Αυξήθηκαν παγκοσμίως οι στρατιωτικές δαπάνες-Ποιες χώρες ξόδεψαν τα περισσότερα

Οι στρατιωτικές δαπάνες στον κόσμο αυξήθηκαν πέρυσι με τον μεγαλύτερο ρυθμό των τελευταίων δέκα χρόνων, σε ένα πλαίσιο αυξανόμενης αντιπαλότητας ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις και της κούρσας στις νέες τεχνολογίες, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ινστιτούτου IISS που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή.

Η αύξηση έφθασε συνολικά το 4%, σύμφωνα με την έκθεση που παρουσιάστηκε κατά την έναρξη της Διάσκεψης για την Ασφάλεια του Μονάχου.

«Οι δαπάνες αυτές αυξήθηκαν με την έξοδο των οικονομιών από τη χρηματοπιστωτική κρίση (του 2008) και υπό την επίδραση μιας αυξημένης αντίληψης απειλών», δήλωσε ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (IISS).

Ο τερματισμός της συνθήκης INF για τις πυρηνικές δυνάμεις μέσου βεληνεκούς (από 500 έως 5.500 χλμ.) το 2019 και η πιθανή εξάλειψη της νέας START της συνθήκης για τα διηπειρωτικά πυρηνικά όπλα το 2021 ανατρέπει την παγκόσμια τάξη που είχε εγκαθιδρυθεί μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, όπως και η άνοδος της ισχύος της Κίνας καθώς και μια σειρά περιφερειακών κρίσεων, από την Ουκρανία μέχρι τη Λιβύη.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, οι δύο μεγαλύτεροι στρατιωτικοί προϋπολογισμοί παγκοσμίως, εκείνοι των Ηνωμένων Πολιτειών (685 δισεκ. δολάρια) και της Κίνας (181 δισεκ.) συνεχίζουν την εκθετική αύξησή τους, με μια αύξηση 6,6% στις δύο χώρες το 2019 σε σχέση με το 2018.

Οι αμερικανικές δαπάνες αυξήθηκαν από μόνες τους κατά 53,4 δισεκ. δολάρια πέρυσι.

Στην τρίτη θέση βρίσκεται η Σαουδική Αραβία, ακολουθούν η Ρωσία (τέταρτη), η Ινδία (πέμπτη), η Βρετανία (έκτη).

«Στην Ευρώπη, οι ανησυχίες που συνδέονται με τη Ρωσία συνεχίζουν να τροφοδοτούν την αύξηση των δαπανών με μια άνοδο 4,2% σε σχέση με το 2018», υποδεικνύει επίσης ο Τζον Τσίπμαν.

Οι στρατιωτικοί προϋπολογισμοί επανέρχονται έτσι στα επίπεδα του 2008 σε πραγματικούς όρους.

Η μαζική και επιταχυνόμενη αύξηση των κινεζικών στρατιωτικών ικανοτήτων -του βαλλιστικού διηπειρωτικού πυραύλου DF-41 που μπορεί να φθάσει οποιοδήποτε σημείο των Ηνωμένων Πολιτειών, του αεροσκάφους μάχης J-20A, πυραύλων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) κ.λπ- είναι μια μεγάλη πηγή ανησυχίας στις Ηνωμένες Πολιτείες όπως και για τους εταίρους τους στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού.

Η Κίνα έχει επίσης ξεκινήσει, όπως και η Ρωσία, την ανάπτυξη υπερηχητικών όπλων που μπορούν να εμποδίσουν τις αντιπυραυλικές άμυνες των αντιπάλων, προειδοποιεί το λονδρέζικο ινστιτούτο.

Στη διάρκεια μιας παρέλασης για την 70ή επέτειο του κομμουνιστικού καθεστώτος το 2019, το Πεκίνο παρουσίασε πομπωδώς έναν εκτοξευτή, τον DF-17, που μπορεί μελλοντικά να μεταφέρει ένα υπερηχητικό ανεμοπλάνο.

Ο ρωσικός στρατός ανακοίνωσε από την πλευρά του τον Δεκέμβριο ότι έθεσε σε επιχειρησιακή ετοιμότητα τους πρώτους του υπερηχητικούς πυραύλους Avangard, ένα από τα νέα όπλα τα οποία παρουσίασε ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν ως «ανίκητα» και «μη ανιχνεύσιμα».

Ο Avangard έχει, σύμφωνα με τη Μόσχα, ταχύτητα που μπορεί να φθάσει τα 27 Mach, δηλ. 27 φορές την ταχύτητα του ήχου και να ξεπεράσει τα 33.000 χλμ. την ώρα.

Μπορεί επίσης να αλλάζει πορεία και ύψος, περιπλέκοντας έτσι κάθε αντίπαλη καταδίωξη σύμφωνα με τη Μόσχα.

Στην Ευρώπη, οι ερωτήσεις αυξάνονται ενώπιον του κινδύνου αποδέσμευσης των Ηνωμένων Πολιτειών, που επικεντρώνονται όλο και περισσότερο στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, αν και οι τελευταίες ενίσχυσαν για την ώρα τη στρατιωτική παρουσία τους στο ανατολικό τμήμα της ηπείρου απέναντι στη Ρωσία, όπως και στον Κόλπο απέναντι στις ιρανικές απειλές.

Οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, με επικεφαλής τη Γερμανία, βρίσκονται επίσης υπό την πίεση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ που ζητά από αυτές μια πιο μαζική προσπάθεια προκειμένου να φθάσουν τον στόχο δαπανών που θα ισοδυναμούν με το 2% του ΑΕΠ τους.

Μετά τον Ντόναλντ Τραμπ το 2018, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έμοιαζε εξάλλου «να δημιουργεί αμφιβολίες» από την πλευρά του για τη δέσμευση συλλογικής αλληλεγγύης στο πλαίσιο της Συμμαχίας σε περίπτωση επίθεσης ενός από τα μέλη της, υπενθυμίζει το IISS.

Ο Γάλλος πρόεδρος προκάλεσε επίσης αναστάτωση στους εταίρους του εκτιμώντας πως το ΝΑΤΟ είναι «εγκεφαλικά νεκρό».

«Δύο από τις τρεις πυρηνικές δυνάμεις της Συμμαχίας (η τρίτη είναι η Βρετανία) σκόρπισαν ως εκ τούτου την «αβεβαιότητα για αυτά τα ερωτήματα-κλειδιά της συλλογικής ασφάλειας», υπογραμμίζει ο Τζον Τσίπμαν.

(ΠΗΓΗ: tribune.gr)

Περισσότερα »

Τζιμπουτί: Η χώρα με τις περισσότερες ξένες στρατιωτικές βάσεις στον κόσμο

► Οι βάσεις πάνε ... Τζιμπουτί.

► Η τρίτη μικρότερη χώρα της Αφρικής, με τους 950.000 κάτοικους, φιλοξενεί τους στρατούς των μεγαλύτερων δυνάμεων της υφηλίου, από Γαλλία και ΗΠΑ μέχρι Κίνα και Ιαπωνία.

► Η Κίνα ήταν η τελευταία που εγκαινίασε τη δική της ναυτική βάση στην αφρικανική χώρα, μόλις τον περασμένο Αύγουστο.

► Η Τουρκία θέλει να αποκτήσει δική της στρατιωτική βάση στην περιοχή, στο πλαίσιο των σχεδίων για επέκταση της επιρροής της στην αφρικανική ήπειρο.

► Οι Αμερικανοί διαθέτουν δύο βάσεις, από τις μεγαλύτερες των ΗΠΑ στην Αφρική.

Υπάρχουν χώρες ήσσονος «ακτινοβολίας», των οποίων άλλοι αγνο­ούν τη γεωγραφική θέση και άλ­λοι ακόμη και την ίδια την ύπαρξη. Το μικροσκοπικό Τζιμπουτί, με τους μόλις 950.000 κατοίκους στο μακρινό Κέρας της Αφρικής, είναι μια τέτοια χώρα.

Στην Ελλάδα είναι περισσότερο γνωστό ως η «πατρίδα» του «Γουίλι του μαύρου θερμαστή», από το φερώνυμο τραγούδι του 1979 (σε στίχους Νίκου Καββαδία και μουσική Θάνου Μικρούτσικου).

Για όσους τυρβάζονται περί τα γεωπολιτικά, ωστόσο, η πάλαι ποτέ γαλλική αποικία του Τζιμπουτί ξεχωρίζει σήμερα, εν έτει 2018, όχι μόνο ως η τρίτη μικρό­τερη χώρα της Αφρικής αλλά και... ως η χώρα με τις περισσότερες ξένες στρατιωτικές βάσεις στον κόσμο.

Οι Γάλλοι

Οι Γάλλοι διατηρούν εκεί τέσσερις στρατιωτικές βάσεις (στις οποίες φιλοξενούν επίσης Γερμανούς και Ισπανούς στρατιώτες), οι Αμερικανοί δύο (από τις μεγαλύτερες των ΗΠΑ στην Αφρική, έναντι ενοικίου περίπου 63 εκατ. δολ. ετησίως), και οι Ιταλοί μία. Στο Τζιμπουτί, όμως, έχουν στρατιωτικές βάσεις και υπερδυνάμεις της Ασίας, όπως είναι η Κίνα και η Ιαπωνία. Οι μοναδικές βάσεις, μάλιστα, που έχουν το Πεκίνο και το Τόκιο στο εξωτερικό βρίσκονται στο Τζι­μπουτί.

Βλέποντας τους Κινέζους να επεκτείνονται, οι Ιάπωνες εμφανίζονται τώρα να θέλουν επίσης να ενισχύσουν την παρουσία τους εκεί.

Η Σαουδική Αραβία επίσης υπέγραψε πλήθος συμφωνιών με τη μικροσκοπική αφρικανική χώρα μόλις πριν από τρεις εβδομάδες, μεταξύ άλλων και συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας, ενώ ήδη προωθείται και πλάνο δημιουργίας σαουδαραβικής στρατιωτικής βάσης στο Τζιμπουτί.

Η Τουρκία θέλει, επίσης, να αποκτήσει δική της στρατιωτική βάση την περιοχή, στο πλαίσιο των σχεδίων για επέκταση της τουρκικής επιρροής στην αφρικανι­κή ήπειρο.

Υπενθυμίζεται ότι η Άγκυρα εγκαινίασε σχετικά πρόσφατα, τον Σεπτέμβριο του 2017, τουρκική στρατιωτική βάση στη Σομαλία (νοτίως δηλαδή του Τζιμπουτί), ενώ αρχής γενομένης από τον περασμέ­νο Δεκέμβριο, το καθεστώς Ερντογάν ελέγχει πλήρως (έχει επί της ουσίας «νοικιάσει» για τις επόμενες δεκαετίες) και μια πόλη-νησί-λιμάνι στο Σουδάν (βόρεια δηλαδή του Τζιμπουτί) με την ονομασία Σουάκιν.

Η Τουρκία «ακροβολίζεται» εμπορικά στο πολύτιμο Κέρας της Αφρικής, στην είσοδο και στις δυτικές ακτές της Ερυθράς Θάλασσας, μπαίνοντας σφήνα στον άξο­να μεταξύ Αίγυπτου και Σαουδικής Αραβίας.

Όσο για το Τζιμπουτί, αυτό δείχνει να ανταποδίδει το... φλερτ προς τον τουρ­κικό παράγοντα. Μόλις πριν από τρεις εβδομάδες ο πρέσβης του Τζιμπουτί στην Άγκυρα δήλωσε ότι η χώρα του θα «κα­λωσόριζε» μια τουρκική στρατιωτική βάση εντός των συνόρων της, δίνοντας το «πράσινο φως» για την ενίσχυση των στρατιωτικών δεσμών μεταξύ των δύο χωρών.

Το Τζιμπουτί προσπαθεί, προφανώς, να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τη γεωγραφικά πολύτιμη θέση του. Αν και μικροσκοπικό, τυχαίνει να βρίσκεται στην είσοδο της εμπορικής οδού που οδηγεί από τον Ινδικό Ωκεανό και τον Κόλπο του Άντεν προς την Ερυθρά Θάλασσα, τη διώρυγα του Σουέζ και τη Μεσόγειο.

Κινέζοι, Αμερικανοί και Ιάπωνες έχουν σπεύσει να εξασφαλίσουν στρατιωτική παρουσία εκεί για ακριβώς αυτόν τον λόγο, ενώ φημολογείται ότι το ίδιο σχε­διάζει να κάνει και η Ινδία, σύμφωνα με δημοσίευμα στον ιστοχώρο Politico. Με δεδομένο, βέβαια, ότι οι ξένες δυνάμεις που βρίσκονται στο Τζιμπουτί είναι ανταγωνιστικές, η παρουσία τους εκεί μάλλον λειτουργεί ως δικλίδα διασφαλίσης των ισορροπιών και όχι ως θρυαλλίδα δυνη­τικά νέων εντάσεων.

20 ΕΚΑΤ. $ ΕΤΗΣΙΩΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΠΕΚΙΝΟ

Η Κίνα ήταν η τελευταία που εγκαι­νίασε τη δική της ναυτική βάση στην αφρικανική χώρα, μόλις τον περασμέ­νο Αύγουστο (συμφωνώντας να πλη­ρώνει ενοίκιο 20 εκατ. δολ. ετησίως), ενώ οι επενδύσεις που έχει κάνει το Πεκίνο στο Τζιμπουτί (σε υποδομές κ.α.) ξεπερνούν τα 12 δισ. δολ.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ-gsKafidas@24media.gr

(ΕΘΝΟΣ-18/01/2018 - ΦΩΤΟ: militaire.gr - [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.blogspot.gr])

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.

Περισσότερα »