 |
| Ο Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904) ήταν αξιωματικός πυροβολικού του ελληνικού στρατού και πρωτεργάτης του Μακεδονικού αγώνα. Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά και γαμπρός του Στέφανου Δραγούμη. Γεννήθηκε στη... Μασσαλία της Νότιας Γαλλίας. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Βόρεια Ήπειρο. Μετά τη μετακίνηση της οικογένειας στην Αθήνα, σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων απ’ όπου αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού το 1891. Φέροντας τύψεις για την έκβαση του πολέμου του 1897 συμμετείχε από τους πρώτους στο ιδρυθέν το 1900 Μακεδονικό κομιτάτο για την εμψύχωση του απογοητευμένου ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας και σε αντίδραση στη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Έτσι από τον Φεβρουάριο του 1904 ο Παύλος Μελάς έσπευσε με άλλους τρεις αξιωματικούς, τους Α. Κοντούλη, Α. Παπούλα και Γ. Κολοκοτρώνη, προς επιτόπια μελέτη της κατάστασης. Αποτυγχάνοντας σε εκείνη την πρώτη προσπάθεια, επανήλθε τον Ιούλιο του ίδιου έτους οπότε και εισήλθε στη Μακεδονία ως ζωέμπορος με το όνομα “Πέτρος Δέδες”. Μετά 20ήμερη παραμονή συναντήθηκε με τον Λάμπρο Κορομηλά στη Θεσσαλονίκη ανταλλάσσοντας σκέψεις για ανάληψη επιχειρήσεων και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα. Στις 18 Αυγούστου όταν όλα ήταν έτοιμα κατά το σχέδιο ο Παύλος Μελάς με το επιχειρησιακό όνομα Καπετάν Μίκης Ζέζας, επικεφαλής σώματος εκ 35 μόλις ανδρών, που το αποτελούσαν Μακεδόνες, Μανιάτες και Κρητικοί, ανέλαβε την αρχηγία του Μακεδονικού αγώνα ενάντια στους Βούλγαρους και εισήλθε ένοπλα στα Μακεδονικά εδάφη με την εντολή να ασκεί καθήκοντα αρχηγού και στις μικρότερες ομάδες που δρούσαν εν τω μεταξύ στη περιφέρειες Μοναστηρίου και Καστοριάς. Πληροφορηθέντες οι Τούρκοι από διάφορους καταδότες περί της εισόδου και της δράσης του Παύλου Μελά έθεσαν προς καταδίωξή του πολυάριθμο τουρκικό απόσπασμα. Παρά τις συνεχείς διώξεις του Οθωμανικού στρατού ο Παύλος Μελάς άρχισε ν΄ αποδεκατίζει τις βουλγαρικές ομάδες με βάση τα χωριά Λιγκοβάνη και Λίχυβο. Όμως στις 13 Οκτωβρίου 1904 βρισκόμενος στα Στάτιστα και προδομένος από την βουλγάρικη συμμορία του Μήτρου Βλάχου περικυκλώθηκε από Τουρκικό απόσπασμα 150 ανδρών. Μετά από δίωρη λυσσαλέα μάχη διέταξε αιφνίδια έξοδο τεθείς επικεφαλής των ανδρών του. Στην επιχείρηση αυτή τραυματίσθηκε θανάσιμα στην οσφυϊκή χώρα και πέθανε μετά από μισή ώρα στα χέρια του φίλου του, Γεώργιο Στρατινάκη. Η τελευταία του φράση πριν ξεψυχήσει ήταν: «Βούλγαρος να μη μείνει». |
 |
| Γύρω από το σώμα του νεκρού Π. Μελά εκτυλίχθηκε μια διπλωματική επιχείρηση για την παραλαβή και ενταφιασμό του. Οι Έλληνες δεν ήθελαν να γίνει γνωστό στους Τούρκους ποιος ήταν ο νεκρός, και συγκεκριμένα ότι ήταν Έλληνας αξιωματικός, διότι αυτό θα δημιουργούσε διπλωματική κρίση. Αρχικά ο νεκρός θάφτηκε από τους χωρικούς έξω από τη Στάτιστα ενώ οι Τούρκοι δεν γνώριζαν την ταυτότητά του. Αργότερα ο προεστός της Στάτιστας ονόματι Ντίνας απεσταλμένος της ελληνικής πλευράς (πιθανώς του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη ή του οπλαρχηγού Κύρου) επιχείρησε να ξεθάψει και να μεταφέρει αλλού τον νεκρό. Στο μεταξύ όμως ο θάνατος του Μελά είχε μαθευτεί στην Αθήνα και η Τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα ειδοποίησε τις Τουρκικές Αρχές της Θεσσαλονίκης να βρουν το πτώμα ώστε να το χρησιμοποιήσουν ως απόδειξη της Ελληνικής επέμβασης σε Τουρκική επικράτεια.Έτσι, ενώ ο Ντίνας έκανε την εκταφή εμφανίστηκε Τουρκικός στρατός. Τότε έκοψε βιαστικά το κεφάλι του νεκρού και έφυγε. Το κεφάλι τάφηκε μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ναού της Αγίας Παρασκευής στο χωριό Πισοδέρι ενώ οι Τούρκοι πήραν το ακέφαλο σώμα και το πήγαν στην Καστοριά για αναγνώριση. Ο Γερμανός Καραβαγγέλης, που γνώριζε τα πάντα, κινητοποίησε τη νεολαία της Καστοριάς που περικύκλωσε το Διοικητήριο και απαιτούσε να τους δοθεί το σώμα “κάποιου Ζέζα” που ήταν Έλληνας. Ο Μητροπολίτης, προειδοποιώντας ότι μπορεί να συμβούν ταραχές που θα έβλαπταν την ειρηνική συμβίωση Τούρκων και Ελλήνων κατάφερε να του δοθεί το σώμα το οποίο και τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Ταξιαρχών κοντά στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Καστοριάς. Ο Παύλος Μελάς αποτέλεσε υπόδειγμα γενναιότητας και αυταπάρνησης για την απελευθέρωση της πατρίδας στην ελληνική ιστορία. Μετά το θάνατο του η δράση των Ελληνικών δυνάμεων έγινε πιο έντονη, περιορίζοντας τη δράση των Βούλγαρων κομιτατζήδων, και επιτυγχάνοντας την ένωση Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας με την Ελλάδα. Σήμερα, το όνομα του Παύλου Μελά φέρει προς τιμή του το χωριό Στάτιστα ενώ πλήθος προτομών του στολίζουν πλατείες πόλεων μεταξύ των οποίων στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Κοζάνη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Ο Παύλος Μελάς θεωρείται σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα, και πολλά προσωπικά του αντικείμενα εκτίθενται τώρα στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης και στο μουσείο Παύλος Μελάς στην Καστοριά. Πληροφορίες από ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ Επιστολή του Παύλου Μελά προς νεαρό Εύελπι |
 |
|
«Η ζωή είναι πόλεμος. Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η ΝΙΚΗ. Μη μιλάς, να σκέπτεσαι, ν’ αγαπάς, να μην πονάς. Ένας είναι ο σκοπός σου: ο ΠΟΛΕΜΟΣ. Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα Ελληνικά ιδανικά του ανθρωπισμού. Πολέμα για τη μεγάλη ΕΛΛΑΔΑ. Άνδρες που περπατούν στη ζωή ευθυτενείς και με γαλήνη, μαθημένοι να πονούν χωρίς να υποφέρουν, να νικούν χωρίς να θριαμβολογούν, να νικώνται χωρίς να μοιρολογούν. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνδρες, θεμέλια γενεών. Αυτοί είναι οι Ευέλπιδες, οι αυριανοί ηγήτορες του Έθνους. Νεαρέ Εύελπι μάθε και εξασκήσου να είσαι απλός, ολιγόλογος, συγκρατημένος, σεμνός. Λίγα λόγια, πολλά έργα. Ανθρωπιά μεγάλη, πειθαρχία, πείσμα, αντοχή. Όποιος σε κοιτά, τα μάτια να γεμίζουν παλικάρι. Περισσότερο να προσβάλλεσαι όταν σε κυριεύει ο πόνος. Μη θυμώνεις, χειρότερα είναι να κτυπήσεις, έστω και αν μόλις κρατιέσαι με έναν κόμπο στο λαιμό. Να φύγεις είναι δειλία. Μόνος σου αποφάσισες να γίνεις Αξιωματικός. Απελπισία, ύστερα γελάς και από τη μία μέρα στην άλλη γίνεσαι άνδρας, δηλαδή μαθαίνεις να κρατάς μέσα σου τον πόνο και την απορία, έτσι, χωρίς να φαίνεται, αλλά να επιμένεις πάντα στο σκοπό σου, στα όνειρά σου…» Αν προχωρήσω, ακολουθείστε με… Αν υποχωρήσω, σκοτώστε με… Αν σκοτωθώ, εκδικηθείτε με… ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (ή Μίκης Ζέζας) Ανθ/λγός Πυροβολικού (MadatoForos.com) ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ: O Θάνατος του είναι ζωή στους κουρασμένους από τη μετριότητα του κόσμου. Ο Θάνατος του ανασταίνει τους κοιμισμένους, ταράζει τούς μαργωμένους, δυναμώνει τους αδύνατους, δροσίζει τους διψασμένους, ο θάνατος του Νέου, ο θάνατος του Ωραίου ο θάνατος του Αντρείου.......Ψυχή, ψυχή ωραία, γλυκιά πενταπάρθενη που ερωτεύτηκες το θάνατο δίδαξε μας, ω, μάθε μας να μη πονει και να μην καίει το αντίκρισμα της αγωνίας σου, ψυχή ωραία πενταπάρθενη. (Ιων Δραγούμης) ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (ΟΛΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 1974) |
 |
| ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΥΠΟΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΑΡΠΑΖΕΙ ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΒΑΠΤΙΖΕΙ ΣΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΔΥΝΑΤΟ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΙΕΡΟ ΡΙΓΟΣ. Τα ποικίλα γυρίσματα, με πλούσια πλάνα στην τότε Αθήνα και μάλιστα… στα μέρη που έλαβαν χώρα τα ιστορικά γεγονότα, και οι αλλεπάλληλες σφοδρές πολεμικές σκηνές και συγκρούσεις φρίκης, οδηγούν από λαχτάρα σε λαχτάρα, κάνουν το έργο άκρως συγκινητικό και συναρπαστικό. ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Λάκης Κομνηνός, Φαίδων Γεωργίτσης, Καίτη Παπανίκα, Λίλλη Παπαγιάννη, Ανδρέας Φιλιππίδης, Γιάννης Αργύρης. ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Φίλιππος Φυλακτός ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 125’ Μια μοναδική στο είδος της ταινία μεγάλου μήκους, που δικαίως χαρακτηρίστηκε από ειδικούς ως η πλουσιότερη και αυθεντικότερη υπερπαραγωγή στον ελληνικό κινηματογράφο. Φέρνει σε άμεση επαφή με τα ιστορικά εθνικά και πολεμικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στις αρχές του 20ου αιώνα με πρόσωπα επώνυμα και ανώνυμα που αγωνίστηκαν για τα μεγάλα ιδεώδη της Φυλής. Το έργο που κρατά συνεχώς αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, οδηγεί σε πραγματική ψυχική μεταρσίωση και εθνική μέθη, θίγει ευαίσθητες χορδές της ελληνικής ψυχής και μάλιστα με την παρουσία και δράση του μεγάλου ήρωα του ιστορικού εκείνου έπους. ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ: |
Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας
Σαν σήμερα (13-10-1904) η ημέρα μνήμης του λοχαγού ήρωα Παύλου Μελά (ΟΛΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 1974)
Ο Ελληνικός Στρατός είναι ο καθρέπτης της απελπισίας των Ελλήνων σήμερα…
 |
| Ανώτεροι αξιωματικοί οι οποίοι, έχουν τιμηθεί με μετάλλια και παράσημα, με εύφημο μνεία για τις υπηρεσίες τους, αξιωματικοί που έχουν υπηρετήσει με πίστη και σθένος, εδώ και σε ολόκληρο τον κόσμο, τα Ελληνικά Ιδεώδη, σήμερα ζουν (το μεγαλύτερο από αυτούς ποσοστό) στα όρια της φτώχειας! Τα στελέχη (εε και εα) υπέστησαν... μειώσεις μέχρι 57% στις αποδοχές τους. Ιστορική συμβολή των ΕΔ για τη σωτηρία της χώρας(!) όπως ευθαρσώς δήλωσε και με περίσσιο βερμπαλισμό ο υπ. Άμυνας κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος. Αρκετοί από αυτούς κάνουν και δεύτερη δουλειά για να καλύψουν τις ανάγκες των οικογενειών τους. Οι περισσότεροι έχουν τρία και τέσσερα παιδιά. Λόγω επαγγέλματος μετακινούνται συνέχεια. Οι εξώσεις πέφτουν κατά συρροή, γιατί δεν έχουν να πληρώσουν τα σπίτια που ενοικιάζουν κοντά στα στρατόπεδα που υπηρετούν καθ’ όσον, το εύννομο κράτος τους έκοψε το επίδομα ενοικίου. Η ΔΕΗ τους κόβει το ρεύμα γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν, όχι μόνον τα χαράτσια, αλλά ούτε και τους λογαριασμούς. Πολλοί από αυτούς σταμάτησαν την εκμάθηση ξένων γλωσσών στα παιδιά τους και τις εξωσχολικές δραστηριότητες, γιατί δεν έχουν χρήματα να καλύψουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες. Όλοι πλήρωναν τα ταμεία τους και σήμερα δεν μπορούν να εισπράξουν ούτε καν τις εισφορές τους. Κι όλα αυτά, επειδή αυτοί που μας κυβερνούσαν τα τελευταία 30 χρόνια, είχανε στήσει το δικό τους μαγαζάκι της κεντρικής οδού, τα φάγανε και δεν τιμωρήθηκαν ΠΟΤΕ! Όταν ένας εν ενεργεία αξιωματικός των Ε.Δ, βάζει τέρμα στη ζωή του για οικονομικούς λόγους, γιατί δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα και αφήνει τρία παιδιά στο έλεος των ανθρώπων του Θεάτρου των Σκιών που μας κυβερνούν, τότε όλοι μας πρέπει να λυπόμαστε και να ντρεπόμαστε για τα χάλια της Πατρίδας μας! Τότε, πρέπει να αναρωτηθούμε μήπως αυτοί που μας κυβερνούν, δεν είναι οι μοναδικοί υπεύθυνοι αλλά, έχουμε βάλει κι εμείς το χεράκι μας… στηρίζοντάς τους (ως ομαδοποιημένη αγέλη…) με την ψήφο μας. Εγχώριοι και ξένοι ολιγάρχες διέλυσαν τις Ένοπλες Δυνάμεις κι εμείς, με την ανοχή μας και την ψήφο μας, ταΐσαμε τον Μινώταυρο… Μπράβο τους και μπράβο μας… |
 |
| (madatoforos.com) |
Ανοικτή επιστολή προς τον ανιστόρητο κ. Νίμιτς…
 |
| Αγαπητέ κ. Νίμιτς, με αφορμή την κατάθεση νέας πρότασης για την ονομασία των Σκοπίων (FYROM) θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι, η Ελληνικότητα της Μακεδονίας χρονολογείται πάνω από 3.000 χρόνια, με μια ιστορία που συμπληρώνει τόμους αποδεικτικού υλικού! Η ονομασία που έδωσε ο στρατάρχης Τίτο στο... νέο Ομοσπονδιακό Κρατίδιο της Γιουγκοσλαβίας, ήταν μία πρόκληση απέναντι στην Ελλάδα και ταυτόχρονα μία εσωτερική υπόθεση της Γιουγκοσλαβίας με την έννοια ό,τι και στις ΗΠΑ υπάρχουν 15 Αρκαδίες, 10 Σπάρτες και 11 πόλεις με το όνομα Αθήνα. Μόνο που ο Τίτο ήθελε να κατασκευάσει μία εθνότητα η οποία, θα καπηλευόταν τη Μακεδονική καταγωγή και στην οποία, θα έδινε ένα «εθνικό όραμα» που δεν ήταν άλλο από την προοπτική μιας ενιαίας Μακεδονίας με επεκτατικές υποθήκες για το μέλλον. Από το 1954 άρχισε μία οργανωμένη προπαγάνδα και διατυπώνονταν θεωρίες περί του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η Ελλάδα αιμόφυρτη από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εμφύλιο αλληλοσπαραγμό, έκανε χρόνια να ορθοποδήσει κι έκλεινε (ηθελημένα-αθέλητα) τα μάτια στα προφανή σχέδια του Τίτο. Το 1991, μέσα από το ομιχλώδες τοπίο του εμφυλίου στη Γιουγκοσλαβία, ξεπρόβαλε και το παιδί του σωλήνα του Τίτο, η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας η οποία, από τότε δεν αφήνει καμμία απολύτως πρόκληση που να μην κάνει εναντίον της Ελλάδας. Τυπώνει χάρτες που περιλαμβάνουν και την αρχαία Μακεδονία, δηλαδή την Ελλάδα. Τυπώνει χαρτονομίσματα με τον Λευκό Πύργο ως έμβλημα. Φτιάχνει σημαία με τον ήλιο της Βεργίνας, σύμβολο που βρέθηκε στον τάφο του Φιλίππου, σε ανασκαφές του καθηγητή Μανώλη Ανδρόνικου. «Υιοθετεί» ως τέκνο δικό της τον Μέγα Αλέξανδρο. Αυτοαποκαλείται «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και «καλλιεργεί» διεθνώς μία ψυχολογία αλυτρωτισμού. Γεωγραφικά, το 52% του Μακεδονικού χώρου, που συμπίπτει με την αρχαία Μακεδονία, ανήκει στην Ελλάδα, το 10% στη Βουλγαρία και το υπόλοιπο 38% στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Αυτά τα λίγα κ. Νίμιτς γύρω από την ιστορία και την ιστορικότητα της Μακεδονίας!!! |
|
| (MadatoForos.com) |
Σαν σήμερα (29-03-1870) γεννήθηκε ο λοχαγός ήρωας Παύλος Μελάς (ΟΛΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 1974)
|
| Ο Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904) ήταν αξιωματικός πυροβολικού του ελληνικού στρατού και πρωτεργάτης του Μακεδονικού αγώνα. Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά και γαμπρός του Στέφανου Δραγούμη. Γεννήθηκε στη... Μασσαλία της Νότιας Γαλλίας. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Βόρεια Ήπειρο. Μετά τη μετακίνηση της οικογένειας στην Αθήνα, σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων απ’ όπου αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού το 1891. Φέροντας τύψεις για την έκβαση του πολέμου του 1897 συμμετείχε από τους πρώτους στο ιδρυθέν το 1900 Μακεδονικό κομιτάτο για την εμψύχωση του απογοητευμένου ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας και σε αντίδραση στη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Έτσι από τον Φεβρουάριο του 1904 ο Παύλος Μελάς έσπευσε με άλλους τρεις αξιωματικούς, τους Α. Κοντούλη, Α. Παπούλα και Γ. Κολοκοτρώνη, προς επιτόπια μελέτη της κατάστασης. Αποτυγχάνοντας σε εκείνη την πρώτη προσπάθεια, επανήλθε τον Ιούλιο του ίδιου έτους οπότε και εισήλθε στη Μακεδονία ως ζωέμπορος με το όνομα “Πέτρος Δέδες”. Μετά 20ήμερη παραμονή συναντήθηκε με τον Λάμπρο Κορομηλά στη Θεσσαλονίκη ανταλλάσσοντας σκέψεις για ανάληψη επιχειρήσεων και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα. Στις 18 Αυγούστου όταν όλα ήταν έτοιμα κατά το σχέδιο ο Παύλος Μελάς με το επιχειρησιακό όνομα Καπετάν Μίκης Ζέζας, επικεφαλής σώματος εκ 35 μόλις ανδρών, που το αποτελούσαν Μακεδόνες, Μανιάτες και Κρητικοί, ανέλαβε την αρχηγία του Μακεδονικού αγώνα ενάντια στους Βούλγαρους και εισήλθε ένοπλα στα Μακεδονικά εδάφη με την εντολή να ασκεί καθήκοντα αρχηγού και στις μικρότερες ομάδες που δρούσαν εν τω μεταξύ στη περιφέρειες Μοναστηρίου και Καστοριάς. Πληροφορηθέντες οι Τούρκοι από διάφορους καταδότες περί της εισόδου και της δράσης του Παύλου Μελά έθεσαν προς καταδίωξή του πολυάριθμο τουρκικό απόσπασμα. Παρά τις συνεχείς διώξεις του Οθωμανικού στρατού ο Παύλος Μελάς άρχισε ν΄ αποδεκατίζει τις βουλγαρικές ομάδες με βάση τα χωριά Λιγκοβάνη και Λίχυβο. Όμως στις 13 Οκτωβρίου 1904 βρισκόμενος στα Στάτιστα και προδομένος από την βουλγάρικη συμμορία του Μήτρου Βλάχου περικυκλώθηκε από Τουρκικό απόσπασμα 150 ανδρών. Μετά από δίωρη λυσσαλέα μάχη διέταξε αιφνίδια έξοδο τεθείς επικεφαλής των ανδρών του. Στην επιχείρηση αυτή τραυματίσθηκε θανάσιμα στην οσφυϊκή χώρα και πέθανε μετά από μισή ώρα στα χέρια του φίλου του, Γεώργιο Στρατινάκη. Η τελευταία του φράση πριν ξεψυχήσει ήταν: «Βούλγαρος να μη μείνει». |
|
| Γύρω από το σώμα του νεκρού Π. Μελά εκτυλίχθηκε μια διπλωματική επιχείρηση για την παραλαβή και ενταφιασμό του. Οι Έλληνες δεν ήθελαν να γίνει γνωστό στους Τούρκους ποιος ήταν ο νεκρός, και συγκεκριμένα ότι ήταν Έλληνας αξιωματικός, διότι αυτό θα δημιουργούσε διπλωματική κρίση. Αρχικά ο νεκρός θάφτηκε από τους χωρικούς έξω από τη Στάτιστα ενώ οι Τούρκοι δεν γνώριζαν την ταυτότητά του. Αργότερα ο προεστός της Στάτιστας ονόματι Ντίνας απεσταλμένος της ελληνικής πλευράς (πιθανώς του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη ή του οπλαρχηγού Κύρου) επιχείρησε να ξεθάψει και να μεταφέρει αλλού τον νεκρό. Στο μεταξύ όμως ο θάνατος του Μελά είχε μαθευτεί στην Αθήνα και η Τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα ειδοποίησε τις Τουρκικές Αρχές της Θεσσαλονίκης να βρουν το πτώμα ώστε να το χρησιμοποιήσουν ως απόδειξη της Ελληνικής επέμβασης σε Τουρκική επικράτεια.Έτσι, ενώ ο Ντίνας έκανε την εκταφή εμφανίστηκε Τουρκικός στρατός. Τότε έκοψε βιαστικά το κεφάλι του νεκρού και έφυγε. Το κεφάλι τάφηκε μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ναού της Αγίας Παρασκευής στο χωριό Πισοδέρι ενώ οι Τούρκοι πήραν το ακέφαλο σώμα και το πήγαν στην Καστοριά για αναγνώριση. Ο Γερμανός Καραβαγγέλης, που γνώριζε τα πάντα, κινητοποίησε τη νεολαία της Καστοριάς που περικύκλωσε το Διοικητήριο και απαιτούσε να τους δοθεί το σώμα “κάποιου Ζέζα” που ήταν Έλληνας. Ο Μητροπολίτης, προειδοποιώντας ότι μπορεί να συμβούν ταραχές που θα έβλαπταν την ειρηνική συμβίωση Τούρκων και Ελλήνων κατάφερε να του δοθεί το σώμα το οποίο και τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Ταξιαρχών κοντά στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Καστοριάς. Ο Παύλος Μελάς αποτέλεσε υπόδειγμα γενναιότητας και αυταπάρνησης για την απελευθέρωση της πατρίδας στην ελληνική ιστορία. Μετά το θάνατο του η δράση των Ελληνικών δυνάμεων έγινε πιο έντονη, περιορίζοντας τη δράση των Βούλγαρων κομιτατζήδων, και επιτυγχάνοντας την ένωση Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας με την Ελλάδα. Σήμερα, το όνομα του Παύλου Μελά φέρει προς τιμή του το χωριό Στάτιστα ενώ πλήθος προτομών του στολίζουν πλατείες πόλεων μεταξύ των οποίων στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Κοζάνη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Ο Παύλος Μελάς θεωρείται σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα, και πολλά προσωπικά του αντικείμενα εκτίθενται τώρα στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης και στο μουσείο Παύλος Μελάς στην Καστοριά. Πληροφορίες από ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ Επιστολή του Παύλου Μελά προς νεαρό Εύελπι |
|
|
«Η ζωή είναι πόλεμος. Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η ΝΙΚΗ. Μη μιλάς, να σκέπτεσαι, ν’ αγαπάς, να μην πονάς. Ένας είναι ο σκοπός σου: ο ΠΟΛΕΜΟΣ. Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα Ελληνικά ιδανικά του ανθρωπισμού. Πολέμα για τη μεγάλη ΕΛΛΑΔΑ. Άνδρες που περπατούν στη ζωή ευθυτενείς και με γαλήνη, μαθημένοι να πονούν χωρίς να υποφέρουν, να νικούν χωρίς να θριαμβολογούν, να νικώνται χωρίς να μοιρολογούν. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνδρες, θεμέλια γενεών. Αυτοί είναι οι Ευέλπιδες, οι αυριανοί ηγήτορες του Έθνους. Νεαρέ Εύελπι μάθε και εξασκήσου να είσαι απλός, ολιγόλογος, συγκρατημένος, σεμνός. Λίγα λόγια, πολλά έργα. Ανθρωπιά μεγάλη, πειθαρχία, πείσμα, αντοχή. Όποιος σε κοιτά, τα μάτια να γεμίζουν παλικάρι. Περισσότερο να προσβάλλεσαι όταν σε κυριεύει ο πόνος. Μη θυμώνεις, χειρότερα είναι να κτυπήσεις, έστω και αν μόλις κρατιέσαι με έναν κόμπο στο λαιμό. Να φύγεις είναι δειλία. Μόνος σου αποφάσισες να γίνεις Αξιωματικός. Απελπισία, ύστερα γελάς και από τη μία μέρα στην άλλη γίνεσαι άνδρας, δηλαδή μαθαίνεις να κρατάς μέσα σου τον πόνο και την απορία, έτσι, χωρίς να φαίνεται, αλλά να επιμένεις πάντα στο σκοπό σου, στα όνειρά σου…» Αν προχωρήσω, ακολουθείστε με… Αν υποχωρήσω, σκοτώστε με… Αν σκοτωθώ, εκδικηθείτε με… ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (ή Μίκης Ζέζας) Ανθ/λγός Πυροβολικού (MadatoForos.com) ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ: O Θάνατος του είναι ζωή στους κουρασμένους από τη μετριότητα του κόσμου. Ο Θάνατος του ανασταίνει τους κοιμισμένους, ταράζει τούς μαργωμένους, δυναμώνει τους αδύνατους, δροσίζει τους διψασμένους, ο θάνατος του Νέου, ο θάνατος του Ωραίου ο θάνατος του Αντρείου.......Ψυχή, ψυχή ωραία, γλυκιά πενταπάρθενη που ερωτεύτηκες το θάνατο δίδαξε μας, ω, μάθε μας να μη πονει και να μην καίει το αντίκρισμα της αγωνίας σου, ψυχή ωραία πενταπάρθενη. (Ιων Δραγούμης) ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (ΟΛΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ 1974) |
|
| ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΥΠΟΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΑΡΠΑΖΕΙ ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΒΑΠΤΙΖΕΙ ΣΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΔΥΝΑΤΟ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΙΕΡΟ ΡΙΓΟΣ. Τα ποικίλα γυρίσματα, με πλούσια πλάνα στην τότε Αθήνα και μάλιστα… στα μέρη που έλαβαν χώρα τα ιστορικά γεγονότα, και οι αλλεπάλληλες σφοδρές πολεμικές σκηνές και συγκρούσεις φρίκης, οδηγούν από λαχτάρα σε λαχτάρα, κάνουν το έργο άκρως συγκινητικό και συναρπαστικό. ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Λάκης Κομνηνός, Φαίδων Γεωργίτσης, Καίτη Παπανίκα, Λίλλη Παπαγιάννη, Ανδρέας Φιλιππίδης, Γιάννης Αργύρης. ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Φίλιππος Φυλακτός ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 125’ Μια μοναδική στο είδος της ταινία μεγάλου μήκους, που δικαίως χαρακτηρίστηκε από ειδικούς ως η πλουσιότερη και αυθεντικότερη υπερπαραγωγή στον ελληνικό κινηματογράφο. Φέρνει σε άμεση επαφή με τα ιστορικά εθνικά και πολεμικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στις αρχές του 20ου αιώνα με πρόσωπα επώνυμα και ανώνυμα που αγωνίστηκαν για τα μεγάλα ιδεώδη της Φυλής. Το έργο που κρατά συνεχώς αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, οδηγεί σε πραγματική ψυχική μεταρσίωση και εθνική μέθη, θίγει ευαίσθητες χορδές της ελληνικής ψυχής και μάλιστα με την παρουσία και δράση του μεγάλου ήρωα του ιστορικού εκείνου έπους. ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ: |
ΤΟ Ε.Σ.Ρ. απαγόρευσε το τραγούδι του Παπακωνσταντίνου «Όταν γυρίσω θα τους γ...σω» (ΒΙΝΤΕΟ)
 |
| Σύγχρονη Χούντα... Το τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου «Όταν γυρίσω θα τους γα…σω», είναι βασισμένο στα αυθεντικά λόγια του στρατηγού Γεώργιου Καραϊσκάκη, για την ταινία του Νίκου Καλογερόπουλου «Οι ιππείς της Πύλου». Το ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο, όμως, που... δεν έχει σοβαρότερα θέματα να ασχοληθεί, θα τιμωρεί όποιον το μεταδίδει. Από την όμορφη Κυπαρισσία, όπου διαμένει μόνιμα τα τελευταία χρόνια σε έναν χώρο που έχει ανακαινίσει στο Τουριστικό, προκειμένου να τον λειτουργήσει σαν πολυχώρο πολιτισμού, ο ανατρεπτικός Νίκος Καλογερόπουλος στέλνει τα δικά του χαιρετίσματα στην εξουσία: «Εγώ τα έχω τραγουδήσει και τα έχω πει ξανά και ξανά και με το τραγούδι για τον Καραϊσκάκη, που το έχω γράψει από την ψυχή μου και δεν έχω ζητήσει καν δικαιώματα». Το γνωστό «Καραϊσκάκης», το «Άμα γυρίσω θα τους γα…σω», που έχει επιτύχει κάποια εκατομμύρια χτυπήματα, είχε τραγουδηθεί από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και φέρνει στο μυαλό τον αθυρόστομο ήρωα της Επανάστασης που δεν μάσαγε μπροστά στους κατακτητές. «Ποιοι σύγχρονοι κατακτητές, καλέ; Δεν τους βλέπεις όλους αυτούς τους νενέκους, τους τροϊκανούς και τους Ευρωπαίους; Ένα μάτσο τεχνοκράτες χωρίς όραμα, ούτε ουσία. Μπροστά τους, ο Ζισκάρ ντ’ Εστέν και οι όμοιοί του φαντάζουν εξτρεμιστές», λέει ο δημοφιλής ηθοποιός. (MadatoForos.com) Δείτε το σχετικό βίντεο: |
Διαστρεβλώνουν βάναυσα την ιστορία νέα αλβανικά βιβλία!
 |
| Εθνικιστικό παραλήρημα από τους γείτονες Το… άσπρο μαύρο προσπαθούν να κάνουν για μια ακόμη φορά οι Αλβανοί, μέσω των βιβλίων τους που περιέχουν «ιστορικά ντοκουμέντα», για το πώς οι πρόγονοί τους δήθεν συμμετείχαν στην μάχη για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, που αποτελούν... κλειδί για το «Τσάμικο» ζήτημα κτλ. Τελευταίο «δείγμα» το αλβανικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό, το οποίο κυκλοφόρησε, όμως κανένας δεν διαμαρτυρήθηκε έως τώρα. Προφανώς οι Αλβανοί (εκτός από τις ιδέες τους για τη «μεγάλη Αλβανία» κτλ, που είναι γνωστά εδώ και χρόνια) βάλθηκαν να αλλάξουν και την ιστορία και να γράψουν τη δική τους, έτσι όπως τους συμφέρει βέβαια! Στο συγκεκριμένο λεξικό, έχουν… βοηθήσει με τον τρόπο τους ιστορικοί, ακαδημαϊκοί κ.α., που γράφουν υπό το πρίσμα του άκρατου εθνικισμού, που εδώ και χρόνια «βασιλεύει» στη γειτονική χώρα. «Το τσάμικο πρόβλημα…»! Πρώην Αλβανός Πρέσβης, ονόματι Νεσίπ Κάτση, γράφει για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων: «Τα Ιωάννινα, το ιστορικό κλειδί του τσάμικου προβλήματος. Οι κυβερνήτες της Κωνσταντινούπολης χωρίς να κάνουν την παραμικρή αντίσταση ζήτησαν ντροπιαστική ανακωχή. Ο υποστηρικτής των Ιωαννίνων Μεχμέτ Εσατ Πασάς με το στρατό του και τους αλβανούς πατριώτες δεν εισάκουσε στη διαταγή. Ξαναχτύπησαν οι Έλληνες, αλλά ο Μεχμέτ Πάσα δεν τα παρέδιδε εύκολα και πολέμησε σκληρά μαζί με τον αδερφό του Χασάν. Τα δύο αδέλφια έδιναν την εντύπωση πως πολεμούσαν για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά να μην ξεχνούμε πως στις 28 Νοεμβρίου 1912 η Αλβανία είχε ανακηρύξει την ανεξαρτησία της, άρα αυτή η εντύπωση δε στέκει. Η πτώση των Ιωαννίνων είναι ο γόρδιος δεσμός για την υπεράσπιση της Τσαμουριάς, για τη λύση του τσάμικου προβλήματος και την επαναφορά των δικαιωμάτων τους»! Το εθνικιστικό παραλήρημα των Αλβανών, βέβαια, δεν έχει τέλος. Το παραπάνω είναι απλά και μόνο μια από τις εκφάνσεις του. Είναι σίγουρο, πως οι Αλβανοί δεν μπορούν να αλλάξουν την ίδια την ιστορία, όσες μεθόδους και αν χρησιμοποιήσουν. Και επειδή αυτή την περίοδο κάνουν ό, τι μπορούν για να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να αντιληφθούν, ότι δε νοείται χώρα- μέλος της Ε.Ε., στα βιβλία της οποίας υπάρχουν τόσες πολλές ιστορικές ανακρίβειες που αγγίζουν και ξεπερνούν τα όρια της πρόκλησης για άλλη χώρα, επίσης μέλος της Ε.Ε. (MadatoForos.com) |
Όμορφη διαφήμιση για την Ελλάδα από φοιτητές! (ΒΙΝΤΕΟ)
| Μία ομάδα σπουδαστών του Εργαστηρίου Δημιουργικής Γραφής «Tabula Rasa» στα πλαίσια του μαθήματος της Διαφήμισης δημιούργησε το παρακάτω βίντεο θέλοντας να περάσει το μήνυμα πως ζούμε σε ένα από τα ωραιότερα μέρη του κόσμου. Η σκηνοθεσία ανήκει στον Παναγιώτη Καποδίστρια. Πρόκειται για μία πολύ καλή προσπάθεια των νεαρών και αξίζει να τη δείτε! neolaia.gr |
| (MadatoForos.com) |
Με λένε Ελλάδα, είμαι μητέρα και τα παιδιά μου είναι οι Έλληνες! (BINTEO)
 |
| Βρίσκομαι στην Ευρώπη! Είμαι μικρή χώρα, μια κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη, έχω όμως το καλύτερο «οικόπεδο» στον πλανήτη…! Διακρίνομαι για την Ιστορία μου…, τους Αγώνες μου…, την Αντίστασή μου…, την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου!!! Όλοι με ζηλεύουν... Πάντα με ζήλευαν γι αυτό και πάντα είχα εχθρούς! Πολεμούσα κι Αντιστεκόμουν με όλη μου την δύναμη… και στο τέλος τα κατάφερνα!!! Κι εκεί που όλα ήταν ήσυχα… μ αιφνιδίασαν και τρόμαξα!!! Ο εχθρός με χτύπησε εσωτερικά… Πονηρά και Ύπουλα… όχι όπως τις άλλες φορές… Ζούσε «σπίτι» μου, τον είχα με τα παιδιά μου αλλά… ήταν καλά καλυμμένος και δεν φαινόταν… Ξεγέλασε ακόμα και μένα!!! Προσπαθώ να τον αντιμετωπίσω αλλά… πολλά απ τα παιδιά μου τον υποστηρίζουν… κι αντιστέκονται σε μένα! την ίδια τους την μάνα… Έχουν φτάσει σε σημείο να με περιγελούν… να με κοροϊδεύουν… να με πουλάνε… να μην με αναγνωρίζουν…!!! Είμαι Πικραμένη… Τρομαγμένη… Εξουθενωμένη… αλλά δεν θα το βάλω κάτω!!! Με το κεφάλι Ψηλά θ Αγωνιστώ… και θ Αντισταθώ, όπως έκανα πάντα… Μπορεί να γονατίσω… αλλά θα παλέψω… και θα νικήσω!!! Την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου δεν θα μου τα πάρουν ποτέ!, ούτε και πρόκειται να με φτάσει κανένας σ αυτά… Δεν πρόκειται να Παραδοθώ… να Πουληθώ… και να Πεθάνω για το χατίρι κανενός… Άλλωστε… ποιά μάνα εγκαταλείπει το σπίτι και τα παιδιά της… Joya Koun (MadatoForos.com) |
1821 - Αναμοχλεύοντας την ιστορική μνήμη
 |
| Η ιστορία δεν κάνει άλματα. Είναι μία συνεχής πορεία, μια εξέλιξη του ανθρώπινου δράματος μέσα στο χώρο και το χρόνο. Ως εκ τούτου, δεν έχουμε το δικαίωμα να διαγράφουμε – βάσει των δικών μας ιδεολογιών ή προκαταλήψεων – καμία ιστορική περίοδο, η οποία είναι λογικό να έχει και φωτεινές και σκοτεινές πτυχές, ιδιαίτερα, όπου αναφύονται θέματα εθνικά ή προσπάθειες ανασύστασης του κράτους. Εκεί, ακριβώς, ανθεί η προπαγάνδα, η οποία πάντοτε κοντράρεται με την παράδοση, και να ξεκαθαρίσουμε εδώ, ότι άλλο παράδοση κι άλλο συντήρηση. Παράδοση είναι... η συνέχεια ενός πολιτισμού, ο οποίος παραδίδεται από γενιά σε γενιά, με την προϋπόθεση ότι κάθε γενιά προσθέτει κάτι δικό της. Συντήρηση αντίθετα είναι η «στάση», η στείρα εμμονή σε πρόσωπα και καταστάσεις του παρελθόντος. Λόγω παράδοσης ο Μάρτιος είναι φορτωμένος με μνήμες. Μνήμες ιστορικές, οι οποίες συγκρούονται με την καχεκτική μας ιστορική παιδεία και προσπαθούν ν’ αλλάξουν προς το καλύτερο το επίπεδο της ιστορικής αυτοσυνείδησης των Νεοελλήνων. Φορτισμένος ο Μάρτιος με μνήμες ιστορικές. Μνήμες που προβάλλουν τη χρηστική ανάγνωση της ιστορίας, η οποία αυτοαναιρείται μέσα από τις πρακτικές εφαρμογές της στο πλαίσιο του βίου του Νεοελληνικού κράτους. Φορτισμένος ο Μάρτιος με μνήμες από τις πτώσεις και τις ανατάσεις ενός γένους, το οποίο στη διάρκεια της τετρακοσάχρονης τουρκικής σκλαβιάς, έδωσε στην τότε «απαστράπτουσα» Ευρώπη, μαθήματα Ελληνικού Διαφωτισμού. Μνήμες γεμάτες από τη θυσία χιλιάδων ραγιάδων (ανδρών και γυναικών). Η ορμητική έκρηξη της Ελληνικής Ψυχής το 1821, δεν ξεχώρισε άνδρες και γυναίκες. Ας σταθούμε όμως σήμερα, έτσι σα μνημόσυνο, σαν τρισάγιο, σε μία ξεχωριστή προσωπικότητα του Αγώνα, τον Στρατηγό Γεώργιο Καραϊσκάκη, αυτόν τον λαϊκό ήρωα, το γιο της καλογριάς, που πολεμήθηκε άγρια και ύπουλα από τους Τούρκους και Έλληνες φεουδάρχες και τους αστούς της εποχής (Μαυροκορδάτο κ.α.) Η μάνα του τον γέννησε σε μια σπηλιά, στο Μαυρομμάτι της Καρδίτσας, γι αυτό και μέσα του λυσσομανούσε ο άνεμος της απειθαρχίας! Πνευματικό παιδί του Κατσαντώνη, γαλουχήθηκε με την ιδέα της αντίστασης και της ανατροπής! Ανυπόταχτος, αγέρωχος και αριστοφανικά βωμολόχος, κατάφερε μέσα σ’ αυτήν την λαίλαπα των εγχώριων ολιγαρχών και των ξένων αφεντάδων, να ηγηθεί της Επανάστασης, άγρυπνος φρουρός στο πλάϊ του Κολοκοτρώνη, ένας Έλληνας Τσε Γκεβάρα! Φυλλομετρώντας την ιστορία, διαβάζω στην ιστορική αναφορά των Τ. Μαντζιούρα – Λ. Τσιβόλα τα εξής: "Τον Ιούνιο του 1823 ο Μουσταής πασάς της Σκόντρας, βρίσκεται στα Τρίκαλα και με σκοπό, αφού υποτάξει τ’ αρματολίκια των Αγράφων και του Ασπροποτάμου, να τιμωρήσει τους απείθαρχους Καραϊσκάκη και Στορνάρη, και ν’ανοίξει το δρόμο προς την Δυτική Ελλάδα και το Μεσολόγγι. Το μαντάτο ήταν ανησυχητικό διότι ο παραγκωνισμένος ως τότε Αλβανός πασάς, εκστράτευσε κινητοποιώντας Γκέκηδες, Σκοδριάνους και Μιδρίτες πολεμιστές διαβόητους για το μένος τους. Την 1ην Ιουλίου 1823 «αφού τοποθετήθη εδώθε του ποταμού Σαλαμπριάς (Πηνειού) δύο ώραις», «εις το χωρίον Πουλιάνα», έστειλε στον Καραϊσκάκη επιστολή: «Με λέγουν Μαχμούτ πασιά Σκόδρα,. Είμαι πιστός, είμαι τίμιος. Το στράτευμά μου το περισσότερον σύγκειται από χριστιανούς. Εδιορίσθην από τον Σουλτάνον να ησυχάσω τους λαούς. Δεν θέλω να χύσω αίμα. Μη γένοιτο. Όποιος θέλει να είναι με εμένα, πρέπει να είναι πλησίον μου. Όποιος δεν θέλει ας καρτερεί τον πόλεμό μου. Δέκα πέντε ημέραις σας δίδω καιρόν να σκεφτείτε». Είναι πολύ πιθανό ότι το διάστημα αυτό ο Καραϊσκάκης βρίσκεται στο Λεοντίτο, απ’ όπου και η απάντησή του στον Μαχμούτ: «Μου γράφεις ένα μπουγιουρντί, λέγεις να προσκυνήσω κι εγώ, πασά μου, ρώτησα τον πούτζον μου τον ίδιον κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε προσκυνήσω κι αν έρθεις κατ’ επάνω μου, ευθύς να πολεμήσω» . “ Το μόνο που του ταιριάζει απόλυτα, είναι το τραγούδι που του έγραψε ο Διονύσης Σαββόπουλος 150 χρόνια αργότερα: «Πού πας παλληκάρι ωραίο σαν μύθος, κι ολόισια στο θάνατο κολυμπάς;» |
|
| (MadatoForos.com) |
