Πραγματοποιήθηκε
την 27 Ιανουαρίου στη ΛΑΦ Τρικάλων η προγραμματισμένη πρώτη κοπή πίτας του
Συνδέσμου μας.
Μέσα
σε μια γεμάτη αίθουσα από Συναδέλφους Αποφοίτους της Σ.ΜΥ παρουσία του Δκτή της
Σχολής, εκπροσώπων των Σωμάτων Ασφαλείας Ν. Τρικάλων & Καλαμπάκας και
Αντιπροσωπεία Σπουδαστών αποτελούμενη από τους Αρχηγούς των τριών Τάξεων και
τους Επιλοχίες Λόχων, ο Αιδεσιμολογιώτατος Πατέρας Σεραφείμ Στρατιωτικός Ιερέας
ευλόγησε και έκοψε την πίτα.
Στη
συνέχεια ακολούθησαν εθιμοτυπικές απονομές – βραβεύσεις ως κάτωθι:
Με
έναν Σταυρό & μια εικόνα της Παναγίας μας στον Αρχηγό της Σχολής & τους
Αρχηγούς της κάθε Τάξης.
Με
έναν Σταυρό & μια εικόνα την τυχερή που πέτυχε το φλουρί της πίτας.
Ο
Σύνδεσμος επίσης θέλοντας να τιμήσει την ένδοξη Σχολή μας απένειμε στο πρόσωπο
του Δκτη της, μια εικόνα της Παναγίας Φοβεράς Προστασίας. Όπως και τόνισε στην
προσφώνηση του ο Πρόεδρος, ο εκάστοτε Δκτης της Σχολής θα είναι και Δκτης του
Συνδέσμου.
Θα
θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους και τους
ευχόμαστε καλή Χρονιά.
Το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου & ώρα 20:00, στην κατάμεστη αίθουσα της Λέσχης Αξιωματικών Φρουράς Τρικάλων και σε εγκάρδιο κλίμα πραγματοποιήθηκε για μια ακόμη χρονιά η εορταστική εκδήλωση κοπής της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας του Παραρτήματός μας, καθώς και οι βραβεύσεις των αριστούχων μαθητών τέκνων μελών μας.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι κάτωθι:
• Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τρίκκης & Σταγών κ Χρυσόστομος, ο οποίος ευλόγησε την κοπή της πίτας.
• Ο θεματ. Αντ/ρχης Υγείας κ. Βασίλειος Αναγνωστόπουλος.
• Ο Υδκτής της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών Σχης Κος Λεωνίδας Γιοβάνης.
• Ο Αντιδήμαρχος Κα Δήμα Κων/νια.
• Ο Πρόεδρος Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Τρικάλων Κος Παναγιώτης Τριανταφύλλου.
• Ο Πρόεδρος Αποστράτων πυροσβεστικής υπηρεσίας Τρικάλων Αντιπύραρχος Κος Μιχαήλ Καβάλος.
• Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Εφέρδων Αξ/κων Ν. Καρδίτσας Κος Βασίλης Κατιρτζόγλου
• Ο πρώην Βουλευτής Κος Ηλίας Βλαχογιάννης.
• Η Πρόεδρος Ηπειρωτών Κα Νίκη Χύτα.
• Η Πρόεδρος Αργιθεατών Κα Έλλη Τσιρογιάννη.
• Ο Διοικητής Πυροσβεστικής υπηρεσίας Καλαμπάκας Πυραγός Κος Ευάγγελος Τσουρλίδας.
• Ο Πρόεδρος Διεθνής Ένωσης Αστυνομικών τοπικής Διοίκησης Τρικάλων Ταξίαρχος ε.α Κος Κων/νος Θεοχάρης.
• Ο Ηγούμενος της Ι.Μ Αγίου Γεωργίου, Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Τζεβελέκας, καθώς και πολλοί ιερείς.
Ο Μητροπολίτης ευλόγησε και έκοψε την πίτα, ευχήθηκε καλή χρονιά και υποσχέθηκε ότι θα είναι πάντα δίπλα στο έργο του Παραρτήματος.
Ο Πρόεδρος του Παραρτήματος Υπλγος ε.α Ευάγγελος Στέφος, σε μια σύντομη ομιλία, καλωσόρισε & ευχαρίστησε όλους τους παρευρισκομένους και τους ευχήθηκε καλή χρονιά.
Ακολούθησε βίντεο με δράσεις του Παραρτήματος καθώς όπως ο Πρόεδρος προλόγισε, ''μία εικόνα ίσον χίλιες λέξεις'', το οποίο μπορείτε να δείτε:
Ακολούθησε η βράβευση Δεκατριών (13) αριστούχων μαθητών, Β’ & Γ’ Λυκείου της περσινής χρονιάς – τέκνα μελών, και του Αρχηγού σπουδαστή της ΣΜΥ.
Τους επιδόθηκε από τους επισήμους βραβείο από την Ε.Α.Α.Σ, για τις άριστες επιδόσεις τους.
Επίσης ο Πάτερ Ηλίας τους επέδωσε από μια εικόνα του Αγίου Παισίου.
Τα ονόματα των βραβευθέντων είναι:
• Γκούτρα Μαρία – Ελένη του Στεφάνου αριστούχα μαθήτρια της Β’ λυκείου.
• Καψάλη Ελιάνα του Νικολάου, αριστούχα μαθήτρια της Β’ λυκείου.
• Μέρμηγκα Ευαγγελία του Γεωργίου, αριστούχα Μαθήτρια της Β’ Λυκείου.
• Ρετζελά Φωτεινή του Κων/νου, αριστούχα μαθήτρια της Β’ λυκείου,
• Περιστέρης Απόστολος του Παναγιώτου, Αριστούχος μαθητής της Β’ λυκείου.
• Γκούτρα Αικατερίνη του Στεφάνου (ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ)
• Βενέτη Παρασκευή του Ευαγγέλου ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗ ΛΑΡΙΣΑΣ)
• Σκυλοδήμου Χριστίνα του Ηλία ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ
• Αρχηγός Σ.Μ.Υ Αλχίας Σπουδαστής IIας Λιώλης Δημήτριος του Βασιλείου.
Μετά διανεμήθηκε το κομμάτι πίτας όπου όλοι προς έκπληξή όπως και πέρυσι, βρέθηκαν με ένα φλουρί στο χέρι. Ένα όμως ξεχώριζε & αντιστοιχούσε σε ένα λευκόχρυσο σταυρό & μια εικόνα του Χριστού, το οποίο κέρδισε η κα. Χρυσούλα Γκουγκουστάμου
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους που μας τίμησαν με την παρουσία τους .
Η βραδιά συνεχίστηκε με κέφι & χορό μέχρι τις πρωινές ώρες.
Ευχαριστούμε τα μέλη μας που προσήλθαν, την Σ.Μ.Υ για την διάθεση της αίθουσας και την άψογη συνεργασία, καθώς και τα στελέχη της ΛΑΦ Τρικάλων.
Πόσο αλήθεια μπορεί να σε συγκλονίσει ένα μικρό τραπέζι, με επάνω του το σερβίτσιο για ένα άτομο; Όσο δεν μπορείτε να φανταστείτε!
Βρέθηκα προ ημερών στα Τρίκαλα και επισκέφθηκα την Στρατιωτική Λέσχη για μία εκδήλωση. Στην είσοδο της Λέσχης, υπήρχε ένα τραπέζι στρωμένο με σερβίτσιο για ένα άτομο, μια καράφα γεμάτη κρασί και ένα μικρό ανθοδοχείο. Όμως η έκπληξη δεν σταματά εδώ. Ολοκληρώνεται με μία ταμπελίτσα που έγραφε: «Το τραπέζι του απόντα».
Η εικόνα με παρέπεμπε στους στίχους διαφόρων τραγουδιών («Στο τραπέζι που τα πίνω», «Βάλε κι’ άλλο πιάτο στο τραπέζι», «Ένα πιάτο άδειο στο τραπέζι» κ.λπ.), αλλά βέβαια δεν μπορεί να δημιουργήθηκε αυτό το σκηνικό σε μία Στρατιωτική Λέσχη, για να παραπέμπει στον Καζαντζίδη ή στην Μοσχολιού...
Έτσι, ρώτησα τον οικοδεσπότη μας, τον Ταξίαρχο Διοικητή της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών, για το νόημα της σκηνής, σίγουρος ότι θα ξέρει, αφού δεν διανοείται να υπάρχει στρατιωτικός, που να μη γνωρίζει απολύτως το τι γίνεται και τι υπάρχει στους χώρους τους. Όχι σαν μερικούς, που μαθαίνουν κατά που πέφτει το υπουργείο τους, όταν κοντεύουν να αναδομηθούν...
Ο Ταξίαρχος, ο οποίος και το δημιούργησε, μου είπε ότι το τραπέζι αυτό συμβολίζει την τιμή που οφείλουμε στους απόντες, που έπεσαν στους αγώνες για την ελευθερία της Πατρίδος. Εκεί, που εμείς τώρα τρώμε και διασκεδάζουμε, υπάρχει πάντα ένα τραπέζι, που, μαζί με την ευγνωμοσύνη μας, είναι αφιερωμένο σ’ ΑΥΤΟΥΣ.
Ομολογώ ότι συγκλονίστηκα και ένας κόμπος ανέβηκε στο λαιμό μου και δεν μπόρεσα να αρθρώσω λέξη. Ο Ταξίαρχος, το κατάλαβε και διακριτικά απομακρύνθηκε, δήθεν για να δώσει οδηγίες για κάτι.
Από κει και πέρα πλέον, το απλοϊκό τραπεζάκι, άρχισε να παίρνει στα μάτια μου την εικόνα ενός γιγαντιαίου μνημείου μυθικών διαστάσεων. Διότι ακριβώς αυτό είναι. Όσο μπορεί να συγκλονίσει το κλασικό πλέον μνημείο της μάχης της Ιβο Τζίμα, με τους πεζοναύτες που υψώνουν την αστερόεσσα στα θειούχα εδάφη του νησιού ή το μνημείο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Μόσχα, άλλο τόσο, ίσως και περισσότερο, συγκλονίζει το ταπεινό τραπεζάκι στην είσοδο της Λέσχης Αξιωματικών στα Τρίκαλα.
Αυτή η συγκλονιστική εικόνα, που με τη δωρική λιτότητά της περιλαμβάνει τα πάντα, μου θύμισε ένα ποίημα του Γ. Αθάνα (ο ακαδημαϊκός Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας) που μαθαίναμε στο δημοτικό σχολείο (και όχι σκολειό...). Είχε τίτλο «Άη Δημήτρης» και ακριβώς αυτό το απέριττο διαμηνούσε.
Ένα απλό εκκλησάκι, σ’ ένα γραφικό Ελληνικό χωριουδάκι, που ορίζει όλη τη ζωή των κατοίκων του. Βάφτιση, γάμος, θάνατος. Ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στον ΄Αη Δημήτρη, ο οποίος δεν έχει συνηθίσει και δεν τις χρειάζεται άλλωστε, σε μεγαλοπρεπείς λαμπάδες. Αλλά του αρκεί το μικρό και ταπεινό κεράκι.
Ας το ξαναθυμηθούμε και ας το μάθουν και οι νέοι μας, που πλέον τους απασχολούν η ποίηση του Βιετνάμ και του Νερούντα, η ιστορία του Ταμτούμ και τα ήθη και έθιμα των αναξιοπαθούντων Αβοριγίνων:
Αη Δημήτρης
Στο χωριό μας, που δεν είναι κι ομορφότερο στην πλάση,
μας αφήσαν οι γονιοί μας μια γερόντισσα εκκλησιά.
Δεν της έχουμε φτειασμένο μαρμαρένιο εικονοστάσι.
Τα καντήλια της δεν είναι κρυσταλλένια και χρυσά.
Φτωχικά ντυμένους έχει και τους γέρους της παπάδες.
Ταπεινοί κι οι δυό της ψάλτες είναι πάντα εργατικοί.
Στα μανάλια της μεγάλες δεν ανάβουνε λαμπάδες.
Στον αφέντη Άι-Δημήτρη το μικρό κεράκι αρκεί.
Κι όμως, στο μικρό της χώρο που όλους κι όλους δε μας
πιάνει,
του Θεού το μεγαλείο το αισθανόμαστε τρανό!
Πουθενά πιο μυρωμένο δεν καπνίζει το λιβάνι,
πουθενά το καντηλάκι δε σπιθάει πιο φωτεινό.
Την καλή μας εκκλησούλα!... Όλοι μας εκεί στη μέση
χριστιανοί στην κολυμβήθρα γίναμε κλαψαριστά.
Θα γελάσουμε μια μέρα και γαμπροί στην ίδια θέση.
Θα σωπάσουμε μιαν άλλη με τα μάτια μας κλειστά...
Όπως και στον Άη Δημήτρη, έτσι και στον μεγάλο «Απόντα», αρκεί το λιτό και απέριττο τραπέζι, που είναι αφιερωμένο σ’ Αυτόν.
Αυτοί είναι οι ήρωές μας. Αρκούνται σε ένα ταπεινό τραπέζι που τους περιμένει.
Αυτοί είναι οι άγιοί μας. Αρκούνται στο μικρό κεράκι.
Νάσαι καλά κύριε Ταξίαρχε, που στο πείσμα του μηδενισμού των καιρών, δίνεις μαθήματα εθνικής ανατάσεως και ευθύνης έναντι αυτών που έδωσαν τη ζωή τους, για να μπορούν σήμερα οι απόγονοί τους, να ασχημονούν.
