Τρισάγιο στη μνήμη του Στρατιώτη Ζήση Καραγώγου από την ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ

Η ΧΙΙ Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού «ΕΒΡΟΥ» ανακοινώνει ότι, την Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2019 και ώρα 11:00 πρόκειται να λάβει χώρα εκδήλωση μνήμης (τρισάγιο) για την ηρωική θυσία του Στρατιώτη Ζήση Καραγώγου ο οποίος έπεσε από πυρά Τουρκικής ενέδρας το 1986 στην παρέβρια περιοχή των Φερών.

Ο Στρ Ζήσης Καραγώγος γεννήθηκε την 17 Απριλίου 1967, στο χωριό Ασκός του Λαγκαδά Θεσσαλονίκης.

Από ηλικία 14 ετών, αναλαμβάνει την προστασία της οικογένειάς του, λόγω θανάτου του πατέρα του, Μιχάλη Καραγώγου από ατύχημα. Εργάζεται σε διάφορες εργασίες παράλληλα με τις σπουδές του στο Γυμνάσιο, για να βοηθήσει τη μητέρα του και τα 2 μικρότερα ορφανά αδέλφια του.

Στην πρόσκληση της Πατρίδος για να εκτελέσει το καθήκον του, κατετάγη την 11 Ιουνίου του 1986 στο 563 ΤΠ, και αφού παρακολούθησε τη βασική εκπαίδευση, τοποθετήθηκε την 01 Αυγούστου 1986, στο 535 ΤΠ, στις Φέρες Έβρου.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ:

1) Ένα άγνωστο επεισόδιο σε έναν καθημερινό πόλεμο
2) 9/12/1986 Θερμό επεισόδιο στις Φέρρες Έβρου: Ένας Έλληνας και δύο Τούρκοι νεκροί

Αμέσως μόλις ολοκλήρωσε την προβλεπόμενη εκπαίδευση, ζήτησε να τοποθετηθεί στα Φυλάκια Προκαλύψεως και μάλιστα στο πιο ευαίσθητο από αυτά, το Ε.Φ. «ΦΕΡΩΝ» (πρώην Ε.Φ. «ΜΑΡΙΤΣΑΣ»).

Την 19 Δεκεμβρίου 1986 κατά τη διάρκεια εκτέλεσης υπηρεσίας πεζοπόρου περιπόλου προκαλύψεως στο παρέβριο δρομολόγιο και περί ώρα 11:30, δολοφονήθηκε άνανδρα από Τούρκους στρατιώτες στην περιοχή «Κτήμα Τσιρώζη»

Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν, έχουν καταγραφεί στην ιστορία και περιληπτικά έχουν όπως παρακάτω:

Το πρωί της 19ης Δεκεμβρίου 1986, η περίπολος του φυλακίου, αποτελούμενη από τους Στρτες Καραγιάννη Δημήτριο, Καραγώγο Ζήση και Βασιλό Γεώργιο, ξεκινά από το φυλάκιο να εκτελέσει την υπηρεσία της προκαλύψεως στον τομέα του φυλακίου.

Περί την 11:15Ω, η περίπολος φτάνει στο «Κτήμα Τσιρώζη» και αντιλαμβάνεται στην Τουρκική όχθη έναν Τούρκο άοπλο Στρατιώτη, ο οποίος μόλις βλέπει την Ελληνική περίπολο, ζήτησε τσιγάρο.

Ο Στρατιώτης Καραγώγος, με την ψυχολογία του ανθρώπου που συνδέει δύο άτομα σε μια ερημική περιοχή, κατεβαίνει στην ξερή κοίτη, χαιρετά τον Τούρκο και προσπαθεί να του πετάξει τσιγάρα, ενώ βρίσκεται στην όριο γραμμή. Τη στιγμή εκείνη, χωρίς έστω να ακουστεί το προειδοποιητικό «ΑΛΤ», δέχεται άνανδρα μία ριπή από έναν άλλο Τούρκο Στρατιώτη, που βρίσκεται κρυμμένος 15μ. από την όριο γραμμή και ταυτόχρονα πυροβολεί και κατά των άλλων δύο ανδρών της Ελληνικής περιπόλου.

Αποτέλεσμα αυτών, ήταν να πέσει αιμόφυρτος στην κοίτη ο Στρατιώτης Καραγώγος, ενώ ο Στρατιώτης Καραγιάννης Δημήτριος να τραυματιστεί στο δεξιό βραχίονα.

Ακολουθεί ανταλλαγή πυροβολισμών της Ελληνικής και της Τουρκικής περιπόλου επί 10 περίπου λεπτά, και στη συνέχεια το όπλο του Καραγιάννη παραλαμβάνει ο Αγροφύλακας του χωριού Πόρος, Ζαπάρτας Σωτήριος, που τυχαία περνώντας από εκεί με το τρακτέρ του, αντιλήφθηκε την κατάσταση, έτρεξε στο χώρο του επεισοδίου, πήρε το τυφέκιο από το Στρτη Καραγιάννη (ο οποίος λόγω του τραύματος αδυνατούσε να συνεχίσει το πυρ) και έβαλε με ριπές κατά των Τούρκων. Εν τω μεταξύ, οι Τούρκοι έχουν ενισχυθεί και δεν επιτρέπουν με τα πυρά τους να παραληφθεί ο βαριά τραυματισμένος Ζήσης Καραγώγος.

Στη συνέχεια, φτάνει στο χώρο του επεισοδίου ο Αρχιφύλακας του φυλακίου με δύο οπλίτες, ο Δκτής του Λόχου Προκαλύψεως και ο Δκτής του Τάγματος. Παράλληλα το 31 ΣΠ διατάσσει την προώθηση στο φυλάκιο μίας Δρίας και τον συναγερμό του 535 ΤΠ και λοιπών Μονάδων του Συντάγματος.

Ο Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός Καρανάκης Εμμανουήλ, Αρχιφύλακας του φυλακίου, μαζί με δυο οπλίτες εμπλέκονται στη μάχη, και αντιμετωπίζοντας μέχρι περί την 14:00 ώρα, πάνω από 60 Τούρκους Στρτες με γενναιότητα και αυτοθυσία, καταφέρνουν όχι μόνο να παραλάβουν τον βαριά τραυματισμένο Ζήση, αλλά και να διατηρήσουν τη θέση τους, απωθώντας με τα φονικά πυρά τους το Τούρκικο τμήμα που προσπαθεί να εισέλθει στο Ελληνικό έδαφος και να τον κυκλώσει.

Οι Τούρκοι, περί την 15:30 ώρα, μετά τις μεγάλες απώλειες (εννέα άνδρες νεκροί μεταξύ των οποίων ο Τούρκος Υπολοχαγός, Αρχιφύλακας του Τουρκικού φυλακίου και πολλοί τραυματισμένοι ο αριθμός των οποίων δεν εξακριβώθηκε) και την αποτυχία του σκοπού τους, σταματούν να βάλλουν.

(ΠΗΓΗ: radiomax.gr)

Περισσότερα »

Έβρος: Εστιάζοντας στο Δάσος και όχι στο Δένδρο

Του Υποστράτηγου ε.α. Ιπποκράτη Δασκαλάκη*

• Το συγκεκριμένο επεισόδιο αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια ψυχολογικής (και όχι μόνο) εκμετάλλευσης του θέματος από την Άγκυρα, με στόχευση το εσωτερικό ακροατήριο της αλλά και το Eλληνικό
• Κάποτε μάλιστα θα έπρεπε η Ελληνική κοινή γνώμη (και τουρκική) να πληροφορηθούν τις συνθήκες αλλά κυρίως τις σημαντικές απώλειες που υπέστησαν οι υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις στο μεθοριακό επεισόδιο –που δημιουργήθηκε εξ υπαιτιότητα τους - στο προγεφύρωμα του Πέπλου, το Δεκέμβριο του 1986

Σίγουρα είναι θλιβερό να βλέπει κανείς στη τηλεόραση Έλληνες και μάλιστα ένστολους στρατιωτικούς, να υφίστανται την ταπεινωτική διαδικασία της σύλληψης και μεταγωγής από τα όργανα ασφαλείας της γείτονος χώρας. Το αθέλητο αίσθημα απογοήτευσης γίνεται ακόμη μεγαλύτερο αν αναλογιστούμε και τις πρόσφατες εικόνες του πληγωμένου ΠΑΘ «Γαύδος» αλλά και του ακινητοποιημένου γεωτρύπανου της ΕΝΙ στην κυπριακή ΑΟΖ.

Το ατυχές περιστατικό στον Έβρο εντάσσεται στο πλαίσιο των αναπόφευκτων και συχνά μοιραίων (ευτυχώς όχι στη συγκεκριμένη περίπτωση) ανθρώπινων σφαλμάτων. Ως επί το πλείστον, μια ενδελεχής εξέταση αποδεικνύει και άλλους παράγοντες που συνετέλεσαν, λιγότερο ή περισσότερο, στη δυσμενή εξέλιξη.

Στο παραπάνω συνδυασμό αρνητικών συνθηκών και λανθασμένης ανθρώπινης απόφασης (αυτό που ο Clausewitz ονομάζει «τριβή»), δύο νεαρά στελέχη του Στρατού Ξηράς ακολουθώντας, κάτω από άσχημες συνθήκες ορατότητας τα ίχνη στο χιόνι, έχασαν το δρόμο τους και πέρασαν στην άλλη πλευρά των συνόρων. Ανάλογες ατυχίες έχουν πρόσφατα υποστεί ακόμη και σκάφη του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ, εξοπλισμένα με σύγχρονα συστήματα εντοπισμού θέσεως και καθοδήγησης και βρέθηκαν στα χέρια των Ιρανών. Ατυχές το επεισόδιο - ίσως και αναπόφευκτο στην καθημερινή συνοριακή ρουτίνα - δυσμενής όμως η εξέλιξη του καθώς οι Τούρκοι απεφάσισαν (μπορεί να περίμεναν ολόκληρους μήνες μια ανάλογη ευκαιρία) να το εκμεταλλευθούν ποικιλοτρόπως. Δυστυχώς στην προσπάθεια τους αυτή - άθελα μας - γινόμαστε συνεργοί τους.

Καθώς δεν έχουμε αντιληφθεί ότι η αντιπαλότητα μας με την Τουρκία επεκτείνεται σε κάθε επίπεδο και σε κάθε δραστηριότητα και χωρίς να κατανοούμε τη σημασία των ψυχολογικών επιχειρήσεων αρχίσαμε μια ανεπίτρεπτη «σεναριολογία» για τις τουρκικές επιδιώξεις. Φυσικά και δεν μπορούσαμε να παρεμποδίζουμε την ηθελημένη (και σκηνοθετημένη) προβολή σκηνών της μεταγωγής των συλληφθέντων στρατιωτικών. Η δημιουργία όμως και προβολή, αρχικά εκ μέρους μας, σεναρίων «ανταλλαγής αιχμαλώτων» και παράθεσης ανησυχιών ή φημών εκβιαστικών τουρκικών προτάσεων εκτιμώ ότι μάλλον βλάπτουν την υπόθεση αλλά και τα εθνικά συμφέροντα μας. Αρκετά ειρωνικά η τουρκική πλευρά, αφού μας άφησε να «ξεσαλώσουμε», απορρίπτει αυτά τα σενάρια ως απαράδεκτα!

Η σύντομη επιστροφή των ανθρώπων μας σίγουρα πρέπει να αποτελεί βασικό στόχο της πολιτείας και ανησυχία και ευχή όλων. Η συνεχής προβολή όμως του θέματος με βαθυστόχαστες και πολλάκις επικίνδυνες -χάρη της δημοσιογραφικής αποκλειστικότητας - προσεγγίσεις, δημιουργεί μια αίσθηση αποπροσανατολισμού. Το βασικό πρόβλημα παραμένει η μακροπρόθεσμη και σταθερή τουρκική αναθεωρητική πολιτική σε βάρος της Ελλάδος. Το συγκεκριμένο επεισόδιο αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια ψυχολογικής (και όχι μόνο) εκμετάλλευσης του θέματος από την Άγκυρα, με στόχευση το εσωτερικό ακροατήριο της αλλά και το Ελληνικό. Οι τουρκικές ψυχολογικές επιχειρήσεις συνήθως είναι καλά ενορχηστρωμένες, γεγονός που φαίνεται ότι παραβλέπουμε και τομέας που υστερούμε. Οι δηλώσεις του γνωστού συμβούλου του Τούρκου Προέδρου, Μπουλούτ, δεν αποτελούν εκφράσεις ενός γραφικού προσώπου. Συμβαδίζουν απόλυτα με τις εικόνες της μεταγωγής των στρατιωτικών μας και αποτελούν προειδοποίηση για το επόμενο στάδιο της «τιμωρίας μας» σε περίπτωση ηθελημένης ενέργειας ή ακόμη και ατυχήματος!

Η Ελληνική αντίδραση θα πρέπει να είναι η αποφυγή μεγέθυνσης της υπόθεσης, κατεύθυνση προς την οποία, ορθά κατά τη γνώμη μου, κινήθηκε η κυβέρνηση στη συγκεκριμένη περίπτωση. Με σεβασμό στην «ανεξάρτητη» τουρκική δικαιοσύνη και υπομονή, θα πρέπει να περιμένουμε στωικά τις αποφάσεις της, προετοιμάζοντας όμως - και παρασκηνιακά προειδοποιώντας- έντονες αντιδράσεις για την απαράδεκτη μεταχείριση της Άγκυρας έναντι «συμμάχων» στρατιωτών. Ανάλογα επεισόδια στην εποχή του ψυχρού πολέμου, όταν δεν υπήρχε ικανοποιητική συμβιβαστική λύση, οδηγούσαν σε αμοιβαίες απελάσεις επιλεγμένων διπλωματικών υπαλλήλων με προκατασκευασμένες αιτίες. Στην περίπτωση μιας απαράδεκτης εξέλιξης ή αδικαιολόγητης καθυστέρησης, η τουρκική πλευρά θα πρέπει να γνωρίζει ότι θα ακολουθήσουν ανάλογα αντίμετρα και περαιτέρω ψυχρότητα σε όλα τα επίπεδα.

Στο πλαίσιο των δικών μας ψυχολογικών επιχειρήσεων - με πολλαπλή πάντα στόχευση - θα μπορούσε κάλλιστα το ΥΕΘΑ να προβεί σε αποκαλύψεις των επεισοδίων στα οποία Τούρκοι στρατιωτικοί συνελήφθησαν στη συνοριογραμμή και σχεδόν άμεσα επεστράφησαν. Κάποτε μάλιστα θα έπρεπε η Ελληνική κοινή γνώμη (και τουρκική) να πληροφορηθούν τις συνθήκες αλλά κυρίως τις σημαντικές απώλειες που υπέστησαν οι υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις στο μεθοριακό επεισόδιο –που δημιουργήθηκε εξ υπαιτιότητα στους - στο προγεφύρωμα του Πέπλου, το Δεκέμβριο του 1986.

Συνοψίζοντας θα επαναλάβω ότι η διαρκής στο τύπο μεμψιμοιρία για την τύχη των στελεχών μας, παράλληλα με διακίνηση σεναρίων δεν είναι παραγωγική ούτε για αυτά ούτε και για τα εθνικά μας συμφέροντα. Τα στελέχη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, με την ένταξη τους στο στράτευμα έχουν ενστερνιστεί τους κινδύνους που αυτό εγκυμονεί και είναι περήφανα για την επιλογή τους. Γνωρίζουν δε πολύ καλά ότι το επεισόδιο στο Βόρειο Έβρο θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί σε μια αιματηρή συμπλοκή με άγνωστες συνέπειες. Ας μη κάνουμε και εμείς - ως πολιτεία και Έλληνες - το λάθος των αγαπητών συναδέλφων μου και βλέποντας το δένδρο να χάσουμε το δάσος. Το μήνυμα της Ελλάδος -από κάθε πλευρά- προς την Τουρκία πρέπει να είναι ένα, απλό και αποφασιστικό: Τελειώνετε με αυτή την κακοπαιγμένη κωμωδία.

(huffingtonpost.gr - Φωτογραφία: Stringer-Reuters)

ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Ένα άγνωστο επεισόδιο σε έναν καθημερινό πόλεμο

Περισσότερα »

Ένα άγνωστο επεισόδιο σε έναν καθημερινό πόλεμο

του Ιπποκράτη Δασκαλάκη*

Μακροχρόνια η αντιπαράθεση μας με τη γειτονική Τουρκία με αρκετές πτυχές και μεμονωμένα επεισόδια να παραμένουν σχετικά άγνωστα. Όλα όμως τα επεισόδια πρέπει να τυγχάνουν αντίστοιχης αξιολόγησης από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία και να εξάγονται τα ανάλογα συμπεράσματα και κυρίως να λαμβάνονται διορθωτικές ενέργειες. Ορισμένα δε εξ αυτών προσφέρονται και για την ευρύτερη άντληση συμπερασμάτων και ανύψωση του ηθικού του ελληνικού λαού καθώς αποδεικνύουν ότι το έμψυχο υλικό των ενόπλων δυνάμεων, μόνιμοι και κληρωτοί, εξακολουθούν να διατηρούν τις πολεμικές αρετές των προγόνων μας.

Θα αναφερθώ στο μεθοριακό επεισόδιο της 19ης Δεκεμβρίου 1986, στην συνοριακή περιοχή του χωριού Πέπλος στο νομό Έβρου. Στο σημείο της εμπλοκής, τα σύνορα των δύο χωρών προσδιορίζονται από την παλαιά κοίτη του ποταμού Έβρου, ο οποίος λόγω γεωλογικών μεταβολών, έχει κινηθεί ανατολικότερα, δημιουργώντας ένα μικρό τουρκικό προγεφύρωμα στη δυτική όχθη του ποταμού. Στη αποξηραμένη αυτή κοίτη βρέθηκαν το ηλιόλουστο πρωινό της 19ης Δεκεμβρίου, περίπου στις 11.00, μια τριμελής ελληνική περίπολος, απέναντι με μια διμελή τουρκική. Εξοικειωμένοι οι άνδρες των δύο περιπόλων στην οπτική επαφή και σε ορισμένες περιπτώσεις και στην ανταλλαγή χαιρετισμών και τσιγάρων, σταμάτησαν να ξεκουραστούν εκατέρωθεν της κοίτης. Ο Έλληνας στρατιώτης Καραγώγος Ζήσης, άοπλος κινήθηκε προς την πλευρά των δύο Τούρκων συναδέλφων του για να δειχθεί αναίτια και ανεξήγητα μέχρι σήμερα ριπή τυφεκίου από τον ένα εξ αυτών. Αιφνιδιασμένοι οι άλλοι δύο Έλληνες συνάδελφοι άρχισαν να ανταποδίδουν τα πυρά με αποτέλεσμα μια χαμηλής έντασης ανταλλαγή πυροβολισμών να διεξάγεται για μισή περίπου ώρα πάνω από το κορμί του βαρύτατα τραυματισμένου και αιμορραγούντος Καραγώγου. Η τυχαία διέλευση του Έλληνα αγροφύλακα Ζαπάτα υπήρξε σημαντική για τους δύο Έλληνες στρατιώτες και σε λίγο ο αγροφύλακας ενημέρωσε το παρακείμενο ελληνικό φυλάκιο. Σύντομα ενισχύσεις από το Φυλάκιο και το Τάγμα Προκαλύψεως έφθασαν στο τόπο του επεισοδίου, παράλληλα με την άφιξη και μιας τουρκικής ομάδος. Η τελευταία αναγκάστηκε εσπευσμένα να υποχωρήσει μαζί και με τα δύο μέλη της τουρκικής περιπόλου δεχόμενη τα πυρά των υπέρτερων ελληνικών δυνάμεων. Ο βαρύτατα τραυματισμένος Καραγώγος διακομίστηκε στο ΚΙΧΝΕ Αλεξανδρούπολης όπου και εξέπνευσε έχοντας δεχθεί 5 σφαίρες στο κορμί του, μια ελληνική δύναμη παρέμεινε στο σημείο της σύγκρουσης και το επεισόδιο θεωρήθηκε λήξαν σχεδόν 2 ώρες μετά την έναρξη του.

Στις 15.00 Τουρκική ενισχυμένη διμοιρία, περίπου 50 ανδρών, διέβει με σχεδίες τον Έβρο και σε σχηματισμό μάχης κινήθηκε, εντός του τουρκικού εδάφους, προς το σημείο της σύγκρουσης. Για επιτήρηση του σημείου είχαν παραμείνει από ελληνικής πλευράς ένα Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός και τρεις κληρωτοί οπλίτες που έλαβαν θέσεις μάχης όταν αντελήφθησαν την προσέγγιση των Τούρκων. Η υπόλοιπη ελληνική δύναμη, 20 περίπου ανδρών, ήταν αναπτυγμένη σε απόσταση 200 μέτρων επί του αναχώματος που περνούσε και ο παραποτάμιος δρόμος. Πλησιάζοντας την ελληνοτουρκική μεθόριο, αποξηραμένη κοίτη, οι Τούρκοι στρατιώτες άρχισαν να βάλλουν καταιγιστικά πυρά εναντίον των 4 Ελλήνων που από καλυμμένες θέσεις ανταπέδωσαν. Η σφοδρή ανταλλαγή διήρκησε περίπου 10 λεπτά και οι 4 Έλληνες στρατιωτικοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν στο ανάχωμα για να ενωθούν με την υπόλοιπη δύναμη η οποία αδυνατούσε να επέμβει από τον φόβο της προσβολής των προωθημένων δικών μας ανδρών. Ταυτόχρονα όμως υποχώρησαν και οι τουρκικές δυνάμεις έχοντας υποστεί βαρύτατες απώλειες. Σύμφωνα με εξακριβωμένα στοιχεία στην ανταλλαγή πυροβολισμών φονεύθηκαν ένας ανθυπολοχαγός και τέσσερεις στρατιώτες ενώ τραυματίστηκαν πάνω από δέκα συνάδελφοι τους. Από αμφότερες τις πλευρές υπήρξε κινητοποίηση των δυνάμεων που τέθηκαν σε κατάσταση επιφυλακής και τμήματα τους προωθήθηκαν προς το ποτάμι. Η επικοινωνία όμως που ακολούθησε μέσω των προβλεπομένων διασυνοριακών στρατιωτικών δικτύων πέτυχε να εξομαλύνει την κατάσταση και να υπάρξει αποκλιμάκωση. Η σφοδρή δε χιονόπτωση των επομένων ημερών κατέστησε προβληματική κάθε κίνηση διαλύοντας κάθε σκέψη αντίδρασης.

Στη δεκάλεπτη σφοδρή σύγκρουση που έλαβε χώρα, οι τέσσερις Έλληνες στρατιωτικοί ψύχραιμα και επιδέξια αντιμετώπισαν την πολυάριθμη και καλά εξοπλισμένη τουρκική διμοιρία και υποχώρησαν συντεταγμένα μόνο όταν η έλλειψη πυρομαχικών άρχισε να γίνεται εμφανής έχοντας επιφέρει σημαντικότατες απώλειες στους αντιπάλους της. Εξίσου αποτελεσματική και τουλάχιστον ταχύτερη από την τουρκική, αποδείχτηκε η ελληνική αντίδραση στην κινητοποίηση των δυνάμεων στην έκτακτη εκείνη περίπτωση. Φυσικά, κάθε επεισόδιο αποδεικνύει και δυσλειτουργίες και αδύνατα σημεία για τα οποία και πρέπει να ληφθούν μέριμνα αποκατάστασης. Αξίζει όμως να σημειώσουμε ότι οι Έλληνες στρατιώτες της περιόδου εκείνης υπηρετούσαν πάνω από τη διπλάσια σημερινή ανεπαρκή θητεία των 9 μηνών, ως εκ τούτου είχαν τον χρόνο να εκπαιδευθούν καλύτερα σε θέματα τακτικής και χειρισμού του οπλισμού. Προφανής όμως και ο ελληνικός εφησυχασμός των μελών της περιπόλου μας στα πλαίσια μιας γενικότερης καλόπιστης έως και χαλαρής ατομικής αντιμετώπισης των Τούρκων με τραγικό επακόλουθο το θάνατο του Καραγώγου. Η κατάληξη του επεισοδίου επέφερε κλονισμό στο ηθικό των παραμεθόριων τουρκικών μονάδων που αναγκάστηκαν να προωθήσουν επί δίμηνο τμήματα ειδικών δυνάμεων στη συνοριακή γραμμή.

Για ανεξήγητους λόγους, το επεισόδιο αυτό δεν έγινε ευρέως γνωστό στην έκταση της σύγκρουσης που έλαβε χώρα και περιορίστηκε στις συνθήκες του θανάσιμου τραυματισμού του άτυχου Ζήση Καραγώγου. Σήμερα, το γειτονικό φυλάκιο του Πέπλου, φέρει σε ένδειξη τιμής για τον εκλιπόντα το όνομα του: Ελληνικό Φυλάκιο Στρατιώτη Ζήση Καραγώγου. Ο Ζήσης αποτελεί έναν από τα δεκάδες θύματα του ακήρυκτου, χαμηλής έντασης, πολέμου που διεξάγεται εδώ και δεκαετίες μεταξύ των δύο χωρών. Στους νεκρούς αυτούς, πλέον των γνωστών από τραγικά γεγονότα, πρέπει να συμπεριλάβουμε όλους τους άγνωστους πεσόντες σε πλήθος ατυχημάτων και ασκήσεων. Όλα αυτά τα χαμένα παιδιά μας είναι ο φόρος αίματος που ο ελληνικός λαός πληρώνει καθημερινά για την κατοχύρωση της ελευθερίας, ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδος. Είναι όμως ένας φόρος, που όπως και αρκετοί άλλοι, δυστυχώς εντελώς άνισα κατανέμεται μονομερώς μόνο στα μη προνομιούχα μέρη της ελληνικής κοινωνίας.

(neapolitiki.gr)

____________________________
* Υποστράτηγος εα, Διευθυντής Μελετών του ΕΛΙΣΜΕ


ΣΧΕΤΙΚO ΑΡΘΡO: 19/12/1986 Θερμό επεισόδιο στις Φέρρες Έβρου: Ένας Έλληνας και δύο Τούρκοι νεκροί

Περισσότερα »

31 Μ/Κ ΤΑΞΠΖ: Τρισάγιο στη μνήμη στου στρατιώτη Ζήση Καραγώγου (ΒΙΝΤΕΟ)

Τη μνήμη του στρατιώτη Ζήση Καραγώγου τίμησαν τα στελέχη της 31ης Μ/Κ Ταξιαρχίας Πεζικού, σήμερα (20/12/2014) το πρωί στις Φέρες. Πρόκειται για τον ηρωικό θάνατο του στρατιώτη Καραγώγου, σ’ ένα αιματηρό επεισόδιο τον Δεκέμβριο του 1986, που εξελίχθηκε σε μάχη μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων στρατιωτών, και παραλίγο θα οδηγούσε τις δύο χώρες σε πόλεμο. Σχετική μας ανάρτηση με θέμα: «19/12/1986 Θερμό επεισόδιο στις Φέρρες Έβρου: Ένας Έλληνας και δύο Τούρκοι νεκροί». Κάντε κλικ στις παρακάτω φωτό για μεγέθυνση ή για αναπαραγωγή του σχετικού βίντεο:

(thrakinet.tv)

Περισσότερα »

19/12/1986 Θερμό επεισόδιο στις Φέρρες Έβρου: Ένας Έλληνας και δύο Τούρκοι νεκροί

ΦΩΣ 26 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ Εικοσιέξι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το τελευταίο επιβεβαιωμένο θερμό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (και λέμε «επιβεβαιωμένο» γιατί δεν θεωρούμε ότι έχουν διαλευκανθεί οι συνθήκες πτώσης του ελικοπτέρου ΠΝ 21 και του θανάτου των τριών μελών του πληρώματός του) το οποίο κατέληξε στο... θάνατο ενός Έλληνα στρατιώτη και τουλάχιστον 2 Τούρκων εκ των οποίων ο ένας υπολοχαγός. Tο defencenet.gr προχώρησε σε μια ολοκληρωμένη έρευνα στα αρχεία του ΕΣ προκειμένου να αναδειχθεί όλη η ιστορική αλήθεια και να αποδοθεί τιμή στον Έλληνα στρατιώτη που έχασε τη ζωή του από τουρκικά πυρά εν καιρώ ειρήνης. Το παγερό εκείνο πρωινό της 19ης Δεκεμβρίου 1986 ο στρατιώτης ΠΖ Ζήσης Καραγώγος βρήκε τραγικό θάνατο στον Έβρο κτυπημένος άνανδρα από τα πυρά των Τούρκων στρατιωτών. Πρόκειται για ένα αιματηρό επεισόδιο που λίγοι γνωρίζουν και ακόμη λιγότεροι σήμερα θυμούνται. Το επεισόδιο αυτό που ξεκίνησε με τον θάνατο του Ζήση Καραγώγου γρήγορα εξελίχθηκε σε μάχη η οποία διήρκησε σχεδόν μέχρι το απόγευμα(!) και λίγο έλειψε στο να οδηγήσει τις δύο χώρες σε ένα νέο πόλεμο. Ο 19 χρονος Ζ. Καραγώγος είχε τοποθετηθεί αρχικά στο 535 Τάγμα Προκαλύψεως με έδρα το Πέπλο Φερών και γρήγορα ανέλαβε υπηρεσία σκοπού σε ένα από τα φυλάκια προκαλύψεως του τάγματος που τότε υπαγόταν στην 12η Μεραρχία Αλεξανδρούπολης σήμερα 31η Μ/Κ Ταξιαρχία.  Τούρκος στρατιώτης ο οποίος είχε σκοπιά σε απέναντι φυλάκιο ζήτησε τσιγάρο από τον Καραγώγο. Μόλις ο Καραγώγος φτάνει κοντά στον Τούρκο στρατιώτη δύο τουλάχιστον ριπές από την τουρκική πλευρά τον κτυπούν κατάστηθα και ο Έλληνας στρατιώτης πέφτει νεκρός εντός ελληνικού εδάφους. Η ώρα είναι 11:30 το πρωί της 19ης Δεκεμβρίου του 1986. Ο άλλος Έλληνας σκοπός ο οποίος είχε και αυτός υπηρεσία σε διπλανή σκοπιά ακούγοντας τους πυροβολισμούς τρέχει για να δει τι συμβαίνει. Σε λίγο διαπιστώνει ότι ο συνάδελφός του κείτεται νεκρός παρατηρώντας ταυτόχρονα μια ομάδα Τούρκων στρατιωτών –πιθανότατα η ίδια που είχε σκοτώσει τον Καραγώγο- να προσπαθεί να σύρει τη σορό του Έλληνα στρατιώτη προς την τουρκική πλευρά. Στο θέαμα αυτό ο άλλος σκοπός ανοίγει πυρ εναντίον της τουρκικής περιπόλου με αποτέλεσμα αυτή να υποχωρήσει ανταλλάσσοντας όμως πυρά με τον Έλληνα στρατιώτη, ο οποίος για; κάποιο διάστημα μαχόταν εντελώς μόνος του εναντίον τουλάχιστον 5 Τούρκων. Ο δόκιμος Έλληνας Αξιωματικός υπεύθυνος του κεντρικού φυλακίου ακούει τους πυροβολισμούς και αμέσως συντάσσει τμήμα 20 στρατιωτών οι οποίοι σπεύδουν στην περιοχή. Στο σημείο αυτό καταλυτικό ρόλο παίζει ο αγροφύλακας ο οποίος βρισκόταν κοντά στην περιοχή όπου αφού πρώτα ειδοποιεί τον δόκιμο για τα τεκταινόμενα οδηγεί την ομάδα στο σημείο της μάχης. Ξεκινά νέα μάχη αυτή τη φορά με μεγαλύτερες δυνάμεις τόσο από πλευράς Ελλήνων όσο και Τούρκων οι οποίοι ενισχύουν και αυτοί τις δυνάμεις τους, με τον αγροφύλακα να λαμβάνει μέρος και αυτός. Σύντομα οι Τούρκοι μετρούν δύο νεκρούς από τα πυρά των Ελλήνων στρατιωτών (ένας υπολοχαγός και ένας στρατιώτης) - άλλες πηγές μιλούν για 8 νεκρούς Τούρκους- αλλά δεν κατορθώνουν να κλέψουν τη σορό του Καραγώγου, ώστε να τη σύρουν προς το μέρος τους για να επικαλεστούν αργότερα ότι αυτός ευθύνεται που μπήκε σε τουρκικό έδαφος. Νέες ενισχύσεις από του Τούρκους με λόχο δύναμης 70 ανδρών και βαρέα όπλα και νέα προσπάθεια με δύναμη 30 ανδρών. Πρόκειται για κανονική μάχη. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες η διοίκηση του 535 τάγματος ζητά ενισχύσεις και τις πρώτες απογευματινές ώρες ουλαμός πέντε αρμάτων μάχης M48A5 της 3ης Επιλαρχίας Αναγνωρίσεως φορτώνεται με πυρομαχικά κατευθυνόμενος προς την περιοχή της συνεχών μαχών. Δε χρειάζεται όμως αν επέμβει. Κάπου εκεί οι ηγεσίες των υπουργείων Εξωτερικών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (Κάρολος Παπούλιας τότε ο Έλληνας ΥΠΕΞ) συμφωνούν για την κατάπαυση του πυρός. Τη μνήμη του στρατιώτη Ζήση Καραγώγου, τίμησαν το περασμένο Σάββατο το πρωί η 31η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία, φίλοι και συγγενείς του. Παράλληλα, έγινε μετονομασία του παρατηρητηρίου Τσιρώζη σε Καραγώγου ως τιμή για τον στρατιώτη που θυσιάστηκε για την Πατρίδα. (defencenet.gr)

Περισσότερα »