Αρχιλοχίας της... κρίσης στην Ελλάδα, στρατηγός του πιτόγυρου στην Αυστραλία!

Παραιτήθηκε πριν από τέσσερα χρόνια από τον ελληνικό στρατό και «τρέλανε» τους Αυστραλούς με τα σουβλάκια του Παραιτήθηκε από τον στρατό και πήγε για τα γαλόνια... στο σουβλάκι. Ο 37χρονος πρώην αρχιλοχίας Θωμάς Δελιόπουλος υπέβαλε την παραίτησή του πριν από τέσσερα χρόνια από τον ελληνικό στρατό, έφυγε στην Αυστραλία και... από μόνιμος στρατιωτικός μάγειρας έγινε ο -κατ’ ομολογίαν των ξένων ΜΜΕ- «Έλληνας... στρατηγός του πιτόγυρου». Στη συνοικία Οκλεϊ, στη Μελβούρνη, βρίσκεται το «Kalimera», ένα σουβλατζίδικο προχωρημένου design, με καρούλια της ΔΕΗ για τραπεζάκια, που έγινε «μαγνήτης» των καλοφαγάδων. Εκεί, ο μετρ του τυλιχτού παρασκευάζει και σερβίρει καθημερινά 1.500 χειροποίητα σουβλάκια, ενώ σε λίγες ημέρες πρόκειται να ανοίξει και το δεύτερο κατάστημά του, την κρεπερί «Mykonos». «Δεν ήταν όλα εύκολα. Για ένα διάστημα έμεινα άστεγος με ένα μωρό παιδί», λέει ο 37χρονος από την Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Στην ηλικία των 16,5 ετών, με υπογραφή του πατέρα του, άφησε το λύκειο και κατατάχθηκε στον στρατό. «Είχα ξαναδουλέψει λάντζα σε κουζίνα. Προέρχομαι από φτωχή οικογένεια και αναγκαστήκαμε να κάνουμε πολλές δουλειές». Εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Μαγείρων στο Γύθειο και μετεκπαιδεύθηκε στη Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων στην Ανάβυσσο. Μετρά πάνω από 10 μεταθέσεις ανά την Ελλάδα, αποστολές στο Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία και τη Βοσνία, ενώ έχει «ταΐσει» από πρωθυπουργούς και υπουργούς μέχρι τον αρχιεπίσκοπο, δικηγορικούς συλλόγους και φυσικά οικογένειες στρατιωτικών. Τώρα μαγειρεύει κυρίως για Έλληνες, Ασιάτες και Αυστραλούς. «Η απόφαση να αφήσω πίσω μου τόσα χρόνια», όπως λέει, «ήταν δύσκολη, αλλά τα ζύγισα καλά. Ναι μεν είχα δεκαέξι χρόνια στον στρατό, αλλά είχαν ξεκινήσει οι πρώτες περικοπές στα δώρα του Πάσχα και των Χριστουγέννων και κατά 20% στον μισθό». Η Αυστραλία προέκυψε λόγω της υπηκοότητας της συζύγου του, η οποία είναι Ελληνίδα, κόρη μεταναστών. «Η θέση μου τότε ήταν στα φαρμακευτικά εργαστήρια του στρατού, στην Πειραιώς. Πουλήσαμε όλα τα υπάρχοντά μας στην Ελλάδα, ξενοικιάσαμε το σπίτι στη Γλυφάδα, κλείσαμε το στούντιο φωτογραφίας που διατηρούσαμε στην Αθήνα και ξεκινήσαμε για μια καλύτερη ζωή. Δεν ήταν τα πράγματα όπως τα υποσχέθηκαν. Περάσαμε δύσκολα. Κάποιες οικονομίες χρόνων και το εφάπαξ τα δώσαμε στον λάθος άνθρωπο. Σε μια Ελληνίδα, δήθεν ευκατάστατη, που θα μας βοηθούσε να ανοίξουμε το μαγαζί, αλλά, τελικά, μας εξαπάτησε. Τα πήραμε πίσω έπειτα από καιρό και με μεγάλη επιμονή, αλλά στο μεσοδιάστημα μείναμε στον δρόμο». Για έναν μήνα φιλοξενήθηκαν σε ένα παλιό γηροκομείο με κοινόχρηστο μπάνιο και έπειτα από δύο Έλληνες ηλικιωμένους... «Δεν τους γνωρίζαμε, αλλά συγκινήθηκαν από την ιστορία μας και μας βοήθησαν», λέει ο επιχειρηματίας. Όπως λέει, «γυρισμός δεν υπήρχε, γιατί τα είχα πουλήσει όλα». Όταν σηκώθηκε στα πόδια του, άρχισε να στήνει από το μηδέν το κατάστημά του. «Πήρα ένα μαγαζί 80 τ.μ. και από κατάστημα με νυφικά, ολομόναχος, το μετέτρεψα σε κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος. Μόνος μου έβαλα τα πλακάκια, έκανα το στήσιμο, όλα. Ότι μπαίνει μέσα, περνάει από τα χέρια μου. Όλα χειροποίητα», λέει ο Θωμάς, που απασχολεί σήμερα 21 υπαλλήλους. «Μάθαμε τους Αυστραλούς να τρώνε χοιρινό, σαλονικιώτικο, με πάπρικα και μυρωδικά. Μέχρι που ανοίξαμε, έτρωγαν πίτα με αρνί και τζατζίκι. Εμείς τους μάθαμε τον γύρο κοτόπουλο, την πίτα στα κάρβουνα, το κεμπάπ. Ανοίξαμε δοκιμαστικά την κρεπερί και ξετρελάθηκαν. Ήξεραν μόνο κρέπα με λεμόνι και ζάχαρη. Δοκίμασαν την ελληνική, με τυριά, σάλτσες, λουκάνικα και τους γύρισε το μάτι ανάποδα». Ο γιος του πηγαίνει σε αγγλικό σχολείο, έχει Έλληνα δάσκαλο στο σπίτι, ενώ η γυναίκα του ετοιμάζεται να ανοίξει στούντιο φωτογραφίας. Οι δουλειές του εκεί γίνονται στον μισό χρόνο: «Δεν υπάρχουν ουρές. Τα περισσότερα γίνονται online. Κάνεις μια μεταβίβαση αυτοκινήτου σε 12 λεπτά, ενώ στην Ελλάδα θέλεις 10 μέρες». «Όταν πρωτοήρθαμε, στα μάτια της ελληνικής παροικίας, οι νέοι μετανάστες είμαστε αυτοί που χρεώσαμε την Ελλάδα και ψάχνουμε παρηγοριά. Αλλά στην Αυστραλία, αν είσαι άξιος και δυνατός, προχωράς. Όσο και αν μου λείπουν οι δικοί μου και η Ελλάδα, εδώ νιώθω δημιουργικός». (ΑΓΟΡΑ 16/05/2015 – ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΖΑΒΕΛΛΑ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »