Σας ξέρω πολύ καλά κ. Παπανικολάου!

Είχα τις προάλλες έναν «πολιτικά ορθό» διάλογο στο twitter με τον ευρωβουλευτή της ΝΔ Γιώργο Παπανικολάου. Διάλογο ας πούμε των «βορείων προαστίων», με ευγένεια δηλαδή αλλά στην ουσία θες να πλακώσεις στις μπουνιές τον άλλο. Τον ερέθισε η αναφορά μου στα παιδιά του «κομματικού σωλήνα» και με ρώτησε εκνευρισμένος αν τον ξέρω. Θα ήταν μια... μεγάλη συζήτηση από το twitter για αυτό και επιλέγω να τη συνεχίσω από εδώ. Αν τον ξέρω, επειδή πίναμε σφηνάκια σε «γκλαμουράτα» μπαρ; Όχι! Αν τον ξέρω, επειδή πίναμε μαζί «φρέντο» στο Da Capo; Όχι! Αν τον ξέρω επειδή ανοίξαμε μαζί μερικά κεφάλια σε γενικές συνελεύσεις φοιτητών; Όχι! Αν τον ξέρω επειδή κολλάγαμε όλο το βράδυ αφίσες; Όχι! Αν τον ξέρω, επειδή φτιάχναμε μαζί «στρατούς» για πάσα χρήση; Όχι! Ξέρω πολύ καλά όμως τον κ. Παπανικολάου και τους ομοίους του, ως ένας απλός πολίτης. Ξέρω ότι υπήρξε επικεφαλής της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων. Ο φοιτητικός συνδικαλισμός κατέστρεψε τα πανεπιστήμια. Το ζητούμενο δεν ήταν πλέον να είναι κανείς ένας καλός ή συνεπής φοιτητής, αλλά ένας πρόθυμος χειροκροτητής και αφισοκολλητής. Ένας ιμάντας μεταβίβασης των κομματικών εντολών στα αμφιθέατρα. Ένας επιδέξιος διαχειριστής κομματικών ρουσφετιών στα πανεπιστήμια, από το ποιος θα γίνει καθηγητής μέχρι το ποιος θα κάνει μεταπτυχιακό και ως την παροχή σημειώσεων για τις εξετάσεις. Όσο το κομματικό γαϊτανάκι και οι φοιτητικές παραφυάδες του είχαν τον απόλυτο έλεγχο των πανεπιστημίων αυτά πήγαν από το κακό στο χειρότερο, έγιναν εκτροφεία σκανδάλων και βρέθηκαν να είναι στις τελευταίες θέσεις στις λίστες των πανεπιστημίων διεθνώς. Ξέρω ότι υπήρξε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ σε όλη τη διάρκεια της κυβέρνησης Καραμανλή. Οι πολιτικές νεολαίες, ειδικά κατά τις περιόδους που τα κόμματά τους κυβερνούσαν, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά τεράστια φάμπρικα πελατειακών σχέσεων και ρουσφετιού. Ποιες ιδέες και ποιες απόψεις; Ο συνωστισμός στους προθαλάμους των κομματικών νεολαιών ήταν το διαβατήριο για εύκολες σπουδές, εύκολη θητεία και εύκολο διορισμό στο δημόσιο. Οι πολιτικές νεολαίες είναι κατ’ εξοχήν υπεύθυνες για το γεγονός ότι οι νέες γενιές έχοντας μάθει στα εύκολα και στα βολικά, έχασαν σε ένα μεγάλο μέρος τους τη φλόγα που πρέπει να καίει μέσα σε έναν νέο άνθρωπο. Ποια δημιουργικότητα και ποια πρωτοβουλία; Όλα αναλάμβανε να τα φροντίσει και να τα λύσει η κομματική γκουβερνάντα. Ξέρω, πως αυτές οι «πολύτιμες» υπηρεσίες εξαργυρώθηκαν κι έτσι ο κ. Παπανικολάου είναι σήμερα ευρωβουλευτής. Η θέση του έλληνα ευρωβουλευτή έχει αποδειχθεί διαχρονικά μια πολύ καλά αμειβόμενη διασκέδαση. Ακόμη και σήμερα, στην πιο δύσκολη στιγμή των σχέσεων της χώρας με την Ε.Ε, οι έλληνες ευρωβουλευτές λάμπουν δια της απουσίας τους. Ζουν μέσα στην «τρελή χαρά», ελεύθεροι κι ωραίοι, χωρίς άγχη και ανασφάλειες, απολαμβάνοντας άλλη μια παροχή από τα κόμματά τους. Άσε που μπορούν να κυκλοφορούν και ελεύθερα στο δρόμο, γιατί δεν τους ξέρει κανένας! Ξέρω τέλος, ότι ο κ. Παπανικολάου κάποια στιγμή θα επιστρέψει στην πατρίδα που νοστάλγησε για να γίνει βουλευτής. Αυτή η τόσο συνηθισμένη «καριέρα» από τα αμφιθέατρα μέχρι την καρέκλα του ευρωβουλευτή, του βουλευτή και του Υπουργού, με μόνο προσόν την αφοσίωση στην εκάστοτε κομματική ηγεσία, είχε ένα πολύ χειροπιαστό αποτέλεσμα. Έριξε την Ελλάδα στα βράχια. Κι αντί όσοι μετείχαν σε αυτή τη συστηματική καταστροφή να πουν ένα «συγγνώμη», εξακολουθούν με θράσος και αλαζονεία να παίρνουν πολύ στα σοβαρά τους εαυτούς τους. ΥΓ1: Αν αυτή η «καριέρα» δεν είναι ο ορισμός του «κομματικού σωλήνα» τότε τι είναι; ΥΓ2: Αντίστοιχο σχόλιο με αυτό που έκανα την προηγούμενη εβδομάδα στο twitter του κ. Παπανικολάου, έκανα χθες βράδυ στον Χρήστο Παπουτσή. Ξέρω πολύ καλά και αυτόν. Επειδή είχα δουλειά όλο το πρωί, δεν μπήκα στο twitter. Αν έχει απαντήσει, θα έχω συνέχεια και με αυτόν. (ΣΠΥΡΟΣ ΡΙΖΟΠΟΥΛΟΣ - spirosrizopoulos.com)

Περισσότερα »

Μην παίζετε με το στρατό, κύριε Ψυχάρη! (ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ)

Το «Βήμα της Κυριακής» δεν υπήρξε μια τυχαία εφημερίδα. Υπήρξε όχι απλά ένα επικοινωνιακό εργαλείο, αλλά ένα κατ’ ουσίαν πολιτικό επιτελείο καθοδήγησης. Για αυτό και εμπεδώθηκε με τα χρόνια η εικόνα πως μπορεί να «ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις», αλλάζοντας εύκολα «γραμμή», ώστε κάθε φορά να ελέγχει πρόσωπα και καταστάσεις. Έτσι το χθεσινό πρωτοσέλιδο του «Βήματος» κάθε άλλο παρά απαρατήρητο μπορεί να περάσει. Εμπλέκει ευθέως... τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας στο παιχνίδι εξουσίας, υποστηρίζοντας πως πριν από ένα χρόνο, απετράπη εκδήλωση στρατιωτικού πραξικοπήματος! Τα δημοσιογραφικά τεκμήρια αυτού του ισχυρισμού σχετίζονται με τη ματαίωση της περσινής παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη και στο γεγονός ότι η Σχολή των Ευελπίδων, αρνήθηκε την άτακτη φυγή προς τα λεωφορεία και προχώρησε σε συντεταγμένη υποστολή της σημαίας της και τακτική αποχώρηση, αφού τραγούδησε την «Μακεδονίτισσα», καταχειροκροτούμενη από το πλήθος. Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αναφορά σε ένα τέτοιο ζήτημα. Θυμίζω πως εκείνη την περίοδο πάλι, κάποιοι αναμασούσαν αναλόγου σοβαρότητας ασημαντότητες και διακινούσαν τέτοιου τύπου σενάρια, αιτιολογώντας την απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να ζητήσει δημοψήφισμα. Στην πραγματικότητα το «Βήμα» επέλεξε ένα χρόνο μετά να σερβίρει πρωτοσέλιδα και ξαναζεσταμένα εκείνα τα σενάρια. Γιατί άραγε; Μπορώ να κατανοήσω πως ενδεχομένως ήθελε να «εξυπηρετήσει» την αλλαγή της δημόσιας «ατζέντας», ώστε να φύγει από το «κάδρο» η υπόθεση του Βαγγέλη Μειμαράκη και των λοιπών πρώην υπουργών της ΝΔ. Όμως το έκανε με τον πιο λάθος τρόπο. Απόδειξη το γεγονός πως οι πάντες – πλην Μπεγλίτη – διέψευσαν πως υπήρξε θέμα. Η πιο αποστομωτική όμως, υπήρξε η απάντηση του πρώην Α/ΓΕΣ και πρώην υπηρεσιακού υπουργού Φραγκούλη Φράγκου: «Τι να πω; Αν ήταν αλήθεια σημαίνει ότι οι πολιτικοί πρώτη φορά δέχθηκαν την υπουργοποίηση … πραξικοπηματιών» εννοώντας τόσο τον ίδιο που έγινε υπηρεσιακός υπουργός Εθνικής Άμυνας, όσο και το νυν υφυπουργό Εθνικής Άμυνας Δ. Ελευσινιώτη. Αμφότεροι υπουργοποιήθηκαν μετά την ανακάλυψη του «σχεδιασμού του πραξικοπήματος»! Αν το «Βήμα» ήθελε να προσφέρει τις καλές του υπηρεσίες στο κλυδωνιζόμενο «πολιτικό σύστημα», μάλλον πέτυχε το αντίθετο αφού το εμφανίζει γελοιοποιούμενο, από τη μια να αποστρατεύει επίδοξους ….πραξικοπηματίες και από την άλλη να τους υπουργοποιεί μετά την «αποκάλυψή» τους. Είναι σαφές πλέον πως το «Βήμα» δεν μπορεί να παίξει πλέον το ρόλο που έπαιζε στο παρελθόν. Οι εποχές που καθοδηγούσε τις εξελίξεις έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Φθάνοντας ωστόσο στο σημείο να κάνει «παιχνίδια» με τον στρατό, απλά βάζει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της αξιοπιστίας του. Μηδενική αξιοπιστία σημαίνει μηδενική ικανότητα παρέμβασης. Καμία «μηχανική υποστήριξη» δεν μπορεί να κρατήσει στη ζωή, ό,τι η κοινωνία έχει ξεγράψει ως επιτομή της εγχώριας διαπλοκής. ΥΓ: Η κάθετη μείωση των κονδυλίων λειτουργίας των στρατιωτικών, ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων της χώρας, στη βάση των Μνημονίων, σε τι βαθμό έχει επηρεάσει το αξιόμαχο; Γιατί κανένας δεν κάνει αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα δημοσιογραφική έρευνα; (spirosrizopoulos.com) ΣΧΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ «ΒΗΜΑΤΟΣ»:

Περισσότερα »

Ο Υπουργός Επικρατείας!

Όπως λέει και η Δέσποινα Βανδή «έχει ο καιρός γυρίσματα». Για αυτό και στην πολιτική ειδικά, ισχύει το «ποτέ μη λες ποτέ!». Ποιος θα περίμενε πριν από μερικά χρόνια να κυβερνήσει η ΠΟΛΑΝ τη Νέα Δημοκρατία; Κι όμως έγινε! Έτσι σήμερα, είτε αρέσει, είτε δεν αρέσει, ο Δημήτρης Σταμάτης είναι «ο εξ απορρήτων» του Αντώνη Σαμαρά και έχει... το «πράσινο φως» να μιλάει για λογαριασμό του. Αν και ορισμένοι στη Νέα Δημοκρατία εξακολουθούν να μιλούν με κακεντρέχεια για το πρόσωπο του και να κάνουν απαξιωτικά σχόλια θυμίζοντας ότι δεν κατάφερε να εκλεγεί ούτε Δήμαρχος Καλαμαριάς το 2002, εντούτοις έχει σημασία το γεγονός ότι ο Δημήτρης Σταμάτης καταφέρνει να κερδίζει πολλούς από τους σημερινούς συνομιλητές του. Το τελευταίο διάστημα έχω βρεθεί σε επιχειρηματικές συζητήσεις στις οποίες οι συμμετέχοντες έχουν μόνον καλά λόγια να πουν για τον Υπουργό Επικρατείας. Είναι από τις λίγες περιπτώσεις για τις οποίες δεν ακούγονται τα συνήθη παράπονα, αντιθέτως πιστώνεται με ειλικρίνεια και εντιμότητα. Κι αυτό τονίζεται ιδιαιτέρως από τις επιχειρηματικές φωνές που άκουσα, διότι ποιος ξέρει τι έχουν αντιμετωπίσει οι άνθρωποι στο παρελθόν! Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο γράφω το σημερινό άρθρο μεταφέροντας τη θετική γνώμη της αγοράς. Τουλάχιστον αυτή που είχα εγώ την ευκαιρία να αφουγκραστώ σε αρκετές περιπτώσεις. Το να έχει ένας πρωθυπουργός έναν ικανό άνθρωπο δίπλα του παρά εκατό ηλίθιους έχει κρίσιμη σημασία για την επιτυχία του έργου του. Έναν άνθρωπο ο οποίος θα μπορεί να του λύνει και όχι να του δημιουργεί προβλήματα. Σίγουρα ο Δημήτρης Σταμάτης δεν δημιουργεί, το αν καταφέρει και να λύνει, είναι κάτι που θα φανεί σύντομα. Το κλειδί είναι η εμπιστοσύνη, είναι η εντιμότητα και η πρακτικότητα που θα φέρει αποτελέσματα. Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα δείξει αν ο Δημήτρης Σταμάτης έχει «τρία στα τρία», οπότε και θα μπορέσει να γίνει πρότυπο του τι πραγματικά σημαίνει Υπουργός Επικρατείας. ΥΓ1:Όπως έχω γράψει αρκετές φορές, σε αυτό το blog καταθέτω την προσωπική μου άποψη χωρίς φόβο, χωρίς εμπάθεια και χωρίς να προσδοκώ οτιδήποτε. Γράφω αυτό που πιστεύω και μόνον, είτε είναι θετικό, είτε είναι αρνητικό. Όπως δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα να μιλήσω για τα στραβά και τα λάθη, έτσι δεν έχω πρόβλημα και να αναγνωρίσω ό,τι θετικό πέφτει στην αντίληψή μου. Αυτό θεωρώ δίκαιο, αυτό κάνω κι αφήνω όσους αρνούνται να το πιστέψουν κρίνοντας εξ ιδίων, να «βράζουν στο ζουμί τους». ΥΓ2: Για να προλάβω πονηρές σκέψεις, όχι τον Δημήτρη Σταμάτη δεν τον βλέπω ως πιθανό πελάτη μου. Έχουμε πολύ διαφορετικές «χημείες» κι αυτό ευτυχώς έχει διαπιστωθεί πολλά χρόνια πριν. ΥΓ3: Επειδή πάντα υπάρχουν επίδοξοι «συνομωσιολόγοι» για να πουν πως είτε το χθεσινό άρθρο για τον Κεδίκογλου το «έδωσε» ο Σταμάτης, είτε ότι ο Σταμάτης ενοχλήθηκε με το χθεσινό άρθρο για τον Κεδίκογλου, σας βεβαιώνω πως δεν συνέβη ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Ούτε τίποτε άλλο σχετικό. Ισχύει στο ακέραιο το ΥΓ1. (spirosrizopoulos.com)

Περισσότερα »

Σίμο, στρώσε τον κώλο σου στο διάβασμα!

Η αλήθεια είναι πως η «καρέκλα» του κυβερνητικού εκπροσώπου υπήρξε διαχρονικά ηλεκτρική. Είναι αυτός που έχει καθημερινά την ευκαιρία να «μπαίνει» στα σπίτια και ως εκ τούτου είναι και ο πρώτος που ακούει το «βρε άι στα τσακίδια», για να χρησιμοποιήσω την πιο ευγενική από τις εκφράσεις που ακούγονται σε αυτές τις περιπτώσεις. Γι αυτό άλλωστε είναι μακρά και η λίστα αυτών που «κάηκαν» από τη θητεία τους στη συγκεκριμένη θέση. Ως επικοινωνιολόγος οφείλω να πω με ειλικρίνεια πως... την επιλογή του Σίμου Κεδίκογλου για τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, εξ αρχής δεν την κατάλαβα. Σε αντίθεση με την εκρηκτική προσωπικότητα του πατέρα του και επί χρόνια βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Βασίλη Κεδίκογλου, ο Σίμος ήταν ένα παιδί «χαμηλών τόνων». Έκανε μια μάλλον «αθόρυβη» καριέρα στο πολιτικό ρεπορτάζ μαζί με λίγη τηλεόραση κι όταν ο μπαμπάς «τα πήρε στο κρανίο» με το ΠΑΣΟΚ, ο Σίμος εξασφάλισε μια θέση στη βουλευτική λίστα της ΝΔ. Η πρώτη σκέψη που μπορούσε να κάνει κανείς είναι ότι η επιλογή του Σαμαρά είχε να κάνει με αυτή ακριβώς την «ηπιότητα» ενός καλού παιδιού που δεν έχει φθαρεί, δεν έχει κόντρες και εν πάση περιπτώσει μπορεί να διατηρεί καλές σχέσεις με το δημοσιογραφικό «σινάφι». Ωστόσο μετά από μια εύλογη περίοδο χάριτος αρχίζουν να βγαίνουν κάποια συμπεράσματα. Το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι ο εκπρόσωπος μιας κυβέρνησης που έχει ως αποστολή τη σωτηρία της χώρας και αναγκάζεται να λάβει τα σκληρότερα μέτρα της τελευταίας τριετίας, δεν μπορεί να μιλάει λες και πίνει καφέ με τους φίλους του στο Gaspar στο Ψυχικό. Υπάρχει ένα μόνιμο «χάσμα» ανάμεσα στη σοβαρότητα των όσων λέει και του τρόπου που τα λέει. Ο τρόπος αυτός στην καλύτερη περίπτωση έχει να κάνει με αμηχανία και στη χειρότερη με αδιαφορία ή τεμπελιά. Αυτό δημιουργεί αυτομάτως ένα σοβαρό έλλειμμα πειθούς που είναι και η βασική αποστολή ενός κυβερνητικού εκπροσώπου. Για παράδειγμα άκουγα σήμερα το πρωί στο ραδιόφωνο ένα ηχητικό απόσπασμα της χθεσινής του δήλωσης. Ο Σίμος Κεδίκογλου ήθελε να πείσει πως «οι αποφάσεις είναι δύσκολες, τα μέτρα είναι οδυνηρά αλλά είναι τα τελευταία». Η εκφραστικότητά του ήταν τέτοια που κανείς δεν πιστεύει πως κατανοεί ο ίδιος προσωπικά πόσο οδυνηρά είναι τα μέτρα, αφού το έλεγε με μια συμβατική απάθεια λες κι έκλεινε ραντεβού στο κουρέα του. Όπως επίσης κανείς δεν μπορεί να πιστέψει πως είναι τα τελευταία, αφού η λέξη βγήκε από το στόμα του με τον ίδιο ψεύτικο τόνο που λέει ένας βαριεστημένος άντρας το «κι εγώ», όταν η καλή του λέει «σ’ αγαπώ». Δεν έχω τίποτα με τον Σίμο Κεδίκογλου. Ίσα – ίσα τον συμπαθώ. Για να τέλειωσε η δική μου υπομονή, σημαίνει πως έχει τελειώσει κι όλων των υπολοίπων. Λέω λοιπόν πολύ καθαρά πως το στυλ του κ. Κεδίκογλου ορίζεται από το «τρίγωνο»: αδιαφορία, τεμπελιά και έλλειψη γνώσης. Στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου δεν μπορείς να χρησιμοποιείς τις διακόσιες συνηθισμένες λέξεις που χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι για την κρίση. Χρειάζονται γνώσεις οικονομίας. Θα μου πείτε κάθε κυβερνητικός εκπρόσωπος πρέπει να γίνει και οικονομολόγος; Όχι, αλλά σίγουρα πρέπει να πάψει να είναι δημοσιογράφος. Η σημερινή συγκυρία απαιτεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να ξέρει για ποια πράγματα μιλάει. Η σημερινή συγκυρία απαιτεί επίσης από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο πολλά περισσότερα από το σύνηθες «στεγνό μήνυμα» προηγούμενων περιόδων, όταν μάλιστα δεν έχεις σήμερα έναν χαρισματικό, αλλά έναν «στεγνό» πρωθυπουργό. Έχω μια ιδιότητα που λίγοι γνωρίζουν. Πριν τις σπουδές μου στην επικοινωνία στις ΗΠΑ, αποφοίτησα από Παιδαγωγική Ακαδημία. Ως δάσκαλος λοιπόν τον αδιάβαστο τον αναγνωρίζω από χιλιόμετρα. Ο κ. Κεδίκογλου είναι μονίμως αδιάβαστος. Συμπερασματικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έχει δυο επιλογές. Ή να στρώσει τον κώλο του στο διάβασμα και στη δουλειά για να είναι κατάλληλα προετοιμασμένος για τις απαιτήσεις της θέσης του ή να εκμεταλλευτεί τον επικείμενο ανασχηματισμό μετά την ψήφιση των μέτρων και να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια. ΥΓ1: Καλά οι διάφοροι παρατρεχάμενοι «φωστήρες» στο Μαξίμου δεν βλέπουν και δεν ακούνε ή είναι τόσο στενόμυαλοι; Γιατί δεν οργανώνουν εντατικά εκπαιδευτικά σεμινάρια για τον εκπρόσωπο; Αν φοβούνται να του πουν πως θέλει συστηματική εκπαίδευση στα οικονομικά και πολύ δουλειά στην επικοινωνία, τουλάχιστον ας του δείξουν το σημερινό μου άρθρο . ΥΓ2: Είμαι πολύ περίεργος να δω briefing του Κεδίκογλου σε ξένα μέσα. Διότι τα «αγγλικά Τσίπρα» είναι ό,τι χειρότερο για την εικόνα της χώρας. (spirosrizopoulos.com)

Περισσότερα »