Ο Κλεισθένης γράφει Λυπάμαι που θα δυσαρεστήσω και ίσως θυμώσω πολλούς, το θέμα δεν είναι αν αυτά που γράφω είναι δυσάρεστα αλλά αν είναι αληθινά. Παρακολουθήσαμε όλοι την συνέντευξη των τροϊκανών και μείναμε… άναυδοι απ’ την ωμότητα και την προσβλητικότητα των δηλώσεων. Σε μια συνέντευξη του Μπους ένας Άραβας δημοσιογράφος του πέταξε ένα παπούτσι, κίνηση πολύ προσβλητική για όσους ξέρουν το τι σημαίνει για ένα Μουσουλμάνο αυτή η κίνηση. Στη συνέντευξη υπήρχαν πολλοί Έλληνες δημοσιογράφοι οι οποίοι παρέμειναν απαθείς στα όσα προσβλητικά έλεγαν τα «λογιστάκια» της τρόικας, καμία αντίδραση, πολύ «σαβουάρ βιβρ». Οι Έλληνες ακόμη και σήμερα αντιμετωπίζουν τις δηλώσεις με ανακοινώσεις-ευχολόγια των σάπιων κομμάτων και «νεσκαφέ» στους καναπέδες (ίσως και ουϊσκάκι οι έχοντες). Καμία αντίδραση, καμία καταδίκη, καμία κινητοποίηση, παγωμάρα και βουβαμάρα. Αύριο ίσως θα απεργήσουν κάποιοι για να σώσουν τα ψίχουλα που παίρνουνγια να συνεχίσουν την άχαρη και γλοιώδη ζωή τους, κανένας όμως δεν θα κινητοποιηθεί ενάντια στην προσβολή που δέχτηκε απ’ τους τροϊκάνους και όλοι θα δεχτούν σαν σωτήρια λύση το ξεπούλημα της πατρίδας. Η καλοπέραση πάνω απ’ όλα ακόμη και χωρίς πατρίδα, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς αιδώ. Ο «περήφανος» Ελληνικός λαός σε όλο το μεγαλείο του. Δυστυχώς χάσαμε χάρη του χρήματος και του βολέματος την περηφάνια και την αξιοπρέπειά μας. Που είναι οι υπερπατριώτες; Που είναι οι κομμουνιστές; Που είναι οι χρυσαυγίτες; Που είναι οι αρχαιοελληνολάτρες; Που είναι οι εθνικιστές; Που χάθηκαν όλοι; Περιμένουμε να αντιδράσουν οι σόσιαλ-λησταρχαίοι; Οι συριζόπληκτοι; Οι νεοφιλελεύθεροι του σφουγγαράκη; Τα καρατζαφέρ-μπόϋς; Τα λογής-λογής μικρά σαχλοκινήματα που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια κάθε μέρα; Οι πρασινοκουτοχορτοφάγοι; Οι πάγκαλοι των Ιμίων και του Οτσαλάν; Οι γερμανόδουλοι του σημιτιστάν; Η κουμπαροκρατία του κουρασμένου; Υπάρχει και η αυθόρμητη αντίδραση πατριωτικού χαρακτήρα που δεν περιμένει καθοδήγηση απ’ τους ανύπαρκτους ηγέτες, αλλά σε ωθεί να κατέβεις στο δρόμο και να δηλώσεις με Ελληνοπρεπή τρόπο την αντίθεσή σου στα όσα γίνονται και σ’ αυτά που έρχονται. Ένα κομμάτι χαρτόνι με δυο-τρεις πατριωτικές λέξεις μπόλικη ψυχή και φρόνημα αρκούν, δεν χρειάζεται η παρουσία των ξεπουλημένων πολιτικάντηδων, αυτοί είναι οι υπεύθυνοι για το κατάντημά μας. Χάσαμε τη γλώσσα, χάνουμε την ιστορία, χάνουμε τον Χριστιανισμό και τελικά θα χάσουμε και την πατρίδα. Ας είναι καλά τα δύο και τρία κινητά που διαθέτει ο καθένας, απ’ τα οκτώ του χρόνια, οι μερσεντές και τα καγιέν, οι βίλες και τα εξοχικά στα «πουστρονήσια», οι «τσόντες» των απ’ την τηλεόραση διαφημιζόμενων πορνών πολυτελείας, τα πρωϊνάδικα και τα «γκαλά», τα εξυψωμένα μηδενικά των «ρεάλιτις» και κάθε τι δυτικοφερμένο και άχρηστο μας ικανοποιεί. Τελικά θα μας πείσουν ότι το «οθωμανικό» είναι τιμητικό και Ελληνοπρεπές. Ο πατριωτισμός δεν είναι χρώμα που βάφεσαι για πολύ καιρό οφείλεις να τον αποδεικνύεις κάθε μέρα και σε κάθε περίσταση. Τιμής ένεκεν πατριώτες δεν υπάρχουν, οι τιμητικές διακρίσεις για πατριωτισμό κερδίζονται κάθε μέρα με τις πράξεις και δεν αγοράζονται στο «γιουσουρούμ». Επίτιμοι πατριώτες δεν υπάρχουν και τα μετάλλια είναι κομμάτια μέταλλο αν δεν γυαλίζονται καθημερινά με πατριωτική δράση. Πόσο κοστίζει ένα κομμάτι χαρτόνι; Πόση είναι η ταλαιπωρία του να σηκωθούμε απ’ τον καναπέ και να κατέβουμε στο σύνταγμα; Μόνοι μας, χωρίς οργανωτές, με μια Ελληνική σημαία ο καθένας και δυο-τρεις λέξεις γραμμένες σε απλό χαρτόνι. (Πηγή) |
Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας
Ελλάδα χωρίς Έλληνες, και «Έλληνες» χωρίς Ελλάδα
staratalogia
Κυριακή, Φεβρουαρίου 13, 2011
0 σχολια
Όταν οι πολιτικοί ασελγούν πάνω στο σύνταγμα
staratalogia
Πέμπτη, Φεβρουαρίου 03, 2011
0 σχολια
Ο Κλεισθένης γράφει Το Δ’ τμήμα του ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματικό το νόμο για την παραχώρηση δικαιώματος του «εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι» στους μετανάστες. Περιμένουμε με αγωνία την απόφαση της ολομέλειας που κατά την γνώμη των ειδικών δεν θα ανατρέψει τη απόφαση του Δ’ τμήματος. Αυτή η απόφαση εκθέτει την... κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ, την κοινοβουλευτική του ομάδα, τους βουλευτές που υπερψήφισαν το νόμο, και ιδιαίτερα τους δύο υπουργούς (Βενιζέλο και Λοβέρδο) που είναι συνταγματολόγοι. Έχω ξαναγράψει για την λογική της αυξημένης ευθύνης που πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψη μας όταν πρόκειται να κρίνουμε την πράξη κάποιου. Ένα βουλευτής που είναι πχ πολιτικός μηχανικός έχει ευθύνη για την ψήφιση του συγκεκριμένου νόμου αλλά ένας βουλευτής και υπουργός που είναι συνταγματολόγος δε πρέπει να έχει μεγαλύτερη ευθύνη; Τι συνέβη στο συγκεκριμένο θέμα; Οι προαναφερθέντες υπουργοί δεν ήξεραν ότι ψηφίζουν αντισυνταγματικό νόμο; Αν το ήξεραν ποια πρέπει να είναι η επίπτωση γι’ αυτή την πράξη; Μήπως μια παραίτηση; Αν δεν το ήξεραν τι πρέπει να κάνουν; Μήπως να σκίσουν τα διπλώματά τους; Μπορούν να κατέχουν δημόσια αξιώματα αυτοί που ενώ έπρεπε να φροντίζουν για την διαφύλαξη του συντάγματος το κατέλυσαν έστω και «εν μέρει»; Δυστυχώς στην υπό κατοχή Ελλάδα αυτά όχι μόνο συμβαίνουν αλλά περνούν και απαρατήρητα. Έχουμε χάσει το μέτρο και δεν αντιδρούμε ούτε στις κατάφορες παραβιάσεις του συντάγματος. Ακούμε και διαβάζουμε κάποιους να προτείνουν ακόμη και δημόσια συνταγματικές εκτροπές. Πιθανά θα δεχτούμε και αλλαγές στο σύνταγμα μας σύμφωνα με τις υποδείξεις της τρόικας. Η ζωή μας θα εξαρτάται απ’ τα «φιρμάνια» της Μέρκελ και των διεθνών τοκογλύφων. Οι πολιτικοί χωρίστηκαν σε «τελώνες» και «Φαρισαίους» δλδ αυτούς που υπέγραψαν και εκτελούν το μνημόνιο ακόμη και με παραβιάσεις του συντάγματος (τελώνες) και αυτούς που παρακολουθούν απαθείς τα πολιτικά εγκλήματα (Φαρισαίους). Η Ελληνική κοινωνία έχει χωριστεί στον «θίασο» και τους μη μετέχοντες και μη αντιδρώντες «θεατές». Σιγά-σιγά βαδίζουμε προς την καταστροφή και κανείς δεν συγκινείται ούτε απ’ τον «θίασο» ούτε απ’ τους «θεατές». Πιστεύουμε ακόμη στην ιδεοληψία «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» και την ιστορία που αποδεικνύει ότι έχουμε υποστεί πολλές καταστροφές στο παρελθόν σε παρόμοιες καταστάσεις, την γράφουμε στα παλιά μας τα παπούτσια. Δηλαδή αφού βάλαμε τους «λύκους» να μας φυλάνε σαν «πρόβατα» περιμένουμε τη σειρά μας για την «σφαγή». (Πηγή) |
Η προδοσία των σπουδασμένων
staratalogia
Δευτέρα, Δεκεμβρίου 13, 2010
0 σχολια
Ο Κλεισθένης γράφει Η Ελλάδα μετά το ’50 καταστραμμένη απ’ τον πόλεμο, την κατοχή (των Γερμανών μην το ξεχνάμε) και τον εμφύλιο έσφιξε τα δόντια, δούλεψε, έκανε το «σκατό» της παξιμάδι, στάθηκε στα πόδια της και αποφάσισε να σπουδάσει τα παιδιά της, δεν μιλάω για τους έχοντες, αυτοί πάντα σπούδαζαν τα παιδιά τους και μας τα φόρτωναν στο σβέρκο, μιλάω για τους φτωχούς μεροκαματιάρηδες, που με πολλούς κόπους και θυσίες έστελναν τα παιδιά τους να μορφωθούν, να σπουδάσουν. Πράγματι τα... παιδιά σπούδασαν, μορφώθηκαν και τα επακόλουθα δυστυχώς δεν ήταν τα αναμενόμενα. Οι φουρνιές των σπουδασμένων αντί να σταθούν συμπαραστάτες και αρωγοί του φτωχού και ταλαιπωρημένου λαού, καβάλησαν το καλάμι της εξουσίας, υποτάχτηκαν στις σειρήνες του εύκολου και γρήγορου πλουτισμού και ξεπούλησαν ιδεώδη, αξίες και καταγωγή, πλαισιώνοντας κόμματα και θεσμούς, που λειτούργησαν σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, ξεπουλώντας και την ψυχή τους στο διάβολο για αναγνωρισιμότητα, χρήμα και καλοπέραση. Χρησιμοποίησαν τις γνώσεις και τη μόρφωση όχι για να βοηθήσουν το λαό, δίνοντάς του καθοδήγηση και βοήθεια για να λύσει τα προβλήματά του αλλά του κάθισαν στο σβέρκο, παρασύροντάς τον με ψεύτικα λόγια και υποσχέσεις. Η σημερινή τραγική κατάσταση της χώρας (κατοχή, κατά σύμπτωση πάλι Γερμανική) δηλώνει ότι τα προηγούμενα χρόνια, οι σπουδασμένοι έχοντας την εξουσία, αφού παραπλάνησαν το λαό υπερχρέωσαν τη χώρα, κατασπατάλησαν τον πλούτο που είχε δημιουργήσει με σκληρή δουλειά και στερήσεις, πλούτισαν γρήγορα και με περίσσιο θράσος δηλώνουν ότι είναι παιδιά αγωγιάτη, ταχυδρόμου κτλ. Ο ταλαίπωρος λαός, που είχε επενδύσει στη μόρφωσή τους, ότι είχε και δεν είχε, μάταια περίμενε οι σπουδασμένοι να αναλάβουν τα ηνία της χώρας και να την οδηγήσουν στην πρόοδο, δίνοντάς του καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, οι της τρίτης ηλικίας απόμαχοι της ζωής, περίμεναν μια αξιοπρεπή σύνταξη για να ζήσουν ήρεμα τα τελευταία τους χρόνια μετά από σκληρή δουλειά και θυσίες. Τα σπουδασμένα ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ όμως ακόμη και τους γέροντες δεν τους σεβάστηκαν και μεταφέρουν τα χρέη που δημιούργησαν σπαταλώντας και κλέβοντας, στις καμπουριασμένες πλάτες των πατεράδων και παππούδων τους, αποτελούν ΟΝΕΙΔΟΣ για την κοινωνία και θα στηλιτευτούν σαν προδότες της πατρίδας, όχι στα ποινικά ή αστικά δικαστήρια αλλά στη συνείδηση των γερόντων και της νέας γενιάς, που έρχεται με θυμό και οργή, με νεανικό ενθουσιασμό και σφρίγος και που θα σαρώσει κάθε τι βρώμικο στην Ελλάδα. Αυτό που συνήθως λέμε «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της» δεν ισχύει για αυτούς τους σπουδασμένους, που για τη μόρφωση και καλοπέρασή τους υπόφεραν οι μεγαλύτεροι. Ξέχασαν τα ΜΟΥΛΑΡΙΑ και τις αξίες και την καταγωγή τους, η επίσκεψη, για παράδειγμα στα χωριά τους, γίνεται όχι για να βοηθήσουν με πράξεις ή υποδείξεις τους συγχωριανούς τους αλλά για να επιδείξουν τον πλούτο που ΠΑΡΑΝΟΜΑ απέκτησαν. Χτίζουν βίλες, κυκλοφορούν στα κατσάβραχα με πολυτελή αυτοκίνητα και αδιαφορούν για την φτώχια και τη δυστυχία που υπάρχει γύρω τους. Μου είναι αδιανόητο όλες αυτές οι κλεψιές και οι παρανομίες να μείνουν ατιμώρητες, ελπίζω ότι η νέα γενιά, που προσπάθησαν με κάθε τρόπο να την αποχαυνώσουν και να την καταστήσουν απαθή και απολιτικοποίητη, θα βρει τρόπο να επιβάλει τις πρέπουσες τιμωρίες, το λεγόμενο χάσμα των γενεών πρέπει να γεφυρωθεί ενώνοντας τους νέους με τους γέροντες για το καθάρισμα της σαπίλας που υπάρχει και που οι σπουδασμένοι δημιούργησαν. Το καθάρισμα αυτό είναι θέμα βαθιά πολιτικό και ιδεολογικό. «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Θ. Κολοκοτρώνης. Νέοι καθαρίστε την «κόπρο του Αυγεία», δεν είναι σύνθημα αλλά παλλαϊκή απαίτηση. (Πηγή) |
Ανεργία, η πιο σκληρή καταπίεση
staratalogia
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 08, 2010
0 σχολια
Γράφει ο Κλεισθένης. Ο «υπερπρωθυπουργός» της χώρας Ντομινίκ Στρος Καν δήλωσε ότι είναι γιατρός και σαν τέτοιος είναι απαραίτητος έστω και αν οι αποφάσεις του πονάνε. Μήπως αυτή η δήλωση μας παραπέμπει στον άλλο σωτήρα που μας έβαλε στο γύψο για 7 χρόνια; Εκείνος μίλησε για χειρουργική κλίνη και τα επακόλουθα είναι σε όλους γνωστά. Έλαβα ένα μήνυμα από αναγνώστη που μου ζήτησε να γράψω κάτι σχετικά με τους μακροχρόνια άνεργους. Στο μήνυμά του μου έγραφε... ότι είναι άνω των 55 ετών και άνεργος για πάνω από δύο χρόνια. Το ύφος, η γραφή και η απελπισία του με αναγκάζουν να γράψω μερικές σκέψεις για το τι σημαίνει να είσαι άνεργος όχι από επιλογή (τεμπέλης) αλλά από απάνθρωπες πολιτικές των κυβερνόντων. Ο συνειδητοποιημένος πολίτης όντας στην ανεργία νοιώθει σκουπίδι, άχρηστος και καταπιέζεται απ’ τους οικείους του, τον περίγυρό του και την αδυναμία να έχει ακόμη και τα απαραίτητα για την επιβίωση. Στα ερωτήματα ειδικά των δικών του ανθρώπων σχετικά με το τι θα κάνουμε, τι θα γίνει με το στεγαστικό δάνειο, τι θα τρώμε, πως θα ζήσουμε δεν έχει απαντήσεις με επακόλουθα κατάθλιψη, συνεχή εκνευρισμό, βίαιες αντιδράσεις, γκρίνια και σκέψεις , σκέψεις πολλές για αντίδραση, αντίδραση με οργή, με θυμό που μπορεί να εξελιχθεί σε μίσος, μίσος κατά του καθεστώτος, μίσος κατά του γείτονα που έχει δουλειά, μίσος κατά της κοινωνίας με ανεξέλεγκτες επιπτώσεις. Η αποδοχή και ηρωοποίηση της κάθε φύσης βίας σφηνώνονται στο μυαλό του και πιθανό είναι η συμμετοχή του σε συγκεντρώσεις να μην είναι ειρηνική αλλά επιθετική και βίαιη. Όταν μια λαϊκή κινητοποίηση γίνει όχλος που διακατέχεται από οργή και μίσος τα αποτελέσματα δεν είναι αντιμετωπίσιμα ούτε απ’ τις οργανωμένες δυνάμεις της αστυνομίας. Ο όχλος δεν έχει συνείδηση ούτε αυτοσυγκράτηση και μια σπίθα μπορεί να φέρει πυρκαγιά. Οι κυβερνόντες έχουν τεράστια ευθύνη για τις τραγικές συνέπειες των εκδηλώσεων των πολιτών που θα κινηθούν με την λογική του όχλου και τυχόν θύματα θα γκρεμίσουν το πολιτικό σύστημα χωρίς να έχουν δημιουργηθεί συνθήκες ομαλής μετάβασης σε κάποιο άλλο. Ο κακοπληρωμένος εργαζόμενος στην προσπάθειά του να διεκδικήσει καλύτερο μισθό διαδηλώνει με ήπιο τρόπο και σπάνια παρεκτρέπεται εκτός φυσικά των «γνωστών αγνώστων», ο άνεργος όμως που υφίσταται μεγάλη καταπίεση και νοιώθει εγκλωβισμένος χωρίς διέξοδο σε απελπιστική οικονομική κατάσταση δεν συγκρατιέται, γι’ αυτόν είναι όλα και όλοι υπεύθυνοι και οι αντιδράσεις του είναι πολύ πιο βίαιες και ανεξέλεγκτες. Το οικονομικοπολιτικό σύστημα πρέπει να λάβει υπ’ όψη του σοβαρά αυτά τα ενδεχόμενα και να στηρίξει οικονομικά τους μακροχρόνια άνεργους και να αφήσει κατά μέρος τα πολιτικάντικα «δεν υπάρχουν λεφτά» γιατί αυτές οι λογικές βάζουν δυναμίτη στα θεμέλια της κοινωνίας και της δημοκρατίας, το πρόσφατο παρελθόν και της Ελλάδας και άλλων χωρών μας πείθει ότι οι αντιδράσεις των λαών δεν τιθασεύονται και σήμερα ο «σωτήρας» που θα θελήσει να εκμεταλλευτεί την παρούσα τραγική κατάσταση για να διαιωνίσει την καταστροφική πορεία της χώρας ούτε υπάρχει αλλά και ούτε θα τον ακολουθήσει κανείς. Η λογική ότι οι εξουσίες και οι ξένες μυστικές υπηρεσίες γνωρίζουν και οδηγούν τις εξελίξεις δεν στέκει τουλάχιστον σε όλες τις περιπτώσεις, αναφέρω μόνο μία, την πτώση του Σάχη της Περσίας όταν όλοι πίστευαν ότι η εξουσία του δεν διέτρεχε κανένα κίνδυνο. Το καθεστώς του Σάχη έπεσε σαν χάρτινος πύργος και στη θέση του μέχρι σήμερα υπάρχει το θεοκρατικό καθεστώς που εγκαθίδρυσε ο Χομεϊνί. Το δεδομένο ότι όπου πήγε το ΔΝΤ υπήρξαν ανατροπές κυβερνήσεων και διαλύσεις κομμάτων δεν πρέπει να αφήσει τους εξουσιαστές αδιάφορους, η οικονομική κατάρρευση και η κοινωνική διάλυση είναι απότοκα των πολιτικών που επιβάλει το ΔΝΤ. Το ότι η χώρα χρειάζεται αλλαγή του πολιτικού προσωπικού, αλλαγή προσανατολισμού και ανάδειξη νέων πολιτικών δυνάμεων δεν σημαίνει αναγκαία βίαιες ανατροπές και ανεξέλεγκτες εξεγέρσεις με αμφισβητούμενες εξελίξεις αλλά αρχικά τιμωρία των ενόχων για το κατάντημα της χώρας, κατασχέσεις των κλεμμένων, δίκαιη κατανομή των βαρών και στήριξη των αδυνάτων έτσι ώστε και οι αλλαγές να γίνουν με νηφαλιότητα και να τύχουν της εμπιστοσύνης των πολιτών με ενεργή τους συμμετοχή. Αν αναλάβουν δράση οι μακροχρόνια άνεργοι και οι εξαθλιωμένοι οι αλλαγές θα είναι βίαιες και οι συνέπειες ανυπολόγιστες. Η επιδίωξη κάποιων να επικρατήσει χάος για να μπορέσουν να επικρατήσουν με αντιδημοκρατικές μεθόδους πρέπει να μας προβληματίζει σοβαρά, τα παθήματα κάποτε πρέπει να γίνονται μαθήματα. (Πηγή) |
Σταματήστε τον βομβαρδισμό
staratalogia
Σάββατο, Δεκεμβρίου 04, 2010
0 σχολια
Γράφει ο Κλεισθένης Επί πολλούς μήνες η Ελληνική κοινωνία δέχεται καταιγιστικό βομβαρδισμό πληροφοριών σχετικά με την οικονομική κατάσταση της χώρας. Οι αναλύσεις των οικονομολόγων και των διεθνών μέσων ενημέρωσης δημιουργούν σύγχυση στους πολίτες με αποτέλεσμα την αδράνεια, την απαισιοδοξία και την κατάθλιψη. Άλλοι μιλούν για... αναδιάρθρωση του χρέους, άλλοι για επιστροφή στη δραχμή, άλλοι για έξοδο απ’ την Ευρωζώνη, άλλοι για έξοδο απ’ την ΕΕ, άλλοι για άρνηση πληρωμής του χρέους κτλ. Όλες οι πιθανές λύσεις έχουν τον χαραχτήρα εκφοβισμού με αποτέλεσμα η Ελληνική κοινωνία να παρακολουθεί μουδιασμένη χωρίς αντιστάσεις και ελπίδα για έξοδο απ’ την ολοένα κλιμακούμενη οικονομική και κοινωνική κρίση. Τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα αδυνατούν λόγω ιδιορρυθμιών και δυσλειτουργιών να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνίας. Οι πολιτικοί έμαθαν τόσα χρόνια να ασχολούνται μόνο με ότι έχει σχέση με την επανεκλογή τους αφήνοντας τις πολιτικές γραμμές και αποφάσεις στους αρχηγούς των κομμάτων που περιβάλλονται από κάστες συμβούλων αμφισβητήσιμης αξίας και αποτελεσματικότητας. Η πολιτική δράση των στελεχών των κομμάτων περιορίζεται σε γάμους, βαφτίσια, κηδείες και μνημόσυνα. Η συμμετοχή των πολιτικών μας σε συσκέψεις και συζητήσεις των κοινωνικών φορέων περιορίζεται σε ολιγόλεπτη παρουσία (αρκεί να ακουστεί το όνομά τους) χωρίς να ακούν ή να προτείνουν κάτι. Η επαφή των πολιτικών με την κοινωνία και την πραγματικότητα είναι ανύπαρκτη. Αυτό που κυρίως κάνει το πολιτικό σύστημα είναι να επιδιώκει την παραμονή του αδιαφορώντας για το κόστος και την δυστυχία που επιφέρει στους πολίτες. Ο συνδικαλισμός είναι από ανύπαρκτος έως προδοτικός και η δικαιοσύνη έχει τα χέρια της δεμένα απ’ το νομοθετικό πλαίσιο όπου την έβαλαν να κινείται αφού φρόντισαν να το φτιάξουν έτσι ώστε να μην τιμωρείται κανείς απ’ το εξουσιαστικό προσωπικό. Η επιστροφή στη δραχμή μπορεί να είναι επώδυνη αλλά μας δίνει τη δυνατότητα με σαφώς άλλους πολιτικούς που να έχουν και πυγμή και όραμα να ξεφύγουμε απ’ την κρίση αναπτύσσοντας την οικονομία σε τομείς όπου υπερέχουμε και όχι σε τομείς που χρειάζεται μεγάλους δείκτες ανταγωνιστικότητας η οποία ανταγωνιστικότητα θέλει πολύ χρόνο για να αποκτηθεί. Η μείωση των μισθών δεν προάγει την ανταγωνιστικότητα τόσο ώστε να προωθήσουμε τα Ελληνικά προϊόντα σε συναγωνίσιμες τιμές, η επιστροφή στη δραχμή με τις πρέπουσες οικονομικές κινήσεις θα δώσει τη δυνατότητα ανάπτυξης και αύξησης των εξαγωγών. Σήμερα αφού δεν παράγουμε σχεδόν τίποτε σε τι θα ανταγωνιστούμε. Κυκλοφορούν ειδήσεις σχετικά με τον ορυκτό πλούτο της χώρας και κοιτάσματα υδρογονανθράκων που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε δημιουργώντας πλεονάσματα με σκοπό την αποπληρωμή των χρεών. Μπορεί κάποιος να προσδιορίσει τον απαιτούμενο χρόνο για τις επενδύσεις αυτού του τύπου και τις αντιδράσεις της Τουρκίας, της Αλβανίας, της Αιγύπτου και της Λιβύης; Είναι της τάξης μηνών; Ετών; Δεκαετιών; Όλοι συμφωνούν να εκμεταλλευτούμε τον πλούτο της χώρας αλλά ο χρόνος μας πιέζει για πιο ταχύτερες λύσεις. Η βιασύνη θα δώσει ευκαιρίες στα όμορα κράτη να έχουν παράλογες απαιτήσεις και θα δημιουργήσει εκρηκτικό κλίμα στις σχέσεις μας μ’ αυτά. Μήπως υπάρχουν προαποφασισμένα που δεν γνωρίζουμε; Ένα άλλο μεγάλο θέμα που δεν συζητιέται πολύ τελευταία είναι τι θα γίνει με τα κλεμμένα, τι θα γίνει με τους υπεύθυνους για την σημερινή τραγική κατάσταση της χώρας. Ξεδιάντροπα τα στελέχη των κομμάτων δηλώνουν ότι η μίζα και η αρπαχτή είναι βαθιά χωμένη στους πολιτικούς, οικονομικούς και δημοσιογραφικούς χώρους. Η χρησιμοποίηση μάλιστα του όρου χορηγία δείχνει την σαπίλα και ανυποληψία όλου του πολιτικού συστήματος το οποίο αν δεν αλλάξει άμεσα η πατρίδα μας θα συνεχίσει να είναι υπό κατοχή και οι επόμενες γενιές θα καταριούνται τις παρούσες η δε ιστορία θα καταγράψει την περίοδο 1974 και μετά με τα πιο μελανά χρώματα. Που είναι σήμερα η γενιά του 114; Που είναι σήμερα η γενιά του πολυτεχνείου; Έχουν λουφάξει αφού πριν καταστρέψανε τον τόπο; Η σημερινή νεολαία εκμαυλισμένη απ’ τα ΜΜΕ και ότι χειρότερο μας επέβαλαν οι δυτικοί τρόποι ζωής περιμένει στην ουρά για το μεγάλο όνειρο την συμμετοχή της σε κάποιο ρεάλιτι, την μετατροπή της μέσω των επιτήδειων σε πορνίδια αρσενικά και θηλυκά, την οπαδοποίησή της σε κάποια ΠΑΕ, την εκμετάλλευσή της από εξουσιαστικά κέντρα για να βάζει στρακαστρούκες σε κατσαρόλες, την μετατροπή της σε μικροαπατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου και πάει λέγοντας. Κάποιες ανούσιες κινήσεις χωρίς πολιτικό και κοινωνικό υπόβαθρό δεν δημιουργούν συνθήκες πολιτικοποίησης της νεολαίας και οι τυφλές «εξεγέρσεις», πορείες και διαδηλώσεις όπου οι συμμετέχοντες δεν έχουν επίγνωση του τι επιδιώκουν αλλά απλώς εκφράζουν την δυσαρέσκειά τους δεν έχουν κανένα απολύτως πρακτικό αποτέλεσμα. Η επαναστατικότητα των νέων δυστυχώς διοχετεύεται εντέχνως σε ανούσιες και επιβλαβείς για την κοινωνία πράξεις και το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο. Σαν απλός πολίτης έχοντας αυτά τα δεδομένα ανησυχώ πολύ. Οι αλλαγές όταν γίνονται με σύνεση και διορατικότητα κάτω από καθοδήγηση τίμιων και χαρισματικών ηγετών βαίνουν προς το καλό της χώρας όταν όμως γίνονται βεβιασμένα και κάτω από οργή και απελπισία δεν έχουν σχεδόν ποτέ ευχάριστη κατάληξη. Ο σοφός λαός μας λέει «στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται». (Πηγή) |
Η Ν(τώρα) και το ΔΥ.ΣΗ. Η ανορθογραφία μας, δίνει την αλήθεια
staratalogia
Τετάρτη, Νοεμβρίου 24, 2010
0 σχολια
Ο Κλεισθένης γράφει Θέλοντας να σχολιάσει κάποιος τα πολιτικά γεγονότα μετά την παρουσίαση του νέου κόμματος πρέπει να προσέξει τα παρακάτω. Σήμερα έχουμε συνωστισμό στα δεξιά με ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗ.ΣΥ. Αυτά, πλην της ΝΔ που έχει διαφοροποιηθεί, είναι υπέρ του μνημονίου. Η πολυδιασπασμένη ανανεωτική αριστερά διαφωνεί με το ΠΑΣΟΚ μόνο για να δηλώσει την παρουσία της. Το μόνο καθαρά αντιμνημονιακό κόμμα είναι... το ΚΚΕ που αρνείται πεισματικά να προτείνει λύσεις για τα προβλήματα της χώρας ταμπουρωμένο πίσω απ’ το ιδεολόγημα «πρέπει να αλλάξουμε το καπιταλιστικό σύστημα» και ως δια μαγείας θα λυθούν όλα τα προβλήματα. Η ίδρυση του κόμματος της Ντόρας θα αναγκάσει τους δημοσκόπους να το συμπεριλάβουν στις έρευνές τους. Η δημοσκοπική δύναμη του ΔΗ.ΣΥ θα είναι όπως αναμένεται διψήφια (δυστυχώς η εκλογική θα μετρηθεί μόνο όταν γίνουν εκλογές). Αυτό θα δώσει στην κυβέρνηση και τις δυνάμεις του μνημονίου τη δυνατότητα αθροίζοντας τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ και ΔΗ.ΣΥ να προπαγανδίζουν ότι η πλειοψηφία των πολιτών τάσσεται υπέρ του μνημονίου. Φυσικά μόνο η εκλογική διαδικασία μπορεί να αποτυπώσει με ακρίβεια την θέληση του λαού, επικοινωνιακά όμως θα χρησιμοποιηθεί το ανωτέρω άθροισμα. Η δημοσκοπική δύναμη της ΝΔ θα είναι μικρότερη απ’ τη πραγματική της με επακόλουθο το υπέρ μνημονίου μέτωπο να πανηγυρίζει. Ο συνωστισμός στα δεξιά, η σχεδόν ανυπαρξία της ανανεωτικής αριστεράς και η πρόσφατη ισχυροποίηση του ΚΚΕ δημιουργούν ένα πρωτόγνωρο σκηνικό. Το πολιτικό σύστημα στερούμενο καθαρού κεντρώου κόμματος δεν μπορεί να λειτουργήσει. Το δίπολο δεξιά-αριστερά δεν μπορεί να δώσει προοπτική εξόδου απ’ την κρίση γιατί το ισοζύγιο γέρνει υπέρ του μνημονίου που όπως παραδέχονται οι οικονομολόγοι μας οδηγεί στην καταστροφή. Ο αυτοπροσδιορισμός του κόμματος ΔΗ.ΣΥ και της προσωρινής (μάλλον δια βίου) προέδρου του Ντόρας ότι είναι κεντρώο δεν πείθει κανένα. Το νεοσύστατο κόμμα όχι μόνο είναι δεξιό αλλά και η επερχόμενη προσκόλληση σ’ αυτό των γνωστών και μη εξαιρετέων νεοφιλελεύθερων Ελλήνων πολιτικών θα επισφραγίσει τον προσδιορισμό του σαν νεοφιλελεύθερο. Το διαμορφούμενο πολιτικό σκηνικό δίνει την ευκαιρία στη ΝΔ να κινηθεί προς το κέντρο απ’ όπου μπορεί να αντλήσει υποστηρικτές τουλάχιστον μέχρι και αν δημιουργηθεί καθαρό κεντρώο κόμμα. Μπορεί όμως η ΝΔ να κινηθεί προς το κέντρο με αρχηγό τον Σαμαρά; Ήδη αντιμετωπίζει πρόβλημα με τις θέσεις του σε σχέση με το μνημόνιο απ’ τα άλλα κεντροδεξιά κόμματα της Ευρώπης. Όλα αυτά σημαίνουν ότι οι δυνάμεις του μνημονίου θα κρίνουν αν θα σχηματίσουν συμμαχική κυβέρνηση περιλαμβάνοντας και τον Κουβέλη ή θα προχωρήσουν σε πρόωρες εκλογές βάζοντας τον Σαμαρά και τη ΝΔ στη γωνία. Ήδη η ΝΔ θα χάνει κάθε τόσο και στελέχη που θα εντάσσονται στο ΔΗ.ΣΥ και πιθανό να υπάρξουν και προσχωρήσεις βουλευτών της ΝΔ στο νέο κόμμα, δημιουργώντας εκρηκτική ατμόσφαιρα στη ΝΔ και συνθήκες διάλυσης. Οι ψηφοφόροι της ΝΔ δεν μπορούν να δεχτούν να συμμετέχει το κόμμα τους σε κυβέρνηση μαζί με το ΠΑΣΟΚ, κάτι που δεν απέκλεισε η Ντόρα. Η πολιτική ασυνέπεια όσων βουλευτών είτε διαγράφονται είτε αποχωρούν να μην παραδίδουν την βουλευτική τους έδρα στο κόμμα με το οποίο εκλέχτηκαν είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Αυτό αλλοιώνει την δύναμη των κομμάτων στη βουλή και παραχαράσσει την λαϊκή βούληση. Οι εκλεγμένοι βουλευτές νομίζουν ότι οι ψηφοφόροι που τους ψήφισαν είναι κοπάδι προβάτων και τους ανήκει, ξεχνούν ότι αν δεν μετείχαν στο ψηφοδέλτιο του κόμματος δεν επρόκειτο να εκλεγούν. Το στοίχημα του ποιο τελικά κόμμα θα κυριαρχήσει στα δεξιά θα φανεί σύντομα. Το ενδεχόμενο διάλυσης του ΛΑΟΣ και απορρόφησής του απ’ τη ΝΔ είναι πιθανό. Αν γίνει κάτι τέτοιο το κόμμα της Ντόρας από ΔΗ.ΣΥ θα γίνει ΔΥ.ΣΗ και η αποτυχία του θα είναι δεδομένη εκτός αν αλλάξει ριζικά το στελεχιακό του δυναμικό, πράγμα δύσκολο έως ακατόρθωτο, και μετακινηθεί προς το κέντρο. Μπορεί όμως η νεοφιλελεύθερη Ντόρα να γίνει ξαφνικά κεντρώα. Στην Ελλάδα όλα γίνονται. Ποιους και πόσους θα πείσει όμως; (Πηγή) |
Σαν απλός πολίτης για την εισήγηση της κ. Μαίρης Σαρπ στο ΣτΕ
staratalogia
Κυριακή, Νοεμβρίου 21, 2010
1 σχολιο
Ο Κλεισθένης γράφει Δημοσιεύτηκαν αποσπάσματα της εισήγησης στο ΣτΕ όσο αφορά προσφυγή κατά του μνημονίου. Χωρίς να είμαι νομικός αλλά σαν απλός πολίτης θα διατυπώσω κάποιες σκέψεις... Απόσπασμα 1ο) «Το μειονέκτημα της μερικής απώλειας αποδοχών ή συνταξιοδοτικών παροχών, ως μέρος των μέτρων που επέτρεψαν στην Ελλάδα να ενταχθεί στο μηχανισμό στήριξης, αντισταθμίζεται από το πλεονέκτημα της αποφυγής της χρεοκοπίας της χώρας και της συνέχισης καταβολής μισθών και συντάξεων» Η ανωτέρω κρίση είναι καθαρά πολιτική. Είναι γνωστό ότι τα ποσά που λαμβάνονται απ’ το μηχανισμό στήριξης χρησιμοποιούνται για την αποπληρωμή παλαιότερων δανείων και όχι σε πληρωμές μισθών και συντάξεων. Η χρεοκοπία δεν έχει αποφευχθεί αλλά έχει μετατεθεί για αργότερα, εξ άλλου οι μειώσεις μισθών και συντάξεων προκαλούν οικονομική ύφεση και μας οδηγούν σε πιθανή χρεοκοπία όπως ισχυρίζονται πολλοί οικονομολόγοι. Απόσπασμα 2ο) Η εισηγήτρια του ΣτΕ υποστηρίζει ότι τα μέτρα δικαιολογούνται από σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος που ανάγονται στην ανάγκη μείωσης του υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος και του εξωτερικού χρέους της χώρας, ενόψει και των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η Ελλάδα στα πλαίσια της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Για το δημοσιονομικό έλλειμμα και το χρέος της χώρας υπάρχουν υπεύθυνοι και το θέμα της απόδοσης ευθυνών είναι και πολιτικό και της δικαιοσύνης, τα ποσά του ελλείμματος καθώς και του χρέους έχουν οδηγηθεί σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις που όλοι γνωρίζουν. Η εισηγήτρια δεν κάνει λόγο γι’ αυτό και αποφεύγοντάς το εμμέσως πλην σαφώς δέχεται να «τιμωρηθούν» οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι χωρίς να φταίνε και οι υπαίτιοι να μην έχουν καμία επίπτωση. Είναι αστήρικτο το «τα φάγαμε όλοι μαζί τα λεφτά» του κ. Πάγκαλου. Απόσπασμα 3ο) Οι περικοπές δεν παραβιάζουν τις συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας, της προστασίας της ανθρώπινης αξίας αλλά ούτε και το δικαίωμα της περιουσίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης. Αναρωτιέμαι που βρίσκει στα μέτρα η εισηγήτρια την αναλογικότητα και την ισότητα, μάλλον δεν κατοικούμε στον ίδιο τόπο. Οι τεράστιες περιουσίες που έχουν όσοι καταλήστεψαν το δημόσιο και δέχονταν «δωράκια» απ’ τις πολυεθνικές, γεγονότα γνωστά σε όλους, παραμένουν ανέπαφες και μάλιστα οι ιδιοκτήτες τους γελούν σε βάρος των Ελλήνων. Έχει κάποιος υπεύθυνος υπολογίσει πόσα δις ευρώ έχουν καταχραστεί οι επιτήδειοι τα τελευταία χρόνια; Απόσπασμα 4ο) Αν και αναγνωρίζει ότι επέρχεται επέμβαση σε περιουσιακά δικαιώματα, υποστηρίζει ότι λαμβάνεται πρόνοια με τους νόμους 3833 και 3845/2010, ώστε οι μειωμένες αποδοχές και συντάξεις να διατηρούνται σε βιώσιμα επίπεδα και ότι εξασφαλίζεται δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στις απαιτήσεις του γενικού συμφέροντος και την ανάγκη προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου. Πως ορίζει το βιώσιμο επίπεδο η εισηγήτρια; Μία απλή επίσκεψη σε χώρους όπου κινούνται οι Έλληνες πολίτες (λαϊκές αγορές, τράπεζες, σουπερμάρκετ, καφενεία κτλ) μας πείθει για το αντίθετο. Οι πολίτες στενάζουν απ’ την ακρίβεια, τα δάνεια, την έλλειψη χρημάτων, την αδυναμία πληρωμής των λογαριασμών (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ κτλ) την φτώχεια. Που βλέπει την δίκαιη ισορροπία όταν όπως προανέφερα όσοι πλούτισαν με παράνομο τρόπο δεν θίγονται ούτε κατ’ ελάχιστο; Πιθανό είναι νομικά να έχει δίκιο η εισηγήτρια αν και θα αντικρουστεί η εισήγησή της νομικά από τους ειδικούς και θα κριθεί η προσφυγή απ’ την ολομέλεια αλλά κοινωνικά είναι ανάλγητη και πολιτικά έκθετη γιατί η κρίση της οφείλει να είναι νομική και όχι πολιτική. Υπάρχουν πολλές πολιτικές απόψεις που υποστηρίζουν ακριβώς τα αντίθετα απ’ αυτά που εισηγείται, γιατί τάσσεται υπέρ της κυβερνητικής; Το δίκαιο είναι να πληρώσουν για το σημερινό χάλι αυτοί που το δημιούργησαν και όχι οι εργαζόμενοι, δεν «τα φάγαμε μαζί τα λεφτά», αυτό είναι σίγουρο. (Πηγή) Σχετικό άρθρο: («Όχι» στις προσφυγές κατά του Μνημονίου;) |
Το μήνυμα. «Είμαστε εδώ και είμαστε πολλοί»
staratalogia
Πέμπτη, Νοεμβρίου 18, 2010
0 σχολια
Ο Κλεισθένης γράφει Η πρόσφατη προσευχή των μουσουλμάνων στην Αττική και όχι μόνο μου στέλνει δύο μηνύματα: 1) Το μήνυμα των λαθρομεταναστών: Είμαστε εδώ και είμαστε πολλοί, είμαστε οργανωμένοι και δεν αιτούμαστε αλλά απαιτούμε. 2) Το μήνυμα των εξουσιαστών:... Τους βλέπετε είναι πολλοί και είτε θέλετε είτε όχι θα παραμείνουν έστω και αν καταστραφεί η χώρα, έστω και αν σας κλέβουν, ληστεύουν, δολοφονούν ή ότι άλλο κάνουν. Σαν μέσο και απλό πολίτη αυτά τα μηνύματα με τρομάζουν. Ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή: Μετά τον πόλεμο των 6 ημερών οι πρώτοι μουσουλμάνοι Αραβικής καταγωγής άρχισαν να έρχονται στην Ελλάδα. Λίγο αργότερα δεχόμασταν μουσουλμάνους φοιτητές στα πανεπιστήμιά μας. Η περίοδος του «Μαύρου Σεπτέμβρη» και των αεροπειρατειών μας βρήκε με πολύ λίγους Άραβες μουσουλμάνους στη χώρα με συνέπεια να μην έχουμε σαν Ελλάδα πρόβλημα «τρομοκρατίας». Αργότερα όταν το Ισραήλ βρισκόταν σε πόλεμο με το Λίβανο και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου στο Λίβανο δεχτήκαμε κι’ άλλο κύμα Αράβων μουσουλμάνων. Ο συνολικός αριθμός τους ήταν μέχρι τότε μικρός και αποτελούσαν μια ευχάριστη νότα στην Ελληνική κοινωνία. Οι λέξεις Γιουνάν (Ελλάδα) και Γιουνάνι (Έλληνας) ήταν και είναι αγαπητές στους Άραβες χριστιανούς και μουσουλμάνους. Το έγκλημα ξεκίνησε μετά το ’92 όταν ξαφνικά επέδραμαν οι Αλβανοί οι περισσότεροι των οποίων είναι μουσουλμάνοι. Η κάθοδος των μυρίων έγινε αργότερα από κράτη όπως το Ιράκ, το Πακιστάν, Το Μπαγκλαντές, την Ινδία, και από πολλά άλλα κράτη, πρέπει να προσθέσουμε και την τελευταία φουρνιά απ’ το Αφγανιστάν. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των λαθρομεταναστών είναι μουσουλμάνοι. Φυσικά έχουμε και λαθρομετανάστες απ’ την Αφρική που παρεμπιπτόντως είναι και αυτοί μουσουλμάνοι. Όλα αυτά σημαίνουν ότι ενώ ήμασταν ήσυχοι και χωρίς πρόβλημα με τα μουσουλμανικά κράτη, χωρίς πρόβλημα με την μουσουλμανική τρομοκρατία, χωρίς συμμετοχή στον ακήρυχτο πόλεμο Ισλάμ-Δύσης σήμερα είμαστε στο κέντρο αυτών των προβλημάτων. Κανένας δεν ξέρει τον ακριβή αριθμό των λαθρομεταναστών, τα νούμερα ξεκινούν από 1.000.000 και φτάνουν σε πάνω από 2.000.000. Η γιορτή με την ευκαιρία της οποίας προσευχήθηκαν οι μουσουλμάνοι δεν είναι μεγάλη απλώς ήταν λίγο μετά τις εκλογές και επιδιώχθηκε να δοθεί το μήνυμα ότι είναι παρόντες, είναι πολλοί και οργανωμένοι. Οι πολίτες παρακολουθούν τα δρώμενα και θα αντιδράσουν, το θέμα είναι πως και πότε. Θα αναρωτηθώ όχι άδικα μήπως οδηγείται η Ελληνική κοινωνία στην αγκαλιά των ακροδεξιών γιατί προετοιμάζουν εξωθεσμική λύση για την Ελλάδα; Λέω μήπως;;;;;;;;; (Πηγή) |
Περί εξεγέρσεων
staratalogia
Τετάρτη, Νοεμβρίου 17, 2010
0 σχολια
Ο Κλεισθένης γράφει στην «Ιδεοπηγή» Παρακολουθώ τις τελευταίες ημέρες δημοσιεύσεις σε πολλά και αξιόλογα ιστολόγια ερμηνείες των αποτελεσμάτων των πρόσφατων εκλογών και ειδικότερα του φαινόμενου της πολύ μεγάλης αποχής. Πολλοί μιλούν για πτώση της αξίας της ψήφου αφού δεν έχει κανένα πρακτικό αποτέλεσμα δεδομένου ότι το τι θα γίνει στη χώρα είναι προαποφασισμένο. Μερικοί μιλούν για επερχόμενη εξέγερση ή επανάσταση. Μερικοί κατηγορούν τους πολίτες που απείχαν με απρεπείς χαρακτηρισμούς. Για το ζήτημα του πως θα αντιδράσει η Ελληνική κοινωνία αναφέρομαι στο http://ideopigi.blogspot.com/2010/08/blog-post_5979.html. Συμπληρωματικά θα ήθελα να προσθέσω κάποιες σκέψεις. Το 30% περίπου που ψήφισε... στις εκλογές αποτελείται από κομματικά μέλη και βολεμένους. Ένα μεγάλο κομμάτι απ’ το υπόλοιπο 70% είναι αυτοί που περιμένουν τη σειρά τους για να βολευτούν αναμένοντας τη στιγμή που οι εκλεκτοί τους θα έρθουν στα πράγματα. Ένα άλλο κομμάτι είναι πλήρως απολιτικοποιημένο (κυρίως νέοι). Το υπόλοιπο είναι σκεπτόμενοι και πολιτικοποιημένοι πολίτες που δεν έχουν καμία ελπίδα ότι το σημερινό οικονομικοπολιτικό σύστημα θα μπορέσει να επιλύσει τα προβλήματα της χώρας. Οι πολιτικοποιημένες κοινωνίες δεν φτάνουν σε αδιέξοδα σαν το σημερινό. Είναι γνωστό ότι οι λαοί δεν κάνουν ούτε εξεγέρσεις ούτε επαναστάσεις. Οι οργανωμένες μειοψηφίες κινούνται και ο λαός τις περισσότερες φορές ακολουθεί άκριτα και χωρίς επίγνωση του τι πρόκειται να γίνει. Η οργή του λαού αν δεν εκφραστεί με δημοκρατικό τρόπο ενέχει πολλούς κινδύνους. Πρόσφατα παραδείγματα μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τέτοιες εξεγέρσεις δεν είναι για το καλό των λαών και γρήγορα εκφυλίζονται. (επικράτηση του κόμματος Μπάαθ στο Ιράκ, ισλαμική επανάσταση στο Ιράν, πραξικόπημα των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, πολυτεχνείο, «εξέγερση» του Δεκεμβρίου του ‘08 κτλ.). Επειδή έχουμε και την επέτειο του πολυτεχνείου καλό θα ήταν να υπενθυμίσουμε ότι οι ηγέτες της εξέγερσης όχι μόνο ανέλαβαν πόστα εξουσίας αλλά και πολλοί είναι σήμερα υπέρ του μνημονίου. Για να γίνει εξέγερση ή επανάσταση πρέπει να συντρέχουν λόγοι όπως η ανελευθερία, ανυπαρξία δικαιακού συστήματος, φυλακίσεις αντικαθεστωτικών, λογοκρισία του τύπου, σχηματισμό ομάδων σε παρανομία και πολλοί άλλοι. Στην Ελλάδα τίποτε απ’ αυτά δεν υπάρχει. Η αδυναμία της δικαιοσύνης να τιμωρήσει τους υπεύθυνους για το σημερινό μας χάλι οφείλεται στο νομικό πλαίσιο που έχουν δημιουργήσει οι κυβερνόντες και όχι στην άρνηση των δικαστών να εφαρμόσουν το νόμο. Μερικοί αξιόλογοι ιστολόγοι τάσσονται υπέρ της αλλαγής του πολιτεύματος. Φυσικά και δεν εννοώ όσους επιθυμούν την επαναφορά της Βασιλείας ούτε σε όσους οραματίζονται φασιστικές και πραξικοπηματικές λύσεις. Η αλλαγή του πολιτεύματος από μόνη της δεν έχει κανένα εχέγγυο καλυτέρευσης της διακυβέρνησης της χώρας. Τα πολιτικά συστήματα εκφυλίζονται γρήγορα και η λύση για το πολιτικό πρόβλημα της χώρας με το υπάρχον ή με αλλαγμένο το πολιτειακό βρίσκεται στην πολιτικοποίηση των Ελλήνων και την ενεργή συμμετοχή τους στα κοινά και τον έλεγχο των διοικούντων. Οι αλλαγές με προοπτική είναι η κατάργηση των αρχηγικών κομμάτων, ο εκδημοκρατισμός των κομμάτων, η συλλογικότητα στη λήψη των αποφάσεων εντός των κομμάτων και η σύνδεση των κομμάτων με τμήματα του λαού. Τα πολυσυλλεκτικά κόμματα ήταν και είναι η κακοδαιμονία του πολιτικού μας συστήματος. Ο σχηματισμός αυτοδύναμων μονοκομματικών κυβερνήσεων μειοψηφίας είναι επίσης η γάγγραινα της πολιτικής ζωής. Η σταθερότητα ή όχι μιας κυβέρνησης δεν έχει να κάνει με την μονοκομματική αυτοδυναμία αλλά με την όσο το δυνατό καλύτερη εκπροσώπηση των πολιτικών δυνάμεων στο κοινοβούλιο και το σχηματισμό κυβερνήσεων μεγάλων πλειοψηφιών και ευρύτερης κοινωνικής και λαϊκής αποδοχής. Φυσικά δεν εννοώ την πρόταση του Παπανδρέου για συναίνεση και συγκυβέρνηση. Αν θέλει συναίνεση και κυβέρνηση συνεργασίας ας πάει σε εκλογές. Η σημερινή κατάσταση δεν είναι για διαχείριση αλλά για οραματική προοπτική που θα δώσει στους πολίτες αισιοδοξία και θέληση για να παλέψουν με στόχο και το ξεπέρασμα της κρίσης αλλά και την καλυτέρευσης της ζωής τους. Διακυβέρνηση στις παρούσες συνθήκες χωρίς λαϊκή υποστήριξη είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Οι ευθύνες των σημερινών πολιτικών δυνάμεων είναι μεγάλες και η αντικατάστασή τους από άλλα πολιτικά και κοινωνικά σχήματα είναι θέμα χρόνου. Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα και την λύση θα δώσει η πλειοψηφία των πολιτών, τώρα ποια λύση και με ποιο τρόπο ο χρόνος θα δείξει. (Πηγή) |
Αντώνηηηηη! ο Δημήτρης θα μας τρελάαανει
staratalogia
Παρασκευή, Νοεμβρίου 12, 2010
0 σχολια
Ο Κλεισθένης γράφει στην «Ιδεοπηγή» Η παρουσία του αντιπροέδρου της ΝΔ στην TV μας εξέπληξε. Ούτε λίγο ούτε πολύ στήριξε εμμέσως πλην σαφώς την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το συμπέρασμα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αυθαίρετο, το κατάλαβαν όλοι και την Κυριακή θα το δείξουν στις κάλπες. Είπε δεν ζητάμε εκλογές γιατί... είμαστε υπεύθυνο κόμμα, ο λαός έστειλε τα μηνύματά του και η κυβέρνηση δηλαδή το ΠΑΣΟΚ οφείλει να διορθωθεί. Επειδή είναι αντιπρόεδρος του κόμματος δεν πιστεύω να εξέφρασε προσωπικές του απόψεις η ΝΔ αλήθεια συμφωνεί με αυτές τις θέσεις; Αντώνη τι λες; Ο τέλειος παραλογισμός. διαφωνούμε με το μνημόνιο αλλά θα το ακολουθήσουμε, το ΠΑΣΟΚ υπέστη δεινή εκλογική ήττα και δεν έχει ούτε νομιμοποίηση για να προχωρήσει ούτε διαθέτει πλέον την πλειοψηφία στο λαό παρόλα αυτά η ΝΔ δεν ζητάει εκλογές. Μήπως ετοιμάζονται για συγκυβέρνηση; Αν ναι, να μας το πούνε. Αντώνη τι λες; Σε άλλες περιόδους η λογική του ώριμου φρούτου εξυπηρετούσε την αξιωματική αντιπολίτευση αλλά σήμερα το ΠΑΣΟΚ με την τρόικα και τους ημεδαπούς και διεθνείς τοκογλύφους υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας. Έχει το δικαίωμα η ΝΔ να περιμένει την πτώση του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις; αφού ο λαός μίλησε και καταδίκασε την πολιτική του μνημονίου; Έχει την δημοκρατική επιβεβαίωση η απόφασή της να μην ζητήσει εκλογές όταν έχουν συμβεί τα ανωτέρω; Τι περιμένει; Δεν έχει σχέδιο διεξόδου απ’ την κρίση; Περισσεύει χρόνος για τέτοια παλαιοκομματικά παιγνίδια; Αντώνη τι λες; Οι αποφάσεις και οι επιλογές του ΠΑΣΟΚ μας οδηγούν σύμφωνα με τη γνώμη πολλών οικονομολόγων σε χρεοκοπία, ποια η θέση της ΝΔ επ’ αυτού; Θα παραμείνει απλός παρατηρητής της επερχόμενης καταστροφής; Αντώνη τι λες; Ο λαός χτύπησε το καμπανάκι για αλλαγή πολιτικής, το καμπανάκι θα γίνει καμπάνα για τη ΝΔ αν συνεχίσει μ’ αυτό το πολιτικάντικο τρόπο σκέψης και δράσης. Αντώνη τι λες; Αυτά και άλλα πολλά βλέπουν οι Έλληνες πολίτες και τα συζητούν στους χώρους που συνυπάρχουν. Το χόρτο του Γιωργάκη και το κουτόχορτο του Αντωνάκη δεν το μασάνε πλέον. Ή θα σοβαρευτούν ή να μας αδειάσουν τη γωνιά, λένε και δεν ανήκουν όλοι σε ένα κόμμα αλλά σε πολλά. Μια επίσκεψη στα καφενεία και τα καφέ αρκεί για να μάθουν όσοι θέλουν τι σκέφτεται ο απλός πολίτης, εξάλλου «κοντός ψαλμός αλληλούια», την Κυριακή. Τ’ ακούς Γιωργάκηηηη; Τ’ ακούς Αντώνηηηηηηη; Τ’ ακούτε κύριοι του συστήματος; Τ’ ακούτε παπαγαλάκια των ΜΜΕ; (Πηγή) |
Η κάθαρση μας τελείωσε
staratalogia
Πέμπτη, Νοεμβρίου 11, 2010
0 σχολια
Ο Κλεισθένης γράφει στην «Ιδεοπηγή» Θα ήθελα να συμφωνήσω με την κυβερνητική πολιτική αλλά ο απλός μου νους δεν το επιτρέπει. Η κυβέρνηση (υπό την τρόικα) εκτός του ότι υποθηκεύει... το μέλλον της χώρας κινείται και σε εντελώς λάθος δρόμο. Όταν θέλεις να σβήσεις μια πυρκαγιά δεν το προσπαθείς ρίχνοντας με το σταγονόμετρο αλλά με την πυροσβεστική μάνικα, πολύ δε περισσότερο δεν ρίχνεις βενζίνα αλλά νερό. Αφαιρώντας εισόδημα και μάλιστα από μισθωτούς και συνταξιούχους χρησιμοποιείς το σταγονόμετρο ενώ παίρνοντας πίσω τα κλεμμένα χρησιμοποιείς την μάνικα. Οι πολίτες όταν βλέπουν, την ατιμωρησία των υπεύθυνων για το σημερινό μας χάλι, δεν μπορούν να συμφωνήσουν με τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση και ακόμη περισσότερο μ’ αυτά που θα πάρει μετά την 14η Νοεμβρίου. Οι υπεύθυνοι όχι μόνο πίνουν στην υγεία των «κορόϊδων», όχι μόνο μένουν ατιμώρητοι αλλά γίνεται προσπάθεια επαναφοράς τους στην κεντρική πολιτική σκηνή. Θα δούμε στο προσεχές μέλλον επαναφορά των εκσυγχρονιστών του Σημίτη και άλλων πολύ «επιτυχημένων» στην κυβέρνηση, που θα προκύψει μετά τον φημολογούμενο δομικό ανασχηματισμό αν δεν καταρρεύσει η κυβέρνηση απ’ την λαϊκή δυσαρέσκεια και οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές. Η παραπομπή για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, με δεδομένη την παραγραφή και την έλλειψη στοιχείων που να αποδεικνύουν ζημιά του δημοσίου, είναι παραπλανητική για να αμβλύνει το κλίμα. Για τα σκάνδαλα που «ο κόσμος το ’χει τούμπανο και ‘μεις κρυφό καμάρι» ούτε κουβέντα. Έχω υποστηρίξει ότι τυχόν προσφυγή στις κάλπες δεν γίνει με ατζέντα την τιμωρία όσων εμπλέκονται στα σκάνδαλα. Οι εκλογές αν γίνουν θα έχουν σαν βασικό θέμα την χρεοκοπία ή όχι. Πολλοί αρθογράφοι και πολιτικοί αναλυτές, υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση διαθέτει μεν την δεδηλωμένη στο κοινοβούλιο αλλά έχει χάσει την υποστήριξη του μεγαλύτερου μέρους του λαού. Ακόμη η κυβέρνηση δεν έχει δημοκρατική νομιμοποίηση για τις υπογραφές του μνημονίου και των άλλων συμφωνιών με την τρόικα, κάτι που υποστήριξε και ο Καστανίδης, υπουργός της κυβέρνησης. Αυτά ενώ είναι γνωστά στη ΝΔ κωφεύει και αδιαφορεί. Η αναγκαιότητα προκύρηξης πρόωρων εκλογών δεν είναι θέμα μόνο του πρωθυπουργού αλλά και της έλλειψης εμπιστοσύνης του λαού σ’ αυτόν. Οι δημοσκόποι μας παρουσιάζουν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πολιτών που δεν θέλουν εκλογές. Αυτό γίνεται γιατί οι πολίτες είναι κάτω από καθεστώς τρομοκράτησης και η ΝΔ σαν το κόμμα που δυνητικά μπορεί να γίνει κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να ζητήσει εκλογές. Αυτό εκλαμβάνεται απ’ τους πολίτες ότι η ΝΔ δεν έχει σχέδιο για τη λύση των οικονομικών κυρίως προβλημάτων. Η Ελληνική κοινωνία βλέπει με δυσπιστία τις συμμαχικές κυβερνήσεις και ταυτόχρονα γνωρίζει ότι και μετά από τις πρόωρες εκλογές η συμμαχική κυβέρνηση που θα προκύψει θα κινηθεί περίπου στον ίδιο δρόμο με την σημερινή. Ο Σαμαράς και η ΝΔ στα λόγια δεν στηρίζουν το μνημόνιο, στην πράξη και το στηρίζουν και θα το ψήφιζαν αν υπήρχε ανάγκη. Φυσικά η ΝΔ δεν νομίζω ότι έχει βλέψεις να πάρει μέρος σε κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ αλλά κομμάτια της πολυδιασπασμένης ανανεωτικής αριστεράς θα ήταν πρόθυμα. Το καθαρά αντιμνημονιακό κόμμα δυστυχώς είναι μόνο το ΚΚΕ. Αν η ΝΔ εξακολουθήσει αυτή την πολιτική θα συρρικνώνεται μαζί με το ΠΑΣΟΚ δίνοντας έτσι χώρο ανάπτυξης του κόμματος της Ντόρας που τα ΜΜΕ και οι δημοσκόποι θα ανεβάσουν σε διψήφια νούμερα. Η τύχη του υπό ίδρυση κόμματος προδιαγράφεται κακή αφού οι μέχρι σήμερα πολιτικοί που δηλώνουν την επιθυμία να προσχωρήσουν σ’ αυτό δεν χαίρουν και της εμπιστοσύνης των πολιτών, είναι ήδη φθαρμένοι. Άλλο δημοσκοπήσεις και άλλο κάλπη. Στο χώρο του παραδοσιακού κέντρου δημιουργείται ένα κενό που μάλλον θα το καλύψει άλλο κόμμα που θα δημιουργηθεί κατόπιν των πολιτικών ζυμώσεων που υπάρχουν στην Ελληνική κοινωνία. Σε περίπτωση που γίνει κάτι τέτοιο πιστεύω θα ισορροπήσει το πολιτικό σύστημα. Η κάθαρση αποτελεί όνειρο απραγματοποίητο, κάθαρση επί της ουσίας θα γίνει με την περιθωριοποίηση των υπεύθυνων για το σημερινό χάλι. (Πηγή) |
Απλές παραδοχές. (εκλογές 7 Νοεμβρίου)
staratalogia
Δευτέρα, Νοεμβρίου 08, 2010
0 σχολια
Ο Κλεισθένης γράφει στην «Ιδεοπηγή» Τα αποτελέσματα των χθεσινών εκλογών για το μέσο πολίτη σαν και ‘μένα είναι δύσκολο να αναλυθούν, να εξαχθούν πολιτικά συμπεράσματα και περισσότερο, να ερμηνευτεί το μήνυμα της κοινωνίας, προς την κυβέρνηση και γενικότερα προς το πολιτικό σύστημα. Θα παραθέσω μόνο μερικά συμπεράσματα που δεν δέχονται καμία αμφισβήτηση: Η αύξηση της αποχής είναι δεδομένη και μάλιστα με μεγάλο ποσοστό ενεργητικής και όχι παθητικής... Η Ελλάδα χωρίστηκε στα δύο, Βοράς-νότος, αν χρωματίσουμε το χάρτη με τα χρώματα των κομμάτων. Το ΠΑΣΟΚ υπέστη εκλογική ήττα. Η μείωση του ποσοστού του και των ψήφων πανελλαδικά είναι εύκολα διαπιστώσιμη. Η ΝΔ δεν κατάφερε να εμπνεύσει τους πολίτες και να φανεί σαν η εναλλακτική δύναμη εξουσίας με προτάσεις διεξόδου απ’ την κρίση. Το ΚΚΕ αύξησε σημαντικά τις δυνάμεις του σε ποσοστό που έχει πλέον μικρή σχετικά διαφορά απ’ τα ποσοστά των κομμάτων εξουσίας. Η ανανεωτική αριστερά αν και πολυδιασπασμένη κατόρθωσε να κρατήσει τα ποσοστά της και αν προσθέσουμε όλα τα συναφή κόμματά της έχει μικρή αύξηση. Το ΛΑΟΣ δεν κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη περισσότερων πολιτών αντιθέτως είχε μικρή μεν αλλά μείωση. Το οξυμμένο πρόβλημα κυρίως της Αθήνας σε σχέση με τους λαθρομετανάστες έδωσε ένα αξιοσημείωτο ποσοστό στην ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Οι οικολόγοι πήραν ποσοστό που σε εθνικές εκλογές θα τους έδινε το εισιτήριο για την βουλή. Η φούσκα Δημαρά ξεφούσκωσε και όσοι είχαν επενδύσει στον συνδυασμό του πανηγυρίζουν χωρίς ουσιαστικά να έχουν κατορθώσει και πολλά. Η παραίτηση του Δημαρά από την βουλευτική έδρα, δίνει στο ΠΑΣΟΚ κοινοβουλευτική δύναμη 158 αντί 157 βουλευτών αφού ο επόμενος, που θα πάρει την έδρα δεν θα είναι διαγραμμένος, απ’ την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Οι εκλογές σύμφωνα με τον πρωθυπουργό αναβάλλονται χωρίς κατά την ταπεινή μου γνώμη να αποκλείονται. Τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου ειδικά στις περιφέρειες, μπορούν να ανατρέψουν το κλίμα σε βάρος του ΠΑΣΟΚ τόσο ώστε οι εκλογές να είναι μονόδρομος. Η πρόβλεψή μου πάντως για το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών είναι, πρώτα θα ληφθούν τα πρόσθετα μέτρα που θα μας επιβάλει η τρόικα, μετά την δημοσιοποίηση του ελλείμματος, θα σχηματιστεί κυβέρνηση με συμμετοχή προσωπικοτήτων και στελεχών άλλων κομμάτων και μετά θα γίνουν εκλογές. Η πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη αλλά αυτή είναι η γνώμη μου. Το υπάρχον πολιτικό σκηνικό δεν μπορεί να διαχειριστεί και φυσικά να λύσει, τα σωρευμένα οικονομικά προβλήματα. Η περιβόητη ανάπτυξη δεν μπορεί να γίνει μέσα σε ένα ή δύο χρόνια, ανάπτυξη που να δώσει την δυνατότητα στη χώρα, να πληρώσει τις υποχρεώσεις της χωρίς δανεισμό. Ο φαύλος κύκλος του δανεισμού για αποπληρωμή παλαιών δανείων είναι καταστροφικός για τη χώρα. Να σημειώσω ότι οι εκλογές θα αποτελέσουν και την κολυμπήθρα του Σιλωάμ, για όσους εμπλέκονται στα σκάνδαλα, οι προτεραιότητες που θα μπουν στην ατζέντα δεν θα συμπεριλάβουν και την τιμωρία τους. Θα διακινδυνεύσω άλλη μια πρόβλεψη, εκτός του υπό ίδρυση κόμματος από τη Ντόρα, θα δημιουργηθεί τουλάχιστον ένα με αναφορά στην μεσαία τάξη, αυτό που λέμε παραδοσιακό κέντρο. Η υπερφαλάγγιση της ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εξηγηθεί με πολιτικούς όρους, η τοποθέτηση δηλαδή της ΝΔ αριστερότερα απ’ το ΠΑΣΟΚ ένα Ελληνικό παράδοξο. (Πηγή) |
Το σύστημα ετοιμάζεται να δαγκώσει
staratalogia
Παρασκευή, Νοεμβρίου 05, 2010
0 σχολια
Ο Κλεισθένης γράφει στην «Ιδεοπηγή» Οι τελευταίες εξελίξεις προετοιμάζουν το κλίμα για εθνικές εκλογές πολύ σύντομα, με σίγουρο ότι κανένα κόμμα δεν θα πάρει ποσοστό ικανό για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, θα οδηγηθούμε σε συγκυβέρνηση. Το πολιτικό σύστημα επιδιώκοντας την παραμονή του, σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, θα μοιραστεί... το πολιτικό κόστος των δυσβάσταχτων και αντιλαϊκών μέτρων που επιτάσσει η τρόικα, έτσι ώστε να μην το επιβαρυνθεί μόνο το σημερινό κυβερνόν κόμμα. Η κοινή, με μικρές διαφοροποιήσεις, θέση των τριών κομμάτων ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, και ΛΑΟΣ στην στήριξη του μνημονίου και την παραμονή της τρόικας, ενέχει μεγάλους κινδύνους για το λαό μας αφού θα υποθηκεύσει το μέλλον του για δεκαετίες. Η δέσμευση Σαμαρά ότι θα σεβαστεί στο ακέραιο τις συμφωνίες του μνημονίου και την αποδοχή των χρεών που συνεπάγονται απ’ αυτές δεν μας αφήνει κανένα περιθώριο για παρερμηνείες. Τα τρία αυτά κόμματα κινούνται σαν υπάλληλοι εταιρίας είσπραξης δανείων, εξυπηρετώντας τους διεθνείς και εγχώριους τοκογλύφους, δανείων που μας φόρτωσε η συνεργασία των προηγούμενων κυβερνήσεων με τις περίφημες αγορές απ’ το ’80 και μετά. Η βιασύνη για την προκύρηξη των εθνικών εκλογών δεν έχει να κάνει με την αναγκαιότητά τους αλλά με την ανάγκη του σάπιου οικονομικοπολιτικού συστήματος, να παραμείνουν στο πολιτικό σκηνικό, τα ήδη υπάρχοντα φθαρμένα και αποτυχημένα κόμματα μη δίνοντας την ευκαιρία και τον χρόνο δημιουργίας νέων πολιτικών σχηματισμών. Το σύστημα δεν διακινδυνεύει την δημιουργία νέων κομμάτων γιατί δεν έχει καμία σιγουριά ότι κάτω απ’ τις σημερινές συνθήκες θα μπορέσει να τα ελέγξει. Φυσικά το υπό ίδρυση κόμμα της Ντόρας δεν είναι εξωσυστημικό και πολύ μικρή αποδοχή και παρεμβατικότητα θα έχει. Δυστυχώς οι σημερινοί πολιτικοί αρχηγοί των τριών κομμάτων αποδεικνύονται αχυράνθρωποι του σημερινού κατεστημένου και δεν έχουν το σθένος και το πολιτικό θέλω να αντισταθούν στις εντολές της τρόικας και των αγορών με ότι αυτό συνεπάγεται για την χώρα. Η τάση αυτοσυντήρησης των κομμάτων τους και η διατήρηση των προνομίων των διάφορων κομματόσκυλων, που ανήκουν σ’ αυτά, τους αναγκάζει να παίρνουν αντεθνικές και επιζήμιες για το λαό και το μέλλον του αποφάσεις. Ο λαός σαστισμένος και έκπληκτος απ’ τις απότομες αλλαγές των παραδοσιακών θέσεων, ιδιαίτερα του ΠΑΣΟΚ, παρακολουθεί μουδιασμένος τις εξελίξεις και ανήμπορος να αντιδράσει, μιας και τα περιθώρια που του δίνονται καθώς και οι επιλογές που του δίνονται είναι περιορισμένες, εντός του πλαισίου της τρόικας, του μνημονίου και της αποπληρωμής των τοκογλυφικών δανείων, που άλλοι πήραν στο όνομά του χωρίς κανείς να μπει στον κόπο τουλάχιστον να ρωτήσει. Το αδιέξοδο φαντάζει ανυπέρβλητο, το πώς ο λαός θα δώσει λύση δεν μπορεί κανείς να προβλέψει, η λογική ότι μόνο με εκλογές και ξαπλωμένοι στον καναπέ θα λυθούν τα οξύτατα προβλήματα κυριαρχεί σήμερα. Περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει αύριο. (Πηγή) |
















