ΤΟ (ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ) ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ-ΟΝΕΙΔΟΣ

Η κατάθεση, την περασμένη εβδομάδα, στη Βουλή του περιβόητου πλέον «αντιρατσιστικού» νομοσχεδίου, ειδικότερα με τη μορφή που παρουσιάστηκε, αποτελεί ενδεχομένως την κορυφαία εκδήλωση της γενικής καταπτώσεως του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Και τούτο διότι ουδείς μπορεί να... εξηγήσει την επαναφορά του εν λόγω νομοσχεδίου με τις απαράδεκτες διατάξεις που είχαν περιληφθεί στο αποσυρθέν το 2011 νομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ που ετέθη σε διαβούλευση στις 22/2/2011, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να αποσυρθεί μετά από μια πλημμυρίδα αρνητικών σχολίων των πολιτών. Ένα από τα βασικά σημεία των αντιδράσεων αυτών ήταν το άρθρο 4, το οποίο προσδιόριζε ότι «απαιτείται τα εγκλήματα αυτά [Σ.Σ.: της γενοκτονίας] να έχουν αναγνωρισθεί με αμετάκλητη απόφαση ελληνικού ή ξένου δικαστηρίου». Το γεγονός αυτό απέκλειε τον χαρακτηρισμό ως γενοκτονίας της σφαγής των Ελλήνων του Πόντου, δεδομένου ότι η Γενοκτονία των Ποντίων είχε αναγνωρισθεί τον Φεβρουάριο του 1994 από την Ελληνική Βουλή, αλλά όχι και από ελληνικό ή ξένο δικαστήριο. Υπενθυμίζεται ότι το ίδιο νομοσχέδιο προσπάθησε να περάσει προ μηνών και ο τότε εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Δικαιοσύνης Αντ. Ρουπακιώτης, με την υποστήριξη της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ, πράγμα που τελικά δεν έγινε μετά από διαρροή της εκθέσεως της Κεντρικής Νομοπασκευαστικής Επιτροπής (ΚΕΝΕ), η οποία έκρινε ότι το υπάρχον νομικό πλαίσιο, δηλαδή ο νόμος του 1979, είναι επαρκές για την αντιμετώπιση των φαινομένων του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, ενώ επεσήμανε ότι το κείμενο Ρουπακιώτη περιείχε αρκετές αντισυνταγματικές προτάσεις και αοριστίες. Να σημειωθεί ότι και στις δύο περιπτώσεις πληροφορίες από «αρμόδιες πηγές» ανέφεραν επαφές δύο βουλευτών κόμματος της Αριστεράς με την τουρκική πλευρά (!), προειδοποιώντας τη για τις επιπτώσεις που θα είχε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις η ψήφιση ενός νόμου με αναφορά στη Γενοκτονία των Ποντίων. Στο σχέδιο νόμου που κατετέθη την περασμένη εβδομάδα βλέπουμε πάλι τις ίδιες κατάπτυστες διατάξεις. Συγκεκριμένως, ενώ αναφέρεται ονομαστικά η γενοκτονία των Εβραίων, με τον γνωστό όρο «Ολοκαύτωμα» (τον οποίο το Ισραήλ κατοχύρωσε δίκην... copyright), δεν υπάρχει καμία αναφορά στις Γενοκτονίες των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας ούτε και των Αρμενίων, οι οποίες -να σημειωθεί- έχουν αναγνωρισθεί από την Ελληνική Βουλή! Με το προωθούμενο νομοσχέδιο έχουμε δηλαδή, εκτός των όσων άλλων, μια κατάφωρη περιφρόνηση προς την ίδια τη Βουλή των Ελλήνων, τα μέλη της οποίας, εάν τελικώς το εγκρίνουν, θα μπορεί κανείς να ισχυρισθεί ότι θα έχουν χάσει, εκτός από τον αυτοσεβασμό τους, και τα τελευταία ίχνη εθνικής ευαισθησίας. Γιατί, πέραν των άλλων, το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, στο συγκεκριμένο σημείο περί Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, υπαγορεύεται από την Τουρκία! Συγκεκριμένως, στις 25 Μαΐου 2013 [Σ.Σ.: πάλι καλά που δεν το έστειλαν στις 29 Μαΐου], το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, με μήνυμά του, υπέδειξε στην Ελλάδα να μην συμπεριλάβει τη Γενοκτονία των Ποντίων στις διατάξεις του νέου αντιρατσιστικού νόμου, καλώντας παράλληλα τη Βουλή των Ελλήνων να απορρίψει τους σχετικούς χαρακτηρισμούς, επειδή «δηλητηριάζουν την Ελληνο-Τουρκική φιλία» [Σ.Σ.: για το συγκεκριμένο θέμα θα επανέλθουμε]. Τούτο, εκτός των άλλων, αναφέρεται και σε σχετική ερώτηση των βουλευτών Γιάννη Δημαρά και Γαβριήλ Αβραμίδη των Ανεξάρτητων Ελλήνων, η οποία κατετέθη στις 22/11/2013, με θέμα: «Ανίκανη η κυβέρνηση να αντιταχθεί στις απαιτήσεις της Άγκυρας, διαγράφει το "Ολοκαύτωμα του Ποντιακού Ελληνισμού"». Όπως αναφέρεται στην ερώτηση, σύμφωνα με τον νέο αντιρατσιστικό νόμο, προβλέπονται ποινές «για όποιον δημόσια εγκωμιάζει, αρνείται κακόβουλα ή εκμηδενίζει τη σημασία εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου, όπως αυτά ορίζονται από το Καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και του Διεθνούς Στρατοδικείου. Η Γενοκτονία των Ποντίων σαφέστατα ανήκει στην παραπάνω κατηγορία και θα έπρεπε να περιλαμβάνεται στις διατάξεις του νέου αντιρατσιστικού νόμου. (...) Παρ' όλα αυτά, στο όνομα της "ελληνοτουρκικής φιλίας" η ελληνική κυβέρνηση, για άλλη μία φορά, υιοθετεί πολιτική ενδοτισμού και οπισθοχώρησης, πειθαρχώντας στις παράλογες εντολές και στις αδιάλλακτες εθνικές θέσεις της Άγκυρας. Η οποία χαρακτηρίζει με προκλητικό τρόπο ως "εχθρικές και ρατσιστικές πρωτοβουλίες" τις εκδηλώσεις για την Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας». Την αντίθεσή της στο προωθούμενο νομοσχέδιο, εκτός από την καθολική κατακραυγή των Ελλήνων πολιτών που διαπιστώνει κανείς από τα δημοσιεύματα και τα αγανακτισμένα σχόλια αναγνωστών στο Διαδίκτυο, εξέφρασε και η Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (ΟΠΣΕ), η οποία σε ανακοίνωσή της στις 24 Νοεμβρίου ανέφερε: «Η ΟΠΣΕ επιθυμεί να εκλάβει ως απλή παράλειψη τη μη αναφορά στο λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο της γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού, περιοριζόμενο στη γενική αναφορά περί γενοκτονιών. Σε διαφορετική περίπτωση, της μη αναφοράς, θα πρέπει να κάνουμε σκέψεις για σκοπούμενη παράλειψη, η οποία όχι μόνο δεν τιμά κανέναν Έλληνα, αλλά πιθανόν να προκαλέσει πολύ σοβαρά προβλήματα τόσο στην απονομή της δικαιοσύνης, όταν οι δικαστές θα κληθούν να ερμηνεύσουν την αοριστία του νόμου, όσο και στις διεθνείς σχέσεις της χώρας, καθώς θα δοθεί η δυνατότητα σε εκπροσώπους άλλων κρατών να ερμηνεύσουν σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα τη σχετική διάταξη. Η ΟΠΣΕ δεν μπορεί να δεχθεί ότι η αναγνωρισμένη και από τη Βουλή των Ελλήνων και όχι μόνο γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού δεν περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου περί τροποποιήσεως του Ν. 827/1979, για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας, μέσω του ποινικού δικαίου (το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο) που προωθείται στη Βουλή για ψήφιση». Η ΟΠΣΕ, αφού προσδιορίζει ως Γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού σε διάφορες περιοχές (των καταγομένων από τον Πόντο, την Ιωνία, την Καππαδοκία, την Προποντίδα και όλη την καθ' ημάς Ανατολή και την Ανατολική Θράκη), καταλήγει ότι «η ΟΠΣΕ περιμένει με ιδιαίτερα μεγάλο ενδιαφέρον τη θέση που θα πάρουν στο συγκεκριμένο θέμα όλοι οι Έλληνες βουλευτές και όχι μόνο οι προσφυγικής καταγωγής». Εκτός από λόγους δικαιοσύνης και κυρίως εθνικής αξιοπρέπειας που επιβάλλουν την καταψήφιση του εν λόγω νομοσχεδίου από το σύνολο των Ελλήνων βουλευτών, με τις γνωστές πάντα εξαιρέσεις διάφορων απλώς «Ελληνώνυμων», όπως αποκάλεσε ο μοναδικός Χρήστος Γιανναράς συγκεκριμένη κατηγορία συμπολιτών μας, η ποινικοποίηση των φληναφημάτων περί ρατσισμού, ξενοφοβίας κ.λπ., διά της αναφοράς σε ομάδες ή άτομα που προσδιορίζονται με βάση τη θρησκεία τους, την εθνική ή εθνοτική τους καταγωγή, είναι επίσης επικίνδυνη λόγω και της αοριστίας τους. Δηλαδή, αν αναφερθεί κανείς σε «ταραξίες και ανθελληνικές ενέργειες τουρκογενών μουσουλμάνων της Θράκης» τι γίνεται; Θα πρέπει απλώς να αναφερθεί σε «ταραξίες στη Θράκη»; Όπως γράφαμε στα «Επίκαιρα» τον περασμένο Μάιο με αφορμή πάλι το αντιρατσιστικό, το οποίο επανέρχεται κάθε τόσο σαν την κάλπικη δεκάρα, αυτοί που νομοθετούν με έξωθεν επιταγές -στην περίπτωση αυτή με βάση και τα κελεύσματα του αμειβόμενου λόμπι των «αντιρατσιστών», των οπαδών της πολυπολιτισμικότητας, υποστηρικτών των λαθρομεταναστών κ.λπ.- παρέλειψαν να λάβουν υπ'όψιν τους κάτι που θα προκαλέσει αμέσως τεράστια προβλήματα με τους τουρκογενείς της Θράκης και με τη «Μητέρα Πατρίδα» τους που τόσο φοβίζει τη σύγχρονη ελληνική πολιτική ηγεσία. Γιατί εάν ψηφισθεί αυτό το απαράδεκτο για κάθε ελεύθερο άτομο νομοσχέδιο ως έχει, το πρώτο που θα πρέπει να γίνει είναι να συλλάβουν από την πρώτη κιόλας ημέρα εφαρμογής του μεγάλο μέρος της μειονότητας. Αρκεί να δει κανείς τα δημοσιεύματα των μουσουλμανικών εντύπων και ραδιοσταθμών ή τις απόψεις και τους χαρακτηρισμούς τους (από καθαρές ύβρεις μέχρι και ανοιχτή πρόκληση μίσους) για την Ελλάδα και τους Έλληνες, για να κατανοήσει την έκταση του προβλήματος. Κοντολογίς, το προωθούμενο νομοθέτημα αποτελεί ένα εκτρωματικό νομικό κατασκεύασμα, που θα προκαλέσει τεράστια προβλήματα στη χώρα, φυσική συνέπεια που επέρχεται σε κάθε περίπτωση όπου η ψήφιση ενός νόμου δεν εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα, αλλά αυτά κάποιων άλλων. Αυτό που απομένει να δουν οι αγανακτισμένοι και στα όρια της εξεγέρσεως πλέον Έλληνες είναι εάν θα υπάρξουν Έλληνες βουλευτές για να το ψηφίσουν. (ΕΠΙΚΑΙΡΑ 28/11-04/12/13 – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ - Σ.Λ.) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Ο αντιρατσιστικός νόμος αφήνει στο απυρόβλητο τις τουρκικές θηριωδίες!

Η επιβολή επικίνδυνων και ανιστόρητων απόψεων μέσα από τη ρύθμιση που προωθεί το υπ. Δικαιοσύνης και οι πιέσεις βουλευτή (που έφτασε μέχρι τον Ερντογάν) για να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της Άγκυρας και οι μουσουλμάνοι Η συζήτηση για τον αντιρατσιστικό νόμο αποτέλεσε μία καλή ευκαιρία για να αναδειχθεί όλη η παθογένεια τμήματος του πολιτικού φάσματος της χώρας, η μακρά περίοδος κυριαρχίας της ιδεολογίας του οποίου ήταν... μία από τις αιτίες που οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση. Ήταν η ίδια ιδεολογία που επέβαλε, παρά τη θέληση της πλειονότητας των Ελλήνων, την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας ως προϋπόθεση της εισαγωγής στις στρατιωτικές σχολές της χώρας, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για στρατολόγηση στο μέλλον μη ελληνικής καταγωγής αποφοίτων των στρατιωτικών σχολών από τις μυστικές υπηρεσίες ξένων χωρών. Είναι η ίδια που έρχεται τώρα να ακυρώσει τα υγιή αμυντικά αντανακλαστικά μίας κοινωνίας, η οποία έχει κατακλυσθεί από λαθρομετανάστες, μουσουλμάνους στη συντριπτική τους πλειονότητα, όταν σε ολόκληρη την Ευρώπη η εξάπλωση του Ισλάμ έχει γίνει πλήρως αντιληπτό πλέον ότι αποτελεί σοβαρή απειλή τόσο για την ομοιογένεια του λαού και τη συνοχή του κοινωνικού ιστού όσο και σαφή απειλή εθνικής ασφαλείας. Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία ουδέποτε υπήρξαν στην Ελλάδα, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα μέχρι που ορισμένοι τις εισήγαγαν ως έννοιες και όρους στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ο πληθυσμός της χώρας άρχισε να αντιδρά στην κατακόρυφη αύξηση της εγκληματικότητας από τους πρώτους αλλοδαπούς πληθυσμούς που κατέκλυσαν την Ελλάδα. Η αντίδραση Και όλως περιέργως για τη δικαιολογημένη αντίδραση ενάντια στην εξάπλωση αυτής της εγκληματικότητας, αυτός ο ταλαίπωρος πληθυσμός κατηγορήθηκε για ρατσισμό και για… ξενοφοβία (άλλο φρούτο αυτό), τη στιγμή μάλιστα που η αύξηση των λαθρομεταναστών έχει φέρει τους πληθυσμούς ολόκληρων περιοχών, π.χ., στην περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα και όχι μόνο, σε σημείο απαράδεκτο για κάθε κοινωνία και κάθε ευνομούμενο κράτος. Η εξάπλωση αυτών των «προοδευτικών» απόψεων τμήματος της Αριστεράς και των ΜΚΟ, με ύποπτες ή τουλάχιστον άγνωστες πηγές χρηματοδοτήσεως που τις στηρίζουν, οδήγησε στο σημείο να κατηγορηθεί, στα 82 της χρόνια η Κική Δημουλά για ρατσισμό όταν τόλμησε να αναφερθεί στην κατεχόμενη και ξενοκρατούμενη Κυψέλη όπου ζει χρόνια. Και είναι ίσως η πλέον χαρακτηριστική ένδειξη της επικρατήσεως αυτής της προοδευτικής θολοκουλτούρας, που άτομα τα οποία εξ αντικειμένου ουδεμία σχέση έχουν με την αποκρουστική φύση του ρατσισμού, όταν καλούνται στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ να σχολιάσουν κάποιο ειδεχθές έγκλημα από λαθρομετανάστη ή καταστάσεις τρομοκρατίας τοπικών πληθυσμών από λαθρομετανάστες, αρχίζουν τον λόγο τους με την απολογητική εισαγωγή «δεν είμαι ρατσιστής, αλλά...». Το νομοσχέδιο που είδαμε είναι αποτέλεσμα της κυριαρχίας αυτών των απόψεων και τόσο το απαράδεκτο κείμενο του όσο και η αιτιολογία για την προσπάθεια επιβολής του ως νόμου δεν αξίζουν τον κόπο να κάνει κανείς μία σοβαρή κριτική γιατί έτσι και αλλιώς νομοθεσία για το θέμα αυτό υπάρχει από ετών και είναι και επαρκέστατη. Το ίδιο άλλωστε το κείμενο του αποτελεί έναν συμβιβασμό απόψεων των ετερόκλητων πολιτικών και μη συμφερόντων που το προώθησαν. Η δήλωση Ρουπακιώτη στην κρατική τηλεόραση («δημοκρατία» της τρίτης), σύμφωνα με την οποία, ότι «αν θέλουμε να αποκρούσουμε τον νεοναζισμό, οφείλουμε να πράξουμε...», μόνο θυμηδία προκαλεί σε όσους δεν βλέπουν ακόμη (και ευτυχώς, γιατί αυτό είναι ένδειξη ψυχικής υγείας) τα Πάντσερ του Μιχαλολιάκου στη γωνία. Η έκφραση αυτή άλλωστε δεν είναι η μόνη που αποκαλύπτει ότι πίσω από το νομοσχέδιο αυτό κρύβεται η ανησυχία ορισμένων κομμάτων για τη συνεχή άνοδο της Χρυσής Αυγής, με πρόσχημα την καταπολέμηση του καθ΄ ημάς ανύπαρκτου ρατσισμού των Ελλήνων, αλλά και άλλες σκοπιμότητες. Γιατί με την ίδια ευκαιρία είδαμε και κάτι άλλο. Συγκεκριμένως σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, το νομοσχέδιο αναφέρεται (άρθρο 4) στην ποινικοποίηση της αρνήσεως εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας κ.λπ. (παρ. 1), ενώ στην επόμενη παράγραφο (2) προσδιορίζεται ότι για την εφαρμογή αυτής της παραγράφου απαιτείται τα εγκλήματα αυτά να έχουν αναγνωριστεί με αμετάκλητη απόφαση ελληνικού ή ξένου δικαστηρίου. Πού είναι το ύποπτο (τουλάχιστον) του πράγματος; Στο γεγονός ότι στο περσινό νομοσχέδιο, που τελικά δεν πέρασε, η σχετική αναφορά για γενοκτονίες αφορούσε σε αυτές που έχουν εγκριθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και όχι από διεθνή ή ελληνικά δικαστήρια. Τι σημαίνει αυτή η αλλαγή: Το Ολοκαύτωμα των Εβραίων είναι το μόνο αναγνωρισμένο διεθνώς ενώ η Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου δεν έχει αναγνωρισθεί από κανένα διεθνές δικαστήριο, παρά μόνο από την Ελληνική Βουλή. Όπερ σημαίνει ότι ουδείς θα μπορεί να αμφισβητήσει δημοσίως τη γενοκτονία των Εβραίων, αλλά ο καθείς θα μπορεί να αμφισβητήσει τη γενοκτονία των Ποντίων, δεδομένου ότι για την τελευταία δεν υπάρχει καμία απόφαση διεθνούς δικαστηρίου, ούτε και ελληνικού. Πώς έγινε και τελικά απεσύρθη το περσινό νομοσχέδιο, έχει μία εξήγηση ελάχιστα κολακευτική για αυτούς που υποτίθεται κήδονται των ελληνικών συμφερόντων. Ο... εθνοπατέρας Βουλευτής (επαρχίας) συγκεκριμένου κόμματος γνωστοποίησε το περιεχόμενο του περσινού νομοσχεδίου στον Τούρκο πρέσβη, λένε οι πληροφορίες μας, αυτός επικοινώνησε με τον Ερντογάν, που με τη σειρά του επικοινώνησε με την τότε υπηρεσιακή κυβέρνηση και το θέμα σταμάτησε εκεί. Για το πως έγινε και στο σημερινό νομοσχέδιο το θέμα της γενοκτονίας αναφέρεται μόνο στο Ολοκαύτωμα των Εβραίων και όχι στη γ­νοκτονία των Ποντίων (γιατί χρειάζεται αμετάκλητη απόφαση διεθνούς ή ελληνικού δικαστηρίου), κατά τρόπο, δηλαδή που ικανοποιεί πάλι την τουρκική πλευρά, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπήρξε ακόμη μία παρέμβαση. Πάλι από βουλευτή του ίδιου κόμματος (του ευρύτερου Κέντρου), που επισήμανε τον κίνδυνο διαταράξεως των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Τόσο ωραία και τόσο απλά. Τα λοιπά περί «εχθροπάθειας» και ποινικοποιήσεις της αναφοράς σε ομάδες ή άτομα που προσδιορίζονται με αναφορά στη θρησκεία τους, στην εθνική ή εθνοτική τους καταγωγή είναι επίσης επικίνδυνα λόγω και της αοριστίας τους. Δηλαδή εάν αναφερθεί κανείς σε «ταραξίες και ανθελληνικές ενέργειες τουρκογενών μουσουλμάνων της Θράκης», τι γίνεται; θα πρέπει απλώς να αναφερόμεθα σε «ταραξίες της Θράκης»; Θα έπρεπε να τους συλλάβουν Η αναφορά στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης έχει όμως και μια όψη που ορισμένοι (και ορισμένες) από τους εδώ υποστηρικτές τους αγνοούν. Αν δει κανείς τα δημοσιεύματα των μουσουλμανικών εντύπων ή τις απόψεις και τους χαρακτηρισμούς τους (καθαρές ύβρεις και πρόκληση μίσους) για την Ελλάδα και τους Έλληνες, όπως εκφράζονται στον μειονοτικό Τύπο, ιστοσελίδες κα τοπικούς ραδιοσταθμούς που διαθέτουν σε περίπτωση που εγκριθεί το νέο νομοσχέδιο θα πρέπει να τους συλλάβουν στην πρώτη κιόλας εβδομάδα από τη θέση του σε ισχύ. Ο αυταρχισμός από τη μειοψηφία της Αριστεράς ΚΑΤΑ την άποψή μας, το νομοσχέδιο δεν είναι θέμα της αρμοδιότητος ενός εξωκοινοβουλευτικού υπουργού Δικαιοσύνης της Αριστεράς και των στελεχών του κόμματος του και των άλλων που το υποστηρίζουν, όταν όλοι μαζί συνιστούν μια μικρή μειοψηφία σε σχέση με το σύνολο του ελληνικού λαού, της πλειοψηφίας των οπαδών τους συμπεριλαμβανομένης στη μέγιστη πλειοψηφία του ελληνικού λαού που δεν το θέλει. Πρόκειται για έναν πολιτικό αυταρχισμό αυθαίρετης επιβολής στον λαό απόψεων που είχαν εκδηλωθεί παλαιότερα με άλλους τρόπους και τώρα επιχειρούνται να επιβληθούν δολίως μέσα στο δυσμενές περιβάλλον και κλίμα συγχύσεως στο οποίο βρίσκεται το σύνολο των Ελλήνων. Κάθε φορά που υποχωρούμε στις επιταγές αυτών των μειοψηφιών υπονομεύουμε θεμελιώδεις λίθους της Δημοκρατίας, που είναι η ελευθερία του λόγου και η κυριαρχία της θελήσεως της πλειοψηφίας. Και κατά την άποψή μας, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αντιληφθεί κανείς από πού αντλεί ο εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Δικαιοσύνης, ενός κόμματος με ελάχιστη λαϊκή βάση, αυτόν τον σχεδόν αποστολικό ζήλο με τον οποίο υπερασπίζεται ένα τόσο σοβαρό θέμα χωρίς να αναρωτηθεί καν για το ποια είναι εν προκειμένω η βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 26/05/2013 – ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ - dimokratia@dimokratianews.gr) __________________ Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας. Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ!

Περισσότερα »

Έγγραφο «βόμβα» από Ρεπούση (ΔΗΜΑΡ) σε ΣΥΡΙΖΑ!

Ένα έγγραφο που ανατρέπει τα δεδομένα στη συζήτηση για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, αποκαλύπτει το Real.gr. Πρόκειται για επιστολή της βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Μαρίας Ρεπούση προς την Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ. Η κυρία Ρεπούση ζητεί από την αντιπολίτευση να... αντιδράσει, προκειμένου να μην περάσουν στο νομοσχέδιο όσα έχει αποφασίσει, ως Γενοκτονίες η Ελληνική Βουλή, δηλαδή της Μικράς Ασίας και των Ποντίων! Είναι χαρακτηριστικό ότι η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ καλεί την Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ να παρακινήσει «συναδέλφους, πολιτικά κόμματα και δημοσιογράφους» να μην «περάσει» η -όπως τη χαρακτηρίζει- «προβληματική διάταξη που ποινικοποιεί την άρνηση των γενοκτονιών και των εγκλημάτων πολέμου»! Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή - «βόμβα» της Μ. Ρεπούση προς τον ΣΥΡΙΖΑ:

(real.gr – ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ) ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΚΡΑΖΟΥΝ ΑΓΡΙΑ ΤΗ ΡΕΠΟΥΣΗ ΟΙ ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΤΟ ΝΟΕ. 2012:

Περισσότερα »

Καταργούνται οι Εθνικές Εορτές μετά την ψήφιση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου

Θα διώκεται η εκφώνηση ρατσιστικών φράσεων μετά την ψήφιση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου Ρουπακιώτη, όπως ενημέρωσε ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης. Ο κ. Ρουπακιώτης αναφέρθηκε σε βασικά σημεία του νομοσχεδίου, τα οποία περιστρέφονται γύρω από... τη δίωξη ρατσιστικών επιθέσεων, ακόμα και φραστικών. Η προσβολή ατόμων στην βάση της καταγωγής και της εθνικής προέλευσης θα διώκεται ποινικά. Με αυτό το νομοσχέδιο ο κ. Ρουπακιώτης στοχεύει, όπως είπε στα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής, να θωρακίσει τη χώρα από φαινόμενα ρατσισμού. Επίσης στόχο του νομοσχεδίου αποτελεί η διάκριση της αντιμετώπισης του μεταναστευτικού προβλήματος και παράλληλα των ρατσιστικών φαινομένων. Το επόμενο βήμα θα είναι να καταργηθούν οι δύο εθνικές εορτές της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου, οι οποίες εξυμνούν τον ρατσισμό καθώς επαινούν τους Έλληνες και καταφέρονται εναντίων πολιτισμένων λαών όπως οι Τούρκοι και οι Αλβανοί καθώς και συμμάχων όπως η Γερμανία και η Ιταλία. Φράσεις όπως αιμοσταγείς Τούρκοι, Αλβανοί κατσαπλίαδες, Ιταλοί μακορονάδες ή Γερμαναράδες θα τιμωρούνται με ισόβια κάθειρξη και στέρηση της ιθαγένειας. Επίσης από τα σχολικά βιβλία θα αφαιρεθούν αρχαιόέλληνες ρατσιστές όπως ο Μιλτιάδης, Λεωνίδας, Θεμιστοκλής, Αλέξανδρος και λοιποί που στράφηκαν ενάντια στους  Πέρσες και Αφγανούς αδελφούς μας. Δεν θα περάσει ο ρατσισμός των Ελλήνων και από τούδε και στο εξής οι λέξεις Ελλάς και Έλληνες θα αναγράφονται με μικρά και όχι κεφαλαία γράμματα καθώς το κεφαλαίο αρχικό γράμμα υποδηλώνει ρατσισμό. Αθηναίος Πολίτης (aaellines.org)

Περισσότερα »