π. Α/ΓΕΕΘΑ: Πρέπει να έχουμε ναυτική παρουσία στη θαλάσσια περιοχή της υφαλοκρηπίδας μας

Ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Μανούσος Παραγιουδάκης, σε μία συνέντευξη εφ όλη της ύλης πάνω στα κρίσιμα εθνικά θέματα στις Αντιθέσεις με το Γιώργο Σαχίνη στην Κρήτη TV:

Το Σύμφωνο Τουρκίας – Λιβύης

🔴 Ποιοι οι Κίνδυνοι για την Ελλάδα;

🔴 Η Κρήτη κινδυνεύει;

🔴 Το Επόμενο βήμα Τουρκίας

Η κίνηση του Oruc Reis, τι σημαίνει γεωπολιτικά για την Ανατολική Μεσόγειο και τι λέει για τους χειρισμούς από ελληνικής πλευράς υποστηρίζοντας ότι πρέπει να έχουμε ισχυρή ναυτική παρουσία στην επίμαχη περιοχή όπου έχουμε κυριαρχικά δικαιώματα.

Πώς βλέπει την συσσώρευση Στρατιωτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο και ειδικά πέριξ της Κύπρου;

Τι λέει για τον Χουλουσί Ακάρ

🔴 Τις συνεχείς απειλές του κι αν δίδεται η κατάλληλη απάντηση;

Η Ισορροπία δυνάμεων Ελλάδας- Τουρκίας

🔴 Εξοπλισμοί Ελλάδας

🔴 Εξοπλισμοί Κύπρου

🔴 Patriot στη Σαουδική Αραβία

Το δόγμα αποτροπής

Γιατί υποστηρίζει ότι η Κύπρος κινδυνεύει…

Το Δόγμα ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας-Κύπρου

🔴 Γιατί επιμένει τόσο πολύ;

🔴 Που βρίσκεται τώρα το θέμα αυτό;

Ίμια, πως είδατε την μη απόδοση τιμών, τυχαία ή μη η σύμπτωση με το Oruc Reis;

Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και μια σειρά θεμάτων που θα προκαλέσουν αίσθηση.

Στην εκπομπή παρεμβαίνουν:

1) Ο Γρηγόρης Τσάλτας - Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, Διεθνούς Δικαίου και μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων

2) Ο Βενιαμίν Καρακωστάνογλου καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ /με ειδίκευση στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και ως συγγραφέας του πρώτου και μοναδικού, μέχρι σήμερα, στην Ελλάδα και στα ελληνικά, επιστημονικού συγγράμματος 600 σελίδων (μονογραφίας) για το νομικό καθεστώς της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), και Πρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας

ΠΗΓΗ: freepen.gr

Περισσότερα »

Κ.Χρηστίδης: Εάν «είχαμε κάνει την κίνηση» στα Ίμια «οι Τούρκοι θα έκαναν 100 χρόνια να ξαναβγούν στο Αιγαίο» (ΗΧΗΤΙΚΟ)

«Υπάρχει ανανδρία και φοβία στο πολιτικό μας σύστημα και γι’ αυτό θα πρέπει να εκπαιδευτεί»! Αυτό υποστήριξε αναφερόμενος στην υπόθεση των Ιμίων, ο πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, Ναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης, ο οποίος μίλησε για πρώτη φόρα σε ραδιόφωνο, στην εκπομπή του Γιάννη Κεχαγιόγλου «Ξυπνήστε», στο Κανάλι Ένα 90,4.

Σύμφωνα με τον Ναύαρχο, εάν η Ελλάδα «είχε κάνει την κίνηση» στα Ίμια «οι Τούρκοι θα έκαναν 100 χρόνια να ξαναβγούν στο Αιγαίο»!

Σε ότι αφορά στις κινήσεις της Άγκυρας, ο κ. Χρηστίδης υποστήριξε ότι ο πρόεδρος Ερντογάν «έχει ανοίξει πολλά μέτωπα» και ότι κάνει δεν είναι μόνο «για εσωτερική κατανάλωση» αλλά προσβλέπει και στην αλλαγή της Συνθήκης της Λωζάννης. «Το θέμα όμως είναι, αν θα του βγει» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ναύαρχος.

Αναφορικά με το θέμα της Λιβύης, ο πρώην Αρχηγός ΓΕΝ επεσήμανε ότι η Τουρκία ουσιαστικά ανακήρυξε τη δική της ΑΟΖ και τώρα το θέμα είναι πως θα διαχειριστούμε εμείς την κατάσταση.

Ο κ. Χρηστίδης αναρωτήθηκε επίσης γιατί ο υπουργός Εξωτερικών κάλεσε «δικούς του ανθρώπους» για τη χάραξη γραμμών βάσης, τη στιγμή που η υδρογραφική υπηρεσία του ΓΕΝ τις διαθέτει από το 1990.

(ΠΗΓΗ: pireasnow.gr)

Περισσότερα »

Οι συνέπειες της παραμέλησης της Άμυνας

Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη *

Μετά από μια σχεδόν δεκαπενταετία εξοπλιστικής απραξίας το τελευταίο δωδεκάμηνο παρατηρείται μια ελπιδοφόρα κινητικότητα. Η περίοδος της απραξίας δεν ήταν αποτέλεσμα αποκλειστικά της οικονομικής κρίσης της χώρας -που έγινε αντιληπτή το 2009- αλλά κυρίως λανθασμένων επιλογών και αξιολογήσεων του συνόλου των πολιτικών ηγεσιών, για το μέγεθος, είδος και διάρκεια της απειλής. Οι αιθεροβατούσες εκτιμήσεις περί «εξημέρωσης του θηρίου» μέσω της ευρωπαϊκής πορείας μαζί με τις επικίνδυνες θεωρήσεις περί δυνατότητας εξεύρεσης συναινετικής «έντιμης» λύσης (win-win) είχαν κάνει την εμφάνιση τους από τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Η κρίση των Ιμίων διέλυσε πρόσκαιρα αυτές τις αντιλήψεις και οδήγησε σε μια αλόγιστη και ασυντόνιστη εξοπλιστική φρενίτιδα. Η τελευταία, καίτοι ενδυνάμωσε την άμυνα της χώρας με την απόκτηση -υπό συνθήκες εσπευσμένων διαδικασιών- πληθώρας αξιόλογων οπλικών συστημάτων, δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει την αναγκαία μακροπρόθεσμη υποστήριξη, λειτουργικότητα και εκσυγχρονισμό αυτών των όπλων. Ακόμη δε χειρότερα, δεν μπόρεσε να δώσει ώθηση στη δημιουργία μιας αξιόλογης εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας αλλά ούτε και να κατανείμει σε βάθος χρόνου τις εξοπλιστικές ανάγκες, σε συνάρτηση με την εκτιμώμενη εξέλιξη του εθνικού μας προϊόντος και φυσικά και την απειλή.

Οι αδύναμες κυβερνήσεις των περιόδων κορύφωσης της οικονομικής κρίσης υπέκυψαν άνευ αντιρρήσεων στις απαιτήσεις των δανειστών για μια ουσιαστική «εξαφάνιση» όχι μόνο των εξοπλιστικών δαπανών αλλά και αυτών των πιστώσεων των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων. Η αποδυνάμωση αυτή  συνοδεύθηκε και από μια πολιτική γενικότερης αποδυνάμωσης των ενόπλων δυνάμεων, με πολλαπλές ενέργειες -από μέρος του πολιτικού κόσμου- καθώς με ανησυχία διέβλεπαν την απαξίωση των κομμάτων και την εκτόξευση της λαϊκής εμπιστοσύνης προς το στράτευμα. Μια αρρωστημένη αντίληψη και εξωπραγματική ανησυχία που επί δεκαετίες συνεχίζει να βασανίζει τον πολιτικό κόσμο, η εξέταση της οποίας, ξεφεύγει του στόχου της παρούσης σύντομης ανάλυσης.

Στην άλλη μεριά του Αιγαίου, η δυναμικά ανερχόμενη Τουρκία, με συνέπεια και συνέχεια, όλα αυτά τα χρόνια, ενίσχυε την στρατιωτική της ισχύ. Η χώρα αυτή καίτοι γνώρισε οικονομικές και πολιτικές κρίσεις, συνέχισε να εργάζεται άοκνα, παρά τις αναπόφευκτες αστοχίες, για τη δημιουργία αμυντικής βιομηχανίας ικανής να υποστηρίζει την στρατιωτική μηχανή της και ταυτόχρονα να καταστεί εξαγωγέας πολεμικού υλικού. Ακόμη όμως και στον τομέα των πολλά υποσχόμενων νέων τεχνολογιών ο αντίπαλος προηγείται ημών. Φυσικά τα μεγέθη των δύο χωρών, η φύση των καθεστώτων και της κοινωνικής κατάστασης, επιβάλλουν προσεκτικές και μη ισοπεδωτικές προσεγγίσεις αλλά είναι προφανές ότι η συνέπεια, η συνέχεια και ο ορθός προγραμματισμός ανταμείβονται. Αποτελεί δε ευτυχές γεγονός ότι ο «Σουλτάνος», εδώ και τρία τουλάχιστον χρόνια, προσπαθεί απεγνωσμένα, με τις δηλώσεις και προκλητικές του ενέργειες, να μας ξυπνήσει από το βαθύ λήθαργο μας. Ενδεχομένως, η ηγεσία της Άγκυρας να έχει καταληφθεί και από μια μεγαλοϊδεατική επιδίωξη ολοκλήρωσης σημαντικών επεκτατικών στόχων προ του εορτασμού των 100 ετών από τη γέννηση του σύγχρονου τουρκικού κράτους (2023).

Υπό αυτές τις πιεστικές περιστάσεις, η ενδυνάμωση της παραμελημένης αμυντικής μας ισχύος είναι επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε και είναι μονόδρομος. Οι σημερινές πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες, παρά το δυσεπίλυτο πρόβλημα εξεύρεσης πόρων για μακροχρόνια προμήθεια οπλικών συστημάτων, πρέπει να προχωρήσουν στις επιβεβλημένες ενέργειες για μια άμεση (έστω και μερική) αποκατάσταση της κλονισθείσας ισορροπίας ισχύος. Οι κινήσεις θα πρέπει να είναι απόλυτα σταθμισμένες για αναβάθμιση ή απόκτηση των επικαλούμενων πολλαπλασιαστών ισχύος και για προμήθεια κρισίμων υποσυστημάτων που θα αυξήσουν τις διαθεσιμότητες των ήδη υπηρετούντων οπλικών συστημάτων. Αναμφίβολα, το «επείγον» ορισμένων προμηθειών δεν διευκολύνει τυχόν συμπίεση τιμών, μάλλον κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε προσπάθεια, για επίτευξη ικανοποιητικής τιμής, συνθηκών εξόφλησης, χρόνων παράδοσης, συμπαραγωγής, εξασφάλισης «εν συνεχεία υποστήριξης», «πυροσβεστικής ενδιάμεσης λύσης», θα πρέπει να προβλέπει ικανές (δελεαστικές) ποσότητες προμηθειών έστω και σε βάθος χρόνου. Οι λύσεις συμπαραγωγής, με άλλα κράτη, εμφανίζουν ικανοποιητικές πιθανότητες ολοκλήρωσης και εξασφάλισης της «εν συνεχεία υποστήριξης» του συστήματος αλλά υστερούν σε χρόνους παράδοσης, ενίοτε στις προδιαγραφές των μέσων και χαρακτηρίζονται από μακροχρόνια απόσβεση της αναγκαίας επένδυσης. Από την άλλη μεριά, παραχωρήσεις πλεονάζοντος αμυντικού υλικού (δωρεάν ή σε προνομιακές τιμές) απαιτούν προσεκτική αξιολόγηση καθώς, συνήθως, τα υποκρυπτόμενα μειονεκτήματα αντισταθμίζουν τυχόν οφέλη, χωρίς βεβαίως να αποκλείεται και η περίπτωση μιας «πραγματικής ευκαιρίας». Βασική σημασία για την αντιμετώπιση, του πραγματικά δυσεπίλυτου για εμάς προβλήματος, αποτελεί η όσο το δυνατόν περισσότερο ολιστική αντιμετώπιση του, μακράν σπασμωδικών και ασυντόνιστων κινήσεων.

Δυστυχώς, η εκ μέρους μας προβολή της γεωστρατηγικής μας αξίας και η αντ’ αυτής είσπραξη «ανταλλαγμάτων», έχει περιορισμένα όρια, λόγω της ευρωπαϊκής ελλείψεως πολιτικού οράματος και ύπαρξης μικρολογιστικής αντίληψης αλλά και μιας διστακτικής -και παράλληλα επιχειρηματικής- αμερικανικής επιλογής «ίσων αποστάσεων», με την έωλη ελπίδα της τουρκικής επαναπροσέγγισης.

Αναμφίβολα, η υπερδεκαετής παραμέληση της άμυνας προκάλεσε ανατροπή στο ισοζύγιο ισχύος Ελλάδος και Τουρκίας με τάσεις μεγέθυνσης -σε βάρος μας- για τα επόμενα χρόνια. Σύσσωμος ο πολιτικός μας κόσμος και οι ένοπλες δυνάμεις, επιβάλλεται να επιστρατεύσουν όλες τις ικανότητες τους για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα ασφάλειας που δημιουργήθηκε. Οι ένοπλες δυνάμεις επιβάλλεται να καλύψουν το χάσμα της ποσότητας (αλλά και της ποιότητας που επιφέρει η τουρκική πολεμική εμπειρία) με ανώτερες στρατηγικές-επιχειρησιακές-τακτικές-ατομικές ικανότητες και καινοτομίες για εκμετάλλευση όλων των ημετέρων πλεονεκτημάτων και αδυναμιών του αντιπάλου. Καθήκον της κυβέρνησης είναι επίσης να ενημερώσει υπεύθυνα τον ελληνικό λαό -χωρίς να δημιουργεί κλίμα κινδυνολογίας- και να συνεγείρει όλες τις συνιστώσες του ελληνισμού για αυτήν την προσπάθεια. Μέρος του πολυδιαφημιζόμενου «πρωτογενούς πλεονάσματος» πρέπει να κατευθυνθεί και προς την αμυντική ενίσχυση και δοκιμασμένες λύσεις του παρελθόντος (πχ κρατήσεις υπέρ ταμείου εθνικής άμυνας) πρέπει να επανεξεταστούν.

Ο σωστά ενημερωμένος Ελληνικός λαός, παρά τις οικονομικές δοκιμασίες που έχει υποστεί, βλέποντας μια διακομματική σύμπνοια στο εθνικό αυτό θέμα, σίγουρα θα αποδεχθεί λελογισμένες και ορθά δικαιολογημένες θυσίες που θα συνοδεύονται από ένα επιζητούμενο «συμμάζεμα» του κράτους. Δυστυχώς δεν υπάρχουν πλέον ούτε εύκολες και ανώδυνες λύσεις αλλά ούτε και χρόνος. Η επιλογή είναι μεταξύ τριών δρόμων: της σταδιακής υποχώρησης έναντι των τουρκικών απαιτήσεων αποφεύγοντας (προσωρινά) ρίσκα, κινδύνους και θυσίες, της ανάληψης των επιβεβλημένων προσπαθειών αναχαίτισης του τουρκικού επεκτατισμού (με το αντίστοιχο πολύπλευρο κόστος και κινδύνους) και της ουτοπικής προσμονής ενός θαύματος μέσω της επέμβασης διαγαλαξιακών δυνάμεων! Ουδεμία επιλογή δεν εγγυάται την επιτυχία αλλά η ιστορία και μακρόχρονη επιβίωση αυτού του λαού επιτεύχθηκε κόντρα στις ψυχρές εκτιμήσεις αριθμητικών παραμέτρων στηριζόμενη όμως στη σύμπνοια και στη συλλογική μεθοδική προσπάθεια και αυτοθυσία.

______________________________

* Ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Αντιστράτηγος (εα)

 -Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου

-Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

-Υποψήφιος Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

-Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)

-Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ)

-Διαλέκτης και συνεργάτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ)

-rafaelmarippo@yahoo.gr

(ΠΗΓΗ: liberal.gr)

Περισσότερα »

Χ. Βαΐτσης: Κίνδυνος επανάληψης της Ιστορίας στο Αιγαίο

Χωρίς αμφιβολία εξετάζοντας κανείς τα γεωπολιτικά δεδομένα των περιόδων Ιανουαρίου 1996 και Ιανουαρίου 2019 στη περιοχή, θα διαπιστώσει πολλά κοινά σημεία, τα οποία δικαιολογημένα προκαλούν σοβαρούς προβληματισμούς και δημιουργούν ενδεχομένως συνθήκες επανάληψης της Ιστορίας, η οποία υπήρξε αφετηρία - μέσω ενός ιδιαίτερα επώδυνου για την τιμή των ΕΔ επεισοδίου στα Ίμια - ενός νέου κύκλου αντιπαραθέσεων και διεκδικήσεων εκ μέρους της Τουρκίας στη περιοχή του Αιγαίου και όχι μόνον.

Τον Ιανουάριο του 1996, η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ, εκ πεποιθήσεως ακραία και επιθετική σε ότι είχε να κάνει στις σχέσεις της με την Ελλάδα, μετά τις εκλογές της 24 Δεκεμβρίου 1995 που ανέδειξαν μία ασταθή ισορροπία δίχως κάποια κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αναζητά ευκαιρία για το χτίσιμο ενός δυναμικού προφίλ στο εσωτερικό και την ασφαλή εδραίωση της στην πρωθυπουργία της χώρας.

Έχει προηγηθεί στις 25 Δεκ. ’95 η (τυχαία ή προσχεδιασμένη) προσάραξη του πλοίου «Φίγκεν Ακάτ» στα αβαθή ύδατα κοντά στα Ίμια, η πτώση του τουρκικού μαχητικού στις 28 Δεκ. κοντά στη Λέσβο, η ρηματική διακοίνωση του Τουρκικού ΥΠΕΞ στις 29 του ίδιου μήνα για την κυριότητα των βραχονησίδων Ίμια, καθώς και τα γνωστά συμβάντα με την έπαρση και υποστολή των σημαίων Ελλάδας και Τουρκίας στη βραχονησίδα.

Αντίστοιχα στην Ελλάδα την ίδια περίοδο επικρατεί πολιτική αστάθεια, καθώς ουσιαστικά δεν υπάρχει κυβέρνηση  ή έστω υπολειτουργεί. Ο πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου βρίσκεται  άρρωστος στο Ωνάσειο, - από όπου παραιτείται στις 15 Ιανουαρίου - ενόσω οι διάφορες ομάδες εντός του κόμματος αγωνίζονται για τη διαδοχή. Αποτέλεσμα της εν λόγω κατάστασης, η έλλειψη αντανακλαστικών στο ΥΠΕΞ και η καθυστερημένη κατά 10 ημέρες αντίδραση και απόρριψη της τουρκικής διακοίνωσης της 29ης Δεκεμβρίου.

Ο Κ. Σημίτης εκλέγεται πρωθυπουργός από την κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος στις 19 Ιανουαρίου και κατά το διάστημα που η κατάσταση εξελίσσεται -  μέχρι στις 30 Ιανουαρίου - η κυβέρνηση ασχολείται κυρίως με την προσπάθεια λήψης της ψήφου εμπιστοσύνης στη Βουλή, ενώ κατά τις κρίσιμες εκείνες ώρες, κανείς στη κυβέρνηση δεν ασχολείται σοβαρά με το θέμα. Παράλληλα εμφανής είναι και η σύγχυση εντός του ελληνικού πενταγώνου με την έλλειψη κεντρικής κατεύθυνσης και παντελή απουσία του πνεύματος της διακλαδικότητας. Η Τουρκία εκμεταλλευόμενη την δύσκολη για την Ελλάδα πολιτική συγκυρία, πραγματοποιεί στρατιωτική απόβαση επί αφύλακτου ελληνικού εδάφους και καταλαμβάνει τη βραχονησίδα των Ιμίων, με τις γνωστές έκτοτε συνέπειες.

Σήμερα, αν και οι καταστάσεις διαφορετικές, παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες. Η Τουρκία, με την ακολουθούμενη πολιτική του Ερντογάν αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις, τόσο στη Συρία, όσο και στην Αν. Μεσόγειο και το Αιγαίο. Ο «αυτό-εγκλωβισμός» της σε σπασμωδικές ενέργειες, επιθετική ρητορική και σε δηλώσεις που δύσκολα αναιρούνται - τόσο από τον ίδιο τον Ερντογάν, τους υπουργούς Άμυνας και Εξωτερικών, αλλά και από τον συνεργαζόμενο μαζί του Αρχηγό των «Γκρίζων Λύκων» Μπαχτσελί - δημιουργούν συνθήκες αυξημένης έντασης και προβληματισμού ως προς τον τρόπο ενεργείας και κατεύθυνσης της τουρκικής πολιτικής, η οποία αναζητά «διεξόδους» επίτευξης των εθνικών της στόχων και αποφυγή της αποδοχής - όπως αυτή ενίσταται - «τετελεσμένων».

Ομοίως, η ένταση στη περιοχή του Αιγαίου έχει αυξηθεί δραματικά το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα με τις υπερπτήσεις τουρκικών Α/Φ σε χαμηλό σχετικά ύψος πάνω από ελληνικά νησιά και μάλιστα κατοικημένα (Καστελόριζο) κατά τις ημέρες των Χριστουγέννων. Άραγε σ’ αυτή την περίπτωση κατάφορης εθνικής παραβίασης, που βρίσκονται οι «κόκκινες γραμμές» της ελληνικής αμυντικής πολιτικής;

«Νερό στο μύλο» της τουρκικής προπαγάνδας και συμπεριφοράς έριξαν οι συνεχείς δηλώσεις του Έλληνα ΥΠ.ΑΜ, αλλά κυρίως οι ατυχείς κατά την άποψη μου δηλώσεις του Α/ΓΕΕΘΑ, ο οποίος φυσικά δεν είπε τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο για την περίπτωση κατάληψης εθνικού εδάφους, έπεσε όμως στη παγίδα της τουρκικής προκλητικής συμπεριφοράς. Τέτοιου είδους δηλώσεις – ιδιαίτερα από την  στρατιωτική ηγεσία - ανήκουν σε αξιωματούχους χωρών του είδους της Τουρκίας, που κυρίως στοχεύουν στο εσωτερικό της. Εάν ο Α/ΓΕΕΘΑ είχε κάποιες πληροφορίες και ήθελε να στείλει κάποιο μήνυμα στη αντίπερα όχθη, υπάρχουν πλείστοι όσοι άλλοι τρόποι, περισσότερο ίσως αποτελεσματικοί και σίγουρα απολύτως πιό σοβαροί από τις δηλώσεις περί ισοπέδωσης ελληνικού εδάφους. 

Σε ότι αφορά στη πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την πολιτική αστάθεια. Η συγκυβέρνηση «πνέει τα λοίσθια» και το μέλλον της κυβέρνησης φαντάζει αβέβαιο και προβληματικό. Επί της ουσίας δεν υπάρχει υπουργός εξωτερικών μετά την παραίτηση Κοτζιά (η ύπαρξη του Γενικού Γραμματέα, Πρέσβη κ. Παρασκευόπουλου αποτελεί ίσως την μοναδική έγκυρη άποψη στο ανώτατο επίπεδο), ο ΥΠ.ΑΜ βρίσκεται «υπό προθεσμίαν», αναμένοντας όλοι από ημέρα σε ημέρα την υποβολή της παραίτησης του, ενώ ακόμη και στην στρατιωτική ηγεσία υπάρχει αναταραχή λόγω των επικείμενων κρίσεων και φημολογούμενων αλλαγών.

Εάν αποδεχθεί κανείς με το γνωμικό «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται», τότε η παρούσα κατάσταση προσφέρει ίσως γόνιμο έδαφος και ανοίγει παράθυρα ευκαιρίας σε αυτόκλητους υπερασπιστές του διεθνούς δικαίου – κατά την δική τους φυσικά αντίληψη και θεώρηση – στη περιοχή. Παρά τον ρόλο που προτίθεται να διαδραματίσει ο διεθνής παράγοντας και η αυξημένη γεωστρατηγική ασφάλεια που είναι δυνατόν να μας προσφέρουν οι διεθνείς συμμαχίες που διαμορφώνονται στην Αν. Μεσόγειο, κανείς δεν μπορεί να εξασφαλίσει απονενοημένες ενέργειες, που είναι δυνατόν να δημιουργήσουν ντόμινο αρνητικών εξελίξεων στη περιοχή.

Επομένως, η κατάσταση επιβάλει νηφαλιότητα, αυξημένη επαγρύπνηση σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο, απόλυτη ετοιμότητα και κυρίως επίδειξη ψυχραιμίας και σοβαρότητας από όλους. Η πολιτική ηγεσία στα συναρμόδια για την άμυνα υπουργεία (ΥΠΕΞ, ΥΠΑΜ και ΥΠτΠ/ΕΥΠ), δεν πρέπει να επιτρέψει στην περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα να επηρεάσει τα απαιτούμενα αυξημένα αισθητήρια παρακολούθησης των δεικτών έγκαιρης προειδοποίησης και μαζί με την στρατιωτική ηγεσία, η οποία απαλλαγμένη από προσωπικές ανασφάλειες, δεν θα επιτρέψουν την δημιουργία αρνητικών τετελεσμένων για τη χώρα. Κύριο έργο και αποστολή όλων, δεν είναι άλλη από την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων, η δε Ιστορία δεν πρόκειται να συγχωρήσει ποτέ ολιγωρίες, με καμία δικαιολογία.

* Ο Χρήστος Βαΐτσης είναι Πτέραρχος (Ι) ε.α., Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΑ και Σύμβουλος του Προέδρου της ΝΔ σε θέματα Εθνικής Ασφάλειας.

(ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 12/01/2019)

Περισσότερα »

Λιμενικό - Πολεμικό Ναυτικό σε στενή συνεργασία

Στενότερη συνεργασία μεταξύ των ειδικών δυνάμεων του Λιμενικού και του Πολεμικού Ναυτικού αποφασίστηκε στον απόηχο των πρόσφατων γεγονότων στα Ίμια, με αποκορύφωμα τον εμβολισμό του πλοίου ανοικτής θαλάσσης (ΠΑΘ) «Γαύδος» από τουρκική ακταιωρό, τη νύχτα της Δευτέρας.

Λίγες ώρες μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στο αρχηγείο του Λιμενικού και την προτροπή του για διεύρυνση της συνεργασίας με το Πολεμικό Ναυτικό, η ηγεσία του σώματος κατέληξε σε μια πρώτη δέσμη μέτρων τα οποία αφορούν κυρίως θέματα εκπαίδευσης, ενώ έπεται συνέχεια.

Καλά ενημερωμένη πηγή αποκάλυψε στην «Κ» ότι σε κλειστή σύσκεψη στο αρχηγείο του Λιμενικού, μετά την επίσκεψη του κ. Τσίπρα στον Πειραιά, αποφασίστηκε η αύξηση της συμμετοχής των ανδρών της Ελληνικής Ακτοφυλακής στα «σχολεία πολέμου» του Πολεμικού Ναυτικού, καθώς επίσης η ενίσχυση της παρουσίας της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών (ΜΥΑ) του Λιμενικού στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ) του Πολεμικού Ναυτικού, στη νατοϊκή βάση της Σούδας.

Στην πρώτη περίπτωση, οι άνδρες του Λιμενικού θα παρακολουθούν μαζί με τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων κοινά προγράμματα εκπαίδευσης σε θέματα στρατηγικής, διεθνών σχέσεων κ.ο.κ. Αντίστοιχα, το προσωπικό της ΜΥΑ θα αναλάβει την εκπαίδευση στελεχών του Πολεμικού Ναυτικού σε περισσότερο επιχειρησιακά θέματα. Ενδεικτικά, το επόμενο διάστημα προγραμματίζονται σεμινάρια για θέματα εξουδετέρωσης εκρηκτικών μηχανισμών, εκπαιδεύσεις ελεύθερων σκοπευτών κ.ά.

Το ΚΕΝΑΠ λειτουργεί τα τελευταία χρόνια στη ναυτική βάση της Σούδας, στα Χανιά, με σκοπό να εκπαιδεύει νατοϊκές μονάδες στην εκτέλεση «ειδικών» επιχειρήσεων. Όπως αναφέρεται στο καταστατικό του, «πρόκειται για διακλαδικό κέντρο εκπαίδευσης, με προσωπικό από τις Ένοπλες Δυνάμεις, το Λιμενικό Σώμα και την Ελληνική Αστυνομία», ενώ ως αποστολή του περιγράφεται, μεταξύ άλλων, η «προαγωγή της συνεργασίας και διαλειτουργικότητας μεταξύ των ναυτικών μονάδων».

Αρμόδια πηγή διευκρίνισε στην «Κ» ότι, στο πλαίσιο του νέου δόγματος συνεργασίας Πολεμικού Ναυτικού και Λιμενικού Σώματος που υιοθετείται μετά τα πρόσφατα γεγονότα στα Ίμια, αποφασίστηκε να ενισχυθεί η παρουσία ανδρών της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών στο ΚΕΝΑΠ. Μάλιστα, αποφασίστηκε να έχει μόνιμη παρουσία στη ναυτική βάση της Σούδας αξιωματικός της ΜΥΑ σε ρόλο «συνδέσμου» μεταξύ Λιμενικού και Πολεμικού Ναυτικού.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/02/2017 - ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ)

__________________
Υ.Γ.: Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.

Περισσότερα »

Στρατηγός Ζιαζιάς : Κάποιοι θα λογοδοτήσουν στο «Στρατοδικείο» για τα Ίμια

Τις συνέπειες της πολιτικο-στρατιωτικής κρίσης των Ιμίων, υφίσταται και σήμερα η Χώρα μας. Η Τουρκία εφαρμόζοντας μια αναθεωρητική και ασύμμετρη εξωτερική πολιτική, επιχειρεί απροκάλυπτα και με την απειλή χρήσης βίας, να αλλάξει το υφιστάμενο καθεστώς στο Αιγαίο και να παγιοποίηση γκρίζες ζώνες σε αυτό. Η Άγκυρα επιβάλλει, σταδιακά, την ΦΙΝΛΑΝΔΟΠΟΙΗΣΗ κρίσιμων περιοχών στο Αιγαίο και ισχυρίζεται ότι είναι γκρίζες ζώνες, όπως συμβαίνει την τελευταία περίοδο στην περιοχή των Ιμίων.

Είναι πασιφανές, σε όλους τους επαΐοντες, ότι η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να «αντιληφθεί», να «διαβάσει» έγκαιρα και σωστά τις κινήσεις και τις προθέσεις των Τούρκων, το βράδυ της 12ης Φεβρουαρίου, δεν μπόρεσε να εκτιμήσει τη σοβαρότητα της κατάστασης και το συσχετισμό δυνάμεων που είχαν διαμορφωθεί στην περιοχή των Ιμίων, την δεδομένη χρονική στιγμή, για να ενισχύσει την ελληνική παρουσία, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οι προσχεδιασθείσες από τους Τούρκους προϋποθέσεις για την δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων στην περιοχή των Ιμίων και μάλιστα με σοβαρο κίνδυνο να έχουμε και πάλι ανθρώπινες απώλειες.

Είναι φανερό ότι κανένα από τα θεσμικά όργανα δεν συγκλήθηκαν πριν το «πολεμικό συμβάν», όταν η κρίση ήταν σε εξέλιξη, αλλά και αμέσως μετά, στο όνομα της στρατηγικής του κατευνασμού και όχι της αποτροπής, στο όνομα της «αποφασιστικότητας» Είναι γεγονός ότι δεν πρέπει να νιώθουμε «υπερήφανοι» για την κατάληξη του «πολεμικού επεισοδίου» στην θαλάσσια περιοχή των Ιμίων και μάλιστα εντός των χωρικών μας υδάτων.

Η βασική επιδίωξη της Τουρκίας ήταν και είναι να προκαλέσει θερμό επεισόδιο και μετά να ασκηθεί πίεση στην Ελλάδα να συρθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αν συμβεί αυτό, η Τουρκία θα έχει πετύχει τον στρατηγικό της στόχο που επιδιώκει εδώ και δεκαετίες. Διότι σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων ή και σε ένα διεθνές δικαστήριο, η Ελλάδα έχει μόνο να χάσει, διότι δεν διεκδικεί τίποτε ενώ η Τουρκία διεκδικεί τα πάντα ...Συνιστά ασυγχώρητη αφέλεια, αν η Χώρα μας εκτιμά, ότι οι ΗΠΑ ή το ΝΑΤΟ ή η ανύπαρκτη (διπλωματικά και στρατιωτικά) Ε.Ε., θα στηρίξουν οπωσδήποτε την Ελλάδα, αν η Τουρκία επιχειρήσει να προσβάλει την ελληνική κυριαρχία. Για αυτό απαιτείται, έστω και τώρα, έστω και την τελευταία ώρα επί πλέον ενίσχυση της αποτρεπτικής δυνατότητας της χώρας. Μια αποτροπή που πρέπει να στηρίζεται στην αξιοπιστία και να είναι περισσότερο εμφανής, πιστευτή και δυναμική.

Πρακτικά και σε πρώτο χρόνο είναι Εθνική ανάγκη, είναι χρέος όλων των Πολιτικών Δυνάμεων, να ομονοήσουν και να συμφωνήσουν να προχωρήσουμε σε αύξηση της στρατιωτικής Θητείας, για άμεση αύξηση της επάνδρωσης των εμπρός Σχηματισμών και εκπαίδευσης της εφεδρείας. Μια αύξηση που είναι επιθυμία όλων των στρατιωτικών ηγεσιών, που όμως δεν υιοθετείται από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις επιχειρησιακές απαιτήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων και τις υφιστάμενες απειλές εναντίον της Εθνικής κυριαρχίας μας.

Παράλληλα θα πρέπει να διατεθούν οι ανάλογες πιστώσεις για την αύξηση της διαθεσιμότητας των οπλικών μας συστημάτων και την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων. Εάν δεν υπάρχουν αυτές οι πιστώσεις, τότε δεν είναι ντροπή να δημιουργήσουμε ένα Ταμείο Εθνικής Άμυνας και να απευθυνθούμε και πάλι στον λαό μας να συνεισφέρει για την Εθνική μας Άμυνα για τις Ένοπλες Δυνάμεις, για την Πατρίδα. Να είστε βέβαιοι ότι άπαντες θα συνεισφέρουν οι πλούσιοι, οι φτωχοί, η ομογένεια, η εκκλησία. Εθνικοί Ευεργέτες υπάρχουν και σήμερα αρκεί να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες και σήμερα υπάρχει το ανάλογο πατριωτικό κλίμα στην Πατρίδα μας, στο Έθνος μας.

Οι ΕΔ συνιστούν την τελευταία «γραμμή άμυνας» του έθνους και της κοινωνίας. Τίποτε δεν μπορεί να λειτουργήσει αν δεν υπάρχει ασφάλεια και ειρήνη, η οποία βεβαίως δεν εξασφαλίζεται με δηλώσεις, κραυγές, συνθήματα και ιδεοληψίες, αλλά με επιτυχημένη στρατηγική αποτροπής την οποία μόνο αποτελεσματικές ΕΔ μπορούν να εγγυηθούν και με ειλικρινείς και αποτελεσματικές συμμαχίες με άλλα κράτη.

(pentapostagma.gr)

Περισσότερα »

Σε ΝΑΤΟ και ΕΕ η τουρκική προκλητικότητα

► Το περιστατικό στα Ίμια ξεχείλισε το ποτήρι των προκλήσεων, γι΄ αυτό και η Ελληνική κυβέρνηση θα θέσει το θέμα στο κορυφαίο θεσμικό επίπεδο.

► Η Αθήνα μελετά τις επόμενες κινήσεις εν όψει των συναντήσεων Ερντογάν με Τουσκ και Γιούνκερ.

Τις συνεχείς προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας αναμένεται να θέσει ο Πάνος Καμμένος στη Σύνοδο των Υπουργών Άμυνας στο ΝΑΤΟ που πραγματοποιείται σήμερα και αύριο στις Βρυξέλλες.

Το σοβαρό περιστατικό που σημειώ­θηκε το βράδυ της Δευτέρας στα Ίμια ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το πο­τήρι, καθώς τις τελευταίες δύο εβδομάδες η Τουρκία, είχε με πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού είτε με σκάφη της ακτοφυλακής, είχε πά­ρει θέση γύρω από τις ελληνικές βραχονησίδες στα όρια των εθνικών χω­ρικών υδάτων και «φλέρταρε» με το ατύχημα.

Αλλά και σε καθαρά πολιτικό επίπεδο η Άγκυρα είχε ξεπεράσει τα όρια τις τελευταίες ημέρες, και οι δηλώσεις αμφισβήτησης των ελληνικών νησιών έρχονταν πότε από τον Ταγίπ Ερ ντογάν, πότε από τον πρωθυπουργό Μπιναλί Γιλντιρίμ και πότε από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιντσάρογλου.

Γι΄ αυτό μετά το τελευταίο επεισόδιο η Αθήνα σχεδιάζει να θέσει το θέμα στους αρμόδιους οργανισμούς. Ο κ. Καμμένος αναμένεται να τονίσει στα μέλη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας ότι η Τουρκία δεν μπορεί να υπονο­μεύει τη συμφωνία με το ΝΑΤΟ για την αντιμετώπιση των εγκληματικών δικτύων που δραστηριοποιούνται στη διακίνηση προσφύγων στο Αιγαίο. Διότι το σκάφος του Λιμενικού που διεμβολίστηκε παρελήφθη τον Δεκέμ­βριο του 2015 ακριβώς για να συν­δράμει στις νατοϊκές επιχειρήσεις. Αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η ελληνική κυβέρνηση μελετά τις επόμενες κινήσεις της και κυρίως ποια στάση θα πρέπει να κρατήσει εν όψει της συνάντησης της ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στις 24 Μαρτίου στη Βάρνα της Βουλγαρίας.

Ο Ταγίπ Ερντογάν θα έχει συνάντηση με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμ­βουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, τον πρόε­δρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιουνκερ, και την ύπατη εκπρό­σωπο Εξωτερικής Πολιτικής, Φεντερίκα Μογκερίνι.

Η ελληνική πλευρά θα γνωστοποιήσει στους εταίρους όλη τη συμπεριφορά της Άγκυρας τις τελευταίες δύο εβδομάδες με αποκορύφωμα το χθεσινό επεισόδιο, ώστε να ληφθεί υπόψη στις συζητήσεις που θα έχουν με τον πρό­εδρο της Τουρκίας.

Μήνυμα από Κομισιόν

Ήδη χθες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστει­λε μήνυμα στην Άγκυρα καλώντας τη να σέβεται τη διατήρηση των σχέσεων καλής γειτονίας, σημειώνοντας ότι οι εντάσεις των τελευταίων ημερών αποτέλεσαν αντικείμενο συζήτησή μετα­ξύ της κ. Μογκερίνι με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στο περιθώριο της Συνόδου του Κουβέιτ για το Ιράκ.

Ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, Μαργα­ρίτης Σχοινάς, σε δήλωσή του τόνισε με νόημα ότι «το ελληνικό πλοίο που συμμετείχε στην επιχείρηση συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή, και άρα πρόκειται για χρήματα Ευρωπαίων φορολογουμένων».

Σε καθαρά διπλωματικό επίπεδο, το υπουργείο Εξωτερικών κινήθηκε όπως αναμενόταν, κάνοντας κατ΄ αρχάς έντο­νο διάβημα στο υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας, καλώντας τον πρέσβη της Τουρκίας στην Αθήνα στο υπουρ­γείο Εξωτερικών όπου ο γενικός διευθυντής Πολιτικών Υποθέσεων τού επέδωσε το διάβημα. «Επικίνδυνα συμβάντα σαν αυτό, τα οποία θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, είναι αποτέλεσμα της κλιμακούμενης και προκλητικής συμπεριφοράς που επι­δεικνύει αυξημένα τις τελευταίες ημέρες η Τουρκία.

Η Τουρκία οφείλει να τερματίσει τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και τις πράξεις που δεν συμβάλλουν στην ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Πράξεις που υπονομεύουν την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα, που η Ελλάδα προασπίζεται και θα συνεχίσει να προασπίζεται» τονί­ζεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών.

Δίαυλοι επικοινωνίας

Διπλωματικές πηγές τόνιζαν πάντως ότι έχει σημασία να υπάρχουν ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνία με την Τουρκία και γι΄ αυτό είχε προσκληθεί ο Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα τον περασμένο Δεκέμβριο.

Από το υπουργείο Εξωτερικών και από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας γίνεται μια προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι της έντασης, καθώς θεωρείται ότι δεν συμβάλλουν στη βελτίωση των ελλη­νοτουρκικών σχέσεων. Η Άγκυρα όμως δεν βοηθά στη διατήρηση καλού κλίματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τη Δευτέρα τα μεσάνυχτα και όλη την ημέρα της Τρίτης σημειώθηκαν περισσότερες από 40 παραβιάσεις τουρκικών αεροσκαφών στον εθνικό εναέριο χώ­ρο νοτιοανατολικά της Ρόδου.

Το τουρκικό πολεμικό ναυτικό είχε εκδώσει NAVTEX για τη διεξαγωγή ναυτικής άσκησης από τη Δευτέρα μέχρι και την Πέμπτη και στο πλαίσιο αυτής της άσκησης βρήκε αφορμή για να πραγματοποιήσει τις παραβιάσεις.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΙΤΣΑΣ, ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΜΥΝΑΣ: «Ξέρουμε τι είναι δικό μας και τι πρέπει να κάνουμε»

Μήνυμα προς την Άγκυρα έστειλε χθες και ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, Δημήτρης Βίτσας: «Ακούμε κραυγές οι οποίες θέτουν σε αμφισβή­τηση την κυριαρχία της χώρας μας. Αυτές τις κραυγές τις ακούμε ως αλαλαγμούς έλλειψης ψυχραιμίας, και προβλη­μάτων, από την αντίπερα όχθη. Εμείς ξέρουμε τι είναι δικό μας και ξέρουμε τι πρέ­πει να κάνουμε, ώστε τα κυρι­αρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο να είναι δεδομένα. Τα σχέδια που κάνει σήμερα το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το Πολεμικό Ναυτικό αλλά και τα Γενικά Επιτελεία είναι τέ­τοια, τα οποία μπορούν να κά­νουν τον ελληνικό λαό να προσανατολίζεται και να αφιερώνεται ψύχραιμα και ήρεμα στα ειρηνικά του έργα. Είναι κατοχυρωμένη η ασφάλειά μας. Γι΄ αυτό δεν θα πρέπει κανένας να έχει αμφιβολία και όποιος “ονειρεύεται” θα του λέγαμε να μην ξυπνήσει από τον βαθύ του ύπνο, γιατί η πραγματικότητα είναι διαφορετική και προσδιορίζεται από τη δύναμή μας» δήλωσε κατά την τελετή ονοματοδοσίας και ένταξης πλοίου στο Πο­λεμικό Ναυτικό.

Της ΑΛΕΞΙΑΣ ΤΑΣΟΥΛΗ-atasouli@24media.gr

(ΕΘΝΟΣ-14/02/2018 - [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.blogspot.gr])

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.

Περισσότερα »

Λάδι στη φωτιά ρίχνει ο «Σουλτάνος»: Παρατηρούμε τις κινήσεις σας

Μετά το επεισόδιο στα Ίμια ο Ερντογάν απειλεί Ελλάδα και Κύπρο

Απειλεί και πάλι Ελλάδα και Κύπρο ο Τούρκος πρόεδρος, αυτή τη φορά επέλεξε στο γνώριμο ακροατήριο της ΚΟ του κόμματός του. Ο Ταγίπ Ερντογάν είπε χαρακτηριστικά:

«Να μην νομίζουν ότι δεν προσέχουμε (παρατηρούμε) τις κινήσεις για την αναζήτηση αερίου ανοιχτά της Κύπρου και τις κινήσεις στο Αιγαίο με τις βραχονησίδες. Εμείς προειδοποιούμε όσους κάνουν το λάθος βήμα στην Κύπρο και το Αιγαίο, να μην ξεπερνούν τα όρια... Οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τα αεροσκάφη, το στρατό και τον στόλο μας».

Συμπλήρωσε μάλιστα ότι υπερεκτιμούν (Αθήνα και Λευκωσία) τις δυνατότητες τους στο Αιγαίο και την Κύπρο.

Λίγες ώρες νωρίτερα, το παιχνίδι είχε χοντρύνει στην περιοχή των Ιμίων με τον εμβολισμό από τουρκική ακταιωρό σκάφους του Λιμενικού Σώματος, που περιπολούσε στην περιοχή, ευτυχώς χωρίς θύματα. Αλλά και αυτής της πρόκλησης είχαν προηγηθεί εμπρηστικές δηλώσεις του απόστρατου αντιναυάρχου Τζεμ Γκιουρντενίζ στην εφημερίδα «Milliyet»: «Yπενθυμίζουμε πως όποτε (οι Έλληνες) συμπεριφέρθηκαν με αυτόν τον καιροσκοπισμό είχαν σημαντικές εδαφικές απώλειες. Μπορούμε να δώσουμε ως παράδειγμα την ειρηνευτική αποστολή της Κύπρου και τα Ίμια».

Τα γεγονότα λοιπόν ήλθαν να επιβεβαιώσουν την προκλητικότητα της Άγκυρας, αλλά και «να πάρουν το αίμα τους πίσω» αναφορικώς με το προ δύο εβδομάδων περιστατικό της «επακουμβίσεως» της κανονιοφόρου «ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ» με σκάφος της τουρκικής Ακτοφυλακής, που λόγω αφενός της αποφασιστικής στάσεως του Έλληνος κυβερνήτου και της αντιναυτικής, αντιεπαγγελματικής συμπεριφοράς του αντίστοιχου Τούρκου, το περιστατικό έλαβε ευρεία δημοσιότητα. Μία δημοσιότητα που είχε αρνητικά αποτελέσματα για τους Τούρκους εξαιτίας και της απρονοησίας των Τούρκων να δημοσιοποιήσουν το βίντεό τους που απλώς επιβεβαίωνε πλήρως και στο ακέραιο την προκλητικότητα της Άγκυρας.

Το βράδυ της Δευτέρας, στην περιοχή των Ιμίων, το σκάφος ερεύνης και διασώσεως “UMUT” της τουρκικής Aκτοφυλακής εμβόλισε το Περιπολικό Ανοικτής Θαλάσσης (ΠΑΘ) «ΓΑΥΔΟΣ» (ΛΣ-090) του ΛΣ-ΕΛΑΚΤ, προκαλώντας του, συμφώνως με τις πληροφορίες, σημαντικές ζημιές, καθώς το ελληνικό σκάφος ήταν ακίνητο στην περιοχή και παρακολουθούσε απλώς τις κινήσεις του τουρκικού σκάφους!

Από ελληνικής πλευράς το θέμα το χειρίζεται αποκλειστικώς και μόνο το Λιμενικό με το ΓΕΕΘΑ να το «παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς» και το όλο θέμα να απασχολεί αυτή τη στιγμή τη σύσκεψη που πραγματοποιείται στο ΓΕΕΘΑ υπό τον αρχηγό ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη ΠΝ, για να εξετάσει βεβαίως τα καθημερινά θέματα αλλά και αυτό βεβαίως λόγω της σοβαρότητός του.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι οι Τούρκοι χθες βράδυ μέχρι αργά πραγματοποιούσαν αεροναυτική άσκηση στη θαλάσσια περιοχή ανατολικώς της Ρόδου, στα διεθνή ύδατα, αλλά εντός του FIR Αθηνών, με εντονότατη νυκτερινή παραβατική συμπεριφορά από πλευράς της Άγκυρας, με τοπικές πτήσεις ελικοπτέρων από πολεμικά σκάφη των Τούρκων, καθώς και από αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας CN-235.

Λευκωσία καλεί Βρυξέλλες

Τηλεφωνική επικοινωνία είχε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, για την τουρκική επιθετική ενέργεια στην κυπριακή ΑΟΖ. Σε ανάρτηση στο Twitter, ο Τουσκ κάλεσε την Τουρκία να αποφεύγει απειλές ή ενέργειες εναντίον οποιουδήποτε μέλους της ΕE. Επίσης, την κάλεσε να δεσμευθεί για σεβασμό στην εδαφική κυριαρχία, την ειρηνική διευθέτηση διαφορών και τις σχέσεις καλής γειτονίας.

Ίσες αποστάσεις από το Λονδίνο

Το Λονδίνο από την πλευρά του, φαίνεται να τηρεί «ίσες αποστάσεις», αφού προέτρεψε «όλες τις πλευρές να αποφεύγουν οποιεσδήποτε ενέργειες δημιουργούν κίνδυνο κλιμάκωσης της έντασης ή θα μπορούσαν να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στις προοπτικές λύσης του Κυπριακού».

(parapolitika.gr)

Περισσότερα »

Στο Αιγαίο για άσκηση βρισκόταν ο Στόλος στην επέτειο των Ιμίων (18 ΦΩΤΟ)

Στο πλαίσιο της άσκησης «Αστραπή 01/18»

Το σύνολο του Ελληνικού Στόλου ήταν στο Αιγαίο το διήμερο που προηγήθηκε της επετείου των Ιμίων, ενώ επέστρεψε στη βάση του χθες το απόγευμα 31 Ιανουαρίου.

Και όλα αυτά με προφανή σκοπό τη συμμετοχή τους στην εθνική τεχνική άσκηση μικρής κλίμακος «Αστραπή 01/18», ενώ στην πραγματικότητα ο ουσιαστικός λόγος ήταν ώστε την προαναφερθείσα περίοδο με την ύψιστη σημειολογικής της σημασία, ο Στόλος να είναι εν πλω και όχι στους ναυστάθμους του στη Σαλαμίνα και στην Κρήτη «δια παν ενδεχόμενον»!

Όπως έγινε γνωστό από το ΓΕΝ, που δημοσιοποίησε και μία σειρά εντυπωσιακών φωτογραφιών από τις εν πλω δραστηριότητες του Στόλου, από Δευτέρα 29 έως Τρίτη 30 Ιανουαρίου 2018 πραγματοποιήθηκε η εθνική τεχνική άσκηση μικρής κλίμακας με την επωνυμία «Αστραπή 01/18». Στην προαναφερθείσα άσκηση συμμετείχαν φρεγάτες, υποβρύχια, ένα πλοίο γενικής υποστηρίξεως, ελικόπτερα και ομάδες ανδρών της Διοικήσεως Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ), καθώς και μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας. Η άσκηση διεξήχθη στη θαλάσσια περιοχή του Σαρωνικού κόλπου, του Μυρτώου πελάγους και του κεντρικού Αιγαίου πελάγους.

«Η εν λόγω άσκηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ετήσιου προγράμματος επιχειρησιακής εκπαιδεύσεως μονάδων του Πολεμικού Ναυτικού και σε συνεργασία με άλλους κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, με σκοπό τη διατήρηση και ενίσχυση της επιχειρησιακής και μαχητικής ετοιμότητας και ικανότητας των συμμετεχόντων» σημειώνουν οι πηγές του ΓΕΝ.

Κάντε κλικ (χρησιμοποιείστε τα βελάκια του πληκτρολογίου για επόμενο ή προηγούμενο) στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση:

(parapolitika.gr - Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης - ΦΩΤΟ: hellenicnavy.gr)

Περισσότερα »

Η κρίση των Ιμίων: Τι μας δίδαξε και τι έχουμε πράξει

Του Αντιστρατήγου ε.α Λάμπρου Τζούμη

Μια ιστορική ανασκόπηση από το 1974 μέχρι σήμερα, καταδεικνύει ότι οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις σηματοδοτήθηκαν από επεισόδια και κρίσεις ποικίλης μορφής και έντασης, λόγω των μονομερών διεκδικήσεων της Τουρκίας στο χώρο του Αιγαίου.

Εντός ολίγων ημερών συμπληρώνονται 22 χρόνια από την κρίση των Ιμίων, η οποία διαφοροποιείται από τις προηγούμενες, διότι η Τουρκία έθεσε επίσημα για πρώτη φορά θέμα αμφισβήτησης εθνικού χερσαίου χώρου και πέρασε στην εφαρμογή της καινοφανούς θεωρίας των «γκρίζων ζωνών» με την κατάληψη ελληνικού εδάφους. Είχε προηγηθεί το 1995 το περίφημο casus belli, όταν η τουρκική βουλή εξουσιοδότησε την κυβέρνηση να λάβει οποιαδήποτε πρωτοβουλία, συμπεριλαμβανόμενης και της κήρυξης πολέμου, αν η Ελλάδα επεξέτεινε τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., σύμφωνα με τα καθοριζόμενα στη σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας του Montego Bay.

Η κρίση των Ιμίων ξεκινά στις 26 Δεκ. 1995, όταν το τουρκικό εμπορικό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσαράζει στις βραχονησίδες Ίμια και ο πλοίαρχος αρνείται να τον ρυμουλκήσουν ελληνικά σκάφη, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι βρίσκεται σε έδαφος της Τουρκίας. Ακολουθούν ρηματικές διακοινώσεις και από τις δύο χώρες που αναφέρονται στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των νησίδων, στη συνέχεια ο «πόλεμος των σημαιών» επί της βραχονησίδας και τέλος η αποκλιμάκωση κατόπιν παρέμβασης των ΗΠΑ με τη φράση : «Όχι πλοία, όχι στρατιώτες, όχι σημαίες». Το κυρίαρχο στοιχείο που προέκυψε από την κρίση ήταν το έντονο αίσθημα εθνικής ταπείνωσης από τον «ατυχή» τρόπο χειρισμού, σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο λόγω της τραγικής κατάληξης που είχε και η πίκρα για τα παλληκάρια του Πολεμικού μας Ναυτικού που χάθηκαν στα νερά του Αιγαίου, από την πτώση του Ελικοπτέρου (Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος και Έκτορας Γιαλοψός).

Από όσα διέρρευσαν μετά την κρίση μέσω δηλώσεων, αρθρογραφίας, βιβλιογραφίας, κ.λπ. των «πρωταγωνιστών», εξάγονται κάποια συμπεράσματα, τα κυριότερα των οποίων είναι τα εξής:

• Ο διεθνής παράγων και οι ΗΠΑ επέλεξαν την εύκολη οδό των ίσων αποστάσεων και της ουδετερότητας. Προτίμησαν την επίλυση των διαφορών μέσω διμερούς διαλόγου με την επιδιαιτησία τους. Χαρακτηριστικό περί αυτού είναι η δήλωση του εκπροσώπου του States Department, Nicolas Burns, ο οποίος ανέφερε: «Οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν ελληνική ή τουρκική κυριαρχία στα Ίμια. Μπορεί να είναι και μερικά άλλα νησιά ή νησίδες επί των οποίων έχουμε παρόμοια θέση». Ενδιαφέρον στοιχείο επίσης, αποτελεί η απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια της κρίσης και η καθυστερημένη αντίδραση της Ιταλίας που τη συγκεκριμένη περίοδο ασκούσε την προεδρία της Ε.Ε., με δεδομένο μάλιστα ότι είχε υπογράψει με την Τουρκία το «Πρωτόκολλο του Δεκ. 1932», το οποίο καθόριζε επακριβώς τα θαλάσσια σύνορα στην περιοχή. Σύμφωνα με αυτό, οι βραχονησίδες Ίμια δεν ανήκαν στην Τουρκία αλλά στην Ιταλία και η Ελλάδα υπεισήλθε ως διάδοχο κράτος στις σχετικές ρυθμίσεις της συμφωνίας αυτής, βάσει της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947, που εκχωρεί την κυριαρχία των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα.

• Υπήρξε αδυναμία συλλογής πληροφοριών από την πλευρά μας, αναφορικά με τους τουρκικούς σχεδιασμούς, και αγνοήθηκε η ΕΥΠ από την πολιτική ηγεσία. Χαρακτηριστικό αυτού, είναι η ύπαρξη πληροφοριών κατά τη διάρκεια της κρίσης περί πιθανής απόβασης τουρκικών δυνάμεων στα νησιά Κω, Καλολίμνου και Φαρμακονησίου. Σύμφωνα με δημοσίευμα μετά την κρίση της τουρκικής εφημερίδας Μιλιέτ, υπήρχε σχεδιαζόμενη πρόθεση από την Τουρκία για κατάληψη του Καστελορίζου, κάτι το οποίο η ελληνική πλευρά δεν γνώριζε.

• Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία δεν ενεπλάκησαν εξ’ αρχής από κοινού στη διαχείριση της κρίσης, ώστε να εκτιμηθεί η εκάστοτε διαμορφούμενη κατάσταση και να ληφθεί απόφαση για τη λήψη των αναγκαίων στρατιωτικών μέτρων. Οι σχέσεις πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας δεν ήταν οι καλύτερες και οι αποφάσεις δεν ελήφθησαν στο φυσικό χώρο αντιμετωπίσεως κρίσεων που είναι το Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων, αλλά στη βουλή. Δεν υπήρξαν πλήρως κατανοητοί από την πολιτική ηγεσία οι κανόνες αποτροπής, οι βασικές διαδικασίες κλιμάκωσης και αποκλιμάκωσης της κρίσης και οι δυνατότητες και περιορισμοί χρησιμοποίησης των στρατιωτικών δυνάμεων (π.χ. Εθνικοί Κανόνες Εμπλοκής, Εθνικό Σύστημα Συναγερμού, κ.λπ).

• Υπήρξε διάσταση απόψεων μεταξύ των μελών της κυβέρνησης και της στρατιωτικής ηγεσίας για τη διαχείριση της κατάστασης και την πρόθεση χρησιμοποίησης της στρατιωτικής ισχύος. Η διαχείριση της κρίσης χαρακτηρίσθηκε από έλλειψη συγκροτημένης στρατηγικής, ελλιπή σχεδιασμό και έγινε προσπάθεια αντιμετώπισής της με μια σειρά αντανακλαστικών, σπασμωδικών και ασυντόνιστων ενεργειών.

• Σημαντικό ρόλο στη δημιουργία και στην κλιμάκωση της κρίσης, είχαν εξωθεσμικοί παράγοντες και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Ο ανταγωνισμός των τηλεοπτικών σταθμών επέφερε σε κάποιες περιπτώσεις την αποκάλυψη επιχειρησιακών πληροφοριών θέτοντας σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια π.χ. απευθείας μετάδοση του απόπλου του ελληνικού στόλου από το ναύσταθμο με πληροφορίες αναφορικά με ώρες, αριθμό και τύπους πλοίων, κ.λπ.

Η κρίση των Ιμίων οδήγησε το 1997 στην υπογραφή της συμφωνίας της Μαδρίτης από την ελληνική κυβέρνηση του Κ. Σημίτη και την τουρκική του Σ. Ντεμιρέλ για τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο. Η γενική και αόριστη αναφορά στη συνθήκη για σεβασμό στην κυριαρχία των δυο κρατών, χωρίς τη διευκρίνηση της αποδοχής των υφιστάμενων συνόρων από την Τουρκία, απετέλεσε το επισφράγισμα της θεωρίας των «Γκρίζων Ζωνών» στο Αιγαίο.

Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι η ελληνική κυριαρχία εκτείνεται μόνο σε εκείνα τα νησιά του Αιγαίου, τα οποία αναφέρονται ονομαστικά στα κείμενα των Συνθηκών με τις οποίες αυτά παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα. Υπάρχουν δηλ. περιοχές «ακαθορίστου κυριαρχίας», των οποίων το καθεστώς εκκρεμεί και οι δύο χώρες θα πρέπει να καταθέσουν τα νομικά τους επιχειρήματα, προκειμένου να επιλυθεί το «πρόβλημα». Στην πραγματικότητα βέβαια, ελάχιστα ενδιαφέρει την Τουρκία η κυριότητα αυτών των μικρών νησιών. Το πραγματικό διακύβευμα είναι οι επιπτώσεις που θα έχει η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος αυτών, στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, εάν και όταν λάβει χώρα μια τέτοια διαδικασία. Ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας είναι η συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων του Αιγαίου και της Ν.Α. Μεσογείου.

Σε πολιτικο-στρατιωτικό επίπεδο μετά την κρίση δρομολογήθηκαν κάποιες δράσεις - ενέργειες για τη μείωση της έντασης στο χώρο του Αιγαίου όπως : Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, λειτουργία ανοιχτής «κόκκινης» γραμμής, προηγούμενη προειδοποίηση για ασκήσεις, απαγόρευση ασκήσεων ταυτόχρονα στην ίδια περιοχή, κ.λπ, οι οποίες δεν έφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, λόγω της πάγιας αναθεωρητικής στρατηγικής της Άγκυρας, εκμεταλλευόμενη την ακολουθούμενη κατευναστική πολιτική της χώρας μας. Η κρίση των Ιμίων οδήγησε σε μια σειρά διορθωτικών ενεργειών, παρεμβάσεων και σχεδιασμών σε στρατιωτικό επίπεδο από την πλευρά μας και απομένει να δούμε στην πράξη την αποτελεσματικότητα τους, αν κάποτε υλοποιηθούν.

Η ιδιαιτερότητα στη σχεδιαζόμενη άμυνα και αποτροπή στο χώρο του Αιγαίου είναι το πλήθος των νησιών, νησίδων και βραχονησίδων που είναι κατανεμημένα σε όλο το μήκος και πλάτος του, με τα μεγαλύτερα και σπουδαιότερα από αυτά να βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση από τις Τουρκικές ακτές, ενώ απέχουν αρκετές δεκάδες μίλια από τις ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Το γεγονός αυτό διευκολύνει εχθρικές αποβατικές ενέργειες της μορφής από «ακτή σε ακτή» και επιτρέπει την υποστήριξη τους με Πυροβολικό ταγμένο στις Μικρασιατικές ακτές. Επιπλέον διευκολύνει το ναυτικό αποκλεισμό των νησιών, τις καταδρομικές ενέργειες του εχθρού, μειώνει το χρόνο προπαρασκευών και αυξάνει σημαντικά τον τακτικό αιφνιδιασμό.

Σε ότι αφορά τις ελλείψεις σε πολιτικό επίπεδο θα πρέπει να επισημάνουμε ότι μετά από 22 χρόνια, δεν υφίσταται μέχρι σήμερα καταγεγραμμένη Εθνική Στρατηγική, η οποία να περιγράφει τον τρόπο χρησιμοποίησης του συνόλου του εθνικού δυναμικού, για την επίτευξη των εθνικών στόχων. Την Εθνική Στρατηγική την καθορίζει η κυβέρνηση. Με βάση αυτή το ΚΥΣΕΑ διαμορφώνει και εγκρίνει την Πολιτική Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας (ΠΕΑΑ), η οποία χαράσσει το πλαίσιο των κυβερνητικών επιλογών, βάσει του οποίου θα αναπτυχθεί και θα χρησιμοποιηθεί η Εθνική Αμυντική Ισχύς, προκειμένου να προασπίζει και να προάγει τα εθνικά συμφέροντα.

Η Εθνική Στρατιωτική Στρατηγική  απορρέει από την ΠΕΑΑ και έχει ως στόχο τον καθορισμό της αποστολής και των κύριων επιχειρησιακών έργων των Ενόπλων Δυνάμεων, προκειμένου να εξασφαλισθεί αποτελεσματική αποτροπή και προάσπιση της χώρας από κάθε στρατιωτική απειλή.  Το ερώτημα που προκύπτει είναι πως είναι δυνατή η εκπόνηση των θεσμικών κειμένων ΠΕΑΑ και ΕΘΣΣ, όταν απαραίτητη προϋπόθεση είναι καταγεγραμμένη Εθνική Στρατηγική, γεγονός που δεν υφίσταται;

Τέλος, είναι επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας ενός θεσμικού πλαισίου στο στρατηγικό σχεδιασμό σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ασφάλειας, άμυνας και διαχείρισης κρίσεων. Είναι απαραίτητη η ίδρυση ενός επιτελικού οργάνου με ενδεικτική ονομασία Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, το οποίο να θέτει και να σχεδιάζει την εθνική πολιτική στο επίπεδο της υψηλής στρατηγικής, καθώς επίσης να συντονίζει και να εισηγείται στην πολιτική ηγεσία που εμπλέκεται στην υλοποίησή της. Το όργανο αυτό θα έχει υποστηρικτικό ρόλο προς το ΚΥΣΕΑ, το οποίο θα έχει τον βασικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων.

(onalert.gr)

Περισσότερα »