Ο Ερντογάν, ο Νταβούτογλου και η «Γαλάζια Πατρίδα»

Του Αντιστρατήγου ε.α Λάμπρου Τζούμη, Επίτιμου Δκτή 88 ΣΔΙ

Απόλυτος κυρίαρχος στην τουρκική πολιτική σκηνή, εδώ και αρκετά χρόνια, είναι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος φαίνεται ότι θα θέσει τη δική του σφραγίδα και το αποτύπωμα στη σύγχρονη τουρκική ιστορία. Πολύ συχνά, ο Τούρκος πρόεδρος χρησιμοποιεί μια ρητορική που χαρακτηρίζεται από αμετροεπή λόγο, με στοιχεία μεγαλοϊδεατισμού. Τον περασμένο Αύγουστο σε δηλώσεις που έκανε, ανέφερε ότι κανείς δεν θα εμποδίσει την Τουρκία να πετύχει τους στόχους της για τα έτη 2023, 2053 και 2071.

Οι εν λόγω ημερομηνίες, με έντονο συμβολικό περιεχόμενο, αφορούν αντίστοιχα τη συμπλήρωση εκατό ετών από την ίδρυση της τουρκικής Δημοκρατίας, τα εξακόσια χρόνια από την άλωση της Κωνσταντινούπολης και τα χίλια χρόνια από τη μάχη του Ματζικέρτ, που συνοδεύτηκε από την είσοδο των Σελτζούκων Τούρκων στη Μικρά Ασία.

Σύμφωνα με το όραμα που έχει θέσει ο Τούρκος πρόεδρος στις ημερομηνίες αυτές, κύριες στοχεύσεις είναι να καταστεί η Τουρκία μια μεγάλη στρατιωτική και πολιτική περιφερειακή δύναμη. Δύναμη ανεξάρτητη από τη Δύση, υπολογίσιμος γεωπολιτικός παίκτης, ενεργειακός κόμβος και η τουρκική οικονομία να είναι μια από τις δέκα μεγαλύτερες στον κόσμο.

Στον αμυντικό τομέα να είναι αυτάρκης σε ό,τι αφορά τα εξοπλιστικά της προγράμματα, βασιζόμενη αποκλειστικά στη δικιά της βιομηχανία και εξαγωγική δύναμη παγκοσμίως στον τομέα αυτό. Η Τουρκία απέναντι στη χώρα μας εφαρμόζει μια μακρόπνοη αναθεωρητική στρατηγική, ανεξαρτήτως εσωτερικών πολιτικών διακυμάνσεων. Χαρακτηριστικό αυτού είναι ότι η εισβολή στην Κύπρο προετοιμαζόταν από το 1964 και υλοποιήθηκε μετά από μια δεκαετία, όπως αναφέρει ο πρώην Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, πνευματικός μέντορας του Ερντογάν στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος».

Το μανιφέστο

Στο εν λόγω βιβλίο, το οποίο αποτελεί το μανιφέστο της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, αποτυπώνονται απροκάλυπτα και με απόλυτη σαφήνεια οι στόχοι του αναθεωρητισμού της Άγκυρας, απέναντι στη χώρα μας. Για τη νοτιοανατολική Μεσόγειο, ο Νταβούτογλου αναφέρει ότι στόχος της Τουρκίας είναι ο έλεγχος της στρατηγικής σημασίας της νήσου Κύπρου, παράλληλα με τη συμμετοχή της στην εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της περιοχής. Θεωρεί την Κύπρο στρατηγικό σημείο για την πολιτική επέκτασης της Τουρκίας στη θάλασσα και για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ακόμα και αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος στο νησί, η Τουρκία έπρεπε να διατηρεί ενεργό το Κυπριακό ζήτημα.

Για την περιοχή του Αιγαίου, η θέση της Άγκυρας είναι ότι αποτελεί ημίκλειστη θάλασσα και τα ελληνικά νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα. Στο βιβλίο του ο Νταβούτογλου αναφέρει ότι τα νησιά του Αιγαίου ανήκουν γεωφυσικά στη μικρασιατική ηπειρωτική «πλάκα». Θεωρεί τα νησιά μεγάλης γεωπολιτικής αξίας και τα χαρακτηρίζει «απειλή και πολιορκία της Τουρκίας». Αναφέρει ότι το επόμενο χρονικό διάστημα θα υπάρξει θέμα ζωτικού χώρου για την Τουρκία, καθόσον σε 30 περίπου χρόνια θα έχει διπλασιάσει τον πληθυσμό της και θα έχει φτάσει στα 150 εκατομμύρια περίπου.

«Γαλάζια Πατρίδα»

Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητο η Τουρκία να φροντίσει για την επέκταση του χώρου της επιβίωσής της. Η παρέμβαση στο ζωτικό χώρο της Τουρκίας από την Ελλάδα δεν είναι στατική για την Άγκυρα. Το περιεχόμενό της διευρύνεται συνεχώς και αναβαθμίζεται ποιοτικά. Οι συνεχείς αναφορές το τελευταίο χρονικό διάστημα Τούρκων αξιωματούχων, περί «Γαλάζιας Πατρίδας», παραπέμπουν στα νεοθωμανικά οράματα του Νταβούτογλου, ο οποίος φέρεται να έχει δηλώσει «ή θα γράψουμε ιστορία ή θα μας συντρίψει η ιστορία».

Για τις περιοχές που διαβιούν μουσουλμανικές μειονότητες, μεταξύ αυτών και η δυτική Θράκη, ο Νταβούτογλου αναφέρει στο βιβλίο του ότι η Τουρκία θα πρέπει να έχει συνεχώς στόχο να εξασφαλίσει εγγυήσεις, οι οποίες θα της δώσουν δυνατότητα επέμβασης σε υποθέσεις που αφορούν τις μειονότητες αυτές. Ως ένα εντυπωσιακό παράδειγμα στη σύγχρονη εποχή είναι η επέμβαση στην Κύπρο, η οποία κατέστη δυνατόν να νομιμοποιηθεί εντός ενός τέτοιου «νομικού πλαισίου». Σε μια χρονική περίοδο που εκδηλώνονται όλο και περισσότερο αυτονομιστικές και αποσχιστικές τάσεις, η μουσουλμανική μειονότητα της δυτικής Θράκης, που ένα μέρος της διαπνέεται από εθνική τουρκική συνείδηση, δημιουργεί την ανάγκη ιδιαίτερων χειρισμών.

Από την πλευρά της χώρας μας υπάρχει έλλειψη μακροχρόνιου στρατηγικού σχεδιασμού για τον τρόπο χρησιμοποίησης του συνόλου του εθνικού δυναμικού, με σκοπό την επίτευξη των στόχων που απαιτείται να τεθούν κατά τη διάρκεια ειρήνης, κρίσεως και πολέμου. Υφίσταται, επίσης, η ανάγκη αναδιάρθρωσης του μηχανισμού εθνικής ασφάλειας, με τη συγκρότηση ενός οργάνου που θα έχει ως αντικείμενο τα θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Εθνικής Άμυνας–Ασφάλειας και Χειρισμού Κρίσεων.

Είναι απαραίτητη, τέλος, μια αξιόπιστη αποτρεπτική στρατηγική από την πλευρά της χώρας μας, η οποία θα πρέπει να βασίζεται σε πειστική απειλή, που να εξασφαλίζει ότι σε περίπτωση επιθετικής ενέργειας από πλευράς της Τουρκίας αφενός μεν δεν θα της επιτρέψει να επιτύχει τους σκοπούς της, αφετέρου δε, ακόμη κι αν τους επιτύχει, θα καταβάλει δυσανάλογα μεγάλο τίμημα. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτείται η διατήρηση και η επαύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και ικανότητας των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και της απαιτούμενης στρατιωτικής ισχύος, η οποία δεν εξυπηρετεί απλώς τα εθνικά μας συμφέροντα, αλλά είναι κρίσιμη για την ίδια την εθνική μας επιβίωση.

(ΠΗΓΗ: slpress.gr)

Περισσότερα »

Η ΑΓΚΥΡΑ ΒΑΖΕΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ!

• Πως εκμεταλλεύονται οι μουσουλμάνοι την οικονομική κρίση και «χτυπάνε» μεγάλες εκτάσεις που ανήκουν σε χριστιανούς με χρηματοδότηση από τουρκικές τράπεζες • Το νεοοθωμανικό πνεύμα της πολιτικής του Αχμέτ Νταβούτογλου είναι πλέον έκδηλο στην περιοχή της Θράκης και χαρακτηρίζει κάθε κίνηση του εκεί τουρκικού προξενείου. Ενδεικτικό είναι ότι μουσουλμάνοι αγρότες με πολύ χαμηλά εισοδήματα στο πρόσφατο παρελθόν βρέθηκαν να προσεγγίζουν με χιλιάδες ευρώ στις τσέπες -πρόκειται για χρηματοδότηση από τουρκικές τράπεζες- χριστιανούς αγρότες της περιοχής και να αγοράζουν όσο όσο τα χωράφια τους! Ψηλά στην ατζέντα της βάζει το θέμα της Θράκης η Άγκυρα, η οποία αργά αλλά σταθερά κλιμακώνει την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Μετά τις δηλώσεις Ερντογάν ότι «το Κόσσοβο είναι Τουρκία» και ότι «δεν ξέρω κανένα κράτος με το όνομα Κύπρος» αλλά και τις... αποκαλυπτικές δηλώσεις του Έλληνα υφυπουργού Άμυνας, Αθανάσιου Δαβάκη για συγκέντρωση στρατευμάτων στα σύνορα, οι γείτονες εντείνουν την πίεση σε τρία επίπεδα: ✓ στο ζήτημα της διείσδυσης τους στη Θρακική επικράτεια με μαζικές αγορές γης χριστιανών ✓ στο ζήτημα του Ισλάμ, με το αίτημα που απευθύνουν ήδη ανεπισήμως για τον εορτασμό των ισλαμικών θρησκευτικών εορτών σε παλαιά τζαμιά εκτός Θράκης αλλά εντός νομών της Βορείου και της Δυτικής Ελλάδος ✓ στο ζήτημα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, με το σχεδόν οριστικό «όχι» στο αίτημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, γεγονός που προκαλεί την έντονη δυσφορία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Το νέο-οθωμανικό πνεύμα της πολιτικής του Αχμέτ Νταβούτογλου είναι πλέον έκδηλο στην περιοχή και χαρακτηρίζει κάθε κίνηση του τουρκικού προξενείου στη Θράκη. Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην περιοχή, ο Τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Εγκεμέν Μπαγίς, άφησε σαφέστατα υπονοούμενα για τους συναισθηματικούς δεσμούς που συνδέουν την Τουρκία «με αυτή τη γη». Για να μην υπάρξει καμία παρανόηση σχετικά με αυτό, αμέσως μετά την αναχώρησή του για την Κωνσταντινούπολη παρατηρήθηκαν ορισμένες «περίεργες» κινήσεις. Μουσουλμάνοι αγρότες με πολύ χαμηλά εισοδήματα στο πρόσφατο παρελθόν βρέθηκαν να προσεγγίζουν με χιλιάδες ευρώ στις τσέπες τους χριστιανούς αγρότες της περιοχής και να αγοράζουν όσο όσο τα χωράφια τους. Όπως, μάλιστα, πληροφορούνται τα «Επίκαιρα», οι συγκεκριμένοι αγρότες, πίσω από τους οποίους προφανώς και κρύβεται το τουρκικό προξενείο, αξιοποίησαν τις πληροφορίες για την αυξημένη φορολόγηση των αγροτεμαχίων με το νέο τέλος ακινήτων, καθώς και τη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι αγρότες της περιοχής για να τους αρπάξουν την περιουσία. Δεδομένης της... γαλαντομίας τους το σχέδιό τους σε αρκετές περιπτώσεις έπιασε. Χρηματοδοτούμενοι μυστικά από την τουρκική τράπεζα Ziraat, που εδρεύει στην Κομοτηνή, πλήρωσαν τους χριστιανούς αγρότες και με το παραπάνω προκειμένου να αποκτήσουν τη γη τους και να αυξήσουν τη συνολική μουσουλμανική ιδιοκτησία στην ευρύτερη περιοχή. Σε μία περίπτωση, μάλιστα μουσουλμάνος αγόρασε το χωράφι χριστιανού δίνοντας 700 ευρώ παραπάνω στο στρέμμα από την τιμή πώλησης -2.700 ευρώ από 2.000 που του εζητείτο! Η πληροφορία ότι μπορεί κανείς να «μοσχοπουλήσει» τα κτήματά του σε μουσουλμάνους κυκλοφορεί τελευταία πολύ στην περιοχή και βάζει σε πειρασμό αρκετούς χριστιανούς. Αυτή είναι όμως μία μόνο πτυχή της νέο-οθωμανικής πολιτικής του καθεστώτος Ερντογάν. Υπάρχει και άλλη… Και θρησκευτικό αίτημα Όλως περιέργως τις τελευταίες εβδομάδες οι μειονοτικές εφημερίδες που αποτελούν τη «φωνή» της προξενικής Αρχής άνοιξαν ένα νέο θέμα. Με αφορμή την ανακατασκευή του Ζινζιρλί Τζαμί των Σερρών από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού -στοίχισε 1 εκατ. ευρώ και εγκαινιάστηκε πρόσφατα από τη Γενική Γραμματέα Λένα Μενδώνη-, οι Τούρκοι ζητούν την επαναλειτουργία των τζαμιών σε Σέρρες, Ιωάννινα, Τρίκαλα και Θεσσαλονίκη για την πραγματοποίηση προσευχών κατά την περίοδο που διαρκούν το Ραμαζάνι και το Μπαϊράμι. Πρόκειται για θρησκευτικό αίτημα το οποίο όμως θέλει να επαναφέρει τις μνήμες της οθωμανικής κατοχής στα εδάφη αυτά. Ήδη, όπως πληροφορούνται τα «Επίκαιρα», στις τάξεις των μουσουλμάνων φοιτητών στα ελληνικά πανεπιστήμια -ιδίως στη συμπρωτεύουσα όπου τους συντονίζει ο εκεί Τούρκος πρόξενος- έχουν ιδρυθεί πυρήνες των ισλαμικών οργανώσεων του Χαλίτ Ερέν και του Αμπντουλάχ Γκιουλέν με στόχο την προπαγάνδα του αιτήματος για την επαναλειτουργία τζαμιών που αναζωπυρώνουν τις οθωμανικές μνήμες. Ενδεικτική, τέλος της σκλήρυνσης της στάσης του Ταγίπ Ερντογάν είναι η απόφασή του να βάλει στο συρτάρι την ιδέα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι απογοητευμένος από την εξέλιξη αυτή –μάλιστα, δεν έκρυψε τη στενοχώρια του κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Άγιο Όρος. Η Άγκυρα ενόψει και των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, εγκαταλείπει για την ώρα την ευρωπαϊκή της προοπτική και επιλέγει να εμφανίζεται ως η αδιάλλακτη περιφερειακή δύναμη σε όλα τα μέτωπα. Αν θα της βγει αυτή η τακτική της σκλήρυνσης; Αυτό είναι άλλο θέμα… (ΕΠΙΚΑΙΡΑ 14/11-21/11/2013 – ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΟΤΤΑΚΗΣ) ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Εισβολή τουρκικών δανείων στη Δυτική Θράκη __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

«Πρώτο πλήγμα» Αβραμόπουλου σε Ευάγγελο Βενιζέλο…

Την «τακτική ήττα» του στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο από τον Ευάγγελο Βενιζέλο δεν τη χώνεψε ακόμα ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ενώ αντιλαμβάνεται ότι ακόμα και στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα αισθάνεται την ανάσα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης κοντά στο σβέρκο του… Σήμερα ήρθε... το πρώτο πλήγμα αντεκδίκησης με τη συνομιλία που είχε με τον Τούρκο πρώην ομόλογό του, Αχμέτ Νταβούτογλου! Συγκεκαλυμμένη επιμελώς πίσω από την προσωπική φιλία των δύο, δεν παύει να αποτελεί μήνυμα – πλήγμα προς τον Βενιζέλο, αφού εάν δεν επιθυμούσε να τον ενοχλήσει, απλώς δεν θα την ανακοίνωνε! Ο Αβραμόπουλος φέρεται να ενοχλήθηκε όχι μόνο που τοποθετήθηκε ξεκάθαρα υπό τον Βενιζέλο στην κυβερνητική ιεραρχία, αλλά και από όσα ανέφερε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στην τελετή παράδοσης – παραλαβής. Το σίριαλ φαίνεται ότι θα έχει ακόμα πολλά επεισόδια, αφού πεποίθηση όλων είναι ότι η Φώφη Γεννηματά, η αναπληρωτής του Αβραμόπουλου στο ΥΠΕΘΑ, είναι «τα αυτιά και τα μάτια του Βαγγέλη». Ελπίζουμε ειλικρινά, η προσωπική διένεξη που φαίνεται να ξεκινά ενδοκυβερνητικά, να μην έχει «αθώα θύματα», δηλαδή τις γνωστές τρικλοποδιές σε ζητήματα που χρήζουν αποφασιστικότητας και πρωτοβουλιών, είτε αυτά αφορούν την εθνική άμυνα, είτε το προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων, είτε την αμυντική βιομηχανία. Οι προσωπικές στρατηγικές του οποιουδήποτε δεν έχουν θέση σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή για τον τόπο, αφού οι συνέπειες θα είναι βαριές. Εδώ θα είμαστε βέβαια, με τα μάτια και τα αυτιά ανοιχτά ώστε να επανέλθουμε… (defence-point)

Περισσότερα »

Τι Λωζάννη, τι Παρίσι

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών επιχείρησε να διακωμωδήσει την πρόσφατη δήλωση του Τούρκου ΥΠ.ΕΞ. Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος πήρε σβάρνα τις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων ως «μη έγκυρες», ενώ υποστήριξε ότι η χάραξη των θαλάσσιων συνόρων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας απαιτεί μια έγκυρη και διεθνή (;) συμφωνία. Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που... η Άγκυρα «ξύνει» τη Συνθήκη της Λωζάννης γιατί «δεν της αρέσει». Προσοχή όμως! Της αρέσει το κομμάτι της Συνθήκης της Λωζάννης που αποδίδει στην Τουρκία την Ίμβρο και την Τένεδο, αλλά και η τροποποίηση της Συνθήκης για τα Στενά των Δαρδανελλίων, με τη Συνθήκη του Μοντρέ του 1936, που δίνει τον έλεγχο των Στενών στην Τουρκία, αλλά με ελεύθερη τη ναυσιπλοΐα σε καιρό ειρήνης. Ομοίως δεν της αρέσει η Συνθήκη των Παρισίων του 1947 με την παραχώρηση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα από την Ιταλία διότι δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος. Της αρέσει όμως η ιδέα μιας γενικής «διεθνούς συμφωνίας» για τη χάραξη των θαλάσσιων ελληνοτουρκικών συνόρων, που δεν έχουν χαραχτεί πλην της περιοχής της Δωδεκανήσου, όπου αυτά υπάρχουν. Της Τουρκίας, λοιπόν, της αρέσει... ό,τι της αρέσει. Το πρόβλημα, όμως. είναι ότι η Ελλάδα από την πλευρά της επί δεκαετίες ολόκληρες, με απίστευτη τσαπατσουλιά, απροσεξίες, προχειρότητες στην αντιμετώπιση προβλημάτων της στιγμής, κοντόφθαλμους υπολογισμούς, έλλειψη ψυχραιμίας και γιατί όχι και κυνισμού -όταν πρέπει να διαφυλαχθεί το μείζον έναντι του ελάσσονος- έχει αφήσει την Τουρκία να δηλώνει ό,τι της αρέσει, όπως και όποτε της αρέσει. Και κυρίως την έχει αφήσει να πράττει ό,τι της αρέσει στο Αιγαίο (και πιθανώς στο μέλλον και στην Ανατολική Μεσόγειο), με αναποτελεσματικές σε διάρκεια ελληνικές αντιδράσεις. Αν της Άγκυρας, λοιπόν, δεν της αρέσουν οι Διεθνείς Συνθήκες που διέπουν την περιοχή, ας πάει στα αρμόδια διεθνή όργανα να διαμαρτυρηθεί και να ζητήσει την αλλαγή τους. Δεν το πράττει όμως. Αντιθέτως η Άγκυρα εξαπολύει «βεγγαλικά», υπολογίζοντας στην ήπια και γενικόλογη ελληνική αντίδραση και εκφράζει την επιθυμία (ή βεβαιότητα;) ότι αργά ή γρήγορα η Αθήνα θα συρθεί σε μία εφ΄ όλης της ύλης «διευθέτηση» όλων των θεμάτων, ειδικά τώρα που υφίσταται θέμα υδρογονανθράκων και επομένως οριοθέτησης ΑΟΖ. Ο κ. Νταβούτογλου, μάλιστα, δεν έκρυψε τον στόχο του να αλλάξουν «τα όρια οριοθέτησης περιοχών με πιθανή ύπαρξη υδρογονανθράκων». Και δικαιούται να υπολογίζει σε αυτήν την εξέλιξη, αφού επί δεκαετίες ολόκληρες η Αθήνα δεν έκανε χρήση ποτέ του δικαιώματός της από το Καταστατικό του ΟΗΕ (όρθρο 2) να καταγγείλει την Τουρκία για παρατεταμένες εχθρικές ενέργειες σε βάρος της ελληνικής πολιτικής ανεξαρτησίας και ελληνικής κυριαρχίας. (Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΡΙΟ 29/04/2013 – ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Μην ελπίζετε σε διχοτόμηση

• Αυστηρή απάντηση Αβραμόπουλου στις προκλητικές δηλώσεις από την Άγκυρα • «Σήμερα συνεχίζουμε να γινόμαστε μάρτυρες της διαιώνισης μιας απαράδεκτης κατάστασης για τον κυπριακό λαό, ενάντια σε όλες τις αρχές και τις αξίες της ανθρωπότητας», τόνισε ο Έλληνας υπουργός «Κανείς δεν πρέπει ούτε να διανοηθεί πόσω μάλλον να υπονοήσει διχοτόμηση», αναφέρει χαρακτηριστικά στην επιστολή-απάντηση στα όσα προτείνει ο κ. Νταβούτογλου ο κ. Αβραμόπουλος, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι... «σήμερα συνεχίζουμε να γινόμαστε μάρτυρες της διαιώνισης μιας απαράδεκτης κατάστασης για τον κυπριακό λαό, ενάντια σε όλες τις αρχές και τις αξίες της ανθρωπότητας». Ο υπουργός Εξωτερικών υπογραμμίζει ακόμη ότι «πρέπει να διαφυλαχθεί η συνέχιση της κυπριακής δημοκρατίας όπως προβλέπεται από τις Συμφωνίες του 1960. Πρέπει να υπάρξει σεβασμός των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Επιστροφή των εκτοπισμένων και άμεση απόσυρση των ξένων δυνάμεων από την Κύπρο, όπως προβλέπουν οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας». «Η επίκληση της οικονομικής κρίσης είναι λάθος. Η Κύπρος θα ανακάμψει. Ελλάδα και Κύπρος έχουν κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή, βάσει του Δίκαιου της θάλασσας και του Διεθνούς Εθιμικού Δικαίου. Μετά τη λύση όλοι οι πολίτες της κυπριακής δημοκρατίας θα απολαμβάνουν τα οφέλη των φυσικών πόρων του νησιού», γράφει επίσης, στην επιστολή προς τον Τούρκο ομόλογο του ο κ. Αβραμόπουλος. Και καταλήγει: «Διαφωνώ με την πρόταση για τετραμερή, γιατί παραβιάζει την αρχή του σεβασμού της ανεξαρτησίας, κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της κυπριακής δημοκρατίας. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως πρόφαση το καθεστώς των εγγυητριών δυνάμεων. Οι ίδιοι οι Κύπριοι πρέπει να αποφασίσουν για το μέλλον τους, στο πλαίσιο της υφιστάμενης δικαιοδοσίας υπό τον ΟΗΕ». Υπενθυμίζεται ότι με δηλώσεις του στη «Haberturk» ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι «θα πρέπει να επιταχυνθεί η αποστολή των Ηνωμένων Εθνών και οι εμπλεκόμενες πλευρές να συναντηθούν το ταχύτερο και να συζητήσουν για μια ουσιαστική λύση. Οι ενεργειακές πηγές θα πρέπει να γίνουν πήγες της νέας Ενωμένης Κύπρου, θα πρέπει να τις χρησιμοποιήσει το νέο κράτος στο οποίο θα είναι εταίροι και οι Τουρκοκύπριοι. Εάν αυτό δεν γίνεται οι δύο πλευρές θα πρέπει να συστήσουν μια κοινή επιτροπή και να διαχειριστούν από κοινού την εξόρυξη. Τα έσοδα (σ.σ.: από την πηγή αυτή) θα πρέπει να τοποθετηθούν σε έναν λογαριασμό, που θα χρησιμοποιηθεί μετά τη συμφωνία και την οριστική ειρήνη», είχε πει επίσης. «Εάν τίποτα από αυτό δε γίνεται, είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε και για τη λύση των δύο κρατών. Η Τουρκία, για πρώτη φορά υστέρα από 30 χρόνια, παίρνει θέση για τη λύση δύο κράτων», ανέφερε χαρακτηριστικά. Η επιστολή Νταβούτογλου Η Τουρκία επείγεται να κλείσει το ανοιχτά ενεργειακά θέματα στην Αν. Μεσόγειο προς όφελός της, εκμεταλλευόμενη την ασθενή οικονομική θέση της Κύπρου, αλλά και τους περιορισμούς -εκ του Δικαίου της θάλασσας- που έχει η Αθήνα, για να διευθετήσει το θέμα της ΑΟΖ ανατολικά της Κρήτης και νότια του Καστελόριζου. Σύμφωνα με ακριβείς διπλωματικές πληροφορίες, η επιστολή Νταβούτογλου προς τον ΟΗΕ, την Ελλάδα και τη Βρετανία αναφέρεται σαφώς «στη νέα τάξη πραγμάτων» (a new state of affairs) στην περιοχή και υπονοεί σαφώς ότι η λύση του Κυπριακού θα είναι η συνέπεια της οριστικής λύσης των ενεργειακών θεμάτων στην περιοχή, με τον καθορισμό των ΑΟΖ είτε ανάμεσα στην Ελλάδα, την Τουρκία και (την ενιαία, αν βρεθεί λύση) Κύπρο είτε ανάμεσα στην Ελλάδα την Τουρκία και το δύο κράτη στην Κύπρο (αν δεν βρεθεί λύση στο πρόβλημα). Ο κ. Νταβούτογλου επαναφέρει στο τραπέζι την προσφιλή του θέση περί συγκλήσεως διάσκεψης των τριών εγγυητριών δυνάμεων στην Κύπρο (Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία και τις δύο κοινότητες της Νήσου), ώστε αυτές να ασχοληθούν με την οριοθέτηση των ΑΟΖ Ελλάδας, Τουρκίας, Κύπρου κατά προτίμηση με επίλυση του Κυπριακού, είτε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης είτε με άλλης μορφής διαιτησία. Παραλλήλως, προτείνει τη σύσταση Επιτροπής του ΟΗΕ η οποία θα καθορίσει τους τρόπους με τους οποίους θα επωφεληθούν και οι δυο πλευρές της νήσου από την αξιοποίηση των συνολικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Κύπρο, είτε στον Νότο είτε στον Βορρά (αν αυτά εντοπιστούν). Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αυτές οι κινήσεις της Τουρκίας ήταν σε πλήρη εκ των προτέρων γνώση της αμερικανικής πλευράς. Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών έχει πλήρως ενημερωθεί εδώ και πέντε ήμερες για το περιεχόμενο της επιστολής Νταβούτογλου, το οποίο επιδόθηκε χθες στην Αθήνα και στους άλλους παραλήπτες. (Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΡΙΟ 29/03/2013 – ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Για ένα... φιλότιμο

Το φιλότιμο της ελληνικής διπλωματίας έθιξε ένα ανακριβές, όπως αποδείχθηκε, δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Hurriyet», σύμφωνα με το οποίο, λόγω της οικονομικής ανέχειας της χώρας μας, η τουρκική κυβέρνηση αποφάσισε να διαθέσει μια πολυτελή αίθουσα στο Ankara Palas για τη δεξίωση της 25ης Μαρτίου. Η ίδια η τουρκική εφημερίδα αναγκάστηκε να... επανέλθει και να παραδεχθεί τη λανθασμένη πληροφόρηση που είχε, έπειτα από σχετική εντολή του υπουργού Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλου που με αυτόν τον τρόπο έδειξε και την ενόχλησή του. Το μόνο που ήταν αλήθεια στο δημοσίευμα είναι ότι πράγματι η δεξίωση θα γίνει στο Ankara Palas. Πρόκειται για τον ίδιο χώρο στον οποίο είχε γίνει η συνάντηση Βενιζέλου - Κεμάλ και φυσικά το κόστος θα καλύψει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Σημειωτέον ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα πως το θέμα αυτό είχε συζητηθεί στην πρόσφατη συνάντησή τους στην Κωνσταντινούπολη από τους Δ. Αβραμόπουλο και Αχμ. Νταβούτογλου. Άλλωστε ζητήματα που άπτονται ισχυρών εθνικών συμβολισμών είναι αδιαπραγμάτευτα και αυτό το γνωρίζουν καλά οι Τούρκοι που έκαναν και τη σχετική διόρθωση. Αν διόρθωναν και την υπόλοιπη πολιτική τους, θα ήταν όλα ιδανικά. (Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΡΙΟ 21/03/2013 – Σ.Σ) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Τουρκική πολιτική και ελληνικό ΥΠΕΞ: Δύο παράλληλοι κόσμοι

• Υπάρχει μια σαφής διαφοροποίηση της τουρκικής απειλής, η οποία εκφράζεται πλέον με συντονισμένες ενέργειες οικονομικής, πολιτιστικής και θρησκευτικής διεισδύσεως • Οι Τούρκοι αντικαθιστούν βαθμιαία την απειλή της ανοιχτής αντιπαραθέσεως με τη στρατηγική της «ήπιας ισχύος», έχοντας προς το παρόν καλύτερα αποτελέσματα Αύριο στις 10 Οκτωβρίου, αναμένεται να έρθει στην Αθήνα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος θα έχει συνομιλίες με τον ημέτερο υπουργό Εξωτερικών, κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο, για την... προετοιμασία και ειδικότερα τον καθορισμό της ατζέντας των θεμάτων που θα αποτελέσουν το αντικείμενο της επόμενης συγκλήσεως του 2ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, μια ακόμη κληρονομιά που άφησε πίσω του ο μονίμως πλέον απών από την Ελλάδα Γιώργος Παπανδρέου. Το θέμα που τίθεται εκ των πραγμάτων είναι τι πρέπει να αναμένεται από τον καθορισμό των προς συζήτηση θεμάτων στην τοποθετούμενη για τον Ιανουάριο σύγκληση του 2ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, τα αποτελέσματα που θα προκύψουν από τις εργασίες του, η σκοπιμότητα του επιλεγέντος χρόνου προς τούτο, οι προσδοκίες με τις οποίες προσέρχεται στις διαπραγματεύσεις η ελληνική πλευρά και, κυρίως, η αντίληψή της για τις πραγματικές επιδιώξεις των Τούρκων. Αρχίζοντας από την επιλογή του χρόνου και με οδηγό την ιστορική εμπειρία που δείχνει ότι η Τουρκία εκμεταλλεύεται προς όφελος της κάθε περίπτωση που η Ελλάδα βρίσκεται σε δυσχερή κατάσταση, θα λέγαμε ότι ο χρόνος είναι τελείως ακατάλληλος. Τα παραδείγματα άπειρα, από τις συζητήσεις του Δεκεμβρίου του 1967 στη Θράκη, αμέσως μετά το αποτυχόν πραξικόπημα του βασιλέως Κωνσταντίνου, το οποίο οδήγησε στην απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο, την εισβολή στην Κύπρο το 1974, λόγω της άφρονος ενέργειας του τότε καθεστώτος εναντίον του Μακαρίου και της επακολουθήσασας κατάρρευσης του, με αποτέλεσμα ένα πραγματικό κενό εξουσίας, την κρίση των Ιμίων ελάχιστο χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον άπειρο Κ. Σημίτη, την κρίση των S-300 κ.ά., για να μην πάμε πιο πίσω, όπως κατά τη διάρκεια της κατοχής της χώρας από τους Γερμανούς, που έδωσε την ευκαιρία στους Τούρκους να καταληστεύσουν την ομογένεια της Κωνσταντινουπόλεως. Λανθασμένες επιλογές Υπό το πρίσμα αυτό, η επιλογή του παρόντος χρόνου για διαπραγματεύσεις -και δη σε τόσο υψηλό επίπεδο- είναι τελείως λανθασμένη και τούτο διότι σε κάθε αντιπαράθεση μεταξύ κρατών, ένοπλη ή μη, σημασία δεν έχει μόνο η επιλογή του πεδίου στο οποίο θα διεξαχθεί η αντιπαράθεση αυτή, αλλά και ο παράγοντας του χρόνου. Και η περίοδος αυτή, με την Τουρκία στην ακμή της και την Ελλάδα καθημαγμένη και πνιγμένη σε μια μάλλον μάταιη προσπάθεια να αντιμετωπίσει μια άνευ προηγουμένου κρίση, η οποία υποβάθμισε κάθε στοιχείο της εθνικής της ισχύος (Ένοπλες Δυνάμεις, Σώματα Ασφαλείας, ΕΥΠ κ.λπ.) και προσπαθεί να αρπαχθεί απ' όπου μπορεί, είναι τουλάχιστον ακατάλληλη. Αυτό που είναι ακόμη πιο σημαντικό είναι η αντίληψη που έχει η παρούσα ηγεσία του ΥΠΕΞ για την τουρκική πολιτική, η οποία εμφανίζεται γεμάτη χαμόγελα και ελκυστικές προτάσεις για οικονομική συνεργασία και επενδύσεις, ποντάροντας προφανώς στην απελπισία της ελληνικής πλευράς για την αποδοχή τους. Η άποψη του συντάκτη του παρόντος, την οποία παρουσίασε διεξοδικά στο τελευταίο του βιβλίο (Η Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η Σύγχρονη ΜΙΤ, Δεκέμβριος 2011), είναι ότι η τουρκική απειλή εναντίον της Ελλάδας έχει διαφοροποιηθεί τα τελευταία λίγα χρόνια. Συγκεκριμένως, με την ανατροπή του συσχετισμού στρατιωτικής ισχύος να έχει γίνει κατανοητή και από τις δύο πλευρές, την οξεία οικονομική κρίση της Ελλάδας και την παράλληλη συνεχή οικονομική άνοδο της Τουρκίας, η τουρκική πολιτική έναντι της Ελλάδας άλλαξε, με τον κίνδυνο της επαπειλούμενης ανοιχτής αντιπαραθέσεως να υποκαθίσταται βαθμιαίως από τη στρατηγική της «ήπιας ισχύος», χωρίς, πάντως, να εγκαταλείπεται τελείως, αν όχι η απειλή χρήσεως βίας, τουλάχιστον η προκλητική επίδειξη της στρατιωτικής ισχύος της Τουρκίας. Η άποψη του γράφοντος είναι ότι υπάρχει μια σαφής διαφοροποίηση της τουρκικής απειλής, η οποία εκφράζεται πλέον με συντονισμένες ενέργειες οικονομικής, πολιτιστικής και θρησκευτικής διεισδύσεως -όλα συστατικά της στρατηγικής της «ήπιας ισχύος»-, με τούτο να τεκμηριώνεται επαρκώς από άπειρες αναφορές των υπηρεσιών πληροφοριών και ασφαλείας της χώρας για εξαγορές επιχειρήσεων, εισβολή τουρκικών πολιτιστικών (υπο)προϊόντων (τουρκικές τηλεοπτικές σειρές κ.λπ.), ανεξέλεγκτη δράση τουρκικών θρησκευτικών οργανώσεων και εξισλαμισμό Ελλήνων, ανακαινίσεις οθωμανικών τζαμιών και μνημείων με σκοπό την ανάδειξη της οθωμανικής κληρονομιάς στην Ελλάδα και όχι μόνο. «Όλα βαίνουν καλώς...» Το περίεργο εν προκειμένω είναι ότι, ενώ συμβαίνουν όλ' αυτά, στο ΥΠΕΞ εξακολουθεί να υπάρχει μια αντίληψη -κληρονομιά κι αυτή του Γ. Παπανδρέου-, ότι όλα βαίνουν καλώς και η συνεργασία με την Τουρκία είναι επωφελής. Για παράδειγμα, προ ολίγων ημερών, ενημερώνοντας την επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής για τη δράση τουρκικών παρακρατικών οργανώσεων στη Θράκη και τις αντιδράσεις από την επίσκεψη του Β' αντιπροέδρου της τουρκικής κυβερνήσεως, Μποστάγ, και Τούρκων βουλευτών στη Θράκη, ο κ. Αβραμόπουλος ανέφερε τα εξής χαρακτηριστικά της αντιλήψεώς του για το θέμα: «Γιατί κάθε φορά που εμφανίζεται ένας επισκέπτης κάποιοι φοβούνται; Έλληνες πολιτικοί κατ' επανάληψη πηγαίνουν στην Τουρκία, επισκέπτονται το Πατριαρχείο. Δεν πρέπει να τα βλέπουμε όλ' αυτά με φοβικό μάτι. Το τι λένε και τι κάνουν φυσικά έχει σημασία, αλλά αυτό που ενδιαφέρει είναι η δραστηριότητα παρακρατικών οργανώσεων στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Όμως έχουν γνώση οι φύλακες». Η απάντηση στον κ. Αβραμόπουλο θα μπορούσε, βέβαια, να είναι ότι η σύγκριση της επισκέψεως Ελλήνων πολιτικών στην Πόλη και στο Πατριαρχείο, μιας πλήρως ραγιαδοποιημένης και αποδεκατισμένης ελληνικής μειονότητας 2.000-2.500 υπερήλικων ατόμων, και της μόνιμα ευπρεπούς συμπεριφοράς των δικών μας πολιτικών («για να μην δώσουμε αφορμή στους Τούρκους και θυμώσουν») δεν έχει καμία σχέση με τις εδώ θριαμβευτικές πορείες Τούρκων επισήμων, συχνά υπό τον ήχο τουρκικών εμβατηρίων, με σημαίες της βραχύβιας Δημοκρατίας της Θράκης, με παρεμβάσεις στις εκλογές, με τον όγκο των πολιτιστικών εκδηλώσεων, την με προκλητική δράση του προξενείου Κομοτηνής, την καταπίεση και την τρομοκρατία που ασκούν σε Πομάκους και Ρομά, τη συστηματική αμφισβήτηση της ελληνικής νομοθεσίας για τη μειονοτική εκπαίδευση, την ανέγερση τζαμιών και τόσα άλλα, που ακόμη και ως τίτλοι θα γέμιζαν ολόκληρη σελίδα. Χωρίς αντίδραση Το εξοργιστικό εν προκειμένω ήταν η παραπάνω αποστροφή του κ. Αβραμόπουλου, ότι «έχουν γνώση οι φύλακες», η οποία, αν την πάρουμε στα σοβαρά, οδηγεί στο εύλογο ερώτημα: Αν έχουν γνώση οι φύλακες για όλα αυτά -και σίγουρα έχουν, όπως προκύπτει από δεκάδες αναφορές των υπηρεσιών πληροφοριών και ασφαλείας της χώρας-, τι κάνει επιτέλους το ΥΠΕΞ; Οι Ρωμαίοι έλεγαν ότι για να δράσει κανείς πρέπει πρώτα να ξέρει, μετά να θέλει και τέλος να μπορεί. Το ΥΠΕΞ ξέρει, αλλά δεν προβαίνει σε καμία δράση για αποκατάσταση της νομιμότητας. Αυτό οφείλεται σε τι; Στο ότι δεν μπορεί ή στο ότι δεν θέλει; Και αν ναι, γιατί; Και ακόμη, αν αφήσουμε έξω την κατάσταση στη Θράκη, που έφτασε πια στο απροχώρητο και, φευ, τη συνηθίσαμε (!), τι στην ευχή κάνει το ΥΠΕΞ με την κατάσταση στη Ρόδο και στην Κω, όπου δημιουργούνται κατ' αυτάς οι βάσεις για τη «θρακοποίηση» των δύο αυτών ελληνικών νήσων, με μετάβαση και εκεί του Νταβούτογλου και προσωπική, μάλιστα, εμπλοκή του ίδιου του πρέσβη της Τουρκίας Κ. Ουράς; Για τον οποίο, όπως αναφέραμε σε προηγούμενο τεύχος των «Επικαίρων», ο κ. Αβραμόπουλος έχει διαβεβαιώσει πρόσφατα ότι αντιμετωπίζει θετικά το θέμα της ανακαινίσεως των μισών περίπου από τα 20 και πλέον τζαμιά της λίστας που του υπέβαλε ο Τούρκος διπλωμάτης; Η ένσταση που προβάλλεται εδώ για την επικείμενη επίσκεψη του Νταβούτογλου και τους σκοπούς της επί της ουσίας έχει να κάνει και με κάτι άλλο: Με ποια Τουρκία θα διαπραγματευθεί η Ελλάδα; Με την Τουρκία του Νταβούτογλου, ο οποίος μόλις τον περασμένο Μάιο δήλωσε «όχι απλώς φίλος της "Μακεδονίας", αλλά "Μακεδόνας"», ή με την Τουρκία, που τορπίλισε τη συμφωνία με την Αλβανία για την ΑΟΖ και τα προβλήματα που δημιούργησε στις διαπραγματεύσεις για το ίδιο θέμα με την Αίγυπτο; Με την Τουρκία του Ερντογάν, ο οποίος προ ημερών αποκάλεσε -με το γνωστό ύφος μεγαλοπρεπείας που θυμίζει το γνωστό «Σουλεϊμάν» του ΑΝΤ1 - τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης «τουρκική μειονότητα»; Ή του φίλου του κ. Αβραμόπουλου Εγκεμέν Μπαγίς (τον δέχτηκε, μάλιστα, και ως ΥΕΘΑ στο γραφείο του), ο οποίος λίγο μετά μας έκανε μαθήματα Δημοκρατίας για το φράκτη στον Έβρο, αναφέροντας με το γνωστό αγοραίο του ύφος, αντί να κοιτάτε το όνομα της «Μακεδονίας» και τους λαθρομετανάστες, δεν κοιτάτε καλύτερα τα (οικονομικά) χάλια σας; Για την Τουρκία που επιθυμεί αύξηση της οικονομικής συνεργασίας και επιδιώκει μετά μανίας, εκτός από εξαγορές ελληνικών επιχειρήσεων, να αποκτήσει ελληνική γη σε κάθε σημείο της επικράτειας, όταν η ίδια μόλις πρόσφατα απαγόρευσε στους Έλληνες την αγορά γης στην Τουρκία, ή το πρόσφατο ενδιαφέρον της να διεισδύσει στον τομέα της υγείας -φαντασθείτε τους Έλληνες των νησιών ή της Θράκης να τρέχουν απέναντι για τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν-, όταν η ίδια μποϊκοτάρισε συστηματικά αντίστοιχη προσπάθεια του Α. Βγενόπουλου στην Τουρκία, μέχρι που τον ανάγκασε να αποχωρήσει; Ατελείωτη, όμως, η λίστα... Οι «καλές προθέσεις» Η άποψή μας είναι ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία και ιδιαίτερα το ΥΠΕΞ δεν έχει αντιληφθεί κάτι που είναι προφανές: την ολοφάνερη αναντιστοιχία μεταξύ των χαμόγελων και την προσποιητή προθυμία της τουρκικής πλευράς για συνεργασία επ' αμοιβαία ωφελεία και τους πραγματικούς της σκοπούς. Αν σε τούτο προσθέσει κανείς και τα αναρίθμητα περιστατικά κατασκοπείας που έχει καταγράψει στο προαναφερθέν βιβλίο του ο συντάκτης του παρόντος, η ασυμβατότητα μεταξύ των διακηρυσσόμενων καλών προθέσεων της Τουρκίας και των υπονομευτικών δραστηριοτήτων της είναι τόσο προφανής, που απορεί κανείς πώς αυτό δεν έχει γίνει ακόμη αντιληπτό από το σημερινό ΥΠΕΞ, κ. Αβραμόπουλο. Η άποψή μας είναι ότι η πορεία που ακολουθεί η χώρα στις επαφές της με την Τουρκία είναι σαφέστατα λανθασμένη και ότι τούτο οφείλεται, μεταξύ των άλλων, στο γεγονός ότι ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο, δεν έχει την πληροφόρηση της ΕΥΠ, της Διακλαδικής Διευθύνσεως Πληροφοριών των Ενόπλων Δυνάμεων και της Υπηρεσίας Κρατικής Ασφαλείας. Γιατί, όπως πληροφορούμεθα, όλες οι αποστελλόμενες στο γραφείο του πληροφορίες καταλήγουν στο διευθυντή του γραφείου του, που, πνιγμένος στις εκατοντάδες εγγράφων που φτάνουν στο γραφείο του κάθε μέρα, είναι φυσικό να μην έχει το χρόνο αν όχι να τις διαβάσει, τουλάχιστον να τις κατανοήσει. Αν στην παρούσα φάση θέλαμε να δούμε την κατάσταση Ελλάδας - Τουρκίας με ιστορικούς όρους και με μέτρο το βαθμό διαβρώσεως της ελληνικής κοινωνίας και της πολιτικής της ηγεσίας, μετά την άνευ προηγουμένου οικονομική, πολιτιστική και θρησκευτική διείσδυση της Τουρκίας στη χώρα μας, θα λέγαμε ότι η κατάσταση αυτή ελάχιστα διαφέρει από την τελευταία φάση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία κατέληξε στην κατάλυσή της. Όπως και τότε, όλα ώριμα ή και σάπια και ως εκ τούτου έτοιμα να πέσουν στα χέρια των σύγχρονων Οθωμανών... Γιατί, όταν μετά από όσα μόνο σε συντομία αναφέρθηκαν παραπάνω, ακούς και το περίφημο «έχουν γνώση οι φύλακες», μόνο μια τέτοια κατάληξη μπορεί να φαντασθεί κανείς ότι περιμένει τη χώρα. (ΕΠΙΚΑΙΡΑ 04/10 - 10/10/2012 – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ)

Περισσότερα »

Τι εννοεί ο «ποιητής»;

Την Αθήνα πρόκειται να επισκεφτεί προσεχώς, μάλλον στις αρχές Οκτωβρίου, καθώς μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν είχε «κλείσει» η ημερομηνία, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, αποδεχόμενος σχετική πρόσκληση του Έλληνα υπουργού, Δημήτρη Αβραμόπουλου. Ως εδώ τίποτε το περίεργο, καθώς... γειτονικές χώρες είναι Ελλάδα και Τουρκία, πλήθος θεμάτων για συζήτηση υπάρχουν (προσοχή: όχι προς διαπραγμάτευση), μια τέτοια επίσκεψη ακούγεται «λογική». Όμως θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον, πιστεύουμε να ετίθετο ένα ερώτημα στον επιφανή Τούρκο καθηγητή και υπουργό, θεωρητικό του «νέο-οθωμανισμού» στην πατρίδα του, για κάποιες δηλώσεις του που είδαν το φως της δημοσιότητας την περασμένη Δευτέρα... Ο Τούρκος ΥΠ.ΕΞ. μιλώντας στην εφημερίδα «Hurriet» για τη συνέχιση των επιχειρήσεων του τουρκικού Στρατού στο Χακαρί, με κύριο αντικειμενικό σκοπό να αποτραπούν οι Κούρδοι από τυχόν απόσχιση της συγκεκριμένης περιοχής από την τουρκική επικράτεια, μεταξύ άλλων, αναφερόμενος στη δημιουργία των εθνικών κρατών στη διαλυμένη, τέως οθωμανική αυτοκρατορία, δήλωσε τα εξής προκλητικά: «Πριν από δύο αιώνες αποσχίστηκαν με τη διαδικασία αυτή από την τουρκική εκδοχή των "οργανικών συνόλων" οι Αρμένιοι, οι Άραβες, οι Έλληνες και πολλές άλλες εθνοτικές και θρησκευτικές ταυτότητες». Ο ίδιος, απαντώντας σε σχετική ερώτηση για τον εθνικισμό, τόνισε: «Ο εθνικισμός, ως ιδεολογία του 19ου αιώνα, συγκέντρωσε στην Ευρώπη τα διχοτομημένα, λόγω φεουδαλισμού, σύνολα. Σε μας, όμως, διέλυσε τα ιστορικά οργανικά σύνολα και δημιούργησε προσωρινές και τεχνητές αντιθέσεις και ταυτότητες. Ήλθε η ώρα να τα βάλουμε με την αποσχιστική αυτή κουλτούρα. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε νέες αποσπάσεις». Εμείς καθηγητές δεν είμαστε, ούτε υπουργοί. Πιστεύουμε όμως ότι διαθέτουμε μια απλή λογική. Έχουμε λοιπόν μία απορία και ένα μείζον ερώτημα προς τον Τούρκο ΥΠ.ΕΞ., αν μπορούσαμε βεβαίως να του το απευθύνουμε. Όταν έχει προηγουμένως αναφερθεί στη με «αυτό τον τρόπο» απόσχιση Ελλήνων, Αρμενίων κ.λπ. και έρχεται μετά να σημειώσει προκλητικά ότι «Σε μας, όμως, διέλυσε τα ιστορικά οργανικά σύνολα και δημιούργησε προσωρινές και τεχνητές αντιθέσεις και ταυτότητες», τι θέλει να πει ο ποιητής; Μήπως ότι η Ελλάδα αποτελεί μια «προσωρινή και τεχνητή αντίθεση»; Πόσο «προσωρινή»; Πόσο «τεχνητή»; Εννοεί μόνο τους Κούρδους λέγοντας «Ήλθε η ώρα να τα βάλουμε με την αποσχιστική αυτή κουλτούρα» ή και κάποιους άλλους; Καλό θα είναι, πιστεύουμε, αφού θα φιλοξενούμε τον Τούρκο καθηγητή ΥΠ.ΕΞ. στην Αθήνα, να βρεθεί ο χρόνος να του ζητηθούν κάποιες διευκρινίσεις. Έστω και σε «φιλολογικό» επίπεδο, αν δεν θέλουμε να χαλάσουμε το «κλίμα». (ΜΕΤΡΟ 22/09/2012 – ΛΕΩΝΙΔΑΣ Σ. ΜΠΛΑΒΕΡΗΣ - forapartida-forapartida.blogspot.gr)

Περισσότερα »