Αξιότιμε κ. Πρόεδρε με αφορμή το άρθρο σας που δημοσιεύτηκε στο υπ. αρίθ.591/Ιαν.2013 της εφημερίδος Εθνικής Ηχούς και με τίτλο: «Αποποίηση Ευθυνών μέσω παραίτησης σε στιγμές κρίσης!!! – ΛΥΣΗ ή ΠΑΡΑΛΥΣΗ;», αναφέρετε αυτολεξεί στο περιεχόμενό του τα εξής: «…Εκείνο όμως το οποίο κρίνω ως απαράδεκτο, είναι η αποποίηση ευθυνών μέσω παραιτήσεων ή κριτικής εκ των ένδω, ότι τίποτε δεν γίνεται – παραιτηθείτε – πάλι εκλογές – κάτω ο πρόεδρος κ.α….»
Με την παρούσα επιστολή μου έχω ως στόχο να... προβάλλω τη θετική σημασία της έννοιας της παραίτησης και τη σπουδαιότητά της, καθώς και τα επακόλουθα αυτής αποτελέσματα. Αντιλαμβάνομαι τη δύσκολη κατάσταση και τα ακανθώδη προβλήματα της προεδρικής σας θητείας, τα οποία καλείστε να αντιμετωπίσετε και να αποκομίσετε επιτυχή αποτελέσματα στην οικονομική δίνη που έχει περιέλθει η Πατρίδα μας. Όμως θα πρέπει να καταλάβετε ότι εσείς αυτοβούλως επιδιώξατε το θώκο της προεδρίας της ΕΑΑΣ ενός Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, την οποία οφείλετε να τιμήσετε και να ασκήσετε τα καθήκοντά σας επαξίως κατά νόμιμον και δίκαιον τρόπον, παρά τα όποια προβλήματα παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια της θητείας σας.
Έχω την πεποίθηση και λυπούμαι που το αναφέρω, ότι με το να εκφράζετε δια του άρθρου σας στην εφημερίδα δημοσίως, τα παράπονα, τις πικρίες, την αγανάκτηση, την ψυχολογική σας φόρτιση κλπ, όλα αυτά δεν αρμόζουν και δεν προσιδιάζουν σε σας, ένα Στρατηγό, και τολμώ να ειπώ ότι δεν σας τιμά αυτή η αναφορά και αν μη τι άλλο σ’ αυτή τη θέση που κατέχετε έπρεπε να δείξετε χαρακτήρα, αποφασιστικότητα, πυγμή, ψυχραιμία, δυναμισμό, υπομονή και τέλος να πείσετε και να εμπνεύσετε πίστη και αισιοδοξία σ’ όλους τους εν αποστρατεία Αξιωματικούς ότι ο αγώνας που κάνουμε είναι δίκαιος και ότι θα επιτύχουμε. Τα εσωτερικά ενδόμυχα αισθήματα που σας βασανίζουν και σας στενοχωρούν, οφείλετε να τα διαφυλάξετε μέσα σας και δε είναι πρέπον να τα εξωτερικεύετε δημοσίως... Άλλωστε ο καλός ο Καπετάνιος στις φουρτούνες φαίνεται! Aν όμως δεν αντέχετε, τότε το καλό που έχετε να κάνετε, να παραιτηθείτε. Και κλείνοντας το προοίμιό μου σας υπενθυμίζω ότι ως Δημόσιο πρόσωπο δεν θα διαφύγετε της κριτικής. Το ωφέλιμον είναι, να την δέχεστε με γενναιοψυχία και συνάμα να κάνετε και την αυτοκριτική σας! (Μάθε τον εχθρό σου και τον εαυτό σου, έλεγε ο Σουν Τζου).
Αλλά ας ασχοληθούμε με τη θετική σημασία της παραίτησης. Υπάρχουν διαφόρων ειδών παραιτήσεις στις διάφορες φάσεις κατά τη διάρκεια της άσκησης των καθηκόντων δημοσίας θέσεως ή αξιώματος. Μια περίπτωση είναι αυτή η οποία υποβάλλεται, όταν το άτομο αδυνατεί να ασκήσει τα καθήκοντά του, επειδή θίγονται θεμελιώδεις ιδέες, αρχές, αξίες, ιδεώδη και ιδανικά εξαιτίας του ότι ανώτεροί προϊστάμενοι παρεμβαίνουν απροκάλυπτα και προκλητικά παραβιάζοντας κάθε έννοια αρχής και σεβασμού κανόνων δικαίου, ισονομίας, αυτοτέλειας που προβλέπονται στην άσκηση της χρηστής διοίκησης και πιέζουν ή απαιτούν από τον εντεταλμένο δημόσιο λειτουργό να παρανομήσει, προκειμένου να πετύχουν ίδια οφέλη χωρίς να λογαριάζουν ούτε ιερό, ούτε όσιο, ούτε αν ζημιώνεται το Δημόσιο. Καταργούν την ιεραρχία, δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα, δεν λογαριάζουν κανέναν και με μεθόδους υποχθόνιες, με μηχανορραφίες, ακόμα και με διλήμματα ή απειλές, αδίστακτα, τσαλακώνουν συνειδήσεις καταπατούν την προσωπικότητα του υφισταμένου και τελικά αν συμβεί ο υπάλληλος αυτός να έχει μέσα του ισχυρά αντισώματα, και αντισταθεί, τότε ασκούν επ’ αυτού ψυχολογική πίεση, τον απειλούν, τον εξοντώνουν και τον ισοπεδώνουν διοικητικά με μεταθέσεις μειώσεις, ή τον αρρωσταίνουν και τέλος αν έχει το θάρρος και είναι ενάρετος παραιτείται. Η Παραίτηση αυτή είναι ηρωική! Η περίπτωση αυτή είναι γενναία και συμβαίνει όχι όταν ο υπάλληλος έχει να κάνει με την άμεσα φυσική προϊσταμένη του διοικητική αρχή, αλλά όταν έχει να κάνει με υψηλά ιστάμενους κυβερνητικούς παράγοντες. Δυστυχώς λίγες ήταν οι περιπτώσεις Κρατικών Λειτουργών (Υπαλλήλων) που αντιστάθηκαν στις παράνομες εκβιαστικές απαιτήσεις και παρεμβάσεις Κυβερνητικών παραγόντων. Οι περισσότεροι υποκύπτουν για διάφορους λόγους και βέβαια ανάλογα με το βαθμό της πίεσης! Εκ των υστέρων απεδείχθη ότι μερικοί απ’ αυτούς που υπέκυψαν και συμβιβάστηκαν, έτυχαν και της ανάλογης ευνοϊκής μεταχείρισης και επιβραβεύτηκαν!!!
Στο Στράτευμα σ’ όλη τη διάρκεια του Μεταπολιτευτικού Καθεστώτος δυστυχώς, ελάχιστες παραιτήσεις Ανωτάτων Αξιωματικών είχαμε, τις οποίες αξίζει να μνημονεύσουμε:
Η Πρώτη ήταν μερικών Αξιωματικών του Υγειονομικού Σώματος, επί Υπουργού Υγείας Γ. Γενημματά, επί ΠΑΣΟΚ, όταν επιχείρησε να εντάξει τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία στο ΕΣΥ. Η Δεύτερη ήταν επί υπουργίας Αρσένη επί ΠΑΣΟΚ όταν παρητήθησαν δώδεκα (12) Ανώτατοι Αξιωματικοί, επειδή ανεκλήθησαν από την εφεδρεία συνάδελφοί τους και οι οποίοι τους υπερκέρασαν παραβιάζοντας την ιεραρχία. Ήταν επί επιστροφής του Λυμπέρη ως Ναυάρχου με την τραγική επακόλουθη κατάληξη των Ιμίων. Η Τρίτη ήταν πρόσφατα με τις παραιτήσεις δύο Ανωτάτων Αξιωματικών του Π. Ναυτικού επειδή εθίχθησαν, γιατί ο ΥΕΘΑ Ε. Βενιζέλος τους αποκάλεσε αυτιστικούς. Και τέλος η σπουδαιότερη ήταν του προηγουμένου Αρχηγού ΓΕΣ κ. ΖΙΑΖΙΑ, ο οποίος παραιτήθη γιατί η νυν πολιτική ηγεσία επιχείρησε να τον παρακάμψει και να κάνει τις κρίσεις των Αξιωματικών κατά παράνομο και καταχρηστικό τρόπο. Η περίπτωση του Ζιαζιά υπήρξε η μοναδική, διότι ήταν ο μοναδικός Αρχηγός που αντιστάθηκε και παραιτήθηκε επί Μεταπολιτευτικού Καθεστώτος. Αλήθεια διερωτώμεθα τόσα και τόσα σκάνδαλα πού έγιναν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ΤΟR M1, SUΖΑΝΑ, Tυφλά F16, Άρματα LEOPARD χωρίς πυρομαχικά, Υποβρύχιο που έγερνε, Παραστρατολογικό Κύκλωμα, Χρεωκοπημένο ΜΤΣ κλπ, κλπ), γιατί δεν παρητήθη κανείς άλλος Ανώτατος Αξιωματικός για λόγους ευθιξίας και για να εκφράσει την αντίθεσή του; Γιατί κανένας άλλος Αρχηγός πλην Ζιαζιά;
Υπάρχει όμως και η άλλη περίπτωση παραίτησης, η δική σας κ. πρόεδρε. Είχατε την τύχη να δείτε και να εκθέσετε τα προβλήματα των Αξιωματικών προσωπικά στον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Ποιός δεν θα ήθελε να δει τον Πρωθυπουργό και να εκθέσει το αίτημά του προς επίλυση. Τι άλλο μέσο μπορούσατε να επιτύχετε. Δέστε τους αγρότες, τους υπαλλήλους των Μ.Μ. Μεταφοράς κλπ, κανείς δεν τον είδε! Το αν δεν επιλύθηκαν τα προβλήματα μας, για αυτό πρέπει να κάνετε την αυτοκριτική σας. ΄Η δεν προσήλθατε καλά προετοιμασμένοι, ή δεν τον πείσατε, ή υπερεκτιμήσατε τις δυνατότητές και τα επιχειρήματά σας, ή βιαστήκατε, ή παρασυρθήκατε και παγιδευτήκατε στο επικοινωνιακό παιγνίδι που σας ενέπλεξε ο κ. Παναγιωτόπουλος, για τον οποίο σας είχαμε προειδοποιήσει με το άρθρο μας «ΒΑΡΑΤΕ ΝΟΜΗ»!!!
Για μας τη στιγμή που προσήλθατε ενώπιον του Πρωθυπουργού και δεν καταφέρατε να σας επιλύσει τα προβλήματα, αυτό σημαίνει ότι σας αφόπλισε και λυπάμαι… «ηττηθήκατε». Το μόνο που σας απέμενε η μόνη λύση ήταν να διασώσετε την αξιοπρέπειά μας και να του καταθέσετε αυτόθι και παραχρήμα την παραίτησή σας με τα κλειδιά των γραφείων σας, και ως γενναίοι Αξιωματικοί να σηκωθείτε αυθωρί, να κάνετε μεταβολή και χωρίς δεύτερη κουβέντα να φύγετε αμέσως! Δυστυχώς παραμείνατε, και εξείλθατε εκ του Προεδρικού Μεγάρου άπραγοι με άδεια χέρια και μάλιστα ταπεινωμένοι, και … «ΣΑΜΑΡΩΜΕΝΟΙ!!!»
Αν το είχατε κάνει αυτό θα ήσασταν σήμερα το πρότυπο και το παράδειγμα προς μίμηση και θα απολαμβάνατε της εκτιμήσεως και αναγνώρισης, από όλους ανεξαιρέτως τους συναδέλφους Αξιωματικούς εν ενεργεία και εν αποστρατεία και δεν θα υπήρχε εις βάρος σας κανένας μύδρος, παράπονο ή αγανάκτηση. «Οι καιροί ου Μενετοί» λέει ο Θουκυδίδης (Δηλ. Οι ευκαιρίες στον πόλεμο δεν περιμένουν, αλλά παρέρχονται ανεπιστρεπτί). Χάσατε την ευκαιρία κ. Πρόεδροι των Ενώσεων Αποστράτων και μαζί μ’ αυτή χάσατε και την εμπιστοσύνη μας, αλλά και όλου του Ελληνικού Λαού που περίμενε με αγωνία από σας ως γενναίοι και τίμιοι αξιωματικοί, που έχετε τάξει τη ζωή σας υπέρ βωμών και εστιών, να λάβετε τις γενναίες σας αποφάσεις, τώρα που η Ελλάς είναι υπό κατοχή και κινδυνεύει. Οι έντιμοι αξιωματικοί που εκπροσωπείτε πένονται και οι καιροί απαιτούν γενναίες και πατριωτικές αποφάσεις! Δυστυχώς αποδείξατε ότι συμπλέετε με το Σύστημα!!!
Να λοιπόν ποια είναι η σπουδαιότητα της σημασίας της παραίτησης… την οποία εσείς δεν αντιληφθήκατε! Και τώρα μετά απ’ αυτήν την παταγώδη σας αποτυχία, μας ζητάτε τι; Να συμπορευθούμε σε διαδηλώσεις; Μα αυτή η μέθοδος έπρεπε να είχε προηγηθεί. Επίσης κ. Πρόεδρε τι νόημα είχε η επιστολή σας στον Πρωθυπουργό την προηγούμενη ημέρα που επρόκειτο να τον δείτε; Αφού την επόμενη ημέρα θα τον συναντούσατε, γιατί έπρεπε να του στείλετε και επιστολή; Αυτό κι άμα ξεπερνάει τα όρια της λογικής! Αλλά για την επιστολή θα επανέλθουμε με νεότερή μας κριτική…
Έπειτα απ’ όλα αυτά, φρονούμε κ. Πρόεδρε, ότι το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι… να παραιτηθείτε.-
(CDEDALOS)
Η εφημερίδα της ΕΑΑΣ «ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ» - Τεύχος Ιανουαρίου 2013:
|