηση τουλάχιστον 20 αερο­σκαφών F-35. Αξιόπιστες πληροφο­ρίες από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας αναφέρουν ότι το 2020 η Ελληνική Πο­λεμική Αεροπορία θα παραλάβει τα δύο πρώτα F-35...

Επίσης, ολοκληρώνεται και η συμφωνία για την τεχνική υπο­στήριξη και τη συντήρηση των κατευθυνόμενων αντιαεροπορικών βλημάτων μεγάλου βεληνεκούς εδάφους-αέρος S-300PMU- 1, με κόστος στα 160 εκατ. ευρώ. Ακόμη, είναι σε εκκρεμότητα ο εκσυγχρονισμός των γαλλικών μαχητικών Mirage-2000, που εκτός των άλλων θα αποκτήσουν και τη δυνατότητα εκτόξευσης των πυραύλων Exocet ΑΜ-39, αλλά και των Μ 2000-5, επει­δή ο σχετικός διαγωνισμός κηρύχθηκε άγονος λόγω υψηλού κόστους. Γίνεται προσπάθεια επίλυσης θεμάτων νομικής φύσεως και να μειωθεί το κόστος, ώστε να υλοποιηθεί το σχετικό πρόγραμμα. Το κόστος υπολογίζεται στα 25 εκατ. ευρώ το κομ­μάτι και έχει προβλεφτεί το ποσό των 450 εκατ. ευρώ.

Συνολικά το κόστος για τα εξοπλιστικά ανέρχεται περίπου στα 4,4 δισ. ευρώ.

Πού θα βρεθούν τα λεφτά;

Και το εύλογο ερώτημα είναι πού και πώς θα εξασφαλίσει η κυβέρνηση, στην παρούσα δυσμενή οικονομική συγκυρία, το παραπάνω ποσό για τα εξοπλιστικά προγράμματα. Η κυβέρνηση, λέγεται, εξετάζει την πρόταση για ένα δεκαετούς διάρ­κειας χαμηλότοκο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, που, σύμφωνα με πληροφορίες, θα εξασφαλίσει και θα εγγυηθεί η αμερικανι­κή κυβέρνηση! Ένα ακόμη δάνειο δηλαδή!

Τα δύο βασικά εξοπλιστικά προγράμματα, ο εκσυγχρονι­σμός των F-16 και η αγορά των F-35 θα γίνουν από την αμερι­κανική εταιρεία, τη Lockheed Martin. Η Ελλάδα θα προσπα­θήσει να αναλάβει σημαντικό υποκατασκευαστικό έργο και για τα δύο προγράμματα, με την ΕΑΒ. Το εξοπλιστικό πρόγραμμα που προωθεί η κυβέρνηση έχει δύο στόχους. Να διατηρηθεί η σχετική ισορροπία στρατιωτικών δυνάμεων στο Αιγαίο και να «αιματοδοθεί» η εγχώρια αμυντική βιομηχανία, κυρίως η ΕΑΒ, που τώρα πνέει τα λοίσθια, παρότι διαθέτει άριστο επιστημονικό δυναμικό και σύγχρονες εγκαταστάσεις, αλλά όλα με κρατι­κές επενδύσεις. Επίσης και τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) θα ωφεληθούν από τις δαπάνες για την προμήθεια στρατιωτικού υλικού και ανταλλακτικών, για τη συντήρηση των παλαιότερων οπλικών συστημάτων. Σε αυτή την «ταραγ­μένη» χρονική περίοδο, οι δαπάνες για την άμυνα, όπως λένε κάποιοι, «θα πρέπει να θεωρούνται επένδυση στην ειρήνη, στη σταθερότητα, στην οικονομία και στην ασφάλεια των πολι­τών». Είναι όμως έτσι, σε μια χώρα χρεοκοπημένη, που οι νέοι μα­στίζονται από την ανεργία, οι επενδύσεις δεν έρχονται, η ανάπτυ­ξη αργεί, οι 50άρηδες συνταξιούχοι καλοπερνάνε με τον μόχθο και την εργασία ανθρώπων του ιδιωτικού τομέα και οι πραγματι­κοί συνταξιούχοι προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα μετά τις περικοπές του «αριστερού» Κατρούγκαλου και των συντρόφων του...

ΕΑΒ και ΕΑΣ: Υπερχρεωμένες, αλλά με δυνατότητες

Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία(ΕΑΒ) έχει τεράστιες δυνατότητες, αλλά λόγω λανθασμένων πολίτικων επιλογών αντιμετωπίζει το φάσμα της απαξίωσης και της πώλησης ή του λουκέτου.

Η αξιοπιστία της ΕΑΒ αποδεικνύεται και από το ότι έχει υπογράψει πρωτόκολλα συνεργασίας με ηγέτιδες εταιρείες του κλάδου της αεροναυπηγικής (Lockheed Mar­tin, EADS, Dassault Aviation, Finmeccanica, Snecma, Th­ales, Pratt & Whitney, Boeing). Επίσης το ανθρώπινο δυ­ναμικό της εταιρείας -που ανέρχεται σε 1.380 εργαζομέ­νους- έχει εξειδικευμένες γνώσεις υψηλού επιπέδου, ενισχύοντας έτσι καθοριστικά την ανταγωνιστικότητα της εταιρείας.

Για τη βιομηχανική μονάδα, τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ), υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες για διασπάθιση του δημόσιου χρήματος. Πρόσφατα ο επίτι­μος Α/ΓΕΝ, ναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης, παραιτήθηκε από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου των Ελληνι­κών Αμυντικών Συστημάτων, καταλογίζοντας ευθύνες στην πολιτική ηγεσία για την καταστροφική πορεία της εταιρείας.

Ο Παναγιώτης Μοσχολιός, ο οποίος έχει διατελέσει και πρόεδρος του ΔΣ και διευθύνων σύμβουλος των ΕΑΣ, σε επιστολή του αναφέρει ότι «τα ΕΑΣ πήραν από το 2003 έως το 2012 1,2 δισ. ευρώ “ζεστό χρήμα” επιδοτούμενα από το κράτος! Απ’ αυτά, μόλις τα 40 εκατομμύρια δόθη­καν για επενδύσεις της εταιρείας». Εύλογο, αλλά αναπάν­τητο ερώτημα: Τι έγιναν τα υπόλοιπα;

Αποφασίστηκε για τη σωτηρία και τη βιωσιμότητα των ΕΑΣ να υλοποιηθεί ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης, που εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2013 από τη Βουλή, το οποίο είχε ως βασικούς στόχους να αντιμετωπιστούν οι δομικές αιτίες της ελλειμματικής λειτουργίας της εταιρείας και να βρεθεί λύση στο πρόβλημα των επιδοτήσεων.

Όμως, από το 2015 μέχρι το 2016, το πρόγραμμα «πά­γωσε», για διάφορους λόγους. Αν δεν υπάρξει άμεσα πρωτοβου­λία της κυβέρνησης, τα ΕΑΣ θα οδηγηθούν σε εκκαθάριση και λουκέτο. Η συμμετοχή της ΕΑΒ και των ΕΑΣ στο νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα αποτελεί το «διαβατήριο» για τη βιωσιμότητα των εγ­χώριων Αμυντικών Βιομηχανιών, για τις οποίες το ελληνικό κράτος έχει επενδύσει τεράστια ποσά.

του Χρήστου Καπούτση-xkapout@otenet. gr

(ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ-18/02/2017)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των.

Περισσότερα »

Μια απόφαση στα όρια της εθνικής προδοσίας!

Πως το ΓΕΑ απέρριψε την υλοποίηση ενός (εγκεκριμένου) ελληνικής αναπτύξεως και χαμηλού κόστους αμυντικού συστήματος, που θα έβαζε τέλος στην απειλή που θα θέτουν τα τουρκικά Stealth Με μια απόφαση-σκάνδαλο, το ΓΕΑ απέρριψε την υλοποίηση ενός εγκεκριμένου ήδη από τη στρατιωτική ηγεσία ελληνικής αναπτύξεως και... χαμηλού κόστους αμυντικού συστήματος το οποίο θεραπεύει τη μεγαλύτερη, αν όχι και τη μοναδική απειλή την οποία αντιμετωπίζει η Ελλάδα από την Τουρκία, και συγκεκριμένως την απειλή που θα θέτουν σύντομα τα τουρκικά αεροσκάφη Stealth F-35 (τα πρώτα παραλαμβάνονται σε λιγότερο από δύο χρόνια), τα ήδη υπάρχοντα στο τουρκικό οπλοστάσιο χαμηλής ορατότητας μη επανδρωμένα αεροσκάφη HARPY και τα τουρκικής κατασκευής κατευθυνόμενα βλήματα μεγάλου βεληνεκούς. Πρόκειται για μια τερατώδη απόφαση για την οποία, σε περίπτωση μιας απεφευκτέας ελληνοτουρκικής ... συρράξεως και του βέβαιου αρνητικού για την Ελλάδα αποτελέσματος, αυτοί που την έλαβαν σίγουρα θα πρέπει να λογοδοτήσουν σε ειδικό δικαστήριο. Ο σύγχρονος πόλεμος Για να γίνει αντιληπτή η έκταση της απαράδεκτης φύσεως της παραπάνω αποφάσεως αρκεί να αναφερθούν εν συντομία ορισμένες μόνο βασικές παρατηρήσεις που αφορούν τον σύγχρονο πόλεμο: Πρώτον, ασχέτως της ισχύος μιας χώρας στη θάλασσα και την ξηρά, ο πόλεμος κρίνεται αποκλειστικώς στον αέρα. Δεύτερον, όλοι οι τελευταίοι πόλεμοι κατέδειξαν ότι, για την επιτυχή έκβαση μιας στρατιωτικής επιχειρήσεως, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η καταστολή της εχθρικής αεράμυνας, των δικτύων εγκαίρου προειδοποιήσεως, σταθμών διοικήσεως και ελέγχου κ.λπ. Τρίτον, για την καταστροφή των ανωτέρω χρησιμοποιούνται μέσα μη δυνάμενα να αντιμετωπισθούν από μια χώρα με συμβατικά αμυντικά συστήματα, λόγω αδυναμίας εντοπισμού τους από τα συμβατικά ραντάρ, δεδομένου ότι η απειλή τίθεται από βλήματα μακρού βεληνεκούς (κυρίως Tomahawk στην περίπτωση των Αμερικανών) και χαμηλής διακριτικότητας (Low observability) μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) και αεροσκάφη τεχνολογίας Stealth (π.χ. F-35), όλα φυσικά σε συνδυασμό με άλλα μέσα ηλεκτρονικού πολέμου. Από τα παραπάνω μέσα, η Τουρκία διαθέτει ήδη τα προαναφερθέντα UAV καταστολής εχθρικής αεράμυνας HARPY, πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, μία σειρά όπλων μακρού πλήγματος (stand-off weapons), με τα οποία είναι δυνατόν η καταστροφή στόχων από απόσταση ασφαλείας (εκτός βεληνεκούς της αντίπαλης αντιαεροπορικής άμυνας) και ως προανεφέρθη θα έχει σύντομα (από το 2015) και τα αεροσκάφη τεχνολογίας Stealth (F-35). Το αν σκοπεύει να τα χρησιμοποιήσει προκύπτει από δύο ασκήσεις που έγιναν μία το 2010 (κατά τη διάρκεια της ασκήσεως «Anatolian Eagle») και μία το 2013 (Pence-2013), στις οποίες κατεστράφησαν ισάριθμοι σταθμοί ραντάρ από τα HARPY. Η απόκτηση των HARPY από την Τουρκία (104 συνολικά συστήματα) απασχόλησε και απασχολεί ακόμη σοβαρότατα την Π.A από το 2002, που έγινε γνωστή η παραλαβή τους από την Τουρκία, χωρίς να βρεθεί ουσιαστικά λύση (υπάρχει περιορισμένης αποτελεσματικότητας παραπλάνηση τους μέσω ψευδών σταθμών εκπομπής ακτινοβολίας ραντάρ). Ο λόγος, απλός: Τα HARPY που έχουν αναπτυχθεί ειδικά για την καταστροφή ραντάρ (εγκαίρου προειδοποιήσεως, πλοίων, πυραυλικών αντιαεροπορικών συστημάτων που χρησιμοποιούν ραντάρ), παρουσιάζουν τις ίδιες δυσκολίες στην αντιμετώπιση τους, όπως και οι γνωστοί πύραυλοι αντι-ραντάρ (π.χ., HARM- High Antiaradiation Missile). Και τούτο διότι, επειδή τα συστήματα αυτά έχουν παθητικό σύστημα καθοδηγήσεως -δεν εκπέμπουν κάποια ακτινοβολία ώστε να είναι δυνατή η παρεμβολή τους-, αλλά έλκονται από την ακτινοβολία του εχθρικού ραντάρ, αφήνουν στον αντίπαλο μόνο δύο επιλογές: ή να συνεχίσει να λειτουργεί το ραντάρ, με αποτέλεσμα να καταστραφεί, ή να σταματήσει, με αποτέλεσμα ο αντίπαλος να μην έχει εικόνα. Για τις δυνατότητες αεροσκαφών τεχνολογίας Stealth, όπως τα F-35,δεν χρειάζεται να γίνει ειδική αναφορά εδώ. Αρκεί να αναφερθεί ότι για την αντιμετώπιση των τουρκικών F-35 η Π.Α είχε εκπονήσει συγκεκριμένο πρόγραμμα αποκτήσεως σύγχρονων αεροσκαφών, το οποίο φυσικά δεν υλοποιήθηκε με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας. Η εισαγωγή αεροσκαφών τεχνολογίας Stealth, πολλαπλώς διαφημισθέντων και ως «αόρατων», ή συστημάτων χαμηλής παρατηρησιμότητας όπως τα HARPY, με χρήση συνθετικών υλικών, ειδικών βαφών κ.ά. για μείωση του ίχνους τους από εχθρικά ραντάρ, καθώς και άλλων συστημάτων, επέφερε μια πραγματική επανάσταση στον σύγχρονο πόλεμο, και τούτο για ευνόητους λόγους: Γιατί, για να καταστραφεί μια απειλή αυτής της μορφής, θα πρέπει να εντοπισθεί από τα ραντάρ, πράγμα σχεδόν αδύνατο από τα συμβατικής τεχνολογίας ραντάρ. Τούτο οδήγησε στην εντατική έρευνα, με αποτέλεσμα να εμφανισθούν τα πρώτα παθητικά συστήματα εντοπισμού στόχων, όπως το τσεχικό VERA-E και το ουκρανικό Kolchuga. Η εταιρία που κατασκεύαζε το πρώτο αγοράσθηκε σχεδόν αμέσως από αμερικανική εταιρία (για ευνόητους λόγους), ενώ αυτό της εταιρίας που κατασκευάζει το Kolchuga επιδείχθηκε προ ετών στην Ελλάδα, αλλά εγκαταλείφθηκε λόγω κόστους, δεδομένου ότι κάθε σύστημα κόστιζε περί τα 50.000.000 ευρώ και η ανάγκη καλύψεως του ελληνικού χώρου (35-40 συστήματα) ανέβαζε το κόστος σε απαγορευτικά επίπεδα (της τάξεως των 2 δισ. περίπου). Σημ.: υπάρχουν ακόμη δύο συστήματα, το αμερικανικό Silent Sentry και το γαλλικό Homeland Alerter 100, με τα συστήματα αυτά να παρουσιάζουν συγκριτικά μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα έναντι των πρώτων δύο, η αναφορά των οποίων παρέλκει εδώ. Ίδια πρωτοβουλία Περιέργως, ή μάλλον ουδόλως έτσι, αν ληφθεί υπ' όψιν το τεράστιο και φυσικά ανεκμετάλλευτο υψηλό επιστημονικό δυναμικό της χώρας, η απάντηση στο πρόβλημα εντοπισμού στόχων της παραπάνω κατηγορίας, προήλθε από μια ομάδα πέντε Ελλήνων επιστημόνων (των καθηγητών Αθ. Κωνσταντινίδη, Χρ. Σαραγιώτη, Κων. Πανούλα, Ιω. Κοσμίδη και Στυλ. Τριανταφυλλίδη). Η ομάδα αυτή ξεκίνησε, το 2006, ιδία πρωτοβουλία, ένα ερευνητικό πρόγραμμα κατασκευής ενός δικτύου παθητικών πολυστατικών ραντάρ -μη εντοπισμένων από τον αντίπαλο!- για τον εντοπισμό στόχων χαμηλής διακριτικότητας (low obvervability- stealth), χωρίς κανένα από τα μειονεκτήματα όλων των παραπάνω, το οποίο, όπως ήταν φυσικό, τράβηξε αμέσως την προσοχή και το έντονο ενδιαφέρον της στρατιωτικής ηγεσίας. Η εξέλιξη του προγράμματος Το πρόγραμμα, έπειτα από μία δοκιμή για απόδειξη της αρχής λειτουργίας (proof of concept), εξελίχθη σε βαθμό που αποτέλεσε το αντικείμενο εγκωμιαστικών σχολίων τόσο της Π.Α όσο και κυρίως του ΓEΣ, το οποίο με δύο έγγραφά του, και συγκεκριμένως της 13/8/2010 και της 29/1/2010 (τα έχουμε) αναφέρεται: α) στο ιδιαίτερο ενδιαφέρον με το οποίο αναμένει την πρόοδο στον συγκεκριμένο τομέα έρευνας και αναμένει την παρουσίαση της τελικής μορφής του ερευνητικού έργου των πέντε επιστημόνων (έγγραφο 13/8/2010) και β) στο γεγονός ότι κατά την εκτίμησή του το σύστημα μπορεί να αποτελέσει πολλαπλασιαστή ισχύος, να παράξει στρατηγικό πλεονέκτημα και να συμβάλει στην αποφυγή αιφνιδιασμού κ.λπ. (έγγραφο 29/11/10). Αυτό, μετά την ομόφωνη απόφαση εγκρίσεως για συνέχιση του προγράμματος από δύο ΣΑΣΠ (Συμβούλιο Αμυντικού Σχεδιασμού και Προγραμματισμού) και μία απόφαση του ΣΑΓΕ (Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων) στις 29/5/2010, η οποία χαρακτήρισε το πρόγραμμα. Το εξωφρενικό αιτιολογικό της απόρριψης και η άμεση αντίδραση των ερευνητών ΤΟ ΤΙ ΕΓΙΝΕ μετά μόνο στη σύγχρονη Ελλάδα και μάλιστα αυτής της περιόδου, μπορούσε να συμβεί. Γιατί στις 4 Σεπτεμβρίου η ηγεσία των Ε.Δ., με έγγραφο της προς τους πέντε ερευνητές και κατόπιν εισηγήσεως του ΓΕΑ (!), ακύρωσε όλες τις παραπάνω ομόφωνες αποφάσεις, εκ των οποίων η μία ήταν απόφαση ενός πρόσφατου ΣΑΓE! Το αιτιολογικό ήταν τόσο εξωφρενικό, που το παραθέτουμε αυτούσιο παρακάτω: [...] «Η εν λόγω επιχειρησιακή απαίτηση», η ανάγκη, δηλαδή ενός συστήματος που θα αποκαλύπτει και θα διευκρινίζει τις υφιστάμενες και μελλοντικές αεροπορικές απειλές, που θα διαθέτουν τα χαρακτηριστικά Low Probability of Intercept (σ.σ.: χαμηλή πιθανότητα εντοπισμού), Low RCS (σ.σ.: μικρή διατομή ραντάρ) και stealth, «δεν μπορεί να καλυφθεί από ένα σύστημα συγκεκριμένης τεχνολογίας ή κατασκευαστικής φιλοσοφίας, αλλά από δυνατότητες ευρέος φάσματος» (σ.σ.: η τεχνικοφανής αοριστία για τη δικαιολόγηση μιας πραγματικής πομφόλυγας), «που θα καταστήσουν το Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου αποτελεσματικό τόσο στο σύγχρονο όσο και στο μελλοντικό περιβάλλον των αεροπορικών επιχειρήσεων». «Από τα προαναφερθέντα καθίσταται σαφές ότι δεν υφίσταται ούτε μπορεί να διατυπωθεί (σ.σ: Γιατί; Επειδή ορισμένοι είναι άσχετοι ή κινούνται από ύποπτα κριτήρια;) επιχειρησιακή απαίτηση της Π.Α για απόκτηση «παθητικού συστήματος εντοπισμού στόχων». Αυτή η εξωφρενική και εκτός πραγματικότητας απάντηση στους ερευνητές προκάλεσε την άμεση αντίδρασή τους, η οποία εκφράσθηκε με μία πεντασέλιδη επιστολή εντυπωσιακής σαφήνειας, ύφους, επιστημοσύνης ανάμεικτης με αισθήματα ανακουφίσεως για την απαλλαγή τους από την επταετή περιπέτειά τους με το ΥΠΕΘΑ και ουχ ήττον διακριτικής ειρωνείας. Ζητούν εξηγήσεις Τούτο, όταν καλεί τους εισηγητές της αποφάσεως αυτής να εξηγήσουν, όχι στους επιστήμονες αλλά ενώπιον πάσης αρμόδιας Αρχής, με ποιον τρόπο συστήνουν, πέραν αυτόν της ομάδας των ερευνητών, να αντιμετωπισθεί ο εντοπισμός απειλών όπως του F-15, του HARPY, ελικοπτέρων, να υποκατασταθεί η λειτουργία των συμβατικών ραντάρ όταν αυτά τεθούν εκτός ενεργείας, να διασφαλισθεί σαφής και διευκρινισμένη τακτική εικόνα σε ένα υψηλού βαθμού περιβάλλον Η/Π κ.λπ. Είναι κρίμα που η δημοσίευση της παραπάνω επιστολής δεν είναι δυνατή λόγω χώρου, για να γίνει σαφέστερη η έκταση της εγκληματικής αυτής αποφάσεως. Την επιστολή όμως, εκτός από τη στρατιωτική ηγεσία έχουν ο YEΘA και η Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών της Βουλής. Και εάν ο ΥΕΘΑ ή η επιτροπή δεν παρέμβουν εγκαίρως, αναζητώντας τους ανεγκέφαλους εισηγητές αυτής της αποφάσεως (σ.σ.: λόγω αποστρατείας τη χαρακτήρισε ανώτατος αξιωματικός) και τα πραγματικά αίτια πίσω από αυτήν, και σε κάθε περίπτωση την άμεση ανατροπή της, τότε θα είναι η σειρά του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά να παρέμβει. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 22/09/2013 – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ - miliadis@dimokratianews.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »