Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας

Πού μπορείς να ελπίζεις

Χθες στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, ο Ζάχος Χατζηφωτίου, ο τελευταίος εν ζωή Ριμινίτης, μίλησε και στις τέσσερις τάξεις των Ευελπίδων για την ειρήνη και τον πόλεμο

Περνάμε εποχές κατήφειας. Προσπαθούμε να χαράξουμε ρότα στο εθνικό σκάφος με ορατότητα μηδέν. Η υπερδομή προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν αξίζουμε, δεν μπορούμε, δεν έχουμε ήθος, γνώσεις, πειθαρχία και... ψυχικές αντοχές για να υπάρξουμε στον άγριο αιώνα που έφτασε. Προβάλλεται ό,τι μας προσβάλλει, μας μειώνει, μας αποκαρδιώνει. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι Έλληνες ήταν μια αχρείαστη κουκκίδα στο παγκόσμιο τοπίο. Ενώ θέλει λίγο ακόμα για να εμπεδωθεί αυτή η εικόνα κι ενώ η σκεπτομορφή της συμμορίας που απεργάζεται την υποδούλωση του ανθρώπου στο τίποτα τείνει να γίνει απτή πραγματικότητα, κάτι γίνεται και αλλάζει το κλίμα.

Μια από αυτές τις στιγμές ήταν χθες. Όταν ο Ζάχος Χατζηφωτίου, που εκπροσωπεί μια γενιά που πρότεινε τα όπλα από το Ελ Αλαμέιν μέχρι το Ρίμινι και την Αθήνα για την ιδέα της ελευθερίας και την πατρίδα, μίλησε στις τέσσερις τάξεις των Ευελπίδων για όσα έζησε. Όλοι οι μελλοντικοί ηγέτες του Στρατού Ξηράς, η διοίκηση της ΣΣΕ, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεών μας άκουσαν με κατάνυξη έναν λαμπρό πολεμιστή (εθελοντή στα 17 του) να τους αφηγείται μάχες, ευτράπελα, απώλειες συμπολεμιστών, καθημερινές σκηνές από τον υπέρ πατρίδος αγώνα του.

Πολεμική αρετή

Ταυτόχρονα, τους έδινε και απλές, χρηστικές συμβουλές επιβίωσης -όπως τις έμαθε εκείνος στην πράξη-, αν κληθούν πάλι να αναμετρηθούν με εχθρό.

Η ατμόσφαιρα στην αίθουσα ήταν κατανυκτική. Το ενδιαφέρον των υψηλόβαθμων αξιωματικών και των Ευελπίδων για τις εμπειρίες του Έλληνα βετεράνου ήταν μεγάλο. Έντονα και η συγκίνηση, ο θαυμασμός και μια υγιέστατη και ευγενής διάθεση άμιλλας στην πολεμική αρετή.

Σπουδαίο ήταν και το οπτικοακουστικό υλικό που προβλήθηκε στην εκδήλωση και το οποίο είχε διανεμηθεί παλαιότερα σε DVD στους αναγνώστες του περιοδικού «Άμυνα και Διπλωματία». Συντονιστής της εκδήλωσης και βασικός παράγοντας της επιτυχίας της, ο Γεώργιος Καραποστόλου, αντιστράτηγος ε.α. Άμα το πέρας των χαιρετισμών και της ομιλίας του κ. Χατζηφωτίου, ο βετεράνος του Ελ Αλαμέιν, του Ρίμινι και του αιματηρού αθηναϊκού Δεκεμβρίου εδέχθη τιμητική πλακέτα από τον διοικητή της ΣΣΕ, υποστράτηγο Χρήστο Γ. Καρυώτη. Ενα μεγάλο, ηχηρό μπράβο σε όλους.

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 13/05/2014 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Στο βάθος, τοίχος!

«Όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρα, κι ο Θεός ο ίδιος δεν με σταματά» έγραφε ο Ρασούλης για το άσμα «Ζήλεια μου». Προφητεία για τον Σημίτη οι στίχοι…

Ο ακαδημαϊκός Βασίλειος Μαρκεζίνης έδωσε συνέντευξη στην «κυριακάτικη δημοκρατία» και μεταξύ άλλων είπε:... «Είμαστε πολύ κοντά στην κατάρρευση, έχει διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός. Η διάλυση του ιστού είναι αποτέλεσμα μιας οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζεται εδώ και δέκα χρόνια. Ο κατήφορος στη σύγχρονη εποχή ξεκινά από την εποχή Σημίτη, με όσα έγιναν σε όλα τα επίπεδα, οικονομικά, πολιτικά, εθνικά. Πάει μετά στην περίοδο Καραμανλή, ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια της, που ήταν μια περίοδος αδράνειας, φθάνουμε στον... δυσπερίγραπτο Γιώργο Παπανδρέου και συνεχίζει. Η κατάρρευση οφείλεται στο ότι η χώρα έχει χάσει την αυτοπεποίθησή της».

Από τα παραπάνω συγκρατούμε τη λέξη «δυσπερίγραπτος», που χρησιμοποίησε για τον… απερίγραπτο ΓΑΠ και τη διαπίστωση ότι η κάθετος εφόρμηση στο κενό ξεκίνησε στην εποχή του «καταλληλότερου» Σημίτη. Παράξενο. Ο κ. Μαρκεζίνης έχει την ακριβώς αντίθετη άποψη από εκείνην που επικρατούσε στα ΜΜΕ του μέσου εργολάβου τις χρυσές περιόδους της πασοκάρας. Επί γκόλουμ (όπως αποκαλεί ο Τράγκας τον Σημίτη) και επί Παπανδρέου κόντευαν να μας πείσουν ότι και οι νεκροί επέπρωτο να αναστηθούν ένεκα των επιτυχιών του «Κινήματος».

Πρωινός καφές

Όλοι το είδαν, αλλά λίγοι θα θυμούνται τον πανμιντιακό ενθουσιασμό που επικρατούσε όταν το 2004 ανέλαβε ο Παπανδρέου την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, νικώντας με άνεση το λευκό ψηφοδέλτιο - το οποίο αποδείχθηκε λιγότερο πανούργο απ΄ όσο του φαινόταν. Μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο, όταν ο Γιώργος πήγαινε περιοδεία στην Αχαΐα για να δεχτεί συχαρίκια για την εκλογή του, τα κανάλια διέκοπταν καμιά εξηνταριά φορές την κανονική ροή του προγράμματος μας για να ενημερώσουν: « Έφτασε στα διόδια ο κ. Παπανδρέου!». «Πλήρωσε μόνος του τα διόδια ο νέος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ» και άλλα τέτοια νόστιμα. Από πού κι ως πού τον βρίσκει «δυσπερίγραπτο» ο κ. Μαρκεζίνης. Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι η ζώσα απόδειξη ότι τα ΜΜΕ σε ενημερώνουν όσο πρέπει για να επιλέξεις πασίχαρος την καταστροφή σου.

Επιπλέον, πού την είδε την «κατηφόρα» του Σημίτη ο διαπρεπής ακαδημαϊκός; Μήπως στα Ίμια; Στον Οτσαλάν; Στο Χρηματιστήριο; Στα εξοπλιστικά; Στα δημόσια έργα; Στις παραγγελίες της Siemens; Στην προπαρασκευή των Ολυμπιακών Αγώνων; Είναι δυνατόν να έχει τέτοια άποψη από τη στιγμή που θα διαφωνούσε κάθετα και οριζόντια μαζί της ο κοσμαγάπητος Γιάννης Πρετεντέρης;

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 10/12/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ - Σ.Λ.)


__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Εγκληματική οργάνωση


Πασοκάρα. Έχασε έδαφος (Ίμια). Έγδυσε τους πάντες (Χρηματιστήριο). Μάγκωνε μίζες (Siemens). Μας έμπασε στο Μνημόνιο. Και μόνο ο Άκης είναι μέσα!

Στο κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας οι αρχιλοβιτουρατζήδες δεν ήταν τα ισόγεια, τα ημιυπόγεια και οι υπόγες. Στα ρετιρέ γινόταν... το «έλα να δεις». Ολυμπιακοί Αγώνες, εξοπλιστικά, δημόσια έργα, τούβλα με μετρητά που σφύριζαν πάνω από τα κεφάλια των περαστικών, βίλες, οφσόρ, «κωλόσπιτα», τράπεζες Κρήτης, Μένιοι με καταθέσεις, εμβάσματα, δικαιώματα για... δωράκια στον εαυτό μας.

Σκέτη Πομπηία με μπόλικα Σόδομα και γαρνιτούρα Γόμορρα. Ο Τσουκάτος (δεξί χέρι του Σημίτη) ομολογεί... ότι πήγε βαλιτσούλα της Siemens (τίγκα στα μάρκα) στα γραφεία του κόμματος. Ο Μαντέλης (γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου) ομολογεί ότι έπαιρνε «προεκλογικές χορηγίες» από τη Siemens. Ο Βενιζέλος μοντάρει τον νόμο «περί ευθύνης υπουργών» και ξελασπώνει τους συντρόφους του. Ο Σημίτης μάς βάζει από το παράθυρο στην ευρωζώνη και η οικονομία μας μετετράπη σε χρόνο μηδέν σε χοάνη εισαγωγών από τη Γερμανία.

Ο Γιωργάκης μας στριμώχνει με το στανιό στο ΔΝΤ και στους δρόμους των πόλεων βρέχει ανθρώπους που φουντάρουν από την απελπισία τους. Κι αυτό το μόρφωμα, που κατέστρεψε την Ελλάδα, δεν έχει χαρακτηριστεί ακόμα εγκληματική οργάνωση. Κι όμως, έχουν μαζευτεί τόσες δικογραφίες εις βάρος του, που θέλουν δυο τρεις νταλίκες για να τις μεταφέρουν. Ποτέ δεν είναι αργά…

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 30/09/2013– ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Ποιο λεπίδι προτιμάτε;


Της Δεξιάς μην το δοκιμάσετε ούτε για να καθαρίσετε αχλάδι. Είναι δολοφονικό. Της Αριστεράς είναι ψυχοπονιάρικο. Πάντα...

Η γενοκτονία είναι καλή και «ανθρωποκεντρική» όταν τη διαπράττουν αριστεροί. Σε κάθε άλλη περίπτωση είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Τέτοιο συμπέρασμα βγάζεις όχι μόνο... ακούγοντας τον κάθε Ζίζεκ να μπουρδολογεί, αλλά ξαναδιαβάζοντας μια συνέντευξη του Τσίπρα στο περιοδικό «Schooligans» (Απρίλιος 2008), όπου ο Alexis εκφράζει τον θαυμασμό του για τον Μάο Τσε Τουνγκ και ακολουθεί ο εξής διάλογος με τους συντάκτες του περιοδικού:

Τσίπρας: Η σκέψη πίσω από την Πολιτιστική Επανάσταση του Μάο είναι ότι πρέπει συνεχώς να αμφισβητούμε τις δομές και την νομενκλατούρα, ακόμα κι όταν είμαστε μέσα στην «επαναστατική» διαδικασία. Αυτή είναι μια σημαντική σκέψη.

«Schooligans»: Μα αυτό είναι αστείο! Δηλαδή ο Μάο στη θεωρία ενθάρρυνε την αμφισβήτηση και στην πράξη επέβαλε τη λογοκρισία;

Τσίπρας: Είναι πολύ αντιφατικό, το ξέρω. Ο Μάο εκτιμούσε ότι αυτό που κάνει είναι ένα βήμα προς τη σοσιαλιστική κοινωνία. Και πίστευε ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Αλλά, ο σκοπός του, η πρόθεσή του ήταν καλή.

«Schooligans»: Απ' αυτή την καλή πρόθεση πέθαναν 38 εκατομμύρια άνθρωποι! Περισσότεροι απ' όσους σκότωσε και ο Χίτλερ!

Ανθρωπιά...

Τσίπρας: Ε, τώρα δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τον Χίτλερ με τον Μάο! Μπορεί τα κομμουνιστικά καθεστώτα να είχαν αυτό το τεράστιο έλλειμμα ελευθερίας, αλλά τουλάχιστον είχαν στο κέντρο της σκέψης τους τον άνθρωπο.

«Schooligans»: Αυτό λίγο ενδιαφέρει τον άνθρωπο που πεθαίνει...

Τσίπρας: Όχι, δεν είναι έτσι. Και τέλος πάντων δεν είχαν ούτε κρεματόρια ούτε φούρνους με Εβραίους...

«Schooligans»: Νεκρούς, πάντως, είχαν περισσότερους!

Τσίπρας: Καταρχάς, αυτοί οι αριθμοί αμφισβητούνται. Μένει να αποδειχτούν ιστορικά και τότε να το ξανασυζητήσουμε.

Το 'πιασες το υπονοούμενο, αναγνώστη; Κάτσε πρώτα να μετρήσεις εκατομμύρια νεκρούς Κινέζους, να αθροίσεις τα κόκαλα που σκόρπισε ο Μάο στην αχανή χώρα του κι έπειτα να πας να το ξανασυζητήσεις με τον Alexis. Αν σου ξεφύγει κάνα κρανίο στο μέτρημα, θα πρέπει να ξεκινήσεις από την αρχή την καταγραφή της ανθρωποκεντρικής σφαγής από τον σύντροφο Μάο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από αναπόσπαστο τμήμα του «δημοκρατικού τόξου», είναι και τεχνοκρατικό κίνημα της Αριστεράς. Λατρεύει τους καλούς λογαριασμούς (όταν πρόκειται για εκτελεσμένους και εκτοπισμένους «αντιφρονούντες»). Αχ, βρε κατακαημένη Ελλάδα, πού έχεις μπλέξει...

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 23/05/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Αγκού, αγκού, γκουλάγκ!


Φαντάσου κατάντια η ροζ Αριστερά. Ένας ημίτρελος, λερός οινόφλυξ και αιμοβόρος αμπελοφιλόσοφος θεωρείται «φιλόσοφος»...

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, αν σας πλησίαζε ένας τύπος που είναι κουρούμπελο στο μεθύσι, σκυλοβρομάει από απόσταση χιλιομέτρου, το μάτι του γυαλίζει πιο πολύ κι από κατεψυγμένη συναγρίδα, έχει... δεκάδες τικ, κουνιέται λες και έχει καταπιεί κομπρεσέρ και διαρκώς βάζει τα χέρια του στα αχαμνά του κι έπειτα στην μπλούζα και στη μύτη του, δεν θα τον παίρνατε πολύ στα σοβαρά. Θα σκιαζόσασταν κιόλας αν βρισκόσασταν σε σκοτεινό σοκάκι, μακριά από τις φωταψίες και τη βουή του κόσμου.

Ε, λοιπόν, υπάρχει ένα άτομο τοιαύτης όψεως και τοιούτων χαρακτηριστικών, ο οποίος στον παρδαλό θίασο του ΣΥΡΙΖΑ δεν προκαλεί φόβο ή αηδία. Αντιθέτως, αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού! Τον αποκαλούν «φιλόσοφο» και ακούν ευλαβικά τις κεκεδίστικες κουταμάρες που εκτοξεύει. Ανάμεσα στις κουταμάρες, όμως, υπάρχει μπόλικο αίμα, κομμένα κεφάλια και ονειρώξεις «επανά­στασης» και εκτοπισμών σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας. Το όνομα του παλάβρα είναι Σλαβόι Ζί­ζεκ. Σλοβένος στην καταγωγή και σκέτο περιβόλι. Τελευταία χρησιμοποιείται ως «ιδεολογική μασκότ» του ΣΥΡΙΖΑ, μαϊντανός σε συγκεντρώσεις του συνονθυλεύματος και «καθοδηγητής» του Αλέξη Τσίπρα! Δικαίωμα τους να καλούν όποιον θέλουν. Δικαίωμά μας να το αναφέρουμε.

Διαβατήρια

Που λέτε, σε μια από τις πολλές συναντήσεις Ζίζεκ - Τσίπρα, η οποία έλαβε χώρα την προηγούμενη εβδομάδα στο Ζάγκρεμπ, ο «φιλόσοφος» κάθισε στο ίδιο τραπέζι με τον Alexis και είπε τα ακόλουθα: «Το τεστ για τους ανθρώπους, όταν τους ρωτάς την άποψη τους για την Ευρώπη, είναι το ακόλουθο: να τους ρωτήσεις τι σκέφτονται για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν δεν τον υποστηρίζουν, τότε, σύμφωνα με το όραμά μου για το μέλλον της δημοκρατίας, όλοι αυτοί το μόνο που θα πάρουν από εμένα είναι ένα εισιτήριο α' θέσης και άνευ επιστροφής για τα Γκουλάγκ στη Σιβηρία».

Ποια ήταν η αντίδραση του Alexis; Γέλασε και χειροκρότησε!

Έτσι μάλλον σκέφτεται κι εκείνος το μέλλον των αντιφρονούντων στην Ελλάδα. Πας δεξιός και γενικά μη ΣΥΡΙΖΑίος θα περάσει δύσκολα επί Τσίπρα. Αν είμαστε ολίγον αισιόδοξοι και βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο, θα αποφανθούμε ότι είναι ευχάριστο το γεγονός ότι εκδηλώνονται νωρίς οι προθέσεις των «ευαίσθητων» αριστερών. Αν είμαστε και στοιχειωδώς πρακτικοί, καλού κακού θα σπεύσουμε να ανανεώσουμε τα διαβατήρια μας. Ποτέ δεν ξέρουμε ποια συνιστώσα θα μας ξημερώσει...

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 22/05/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

Ψηφίσατε Γιάννα!


Ακόμα κι αν δεν πολιτευτεί

Στην αρχή νομίζεις ότι πρόκειται περί φάρσας. Αναλογίζεσαι: «Μα είναι δυνατόν μια μανδάμ να κολυμπάει στον παρά και να μην υπάρχει δίπλα της κάποιος με κοινό νου να της προτείνει να μην εκτίθεται;». Κι όμως. Η εν λόγω κυρία είναι... πιθανότερο να σκοντάψει σε ράβδο χρυσού στο σαλόνι της παρά σε λογικό άνθρωπο, ο οποίος θα της πει τα αυτονόητα.

Τέλος πάντων, ας... αντιπαρέλθουμε την υστεροφημία της. Αυτή είναι εγγυημένη - τουλάχιστον για όσο καιρό θα ξεχρεώνουμε τα κερατιάτικα από τα ντιριντάχτα στην τελετή έναρξης με τους αγγέλους που ήταν σαν στρουμφ, βαμμένοι μπλε, και τις μεγάλες τσιμινιέρες στο ΟΑΚΑ, καθώς και το πανάκριβο παλούκι του Καλατράβα που μπήκε στην τσέπη μας και έσκισε τη φόδρα. Πάντοτε θα έχουν έναν λόγο να πουν οι Έλληνες για τη Γιάννα. Αν θα είναι καλός ή όχι, εξαρτάται από τον Έλληνα, όχι από εκείνη. Αν ο κρίνων βρίσκεται στο μισθολόγιό της, ίσως πει τα καλύτερα. Αν όχι, πιθανότατα να εκστομίσει τα επιβεβλημένα. Αλλο είναι το θέμα: Γιατί μας ζαλίζουν με το βιβλίο της;

Ποπό, νόημα!

Εντάξει, βρε αδελφέ. Τα διαβάσαμε, τα εμπεδώσαμε, κοντέψαμε να τα αποστηθίσουμε. Εκείνη έκοψε κομμάτια από τον εαυτούλη της για να προσφέρει στην πατρίδα. Οι πολιτικοί που την επέβαλαν στη ράχη μας είναι κακοί. Εκείνη είναι κάλλιστη. Φίσκα στην αισθητική. Τίγκα στην κουλτούρα. Γεμάτη αυτοπεποίθηση. Πλήρης εμπειριών και ταλέντων. Και μπράβο της και συχαρίκια. Εμείς πού φταίξαμε και μας τρελάνανε στα αποσπάσματα από το αυτοβιογραφικό πόνημά της;

«Αν οι Έλληνες θυμηθούν τους θριάμβους της Ιστορίας τους, τότε μπορούν να πετύχουν πολλά. Και εγώ έγραψα το βιβλίο για να τους το θυμίσω αυτό» γράφει η κυρία. Μιλάμε για κειμενάρα, που για να βρεις ισάξια πρέπει να επενδύσεις σε καζαμία (και κάτω). Τύφλα να 'χουν ο Χίλων ο Λακεδαιμόνιος, ο Περίανδρος ο Κορίνθιος, ο Βίας ο Πριηνεύς και οι υπόλοιποι εκ των επτά σοφών. Τι βάθος! Ποπό νόημα, που λέει κι ο Χάρρυ Κλυνν, όταν υποδύεται τον μάγκα σινεφίλ στην ταινία «Αλαλούμ».

Με την κυρία Αγγελοπούλου και τα πύρινα κείμενά της θα θυμηθούμε τους θριάμβους της Ιστορίας μας. Να είναι καλά η γυναίκα, γελάσαμε πάλι...

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 15/05/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Μια χαρά χαιρεκακία


Μια μικρή εξομολόγηση για αρχή: το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και σασπένς στις βραδιές των εκλογών, για τον ειλικρινώς υμέτερο και άλλους ομοίους, υπάρχει, προκαλείται και αντλείται από τα ρεπορτάζ στα στρατόπεδα των ηττημένων. Είναι ομολογουμένως μέγας ηδονισμός να βλέπεις διάφορες μουτσούνες που σε ταλαιπωρούν επί χρόνια να έχουν... φάει μεγαλοπρεπέστατο σφόλι και να κείτονται κατηφείς και ανέμπνευστοι στο πολιτικό καναβάτσο.

Ανυπόκριτη χαρά φουσκώνει τα στήθη σου όταν αντικρίζεις τους πεπτωκότες αρλεκίνους να προσπαθούν να βρουν λέξεις για να περιγράψουν ευπρεπώς τα αυτονόητα. Ετι δε προκαλεί ευφορία το θέαμα μερίδας γκαγκαούζων οπαδίσκων, κρανιοκέφαλων κομματόσκυλων να περιφέρουν άτονα τα ράκη της ανύπαρκτης ιδεολογίας τους (σημαίες, πανό κ.λπ.) στα εκλογικά κέντρα. Οι ηττημένοι, όχι βέβαια όλοι αλλά όσοι αξίζουν να ηττώνται ακόμα και στην μπιρίμπα, είναι οι απτές αποδείξεις ότι πάντα υπάρχει λόγος για να χαρείς μια εκλογική βραδιά - αρκεί να μην παθιάζεσαι (κυριολεκτικά) με το τίποτα. Διά τούτο και για πολύ περισσότερους λόγους είναι κυριολεκτικά θείο δώρο η επικαιρότητα για το ξεφλουδισμένο κόμμα του Ανδρέα που χρωστάει της Μιχαλούς και βαίνει προς το χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Αχνή σκιά

Βαγγέλης εναντίον Γιώργου. ΓΑΠ εναντίον μπούα Βενιζέλου. Απολογισμοί, ταμεία (μαύρα, λευκά, λινά, βαμβακερά και μεταξωτά), κονδύλια μυστικά και φανερά, ταξίδια του Γιώργου σε εξωτικούς προορισμούς και ο εξαφανισμένος Γιώργος Πεταλωτής να υλοποιείται σαν από θαύμα στις οθόνες μας για να πει ότι δεν φταίει ο Παπανδρέου για τις μαύρες τρύπες του ΠΑΣΟΚ. Βάλτε το χέρι στην καρδιά και πείτε: Δεν θα πληρώνατε ακόμα και συνδρομή για να βλέπετε κανάλι που θα προβάλλει νυχθημερόν δίκη Τσοχατζόπουλου και ρεπορτάζ ΠΑΣΟΚ; Δεν είναι το καλύτερο αναλγητικό για τον πόνο που σκορπάει απλόχερα ο κάθε Στουρνάρας; Δεν έχουν γούστο οι υπαινιγμοί του Βενιζέλου για τον Γιώργαρο και η... οργή του πρώην πρωθυπουργού για τις διαρροές του Βαγγέλη; Δεν είναι εκστατική η θέα της αχνής σκιάς από τις χειροπέδες που απλώνεται πάνω στους καρπούς διάφορων πρωταγωνιστών του σύγχρονου τραγέλαφου;

Πολύ ωραία είναι όλα τα παραπάνω και μακάρι να είχαμε και φράγκα να τα απολαύσουμε αμέριμνοι. Ευτυχώς, όταν τελειώσουν αυτά (που είθε να αργήσει τούτη η μέρα), θα διασκεδάζουμε με άλλο ανέκδοτο: λέγεται ανάπτυξη...

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 10/05/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Ο Άδωνις και οι φραπέδες


Για τα αναστάσιμα δώρα σας προτιμήστε βιβλία. Δεν παχαίνουν και δεν μαραίνονται. Καταπολεμούν και την αμάθεια

Το ματς με τον Άδωνι Γεωργιάδη δεν πρόκειται να σταματήσει διότι το κύπελλο (η ιστορική αλήθεια για τον ρόλο της Δεξιάς στη Μικρασιατική Καταστροφή) είναι βαρύτιμο. Διαβάστε πού... απέδωσε ο Άδωνις το δημοψήφισμα για την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου Α', το οποίο διοργάνωσε η κυβέρνηση του 1920: «Γιατί; Γιατί ήταν η τρέλα του ηρωικού "Όχι". Να τα βάλουμε με τους ξένους! Να χτυπήσουμε τους Βρετανούς! Ποιοι είμαστε, ρε; Καθίστε, ρε. Περιμένετε, ηρεμία! Λέγεται συσχετισμός δυνάμεων».

Σύμφωνα με τις παιδαριώδεις και υβριστικές για την παράταξη απόψεις του βουλευτή της Ν.Δ., οι βασιλόφρονες του 1920 ήθελαν να τα βάλουν με τους ξένους, να χτυπήσουμε τους Βρετανούς! Τολμάει να διατυπώνει τέτοιες ανακρίβειες ενώ είναι γνωστό ότι η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις είχε διακηρύξει με υπόμνημα που απεστάλη προς τους Συμμάχους (την Αντάντ) ότι «υποστήριζε την εξωτερική πολιτική που είχε ακολουθήσει η κυβέρνηση Βενιζέλου» (Νίκος Νικολόπουλος, «Δημήτριος Γούναρης - Πολιτική Βιογραφία», σελ. 402). Είναι αξιοπερίεργο πού ανακάλυψε ο κ. Γεωργιάδης την πρόθεση των εκλογέων του Γούναρη να «τα βάλουν με τους Βρετανούς».

Φραπές και πόλεμος

Στη συνέχεια της τηλεοπτικής δημηγορίας του, ο άνθρωπος που σκυλεύει τη μνήμη των νεκρών της παράταξης συνδέει τα ασύνδετα: Τους δεξιούς του 1920, τους 300 του Λεωνίδα και τους σημερινούς αντιμνημονιακούς. Είπε ανερυθρίαστα: «Βλέπεις πώς μεγάλωναν τα παιδιά αυτά στην αρχαία Σπάρτη, τα λυπάσαι. Κλαις! [...] Δηλαδή για να φτάσουν οι 300 να είναι αυτοί οι 300 που σταματήσανε τους Πέρσες, δεν ξυπνήσανε μια ημέρα από την καφετέρια, από τον φραπέ και είπανε "Σώπα, ρε, εδώ είναι ο Λεωνίδας, είμαστε 300 πάμε να τους σταματήσουμε"! Αυτοί τέσσερις αιώνες, τρεις αιώνες, δίνανε τα παιδιά τους από τα επτά τους χρόνια και δεν τα ξαναβλέπανε οι γονείς μέχρι να πεθάνουνε. [...] Έτσι μάλιστα. Να τα βάλεις με τους ξένους. Αν έχεις κάνει τέτοια προετοιμασία; Αν έχεις γίνει ο καλύτερος στον κόσμο; Ναι, να τα βάλεις. Αλλά όταν είσαι μια μικρού ή μεσαίου μεγέθους δύναμη, θα πας να τα βάλεις με όλο τον δυτικό κόσμο; Είμαστε με τα καλά μας τώρα;»

Δηλαδή, οι πολεμιστές του Σαγγαρίου βγήκαν από τους καφενέδες; Ήταν αργόσχολοι; Παράτησαν τους καφέδες και κυνήγησαν τον Κεμάλ; Δεν πολέμησαν στους Βαλκανικούς; Αιδώς, Αργείοι!

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 25/04/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Δεν είναι γάιδαρος!


Αν είναι δυνατόν! Τέτοια κατάντια; Τέτοια έκπτωσις αξιών; Πού βαδίζομεν; Πολίτης αποκάλεσε «Ντορή» τον κ. Πάγκαλο...

Το ατυχές περιστατικό έλαβε χώρα στη λίμνη της Βουλιαγμένης - ως γνωστόν, εκεί ουδείς γάιδαρος συνηθίζει να κάνει τα μπάνια του. Οι τόποι θαλάσσιων και ιαματικών λουτρών που προτιμούν οι όνοι θα... απασχολήσουν στο μέλλον την παρούσα στήλη. Ο υπουργός που συνέδεσε το ονοματεπώνυμο του με τεράστιες εθνικές επιτυχίες (Ίμια, Οτσαλάν), ευρισκόμενος σε νόμιμη άμυνα και αξιοποιώντας τα εργαλεία που του προσφέρει ο νόμος -κάτι που ισχύει για όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες- μήνυσε τον υβριστή του.

Ο θρασύς πολίτης είχε αντικρίσει την απολλώνια μορφή του νηφάλιου πολιτικού, όταν ο τελευταίος, τοις κείνων (των αρχαίων προγόνων δηλαδή) ρήμασι πειθόμενος, εγυμνάσθη λουόμενος και εμπανιαρίσθη γυμναζόμενος. Νους υγιής κι έτσι... Μόλις ήχησε η λέξη «γάιδαρος» στα ευσεβή ώτα του απόμαχου της πασοκάρας, εκείνος κάλεσε την Αστυνομία και εκείνη, υπακούοντας σε εντολές της ιεραρχίας, ασφαλώς, ήρθε πάραυτα. Όπως κάνει πάντοτε, στα εύκολα και στα δύσκολα. Στη Γαύδο και στην Κυψέλη. Σε εξύβριση και σε φονικά. Στην υπόθεση «πολίτης υβρίζει Πάγκαλο» δεν κινητοποιήθηκαν μεγάλες δυνάμεις. Μόνο πέντε περιπολικά και δύο μηχανές της ομάδας Δίας. Είθισται στις εξυβρίσεις...

Μοίρα F-16

Υπολογίζοντας πρόχειρα την «ένταση πυρός» της καταστολής και την αναλογία με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται τα περιστατικά, τότε θα έπρεπε σε κρούσμα πορτοφολά η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. να διατάζει να επεμβαίνουν άμεσα 50 περιπολικά και 20 δίκυκλα της ΔΙΑΣ. Στις ανθρωποκτονίες, στις ληστείες και στους βιασμούς πρέπει να εφορμούν πέντε μεραρχίες τεθωρακισμένων της Αστυνομίας (που δεν έχει), μία μοίρα F-16 (ούτε από αυτά έχει), μια μηχανοκίνητη μεραρχία Πεζικού (γιοκ και από τούτο) και ο ΓΑΔάρχης ο ίδιος με το βαλιτσάκι που κρύβει τους κωδικούς με τα πυρηνικά (δυστυχώς, σε έλλειψη και αυτά από την Ελλάδα).

Για να μην περιπίπτουμε σε καταστροφολογίες και τις κλασικές ψωροκωσταίνικες μιζέριες, ας το δούμε θετικά. Ίσως η υπερεκπροσώπηση των δυνάμεων ασφαλείας σ' ένα περιστατικό λεκτικής επίθεσης να αποτελεί μήνυμα στην κοινωνία, το οποίο είναι το ακόλουθο: «Και κάτω να φτύσετε ή να πετάξετε χαρτάκι στον δρόμο, εμείς θα αντιδράσουμε στο πιτς φιτίλι. Ντου από παντού στους παραβάτες!»

ΥΓ.: Δεν χρειάζεται να σημειωθεί το άστοχον -πέραν του προσβλητικού- του χαρακτηρισμού «γάιδαρος» για τον κ. Πάγκαλο. Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης περπατάει στα δύο πόδια!

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 09/04/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Με ποιον θέλετε να πεινάσετε;


Η Σοφία Βούλτεψη συνόψισε την τρέχουσα πολιτική κατάσταση με ένα δίλημμα που αναζητά παρεάκι και αφέντη στη λόρδα μας...
Ότι θα βαρέσει ταμπούρλο η κοιλιά είναι βέβαιο. Απλώς ο παρλαμενταρισμός σε αφήνει να διαλέξεις συντροφιά. Ποια εκ των δύο προτιμάτε;

Και είπεν το μεσημέρι στην εκπομπή της Πόπης Τσαπανίδου η πάλαι ποτέ εμπροσθοφύλαξ του αντιμνημονιακού αγώνα Σοφία Βούλτεψη (απαντώντας στη... Δούρου του ΣΥΡΙΖΑ): «Τι θα κάνουμε δηλαδή; Θα διάλεξη ο λαός αν θα πεινάει με την τρικομματική ή με τον ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί, η επιλογή είναι αυτή, τελικά! Επιλέξτε με ποιον θέλετε να πεινάσετε! Από τη στιγμή που δεν υπάρχει λύση αύριο το πρωί από κανέναν, διότι όποιος το ισχυρίζεται αυτό λέει ψέματα, δεν υπάρχει αυτή η λύση! Αυτό που μας λέει αυτήν τη στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι "κοιτάξτε, με αυτούς δεν σας αρέσει που πεινάτε. Θα πεινάσετε μαζί μας και θα σας αρέσει γιατί θα είμαστε εμείς στην εξουσία"»....

Ευλόγως, η παρουσιάστρια της εκπομπής έκανε μια... πονηρή -στα όρια του απρεπούς, για μνημονιακούς καιρούς- ερώτηση; «Καμιά προοπτική να μην πεινάσουμε υπάρχει;»

Η βουλευτίνα, δεινή στην ακύρωση των παλαιοτέρων απόψεων της (τζάμπα είναι, δεν πειράζει, ξεχνάει ο λαός σαν τα χρυσόψαρα) απάντησε με αυτοπεποίθηση: «Προοπτική να μην πεινάσουμε υπάρχει. Εγώ πιστεύω πάρα πολύ στον ορυκτό πλούτο της χώρας». Σε γενικές γραμμές, καλό είναι να πιστεύει ο άνθρωπος. Δυναμώνει το ανοσοποιητικό του σύστημα.

Επτά αδελφές

Ωστόσο, η περιγραφή του συμβόλου της πίστεως της κυρίας Βούλτεψη δεν ήτο ιδιαιτέρως πειστική. Είπε αφενός το ακόλουθο... εξωτικό επιχείρημα:

«Χαίρομαι πάρα πολύ που οι επτά αδελφές - ξαδέλφες δεν μας επέτρεψαν τόσο καιρό να τα βγάλουμε (σ.σ.: τα πετρέλαια, όχι τα ρούχα μας), γιατί θα τα είχανε φάει κι αυτά»…

Κι αναρωτιέσαι εσύ ο αδαής κακοπληρωτής της Εφορίας: Ποιοί θα τα είχανε φάει; Οι εξωγήινοι; Οι άνθρωποι με τα μαύρα; Οι αόρατοι φαγανοί από την έσω γη; Η μήπως οι διαχειριστές του εθνικού πλούτου από τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα;

Ας πάμε, ωστόσο, παρακάτω Στο ψητό. Στην πίστη της κυρίας Βούλτεψη στον ορυκτό πλούτο, που δεν θα μας αφήσει να πεινάσουμε: « Εμείς δεν θα περιμένουμε να 'ρθουν λεφτά από πετρέλαια. Εμείς, από την ώρα που θα γίνει η επιβεβαιωτική γεώτρηση και θα ξέρουμε ότι υπάρχουν, θα εκδώσουμε ομόλογα υδρογονανθράκων».

Και μόλις εκδοθούν, τότε η πείνα θα υποχωρήσει. Θα αποτραβηχτεί μονάχη της στα πέρατα του στομάχου μας, εκεί που δεν υπάρχουν νεύρα για να την εντοπίσουν…

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 04/04/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Άρες μάρες Μπουτάρες


Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης είναι σίγουρος ότι το 2010 έθεσε υποψηφιότητα στη σωστή πόλη; Μήπως η Άγκυρα του πήγαινε καλύτερα;

Έκανε περιοδεία στην Τουρκία ο κ. Μπουτάρης και, επειδή η Ελλάς ετούτη την περίοδο δείχνει σαν κινούμενη άμμος, εκείνος... πιάνει πόστο για το μέλλον (το δικό του). Έβαλε ένα ωραιότατο ζευγαράκι κόκκινες κάλτσες αλλά ξέχασε την ημισέληνο. Σε κάθε περίπτωση το κόλπο έπιασε. Τα ΜΜΕ της γείτονας ασχολήθηκαν με τα πόδια του νηφάλιου δημάρχου κι εκείνος τους έδωσε και κατάλαβαν.

Δήλωσε «αδελφός» με τους Τούρκους κάτι για το οποίο ουδέποτε αμφέβαλε οιοσδήποτε Ελλην. Για να μη μείνει παραπονεμένη η γηραιά ήπειρος, ο πολυπράγμων πρεσβύτης τρέντουλας δήλωσε «εταίρος» με τους Ευρωπαίους. Μετά το γύρισε στην εθνικότητα του μπακλαβά και, τέλος, ήρθε στο «φιλέτο»: την ανάδειξη της οθωμανικής κληρονομιάς της Θεσσαλονίκης! Κοίτα να δεις, ρε καρντάση μου. Εμείς οι αχάριστοι ραγιάδες είπαμε μπιραλάχ για να αποποιηθούμε αυτήν την κληρονομιά. Μπαϊλντίσαμε από επαναστάσεις κι αιματοχυσίες για να την ξεφορτωθούμε κι ο ερυθροκάλτσωτος κυριούλης θέλει να μας την αποδώσει ολόκληρη. Χωρίς να μας ρωτήσει! Είναι δε τόσο φιλέλλην, που δεν αρκείται στους Οθωμανούς, αλλά η περδικούλα του γουστάρει και νεοτουρκικά (βλέπε κεμαλικά) μερεμέτια!

Γκιουζέλ

Αν αμφιβάλλεις για τις προθέσεις του δημάρχου Θεσσαλονίκης, που επέλεξε ο ΓΑΠ αυτοπροσώπως, σου παραθέτω δηλώσεις του που δημοσίευσε η «δημοκρατία» και οι οποίες έκαναν ιδιαίτερα ευχάριστη εντύπωση στους Σελτζούκους: «Η Θεσσαλονίκη έχει ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδόμησής της πλατείας Ελευθερίας, απ΄ όπου ξεκίνησε το πρόγραμμα των Νεοτούρκων, καθώς και το Μέγαρο, όπου έμεινε εξόριστος ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ ο Β΄, καθώς και άλλα οθωμανικά μνημεία».

Κρίμα που δεν φοράμε (ακόμα) φέσια και φερετζέδες στο Γιουνανιστάν για να τα πετάξουμε στον αέρα από τη χαρά μας. Αυτό όντως έλειπε! Να αναδείξουμε το πρόγραμμα των Νεοτούρκων… Σημειωτέον, το πρόγραμμα των Νεοτούρκων δεν περιλάμβανε πιλάτες, κολύμπι στην πισίνα, γιόγκα και διατροφή με βιολογικά προϊόντα και ψάρι με Ω3. Πιο πολύ ομοίαζε με πρόγραμμα Βαρβακείου κρεαταγοράς όπου τον ρόλο των αμνοεριφίων τον είχαν καπαρώσει οι Έλληνες και χασάπηδες ήταν οι Νεότουρκοι.

Για να εμπεδωθεί η ανυπόκριτη χαρά των Θεσσαλονικέων, αναφέρεται και η δήλωση του κ. Μπουτάρη για τα ιστορικά τεμένη της πόλεως, που ενδέχεται «να επαναλειτουργήσουν ως τόποι λατρείας»! Ταμάμ θα γίνει η συμπρωτεύουσα. Τσοκ γκιουζέλ.

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 06/03/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Η δυστυχία δεν ταιριάζει στους Έλληνες


Σ' εμάς τους επιγόνους του Αλεξάνδρου τίποτα λιγότερο από την «έφοδο στον ουρανό» δεν μας πρέπει

«Η πραγματική αλήθεια είναι ότι σ' αυτή τη γη ήρθαμε για να ευημερήσουμε και να προκόψουμε όλοι, για να βιώσουμε τούτη την υπέρτατη ανθρώπινη εμπειρία με καρδιά χαρούμενη κι ανάλαφρη, χωρίς να... πασχίζουμε διαρκώς και να τραβάμε τα μύρια όσα. Ήρθαμε εδώ για να μαθαίνουμε ψυχαγωγούμενοι, για να μεγαλώνουμε χωρίς βάσανα και να δρέπουμε αυτά που επιθυμούμε υπό το φως της απόλυτης επίγνωσης ότι μπορούμε να έχουμε τα πάντα, αρκεί να μάθουμε πώς να ελέγχουμε τις ενέργειες μας... Δηλαδή... τα συναισθήματά μας».

Lynn Grabhorn,
«Ξεκίνα! Η Ζωή σε Περιμένει!»,
εκδόσεις Διόπτρα, σελ. 40.


Εμείς οι Έλληνες γεννήσαμε την τραγωδία, η οποία είναι μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας. Και η εποχή μας κόλλησε σε μια «τραγωδία» δίχως τον ηδυσμένο λόγο, δίχως το πρέπον μέγεθος. Χωρίς την «των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν»....

Από τον περίφημο ορισμό του Αριστοτέλη κρατήσαμε μόνο τη λέξη «τραγωδία», της οποίας παραλλάξαμε το νόημα. Επικεντρωθήκαμε στην κορύφωση του σπαραγμού, όχι στην αρμονική ανάπτυξη και ολοκλήρωση του δράματος της ζωής μας - συλλογικής και ατομικής. Και στη λέξη «δράμα» παραχαράξαμε τη σημασία. Και σ΄ αυτή βάλαμε ως κλειδοκράτορα τον θρήνο, όχι τη δράση που ταυτίζεται με την πεμπτουσία της λέξεως «δράμα».

Όλα είναι οδυρμός στην πατρίδα της χαράς. Όλα τα ύδατα είναι δακρυσμένα στον τόπο που λάτρεψε τον Διόνυσο και τον υπομειδιούντα Απόλλωνα. Είναι η Άλωση της Πόλης; Είναι το τραύμα της Σμύρνης; Είναι η πίκρα της χαμένης αυτοκρατορίας που κάποιοι μας έπεισαν πως δεν ξανάρχεται; Είναι η πένθιμη νοσταλγία της πνευματικής μονοκρατορίας που απωλέσαμε επειδή την προδώσαμε εκλέγοντας τους ανελλήνιστους, τους υφέλληνες, τους ελληνόφωνους; Είναι οι χιλιετίες που βαραίνουν στην πλάτη μας και δεν μπορούμε πια να τις σηκώσουμε τόσο εύκολα; Είναι ο αποτρόπαιος εγκλεισμός στον οθωμανικό τάφο των Σουλεϊμάν και των Μουράτ; Μπορεί και να είναι όλα αυτά μαζί, αλλά και πάλι αδικαιολόγητοι είμαστε. Μπορούμε να ευτυχήσουμε και επιμένουμε να μην το βλέπουμε.

Το απόσπασμα από το βιβλίο που παρατέθηκε προηγουμένως, σε όλους όσοι έχουν τσαλαβουτήσει -έστω μέχρι τα γόνατα- στην ελληνική γραμματεία μπορεί να φαίνεται σαν τα... κεφτεδάκια του ΙΚΕΑ. Φτηνό, γρήγορο φαγητό, με ωραία γεύση και άδηλη προέλευση. Περίεργο μείγμα, που καταπίνουν οι πολλοί χωρίς να ρωτούν πολλά πολλά. Κάτι αντίστοιχο σε ίχνη Επίκουρου που αναδεύτηκαν (στο μπλέντερ της αμερικανικής πρακτικής σκέψης) μαζί με ολίγο από Πλάτωνα και με επικάλυψη από τρίμματα Πυθαγόρα.

Δεν αποκλείεται, για να σωθούμε άπαντες από την υποχρεωτική δυστυχία που ντελαλίζουν οι υπάρχοντες άρχοντες, να χρειαστεί να δούμε τους αρχαίους με αμερικάνικα γυαλιά.

Αφού δεν καταφέραμε να ξεστραβωθούμε ιδίοις αναλώμασι, μόνο μια υπερδύναμη μπορεί να μας ξεκουνήσει από το τέλμα. Ακόμα και μέσω ενός ευπώλητου -και σε πολλά σοφού, μην το γελάτε- βιβλίου «αυτοβελτίωσης».

Αυτό το πόνημα της κυρίας Γκράμπχορν δεν είναι και τόσο τυχαίο, όσο μπορεί να δείχνει με την πρώτη ματιά. Διαβάζοντάς το συνειδητοποιείς ότι δεν γεννήθηκες για να είσαι δυστυχισμένος. Ότι η ευτυχία δεν είναι μια παραχώρηση όπως η πενθήμερη «άδεια» στους δεσμώτες τούτης της γης. Είναι αυτό για το οποίο γεννηθήκαμε και το οποίο ΜΠΟΡΟΥΜΕ να βιώνουμε. Αυτός είναι ο προορισμός μας στη γη, όχι η ήπια ή η έντονη δυστυχία που συνοδεύει τις μάζες από το λίκνο μέχρι τον τάφο.

Ηγεσία και τρόικα

Οι ηγέτες δεν επιτρέπεται να ομιλούν, να σκέφτονται, να νιώθουν και να δρουν ως διαχειριστές της κατήφειας, ως συνθέτες των πένθιμων εμβατηρίων κοινωνιών που οδεύουν στα κοιμητήρια της Ιστορίας. Το συνηθίσαμε αυτό και έχουμε την ιερή υποχρέωση στους εαυτούς μας και προς όλους όσοι είναι οι αγαπημένοι μας να απαλλαγούμε από το έθος της συμφιλίωσης με την απώλεια του οράματος. Σ' εμάς τους επιγόνους του Αλεξάνδρου τίποτα λιγότερο από την «έφοδο στον ουρανό» δεν μας πρέπει.

Η μεγαλύτερη νίκη του μισελληνισμού είναι πως μας έχει πείσει ότι δεν μπορούμε να πολεμήσουμε για ό,τι είναι δικό μας.

Ο απόλυτος θρίαμβος τους συνοψίζεται στην αγωνία με την οποία παρακολουθούμε τα παρανοϊκά ψελλίσματα γκρίζων οντοτήτων που πολλαπλασιάζουν τη λύπη και το θανατικό στη Δήλο της ανθρωπότητας. Μα σκεφτείτε το για λίγο σοβαρά: δίπλα στη λέξη «Ελληνισμός» μπορούν να χωρέσουν ονοματεπώνυμα τύπου Άνγκελα Μέρκελ, Όλι Ρεν και Γκίντο Βεστερβέλε;

(ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 03/03/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

Ελληνική (ιθ)αγένεια


Πρόταση προς ανοιχτή διαβούλευση: να πολιτογραφούνται άμεσα όσοι σκοπεύουν να ψηφίσουν Γιώργο Καμίνη για δήμαρχο. Είτε ζουν είτε όχι.

Έλληνες είμαστε, δηλαδή κατεργάρηδες, και μεταξύ κατεργαραίων ειλικρίνεια. Η λέξη «κατεργάρης» δεν... πρέπει να σας ενοχλεί διότι «τα φάγαμε όλοι μαζί». Για να χρωστάμε καμιά τετρακοσάρα δισ. και να τα φάγαμε παρέα, δεν πρέπει να είμαστε απλά κατεργάρηδες, αλλά ισόκυροι του Ντίλινγκερ...

Πάμε τώρα στην επόμενη λέξη-κλειδί, την «ειλικρίνεια». Ως αφόρητά παρτάκηδες, έχουμε την ιερά υποχρέωση να σεβόμαστε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης μόνο όταν μας βολεύουν. Αν δεν είναι στα μέτρα μας, καλό είναι να επιλέξουμε ένα καλό κοστούμι από το βεστιάριο του ΣΥΡΙΖΑ και να αρχίσουμε τα «ναι μεν αλλά, δεν είναι ακριβώς έτσι, επειδή, διότι και εφόσον, κοινωνία άδικη και με ρίξατε στα βράχια αριστερό άνθρωπο και ψυχοπονιάρη». Όλα τα παραπάνω θα χρειαστούν για να πούμε το εξής απλό: Το Συμβούλιο της Επικρατείας το επικαλούμεθα Δευτέρα - Τετάρτη - Παρασκευή, όταν βγάζει πολιτικά «ορθές» αποφάσεις. Τρίτη - Πέμπτη - Σάββατο, που δείχνει δεξιούλικο, το βρίζουμε κατά βούληση! Μα είναι δυνατόν να βγάλει αντισυνταγματικό τον νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια; Και ποιος θα βγάζει δήμαρχο σαν τον Γιώργο τον Καμίνη, που δεν κόβει κομμάτι του Χριστού στη βασιλόπιτα;

Ζανζιβάρη

Με το «χιονισμένο» νομοσχέδιο, ήτοι το αντισυνταγματικό, η απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας καθίστατο ευκολότερη από το να εισπράξεις επιστροφή ΦΠΑ από την Εφορία. Ερχόσουν εδώ από το Αφγανιστάν, τας νήσους Φίτζι, τη Σαμαρκάνδη και τη Ζανζιβάρη και μπορούσες να ρίξεις κουκί στην πασοκάρα, στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΚΚΕ πριν αλέκτορα φωνήσαι κικιρίκου. Τώρα θα δυσκολέψουν λίγο τα πράγματα, θα πρέπει να... πείσεις (στοιχειωδώς) το κράτος ότι έχεις αληθινές ρίζες εδώ και δεν θεωρείς την Ελλάδα «δεύτερη» πατρίδα σου - όπως καμάρωνε κάποτε ο Οδυσσέας Τσενάι. Για να γίνεις Έλληνας, θα πρέπει τούτη η πατρίδα στην καρδιά σου να έχει την πρώτη θέση. Όχι τη δεύτερη.

Ειδικά αν προέρχεσαι από όμορη χώρα αυτό είναι απαραίτητο. Φαντάζεσαι σύρραξη μεταξύ Ελλάδας και μιας χώρας με την οποία συνορεύουμε; Τι θα κάνουν οι πολιτογραφημένοι «Έλληνες» που κατάγονται από το αντίπαλον δέος και νιώθουν την πατρίδα μας «δεύτερη»; Μήπως πολεμήσουν υπέρ της πρώτης επιλογής τους;

Αυτά μπορεί να φαντάζουν σενάρια μακριά από την πραγματικότητα, αλλά καλό είναι να θυμόμαστε πάντοτε την Ιστορία της περιοχής...

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 08/02/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

Κατ’ εικόνα, καθ’ ομοίωσιν


Παλαιότερα, πολύ παλιά, πριν από ενάμιση χρόνο δηλαδή, ο ευαίσθητος μπούας που διοικεί τα υπόλοιπα αποθήκης της πασοκάρας, ο Βαγγέλης ο Βενιζέλος, ήταν υπουργός Εθνικής Άμυνας. Στο μεσοδιάστημα που σκάναρε τα αμυντικά σχέδια της χώρας για να πάρει «ψηφιακές φωτοτυπίες» στη σπιταρόνα του, του... έρχονταν μερικές καλές ιδέες, τις οποίες εμπνεόταν από το απέραντο χακί.

Είχε πει (τον Ιούνιο του 2010) ότι τα «δρακόντεια μέτρα, τα -πολλές φορές- άδικα» που «αναγκαζόταν» να πάρει η κυβέρνηση ΓΑΠ στην πραγματικότητα ήταν μια μεγάλη «άσκηση». Ναι, βρε κουτά, ο «Παρμενίων» του συνταξιούχου, του ανέργου, του πολυτέκνου και του ημιμπατίρη ήταν ο παργαλάτσος που φάγαμε από τον Γιώργαρο και την παλιοπαρέα. Άσκηση με αληθινά πυρά, σε αληθινούς στόχους. Μια χαρά πήγε η «άσκηση». Άπαντες οι πολίτες κατερρίφθησαν. Ωστόσο, 29 κατασκευαστές αναλύσεων ερμηνεύουν διαφορετικά την ιστορική λέξη «άσκηση» που είπε ο Βαγγέλας για το Μνημόνιο 1. Ως «άσκηση» θρησκευτικού χαρακτήρα, όχι στρατιωτικού. Ούτως ειπείν, συνελόντι, ασκαρδαμυκτί και τούμπαλιν προς έω, από το πολύ το κυρ ελέησον στις περικοπές θα γίνουμε όλοι ασκητές! Οι όσιοι λιγούριοι, μεγάλη η χάρη μας και μικρό το Ε9 μας.

Ευχέτης

Άρα είναι ορθή η ερμηνεία νούμερο 2. Τα Μνημόνια συνιστούν άσκηση πνευματική προς ενδυνάμωσιν της πίστεως. Μετακινούν βουνά και σε θρέφουν δίχως φαγητό. Το είπε, με άλλα λόγια, κι ο Ράιχενμπαχ (ο ισαπόστολος του Φούχτελ και διάπυρος ευχέτης Ελλήνων προς Μέρκελ). Όταν δημοσιογράφοι τού είπαν (χθες) ότι καλό θα ήταν να την ξανασκεφτούν οι δανειστές την ελληνική συνταγή -μια και το ΔΝΤ και η Ε.Ε. παραδέχονται καθ’ εκάστην ότι τα έκαναν ρόιδο-, εκείνος το ξέκοψε με τα ακόλουθα: «Τη στιγμή που η Ελλάδα έχει κατορθώσει να ξεπεράσει τη δυσκολότερη φάση του συγκεκριμένου προγράμματος, δεν βλέπω αυτήν τη στιγμή, ειδικά από πλευράς “Task Force”, πώς θα μπορούσε θα ξανανοίξει αυτή η συζήτηση».

Σε απλά ελληνικά, αυτό σημαίνει ότι «παρά τη λάθος συνταγή, εσείς έχετε γίνει τόσο σπουδαίοι ασκητές, ώστε ζείτε ακόμα. Εμείς σας τσεκάρουμε κάθε τόσο και, αφού έχετε σφυγμό, ω θαυματουργοί Έλληνες, θα συνεχίσουμε να σας ταΐζουμε με κοπανιστό αέρα».

Με τη βοήθεια της τρόικας και των πεφωτισμένων εθνοσωτήρων, στην πεφιλημένη πατρίδα μας μαγειρεύουμε το τίποτα και περισσεύει και για αύριο!

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 07/02/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

Πεντάγωνο καλεί μοσχάρι


Μαζί με το υπουργείο Άμυνας τρελή δωρο-προσφορά: «ψηφιακή φωτοτυπία των αμυντικών σχεδίων της χώρας»!

Όσοι επισκέπτονται για πρώτη φορά χώρα που τους εντυπωσιάζει βουτάνε ακόμη και τους τιμοκαταλόγους από τις καφετέριες για να έχουν σουβενίρ. Ειδικά... αν αυτοί είναι γραμμένοι και στα αγγλικά (που ομιλούν πάμπολλοι Έλληνες ένεκα τουρισμού και Μπίλντερμπεργκ- Διαμαντοπούλου) αντιμετωπίζονται ως τεφαρίκια.

Λίγο το 'χεις να ξέρεις πώς λέγεται η σαλάτα του σεφ, το γιουβέτσι και τα παϊδάκια στα κροατικά; Τα σουβενίρ δεν χρησιμεύουν τόσο στο να τα χαζεύεις και να αναπολείς τις όμορφες στιγμές στη Μαυριτανία ή τις ερωτικές νύχτες στο Τόκιο όσο στο να τα μοστράρεις σε φίλους, συγγενείς, γείτονες και συναδέλφους για να ζηλέψουν: «Αχ, αυτά τα ηλιοβασιλέματα (στη Νεβάδα, οι πίτσες στη Νάπολι, τα καρπούζια στη Μανωλάδα, οι πάπιες του Πεκίνου και ο Χριστοφοράκος στο Μόναχο!»

Για τον ίδιο λόγο, για πρόκληση φθόνου και πικάρισμα συντρόφων, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ο υπηρεσιακός επικεφαλής της γκρεκάνικης σοσιαλδημοκρατίας, όταν έφυγε από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, πήρε για σουβενίρ τα άκρως απόρρητα αμυντικά σχέδια της χώρας. Μόνο στην Ελλάδα, φυσικά, την αυθεντικότερη μπανανία του Γαλαξία, θα μπορούσε άνθρωπος να ισχυριστεί κάτι τέτοιο ατιμώρητος, αφυλάκιστος, αγιουχάιστος και συγκυβερνών!

Χαϊβάνι

Σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της υδρογείου, όπου υπάρχουν δικαστές και διωκτικές Αρχές που σέβονται το λειτούργημά τους, τύποι σαν τον Βαγγέλη θα οδηγούνταν άνευ δίκης στο μπαλαούρο -αφού πρώτα η Αστυνομία θα είχε κάνει φύλλο και φτερό σπίτια και εξοχικά, για να βρει την «ψηφιακή φωτοτυπία των αμυντικών σχεδίων της χώρας».

Εδώ, πέρα βρέχει. Όλοι έκαναν ότι δεν άκουσαν τι είπε. Φυσικά, το κανάλι της Βουλής, αν και δεν έχει πολλή θεαματικότητα, μπορεί να το παρακολουθούν άπασες οι μυστικές υπηρεσίες Ανατολής και Δύσης, καθώς και όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις του κόσμου. Μάθανε, λοιπόν, όλοι τούτοι ότι αφενός ο Βαγγέλης έχει στην καβάτζα τα αμυντικά σχέδια της χώρας και αφετέρου ότι το κράτος μας ανέχτηκε να διοριστεί σε αυτό το αξίωμα άτομο που χρησιμοποιεί τον όρο «ψηφιακή φωτοτυπία». Τόσο ασχετίδης; Τόσο μυρωδιάς; Τόσο χαϊβάνι; Τόσο ψηφιακά αναλφάβητος; Ε, ναι. Τόσο.

Και οι άλλοι; Αυτοί που τον ακούνε να λέει τα τέρατα; Τόσο ανεύθυνοι; Τόσο χοντρόπετσοι; Τόσο επικίνδυνοι; Ε, ναι. Άλλο τόσο και δαύτοι. Ο Θεός να βάλει το χέρι Του.

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 19/01/2013 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

Έλληνες, Χριστούγεννα και Σινάτρα


Στη χώρα όπου υπούργευσε στα της... Παιδείας η ανελλήνιστη Διαμαντοπούλου της Μπίλντερμπεργκ, η φωτοτυπία βασιλεύει

Μέσα στις γιορτές μπορείς να καταλάβεις σε όλη της την έκταση τη συντριπτική ήττα που έχει υποστεί η έννοια της ελληνικότητας ως ζώσα πραγματικότητα. Ειδικά στους κατοίκους του εξαρτώμενου από τις δάνειες δυνάμεις κρατιδίου τούτο το βίωμα ξεθωριάζει πιο γρήγορα από... τις προεκλογικές υποσχέσεις των μαριονέτων με τα πτυχία της αλλοδαπής, τα αδούλευτα χέρια και τα πολλά ακίνητα. Στην άκρη του ...βαράθρου της απώλειας της ταυτότητας -άρα του νοήματος της ύπαρξης μας- προσπαθούμε να πιαστούμε από ένα μελο­μακάρονο, έναν κουραμπιέ και τον ευτραφή «άγιο» της Coca-Cola με την κόκκινη φορεσιά. Αναπόφευκτα, γλιστράμε στον γκρεμό. Στο σαλόνι της γιορτής ανοιχτή η τηλεόραση να πρακτορεύει τα συμφέροντα των γενοκτόνων μας με τους γρυλισμούς του κάθε Σουλεϊμάν και τα αστεία, πανύψηλα φέσια των υποτακτικών του.

Οι δήμαρχοι των ελληνόφωνων πόλεων, κωμικές φιγούρες οι περισσότεροι, με βασιλιά του τοπικού Καρνάβαλου τον απερίγραπτο Καμίνη, κάθε έτος φωτογραφίζουν το χάσκον κενό του εσωτερικού πολιτισμού τους και το εκθέτουν στις τερατώδεις κατασκευές των «γιορτών». Μνημεία κακογουστιάς. Ατσάλινες κιβωτοί της οίησης, της ηλιθιότητας, της ξενομανίας, στολισμένες με γιρλάντες και λαμπιόνια made in China.

Νέα Υόρκη

Σε κάτι τέτοια έχει συνοψιστεί το μήνυμα των Χριστουγέννων στον γκριζαρισμένο πληθυσμό της χώρας. Μια παραφουσκωμένη γαλοπούλα, αλκοόλ, επιβληθέν ξεφάντωμα, καρέ του άσου, τηλεόραση ανοιχτή, πεταχτά φιλιά με γεύση ψητού, ποτού και ζάχαρης άχνης, και Σινάτρα. Πολύς, ατέλειωτος, επαναλαμβανόμενος Φρανκ Σινάτρα.

Στις κεντρικές πλατείες η Νέα Τάξη επιβάλλει τον ρυθμό με προπαγανδιστικά μεγάφωνα που παραπέμπουν σε Όργουελ. Από τα ηχεία, χωρίς παύση, δυνατά και με κακορυθμισμένα ποτενσιόμετρα, οι Έλληνες ακούν Φρανκ Σινάτρα. Λες και γιορτάζουμε τη γέννηση του «Φράνκι» στις 25 Δεκεμβρίου και όχι του Θεανθρώπου. Παντού κυριαρχεί ο Σινάτρα και άλλοι εξίσου Αμερικανοί ομότεχνοι του. Κάθε γωνιά του ρημαγμένου τόπου μετατρέπεται σε τσαλακωμένη φωτοτυπία της Νέας Υόρκης. Μέχρι εκεί μπορούμε να φτάσουμε. Μέχρι τη φωτοτυπία. Στη χώρα όπου υπούργευσε στα της... Παιδείας η ανελλήνιστη Διαμαντοπούλου της Μπίλντερμπεργκ, η φωτοτυπία βασιλεύει.

Βιαστικές μητέρες τραβολογούν με πείσμα τα παιδιά τους, που είναι σοφά. Τα παιδιά θέλουν να πάνε παντού και να σταθούν παντού και να τα δουν όλα! Μπορούν να χαρούν με το τίποτα. Μόνο τα παιδιά μπορούν να χαρούν στην Ελλάδα του τίποτα. Μεθυσμένοι Αλβανοί Αϊ-Βασίληδες στην πλατεία Συντάγματος πουλάνε την αναμνηστική φωτογραφία τους (μαζί με ταλαιπωρημένο γαϊδουράκι) για να υπάρξει ντοκουμέντο ότι κάποτε υπήρξαν Χριστούγεννα - έστω και δίπλα σε μεθυσμένο «άγιο» από τα Τίρανα και το Φίερι.

Η Δύση, στα Χριστούγεννά της, είναι ειλικρινής και ενθουσιώδης. Γιορτάζουν όσο τίποτα τη γέννηση του Χριστού διότι πιστεύουν ότι έγινε. Το Πάσχα εκεί, στην Εσπερία, περνάει στο ντούκου διότι κατά βάθος δεν μπορούν να το δεχτούν ότι αναστήθηκε ο Κύριος. Δεν το χωράει ο νους τους το εξωλογικό, το μη μετρήσιμο, το άπειρο.

Μαύρη ήπειρος

Η σπουδαιότερη, διδακτικότερη εικόνα της «Αθήνας που βάζει τα καλά της» είναι οι επιθετικοί Σουδανοί, Σομαλοί και άλλοι Αφρικανοί που έχουν απλωμένη την πραμάτεια τους στη λεωφόρο Αμαλίας έξω από τη Βουλή! Μπροστά στα μούτρα εκείνων που καμώνονται ότι «νοιάζονται» για την Ελλάδα και θα «ελέγξουν» την εγκληματικότητα. Κάθε εκλεγμένος αρλεκίνος περνάει μπροστά από τις λινάτσες του παραεμπορίου προτού μπει μέσα στον ναό του Τσοχατζόπουλου και ομιλήσει για τη «σωτηρία του έθνους» και την... αυτοθυσία του να μπαίνει στον κόπο και τα... έξοδα «να προσπαθεί και να εργάζεται για το καλό μας». Αν στοχαζόμασταν ορθά, αντικρίζοντας την τριτοκοσμική εικόνα έξω από τη Βουλή, θα είχαμε φέρει μόνοι μας, αβοήθητοι, αποφασισμένοι και πανίσχυροι, τη χρειαζούμενη μεταβολή στα πολιτικά μας.

Μοναξιά

Εκείνοι που παθαίνουν κατάθλιψη την περίοδο των γιορτών αισθάνονται παράταιροι με το απαστράπτον σκηνικό. Κι όμως, δεν είναι. Οι ρηχές φωταψίες και η επίδειξη πλούτου είναι αταίριαστες με το μήνυμα της φτωχικής φάτνης. Όσοι θλιμμένοι κοιτούν τις στολισμένες βιτρίνες, είτε είναι πλούσιοι είτε άποροι, δεν είναι μύγες μέσα στο γάλα της πλαστής χαράς. Υποσυνείδητα αντιλαμβάνονται ότι προδόθηκε το μήνυμα που στέλνει ο Χριστός στην ανθρωπότητα. Αισθάνονται την αλήθεια να πνίγεται σε ωκεανούς σαμπάνιας, οίνου και άλλων ουσιών και να ασφυκτιά κάτω από τη βαρεία ύλη. Γι’ αυτό ανυπομονούν και θέλουν να περάσουν γρήγορα οι γιορτές. Επειδή δεν είναι οι γιορτές τους. Ο Χριστός στην Αγία Γραφή δεν αναφέρεται πουθενά να γελάει. Σίγουρα γνώριζε πώς θα διαχειριζόμασταν εμείς το σύμβολο της ταπεινής Γέννησης Του.

Καλά Χριστούγεννα!

(ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 23/12/2012 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ - forapartida-forapartida.blogspot.gr)

Πόθεν έσχες τον άμπακο;


Ηθικό δίδαγμα από τις περιουσιακές καταστάσεις των βουλευτών: κάλλιο νέος, υγιής και πλούσιος, παρά φτωχός, γέρος κι άρρωστος

Να σου δίνω συμβουλές υπευθυνότητας, εγκράτειας, υπομονής και λιτότητας εν μέσω κρίσης ενώ είμαι πιο μπρούκλης από τους μπρούκληδες; Έτσι το κάνω κι εγώ, ρε σεμι-ντερβίση! Δώσε μου τάλαρα να σε δώσω οδηγίες. Φίσκαρέ με τον πλούτο του Μίδα, να σου κάνω εγώ κηρύγματα για... τη φτώχεια που να σου σηκωθεί η τρίχα κάγκελο από τη συγκίνηση. Και φαλακρός να είσαι, όλο και κάπου θα σου έχουν απομείνει (τρίχες) για να σου σηκωθούν.

Να 'χω μερικές ντουζίνες ακίνητα διασπαρμένα στην επικράτεια και μερικά να τα έχω λησμονήσει. Να είναι τόσο βαρύ το μπρελόκ με τα κλειδιά από τις εξώπορτες, που να μου τρυπούν οι τσέπες ανά βδομάδα. Να 'χω καταθέσεις σε γρόσια, εσκούδα, λίρες Αγγλίας, λίρες χρυσές, φλουριά, ριάλια, γουάν, γεν, δολάρια, πέσος, μνες και αρχαίες δραχμές. Μετοχές και ομόλογα.

Αμοιβαία κεφάλαια και συλλογές τέχνης. Πλεούμενα, πατούμενα, κοσμήματα, τούλια και γιρλάντες από τα παλάτια των Λουδοβίκων. Γραμματόσημα του 18ου αιώνα, αγάλματα, αμφορείς, ληκύθους, χρυσά δόντια της βασιλίσσης Βικτορίας και αεροσκάφη, ελικόπτερα, αλόγατα και κοπάδια αμέτρητα να βοσκάνε αμέριμνα στα αγροτεμάχιά μου.

Περνάμε μπέικα

Με την τσέπη και το στομάχι γεμάτο, μπορώ να ποντάρω άνετα στα αδειανά κεφάλια των ψηφοφόρων μου που ψήνονται με τις κούφιες υποσχέσεις. Με τις οφσόρ μου μυστικές όσο τα κρίματά μου δύναμαι να νουθετώ τον ταλαίπωρο μπατίρη να κάνει υπομονή μέχρι να βγάλει ο ήλιος κέρατα, να εξορύξουμε τα πετρέλαια από το Αιγαίο και ο εμίρης της Βουλής να λυπηθεί τον κακομοίρη που πληρώνει αγόγγυστα τα κερατόσημα του Βενιζέλου. Παιχνιδάκι να σε δουλεύω ψιλό γαζί, ξηλωμένε φορολογούμενε.

Τα παιδιά σου, αν λιποθυμούν από την πείνα, αυτά φταίνε - καθώς κι εσύ. Εγώ, για να είμαι βέβαιος ότι δεν θα την πατήσουν, τα στέλνω στα πανεπιστήμια του εξωτερικού που οι εστίες τους σερβίρουν μπαμπάτσικες μερίδες με μπέικα, λαρδιά, χάμπουργκερ, ξινολάχανα και μακαρονάδες με μπόλικο τυρί και κιμάδες να χορτάσουν κοπάδια με αλιγάτορες.

Πες μου το πρόβλημά σου, Συνέλληνα, να σου βρω τη λύση. Δανεικά μη μου ζητήσεις, γιατί αυτά μας φέραν μέχρι εδώ, τόσο χαμηλά στου κακού τη σκάλα. Μόνο φρόντισε να δουλεύεις όσο πρέπει (αν βρεις δουλειά) και να πληρώνεις τακτικά. Αυτά μονάχα σου ζητώ.

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 12/12/2012 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

Μη φας, έχουμε γλάρο!


Η ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης twitter κοντεύει να «γονατίσει» από τον φόρτο εργασίας στην οποία την υποβάλλει ο εργώδης υπερασπιστής του Μνημονίου κ. Γεωργιάδης (και αυτή την εβδομάδα είναι βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας).

Πήγε στην Αυστραλία και ανεβάζει... κάθε λίγο και λιγάκι φωτογραφίες από τις δραστηριότητές του εκεί. Δεν μπορεί να αφήσει παραπονεμένους τους φανατικούς παρακολουθητές των έργων και των ημερών του. Ο Άδωνις στο ραδιόφωνο παραχωρεί -για δισεκατομμυριοστή φορά- συνέντευξη. Ο Άδωνις σε συνάντηση με ομογενείς. Ο Άδωνις στο κτίριο της ΑΧΕΠΑ, σε βήμα κεκοσμημένο με γιρλάντες και τη χάρη του. Ο Άδωνις ποζάρει μαζί με την Ευγενία Μανωλίδου έχοντας ως φόντο τη γέφυρα του Σίδνεϊ. Από πάνω τους, ένα περιστέρι που απέδρασε από το κεφάλι του Γιώργου Καρατζαφέρη, μεταμφιέστηκε σε γλάρο και ψάχνει για γαύρους που ίσως να έχουν παγιδευτεί στη ζελεδιασμένη κόμη του ευέλπιδος μνημονιοφρενή. Ο καλός μας βουλευτής φαίνεται τόσο κατενθουσιασμένος με την παρουσία του στη μακρινή ήπειρο που σε κάνει να σκέφτεσαι (φευ, ανακριβώς) ότι είναι έτοιμος να εγκατασταθεί μόνιμα εκεί και να καταπλήξει τα ενθουσιώδη πλήθη!

Ο... κατώτατος

Τι θα μπορούσε, όμως, να κάνει ο μπουμπούκος όλων των Ελλήνων στη χώρα των καγκουρό; Το καγκουρό; Αποκλείεται. Έχουν ήδη μπόλικα. Ούτε τον κροκόδειλο, διότι τα εν λόγω ερπετά δεν σκληρίζουν αδιάκοπα, εκτοξεύοντας λέξεις υπέρ του Μνημονίου στα θηράματά τους. Ο εκλεγμένος εκπρόσωπός μας, με τις γνωριμίες που έκανε, θα μπορούσε να πιάσει δουλειά με 16 δολάρια Αυστραλίας την ώρα - ποσό που αντιστοιχεί στις κατώτατες απολαβές της χώρας. Το γεγονός ότι υπάρχει κατώτατος μισθός στην Αυστραλία ο κ. Γεωργιάδης το αγνοούσε. Πίστευε ότι δεν υφίσταται κάτι τόσο... σοσιαλιστικό στην πρώην αποικία των Βρετανών. Αφού του απεδείχθη ότι έχει θεσμοθετηθεί κατώτατος μισθός (με αποτέλεσμα να εκτεθεί ολίγον ο σύζυγος της Ευγενίας Μανωλίδου) απεδέχθη γενναιοφρόνως το σφάλμα του και συνέχιζε να βομβαρδίζει το twitter με φωτογραφίες και ανακοινώσεις από τις πολυποίκιλες δραστηριότητές του. Η ζωή περνάει όμορφα για μερικούς τυχερούς, οι οποίοι αναλίσκουν ό,τι πολυτιμότερο έχουν (τον χρόνο τους και τις κάρτες μνήμης του φορητού τηλεφώνου τους) αποθηκεύοντας φωτογραφίες για να μεταλαμπαδεύουν τα νάματα του ελληνισμού και τα δίκαια του Σόιμπλε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 11/12/2012 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ)

Κουβελημάν ο κυβερνοπρεπής


Το Κανάλι της Βουλής δεν χρειάζεται να βάζει τουρκικά σίριαλ για να περνάει η προπαγάνδα της Άγκυρας. Μεριμνά η ΔΗΜΑΡ, γι΄ αυτό...

Είναι τυχερός ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ο αρχηγός του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (ο φυσικός κληρονόμος του κεμαλισμού) στην Τουρκία, που η ΔΗΜ.ΑΡ. κατεβαίνει στις ελληνικές εκλογές. Αν γινόταν... η κόντρα Κιλιτσντάρογλου Vs Κουβέλης, ο μεμέτης δεν θα την έβγαζε καθαρή. Το κουβελοκόμμα έχει περισσότερους κεμαλικούς από το αντίστοιχο τουρκικό....

Αν ποτέ τα πράγματα δεν πάνε καλά για το ρεπούσειον άρμα στη χώρα μας (το απευχόμεθα), μπορεί να ανοίξει λαμπρό πεδίον εκλογικής δόξης στη φίλη και γείτονα Τουρκία. Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις είναι το άρθρο της «δημοκρατίας» που έκανε μνεία για την ερώτηση της βουλευτίνας της ΔΗΜΑΡ, Μαρίας Γιαννακάκη, η οποία αγωνιά, άγχεται, ανησυχεί και έχει μπάστιες, δυσφορία, δυσπεψία και κολικούς στη συνείδηση διότι «η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει επισήμως την ‘’Τουρκική Ένωση Ξάνθης’’». Όσο και να το κάνεις, είναι μείζον ατόπημα. Περίπου ανάλογο με το να μην απονέμεται κάθε χρόνο, τιμητικά, το πρωτάθλημα της ελληνικής Σούπερ Λίγκας στη Γαλατά Σαράι. Λες και δεν φτάνανε οι τόσες προσβολές που έχουν κάνει οι ελληναράδες σε βάρος των καλών γειτόνων.

Χανούμ μπουρέκ

Μην κοιτάς που δεν τα λέμε, αλλά ισχύουν. Λίγο το 'χεις που γιορτάζουμε το αποσχιστικό κίνημα του 1821 από τη μεγάλη οθωμανική πατρίδα; Δεν είναι ρατσιστικό και εθνικιστικό και παραβίαση των προσωπικών δεδομένων να γράφουμε με χαιρεκακία σε ιστορικά κείμενα (που όσο πάνε και λιγοστεύουν) για την ήττα του συντρόφου Δράμαλη στα Δερβενά­κια και τον δήθεν προβληματικό χαρακτήρα του; Αμ οι ταινίες; Πού τις βάζεις τις ταινίες. Μπουμπουλίνες, Νικηταράδες, Κολοκοτρωναίοι, Ανδρούτσοι, Καραϊσκάκηδες, Κανάρηδες, Μιαούληδες, Παπαφλέσσες και λοιποί τρομοκράτες παρελαύνουν στις μικρές οθόνες σε κάθε αντίστοιχη γιορτή, με αποτέλεσμα να κόβεται το αβγολέμονο του Μπουτάρη, να καίγεται το βίντεο της Ρεπούση και να χαλάει το πεντικιούρ της κυρίας Γιαννακάκη.

Μια καλή κίνηση, που θα διευκόλυνε τη χώνεψη της Ελλάδας από το ευαίσθητο στομάχι της παγκοσμιοποίησης, θα ήταν να γίνει πρωθυπουργός ο κ. Κουβέλης και να αναθέσει άμεσα τις δέουσες αρμοδιότητες στις Ρεπούσηδες που διαθέτει το κομματίδιό του.

Σε μια τέτοια, ευτυχή διά το έθνος, εξέλιξη δεν θα βλέπαμε τουρκικές ενώσεις μόνο στην Ξάνθη αλλά και σε Βαρυμπόμπη, Μενίδι, Άγραφα, Γαύδο, Σουβάλα, Κέρκυρα, Μάνη, Μύκονο, Σαμοθράκη, Καρπενήσι, Ελαφόνησο, Αντικύθηρα, Παγκράτι, Κυψέλη, Δραπετσώνα, Εκάλη, Κηφισιά.

Τσοκ γκιουζέλ!

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 16/11/2012 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ - forapartida-forapartida.blogspot.gr)

Η αισθητική του κ. Μπουτάρη


Κάθε άνθρωπος είναι δημιουργός και δέσμιος των προτιμήσεων του. Ό,τι έχει μέσα του το βγάζει κι... έξω. Ακόμα και ο (μιντιακά ακούραστος) δήμαρχος Θεσσαλονίκης!

Είπε τη Δευτέρα στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Μεgα» ο κ. Μπουτάρης:... «Το καρακιτσαριό το χουντικό δεν θα το κάνει δεκτό ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Το καρακιτσαριό είναι ότι κάνανε αναπαράσταση με στολές εποχής, με έφιππα τμήματα, τα οποία περάσαν τη μισή πόλη»...

Το κατά Μπουτάρη «καρακιτσαριό» ήταν η αναπαράσταση της απελευθέρωσης της πόλης από τους Τούρκους. Δεν του άρεσε. Δεν ανταποκρινόταν στις υψηλές αισθητικές αξίες του. Δεν παρέστη. Παρατίθενται φωτογραφίες για να αποδειχθεί το κιτς του πράγματος.

Η παρέλαση «ομοφυλόφιλης υπερηφάνειας», στην οποία παρέστη και απηύθυνε χαιρετισμό ο κ. Μπουτάρης (23/6/2012), δεν ήταν κιτς. Ταίριαζε απόλυτα με τα μπουτάρεια γούστα. Παρατίθενται φωτογραφίες για την επιβεβαίωση των απόψεων του χαρισματικού δημάρχου.

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 31/10/2012 – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ - forapartida-forapartida.blogspot.gr)

EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ 23 ΙΑΝ. 2010



ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ TWITTER

 
Copyright © 2016. ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΑΛΑΙΟ - All Rights Reserved
Template Created by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ Published by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ