Στο αρχείο καταγγελία για σκάνδαλο εν γνώσει Βενιζέλου

Οι αδιαφανείς διαδρομές του δημόσιου χρήματος, μέσα από δημόσια έργα, κάθε άλλο παρά σπάνιο φαινόμενο είναι. Ακόμη και την εποχή της κρίσης, από το 2010 και έπειτα, οι καταγγελίες για διασπάθιση των χρημάτων των φορολογουμένων δίνουν και παίρνουν. Μία απ' αυτές, η οποία τελικώς τέθηκε στο αρχείο, χωρίς η υπόθεση να διερευνηθεί επί της ουσίας και σε βάθος, είναι η καταγγελία του πρώην ανώτερου αξιωματικού του στρατού Ξενοφώντα Τζουρά για κατακερματισμό δαπάνης μεγαλύτερης του ενός εκατ. ευρώ για οχυρωματικά έργα στον Έβρο. Για την υπόθεση ήταν... ενήμερος και ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας και νυν αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Βαγγέλης Βενιζέλος, ο οποίος όμως, παρά τις ενημερωτικές επιστολές που λάμβανε από τον αξιωματικό, παρέπεμψε, κατά πως φαίνεται, την υπόθεση στις καλένδες. Την 1η Δεκεμβρίου 2010 ο τότε αντισυνταγματάρχης Ξενοφών Τζουράς, ο οποίος υπηρετούσε στην Καβάλα, καταθέτει στην Εισαγγελία Στρατοδικείου της Ξάνθης, μήνυση, αναφορικά με απόφαση του Γενικού Επιτελείου Στρατού για την κατασκευή ομοειδών έργων οχύρωσης και συγκεκριμένα σκεπάστρων πυροβόλων όπλων στην περιοχή του Έβρου. Βάσει της μηνυτήριας αναφοράς, η αναμενόμενη πίστωση για τα παραπάνω οχυρωματικά έργα, η οποία υπερέβαινε το ένα εκατ. ευρώ, θα διατίθετο κατακερματισμένη σε μικρά ποσά, που το καθένα δεν θα υπερέβαινε τις 45 χιλ. ευρώ, σε διαφορετικές μονάδες, για να αποφευχθεί η διαδικασία διενέργειας δημόσιου διαγωνισμού. Η σχετική έγκριση της πίστωσης σχεδόν 1,2 εκατ. ευρώ δόθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2010, ενώ, σύμφωνα με τον απόστρατο πλέον αξιωματικό, αμέσως ενημερώθηκε για τη μη νομιμότητα του τρόπου εκτέλεσης του έργου ο τότε διοικητής του Δ’ Σώματος Στρατού αντιστράτηγος Δημήτρης Αγγελούδης, ο οποίος όμως δεν έπραξε τα δέοντα. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2010 ο κ. Τζουράς ενημερώθηκε, όπως προκύπτει από τη μηνυτήρια αναφορά του, ότι οι συγκεκριμένες ενέργειες γίνονταν κατόπιν σχετικής διαταγής του τότε β' υπαρχηγού και γενικού επιθεωρητή στρατού, αντιστράτηγου Δημήτρη Λυμπέρη, κάνοντας χρήση των διατάξεων καταργηθέντος νομοθετικού διατάγματος του 1971. Ο Βενιζέλος ενημερώθηκε αλλά αδιαφόρησε Ο Ξενοφών Τζουράς, καιρό πριν προβεί στη μηνυτήρια αναφορά, συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2009, είχε στείλει ενημερωτική επιστολή στον τότε υπουργό Εθνικής Άμυνας Βαγγέλη Βενιζέλο, μέσω της οποίας τον ενημέρωνε για παράνομες ενέργειες διαχείρισης δαπανών κατά την εκτέλεση έργων, ζητώντας την παρέμβασή του. Στις 21 Ιανουαρίου 2011 ο καταγγέλλων αξιωματικός απέστειλε νέα επιστολή στον υπουργό Άμυνας, με την οποία τον ενημέρωνε εκ νέου ότι «ένα μόνο από τα πολλά περιστατικά αυθαιρεσίας που συμβαίνουν είναι αυτό που έλαβε χώρα στο Δ' Σώμα Στρατού στην Ξάνθη, μια υπόθεση η οποία ελέγχεται και κατευθύνεται από το Γενικό Επιτελείο Στρατού». Ο κ. Τζουράς σημείωνε στην επιστολή του: «Επειδή δεν άντεξα άλλο, κατήγγειλα όπως όφειλα το συμβάν στον Στρατιωτικό Εισαγγελέα του Στρατοδικείου Ξάνθης με την υποβολή έγγραφης μηνυτήριας αναφοράς την 1η Δεκεμβρίου 2010, την οποία σας συνυποβάλλω. Μέχρι σήμερα δεν έχω κληθεί να καταθέσω», ενώ ενημέρωνε ότι αναγκάστηκε να υποβάλλει αίτηση αποστρατείας, όχι όμως για λόγους συνταξιοδοτικούς, αλλά διότι «δεν είναι δυνατόν», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «να συμβάλλω σε τέτοιου είδους παρανομίες που τις βαπτίζουν παρατυπίες ή συνήθεις τακτικές». Ζητούσε, τέλος, να μη μετατεθούν τα παραπάνω θέματα προς επίλυση στον αρχηγό του στρατού, όπως είχε συμβεί σε άλλη περίπτωση, διότι θα χανόταν πολύτιμος χρόνος και όσοι εμπλέκονταν στην υπόθεση θα συνέχιζαν τη δράση τους. Στις 8 Φεβρουάριου της ίδιας χρονιάς κι ενώ ακόμη δεν είχε γίνει καμιά ενέργεια, τουλάχιστον για τη διερεύνηση των καταγγελλομένων, ο πρώην αξιωματικός απέστειλε νέο e-mail στον Βαγγέλη Βενιζέλο, στο οποίο σημείωνε: «Σας απέστειλα στις 21 Ιανουαρίου το παρόν e-mail, συνημμένα τρία έγγραφα, των οποίων ο χειρισμός χαρακτηρίζεται ως εμπιστευτικός. Το ένα εξ αυτών (με ημερομηνία 28 Νοεμβρίου 2009) το είχα στείλει και στο παρελθόν, πλην όμως σας το επισυνάπτω για να υπάρχει συνοχή στα υπόψη αναφερόμενα θέματα. Σας επαναλαμβάνω την αποστολή των τριών εγγράφων για εξασφάλιση της ορθής λήψης τους. Παρακαλώ επιβεβαιώστε με απάντησή σας τη λήψη τους και την επίδοσή τους στον κύριο Υπουργό». Το παραπάνω μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου εστάλη στον λογαριασμό evenizelos34@gmail.com, ο οποίος χρησιμοποιείται από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, όπως μπορεί κανείς να διαπιστώσει σερφάροντας τόσο στην επίσημη ιστοσελίδα του όσο και σ’ εκείνη που διατηρεί στο Facebook. Το σκάνδαλο ξεχάστηκε και αρχειοθετήθηκε Η υπόθεση κατακερματισμού του έργου στα λεγάμενα 45άρια εξετάστηκε το 2011 αρχικά από την Εισαγγελία του Στρατοδικείου Ξάνθης και στη συνέχεια από την Εισαγγελία του Στρατοδικείου Αθηνών, η οποία όμως αποφάσισε, με ένα απλοϊκό, βάσει των καταγγελιών του κ. Τζουρά, σκεπτικό, βασισμένο κατά βάση σε μαρτυρίες εκείνων τους οποίους ο ίδιος ενέπλεκε στην υπόθεση, να την θέσει στο αρχείο. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το HOT DOC, για τα εν λόγω έργα διατέθηκε ποσό 1,4 εκατ. ευρώ αρχικά στην Ανωτάτη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικού και Νήσων (ΑΣΔΕΝ), και επειδή δεν απορροφήθηκε, αυτό διατέθηκε στο Δ' Σώμα Στρατού. Το έργο, σύμφωνα με το σκεπτικό του στρατιωτικού εισαγγελέα, κατακερματίστηκε διότι προέκυψε η ανάγκη εκτέλεσης αντίστοιχων έργων στους νομούς Δράμας, Καβάλας, Ξάνθης, Ροδόπης, και Έβρου, σε απόσταση μεγαλύτερη των 300 χλμ., αλλά πάντως σε περιοχή ευθύνης του Δ’ Σώματος Στρατού. Αυτό το στοιχείο αμφισβητείται έντονα από τον απόστρατο αξιωματικό Ξενοφώντα Τζουρά, ο οποίος, μιλώντας στο HOT DOC, υποστήριξε, βάσει των ακριβών θέσεων των έργων, τις οποίες ex officio γνωρίζει, ότι αυτά αφορούσαν μόνο τον νομό Έβρου και απολύτως καμία άλλη περιοχή. Επομένως, σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα αξιωματικό, έπρεπε να ανατεθούν σε εργολαβική εταιρία, κατόπιν δημόσιου ανοιχτού διαγωνισμού, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, με τις προβλεπόμενες διαφανείς διαδικασίες και η επίβλεψη της εκτέλεσης του έργου να ανατεθεί στην αρμόδια στρατιωτική υπηρεσία, τη Διεύθυνση Στρατιωτικών Έργων, που γι’ αυτό τον λόγο υπάρχει. Στην περίπτωση αυτή η επίβλεψη ανατέθηκε σε μάχιμες μονάδες, που είναι επιφορτισμένες με άλλες αποστολές. Η ΔΣΕ έχει ως βασική αποστολή την κατασκευή στρατιωτικών έργων και οργανώνεται έτσι ώστε να διαθέτει επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό, το οποίο να εξασφαλίζει την ορθή εκτέλεση των έργων, κάτι που δεν διαθέτουν οι μάχιμες μονάδες και που δυστυχώς στα υπόψη οχυρωματικά έργα δεν έγινε, και αν ποτέ αποδειχθεί, θα είναι πολύ αργά με ανεπανόρθωτες συνέπειες για τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων. Η έγκριση της δαπάνης των 1,4 εκατ., η οποία έγινε από τον αντιστράτηγο Δημήτρη Λυμπέρη, κρίθηκε από τον εισαγγελέα στρατοδίκη νόμιμη. Σύμφωνα με το σκεπτικό του, το νομοθετικό διάταγμα στο οποίο βασίστηκε και το οποίο φαίνεται να έχει αναιρεθεί μεταγενέστερα δεν έχει καταργηθεί στο σύνολό του και επομένως είναι δυνατή η επίκλησή του. Όπως προκύπτει από νόμο του 1984, πάντως, το περιβόητο Νομοθετικό Διάταγμα 901/1971 έχει καταργηθεί κατά το μέρος που αναφέρεται στην κατασκευή έργων. Ωστόσο, ο εισαγγελέας έκρινε ότι η διαταγή διάθεσης των 1,4 εκατ. ευρώ επικαλείται διάταξη η οποία επιτρέπει τη διάθεση «τυχόν υπολοίπου των χρηματικών ενταλμάτων προπληρωμής, για τη συνέχιση εργασιών ετέρων έργων» και η οποία δεν έχει καταργηθεί. Όμως το έργο, σύμφωνα με τον κ. Τζουρά, εκτελέστηκε όπως καθοριζόταν σαφώς και στη διαταγή διάθεσης της πίστωσης, με τις καταργηθείσες διατάξεις! Επιπλέον, κρίθηκε από τον εισαγγελέα, ότι δεν υπήρξε ζημία του δημοσίου, δεδομένου ότι η δαπάνη, αν το έργο ανατίθετο σε έναν εργολάβο, θα ήταν μεγαλύτερη. Και αυτή η πεποίθηση ωστόσο βασίζεται σε μαρτυρίες-απόψεις, μεταξύ των οποίων κι εκείνη του οικονομικού συμβούλου του διοικητή του Δ’ Σώματος Στρατού, και όχι σε πραγματικά δεδομένα, όπως εξηγεί ο κ. Τζουράς. Ειδικότερα, αφιερώνεται μία σελίδα στο σκεπτικό για να αιτιολογηθεί η υφιστάμενη πίεση χρόνου. Η ίδια πίεση αναφέρεται και αποτελεί επί της ουσίας τον μοναδικό υποστηρικτικό ισχυρισμό του οικονομικού συμβούλου ως προς τις ενέργειες των εμπλεκομένων. Αλλά η οποιαδήποτε πίεση χρόνου δεν δικαιολογεί την παράβαση του νόμου και τη μη εξασφάλιση κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο της καλής εκτέλεσης των τόσο σημαντικών οχυρωματικών έργων, κάτι το οποίο θα ήταν αναμενόμενο και λογικό να υποστηρίζεται και να ελέγχεται από τον θεματοφύλακα του νομίμου των δαπανών. Ο συνταγματάρχης εν αποστρατεία, καταγγέλλει σήμερα ότι επί σχεδόν δύο χρόνια και παρότι το ζητούσε επιτακτικά οι στρατιωτικές δικαστικές αρχές αρνούνταν να του παραδώσουν το σκεπτικό της απόρριψης και αρχειοθέτησης της μηνυτήριας αναφοράς του, καθώς και αντίγραφα της όλης δικογραφίας, προβάλλοντας τον ισχυρισμό του έννομου συμφέροντος, το οποίο δήθεν δεν είχε, παρότι ήταν ο μηνυτής. Τελικώς ο Ξενοφών Τζουράς κατάφερε να πάρει στα χέρια του το σκεπτικό της αρχειοθέτησης, όχι όμως ολόκληρη τη δικογραφία, από την οποία θα προέκυπταν, όπως λέει, όλα εκείνα τα στοιχεία που εντέχνως αποκρύφτηκαν για να μη δοθεί συνέχεια στο θέμα. Εκδιώχθηκε από το σώμα Ο Ξενοφών Τζουράς, ο οποίος στο μεταξύ θα προαγόταν στον βαθμό του συνταγματάρχη, κατήγγειλε επίσης ότι ο αγώνας του είχε προσωπικές επιπτώσεις, καθώς, όπως αναφέρει σ’ ένα από τα αιτήματά του προς την Εισαγγελία Στρατοδικείου Αθηνών προκειμένου να λάβει γνώση του σκεπτικού της πράξης αρχειοθέτησης, ο τότε διοικητής του Δ’ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγος Δημήτρης Αγγελούδης, ο οποίος υπήρξε διάδικος στην εν λόγω δικογραφία, τον βαθμολόγησε στη γνωμάτευσή του στις 18 Ιανουαρίου 2011, στην ετήσια αξιολόγηση, με χαμηλή βαθμολογία (80%) σε ορισμένα από τα ουσιαστικά προσόντα, προφανώς επηρεασμένος από τις νομικές του ενέργειες. «Με αυτή την άδικη και σκόπιμη βαθμολόγηση εις βάρος μου, ουσιαστικά μου στέρησε κάθε δυνατότητα να μπορέσω να σταδιοδρομήσω περαιτέρω ως Αξιωματικός, δεδομένου ότι ήταν πλέον ανέφικτη η προαγωγή μου στον βαθμό του Ταξιάρχου», αναφέρει ο Ξενοφών Τζουράς και συμπληρώνει: «Για την αναφερόμενη περίοδο αξιολόγησής μου, βαθμολογήθηκα για το σύνολο των προσόντων, από τον άμεσα προϊστάμενο και Διοικητή μου, τότε Υποστράτηγο Δημήτριο Αναγνωστόπουλο με το απόλυτο 100, την υψηλότερη δυνατή βαθμολογία, στο σύνολο των εξεταζόμενων προσόντων. Επιπλέον, η άδικη καθ’ όλα βαθμολόγηση μου από τον Αντιστράτηγο Δημήτρη Αγγελούδη αποδεικνύεται από το περιεχόμενο της Υπηρεσιακής Βεβαίωσης, που εκδόθηκε την 15η Μαρτίου 2010 (εντός του χρονικού διαστήματος που αξιολογήθηκα), από το ΓΕΣ/ΓΕΠΣ-Β’Υ κατόπιν διαταγής του Αρχηγού ΓΕΣ Αντιστρατήγου Φράγκου Φραγκούλη, με την οποία χαρακτηρίζομαι ως άριστος Αξιωματικός, με δυνατότητες να εξαντλήσω την κλίμακα της ιεραρχίας του Στρατού», καταλήγει. Κι ενώ ο Ξενοφών Τζουράς υποχρεώθηκε σε αποστράτευση, οι δύο ανώτατοι αξιωματικοί, τους οποίους ενέπλεκε στην υπόθεση, ο τότε β' υπαρχηγός και γενικός επιθεωρητής στρατού Δημήτρης Λυμπέρης και ο τότε διοικητής του Δ’ Σώματος Στρατού Δημήτρης Αγγελούδης, διατήρησαν τις θέσεις τους, ενώ ο δεύτερος αναβαθμίστηκε λίγο καιρό μετά τις καταγγελίες και συγκεκριμένα τον Μάρτιο του 2011, αναλαμβάνοντας τη θέση του διοικητή της 1ης Στρατιάς στη Λάρισα. Αμφότεροι αποστρατεύθηκαν τον Νοέμβριο του 2011 με τον βαθμό του αντιστράτηγου. Εκείνο ωστόσο που έχει σημασία είναι, όπως λέει και ο ίδιος ο καταγγέλλων, ότι έπειτα από τόσα χρόνια και παρότι υπήρχαν οι προϋποθέσεις για να διερευνηθεί σε βάθος το ζήτημα, κανένας έλληνας φορολογούμενος δεν έμαθε, ούτε πιθανότατα θα μάθει, αν πράγματι και κατά πόσο το ελληνικό δημόσιο ζημιώθηκε, αν ορισμένοι αξιωματικοί του στρατού αποκόμισαν οικονομικά ή άλλου είδους οφέλη, αλλά κυρίως γιατί ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας και σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Βαγγέλης Βενιζέλος, παρότι ενημερώθηκε, δεν έπραξε τα δέοντα προκειμένου να διερευνηθεί μια προφανής υπόθεση αυθαίρετης διαχείρισης του δημόσιου χρήματος, που πιθανώς κόστισε στον έλληνα φορολογούμενο. Επέτρεψε δε με τη στάση του την εκδίωξη του συνταγματάρχη Ξενοφώντα Τζουρά, καθιστώντας τον θύμα, καθόσον τόλμησε να υποστηρίξει την τήρηση των νόμων, για την προστασία του δημόσιου συμφέροντος, αντιδρώντας, σύμφωνα με τον ίδιο, στις μεθοδεύσεις προϊσταμένων του, σε μια εποχή που ο ελληνικός λαός υποφέρει και εξαθλιώνεται ολοένα περισσότερο. Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγένθυση:
(HOTDOC 13 ΜΑΡΤΙΟΥ 2014 - ΜΑΡΙΟΣ ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Δισεκατομμύρια για Αντισταθμιστικά που ποτέ δεν έγιναν Ωφελήματα

• Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών της αγοράς, την τελευταία δεκαπενταετία σχεδόν το 60% των συμβάσεων ΑΩ δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Πιο απλά, ενώ εισέπραξαν τα χρήματα των εγγυητικών επιστολών, δεν άφησαν καμία βιομηχανική υποδομή στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία • Από το σύνολο των συμβάσεων ΑΩ έχουν λήξει προγράμματα ύψους 2 δισ. ευρώ. Άλλα 5 δισ. ευρώ περίπου παραμένουν ενεργά, αλλά... ανεκτέλεστα. Κάποιες από τις συμβάσεις που υπογράφτηκαν κατά το παρελθόν έχουν λήξει, δίχως να έχει ολοκληρωθεί το απαιτούμενο έργο • Ένα μήνα πριν από τη λήξη της δεκαετούς σύμβασης, ο κ. Βενιζέλος έδωσε παράταση τεσσάρων ετών στο αρχικό πρόγραμμα, την ώρα που το υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα μπορούσε να ενεργοποιήσει τις ποινικές ρήτρες κατά της γαλλικής εταιρίας Όταν το 1996 καθιερώθηκε ο θεσμός των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων (ΑΩ) στην αγορά εξοπλιστικών προγραμμάτων, κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί το τι... θα επακολουθούσε τα επόμενα χρόνια. Η εγχώρια αμυντική βιομηχανία βρισκόταν μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση. Ξένες εταιρίες, κολοσσοί στον τομέα των εξοπλισμών, υποχρεώνονταν να μεταφέρουν στις εγχώριες αμυντικές βιομηχανίες την κατάλληλη τεχνογνωσία και υλικοτεχνική υποδομή ώστε να παραχθεί συγκεκριμένο έργο, ως υποχρέωση για την προμήθεια εξοπλιστικών προγραμμάτων δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα οφέλη που θα αποκόμιζε η χώρα μας ήταν τεράστια. Οφέλη οικονομικά και τεχνολογικά, που αν αξιοποιούνταν με τον κατάλληλο τρόπο θα μπορούσαν να αποφέρουν στην ελληνική οικονομία αρκετά έσοδα. Η πραγματικότητα όμως αποδείχθηκε διαφορετική. Ο θεσμός των ΑΩ, εκτός από τη μεταφορά τεχνογνωσίας, λειτούργησε ως η τέλεια κάλυψη για την υπόγεια διαδρομή εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που δίνονταν ως μίζες για τα εξοπλιστικά προγράμματα. Ένα «πλυντήριο», το οποίο εκμεταλλεύτηκαν εταιρίες, έμποροι, όπλων και πολιτικά πρόσωπα προκειμένου να ξεπλύνουν των πακτωλό του μαύρου χρήματος που έρεε επί χρόνια ολόκληρα κάτω από το τραπέζι. Τα χρόνια που ακολούθησαν υπογράφτηκαν εκατοντάδες συμβάσεις για την προμήθεια εξοπλιστικών προγραμμάτων. Οι περισσότερες από αυτές περιλάμβαναν εκατοντάδες προγράμματα υποκατασκευαστικού έργου, που ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν εγχώριες αμυντικές βιομηχανίες σε συνεργασία με αλλοδαπές. Ήταν η χρυσή περίοδος της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Δισεκατομμύρια ευρώ δόθηκαν από τις ελληνικές κυβερνήσεις σε κολοσσούς του εξωτερικού, με την υποχρέωση να μεταφέρουν την απαραίτητη τεχνογνωσία στις εγχώριες αμυντικές βιομηχανίες. Ωστόσο, όπως ακριβώς σε όλα τα παραμύθια, έτσι και σε αυτό των εξοπλισμών, το παραμύθι είχε δράκο. Πολλές από τις συμβάσεις δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, ενώ ένα μεγάλο μέρος τους εξακολουθεί να παραμένει ανεκτέλεστο εδώ και πολλά χρόνια. Εγχώριοι μεσάζοντες, αντιπρόσωποι ξένων εταιριών, κατάφεραν να στήσουν ένα ατελείωτο πάρτι, με την ανοχή -αν όχι συνενοχή- των στελεχών του υπουργείου. Συμβάσεις δισεκατομμυρίων, για τις οποίες το ελληνικό δημόσιο κατέβαλε τα όσα προέβλεπαν οι εγγυητικές επιστολές, παρέμειναν όνειρα θερινής νυκτός. Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών της αγοράς, την τελευταία δεκαπενταετία σχεδόν το 60% των συμβάσεων ΑΩ δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Πιο απλά, ενώ εισέπραξαν τα χρήματα των εγγυητικών επιστολών, δεν άφησαν καμία βιομηχανική υποδομή στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Προγράμματα δισεκατομμυρίων στα... αζήτητα Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του HOT DOC, από το σύνολο των συμβάσεων ΑΩ έχουν λήξει προγράμματα ύψους 2 δισ. ευρώ. Άλλα 5 δισ. ευρώ περίπου παραμένουν ενεργά, αλλά... ανεκτέλεστα. Κάποιες από τις συμβάσεις που είχαν υπογραφεί κατά το παρελθόν έχουν λήξει δίχως να έχει ολοκληρωθεί το απαιτούμενο έργο. Κάποιες άλλες παραμένουν ακόμη ενεργές παρά το γεγονός ότι έχουν υπογραφεί εδώ και πολλά χρόνια. Σε ό,τι αφορά τα προγράμματα που έχουν λήξει, προκαλούνται πολλά ερωτηματικά. Κανονικά οι αρμόδιες υπηρεσίες θα έπρεπε να έχουν στην κατοχή τους εγγυητικές επιστολές ύψους 200 εκατ. ευρώ, οι οποίες όμως θα έπρεπε να έχουν καταπέσει υπέρ του ελληνικού δημοσίου. Και αυτό διότι τα αντισταθμιστικά ωφελήματα που προβλέπονταν από τις αρχικές συμβάσεις δεν έχουν υλοποιηθεί. Επιπλέον, εάν όντως έχουν λήξει οι εγγυητικές επιστολές, τίθενται δύο ζητήματα. Το πρώτο έχει να κάνει με τις ξένες εταιρίες, οι οποίες μπορούν να αρνηθούν να εκτελέσουν τις υποχρεώσεις τους, με τα επιζήμια αποτελέσματα για την εγχώρια Αμυντική Βιομηχανία και τις Ένοπλες Δυνάμεις να είναι τεράστια. Το δεύτερο έχει να κάνει με τις ευθύνες των επιτελών του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και τη Δικαιοσύνη. Για όσες συμβάσεις έχουν λήξει οι εγγυητικές επιστολές καλής εκτέλεσης, πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες σε όσους επέτρεψαν σε αυτές να λήξουν. Μεγάλα ερωτηματικά προκύπτουν και για τις συμβάσεις που παραμένουν ενεργές. Σε απάντηση του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ, Βασίλη Οικονόμου, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Παναγιωτόπουλος, χαρακτήρισε «ομαλή» την υλοποίηση των συμβάσεων. «Η υλοποίηση των ενεργών Συμβάσεων Α/Ω εξελίσσεται ομαλά», διαβεβαιώνει ο υπουργός. Ωστόσο, η αλήθεια είναι διαφορετική. Τρανταχτό παράδειγμα η Σύμβαση Α/Ω 04 του 2003. Όπως προκύπτει από το σχετικό έγγραφο, της 7ης Φεβρουαρίου 2012, «η ανεκπλήρωτη πιστωτική υποχρέωση ανέρχεται σε 1.030.551.196 ευρώ», παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει 10 χρόνια από την υπογραφή της. Εκατομμύρια ευρώ παραμένουν όμως ανεκτέλεστα και από τη σύμβαση ΑΩ (ΣΑΩ) 20/00. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ανεκτέλεστες υποχρεώσεις ανέρχονται σε 559.535.656 ευρώ. Και αυτό ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και 13 χρόνια. «Κατάπιαν» οδηγία για τον έλεγχο των ΑΩ Οι ευθύνες των επιτελών του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για την πορεία εκτέλεσης των ΑΩ είναι τεράστιες. Η αρμόδια διεύθυνση του ΥΠΕΘΑ όφειλε να ελέγχει σε τακτά χρονικά διαστήματα την πορεία εκτέλεσης των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων. Σχετική οδηγία είχε δοθεί από τον Σεπτέμβριο του 2000. Πρόκειται για έγγραφο που φέρει την υπογραφή του τότε γενικού διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών, Γεώργιου Κολίρη, και αφορούσε κατευθυντήριες οδηγίες για τα Αντισταθμιστικά Ωφελήματα. Σύμφωνα με αυτήν, οι επιτελείς της ΔΑΕ θα έπρεπε να επισκέπτονται σε τακτά χρονικά διαστήματα διάφορες εταιρίες που είχαν αναλάβει την υλοποίηση των ΑΩ. Οι εταιρίες θα ελέγχονταν και στη συνέχεια θα υποβαλλόταν προς τους επιτελείς της ΓΔΑΕΕ σχετική έκθεση για την πορεία υλοποίησης των προγραμμάτων. Σε περίπτωση που εντοπίζονταν τυχόν προβλήματα, το υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα μεριμνούσε για την ταχύτατη επίλυσή τους. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε ποτέ. Ή, ακόμη και αν έγινε, ο έλεγχος ήταν πλημμελής. Η οδηγία ως διά μαγείας εξαφανίστηκε τελείως από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Μόλις είχε ανοίξει ο ασκός του Αιόλου για το πάρτι διασπάθισης των ΑΩ. Εκκρεμεί η υπουργική απόφαση Στο μεταξύ, στα συρτάρια του υπουργείου Εθνικής Άμυνας εκκρεμεί ακόμη η υπογραφή της υπουργικής απόφασης για την εφαρμογή του άρθρο 87 του ν. 3883/2010. Πρόκειται για ένα νόμο που φέρει τη σφραγίδα του τότε υπουργού Εθνικής Άμυνας και ο οποίος εισήγαγε ρυθμίσεις για τις συμβάσεις των ΑΩ. Συγκεκριμένα, το άρθρο 87 αναφέρει ρητά ότι, για όσες συμβάσεις έληξαν ή έχουν μείνει ανεκτέλεστες, δίνεται η ευκαιρία να καταθέσουν τις προτάσεις τους προκειμένου να λάβουν παράταση έως την 31η Δεκεμβρίου 2014. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσαν να ξεκολλήσουν τα εκατομμύρια των συμβάσεων που εκκρεμούν σε μια χρονική συγκυρία για τη χώρα που η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο. Ωστόσο η υπουργική απόφαση δεν υπογράφτηκε ποτέ. Ο ένας μετά τον άλλον οι υπουργοί Εθνικής Άμυνας ένιψαν προκλητικά τας χείρας τους. Και αυτό για δύο λόγους. Από τη μια, εάν προχωρούσαν στην υπογραφή της υπουργικής απόφασης θα έπρεπε να εξηγήσουν για ποιο λόγο έληξαν οι συμβάσεις. Κάτι που σημαίνει ότι θα έπρεπε να αναζητηθούν πολιτικές και υπηρεσιακές ευθύνες σε όσους ήταν υπεύθυνοι για την ορθή εκτέλεση των συμβάσεων. Επιπλέον, όλες οι συμβάσεις των ΑΩ που παραμένουν ανεκτέλεστες θα πρέπει να εξεταστούν εξονυχιστικά. Τόσο για τις όποιες ευθύνες των αντισυμβαλλόμενων εταιριών όσο και για αυτές των επιτελών του υπουργείου που τις άφησαν να εκκρεμούν επί χρόνια. Χάρισαν εκατομμύρια, ζημιώνοντας το ελληνικό δημόσιο Ένα σκάνδαλο εκατομμυρίων ευρώ βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και χρόνια στους διαδρόμους του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Πολιτικά πρόσωπα και ανώτατα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων εμφανίζονται να λειτουργούν ως οι καλύτεροι υπερασπιστές των συμφερόντων της γαλλικής εταιρίας εξοπλιστικών προγραμμάτων «Dassault Aviation» και όχι του ελληνικού δημοσίου, παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη εταιρία έχει αθετήσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στη χώρα μας, ζημιώνοντας παράλληλα το ελληνικό δημόσιο με εκατομμύρια ευρώ. Το σκάνδαλο με τον γαλλικό κολοσσό των εξοπλιστικών προγραμμάτων μετρά πολλά χρόνια. Ήταν Αύγουστος του 2000 όταν η τότε κυβέρνηση Σημίτη υπέγραψε μια συμφωνία-μαμούθ με τη «Dassault Aviation». Στη θέση του υπουργού Εθνικής Άμυνας βρισκόταν ο πανίσχυρος τότε Άκης Τσοχατζόπουλος και γενικός γραμματέας Εξοπλιστικών Προγραμμάτων ήταν ο προφυλακισμένος σήμερα Ιωάννης Σμπώκος. Η συμφωνία περιλάμβανε την προμήθεια 15 μαχητικών αεροσκαφών τύπου Μιράζ 2000-5, καθώς επίσης και την αναβάθμιση άλλων 10 παλαιών Μιράζ 2000 σε Μιράζ 2000-5. Η σύμβαση περιείχε επίσης και αντισταθμιστικά ωφελήματα ύψους 1,85 δισ. ευρώ με 8 ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες ως υποχρέωση της «Dassault Aviation» για τη συμφωνία της προμήθειας των μαχητικών. Συγκεκριμένα, υπογράφτηκαν 41 προγράμματα Α-Ω, τα οποία θα εκτελούνταν από ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες σε συνεργασία με τη γαλλική εταιρία. Υποχρέωση του γαλλικού κολοσσού ήταν να μεταφέρει στις ελληνικές βιομηχανίες την κατάλληλη τεχνογνωσία, εκπαίδευση και μηχανολογικό εξοπλισμό για την παραγωγή συγκεκριμένου έργου από τις εγχώριες αμυντικές βιομηχανίες. Ένα από αυτά ήταν και το D-15, το οποίο υπογράφτηκε με την ΚΥΤΕ ΑΕΒΕ, ύψους 21,425 εκατ. ευρώ. Επρόκειτο για ένα πρόγραμμα υψηλής τεχνολογίας το οποίο περιλάμβανε την κατασκευή 50 καμερών τύπου «Καμέλια Ίνφρα Ρεντ». Η γαλλική εταιρία θα μετέφερε την απαραίτητη τεχνογνωσία στην ΚΥΤΕ ΑΕΒΕ και θα αγόραζε τις 50 κάμερες. Η Dassault αθετεί τη συμφωνία Ωστόσο η συμφωνία δεν προχώρησε ποτέ. Τα στελέχη του γαλλικού κολοσσού αθέτησαν προκλητικά τους όρους της. Η παραγωγή των καμερών όπως επίσης και η αγορά τους από τη γαλλική εταιρία, όπως προβλέπονταν από την αρχική σύμβαση, παρέμειναν όνειρο θερινής νυκτός. Όχι όμως και τα κέρδη της γαλλικής εταιρίας. Στις 6 Φεβρουαρίου 2002 τα στελέχη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας προχώρησαν σε μια περίεργη απόφαση. Ενέκριναν την πίστωση 560.000 ευρώ υπέρ της «Dassault Aviation», παρά το γεγονός ότι είχε εγκαταλείψει το πρόγραμμα D-15. Την ίδια ώρα η εταιρία συνέχιζε να κάνει χρυσές δουλειές με το ελληνικό δημόσιο. Για την προμήθεια των Μιράζ 2000-5 κατάφερε να εισπράξει το 50% του συνολικού τιμήματος, το οποίο ανερχόταν σε 602.000.000 ευρώ. Απαραίτητη προϋπόθεση για την πληρωμή ήταν να δείξει η γαλλική εταιρία ότι έχει ενεργοποιήσει τα προγράμματα Α-Ω, δύο χρόνια μετά την υπογραφή της αρχικής σύμβασης. Τα προγράμματα αυτά έπρεπε να προχωρούν παράλληλα με την προμήθεια των αεροσκαφών. Το ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι με ποιο τρόπο η «Dassault Aviation» κατόρθωσε να δείξει έργο που δεν είχε εκτελέσει ποτέ στους επιτελείς του υπουργείου. Κατά της γαλλικής εταιρίας είχαν γίνει συγκεκριμένες καταγγελίες από την ΚΥΤΕ ΑΕΒΕ που αφορούσαν την αθέτηση της συμφωνίας. Ωστόσο, κανείς αρμόδιος δεν φρόντισε να ελέγξει τη βασιμότητά τους, όπως και την πορεία εκτέλεσης των προγραμμάτων Α-Ω. Η ζημία για το ελληνικό δημόσιο εκτιμάται σε αρκετά εκατομμύρια ευρώ. Όπως επίσης και τα διαφυγόντα έσοδα από άμεσους και έμμεσους φόρους. Το χειρότερο όλων όμως έχει να κάνει με την αύξηση της τιμής για την προμήθεια των Μιράζ 2000-5. Και αυτό διότι, με βάση την αρχική σύμβαση, εάν η «Dassault Aviation» δεν εκτελούσε και δεν ολοκλήρωνε τα προγράμματα Α-Ω, τότε η τιμή αγοράς της προμήθειας αυξανόταν αριθμητικά. Κάτι που σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη επιβάρυνση για το ελληνικό δημόσιο. Στη Δικαιοσύνη η υπόθεση Στο μεταξύ η γαλλική εταιρία εγκατέλειψε τη συμφωνία και επίσημα. Με έγγραφο της προς το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και την ΚΥΤΕ ΑΕΒΕ, το 2004, ανέφερε ότι από το 2005 και μετά θα εγκατέλειπε εντελώς το πρόγραμμα. Παρόλα αυτά κανείς από τους αρμόδιους του υπουργείου Εθνικής Άμυνας δεν προχώρησε στην ενεργοποίηση των ποινικών ρητρών που προέβλεπε η αρχική σύμβαση σε περίπτωση αθέτησης της συμφωνίας. Τελικά, η υπόθεση οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη. Το 2006 η ΚΥΤΕ ΑΕΒΕ κατέθεσε στην Εισαγγελία του Κιλκίς μηνυτήρια αναφορά κατά της γαλλικής εταιρίας. Η υπόθεση κοινοποιήθηκε και στον τότε υπουργό Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελο Μεϊμαράκη. Κανείς όμως δεν έπραξε τα δέοντα προκειμένου να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου. Το 2007 το ΣΔΟΕ ανέλαβε την προκαταρκτική εξέταση. Είχαν προηγηθεί δύο προκαταρκτικές εξετάσεις που έγιναν κατ' εντολή της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, όπου η στάση στελεχών του υπουργείου προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Συγκεκριμένα, τα στελέχη της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών (ΓΔΑΕΕ) του ΥΠΕΘΑ και τρεις ακόμη αξιωματικοί κατέθεσαν ότι το πρόγραμμα Α-Ω είναι ενεργό και εφικτό να ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του 2010. Δηλαδή για ένα πρόγραμμα που χαρακτηριζόταν ως υψηλής τεχνολογίας και το οποίο είχε εγκαταλειφθεί χρόνια πριν, τα στελέχη του ΥΠΕΘΑ έκριναν ότι μπορεί να ολοκληρωθεί και ότι είναι προς το συμφέρον του ελληνικού δημοσίου, όταν και ένας πρωτοετής φοιτητής του Πολυτεχνείου γνωρίζει ότι τα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας απαξιώνονται με ταχύτατο ρυθμό. Ο Βενιζέλος επεκτείνει τη σύμβαση Το σκάνδαλο όμως δεν σταματά εδώ. Το 2010 η δεκαετής σύμβαση με τη «Dassault Aviation» έφτανε στη λήξη της. Ο γαλλικός κολοσσός είχε νίψει από πολλού τας χείρας του, δίχως να έχει ιδρώσει το αφτί κανενός υπουργού ή αξιωματικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Η «Dassault Aviation» είναι στριμωγμένη. Για πρώτη φορά βρίσκεται αντιμέτωπη με την καταβολή αποζημιώσεων ύψους εκατομμυρίων ευρώ προς το ελληνικό δημόσιο και με μια δυσφήμηση άνευ προηγουμένου. Τίποτε όμως δεν θα συμβεί. Ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελος Βενιζέλος, βρήκε τη λύση. Συγκεκριμένα, τον Δεκέμβριο του 2010, ένα μήνα πριν από τη λήξη της δεκαετούς σύμβασης, ο κ. Βενιζέλος έδωσε παράταση τεσσάρων ετών στο αρχικό πρόγραμμα, την ώρα που το υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα μπορούσε να ενεργοποιήσει τις ποινικές ρήτρες κατά της γαλλικής εταιρίας και το ελληνικό δημόσιο θα εισέπραττε αποζημίωση ύψους 2,130 εκατ. ευρώ, και ακόμη θα κατέπεφτε η εγγυητική επιστολή καλής εκτέλεσης των προγραμμάτων. Πιο απλά, σε ένα τεχνολογικό πρόγραμμα υψηλής αξίας, το οποίο ήδη έχει απαξιωθεί τεχνολογικά και το οποίο δεν εκτελέστηκε ποτέ, δόθηκε παράταση μόνο και μόνο για να μην αναγκαστεί η γαλλική εταιρία να πληρώσει. Που ακόμη και εάν ολοκληρωθεί η σύμβαση, τα οφέλη για το ελληνικό δημόσιο θα είναι μηδαμινά. Εκ των υστέρων στο ΝΣΚ Το σκανδαλώδες όμως της υπόθεσης δεν σταματά εδώ. Λίγο μετά την υπογραφή της σύμβασης, ο κ. Βενιζέλος ενημερώθηκε για τη συγκεκριμένη υπόθεση, ότι βρίσκεται στα χέρια της ποινικής και οικονομικής Δικαιοσύνης. Ο ίδιος δήλωσε άγνοια και ζήτησε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου να αποστείλουν σχετικό ερώτημα προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, προκειμένου να γνωμοδοτήσει εάν η παράταση που υπέγραψε είναι νόμιμη ή όχι. Πιο απλά, ένας υπουργός υπέγραψε μία σύμβαση και εκ των υστέρων ζήτησε από το ΝΣΚ να αποφανθεί εάν η απόφαση που υπέγραψε είναι νόμιμη ή όχι, προκειμένου να καλυφθεί. Το ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι ποιος εισηγήθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών (ΓΔΑΕΕ) προς τον κ. Βενιζέλο την επέκταση της αρχικής σύμβασης. Η αρμόδια ΓΔΑΕΕ δεν θα έπρεπε κανονικά να ενημερώσει τον πολιτικό της προϊστάμενο ότι η υπόθεση βρίσκεται στη Δικαιοσύνη και ότι έχει ζημιωθεί το ελληνικό δημόσιο; Τελικά, η ΓΔΑΕΕ απέστειλε το ερώτημα προς το ΝΣΚ με καθυστέρηση πέντε μηνών, δίχως όμως να στείλει τα έγγραφα της αρχικής σύμβασης και του προγράμματος D-15. Στο μεταξύ, ο κ. Βενιζέλος έχει εγκαταλείψει τη θέση του υπουργού Εθνικής Άμυνας και στη θέση του έχει τοποθετηθεί ο Πάνος Μπεγλίτης. Στις 24-04-2012 το ΝΣΚ απάντησε στη ΓΔΑΕΕ, στέλνοντας 10 ερωτήματα φωτιά. Παράλληλα ζήτησε να αποσταλούν και τα στοιχεία της σύμβασης, τα οποία οι επιτελείς της ΓΔΑΕΕ είχαν ξεχάσει να στείλουν. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, σύμφωνα με πληροφορίες του HOT DOC, η ΓΔΑΕΕ δεν έχει απαντήσει το παραμικρό. Απαντήσεις που δεν δόθηκαν Το HOT DOC επικοινώνησε με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και συνομίλησε αρχικά με το γραφείο Τύπου του υπουργείου, από όπου και μας παρέπεμψαν στη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών (ΓΔΑΕΕ). Η υπηρεσία απάντησε στο HOT DOC ότι αρμόδιο για θέματα επικοινωνίας είναι μόνο το γραφείο Τύπου του υπουργείου. Το HOT DOC επικοινώνησε ξανά με το γραφείο Τύπου, θέτοντας συγκεκριμένα ερωτήματα, και έλαβε τη διαβεβαίωση ότι θα λάβει απαντήσεις, δίχως όμως μέχρι σήμερα να έχει λάβει το παραμικρό. Η υπόθεση εκκρεμεί ακόμη στη Δικαιοσύνη, παρά το γεγονός ότι έπειτα από τόσα χρόνια θα έπρεπε ήδη η σχετική δικογραφία να έχει σταλεί προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών ή την τακτική ανάκριση και να έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις κατά παντός υπευθύνου. Ενδεικτικό της αργοπορίας είναι το γεγονός ότι πριν από ενάμιση μήνα υπήρξε παραγγελία του επιθεωρητή Δικαστών και Εισαγγελέων και αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Γεώργιου Χρυσικού, για προκαταρκτική εξέταση για την καθυστέρηση που παρουσιάζεται. Ανεξάρτητα πάντως από την πορεία της υπόθεσης στα χέρια της Δικαιοσύνης, η ουσία είναι μία. Πολιτικά πρόσωπα και ανώτατα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων λειτούργησαν ως οι καλύτεροι υπερασπιστές των συμφερόντων μιας γαλλικής εταιρίας και όχι του ελληνικού δημοσίου. (HOT DOC 21/03/2013 – ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Πρωτοσέλιδο Βαξεβάνη για το… «εγώ» του Βενιζέλου

Με τον Ευάγγελο Βενιζέλο ως Ρωμαίο αυτοκράτορα, που παραπέμπει στον Νέρωνα καθώς πίσω του ξεπηδούν φλόγες, παρουσιάζει το περιοδικό «Hot Doc» τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, στο τεύχος που κυκλοφορεί. «ΕΓΩ ο Βενιζέλος», είναι... ο τίτλος του πρωτοσέλιδου του περιοδικού, που αναφέρεται στην παρουσία του Ευάγγελου Βενιζέλου στη συζήτηση της προηγούμενης εβδομάδας στη Βουλή για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για τη λίστα Λαγκάρντ, όπου και εξαπέλυσε ευθείες βολές κατά του εκδότη του Hot Doc. Έτσι, ο Κώστας Βαξεβάνης δεν δείχνει διάθεση να κάνει πίσω, αλλά αντιθέτως συνεχίζει με αμείωτη ένταση την κόντρα του με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. (ysterografa.gr)

Περισσότερα »

Οι υποβρύχιες χαριστικές διαδρομές με νόμο

Όταν το 2005, στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο των οπλικών συστημάτων και τον Άκη Τσοχατζόπουλο, έφτασαν οι λογαριασμοί από τις offshore εταιρίες του Άκη, ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε πει το αμίμητο «δεν είναι λογαριασμοί, είναι αριθμοί τηλεφώνων». Κάπως έτσι έκλεισε τότε η υπόθεση «Άκης». Ξανάνοιξε όταν... δύο δικογραφίες, μία από το Μόναχο που αφορούσε την προμήθεια των υποβρυχίων και μία από τη Μόσχα που αφορούσε τα συστήματα ΤΟR M1, έφτασαν στην Ελλάδα με επιβαρυντικά στοιχεία για τον Άκη και την ομάδα του. Από τη δικογραφία του Μονάχου προέκυπτε πως η γερμανική εταιρία HDW κατάφερε να προμηθεύσει την Ελλάδα με τρία υποβρύχια S 214 και τρία S 209, εφαρμόζοντας ένα εκτεταμένο σχέδιο εξαγοράς πολιτικών προσώπων και κρατικών υπαλλήλων. Η γερμανική εταιρία, η οποία εμφανίζεται να έχει δώσει μίζες στον Τσοχατζόπουλο, δεν μπορούσε να συναγωνιστεί τις τιμές των αντιπάλων κατασκευαστικών εταιριών. Έτσι το σχέδιο που εφαρμόστηκε ήταν να χρησιμοποιηθούν οι εργαζόμενοι μέσω μιας ομάδας χρηματιζόμενων συνδικαλιστών. Οι συνδικαλιστές αυτοί είχαν αναλάβει να δημιουργήσουν ένα κλίμα ανασφάλειας στους εργαζόμενους των Ναυπηγείων, οι οποίοι κινδύνευαν να χάσουν τις δουλειές τους. Στη συνέχεια η γερμανική εταιρία εμφανίστηκε να ενδιαφέρεται να αγοράσει τα Ναυπηγεία για να σωθούν οι εργαζόμενοι. Ο Τσοχατζόπουλος προέταξε τότε την πρωτοβουλία των Γερμανών ως πολύ σημαντική, γιατί θα εξασφάλιζε θέσεις εργασίας, κι έτσι η κατασκευή των υποβρυχίων δόθηκε στη γερμανική HDW. Το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε τα χρήματα, αλλά δεν παρέλαβε ποτέ υποβρύχια. Αφότου άνοιξε η δικογραφία του Μονάχου για τα υποβρύχια, το ελληνικό ΣΔΟΕ έκανε ελέγχους στα Ναυπηγεία. Διαπιστώθηκε πως τα περισσότερα από τα αντισταθμιστικά οφέλη δεν είχαν υλοποιηθεί από τους Γερμανούς. Η HDW είχε πλήθος φορολογικών παραβάσεων, εικονικά τιμολόγια, ακόμη και παραστατικά για θαλάσσιες έρευνες στη Βολιβία, όπου όμως δεν υπάρχει θάλασσα. Οι Γερμανοί έπρεπε επίσης να πληρώσουν ρήτρες στην ελληνική πλευρά για τη μη έγκαιρη παράδοση των υποβρυχίων. Οι οφειλές των Γερμανών προς το ελληνικό δημόσιο υπολογίζονται από το ΣΔΟΕ σε 1 δις. Και τότε ανέλαβε υπουργός Εθνικής Άμυνας ο Βενιζέλος. Αντί να απαιτήσει ρήτρες, παρέλαβε το υποβρύχιο «Παπανικολής», το οποίο είχε προβλήματα πλευστότητας και, παρότι δεν είχαν παραδοθεί άλλα υποβρύχια ενώ προπληρώθηκαν, έδωσε ακόμη 500 εκατομμύρια για την παραγγελία άλλων δύο υποβρυχίων. Η συνέχεια δόθηκε και πάλι με νόμο. Με το επιχείρημα ότι κινδύνευαν οι εργαζόμενοι να μείνουν χωρίς δουλειά, με τροπολογία σε άσχετο με το θέμα νόμο, τον 3885/2010, «καθάρισε» τα ναυπηγεία και τους Γερμανούς από κάθε υποχρέωση. Με τον νόμο αυτό το ελληνικό δημόσιο παραιτείται από κάθε απαίτηση ρήτρας και δικαιωμάτων που απορρέουν από τις ζημιογόνες συμβάσεις. Η εταιρία αμνηστεύεται φορολογικά και τα Ναυπηγεία δίνονται στον Ισκαντάρ Σάφα. Η Ελλάδα πλήρωσε προκαταβολικά τα υπό κατασκευή υποβρύχια, αλλά οι εργαζόμενοι είναι πάλι στον δρόμο. Η υπόθεση ρύθμισης των χρεών των Γερμανών μοιάζει με την υπόθεση των Πετρελαίων Καβάλας, όπου και πάλι ο Βενιζέλος, πάλι με το επιχείρημα πως μπορεί οι εργαζόμενοι να μείνουν χωρίς δουλειά, πάλι με νόμο, χάρισε στην καναδική εταιρία που αποχωρούσε από την εξόρυξη του Πρίνου 700 εκατομμύρια δολάρια που έπρεπε να δώσει για αποκατάσταση των εξεδρών άντλησης. Η νέα εταιρία KAVALA OIL που ανέλαβε, άγνωστη έως τότε, προικοδοτήθηκε με 5 εκατομμύρια για να ξεκινήσει νέα άντληση. Τα έξοδα της μελλοντικής αποκατάστασης με νόμο Βενιζέλου θα τα επωμιστεί το ελληνικό κράτος. (HOT DOC 15/11/2012)

Περισσότερα »