Συναίνεση για ένα μακροπρόθεσμο εξοπλιστικό πρόγραμμα

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΗΝΟΦΩΤΗ*

Η επιθετική ρητορική και η κραυγαλέα αμφισβήτηση της καθεστηκυίας καταστάσεως (status quo) του Αιγαίου από την Τουρκία, παρά τις ισχύουσες και συμπεφωνημένες από πλευράς της διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις, δεν επιτρέπει εφησυχασμό. Επιπροσθέτως, η διαμορφούμενη δυναμική στην αρχιτεκτονική ασφαλείας του ζωτικού μας χώρου και της ευρύτερης περιοχής ενδιαφέροντός μας επιβεβαιώνουν εκ νέου τη θεωρία της απατηλής σταθερότητας (deceptive stability) και τις προκλήσεις ασφαλείας. Κατά συνέπεια, επιδρούν στις αμυντικές απαιτήσεις. Επισημαίνεται ότι, με βάση αναλύσεις διεθνών στρατηγικών ινστιτούτων και ειδικών εξειδικευμένων φορέων, ο συνολικός συντελεστής επιχειρησιακής αξίας, επιχειρησιακής ικανότητος και αποφυγής βαλλομένων όπλων των Ενόπλων Δυνάμεων (Ε.Δ.) της χώρας μας είναι σήμερα υπέρτερος οποιασδήποτε αντιστοίχου χώρας της περιοχής του επιχειρησιακού μας ενδιαφέροντος.

Αποτελεί αξίωμα, όμως, ότι το σήμερα δεν εξασφαλίζει το αύριο. Η εφαρμογή της «ευθείας στρατηγικής» (direct strategy) βασίζεται στην άρρηκτα συνεχόμενη στρατιωτική ισχύ προς αποτροπή, νίκη ή άμυνα. Αντιθέτως, η «έμμεση στρατηγική» (indirect strategy) περιορίζεται στη χρήση μη στρατιωτικών μέσων για την αποτροπή και άμυνα κατά επιθετικών ενεργειών.

Πρόσφατα η «Καθημερινή» (7/4/2019) με ένα εύστοχο άρθρο της ανέδειξε το «Εξοπλιστικό χάσμα Ελλάδος - Τουρκίας» (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ), όπου σαφώς περιγράφεται το διακύβευμα για την εφαρμογή της Εθνικής Στρατηγικής μας, από τους βασικούς πυλώνες της (Σ.Ξ., Π.Ν., Π.Α.). Η απαίτηση ισχυροποίησης της αμυντικής μας ασφάλειας είναι αυτονόητη και δεν αποτελεί επιτελικό ζητούμενο αλλά εθνική επιταγή. Οφείλει να συνιστά εθνική συγκροτημένη απαίτηση, με διακομματική συναίνεση (από τον σχεδιασμό της), για την επιβίωση του έθνους ειδικά για τη συγκεκριμένη εποχή και περιοχή. Δεν συνιστά πάρεργο και αποσπασματική πολιτική, καθ’ όσον οι ανάγκες των Ε.Δ. δεν διαφοροποιούνται ανάλογα με το ποιο είναι το κυβερνών κόμμα.

Θεωρώ ότι λόγω της οικονομικής κρίσεως και των πιεστικών αμυντικών απαιτήσεων δεν χωρεί πλέον η πολυτέλεια αναθεώρησης των εξοπλιστικών τομέων του Εθνικού Αμυντικού Σχεδιασμού από την εκάστοτε κυβέρνηση. Απαιτείται συνεχής ιεράρχηση των εθνικών προτεραιοτήτων, καθώς και εθνική συνεννόηση και συναίνεση για το συστηματικό, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, προγραμματισμό ανάπτυξης των Ε.Δ. και τον καθορισμό του μεγέθους των.

Επιτάσσονται η συγκρότηση εθνικού και διακομματικού προγράμματος ανάπτυξης των Ε.Δ. και η εξασφάλιση της συνέχειας στην εφαρμογή του, με καθιέρωση μετρήσιμων παραγόντων που θα παρέχουν την επακριβή πορεία της προόδου του. Προς τούτο, πρέπει να συγκροτηθεί ένα Αμυντικό Συμβούλιο υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος σύμφωνα με το άρθρο 45 του Συντάγματος άρχει των Ε.Δ. (παρά το γεγονός ότι ορίζεται πως τη διοίκησή τους ασκεί η κυβέρνηση). Κατά τη σύγκλησή του θα συμμετέχουν μόνον οι πρόεδροι των κοινοβουλευτικών κομμάτων, ο ΥΕΘΑ και οι αρχηγοί των επιτελείων.

Θα παρουσιαστεί εκεί η στρατιωτική αξιολόγηση καταστάσεως για τις υπάρχουσες και εκτιμώμενες απειλές και κινδύνους. Θα επαναπροσεγγιστεί το επιθυμητό επίπεδο Εθνικών Αμυντικών Επιδιώξεων (το αντίστοιχο Level of Ambition του ΝΑΤΟ) και οι αρχηγοί, μετά της επιφροσύνης που τους διακατέχει, θα εκθέσουν την κατάσταση του κλάδου τους και τις θέσεις τους για την επίτευξή του. Συνακόλουθα, θα αποφασιστούν οι κατευθυντήριες οδηγίες για το εθνικό πρόγραμμα των Ε.Δ., το οποίο θα πρέπει να ακολουθηθεί πιστά και απαρέγκλιτα από την παρούσα και επόμενες κυβερνήσεις. Κυρίαρχος παράγων πρέπει να είναι η ισχυρή και αποφασιστική εξαρχής εμπλοκή. Ως εκ τούτου, απαιτείται ευρύ φάσμα δυνατοτήτων για την αντιμετώπιση εντάσεων ή κρίσεων, οι οποίες θα τείνουν να λάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και να έχουν μεγάλο πολιτικό και εθνικό αποτύπωμα. Η πολυπλοκότητα των επιχειρήσεων αποτελεί τη βάση της προπαρασκευής για την αντιμετώπιση όχι μόνον του αναμενόμενου αλλά και του απροσδόκητου.

Συναφώς παραθέτω και τη γεωγραφική ιδιαιτερότητα της Ελλάδος, ως μιας κατ’ εξοχήν ναυτικής και νησιωτικής χώρας, της οποίας η θαλάσσια ισχύς οφείλει να είναι η βασική συνιστώσα της εθνικής στρατηγικής της. Δυστυχώς, τα κύρια στοιχεία της θαλάσσιας ισχύος μας (ναυπηγεία, επισκευαστική βιομηχανία, ελληνικότητα πληρωμάτων ποντοπόρων πλοίων, ναυτική εκπαίδευση, ναυτεργάτες, αλιεία, υποδομές και εκσυγχρονισμός λιμένων, ναυτική ισχύς) δεν αναπτύσσονται και ορισμένα συρρικνώνονται. Η έλλειψη θαλάσσιας και ναυπηγικής στρατηγικής επιτείνουν το πρόβλημα.

Ειδικά για τη ναυτική ισχύ, αξίζει να σημειωθεί ότι το ΕΜΠΑΕ 2006-2015 που ενεκρίθη από το ΚΥΣΕΑ την 25/7/2006, προέβλεπε μεταξύ των άλλων εξοπλιστικών αναγκών και την απόκτηση 4+2 φρεγατών, λαμβανομένης υπόψη και της πρόσφατης τότε διακρατικής συμφωνίας για την αγορά των 30 F-16 block 52+Advanced για την ενίσχυση της Π.Α. Δυστυχώς, αυτό το ΕΜΠΑΕ ναυάγησε στο μέσον της πορείας του το 2010, προσκρούοντας είτε σε οικονομικούς υφάλους είτε σε αλλότριους, καινοφανείς σκοπέλους.

Έκτοτε, πελαγοδρομούμε επί σχεδόν δέκα χρόνια, μεταξύ καθεστώτος ναυπηγείων, φρεγατών, κορβετών, εκμίσθωσης αμυντικών μέσων, μεταχειρισμένων ε/π, αρμάτων μάχης κ.ά. –επιχρίσματα αιτιολογιών για αποφυγή ανάληψης πολιτικών πρωτοβουλιών μεθοδικής ενίσχυσης των Ε.Δ. Επικαλούμεθα τις κατευθύνσεις των δανειστών, οι οποίοι όμως δεν είναι υπόλογοι και ούτε θα λογοδοτήσουν εάν η άμυνα της Ελλάδος καταρρεύσει.

Γνώμονα των ενεργειών της Ελλάδος συνιστούν ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου και η εφαρμογή των διεθνών συνθηκών και συμβάσεων. Η Ιστορία διδάσκει ότι η καταστρατήγηση του Διεθνούς Δικαίου και των αρχών καλής γειτονίας οδηγεί μαθηματικά σε συγκρουσιακές καταστάσεις. Η Τουρκία, όπως μετ’ επιτάσεως καταδεικνύει, αδιαφορεί για την εφαρμογή των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης – μνημόνιο Παπούλια-Γιλμάζ 27/5/1988 και οδηγίες αποφυγής ατυχημάτων και επεισοδίων στα διεθνή ύδατα και διεθνή εναέριο χώρο (8.9.1988)– προκειμένου να παρασύρει την Ελλάδα σε αναθεώρηση και επαναδιαπραγμάτευση των ισχυόντων ΜΟΕ. Αξίζει να συγκρατηθεί ότι δεν υφίσταται τεχνικό περιθώριο για νέα, στρατιωτικής φύσεως, ΜΟΕ. Έχουν εξαντληθεί και οιαδήποτε επαναπροσέγγιση μόνον παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων θα επέβαλε στην Ελλάδα, άπαξ και η εκβιαστική διπλωματία επιφέρει εξαναγκαστική διαπραγμάτευση.

Η προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων αποτελεί τον πνεύμονα της εθνικής μας επιβίωσης και στηρίζεται στην αμυντική μας ισχύ. Η άμυνα και η ασφάλεια των λαών ουδέποτε προσφέρθηκαν δωρεάν. Η σχέση άμυνας και οικονομίας δεν λειτουργεί διαζευκτικά. Η κατάρρευση της άμυνας εκμηδενίζει οιαδήποτε άλλη επιλογή. Η αναγκαιότητα κατάρτισης ενός ενιαίου μακροπρόθεσμου εξοπλιστικού προγράμματος, ως απόρροια διακομματικής συναίνεσης, είναι πρόδηλη και επιτακτική για τις παρούσες περιστάσεις και γεωπολιτικές συγκυρίες.

(ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/04/2019)

___________________________

* Ο κ. Παναγιώτης Χηνοφώτης είναι ναύαρχος ε.α., επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ και πρώην υφυπουργός Εσωτερικών.

Περισσότερα »

Ελεύθεροι σκοπευτές στον Ελληνικό Στρατό: «Σιωπηλοί κεραυνοί»...

• «Σιωπηλοί κεραυνοί» ...

• Το πρώτο Σχολείο Ελευθέρων Σκοπευτών του ΕΣ λειτούργησε το 2001 πιλοτικά στο ΚΕΑΠ.

• Σε μια ομάδα ο ελεύθερος σκοπευτής πραγματοποιεί την βολή, ενώ οι παρατηρητές βοηθούν στην παρατήρηση των στόχων.

• Οι παρατηρητές μιας ομάδας ελεύθερου σκοπευτή μπορούν να παρέχουν ασφάλεια στην ομάδα, οπλισμένοι με τυφέκια εφόδου ή τυφέκια μάχης.

• Στις Ένοπλες Δυνάμεις οι ελεύθεροι σκοπευτές εντοπίζονται κυρίως σε μονάδες εδικών δυνάμεων του Στρατού, στην ΜΥΚ, στην ΔΥΚ, αλλά και στην ΠΑ(31η ΜΕΕΔ).

• Στη Διμοιρία Βαρέων Τυφεκίων ο σκοπευτής διαθέτει ένα τυφέκιο κατά υλικού όπως το Μ-82ΑΙΜ και ο παρατηρητής ένα G3A3 με διόπτρα.

Ο πόλεμος στη Συρία αποτέλεσε το πεδίο μάχης εκείνο όπου η χρήση ελεύθερων σκοπευτών είδε το φως της δημοσιότητας μέσα από διάφορα βίντεο. Ελεύθεροι σκοπευτές χρησιμοποιήθηκαν και από τις δυο παρατάξεις, τόσο από τον κυβερνητικό Στρατό όσο και από τους αντάρτες.

Η εμπλοκή όμως της συγκεκριμένης «ειδικότητας» συνεχίζεται και σήμερα στη βόρεια Συρία από τα σώματα των Κούρδων και του τουρκικού Στρατού, ενώ οι ρωσικές δυνάμεις στην εμπλοκή τους έχουν επιδείξει ανάλογη δράση. Ποια όμως είναι η κατάσταση στον Ελληνικό Στρατό;

Το 2001 λειτούργησε πιλοτικά στο ΚΕΑΠ το πρώ­το Σχολείο Ελευθέρων Σκοπευτών, του οποίου οι απόφοιτοι ονομάζονται «ΕΣΕΑ», δηλαδή «Ελεύθεροι Σκοπευτές Ειδικών Αποστολών». Τα τελευταία χρόνια η αξία τους φαίνεται πως έγινε αντιληπτή από την στρα­τιωτική ηγεσία με αποτέλεσμα η παρεχόμενη εκπαί­δευση στο Σχολείο Βασικής Εκπαίδευσης Ελευθέρων Σκοπευτών Ειδικών Αποστολών (ΣΒΕΕΣΕΑ) (όπως ονομά­ζεται το μόνιμο σχετικό Σχολείο του ΚΕΑΠ) να αναβαθμιστεί τόσο χρονικά, όσο και ποιοτικά.

Οι εμπειρίες και η εκπαίδευση των στελεχών των Ειδικών Δυνάμεων που εκπαιδεύτηκαν στο αντίστοιχο σχολείο του ISTC (International Special Training Center) στη Γερμανία, συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό σε αυτή την αναβάθμιση και σε αυτούς οφείλεται η αρχική εισήγηση για δημιουργία παρόμοιου σχολείου και στην Ελλάδα. Οι ΕΣΕΑ με την επιστροφή τους στις Μονάδες εντάσσονται σε ξεχωριστές Διμοιρίες. Πρόκειται για τις Διμοιρίες ΕΣΕΑ που συγκρο­τούνται στο Λόχο Διοικήσεως της κάθε Μονάδας.

Τα τελευταία χρόνια οργανώθηκαν ταχύρρυθμα εκπαι­δευτικά σεμινάρια σκόπευσης ακρίβειας σε διάφορους Σχηματισμούς Πεζικού του Δ' ΣΣ και της ΑΣΔΕΝ από κινη­τές εκπαιδευτικές ομάδες στελεχών των Ειδικών Δυνάμεων. Τον Απρίλιο του 2013, μετά από πρωτοβουλία, πραγματο­ποιήθηκε η διεξαγωγή των πρώτων διακλαδικών σκοπευ­τικών αγώνων, στους οποίους συμμετείχε προσωπικό από Μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων και των τριών Κλάδων (ΕΤΑ, Ζ' ΜΑΚ, 2α ΜΑΛ, ΔΥΚ, 31η ΜΕΕΔ), ενώ πρόσφατα αποφασίστηκε να καθιερωθούν αυτοί οι αγώνες σε ετήσια βάση μέσω της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΔΕΕ). Παράλληλα διοργανώνονται και σκοπευτικοί αγώνες Εθνοφυλακής όπως ο πρόσφατος που πραγ­ματοποιήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου, για την ανάδειξη της κορυφαίας σκοπευτικής ομάδας Εθνοφυλάκων του έτους 2018. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο πεδίο βολής Λιτοχώρου. Το χρησιμοποιούμενο τυφέκιο παραμένει το G-3A3 μετά διόπτρας, αλλά σε ένα δεύτερο στάδιο υπάρχει και η πρόθεση το προσωπικό αυτό να έρχεται σε επαφή και με το βαρύ τυφέκιο ειδικών εφαρμογών Μ-82ΑΙΜ που χρησιμοποιούν οι Ειδικές Δυνάμεις (η χρή­ση του πλέον έχει επεκταθεί και στην 71η Α/Μ ΤΑΞ).

Η ομάδα ελεύθερων σκοπευτών

Μια ομάδα ελεύθερων σκοπευτών αποτελείται από ένα συνδυασμό ενός ή περισσοτέρων ελεύθερων σκοπευτών με στοιχεία προστασίας και με προσωπι­κό υποστήριξης, όπως ένας παρατηρητής (spotter). Τα μέλη μπορούν μερικές φορές να παίξουν πολ­λαπλούς ρόλους. Ο ελεύθερος σκοπευτής κάνει την βολή, ενόσω οι παρατηρητές βοηθούν στην παρατή­ρηση των στόχων, τις ατμοσφαιρικές συνθήκες και χειρίζονται δευτερεύοντα καθήκοντα όπως η άμεση ασφάλεια της θέσης τους, η επικοινωνία με άλλες ομάδες, η κατεύθυνση πυρών πυροβολικού και η στενή εναέρια υποστήριξη.

Ο παρατηρητής (spotter) ανιχνεύει, παρατηρεί και κα­ταδεικνύει στόχους και αναφέρει τα αποτελέσματα της βολής, χρησιμοποιώντας το σκοπευτικό παρατήρησης και το αποστασιόμετρο, ενώ «διαβάζει» επίσης τον αέρα με τη χρήση φυσικών δεικτών και την οφθαλμαπάτη που προκαλείται από τη θερμότητα του εδάφους.

Από κοινού με το σκοπευτή, θα κάνουν υπολο­γισμούς με ακρίβεια για την απόσταση, τη γωνία βολής και υπολογισμούς που σχετίζονται με την διόρθωση για τις ατμοσφαιρικές συνθήκες. Ο παρατηρητής καθοδηγεί επίσης τον σκοπευτή για κινούμενους στόχους. Δεν είναι ασυνήθιστο για τον παρατηρητή να είναι εξοπλισμένος με σημειω­ματάριο και ένα φορητό υπολογιστή για την εκτέ­λεση αυτών των υπολογισμών.

Οι παρατηρητές μπορούν επίσης να παρέχουν ασφά­λεια στην ομάδα, ως εκ τούτου, είναι συνήθως οπλισμέ­νοι με ένα τυφέκιο εφόδου ή τυφέκιο μάχης. Μερικά στρατιωτικά δόγματα περιγράφουν ένα τρίτο μέλος γνω­στό ως Flanker. Καθήκον του είναι να παρατηρεί περιο­χές οι οποίες δεν είναι ορατές στον ελεύθερο σκοπευτή ή τον παρατηρητή και να βοηθάει την οπισθοφυλακή της ομάδας. Στον Ελληνικό Στρατό οι ελεύθεροι σκοπευτές εντοπίζονται κυρίως στις μονάδες εδικών δυνάμεων, με το ΕΤΑ να έχει την μονάδα με την πιο «έντονη» ανάπτυ­ξη του δόγματος των ελεύθερων σκοπευτών, αλλά και άλλες μονάδες όπως η ΜΥΚ της ΔΥΚ στο Ναυτικό, οι αμφίβιοι καταδρομείς κλπ. να έχουν σημαντικό αριθμό σκοπευτών και να έχουν εξελίξει σε μεγάλο βαθμό τα δόγματα δράσης τους, πάντα κατά τα δυτικά πρότυπα. Και το Πεζικό θεωρεί χρήσιμη την ύπαρξη όπλων αυτής της κατηγορίας.

Τα τελευταία χρόνια μάλιστα παρατηρείται όλο και συχνότερα η συμμετοχή στοιχείων ΕΣΕΑ με βαρέα τυφέκια ειδικών εφαρμογών σε πόσης φύσεως ασκήσεις και σε διάφορες αποστολές: από «απλή» υποστήριξη Πεζικού μηχανοκίνητου και μη, έως και αντι-αποβατικές επιχειρήσεις στα νησιά. Εξάλλου, ήδη μελετάται το ενδεχόμενο στα πλαίσια των Σχολείων Ακροβολιστή που διοργανώνονται σε διάφορες Μονάδες Πεζικού ανά την επικράτεια με εκπαιδευτές έμπειρους ΕΣΕΑ των Ειδικών Δυνάμεων, οι εκπαιδευόμενοι να έρχονται σε μια πρώτη επαφή και με το Barret Μ-82ΑΙΜ.

Όμως, η ύπαρξη στοιχείων εξειδικευμένων σκο­πευτών με βαρέα τυφέκια ειδικών εφαρμογών θα ήταν πολύ χρήσιμη -και σαφώς πιο εφικτή σε σχέση π.χ. με την μαζική χορήγηση τυφεκίων ελεύθερης σκόπευσης για προσβολή προσωπικού και μόνο- στις «απλές» Μονάδες Πεζικού.

Η σύσταση μιας Διμοιρίας Βαρέων Τυφεκίων σε κάθε Τάγμα Πεζικού (κάτι αντίστοιχο συμβαίνει ήδη πλέον στις Μονάδες Ειδικών Δυνάμεων, με μία Διμοιρία ΕΣΕΑ στο Λόχο Υποστήριξης κάθε Μοίρας) θα προσέδιδε πολλά πλεονεκτήματα. Η αρχή έχει ήδη γίνει με την 71η Α/Μ Ταξιαρχία και θα ήταν ευχής έργον αν υπήρχε και η ανάλογη συνέχεια σύντομα.

Ο καθένας θα μπορούσε να σκεφτεί τι ζημιά θα μπο­ρούσαν να προκαλέσουν μερικά τέτοια στοιχεία, όπου ο σκοπευτής θα διαθέτει ένα τυφέκιο κατά υλικού όπως το Μ-82ΑΙΜ και ο παρατηρητής ένα G-3A3 με διόπτρα ή, ακόμα καλύτερα, ένα τροποποιημένο ΗΚ-ΙΙΑΙ σε κάθε Μονάδα Προκαλύψεως, τόσο στον Έβρο, όσο και στα νησιά: δηλαδή καταστροφή ελαφρών οχημάτων του εχθρού, προσβολή αποβατικών σκαφών και ελαφρών τα­χύπλοων, προσβολή ευαίσθητων μερών τεθωρακισμένων και αρμάτων μάχης (αισθητήρες, σκοπευτικά), καταστρο­φή μέσων επικοινωνιών, διοίκησης, ηλεκτρονικού πολέ­μου, επιτήρησης, μηχανικού (μέσα γεφύρωση), προσβολή προστατευμένων θέσεων βαρέων όπλων κλπ.

Άλλωστε, εξ αντικειμένου ο ρόλος των συγκεκριμένων όπλων σε επίπεδο Μονάδας Πεζικού (καταστροφή υλι­κού) δεν καθιστά απαραίτητη κάποια ιδιαίτερα περίπλοκη εκπαίδευση του προσωπικού ως πλήρως εξειδικευμένους ελεύθερους σκοπευτές. Κάλλιστα λοιπόν ένα αντίστοιχο σχολείο στη Σχολή Πεζικού στα πρότυπα του ΣΒΕΕΣΕΑ, αλλά σε μικρότερη κλίμακα θα κάλυπτε ικανοποιητικά τις ανάγκες παραγωγής επαρκούς αριθμού στελεχών εκπαι­δευμένων σε αυτόν τον ρόλο.

Αρχικά, και έως ότου αποκτηθεί η απαιτούμενη εμπειρία, οι εκπαιδευτές θα μπορούσαν να προέρχο­νται από τις Ειδικές Δυνάμεις (εξειδικευμένοι ΕΣΕΑ) και ίσως από το ίδιο το ΣΒΕΕΣΕΑ, σε σχέση με το οποίο το νέο σχολείο θα ήταν μικρότερης διάρκειας και δυσκολίας.

Ειδικότερα, στελέχη του Πεζικού που κατά τις κοινές εκπαιδευτικές βολές διαπιστώνεται πως έχουν ιδιαίτερα σκοπευτικά προσόντα, θα επιλέγονται από τους εκπαι­δευτές του σχολείου ως υποψήφιοι και ακολούθως θα λαμβάνουν την αντίστοιχη εκπαίδευση σε αυτό σε αντι­κείμενα όπως σκόπευση ακρίβειας και χρήση των βαρέων τυφεκίων, απόκρυψη και παραλλαγή, αναγνώριση μέσων και οπλικών συστημάτων του εχθρού.

Αντίθετα θα παραλείπονται αντικείμενα όπως π,χ. βαθειά διείσδυση, μακρά διαβίωση πίσω από τις εχθρικές γραμμές κ.ά., που σε μεγάλο βαθμό αφο­ρούν τις Ειδικές Δυνάμεις.

Ας έρθουμε όμως τώρα στα όπλα της μεγάλης κατη­γορίας, όπως το βαρύ ημιαυτόματο τυφέκιο Μ-82ΑΙ της αμερικανικής εταιρείας Barrett Firearms.

Τα όπλα της μεγάλης κατηγορίας

Σε ότι αφορά τα «μεγάλα» όπλα της κατηγορίας, το βαρύ ημιαυτόματο τυφέκιο Μ-82ΑΙ σχεδιάστη­κε από την αμερικανική εταιρεία Barrett Firearms για αποστολές προσβολής ακρίβειας στόχων σε μεγάλες αποστάσεις. Το πυρομαχικό που βάλλει είναι στο κλασικό διαμέτρημα 12,7 χλστ. χ 99 και ως εκ τούτου προορίζεται κυρίως για βολές κατά υλικού. Για την κάλυψη σχετικών αναγκών στις επι­χειρήσεις στον Περσικό Κόλπο το 1991, οι 'Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ προχώρησαν στην εσπευσμένη παραγγελία αρκετών εκατοντάδων όπλων αυτού του τύπου.

Με την έξοχη απόδοσή του εκεί ο τύπος προσέλκυσε το ενδιαφέρον και πολλών άλλων χρηστών και σύντομα κατέστη «best seller» στην κατηγορία του. Από την πλευρά της, η κατασκευάστρια εταιρεία εξέλι­ξε μια σειρά αναβαθμισμένων εκδόσεων και μοντέλων με διαφορετικό μηχανισμό λειτουργίας, συμπεριλαμ­βανομένων και κάποιων εξειδικευμένων παραλλαγών διαμετρήματος έως και 25mm!

Η τότε ΕΒΟ δεν άργησε να εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για το νέο όπλο και σύντομα εξασφάλισε μέρος των δικαιωμάτων κατασκευής του στην Ελλάδα. Τον Μάρτιο του Ι996 η εταιρεία παρουσίασε για πρώτη φορά επισήμως το τυφέκιο (με την ονομασία «Νέμεσις») στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το αμέσως επόμενο διάστημα έλαβαν χώρα και άλλες παρουσιάσεις και δοκιμές πεδίου. Στα τέλη του ίδιου έτους το ΓΕΣ προχώρησε σε απευθείας παραγγε­λία στην Barrett 18 τυφεκίων Μ-95 (έκδοση «bullpup», κινητού ουραίου) για τον εφοδιασμό της νεοσύστατης Ζ' Μοίρας Αμφίβιων Καταδρομών. Τον Δεκέμβριο του Ι997 η ΕΒΟ δώρισε σε συγκεκριμένες Μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων έναν μικρό αριθμό τυφεκίων της τυπικής έκδοσης Μ-82ΑΙ, ενώ τον Φεβρουάριο του Ι998 η τότε ΓΔΕ αποφάσισε την ανάθεση στην εταιρεία συμβάσεως πενταετούς διάρκειας για την κατασκευή συνολικώς 710 τυφεκίων του τύπου, για τον πλήρη εφοδιασμό του συ­νόλου των Μονάδων Πεζικού και Ειδικών Δυνάμεων του Ε.Σ. Η απόφαση δεν υλοποιήθηκε ποτέ...

Παρ’ όλα αυτά, το ενδιαφέρον για όπλα αυτής της κατηγορίας δεν έπαψε να υφίσταται ιδίως από τις Ειδικές Δυνάμεις. Την συγκεκριμένη περίοδο έκαναν τα πρώτα τους οργανωμένα βήματα στον τομέα της ελευθέρας σκοπεύσεως με την οργάνωση και διεξαγωγή των πρώτων πιλοτικών Σχολείων Ελευθέρων Σκοπευτών (ΣΕΣ) στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ανορθόδοξου Πολέμου (ΚΕΑΠ) στη Ρεντίνα. Εκεί, μεταξύ άλλων, διδασκόταν και χρήση των βαρέων τυφεκίων ειδικών εφαρμογών με τα υπάρχο­ντα τυφέκια Μ-95.

Το πρόγραμμα αυτό εξελίχθηκε στο ΣΒΕΕΣΕΑ. Μέσα από αυτά τα αρχικά στάδια αξιοποιήσεως του υλικού έγινε αντιληπτό όπως είναι εύλογο βέβαια ότι τα εξειδικευμένα αυτά όπλα απαιτούσαν και τα αντίστοιχα πυρομαχικά. Έτσι αποκτήθηκαν φυσίγγια ακρίβειας διαφόρων τύπων που αντικατέστησαν τα κοινά Μ8 ΑΡΕΙ που χρησιμοποιούνταν αρχικώς και προκαλούσαν συχνές εμπλοκές στα όπλα.

Το 2000 καταγράφεται η πρόθεση παραγγελίας ενός αριθμού τυφεκίων Μ-82ΑΙ για τις Ειδικές Δυνάμεις. Μετά από σειρά ανεπιτυχών διαπραγματεύσεων μεταξύ ΕΒΟ και Barrett, τον Απρίλιο του 2001 ανατίθεται απευθείας στην αμερικανική εταιρεία παραγγελία για 132 τυφέ­κια της αναβαθμισμένης έκδοσης Μ-82ΑΙΜ (Μ-Ι07 σε αμερικανική υπηρεσία) στην οποία έχουν προστεθεί μονοκόμματη ράγα picatinny, μονόποδο στο κοντάκιο και διάφορες άλλες μικρότερες βελτιώσεις.

Το κόστος της παραγγελίας είχε ανέλθει στα 1.927.116 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του κόστους των διόπτρων Swarovski Μ-32 (μεγεθύνσεως 10x42 χλστ.) και λοιπών παρελκόμενων. Τον Οκτώβριο του 2002 ακολουθεί και νέα παραγγελία ύψους 1.775.107 ευρώ για πρόσθετο αριθμό τυφεκίων, το ακριβές περιεχόμενο της οποίας όμως δεν ανακοινώθηκε.

Είχε μεσολαβήσει, τον Μάιο του 2002 μια άλλη μικρότερη παραγγελία (ύψους 92.754 ευρώ για την προμήθεια 8 νέων τυφεκίων της έκδοσης Μ·95. Δεν έχει διευκρινιστεί εάν τα τελευταία προορίζονταν για την Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών του ΠΝ που επιβεβαιωμένα διαθέτει όπλα τέτοιου τύπου, η εάν προέρχονταν από άλλη μη ανακοινωθείσα παραγγελία.

Κατά καιρούς πάντως, τυφέκια Μ-82ΑΙΜ έχουν θεαθεί και στα χέρια προσωπικού της ΠΑ (στο πλαίσιο ασκήσεων CSAR) αλλά και της ΜΥΑ του Λιμενικού Σώματος (τελευταία μάλιστα παρέλαβε πρόσφατα και δύο από τα αρχικά Μ-95 που είχε αποκτήσει ο ΕΣ και τα οποία αντικαταστάθηκαν από τα νεότερα Μ-82ΑΙΜ). Έκτοτε πραγματοποιήθηκαν συμπληρωματικές αγορές περι­φερειακών υλικών που συμπλήρωσαν τα νέα τυφέκια (προσαρτήματα νυχτερινής σκόπευσης ΝΧ-135, υλικά παρατήρησης μεγάλων αποστάσεων κλπ.) ενώ αναβαθμίστηκε το ΣΒΕΕΣΕΑ και ο θεσμός των ΕΣΕΑ.

Τυφέκια Μ-82ΑΙ βρίσκονται σε περιορισμένη χρήση και στην Τουρκία. Συγκεκριμένα οι δυνάμεις SAS/SAT του τουρκικού Ναυτικού απέκτησαν κατά τη δεκαετία του ’90 αριθμό τυφεκίων της αρχικής έκδοσης, που αποτέλεσαν και τα πρώτα ημιαυτόματα βαρέα τυφέκια σε τουρκική υπηρεσία. Πρόσφατα στα χέρια ανδρών των δυνάμεων αυτών εμφανίστηκαν και τυφέκια της νεότερης έκδοσης Μ-82ΑΙΜ, τα οποία προήλθαν από πρόσθετη παραγγελία.

Οι σχετικές ανάγκες του ΕΣ μπορεί να μην καλύφθη­καν με τις προαναφερθείσες αγορές, ωστόσο οι επιχει­ρησιακές απαιτήσεις παρέμειναν. Ενδεικτικά στο ΕΜΠΑΕ 2006-2015, συμπεριλαμβανόταν πρόγραμμα απόκτησης «448 Τυφεκίων 0,50in με Αντίστοιχες Διόπτρες Ημέρας και Νύχτας & Πυρομαχικά», προϋπολογισμού 13,2 εκατ. ευρώ. Φυσικά ούτε αυτό το πρόγραμμα υλοποιήθηκε.

Πάντως, ακόμη και σήμερα, ένα πρόγραμμα όπως το προαναφερθέν της απόκτησης δηλαδή 448 τυφεκίων των 0,50 in δεν είναι απαγορευτικό ειδικά εάν αναλογιστεί κανείς την σχέση κόστους/απόδοσης. Αν τα κονδύλια δεν επαρκούν θα μπορούσε να επιδιωχθεί σε πρώτη φάση η απόκτηση ενός μικρότερου αριθμού όπλων για τον εφοδιασμό μόνο των Μονάδων πρώτης γραμμής. Από την άλλη πλευρά, η συμπαραγωγή τους στην Ελλάδα θα ήταν πολύ σημαντική για την περίφημη εγχώρια αμυντική βιομηχανία η οποία βέβαια βρίσκεται κάτω από διαρκή κρίση πρακτικά εκ συστάσεώς της.

Εάν πάλι ούτε αυτό μπορεί να καταστεί εφικτό λόγω έλ­λειψης χρημάτων, θα μπορούσε να εξεταστεί το ενδεχόμε­νο του «γνωστού» αιτήματος (όπως συμβαίνει με δεκάδες άλλα προγράμματα του ΕΣ) στις ΗΠΑ για δωρεάν, ή έστω έναντι μικρού τιμήματος, παραχώρηση αριθμού τυφεκίων Μ-82ΑΙ & Μ-107 (Μ-82ΑΙΜ) ή/και Μ-82Α3 από τα αποθέμα­τα του Αμερικανικού Στρατού και των Πεζοναυτών αντί­στοιχα, καθώς ανανεώνονται σχετικά συχνά με νέα όπλα και άρα δημιουργούνται ανάλογα πλεονάσματα.

Γράφει ο Έκτορας Στασινός

(ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ_ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ-01/02/2019 - [Μετατροπή σε κείμενο: staratalogia.blogspot.gr])

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία! Οι αναρτήσεις στο ιστολόγιο μας δεν αποτελούν θέση ή άποψη δική μας άλλα Πολιτών και Blogger. Επίσης δημοσιεύονται άρθρα εφημερίδων και περιοδικών. Ιδιαίτερα άρθρα που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Σώματα Ασφαλείας και τους Αποστράτους των. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.

Περισσότερα »

Οικονομική κρίση και Ένοπλες Δυνάμεις: κι’ όμως υπάρχουν ευκαιρίες

Είναι γνωστό ότι εδώ και τουλάχιστον επτά χρόνια οι Ένοπλες Δυνάμεις αντιμετωπίζουν, όπως άλλωστε και όλοι οι επιμέρους τομείς τη δημόσιας ζωής της χώρας, σοβαρό πρόβλημα έλλειψης οικονομικών πόρων. Για τις Ένοπλες Δυνάμεις αυτό πρακτικά σημαίνει αδυναμία προμήθειας νέων οπλικών συστημάτων.

Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη περίπτωση κράτους που αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, ενώ ταυτόχρονα έχει άμεσες και πιεστικές εξοπλιστικές ανάγκες. Με τα σημερινά δεδομένα η χώρα δεν θα είναι σε θέση να εκπονήσει κάποιο ολοκληρωμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα, στο πρότυπο των περασμένων ΕΜΠΑΕ, πριν από το 2020 στην καλύτερη των περιπτώσεων (οι περισσότερες εκτιμήσεις μιλούν για το 2025 και μετά!).

Η αδυναμία υλοποίησης δαπανηρών εξοπλιστικών προγραμμάτων επιτρέπει στην Ελλάδα να ασκήσει «αμυντική πολιτική» σε άλλους τομείς: Τη νομοθεσία, τη δομή και την οργάνωση, αλλά και τον εκσυγχρονισμό των διαθέσιμων μέσων. Μια γενναία μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων σήμερα θα επιτρέψει την καλύτερη και ταχύτερη εξοικείωση των μελλοντικών οπλικών συστημάτων οψέποτε και αν έρθουν.

Τώρα είναι μια χρυσή ευκαιρία να αξιολογηθεί και να εκσυγχρονιστεί το νομικό πλαίσιο που διέπει τα στελέχη ΕΔ και το πολιτικό προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων με την Υπηρεσία, δηλαδή οι κανονισμοί εσωτερικής λειτουργίας του στρατεύματος. Διατάξεις και πρόνοιες απαρχαιωμένες χωρίς ουσιαστική εφαρμογή σήμερα το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν σύγχυση στην ιεραρχία, να επιβαρύνουν την γραφειοκρατία και να αυξάνουν, χωρίς λόγο και με κόστος, την εκτέλεση των διατεταγμένων υπηρεσιών και των διαδικασιών διεκπεραίωσης.

Σε επίπεδο οργάνωσης και δομής η ιεραρχία των Ενόπλων Δυνάμεων έχει μια χρυσή ευκαιρία να αναδιοργανώσει τη δομή δυνάμεων σύμφωνα με τις σύγχρονες απαιτήσεις άμυνας της χώρας. Έτσι όταν έρθει η ώρα για νέους εξοπλισμούς η δομές θα προϋπάρχουν, ενώ η νέα οργάνωση θα μπορεί να υποστηρίξει την ταχεία ενσωμάτωση και εξοικείωση των νέων οπλικών συστημάτων στο αμυντικό πλέγμα του στρατεύματος. Ας θυμηθούμε τι έγινε μετά τα Ίμια όταν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις αναδιοργανώθηκαν σε μεγάλο βαθμό, αλλά κάτω από πίεση, με αποτέλεσμα πολλές αλλαγές στην δομή και την οργάνωση του στρατεύματος τελικά δεν προχώρησαν (και για πολιτικούς και τοπικιστικούς λόγους). Σήμερα όμως που δεν υπάρχουν στον ορίζοντα εξοπλιστικά προγράμματα είναι μια καλή ευκαιρία να αξιολογηθεί και να αλλαχθεί η οργάνωση και η δομή των Ενόπλων Δυνάμεων προς όφελος της εθνικής άμυνας και του αμυντικού προϋπολογισμού.

Στον τομέα του υλικού η μόνη ρεαλιστική εναλλακτική λύση είναι αυτή της προμήθειας μεταχειρισμένου υλικού από συμμαχικές χώρες ή, εάν εφόσον συμφέρει οικονομικά, ο εκσυγχρονισμός όσων εν υπηρεσία οπλικών συστημάτων έχουν τέτοιες δυνατότητες, σε συνδυασμό με τη σχεδίαση και εφαρμογή προγραμμάτων υποστήριξης των εν υπηρεσία οπλικών συστημάτων (Follow–On Support). Είναι αδιανόητο να υπάρχουν σε υπηρεσία στο ελληνικό οπλοστάσιο σύγχρονα οπλικά συστήματα να και παραμένουν ακίνητα ή καθηλωμένα λόγω έλλειψης αναλώσιμων και ανταλλακτικών!

Δεν υποστηρίζουμε βέβαια ότι όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις και τα όποια πιθανά προγράμματα εκσυγχρονισμού δεν απαιτούν οικονομική δαπάνη. Ωστόσο, με σωστό και μακροχρόνιο σχεδιασμό, σε συνδυασμό με τα διάφορα προγράμματα αμυντικής συνεργασίας, που υφίστανται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ή των ΗΠΑ. Η χώρα μας θα μπορούσε με σχετικά χαμηλό κόστος να αναβαθμίσει σημαντικά τη μαχητική της ισχύ και να εξισορροπήσει εν μέρει την τουρκική εξοπλιστική «καταιγίδα».

(thinknews.gr 03/07/2017 - Ευθύμιος Λάζος)

Περισσότερα »

Σχέδιο-ασπίδα για τα νησιά του Αιγαίου λόγω της ΑΟΖ!

Ποιες κινήσεις ενίσχυσης εξετάζονται σε Πολεμικό Ναυτικό και Αεροπορία για να αντιμετωπιστούν οι πιθανές αντιδράσεις των Τούρκων μετά την (αναμενόμενη) ανακήρυξη της Σε αναθεώρηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, που πρώτη αποκάλυψε η «κυριακάτικη δημοκρατία» στις 28 Δεκεμβρίου 2012, προχωρούν τα Γενικά Επιτελεία. Συμφωνά με ασφαλείς πληροφορίες... η αναθεώρηση των προγραμμάτων έχει έναν και μοναδικό στόχο: την προσαρμογή της εθνικής άμυνας στα νέα δεδομένα, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται από τις ελληνικές κινήσεις προς την κατεύθυνση ανακήρυξης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Άλλωστε μόλις πριν από λίγες ημέρες ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Παναγιωτόπουλος δήλωσε ότι «κανένα βήμα πίσω δεν θα γίνει από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά για την ΑΟΖ και ό,τι έχει πει προ εκλογών θα τηρηθεί. Η κυβέρνηση θα σταθμίσει όμως όλες τις καταστάσεις και θα υλοποιήσει τις εξαγγελίες, όταν ο χρόνος θα είναι κατάλληλος για το εθνικό συμφέρον της χώρας. Έρχονται σημαντικές πρωτοβουλίες σε επίπεδο κυβέρνησης μέχρι την άνοιξη. Εξελίξεις σε επίπεδο πρωθυπουργού, ΥΠΕΞ, και υπουργείου Άμυνας που έχω την τιμή να ηγούμαι». Μάλιστα, ο υπουργός προειδοποίησε και την Τουρκία να «προσαρμοστεί στα νέα αυτά δεδομένα», παύοντας την επιθετική πολιτική της στο Αιγαίο. Αναθεώρηση Η αναθεώρηση, επομένως, των εξοπλιστικών προτεραιοτήτων υπό το συγκεκριμένο πρίσμα είναι πρακτικά εκ των ων ουκ άνευ και έχει ως επιμέρους στόχους, πρώτον, την προστασία των συγκοινωνιών των θαλάσσιων οδών από την ηπειρωτική χώρα προς τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και, δεύτερον, την προστασία στην πράξη των περιοχών που περιέχονται στα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και κατ' επέκταση της δυνάμει ΑΟΖ. Μάλιστα, προβλέπεται η ενίσχυση των φρουρών που διατηρούν οι Ένοπλες Δυνάμεις σε νησιά όπως το Καστελόριζο, η Στρογγύλη και η Ρω, καθώς αναμένεται αύξηση -τόσο «ποιοτική» όσο και ποσοτική- των τουρκικών επιθετικών κινήσεων, οι οποίες θα «συμβαδίζουν» με τις αντίστοιχες ελληνικές κινήσεις στο θέμα της ΑΟΖ έναν συντονισμό που θα θέσει σε κίνηση η Τουρκία για ευνόητους λόγους εκφοβισμού της Ελλάδας. Βάσει αυτών, το ΓΕΕΘΑ μελετά ήδη τον νέο «χάρτη» των εξοπλιστικών προτεραιοτήτων, οι οποίες κυριότερα στοχεύουν στην ενίσχυση της Π.Α. και του Π.Ν. Έτσι, επείγουσας σημασίας φαίνεται να είναι το θέμα του Αεροσκάφους Ναυτικής Συνεργασίας (ΑΦΝΣ), μια έλλειψη η οποία καθηλώνει ουσιαστικά τις δυνατότητες του Πολεμικού Ναυτικού για έλεγχο και προστασία των εθνικών υδάτων, αφήνοντας την τουρκική αεροπορία και το τουρκικό ναυτικό με τα CΝ-235ΜΡΑ να αλωνίζουν στο νοτιοανατολικό Αιγαίο. Ένας άλλος βασικός τομέας που χρήζει ενίσχυσης είναι η Πολεμική Αεροπορία. Βασικός άξονας είναι η αυτονόητη επιχειρησιακή διαθεσιμότητα των μαχητικών να φτάσει στο μέγιστο δυνατό επίπεδο, με την παραγγελία των κατάλληλων ανταλλακτικών, και από εκεί και πέρα η αναβάθμιση των F-16 Block 50 και 52 plus στο επίπεδο των F-16 Advanced, ενώ θα διερευνηθεί και η δυνατότητα αναβάθμισης των Mirage 2000. Εξίσου κορυφαίο είναι το θέμα της προμήθειας δύο φρεγατών άμυνας περιοχής, με την ενοικίαση σε πρώτη φάση μίας (συν μίας) FRΕΜΜ ή ακόμη και Horizon. Σημαντικό θεωρείται και το θέμα αντικατάστασης των αντιαεροπορικών συστημάτων μικρού - μέσου βεληνεκούς που διαθέτει ο Ελληνικός Στρατός. Το δόγμα Στις τελικές τους αποφάσεις, πάντως, οι στρατηγοί, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «κυριακάτικη δημοκρατία», αναμένεται να λάβουν σοβαρά υπόψη τους το διεθνές γεωστρατηγικό και διπλωματικό περιβάλλον μέσα στο οποίο κινείται και δρα η χώρα μας. Άλλωστε οι νέες προκλήσεις ασφαλείας επιβάλλουν επιτακτικά την προσαρμογή της χώρας μας στις πολιτικές που υιοθετούν τα σύγχρονα κράτη. Παράλληλα, θα προσμετρηθούν και οι βασικοί στόχοι της κυβέρνησης, στους οποίους περιλαμβάνονται η διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, η πρόληψη και η αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών, η ύπαρξη σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή (δυτικά Βαλκάνια, Μ. Ανατολή), η διατήρηση της στρατιωτικής ισορροπίας στο Αιγαίο, έτσι ώστε να διευκολυνθούν τόσο οι διπλωματικοί χειρισμοί όσο και η ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας, που περνάει και μέσα από την ανακήρυξη της ΑΟΖ. Απέναντι στους κινδύνους αυτούς το Στρατηγικό Δόγμα της χώρας μας, το οποίο είναι αποτρεπτικό - αμυντικό, επιβάλλει τη διατήρηση Ενόπλων Δυνάμεων που εξασφαλίζουν την αμυντική επάρκεια, την απαιτούμενη στρατηγική ευελιξία, την ικανότητα άμεσης αντίδρασης, την ενεργή συμμετοχή στην ασφάλεια της Κύπρου, αλλά και την περιφερειακή παρουσία. Τα νέα οπλικά συστήματα Το νέο ΕΜΠΑΕ θα περιλαμβάνει για πρώτη φορά ολοκληρωμένα προγράμματα οπλικών συστημάτων τα οποία αναβαθμίζουν την αποτρεπτική ικανότητα και τις δυνατότητες των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Το πρόγραμμα θα δίνει πρωτίστως έμφαση στην εξασφάλιση από τον καιρό της ειρήνης υψηλού βαθμού διαθεσιμότητας (υποστήριξη - συντήρηση - ανακατασκευές - εκσυγχρονισμοί) των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων και μέσων, που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις ενός σύγχρονου επιχειρησιακού περιβάλλοντος, ώστε να παραμείνουν στο σημερινό αξιόμαχο επίπεδο οι Ένοπλες Δυνάμεις. Ταυτόχρονα θα προωθεί την απόκτηση νέων οπλικών συστημάτων και μέσων υψηλής τεχνολογίας, μεγάλης εμβέλειας και ακρίβειας, καθώς και την υποστήριξη ερευνητικών προγραμμάτων. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 19/02/2013 – Σ.Λ.)

Περισσότερα »