Τσίπρας-Μητσοτάκης: Δεν είπαν ούτε λέξη για τις ΕΔ!

Τις ξέχασαν Τσίπρας και Μητσοτάκης στις ομιλίες τους στη ΔΕΘ

Το υπουργείο Άμυνας πάντα ήταν περιζήτητο. Μου το εξηγούσε βετεράνος της Βουλής: «Δεν απεργούν ποτέ, κάθονται σούζα κι έχεις τεράστιο πεδίο για χάρες σε ψηφοφόρους, όλοι, αν δεν έχουν γιο, έχουν ανιψιό. Κάποιο ρουσφέτι θα θέλει για τη θητεία του». Ωμά και κυνικά μού συνόψισε την παλαιοκομματική αντίληψη για την Εθνική Άμυνα και τα στελέχη. Παρέλειψε, βέβαια, να μου πει τη μαγική λέξη: «Προμήθειες».

Θυμάμαι τη μάταιη προσπάθειά μου, μέχρι ειδικό άρθρο είχα γράψει, γιατί δεν πρέπει να αποκαλούμε «ενστόλους» τα στελέχη, αφού «ένστολος» είναι κι ο θυρωρός της «Μεγάλης Βρετανίας» ή οι σεκιουριτάδες. Τίμιες δουλειές, αλλά δεν είναι στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα αστράτευτα ή υπηρετήσαντα στην Γκομενοφυλακή του Κολωνακίου «αρχοντόπουλα» και οι παρατρεχάμενοι δημοσιογραφούντες «ενστόλους» τούς ανεβοκατεβάζουν.

Στη ΔΕΘ πολλοί πρόσεξαν τι είπαν και τι δεν είπαν ο Τσίπρας και ο Μητσοτάκης. Τους συνδέουν πολλά, μέσες άκρες τα βρίσκουν στο Μεταναστευτικό, στο σύμφωνο συμβίωσης, διαφωνούν για το ποιος είναι καλύτερος φοροεισπράκτορας, αλλά κι οι δύο στην από Θεσσαλονίκης πολυλογία τους ΔΕΝ βρήκαν ούτε μία (1) λέξη να πουν για τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Από τον Τσίπρα δεν περίμενα κάτι διαφορετικό, αλλά η Κεντροδεξιά χωρίς Δεξιά ίδιο καπνό φουμάρει;

Ο Μητσοτάκης, στη μακροσκελή ομιλία του και ύστερα στην ακόμη πιο μακροσκελή συνέντευξη Τύπου, δεν είπε κουβέντα για τον σκληρό πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας, που είναι η Εθνική Άμυνα και οι λειτουργοί της.

Ο λόγος, παλιός και γνωστός: «Πού θα πάνε; Δεξιοί είναι, εδώ θα μείνουν». Δεν διδάχθηκαν τίποτα από τα χαστούκια του 2012 και των τελευταίων εκλογών. Επίσης, ματαίως υπενθύμιζα σε διαφόρους, προφορικά και γραπτά, ότι όλοι οι πολίτες, των στρατιωτικών συμπεριλαμβανομένων, μέσα στο παραβάν είναι μόνοι τους και μπορούν ως το τελευταίο δευτερόλεπτο, προτού κλείσουν τον φάκελο με το ψηφοδέλτιο, να ψηφίσουν ό,τι θέλουν. Όλες οι κυβερνήσεις συνέχισαν το παντελώς άνισο λεπίδι στις αποδοχές των στρατιωτικών και την κοροϊδία, παρά τη δικαστική δικαίωσή τους, οι οποίοι υπέστησαν και κάτι -κατ' εμέ- βαρύτερο: Ευθείες προσβολές στην τιμή τους, με απρέπειες διάφορων «παλιοκηδειών», που καθύβρισαν ως «αυτιστικούς» τους ανθρώπους που έχουν ταχθεί, αν χρειαστεί, να πεθάνουν για την πατρίδα - και ενίοτε πεθαίνουν. Διότι, να το ξαναπούμε, όλοι οι δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι, που κάνουν ευόρκως τη δουλειά τους, είναι άξιοι, αλλά δεν κινδυνεύουν να πυροβοληθούν, να διαμελιστούν, να εξαερωθούν, όπως τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Κάθε χώρα, δε, που σέβεται τον εαυτό της -όλες οι προηγμένες τουλάχιστον- σέβεται, τιμά τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεών της, πρωτίστως με τη συμπεριφορά της πολιτικής ηγεσίας, και παράλληλα τους έχει αξιοπρεπείς μισθούς, προνόμια, ξεχωριστό σύστημα ασφάλισης και υγείας και, φυσικά, πρόωρες συνταξιοδοτήσεις. Όχι μόνον ως κίνητρα για να ενταχθούν οι νέοι και οι νέες στις τάξεις τους και να αναλώσουν τα καλύτερά τους χρόνια φορώντας τη στολή της πατρίδας, αλλά κυρίως διότι πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει στρατός γερόντων.

Ο Τσίπρας, ως ανακυκλωμένος κομμουνιστής, φυσικά και ξέχασε στην ομιλία του τους στρατιωτικούς, αυτούς που ο βοηθητικός εταίρος του, ο αγουροξυπνημένος κυνηγός, διότι έτσι μοιάζει με την παραλλαγή, εξαπάτησε πολιτικά.

Και ο Μητσοτάκης, όμως, τον ακολούθησε κατά πόδας. Ίσως η σελίδα που του ετοίμασε ο λογογράφος του περί των Ενόπλων Δυνάμεων να παράπεσε μαζί με αυτήν για το Μεταναστευτικό.

Αυτοί που δεν ξεχνάμε είμαστε εμείς που δεν πάψαμε ποτέ να μιλάμε και να πράττουμε για το οπλισμένο χέρι του έθνους, διότι απλούστατα το υπηρετήσαμε και ανήκουμε υπερήφανα σε αυτό μέχρι τέλους του βίου μας...

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης

Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 25/09/2016)

Περισσότερα »

Η γελοία θητεία

Ο αρθρογράφος Φαήλος Κρανιδιώτης σε άρθρο του με τίτλο «Τι δεν είναι ο Στρατός», που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία» στις 5-10-2011, αναφέρει... τα ακόλουθα: «Η γελοία θητεία των εννέα (9) μηνών αποτελεί όνειδος και κίνδυνο για την άμυνα της χώρας, αφού φαλκιδεύει την αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων, μη επιτρέποντας σοβαρή εκπαίδευση και δημιουργώντας σοβαρά λειτουργικά προβλήματα στις μονάδες». Στη συνέχεια καταλογίζει ευθύνες όχι μόνο στην πολιτική ηγεσία («η ευθύνη είναι διακομματική»), αλλά και στην στρατιωτική (σε όσους «βρίσκονται στις κορυφές της Ιεραρχίας»). Κλείνοντας το άρθρο του κάνει μια πρόταση: «Η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά ως πρώτιστο καθήκον θα έχει, μεταξύ άλλων πολλών κι αναγκαίων, την αποκατάσταση και του κύρους των Ενόπλων Δυνάμεων. Απονέμοντας τους την τιμή που οφείλει το Έθνος στο Ένοπλο χέρι του, στα ίδια του τα παιδιά, τα καλύτερα, τα πιο αφοσιωμένα σε μια αποστολή που εμπεριέχει ακόμη και τον θάνατο. Γιατί σε αυτή τη χώρα οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι απολύτως ταυτισμένες με το Λαό. Είναι ο ίδιος ο Λαός». Η παραπάνω πρόταση όχι μόνο δεν ελήφθη προφανώς υπόψη από το πρωθυπουργικό γραφείο, αλλά η σημερινή κυβέρνηση πράττει ακριβώς το αντίθετο. Μήπως δεν γνωρίζει ότι για την εθνική ασφάλεια απαιτούνται αξιόμαχες Ένοπλές Δυνάμεις; Μήπως δεν γνωρίζει ότι ο ανθρώπινος παράγοντας, δηλαδή το προσωπικό, αποτελεί τον βασικότερο πυλώνα του αξιόμαχου των ΕΔ και κατ΄ επέκταση της αποτρεπτικής ικανότητας της χώρα μας; Είμαι σίγουρος ότι το γνωρίζει. Άρα το κρίσιμο ερώτημα που θα πρέπει κάποτε να απαντηθεί είναι: Γιατί η κυβέρνηση επιδιώκει να μειωθεί η αποτρεπτική ικανότητα της χώρα μας; Και φυσικά οι μόνοι που μπορούν να δώσουν απάντηση στο ερώτημα αυτό, εκτός του Πρωθυπουργού της χώρας, είναι η πολιτική και η στρατιωτική ηγεσία των ΕΔ. Ενδεχομένως όλοι οι παραπάνω, που είναι και οι συνταγματικά υπεύθυνοι για την εθνική μας ασφάλεια, να γνωρίζουν κάτι το οποίο εγώ καθώς και οι περισσότεροι Έλληνες συνεχίζουμε να το αγνοούμε. Όπως είναι γνωστό, ένας παράγοντας που επηρεάζει τα μέγιστα το αξιόμαχο των ΕΔ είναι το ηθικό του προσωπικού. Οποιαδήποτε «μέριμνα υπέρ του προσωπικού» επιδρά θετικά και ανυψώνει το ηθικό του, ενώ αντίθετα η έλλειψη μέριμνας επιδρά αρνητικά και το μειώνει σταδιακά, οδηγώντας το στράτευμα σε επίπεδα διάλυσης. Δεν σκοπεύω στο σημείο αυτό να αναφερθώ στις οφθαλμοφανείς αδικίες σε βάρος των εν ενεργεία και εν αποστρατεία μονίμων στελεχών του στρατεύματος, των οποίων το εισόδημα μειώθηκε ήδη πάνω από 50%. Είναι φυσιολογικό αυτό να επηρεάζει αρνητικά το ηθικό του. Θα αναφερθώ σε έναν άλλον παράγοντα, ίσως τον σημαντικότερο, που επηρεάζει το ηθικό του προσωπικού, την εκπαίδευση. Καθότι το άρτια εκπαιδευμένο προσωπικό, σε συνδυασμό με την απαιτούμενη μέριμνα, έχει ακμαίο ηθικό. Το 2009 ο νυν πρόεδρος της Βουλής (ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας τότε), μείωσε μέσα σε μια νύχτα και εντελώς αδικαιολόγητα (μια και είχε τη σιωπηρή κάλυψη της τότε τομεάρχη άμυνας της αντιπολίτευσης) τη θητεία στους 9 μήνες, γνωρίζοντας ότι αυτή η «γελοία θητεία» θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην εκπαίδευση του προσωπικού. Θυσίασε δηλαδή στο βωμό της ψηφοθηρίας το αξιόμαχο των ΕΔ. Δυστυχώς όμως, απ΄ ότι αποδείχθηκε στη συνέχεια είχαμε και ανθρώπινες θυσίες, όπως αυτής του εικοσάχρονου στρατιώτη που τραυματίστηκε θανάσιμα από την ανατροπή του τεθωρακισμένου οχήματος μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) που οδηγούσε στα πλαίσια άσκησης του 575 Τάγματος Πεζοναυτών. Η πολιτεία θα τιμωρήσει τους υπεύθυνους για το παραπάνω ατύχημα, σύμφωνα με τους νόμους του κράτους. Όμως οι ηθικοί αυτουργοί για αυτή την ανθρώπινη απώλεια θα μείνουν για μια ακόμη φορά στο απυρόβλητο. Ορισμένους δεν τους αγγίζει ο νόμος καθ΄ όσον έχουν φροντίσει έγκαιρα να απαλλάσσονται πάσης ποινικής ευθύνης. Όπως για παράδειγμα ο κύριος ηθικός αυτουργός για το θάνατο του στρατιώτη όχι μόνο δεν θα ελεγχθεί για τη πράξη του, αλλά έχει λάβει ήδη την «αντάξια» αμοιβή του από τον Πρωθυπουργό μας. Προτάθηκε από το κόμμα του και εκλέχθηκε πρόεδρος της ελληνικής Βουλής. Ο ίδιος, καθώς και όσοι εκ της στρατιωτικής ηγεσίας συνηγόρησαν στη παραπάνω μείωση, ηθικοί αυτουργοί και αυτοί, πίνουν σήμερα αμέριμνοι τον καφέ τους, την ίδια στιγμή που οι γονείς και οι λοιποί συγγενείς του άτυχου παλικαριού πίνουν τον καφέ της παρηγοριάς. Δημήτριος Καρατζίδης Ταξχος ε.α. (infognomonpolitics.blogspot.gr)

Περισσότερα »

Η κτηνωδία του περιβάλλοντος Σαμαρά

Μερικές φορές τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια για να περιγράψει κανείς και το παρακάτω tweet του Φ. Κρανιδιώτη, ενός εκ’ των συμβούλων του Πρωθυπουργού. Εμείς ειλικρινά δεν μπορούμε να σχολιάσουμε κάτι. Άλλωστε πως είναι δυνατόν να βρεις λέξεις και να σχολιάσεις κάποιον που ειρωνεύεται ένα ξωμάχο της ζωής με τέτοιο βάναυσο τρόπο; Τα συμπεράσματα για το ήθος του ανδρός, δικά σας λοιπόν.

(atypos.com)

Περισσότερα »

Έχουν δίκιο (τελικά) δικαστές και αξιωματικοί

Η χώρα έχει Σύνταγμα. Σύμφωνα με αυτό οι δικαστές έχουν δίκιο. Οι αποδοχές τους συνδέονται με τις αποδοχές των βουλευτών και οι μειώσεις που τους γίνονται είναι παράνομες. Μπορεί όποιος θέλει να τους επιτίθεται, άλλωστε το ξαναείπαμε, έχουμε περίσσευμα ασυδοσίας, όμως νομικά έχουν δίκιο. Αναμφίβολα και οι δικαστικοί πρέπει να... φέρουν μέρος του βάρους που επωμίζεται ο λαός. Σύννομα όμως και κατ’ αναλογία. Γιατί κανείς δεν αναφέρει την ηθικά και νομικά ορθή λύση; Μία είναι, αυτή κι όχι άλλη. Η γενναία μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης. Όταν κόβουν τα δώρα και περικόπτουν τη σύνταξη στον ογδοντατριάχρονο πατέρα μου, που έχει πίσω του 35 χρόνια σκληρής χειρωνακτικής δουλειάς, τότε μπορεί κι ο βουλευτής να καταδεχτεί να ζήσει με δυο - τρία χιλιάρικα λιγότερα, αφού πάλι μερικά χιλιάρικα θα του μείνουν για να θυσιάζεται για το έθνος. Όταν μειωθεί όσο πρέπει η βουλευτική αποζημίωση, τότε θα μπορεί νόμιμα να μειωθεί αντίστοιχα και ο μισθός του δικαστή, χωρίς όμως να τον φέρουμε σε εξαθλίωση. Εκτός αν περιμένει κανείς το βράδυ οι δικαστές και οι εισαγγελείς να δουλεύουν ταξί, που έτσι κι αλλιώς δεν έχουν ούτε αυτά δουλειά, ντιλιβεράδες ή να παρέχουν παρανόμως συμβουλές σε δικηγορικά γραφεία ή, αν θέλουμε, επίπεδο απονομής Δικαιοσύνης αλά Ζαμπάμπουε. Τα ρετιρέ της εξουσίας και μάλιστα η νομοθετική εξουσία παραμένουν γαντζωμένα στα προνόμιά τους και δίνουν το κακό παράδειγμα. Έτσι αρχίζει το θεσμικό και λειτουργικό ξεχαρβάλωμα και στους υπόλοιπους τομείς. Οι δικαστές, όπως και οι Ένοπλες Δυνάμεις, είναι άμεσα όργανα της εξουσίας. Γι’ αυτό είναι ανεπίτρεπτο να απεργούν, όπως και να συνδικαλίζονται με τον ίδιο τρόπο, όπως, για παράδειγμα, οι οδηγοί λεωφορείων. Αν μου έπεφτε λόγος, δεν θα έπρεπε καν να συνδικαλίζονται, αυτό όμως αφορά μια ιδανική, σοβαρή κοινωνία. Σε μια κοινωνία, όπου οι επικεφαλής δεν προΐστανται απλώς των από κάτω αλλά τους υπερασπίζονται απέναντι στην αυθαιρεσία, όπου στέκονται ορθοί οι αρχηγοί, οι πρόεδροι των Ανωτάτων Δικαστηρίων και υπερασπίζονται τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια των συναδέλφων τους, θα ήταν περιττή η συνδικαλιστική δράση. Εδώ όμως είναι Βαλκάνια. Η μέθοδος τού να στοχοποιούμε και συκοφαντούμε μια κατηγορία εργαζομένων, πολύ δε περισσότερο τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης ή τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και να στρέφουμε άλλες κατηγορίες εργαζομένων εναντίον τους δεν είναι μόνο άθλια, είναι και μπούμερανγκ. Η πολιτικάντικη αυτή μέθοδος απευθύνεται στα χαμηλότερα ανθρώπινα ένστικτα, κυρίως στην παραδοσιακή ελληνική αρχή τού «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα». Το ότι ο «γείτονας» είναι ταγμένος να απονέμει δικαιοσύνη ή να φυλάει την πατρίδα είναι μια λεπτομέρεια που διαφεύγει από τον λήπτη του εύπεπτου μηνύματος, που σκέφτεται «καλά να πάθετε κι εσείς, αφού το έπαθα κι εγώ». Θα μου αντιτάξουν κάποιοι τα προβλήματα στην ποιότητα και την ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης ή κάποια αρνητικά φαινόμενα στην Άμυνα. Όμως, επιμένω, τα πράγματα πρέπει να τα βλέπουμε θεσμικά και χωρίς συμψηφισμούς και επιβράβευση της παρανομίας. Διότι ναι, οι δικαστές και οι στρατιωτικοί πρέπει να αμείβονται περισσότερο από τους άλλους. Οφείλουμε να διαφυλάξουμε το κύρος της Δικαιοσύνης και την αξιοπρέπεια των λειτουργών της. Να μειωθούν πρώτα οι αποδοχές των βουλευτών και ύστερα των δικαστών, τηρώντας την αναλογία που προβλέπει το Σύνταγμα, χωρίς όμως να διακυβεύεται η αξιοπρέπειά τους. Με τον μπαλτά και παράνομα όμως, όχι. Να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, όπου σε αυτούς δεν υπάρχει περιθώριο για μειώσεις. Ήδη βρίσκονται πέρα από τα όρια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Για πολλοστή δε φορά θα επαναλάβω την απλή λύση που θα εξοικονομήσει κάποιους πόρους και θα δώσει το παράδειγμα: μειώστε τους μισθούς βουλευτών και υπαλλήλων της Βουλής, απολύστε τα 4/5, καθώς και τους μετακλητούς κολλητούς και συγγενείς σας, πλην δύο ανά βουλευτή ή υπουργό κ.λπ. Αλλιώς μη ζητάτε καρτερία και στήριξη… (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 28/11/2012 – ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ)

Περισσότερα »

Ο Στρατός μας και οι ταγοί

Η πολιτική τάξη έχει μια κρυφή πεποίθηση: ότι είναι απίθανο πια να κάνουμε στρατιωτικές επιχειρήσεις, ότι για την Ελλάδα πέρασαν οι εποχές των πολεμικών κινδύνων. Μετεξεταστέοι στην Ιστορία όποιοι πιστεύουν κάτι τέτοιο. Δεν διδάχτηκαν τίποτε από τα όσα έχουν συμβεί γύρω μας στον χάρτη και ακόμη συμβαίνουν. Ξεχνούν ότι... τους εχθρούς δεν τους διαλέγεις αλλά σε διαλέγουν, τα γυρίσματα της Τύχης είναι απρόβλεπτα. Η μακρόχρονη κρίση επιτάσσει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που κάνουμε: διατήρηση της αποτρεπτικής ισχύος ως κόρην οφθαλμού κι όχι ξεχαρβάλωμα χάριν ευκολίας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι άμεσο όργανο της εξουσίας, ο σκληρός πυρήνας της εθνικής κυριαρχίας. Γι’ αυτό άλλωστε δεν επιτρέπεται να απεργούν. Είναι το τελευταίο ανάχωμα σε κάθε κίνδυνο, ο θεσμός με τη μεγαλύτερη προσφορά στο έθνος. Τους χρωστάμε την εθνική μας ύπαρξη, αφού και ο πρώτος Στρατός του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους συγκροτήθηκε από τους καπεταναίους του επαναστατικού στρατού του ’21. Λαϊκή η προέλευση των στελεχών του και τότε και τώρα. Ο λαός είναι ο Στρατός και ο Στρατός είναι ο λαός. Και τα τρία Όπλα. Όποιος διάλεξε στα 18 του τα Σχολεία της Τιμής και του Αίματος, ήξερε ότι, για παράδειγμα, η Σχολή των Ευελπίδων μόνο εισιτήριο για μια πλούσια ζωή δεν θα ήταν. Ήξερε για τις απλήρωτες υπερωρίες, τις συνεχείς μεταθέσεις, τις σκληρές συνθήκες. Κανείς όμως δεν μπορούσε να προετοιμάσει τον νεαρό «άσο» για μια εποχή, όπου όχι απλώς θα αμείβεται λιγότερο από τον τελευταίο κλητήρα της Βουλής, αλλά θα στερείται η μονάδα του καύσιμα, ανταλλακτικά, πυρομαχικά, τρόφιμα, κονδύλια για ασκήσεις και εν γένει εκπαίδευση. Είναι εύκολο λοιπόν να κόβεις κονδύλια για εξοπλισμούς, μισθοδοσία από αυτούς που ποτέ δεν θα απεργήσουν, από αυτούς που έχουν ανατραφεί μέσα στην ενσυνείδητη πειθαρχία. Πόσο όμως νόμιμο, ηθικό, εθνικά ωφέλιμο και αποδεκτό είναι, για παράδειγμα, ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο Πέτρος Τατσόπουλος, η Μαρία Ρεπούση, ο Παύλος Χαϊκάλης, ο Ηλίας Παναγιώταρος, η Αλέκα Παπαρήγα να αμείβονται περισσότερο από τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων, τους πιλότους των μαχητικών μας, τα στελέχη στην προκάλυψη και στις Ειδικές Δυνάμεις; Πόσο νόμιμο και ηθικό είναι οι ταγοί της εξουσίας αλλά ακόμη κι αυτοί που τους φέρνουν το ποτήρι με το νερό στο βήμα της Βουλής ή οι στρατιές των συμβούλων και μετακλητών να αμείβονται περισσότερο από τους προκινδυνεύοντες; Πόσο νόμιμο και ηθικό, βαρύτατα βλαπτικό για το ηθικό, είναι διοικητές να μην έχουν λάστιχα για τα αυτοκίνητα των μονάδων τους, όταν αυτοί που θα έπρεπε να δίνουν το παράδειγμα απολαμβάνουν ακόμη παχυλούς μισθούς και προνόμια; Σίγουρα οι Ένοπλες Δυνάμεις θα πρέπει μισθολογικά να επωμιστούν μέρος του βάρους που φέρει όλος ο λαός. Το φέρουν όμως όλοι και κατ’ αναλογίαν ή κάποιοι είναι «πιο ίσοι από τους άλλους»; Και η πολιτική ηγεσία, κάθε χρώματος, δίνει το παράδειγμα που γεννά πίστη και καρτερία; Όχι. Ξεκάθαρα και στα ίσια, όχι. Η κυβέρνηση, όπως και η προηγούμενη, λειτουργεί με τη λανθάνουσα πεποίθηση ότι δεν θα τους χρειαστούμε. Ούτε αυτούς ούτε τα όπλα τους. Ότι δεν κινδυνεύει η εθνική ακεραιότητά μας. Γιατί τάχα είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ξεχνούν ότι η Ένωση δεν αναγνωρίζει ανατολικά σύνορα, κανείς δεν θα πολεμήσει για μας. Πως όσο «εγγυήθηκαν» την ευημερία μας, τόσο θα «εγγυηθούν» και την ασφάλειά μας. Ψωνίσαμε από σβέρκο. Ξεχνούν πως τα τελευταία χρόνια έγιναν και γίνονται πόλεμοι παντού γύρω μας. Στην πρώην Γιουγκοσλαβία απανωτά, εμφύλιος στη Λιβύη, εξέγερση στην Τυνησία και την Αίγυπτο. Ξεχνούν ότι ακόμη η Συρία φλέγεται. Κυρίως ξεχνούν ότι δεν συνορεύουμε με το Λουξεμβούργο. Δίπλα μας ελλοχεύει ένα ισλαμοφασιστικό καθεστώς, πρωταθλητής των παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων, γενοκτόνοι και επεκτατιστές. Σε αυτούς, ο μη γένοιτο, δεν θα μπορούμε ν’ αντιτάξουμε την επιμήκυνση, τους δείκτες που θέλει η τρόικα. Χρειαζόμαστε μαχητές με ηθικό και μέσα για την αποστολή τους, είτε ανθεί η οικονομία μας είτε όχι. Ας κόψουμε απ’ αλλού, ας κόψουμε τον λαιμό μας, όμως είναι ανεπίτρεπτο και επικίνδυνο να διακυβεύουμε την εθνική μας ύπαρξη. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 25/11/2012 – ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ)

Περισσότερα »

Το Πολυτεχνείο ψόφησε...

«Η χούντα δεν τελείωσε το ’73». Το φωνάζουν και το γράφουν στους τοίχους. Ανιστόρητο σύνθημα μιας ανιστόρητης γενιάς. Πολλοί πιτσιρικάδες αλλά και μεγαλύτεροι νομίζουν ότι η δικτατορία έπεσε από τη δράση της «γενιάς του Πολυτεχνείου» με κορύφωση τη νύχτα της 17/11/1973, όταν το ΑΜΧ-30 έριξε την πύλη κι εκατόμβες φοιτητών έπεσαν θερισμένες από πολυβόλα μέσα στο Πολυτεχνείο. Επέζησαν... η Δαμανάκη, ο Παπουτσής και κάτι ψιλά, και μας οδήγησαν στο λαμπρό μέλλον. Η αλήθεια; Οι βεβαιωμένοι νεκροί ήταν 24 και ούτε ένας μέσα στο Πολυτεχνείο. Μόνο η Πέπη Ρηγοπούλου έπαθε συντριπτικά κατάγματα στα πόδια από την πτώση της μεγάλης σιδερένιας πύλης. Η εκατόμβη μέσα στο Πολυτεχνείο είναι ανύπαρκτη, ένα κατασκευασμένο ψεύδος. Και οι 24 που σκοτώθηκαν έξω από αυτό, πολλοί μη φοιτητές, ήταν θύματα απευθείας βολών από αστυνομικούς και στρατιωτικούς, ανακοπών από τη χρήση δακρυγόνων, αδέσποτων σφαιρών και θανατηφόρων κακώσεων από ξυλοδαρμούς με «συμπαγείς ράβδους», τα παλιά ξύλινα κλομπ της Αστυνομίας Πόλεων. Τερατώδη εγκλήματα, «ιδιαζόντως ειδεχθή», αλλά έξω, μέσα στο Πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς. Οι καταληψίες, φοιτητές και μη, τους οποίους το ΚΚΕ στην αρχή είχε καταγγείλει ως… προβοκάτορες, κατόπιν συμφωνίας, εκκένωσαν το Πολυτεχνείο περνώντας από διπλή αλυσίδα αλεξιπτωτιστών και, όταν μάλιστα αστυνομικοί πήγαν να παραβιάσουν τη συμφωνία και να χτυπήσουν τους εξερχομένους, ο επικεφαλής αξιωματικός των ΛΟΚ έβγαλε το πιστόλι του και τους απείλησε. Ακολούθησε βέβαια κυνηγητό και το κίνημα της 25ης Νοεμβρίου, που ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο και ακόμη μία, σκληρότερη δικτατορία, υπό τον ταξίαρχο Δημήτριο Ιωαννίδη. Οργάνωσε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου στις 15/7/1974, με στόχο, υποτίθεται, την Ένωση. Άνοιξε ο δρόμος στον «Αττίλα» με την άμεση συνέργεια των ΗΠΑ και κυρίως της DIA και όχι της CIA, όπως νομίζουν πολλοί. Ο Ιωαννίδης, αντί να τουφεκίσει τους Μπονάνο, Αραπάκη και σία και η Ελλάδα σύσσωμη να πολεμήσει στο πλευρό των ηρώων μαχητών, που εξευτέλιζαν τους Τούρκους, τους εγκατέλειψε. Εκεί έγιναν αληθινές εκατόμβες. Η δικτατορία έπεσε στις 24 Ιουλίου του 1974, γλιστρώντας πάνω στο αίμα της Κύπρου, όχι το 1973 λόγω του Πολυτεχνείου. Άλλωστε, είμαστε η χώρα όπου η «ένοπλη πάλη» ξεκίνησε… μετά τη δικτατορία, γιατί, πλην του θαρραλέου Αλέκου Παναγούλη, οι άλλοι ανατίναζαν σκουπιδοτενεκέδες ή τρώγανε τα λεφτά του «αγώνα» εις Παρισίους και Λόνδρες. Διασταύρωση του Τσε με τον Καραγκιόζη. Μετά το ’74 σκάσανε μύτη ο ΕΛΑ, ο φύγε και τα ρέστα, χωρίς τον φόβο του ΕΑΤ-ΕΣΑ και των πρακτικών καταστολής της δικτατορίας. Η ανώνυμος εταιρία φιδεμπορίου «Ήρωες Πολυτεχνείου Α.Ε.» πούλησε το παραμύθι της επί χρόνια, πήγε πολλές φορές στο ταμείο με την ίδια πέτσινη επιταγή και εισέπραξε ψήφους, χρήμα, φήμη. Χτίστηκαν χλιδάτες πολιτικές και δημοσιογραφικές καριέρες πάνω σε κάτι που ελάχιστα διαφέρει σε αξιοπιστία από την Ασώματο Κεφαλή, τη Γυναίκα με τα Γένια κι άλλα θεάματα, που μας πούλαγαν οι πανηγυρτζήδες στις αλάνες των συνοικιών. Τα διαστρεβλωμένα, φουσκωμένα με την τρόμπα γεγονότα του 1973 υπήρξαν η νομιμοποιητική βάση για την μπαχαλοποίηση και τον εκφασισμό των πανεπιστημίων αλλά και τον σταδιακό αφελληνισμό της παιδείας και του δημόσιου λόγου. Η δημόσια περιουσία έγινε βορά σε βανδάλους με ψευδοπροοδευτικό πρόσημο. Στην πράξη δεν πρόκειται παρά για κοινούς μηδενιστές, ημιμαθείς αλήτες με χουλιγκάνικη νοοτροπία, με την υποστήριξη εξίσου μηδενιστών αλητών, που υποδύονται τους καθηγητές. Με την υποστήριξη της Αριστεράς και την εγκληματική ανοχή μιας κολωνακιώτικης ενοχικής «Δεξιάς», μετέτρεψαν τα πανεπιστήμια σε άντρα φασιστικής βίας, αγραμματοσύνης, κακοποίησης κάθε έννοιας παιδείας, δημοκρατίας και ήθους. Χρειάστηκαν δεκαετίες για να απαλλαγούμε από το έκτρωμα του «ασύλου», ακόμη όμως τα πανεπιστήμια είναι πεδίο δράσης εγκληματιών με αριστερό μανδύα. Είναι λοιπόν καιρός να δημιουργηθούν Αστυνομικά Τμήματα Καποδιστριακού, Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου κ.λπ. Μέσα στις πανεπιστημιουπόλεις, όπως στις σοβαρές δημοκρατικές χώρες. Να περιπολούν και να φρουρούν, όπως σε όλα τα δημόσια κτίρια. Οι μουσαντένιοι «ήρωες» βρίσκονται ήδη στο νεκροταφείο των πολιτικών ελεφάντων. Το πνεύμα αυτής της κολοσσιαίας πολιτικής και ιστορικής απάτης τα τίναξε μέσα στην ανομία. Παρήγαγε απλώς κλέφτες, ψευδοπροοδευτικά φασιστοειδή, αφελλήνισε την Παιδεία κι έδωσε «αίγλη» σε κοινούς πολιτικούς απατεώνες. Τώρα πια ξέρουμε ότι έχουμε περίσσευμα ασυδοσίας και όχι έλλειμμα ελευθερίας. Το Πολυτεχνείο ψόφησε, αδέρφια, και ήδη βρομάει… (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 18/11/2012 – ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ)

Περισσότερα »

Όταν το υπουργείο Εθνικής Άμυνας δέχεται επίθεση φωνάζει την αστυνομία

Το Πεντάγωνο είναι στρατόπεδο ή κάνω λάθος; Έγινε πλατεία και δεν το 'μαθα; Υπάρχει Τάγμα ΓΕΕΘΑ; Η Στρατονομία γιατί είναι στην πύλη; Για να βαράει προσοχή στις κλάρες και στους πολιτευτάκηδες; Δύναμη Φρουράς δεν βγάζουν κάθε μέρα; Ή μήπως τηρούνται οι «παραδόσεις» της εποχής μου, όπου το Τάγμα ΓΕΕΘΑ ήταν οι προφυλακές της Γκομενοφυλακής; Όλα τα βύσματα, στελεχάρες των κομματικών νεολαιών και... συγγενείς κομματαρχαίων, ήταν στα χαρτιά της δύναμης αλλά στην αναφορά ήταν ο Διοικητής, ο Επιλοχίας κι ένας σκύλος, γιατί τα καλόπαιδα πίνανε καφέ στο Κολωνάκι, ήταν στη Μύκονο ή σε πολιτικά γραφεία. Άσε που αντί για Τάγμα ήταν ...Ταξιαρχία από τους υπεράριθμους βυσματίες ματσουλαραίους. Τώρα, 21 χρόνια μετά δεν ξέρω πως είναι αλλά ξαναρωτάω, Φρουρά δεν έχετε, ρε; Ομάδα Ασφαλείας δεν έχετε; Ξέρατε τουλάχιστον από χτες πως θα γίνει συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στο στρατόπεδο ή όχι; Αυτά που μαθαίνει ο τελευταίος πεζικάριος σκοπός τα ξέρατε όσοι μετείχατε στην σύσκεψη κι όσοι είχαν υπηρεσία σήμερα; Αν ήμουν Αξιωματικός Πύλης το 1991 και με ρωτούσε ο Γιώργος Καραποστόλου «Εάν αποπειραθούν κάποιοι να μπουν βιαίως στο Στρατόπεδο, τι θα κάνεις κύριε Δόκιμε;» και του απαντούσα «θα πάρω το 100», είχα 40 μέρες φυλακή στην κωλότσεπη. Στις άλλες, σοβαρές χώρες, όταν δέχεται εισβολή στρατόπεδο, φωνάζουν την Αστυνομία; Πιο θλιβερή εικόνα από αυτή του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ να παρακαλάει (!) με ντουντούκα (!!) να βγουν από το στρατόπεδο του οι διαδηλωτές υπάρχει; Λυπήθηκε η ψυχή μου να βλέπω τον Αρχηγό σε αυτή τη θέση. Πως το γράφω συνέχεια; Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι ο σκληρός πυρήνας της εθνικής κυριαρχίας. Ε, λοιπόν ο πυρήνας μπάζει. Γιατί δεν τον αφήνουν να κάνει την δουλειά του. Γιατί ορισμένοι Αξιωματικοί αρχίζουν από νωρίς να «πολιτεύονται» για τις προαγωγές και τις μεταθέσεις τους. Αργά αλλά σταθερά η πολιτική τάξη κάνει τις Ένοπλες Δυνάμεις σαν τα μούτρα της. Ακόμη υπάρχουν αποθέματα φιλοτιμίας και περηφάνιας, γιατί όποιος διαλέγει το ράσο της στολής, κάτι έχει μέσα του. Όμως το σαράκι προχωράει. Εικόνες ντροπής οι σημερινές. Δεν έχει σημασία αν έχουν δίκιο ή άδικο οι εργαζόμενοι. Ιερό το ψωμί αλλά δεν μπουκάρεις στο Επιτελείο, δεν βεβηλώνεις την Ακρόπολη ή τον Άγνωστο Στρατιώτη. Η πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων. Το 'χε πει ο Μιτεράν, νομίζω. Συμπυκνώνει τα πάντα η φράση, τουλάχιστον αυτά που πιστεύω εγώ. Κι η διαχείριση προϋποθέτει πρωτίστως σεβασμό. Από την πολιτική ηγεσία, από τους πολίτες, διαδηλωτές ή μη και από τους υπηρετούντες, τα στελέχη. Στην κατρακύλα μας κάποιοι θα αποπειρώνται πάντα να κάνουν διάφορα. Άλλοι κρεμάνε τα κουρέλια τους στην Ακρόπολη, άλλοι καταστρέφουν την προτομή του Περρίκου και την πετάνε σαν σκουπίδι στο οδόστρωμα της Πατησίων κι η «Αυγή» τους προβάλλει και «ηρωικό» αφιέρωμα, άλλοι ορμάνε στους Ευζώνους και καίνε τη σκοπιά. Εικόνες ντροπής οι σημερινές, το ντου, να τρέχουν όλοι, πηλίκια να πέφτουν, ύστερα ο Αρχηγός στα σκαλιά να παρακαλάει με πλάκα τα γαλόνια και τις διεμβολές κι ύστερα ήρθαν κι οι κομματαρχαίοι, μην χάσουν, να σουλατσέρνουν στο προαύλιο προς άγρα ψηφοφόρων. Μεγάλε Γιώργο Σκαμπαρδώνη: «Όλα βαίνουν επιτυχώς εναντίον μας». Ποιος θα γκρεμίσει την παρακμή μας και θα θάψει στα μπάζα τους αυτουργούς; (ΑΡΘΡΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 07/10/2012 – ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ)

Περισσότερα »

ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη • Έχουμε ακόμη όπλα • Το αληθινό διακύβευμα είναι πάντα η ελευθερία ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ οι πιλότοι στις ζόρικες απογειώσεις; Κλείνουν τα υποσυστήματα, περιορίζουν τη σπατάλη της ισχύος των κινητήρων σβήνοντας φώτα, κλιματισμό κ.λπ., για να έχουν όλη τη δύναμη για να σηκωθούν. Κάπως έτσι είναι κι η κατάσταση στη χώρα. Η κυβέρνηση εστιάζει στην οικονομία, ειδικότερα στη βιωσιμότητα του χρέους, στον περιορισμό του ελλείμματος και στη... συμμόρφωση με τους όρους των πονόψυχων δανειστών μας. Κλείσε, σου λέει, την Υγεία, την Παιδεία, την Άμυνα, να σηκωθούμε στον αέρα, κι ύστερα βλέπουμε. Μόνο που ξεχνάμε μια λεπτομέρεια. Η χώρα δεν είναι αεροπλάνο. Είναι... χώρα με ανθρώπους. Κι όλα τα υποσυστήματά της είναι ζωτικά κι αλληλένδετα, αναγκαία προαπαιτούμενα ΚΑΙ για την οικονομία, για να απογειωθεί ή έστω να συντηρηθεί. Π.χ., η Άμυνα. Καταρχάς το προσωπικό, οι υπηρετούντες στα τρία Όπλα. Δεν είναι απλώς ο σκληρός πυρήνας του κράτους. Είναι άμεσα όργανα της κρατικής εξουσίας, όπως τα Σώματα Ασφαλείας και οι δικαστές και εισαγγελείς. Γι' αυτό δεν επιτρέπεται να απεργούν και, κατά τη γνώμη μου, να συνδικαλίζονται. Αυτό όμως έχει την αυτονόητη προϋπόθεση το κράτος να τους φροντίζει, χωρίς να χρειαστεί να διαμαρτυρηθούν με ηχηρό τρόπο. Αυτονόητη λοιπόν η αξιοπρεπής αμοιβή και διαβίωσή τους. Εκτός όμως από την αμοιβή των υπηρετούντων στις Ένοπλες Δυνάμεις, υπάρχουν κι άλλες, βασικότερες προϋποθέσεις για το αξιόμαχο, τη συγκρότηση και διατήρηση δύναμης αποτροπής: τα μέσα. Όπλα, ανταλλακτικά, καύσιμα, υποδομές. Δεν είμαστε μόνοι μας, η Ελλάδα δεν είναι το ιπτάμενο νησί του Σουΐφτ στα «Ταξίδια του Γκάλιβερ». Δεν μπορείς να πεις «βάζω την Άμυνα στην κατάψυξη, κάτω από την εθνική ανεξαρτησία και τον αρακά» κι αργότερα, αφού ξεπληρώσω το χρέος, την ξεπαγώνω! Οι νεοοθωμανοί ισλαμοφασίστες, αδέρφια, σε λίγο παραλαμβάνουν F-35, αεροπλάνα τελευταίας γενιάς, με χαρακτηριστικά stealth. Η ισορροπία έχει ήδη ανατραπεί σε βάρος μας από ετών και, ενώ οι «φίλοι» μας, τα μεμέτια, περνούν στην επόμενη γενιά μαχητικών, εμείς παροπλίζουμε συνεχώς αεροπλάνα και δεν αγοράζουμε, ούτε συμπαράγουμε νέα. Έτσι θα διεκδικήσουμε, επιτηρήσουμε κι υπερασπιστούμε την ΑΟΖ που θα ανακηρύξουμε; Αυτό, αν θυμάμαι καλά, ήταν προεκλογική μας δέσμευση. Για δε την ντροπή της εννιάμηνης θητείας, τι να πω; Ω; «δανειολήπτες» θα ακυρώσουμε το έργο των ηρώων της Επανάστασης; Αν λοιπόν συνεχίσουμε έτσι, τότε πάμε ντουγρού κι εκ των πραγμάτων σε δορυφοροποίηση της πατρίδας μας. Θα ακυρώσουμε τα αποτελέσματα της Ελληνικής Επανάστασης, για να ξεπληρώσουμε με το πιστόλι στον κρόταφο όσα λεηλάτησε και κατασπατάλησε η συμμορία της μεταπολιτευτικής παράγκας, μαζί με τα πανωτόκια; Θα επιτύχουμε να βάλουν τη φωτογραφία μας στο μέγαρο του ΔΝΤ ως «ο δανειολήπτης της δεκαετίας» και την ίδια ώρα θα γίνουμε οσποδάροι της νέας Υψηλής Πύλης; ΤΙ ΟΝΟΡΕ είναι αυτό που θα μας κάνει ραγιάδες; Όπως πορευόμαστε, ο νεοοθωμανικός επεκτατισμός δεν θα χρειαστεί υλικά γεφυροποιίας, αεροαποβάσεις κ.λπ. Απλώς μια ωραία 25η Μαρτίου θα περάσουν τ' αεροπλάνα τους πάνω από την τσουρούτικη, μόνο πεζοπόρα, παρέλαση που κάνουμε και τα ραντάρ μας θα κάνουν αέρα ανύποπτα. Θυμίζω, προς προοδευτικές λινάτσες και νεοφιλελεύθερους σαράφηδες, ότι στις σοβαρές χώρες οι αμυντικοί εξοπλισμοί, με τη συμπαραγωγή και τη μεταφορά υψηλής τεχνολογίας, είναι σοβαρός παράγοντας ανάπτυξης. Χάνουν οι μεσάζοντες νταβαντζήδες, αλλά κερδίζει η οικονομία και η ισχύς του έθνους. Τι θέλω να πω; Υπάρχουν υποσυστήματα που δεν μπορούμε να κλείσουμε ή να θέσουμε σε υπολειτουργία. Στο τι λοιπόν μπορούμε να πληρώσουμε και πώς πρέπει να συνεκτιμώνται όλα. Το να γίνουμε φρόνιμοι, πειθαρχικοί στους δοσατζήδες μας δεν είναι αυτοσκοπός. Ναι, να έχουμε «πρόσωπο», να έχουμε αξιοπιστία στις διεθνείς συναλλαγές μας, αλλά το τίμημα δεν μπορεί να είναι η υποτέλειά μας σε μια βάρβαρη, ισλαμική περιφερειακή δύναμη και η ανατίναξη της κοινωνικής συνοχής. Αν δεν «βγαίνει», ακόμη έχουμε όπλα. Η απειλή άλλωστε αποδείχτηκε χάρτινη. Το αληθινό διακύβευμα είναι πάντα η ελευθερία μας. Έτσι δεν είναι;

Περισσότερα »

Άλλο ο θυρωρός κι άλλο ο Αξιωματικός

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη Στην Ελλάδα δεν βαριέσαι ποτέ. Η Ρένα του Άκη, η κυρά δασκάλα, που έκανε αμυντικές …αναλύσεις, ήθελε αφοπλισμό της Αστυνομίας και …ανοιχτά (μπάτε σκύλοι αλέστε) κέντρα φιλοξενίας για τους μουσαφοραίους κατσαπλιάδες, διαδήλωσε μαζί με τους αστυνομικούς και τον… Κασιδιάρη! Ο Τσίπρας έκανε δηλώσεις για την... ασφάλεια, που δεν γίνεται με 500 ευρώπουλα το μήνα. Ορθός ο Βαλκάνιος Τσε του φραπόγαλου αλλά, φίλτατε, εσύ δεν ήθελες να τους πάρεις τα γκλόμπ και να τους μοιράσεις ματσάκια άνιθο; Τα δικά σας καλόπαιδα δεν φωνάζουν «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι»; Οι στελεχάρες κι οι συνιστώσες σας δεν μιλάνε και γράφουν ενάντια στο «κρατικό μονοπώλιο της βίας»; Δηλαδή να μπορούν και κάποιοι άλλοι να ασκούν ένοπλη βία, ε; Ποιοι; Τους ξέρετε; Έχετε κι άλλους τέτοιους φίλους στο Facebook; Αλλού; Τι είναι όλο αυτό; Φτηνιάρης λαϊκισμός. Πέντε κρίκοι ένα τάλιρο κι ας πάμε να παραμυθιάσουμε τους «μπάτσους», μπας και τσιμπήσουμε κανά ψηφαλάκι. Αλλά ας μιλήσουμε για την ταμπακέρια. Αυτή που θεωρώ ορθή πολιτική θέση. Γιατί μερικοί νεοφώτιστοι μνημονιακοί έχουν πάρει φόρα κι από τον πολύ «ρεαλιστή» κυβερνητισμό, σπρώχνουν με την μπουλντόζα στρατιωτικούς και αστυνομικούς στην Χρυσή Αυγή και τους χιουμορίστες εξ αυτών στον ΣΥΡΙΖΑ. Κατ’ αρχήν, για να εξηγούμαστε, τι πάει να πει «ένστολοι», που το πιπιλάνε όλοι; Γελοίο λεκτικό τσουβάλιασμα. Το Σύνταγμα, οι νόμοι κι οι κανονισμοί, μιλάνε για αξιωματικούς, υπαξιωματικούς, οπλίτες, άντε για στελέχη. Ένστολοι είναι κι οι σεκιουριτάδες, οι υπάλληλοι των Μακντόναλντς και οι σιδηροδρομικοί. Ένστολος είναι κι ο θυρωρός της Μεγάλης Βρετανίας, που ‘χει και πολύ μερακλαντάν στολή αλλά πάντα στο τέλος γυρίζει το καπέλο ανάποδα για φιλοδώρημα, ο άνθρωπος. Καλά κάνει. Άλλη η δουλειά του. Ψιτ ταξί, περάστε μανδάμ κλπ. Ένστολος είναι αλλά δεν είναι Αξιωματικός, Υπαξιωματικός, ούτε Οπλίτης. Κινδυνεύει μόνο από κρυολόγημα ή γλίστρημα στο πεζοδρόμιο, όταν ανοίγει την πόρτα στις κερίες. Τα στελέχη όμως, των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, που δεν είναι απλά «ένστολοι», δεν μπορούν να γυρνάνε το καπέλο ανάποδα και να εκλιπαρούν για φιλοδώρημα τον Στουρνάρα ή όποιον άλλο. Όταν κάποιος από αυτούς πέσει στο καθήκον, είτε από τους κουμπουροφόρους ιδεολογικούς «κοντοχωριανούς» του ΣΥΡΙΖΑ, είτε από φωτιά, ατύχημα στην εκπαίδευση ή στην Υπηρεσία, στην αναχαίτιση, στο ναυάγιο, στην έκρηξη, στην συμπλοκή με τον κακοποιό ή τον τρομοκράτη, αυτό το καπέλο, πηλίκιο ή μπερέ, το παίρνει η μάνα του, μαζί με μια διπλωμένη σημαία και κάτι άλλα, που για να τα πάρεις τρως χρόνια και κινδύνους. Γκέγκε; Κατανοητή η διαφορά; Οι ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας είναι ο σκληρός πυρήνας του κράτους. Το τελευταίο ανάχωμα. Αν κλατάρουν, εγκαταλελειμμένα από την πολιτική ηγεσία, αν χάσουν την πίστη τους, αν συντριβεί η ενσυνείδητη πειθαρχία τους από την ανέχεια, τότε τελειώσαμε. Και τον σκληρό πυρήνα του κράτους σου, τον φροντίζεις. Μάλιστα, όσο πιο δύσκολα είναι τα πράγματα, τόσο πιο πολύ τον φροντίζεις. Μην τρελαθεί κανείς ή μπει στον πειρασμό και κάνει στην άκρη ή «γλιστρήσει» στα δύσκολα και σπάσει η αλυσίδα… Από πού θα βρείτε; Απολύστε όλους τους συμβούλους και με τους μετακλητούς σας. Υπουργοί και βουλευτές, συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι. Θα ‘ναι το σόι σας για πολλούς αλλά αίμα σας είναι, θα σας συγχωρέσουν. Κάντε τη δουλειά μόνοι σας, μόνο με μια γραμματέα. Άλλωστε τα είδαμε τα χαΐρια της Πατρίδας με τόσες στρατιές συμβούλων. Χωρίς αυτούς αποκλείεται τα πράγματα να γίνουν χειρότερα. Μπορεί να γίνουν και καλύτερα. Καταργήστε ειδικές γραμματείες. Καταργήστε τις περισσότερες από τις άχρηστες «Ανεξάρτητες» Αρχές, που χρόνια τώρα, πλην ελαχίστων (πχ αυτής για το «ξέπλυμα»), κάνουν μεγαλοπρεπείς «προοδευτικές» μπουρμπουλήθρες, καταβροχθίζουν κονδύλια και αντιποιούνται δικαστική εξουσία. Μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς τον Συνήγορο του Γκέϊ Προοδευτικού Λαγού. Δείτε μόνο πόσα πληρώνουμε για ενοίκια και μισθοδοσία για όλους αυτούς τους απίθανους τύπους, «ιερείς» της πιο αντιπαραγωγικής πολιτικής ορθότητας. Αδέρφια, οι στρατιωτικοί και οι αστυνομικοί ήδη ήταν κακοπληρωμένοι. Τα μέσα που τους παρέχουμε για την αποστολή τους ισχνά. Ήδη έχουν πετσοκοφτεί οι γλίσχρες αποδοχές τους. Τους είχαμε υποσχεθεί πως δεν θα τους πειράξει άλλο η κυβέρνηση. Ας το τηρήσουμε…. Τόσο απλά.

Περισσότερα »

Ειδικό τέλος για Εθνική Άμυνα και ασφάλεια!

Οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας δεν αποτελούνται από καλικαντζάρους και εξωγήινους. Μπαίνουν σε απρόσωπες στατιστικές, όμως πρόκειται για κανονικούς ανθρώπους, ξεχωριστές οντότητες με άλλους είδους κατηγοριοποιήσεις. Είναι σε μεγάλο ποσοστό συνταξιούχοι άνω των 65. Σε αυτούς... η Ν.Δ. είχε προβάδισμα 15%! Είναι στρατιωτικοί, αστυνομικοί, ελεύθεροι επαγγελματίες κι επιστήμονες, έμποροι κ.λπ. Στη νεολαία προβάδισμα είχε ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και στον πασοκογενή δημόσιο τομέα. Ευνόητο, αφού ο Αλέξης, που του κρατάνε την ομπρέλα για να περπατάει με τα χέρια στις τσέπες, τους υποσχόταν ότι θα τους πάει πίσω στο 2008 και θα μεγαλώσει κι άλλο το κράτος! Εκατόν πενήντα χιλιάδες δεν λέγανε ότι θα προσλάβουν; Άλλωστε, με πληθωριστική δραχμούλα δισεκατομμύρια θα έπαιρνε για μισθό έκαστος, που θα τα 'χε για προσάναμμα στη φουφού. Προσπαθώ να σκεφτώ ποιες κατηγορίες από αυτούς που ψήφισαν στις εκλογές του Ιουνίου θα δεχτούν αγόγγυστα τις περικοπές και θα εξακολουθήσουν να έχουν πρόθεση ψήφου προς την Κεντροδεξιά. Τα μέτρα βέβαια είχαν ήδη συμφωνηθεί με το Μεσοπρόθεσμο επί Παπαδήμου, γι’ αυτό και μου γυρίζει το μάτι ανάποδα με διάφορους, που τότε σφυρίζανε κλέφτικα και τώρα κάνουν τους αντάρτες στις τηλεοράσεις. Έχω γράψει κατ’ επανάληψιν ότι ορθός είναι ο στόχος παραμονής στο ευρώ. Η δραχμούλα, ονείρωξη των Συριζαίων, θα βολέψει μόνο τους γνωστούς ψευτοεπιχειρηματίες, στην ουσία σαπρόφυτα και βδέλες του Δημοσίου. Μόνος τους «πελάτης» ήμασταν ο λαός, κι εμάς αρμέγουνε μέσω έργων και προμηθειών, επί 30 χρόνια. Αν λοιπόν κλατάρουμε, θα φέρουν απέξω τα κλεψιμέικα και δεδομένης της ραγδαίας υποτίμησης του νέου εθνικού «προοδευτικού νομίσματος» (τη θυμάστε αυτή την αριστερή μπαλαφάρα;) θα αγοράζανε μπιρ παρά, που θα 'λεγε κι ο Σουλεϊμάν ο Παλουκωτής, ό,τι απέμεινε από την πατρίδα. Τα μέτρα ακόμη δεν τα ξέρουμε, όπου να 'ναι όμως έρχονται. Σε λίγο τέρμα οι διαρροές. Η πραγματικότητα αυτοπροσώπως θα μας τραβήξει από το μανίκι. Το θέμα είναι πόσο ευρύ και πόσο μεγάλο θα είναι το χτύπημα και σε ποιες κατηγορίες. Αν νιώσουν το λεπίδι σχεδόν όλες οι κατηγορίες των πολιτών - ψηφοφόρων, στους οποίους υποσχεθήκαμε προεκλογικά ότι δεν θα τους πειράξουμε, τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα κι εκρηκτικά. Γιατί, εν τέλει, σε ποιους απευθυνόμαστε και με ποια αξιοπιστία; Ας δεχθώ ότι είναι μονόδρομος. Ότι άμα τη αναλήψει της εξουσίας διαπιστώθηκε ότι τα πράγματα ήταν χειρότερα απ’ ό,τι φαινόταν. Εξαντλήσαμε όμως κάθε δυνατότητα ώστε να μην περικόψουμε κι άλλο, π.χ., τους ήδη εξαθλιωμένους στρατιωτικούς κι αστυνομικούς; Όχι, και θα αναφερθώ σε συγκεκριμένη πρακτική πρόταση. Ακούραστα γράφω ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας δεν είναι απλά ο σκληρός πυρήνας της εθνικής κυριαρχίας, είναι άμεσα όργανα της κρατικής εξουσίας. Γι’ αυτό και δεν επιτρέπεται να απεργούν και ως πρόσφατα ούτε να συνδικαλίζονται. Υποτίθεται ότι το κράτος τούς φροντίζει μόνο του. Προλαμβάνει. Λέω λοιπόν, κι ας μην είμαι επαΐων. Σε κάθε πράξη νομική, δικόγραφο, υπεύθυνη δήλωση, αίτηση προς το Δημόσιο, όπως παλιά υπήρχε σε όλα χαρτόσημο, να μπει ένα τέλος 10, 20 ευρώ, ας πάρουν τα κομπιουτεράκια τους οι βαρβάτοι οικονομολόγοι μας, το οποίο να είναι τέλος υπέρ των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Μιλάμε για χιλιάδες καθημερινές συναλλαγές και τελικά ετήσια για εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Μια μικρή επιβάρυνση για όλους, που στο σύνολό της όμως θα είναι ένα εντυπωσιακό ισοδύναμο. Να πηγαίνει όμως σε ένα Ειδικό Ταμείο για την Άμυνα και την Ασφάλεια. Έτσι δεν θα πειράξουμε τους υπηρετούντες στις Ε.Δ. και στα Σ.Α. και θα έχουμε και ρέστα για συμμετοχή του Ταμείου στους εξοπλισμούς και άλλες δαπάνες της εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας. Θυμίζω, αδέρφια, ότι οι Τούρκοι σε λίγο θα παραλάβουν μαχητικά τελευταίας γενιάς, F-35. Εμείς, όχι μόνο σπάμε το ηθικό των στελεχών, αλλά δεν έχουν ούτε καύσιμα ούτε ανταλλακτικά. Λοιπόν, δεν είναι μια καλή και πρακτική ιδέα; (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 20/09/2012 – ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ)

Περισσότερα »