Μπορεί η Ελλάδα να κατασκευάσει ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ

Πριν από περίπου δύο μήνες η Πολεμική Αεροπορία (Π.Α) κινδύνευσε να απωλέσει δύο στελέχη της και ένα εκπαιδευτικό αεροσκάφος στην περιοχή του Ωρωπού λόγω βλάβης που παρουσιάστηκε στον κινητήρα. Χάρη στην εμπειρία και τις ικανότητες του σμηναγού εκπαιδευτή το διμελές πλήρωμα του Τ-41D Mescalero σώθηκε χωρίς... τραυματισμούς, αφού το αεροσκάφος πραγματοποίησε υποδειγματική αναγκαστική προσγείωση σε αγροτική περιοχή του Ωρωπού. Το ατύχημα αυτό όμως δεν ήταν το μόνο που είχε συμβεί τον τελευταίο χρόνο. Το Μάρτιο του 2012 η Π.Α από καθαρή τύχη δεν θρήνησε θύματα όταν ένα άλλο Τ-41D παρουσίασε ρωγμή στην περιοχή του έλικα. Τα βασικά προβλήματα των Τ-41D είναι η παλαιότητά τους (παραλήφθηκαν το 1969) και η μεγάλη δυσκολία στην εύρεση ανταλλακτικών. Η αντικατάσταση των 18 αεροσκαφών βρίσκεται ψηλά στις εξοπλιστικές απαιτήσεις του ΓΕΑ, αλλά λόγω των περικοπών των δαπανών και των γραφειοκρατικών κωλυμάτων το ζήτημα χρονίζει. Κι όμως, ένα πρόγραμμα αντικατάστασης των Τ-41D από την ελληνική αμυντική βιομηχανία με χρηματοδότηση από τα περίφημα χρήματα των Εγγυητικών Επιστολών των μη υλοποιημένων Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων (ΑΩ) θα αποτελούσε το καλύτερο από τεχνολογικής απόψεως εγχείρημα για την αναβάθμιση της ΕΑΒ και αρκετών ακόμα ελληνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό. Τα ξεχασμένα αεροναυπηγικά προγράμματα της Ελλάδας Φυσικά. η πρώτη αντίδραση σε μια πρόταση όπως αυτή είναι ότι «αυτά τα πράγματα δεν γίνονται στη χώρα μας», διότι «στην Ελλάδα δεν διαθέτουμε την τεχνολογική και βιομηχανική υποδομή για την υλοποίηση ενός συνθέτου προγράμματος όπως η σχεδίαση και ανάπτυξη ενός μικρού εκπαιδευτικού αεροσκάφους». Κι όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική, διότι σήμερα στη χώρα μας εκτός από την ΕΑΒ, η οποία σημειωτέον, συμμετέχει στο πρόγραμμα του τηλεχειριζόμενου αεροχήματος επίδειξης τεχνολογίας nEuron, δραστηριοποιούνται συνολικά 16 εταιρείες στον τομέα της αεροναυπηγικής και των ηλεκτρονικών αεροσκαφών. Επιπλέον, η ακαδημαϊκή κοινότητα της χώρας διαθέτει τρεις πανεπιστημιακές σχολές με ανάλογο διεθνές ερευνητικό έργο στον αεροναυπηγικό τομέα. Πρόκειται γιο το Τμήμα Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών του Πανεπιστημίου Πατρών, τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ και το Τμήμα Τεχνολογίας Αεροσκαφών του ΤΕΙ Χαλκίδος. Εκτός από τα παραπάνω ιδρύματα η χώρα μας διαθέτει τρία εργαστήρια που δραστηριοποιούνται στον τομέα της αεροναυπηγικής, το Εργαστήριο Αεροδυναμικής του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ και τα Εργαστήρια Αεροδυναμικού Σχεδιασμού Αεροχημάτων και Τεχνολογίας και Αντοχής Υλικών του Πανεπιστημίου Πάτρας. Αυτό όμως που δεν είναι γνωστό αναφορικά με τις προσπάθειες ανάπτυξης και κατασκευής εκπαιδευτικών αεροσκαφών στην Ελλάδα είναι ότι στα μέσα της δεκα­ετίας του 1990, όταν η Π.Α αναζητούσε ένα αεροσκάφος βασικής/μέσης εκπαίδευσης η ΕΑΒ είχε επεξεργαστεί τρεις προτάσεις εκ των οποίων η μία αφορούσε στην εξ ολοκλήρου σχεδίαση ενός αεροσκάφους από την ίδια. Η πρώτη πρόταση περιελάμβανε την αγορά και μεταφορά της γραμμής παραγωγής του αεροσκάφους L-90 ΤΡ Redigo της φινλανδικής εταιρείας Valmet στην Ελλάδα η δεύτερη τη σχεδίαση μιας νέας «ελληνοποιημένης» έκδοσης του αεροσκάφους PC-9 της ελβετικής εταιρείας Pilatus Aircraft σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Π.Α, σε συνεργασία με την ελβετική κατασκευάστρια εταιρεία και, τέλος την εξ ολοκλήρου σχεδίαση ενός εκπαιδευτικού αεροσκάφους από την ΕΑΒ. Η τολμηρή για την εποχή πρόταση της ελληνικής εταιρείας βασιζόταν στο γεγονός ότι η ΕΑΒ είχε ήδη συγκροτήσει από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 σχεδιαστική ομάδα. Η προσπάθεια αυτή είχε χρηματοδοτηθεί από πρόγραμμα του ΝΑΤΟ και η ελληνική ομάδα είχε ξεκινήσει την περίοδο εκείνη τη σχεδίαση ενός δικινητήριου αεροσκάφους γενικής χρήσης σε συνεργασία με τη γαλλική εταιρεία SOCATA. Επιπροσθέτως λίγα χρόνια αργότερα το 1993, η ελληνική εταιρεία συμμετείχε στην κοινοπραξία για τη σχεδίαση του ευρωπαϊκού αμφίβιου αεροσκάφους «ΑΑΑ» μαζί με τις εταιρείες Dornier και Alenia, το οποίο όμως μετά από μερικά χρόνια ακυρώθηκε. Τελικά, η ελληνική κυβέρνηση απέρριψε τις προτάσεις της ΕΑΒ και επέλεξε το 1999 το αμερικανικής κατασκευής εκπαιδευτικό αεροσκάφος T-6A/NTA Texan II. Αυτό όμως που είναι ενδιαφέρον σε αυτή την απόφαση είναι ότι το συγκεκριμένα αεροσκάφος αποτελεί «αμερικανοποιημένη» έκδοση του ελβετικού εκπαιδευτικού PC-9 Μk2. Πρόκειται, δηλαδή, για το αεροσκάφος που είχε προτείνει η ΕΑΒ να «ελληνοποιήσει» σε συνεργασία με την Pilatus Aircraft και να το κατασκευάσει στις εγκαταστάσεις της. Το T-6A/NTA Texan II, που επιλέχθηκε για την ΠΑ, αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ κατόπιν συμφωνίας της ελβετικής εταιρείας Pilatus Aircraft με την εταιρεία Raytheon Aircraft Company -νυν Beechcraft Corporation- στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Την εποχή εκείνη η αμερικανική εταιρεία συμμετείχε στο πρόγραμμα για το Κοινό Αεροσκάφος Βασικής Εκπαίδευσης (JPATS ) της Αεροπορίας και του Ναυτικού των ΗΠΑ, το οποίο και κέρδισε. Με την απόφασή της η τότε ελληνική κυβέρνηση στέρησε από την εγχώρια αεροναυπηγική βιομηχανία τη δυνατότητα να συμμετάσχει σε ένα εξ ολοκλήρου «ελληνοποιημένο» αναπτυξιακό αεροναυπηγικό πρόγραμμα, το οποίο θα επέτρεπε τη διάχυση της τεχνολογίας σε διαφορετικούς τομείς της βιομηχανίας και θα είχε ως αποτέλεσμα ένα ολοκληρωμένο εμπορικό προϊόν. Για μια ακόμη φορά η Ελλάδα επέλεξε να αγοράσει από το εξωτερικό ένα αεροσκάφος τη στιγμή που θα μπορούσε με τα δικά της μέσα να το κατασκευάσει σε συνεργασία με ξένο αεροναυπηγικό οίκο, όπως ακριβώς αποφάσισαν οι Τούρκοι το 2007 με το εγχώρια σχεδιασμένο εκπαιδευτικό αεροσκάφος Hurkus, αξιοποιώντας τα ΑΩ της παραγγελίας των 40 νοτιοκορεατικής σχεδίασης εκπαιδευτικών αεροσκαφών ΚΤ-1. Κάν'το όπως οι Σέρβοι! Αυτό όμως που δεν τόλμησε να πράξει η ελληνική κυβέρνηση το 1998 το έκανε η σερβική οχτώ χρόνια αργότερα, εγκρίνοντας την ανάπτυξη του νέου αεροσκάφους αρχικής εκπαίδευσης της χώρας, του Lasta 95. Σχεδόν εφτά χρόνια μετά τον καταστροφικό για τη σερβική αμυντική βιομηχανία πόλεμο του Κοσόβου, η τελευταία κατάφερε να σταθεί στα πόδια της με αρωγό τη σερβική κυβέρνηση. Αξιοποιώντας το υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό και επενδύοντας κεφάλαια για την ανασυγκρότηση της αεροναυπηγικής εταιρείας UTVA, η σερβική κυβέρνηση επανεκκίνησε το 2006 την ανάπτυξη του αεροσκάφους Lasta 95, ενός προγράμματος που είχε ξεκινήσει πριν από τον πόλεμο του 1999. Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ήταν η ανάπτυξη ενός σύγχρονου ελαφρού εκπαιδευτικού αεροσκάφους το οποίο αγοράστηκε από τη σερβική Αεροπορία (15 μονάδες Lasta 95V-54) και το οποίο, μάλιστα, κατάφερε να αποσπάσει μια εξαγωγική παραγγελία 20 μονάδων το 2009 από το Ιράκ. Όμως η προσπάθεια των Σέρβων δεν σταμάτησε στο Lasta 95. Τον Απρίλιο του 2012 η εταιρεία UTVA αποκάλυψε την ύπαρξη ενός νέου αεροσκάφους μέσης εκπαίδευσης με δυνατότητες πραγματοποίησης αναγνωριστικών αποστολών, εγγύς υποστήριξης και αντιμετώπισης ανταρτών. Το νέο σερβικό αεροσκάφος ονομάζεται Kobac και αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου από Σέρβους αεροναυπηγούς του Στρατιωτικού Τεχνικού Ιδρύματος και της Yugoimport-SDPR, της κρατικής υπηρεσίας αμυντικής βιομηχανίας. Το Kobac πρόκειται να πραγματοποιήσει την πρώτη πτήση του στα τέλη του 2013 και μπορεί να μεταφέρει 500 κιλά φορτίο, όπως ρουκέτες, βόμβες, ατρακτίδια πολυβόλων, σε πέντε σημεία ανάρτησης. Μάλιστα το αεροσκάφος μπορεί να φέρει και βλήματα αέρος - αέρος για αυτοπροστασία. Χωρίς φανφάρες και μεγαλόστομες ανακοινώσεις όπως πράττουν οι Τούρκοι κάθε φορά που παρουσιάζουν ένα νέο οπλικό σύστημα η σερβική βιομηχανία κατάφερε μέσα σε δεκατρία χρόνια να ανασυγκροτηθεί και να αναπτύξει δύο αεροσκάφη με εξαγωγικές προοπτικές. Η ΕΑΒ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ ΕΛΑΦΡΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ Την ίδια στιγμή, η ΕΑΒ αναμένει μετά από τριάντα έξι χρονιά λειτουργίας την ημέρα που η πολιτική ηγεσία της χωράς μας θα αποφασίσει να αξιοποιήσει το ανθρώπινο δυναμικό και τις υποδομές αξίας εκατομμυρίων ευρώ που η εταιρεία διαθέτει. Έχοντας λάβει το βάπτισμα του πυρός στη σχεδίαση αεροσκαφών στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η ΕΑΒ δημιούργησε το 2008 με χρηματοδότηση του ΥΠΕΘΑ και έχοντας ως σύμβουλο την EADS ένα ολοκληρωμένο σύγχρονο κέντρο σχεδίασης αεροπορικών δομών, αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ, εξοπλισμένο με τα πλέον σύγχρονα συστήματα, το οποίο απασχολεί δεκάδες αεροναυπηγούς. Οι ικανότητες του κέντρου αποδείχθηκαν περίτρανα με την επιτυχημένη συμμέτοχη της ΕΑΒ στη σχεδίαση και κατασκευή του συγκροτήματος Εξαγωγής Καυσαερίων και του ουραίου μέρους της ατράκτου του UCAV nEURon. Επιπλέον, όπως έχει αναφερθεί νωρίτερα, δεκαέξι ελληνικές εταιρείες, μια εκ των οποίων ολοκληρώνει αυτή την περίοδο την ανάπτυξη ενός κινητήρα Turboprop για αεροσκάφη, μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη ενός ελληνικού εκπαιδευτικού αεροσκάφους. Φυσικά, το ζητούμενο για ένα πρόγραμμα όπως αυτό είναι το κόστος, διότι η αγορά αεροσκαφών αυτού του είδους από το εξωτερικό κοστίζει λιγότερα από το μέσο κόστος ενός εγχώριου αναπτυγμένου αεροσκάφους λόγω της επένδυσης που πρέπει να γίνει. Εύλογα, λοιπόν, ας αναρωτηθούμε, αν συνεχίσουμε κατ' αυτό τον τρόπο, ως κράτος, ως κοινωνία, μήπως σε δέκα με δεκαπέντε χρόνια θα τρώμε κινεζικό λάδι και θα πίνουμε κινέζικο κρασί, που θα είναι πιο φθηνά απ΄ τα ελληνικά. (ΕΠΙΚΑΙΡΑ 27/06-03/07/2013 – ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΜΠΟΥΚΗΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Εκπαιδεύουν τους Ικάρους με αεροσκάφη του 1969

Η αναγκαστική προσγείωση του πεπαλαιωμένου Τ-41 επαναφέρει το ζήτημα ανανέωσης του εκπαιδευτικού στόλου της Π.Α. Η τελευταία αναγκαστική προσγείωση που πραγματοποίησε ο κυβερνήτης του αξιόπιστου, πλην όμως πεπαλαιωμένου, εκπαιδευτικού αεροσκάφους Τ-41 επαναφέρει το ζήτημα της ανανέωσης του εκπαιδευτικού στόλου της Πολεμικής Αεροπορίας. Σύμφωνα με... τις έως τώρα ενδείξεις, η ασφαλής αναγκαστική προσγείωση που εκτέλεσε ο έμπειρος σμηναγός εκπαιδευτής, το πρωί της περασμένης Δευτέρας σε αγρόκτημα νοτίως του Ωρωπού, οφείλεται σε «κράτημα του κινητήρα». Ωστόσο, την ακριβή εικόνα για τα αίτια του συμβάντος αναμένεται να δώσει το πόρισμα της αρμόδιας επιτροπής του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, που συγκροτήθηκε για τη διερεύνηση του ατυχήματος. Το Τ-41D είναι μονοκινητήριο, ελικοφόρο, εκπαιδευτικό αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας, με το οποίο πραγματοποιείται η αρχική εκπαίδευση των νέων Ικάρων. Είναι αμερικανικής κατασκευής και προέλευσης και εντάχθηκε στον εκπαιδευτικό στόλο της Πολεμικής Αεροπορίας το 1969. Παρά το γεγονός ότι στο πρόγραμμα εκπαίδευσης χρησιμοποιείται και εξομοιωτής πτήσεων, τα Τ-41 έχουν συμπληρώσει πάνω από 200.000 ώρες πτήσης. Εδώ και αρκετά χρόνια, το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας έχει διατυπώσει την ανάγκη ανανέωσης του εκπαιδευτικού στόλου, καθώς λόγω της παλαιότητας του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους παρουσιάζονται προβλήματα στην τεχνική υποστήριξή του. Όπως αναφέρει στην «Κ» αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας με εμπειρία στη Διοίκηση Εκπαίδευσης, «υπάρχει μεγάλη δυσκολία στην εύρεση ανταλλακτικών για μέρη του κινητήρα ή για ελασματουργικές εργασίες». Η συγκεκριμένη ανάγκη βρίσκεται ψηλά στις εξοπλιστικές απαιτήσεις του ΓΕΑ διότι η παλαιότητα δεν αντιμετωπίζεται με άλλους τρόπους, τονίζει πηγή του Επιτελείου. Το αίτημα για αντικατάσταση των Τ-41 χρονίζει όχι μόνο εξαιτίας των οικονομικών δυσχερειών, αλλά και λόγω των αλλεπάλληλων αλλαγών που έχουν σημειωθεί στο θεσμικό πλαίσιο τα τελευταία χρόνια, στο όνομα της διαφάνειας στις προμήθειες του Δημοσίου και δη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Τύπου Cessna Το αεροσκάφος Τ-41 αποτελεί στρατιωτική έκδοση του μοντέλου πολιτικής αεροπορίας Cessna R-172, διαφοροποιείται όμως στον τύπο του κινητήρα. Το 1964 η αμερικανική πολεμική αεροπορία αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τον συγκεκριμένο τύπο ως βασικό εκπαιδευτικό αεροσκάφος για τους υποψήφιους πιλότους, παραγγέλνοντας 237 αεροπλάνα τύπου Τ-41 από την εταιρεία Cessna. Το Τ-41Β ήταν η δεύτερη έκδοση του αεροσκάφους η οποία χρησιμοποιήθηκε από τον αμερικανικό στρατό. Το 1968 η αμερικανική αεροπορία παρήγγειλε 52 αεροσκάφη με ισχυρότερο κινητήρα, τα Τ-41C, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στην ακαδημία της αμερικανικής αεροπορίας. Έναν χρόνο αργότερα, η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία προμηθεύτηκε 21 καινούργια αεροσκάφη Τ-41D μέσω του προγράμματος στρατιωτικής βοήθειας ΜΑΡ (Military Assistance Program). Τα αεροσκάφη ανήκουν στην 360ή Μοίρα Αρχικής Εκπαίδευσης «Θαλής» που εδρεύει στο αεροδρόμιο του Τατοΐου. Φέρουν δίχρωμη παραλλαγή κόκκινου και γκρι και χρησιμοποιούνται ως αεροσκάφη αρχικής εκπαίδευσης της Σχολής Ικάρων. Από το 1969 μέχρι σήμερα, κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, συνολικά πέντε φορές έχουν σημειωθεί περιστατικά βλάβης του κινητήρα, χωρίς ευτυχώς να υπάρξει κάποιος τραυματισμός. Εκτός από τις ΗΠΑ και την Ελλάδα, το Τ-41 χρησιμοποιείται ως εκπαιδευτικό αεροσκάφος και από άλλες χώρες όπως η Τουρκία, η Κολομβία, η Ουρουγουάη και οι Φιλιππίνες. (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 19/05/2013 – ΚΩΣΤΑΣ ΑΛΑΤΖΑΣ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Αναγκαστική προσγείωση εκπαιδευτικού αεροσκάφους T-41D

Σώος ο πιλότος του Αναγκαστική προσγείωση, ευτυχώς χωρίς ανθρώπινα θύματα, πραγματοποίησε σήμερα το πρωί ο πιλότος εκπαιδευτικού αεροσκάφους τύπου T-41D της Πολεμικής Αεροπορίας που... εκτελούσε εκπαιδευτικής πτήσεως του αεροσκάφους. Πιο συγκεκριμένα, σήμερα το πρωί στις 08:55, στη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσεως μονοκινητήριου ελικοφόρου αεροσκάφους Τ-41D της 360ης Μοίρας Εκπαιδεύσεως Αέρος (360 ΜΕΑ) της Σχολής Ικάρων, παρουσίασε βλάβη στον κινητήρα και εκτέλεσε αναγκαστική προσγείωση σε αγρόκτημα στα νότια του Ωρωπού. Ο κυβερνήτης του αεροσκάφους, πολύ έμπειρος Σμηναγός (Ι) εκπαιδευτής είναι καλά στην υγεία του και μεταφέρθηκε στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας για προληπτικούς λόγους. Από το ΓΕΑ έγινε γνωστό ότι συγκροτήθηκε αρμόδια επιτροπή η οποία θα διεξάγει τη διερεύνηση για τα ακριβή αίτια του ατυχήματος. (parapolitika.gr – Λ.Σ.Μ.)

Περισσότερα »