Αρχική » , , , , , , , » Η θητεία κρίσιμος παράγοντας των Ενόπλων Δυνάμεων

Η θητεία κρίσιμος παράγοντας των Ενόπλων Δυνάμεων


Στο προηγούμενο τεύχος -αυτό του Νοεμβρίου 2016- της «Α&Δ», αναφερθήκαμε στην αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων, χωρίς να θίξουμε το ζήτημα της θητείας. Ο λόγος είναι πολύ απλός: η θητεία αποτελεί ένα πολύ σημαντικό -δεν θα ήταν υπερβολικό να λέγαμε κρίσιμο- παράγοντα των Ενόπλων Δυνάμεων. Επιπλέον, λόγω της φύσεώς της, έχει άμεσες κοινωνικές συνέπειες. Αξίζει λοιπόν να αναφερθούμε σε αυτήν ιδιαιτέρως. Γιατί μπορεί ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος να συμφώνησαν ότι, αν ο δεύτερος φέρει στη Βουλή νομοσχέδιο που η στράτευση θα είναι υποχρεωτική στα 18, θα το στηρίξει, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ, που είναι ο κορμός της κυβέρνησης, είναι αντίθετος. Άλλωστε το θέμα δεν είναι μόνον ποια θα είναι η ηλικία στράτευσης, αλλά πόσο θα διαρκεί.

Η στρατιωτική θητεία είναι βεβαίως ένας θεσμός. Κάποιοι μάλιστα τον θεωρούν αν όχι ...ιερό, τουλάχιστον βασικό στοιχείο της κοινωνίας μας, όπου οι νέοι «διαπαιδαγωγούνται εθνικά και κοινωνικά». Η άποψη αυτή ίσως να είχε κάποια στοιχεία ρεαλισμού, όταν οι γυναίκες δεν είχαν δικαιώματα -όχι μόνον πολιτικά- και τις θεωρούσαν ως ...«οιονεί ανθρώπους». Σήμερα όμως, στα μέσα της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, μια τέτοια σκέψη, είναι απλώς παράλογη. Ας μη μας διαφεύγει ότι το 51 - 52% του πληθυσμού -τόσο είναι το ποσοστό των γυναικών- δεν «περνά» από αυτό το «σχολείο». Εδώ βέβαια κάποιοι θα προτείνουν ως λύση την στράτευση των γυναικών. Κι αν αυτό μπορεί να ακούγεται ωραίο, είναι σίγουρο ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου. Γιατί σε πόσες χώρες στον κόσμο εφαρμόζεται το εν λόγω σύστημα; Ας αφήσουμε λοιπόν τα θεωρητικά σχήματα και ας κοιτάξουμε το θέμα «κατάματα».

Ενώ όλοι γνωρίζουν ότι όλη η σχετική νομολογία δεν προσομοιάζει απλώς, αλλά είναι ...σκέτο σουρωτήρι, κανείς δεν κάνει το παραμικρό για να διορθώσει την κατάσταση. Στην προκειμένη περίπτωση η ευθύνη βαρύνει κατά κύριο λόγο τους πολιτικούς. Αφενός έφτιαξαν νόμους με πολλά «παράθυρα» και αφετέρου έσπευσαν -χωρίς καν να ρωτήσουν τα Γενικά Επιτελεία- να διαμορφώσουν διάρκεια θητείας που λίαν επιεικώς, ο μόνος χαρακτηρισμός που της ταιριάζει είναι: απαράδεκτη! Πίστευαν ότι ικανοποιώντας κάποια κομματόσκυλα (συγγνώμη για την έκφραση, αλλά είναι η μόνη που ταιριάζει) θα κέρδιζαν τη νεολαία. Τα γεγονότα τους διέψευσαν, αλλά κανείς δεν είχε το θάρρος να διορθώσει το λάθος. Το κακό είναι ότι οι στρατιωτικές ηγεσίες αποδέχτηκαν αυτές τις πολιτικές αποφάσεις ως «πιστοί και φιλότιμοι στρατιώτες». Κανένας δεν αντέδρασε! Και να πεις ότι πήραν κάποια ανταλλάγματα...


Ας είμαστε λοιπόν ειλικρινείς. Σήμερα η 9μηνη θητεία στον ΕΣ και η 12μηνη στο ΠΝ και την ΠΑ δεν προσφέρει ουσιαστικά τίποτα και σε κανέναν! Οι ναύτες και οι σμηνίτες εκτελούν εντελώς βοηθητικές εργασίες που ελάχιστα έως καθόλου συμβάλουν στη μαχητική ικανότητα των δύο Κλάδων των ΕΔ που υπηρετούν. Στον ΕΣ οι 9 μήνες δεν είναι αρκετοί, για να μετατρέψουν έναν πολίτη σε αποτελεσματικό στρατιώτη. Τουλάχιστον αυτό λένε διάφορες σοβαρές μελέτες στρατών που θεωρούμε ως πρότυπα. Πρέπει επομένως το παρόν σύστημα στράτευσης να αλλάξει. Οι λύσεις φαίνεται να είναι δύο:

1. Αυξάνεται η θητεία. Ένα αποδεκτό ελάχιστο μέγεθός της είναι οι 24 μήνες. Αυτό όμως κανένας δεν τολμά να το διανοηθεί. Κι εδώ που τα λέμε μια τέτοια πρόταση είναι εκτός πραγματικότητας. Κατά πρώτον, οι παρούσες συνθήκες δεν την ευνοούν. Και δεν μιλάμε για πολιτικές συνθήκες και τα τοιαύτα, αλλά για πραγματικές κοινωνικές συνθήκες. Η δομή της κοινωνίας έχει -εδώ και χρόνια- αλλάξει. Πρέπει να αντιληφθούν οι υπεύθυνοι (εδώ θα ταίριαζαν εισαγωγικά αλλά...) ότι δεν είναι δυνατόν ένας νέος να βγαίνει εκτός παραγωγικής δομής για δύο χρόνια και μία συνομήλική του νέα, να προχωρά κανονικά στον επαγγελματικό της βίο. Η ισότητα των δύο φύλων -απολύτως φυσιολογική και λογική- πρέπει να είναι αμφίδρομη. Άλλωστε να μην ξεχνάμε ότι οι πάντες -των «προμάχων της θητείας» μη εξαιρουμένων- το πρώτο πράγμα που φροντίζουν, όταν δεν καταφέρουν να στείλουν «το παιδί» για σπουδές στο εξωτερικό ώστε στη συνέχεια να εκμεταλλευθεί ένα από τα «παράθυρα» των νόμων και να γλυτώσει τη θητεία, είναι να υπηρετήσει «κάπου κοντά στο σπίτι». Επομένως, καλύτερα να ξεχάσουμε τα περί αύξησης της θητείας.

2. Καταργείται η θητεία. Καταργείται η θητεία και οι οπλίτες -στρατιώτες, ναύτες και σμηνίτες- θα είναι εθελοντές/επαγγελματίες. Εδώ οι αντιδράσεις θα προέρχονται απ’ όλο το πολιτικό φάσμα, θα «πέσουν» κεραυνοί που θα μιλούν από «αφελληνισμό» έως «μισθοφόρους». Το κακό είναι ότι όλοι τους έχουν εντελώς άδικο! Από τη μια κάνουν επίδειξη ιστορικής άγνοιας κι από την άλλη δεν βλέπουν την πραγματικότητα. Να τα πάρουμε ένα-ένα.


Το Βυζάντιο έζησε 1000 (χίλια) χρόνια και όλοι του οι στρατοί ήσαν μισθοφορικοί κατά κύριο λόγο και μάλιστα πολλοί από τους τότε στρατιώτες δεν ήσαν καν Έλληνες... Μήπως έτσι δημιουργήθηκε κάποιο «πνεύμα αφελληνισμού»; Μα αν οι οπαδοί αυτής της άποψης αναλογιστούν ποιοι ήσαν αυτοί που προτιμούσαν «το οθωμανικόν ψακιόλιον της παπικής τιάρας», τότε σίγουρα θα πάθουν «ψυχολογικό ταράκουλο» και θα αποκτήσουν τάσεις αυτοκτονίας. Αλλά ας αφήσουμε την ιστορία και ας περάσουμε στη σύγχρονη εποχή. Τα μόνιμα στελέχη των ΕΔ -αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και επαγγελματίες οπλίτες, που έχουν ως αποκλειστικό έργο να υπηρετούν στις ΕΔ, θα πρέπει να θεωρούνται μισθοφόροι; Ή αυτοί εξαιρούνται; Κι αν ναι, μήπως μπορούν να μας εξηγήσουν τι είναι αυτό που διαφοροποιεί ένα βαθμοφόρο από έναν επαγγελματία στρατιώτη; Δεν υπηρετούν και οι δύο τον ίδιο σκοπό; Οι «σαρδέλες» στο μανίκι κάνουν τη διαφορά;

Οι πιο «προχωρημένοι» θα ρωτήσουν τι θα γίνει με την περιβόητη «εφεδρεία». Την απάντηση βεβαίως την ξέρουν, αλλά απλώς θέλουν να την «ξεχνούν». Σε μια σύγκρουση, που βεβαίως και δεν πρόκειται να κρατήσει παρά ελάχιστες ημέρες, θα προλάβει να κινητοποιηθεί π εφεδρεία; Έχουν υπόψη τους τι λένε μελέτες -και πάλι από ΕΔ που θεωρούμε ως πρότυπα- σχετικά με αυτήν; Για παράδειγμα πόσος χρόνος απαιτείται ώστε ο έφεδρος να «περάσει» από την ψυχολογία του πολίτη σ’ αυτήν του στρατευμένου; Είτε μας αρέσει είτε όχι, δεν είμαστε Ισραήλ και δεν υπάρχει δυνατότητα να γίνουμε. Κι εδώ δεν τίθεται ζήτημα νοοτροπίας κ.λπ. Απλώς η χωροταξία της Ελλάδας είναι τέτοια που δεν προσφέρεται για κάτι τέτοιο. Απλό παράδειγμα: φτάνουν οι έφεδροι που ζουν σε κάθε νησί του ανατολικού Αιγαίου να στελεχώσουν τις εκεί μονάδες; Η απάντηση είναι αρνητική, επειδή πολλοί από τους νησιώτες -για διάφορους λόγους- δεν ζουν στο νησί τους. Επομένως μια επιτόπια επιστράτευση δεν πρόκειται να αποδώσει και πολλά. Και δεν αναφερόμαστε καθόλου στο πόσο πρόσφατη είναι η στρατιωτική εκπαίδευση που θα πρέπει να έχουν, θα πρέπει, επομένως, οι έφεδροι να μεταφερθούν στα εν λόγω νησιά από άλλα σημεία της χώρας. Πώς και πότε όμως θα γίνει αυτό; Το μόνο λοιπόν που απομένει να γίνει είναι οι μονάδες που βρίσκονται στις παραμεθόριες περιοχές (Θράκη και νησιά του Αν. Αιγαίου) να είναι στελεχωμένες 100%. Να υπενθυμίσουμε ότι μιλάμε για το χρονικό διάστημα πριν και κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων κι όχι για μετά, όπου θα χρειαστούν να αναπληρωθούν οι όποιες απώλειες. Αυτό είναι μια άλλη υπόθεση, που σίγουρα δεν είναι του παρόντος.

Κάποιοι πιο «ψαγμένοι» θα μιλήσουν για το κόστος των επαγγελματικών ΕΔ. Και αυτό είναι όντως θέμα προς συζήτηση. Πριν όμως ξεκινήσει αυτή, θα πρέπει να είναι γνωστό το κόστος -το πλήρες και πραγματικό- ενός οπλίτη θητείας. Γιατί κακά τα ψέματα, σε ένα τέτοιο ερώτημα, απάντηση -πειστική και πλήρης- δεν έχει δοθεί ποτέ! Είτε ηθελημένα είτε επειδή, όπερ και πιθανότερον, δεν έχει γίνει ποτέ μια τέτοια μελέτη, οι πάντες αγνοούν τι ακριβώς πληρώνει το Δημόσιο ήτοι όλοι οι φορολογούμενοι, για κάθε οπλίτη θητείας. Κι εδώ την ευθύνη την έχουν αποκλειστικά οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες του ΥΕΘΑ που δεν το έχουν ζητήσει από τα γενικά Επιτελεία. Γιατί και στους τρεις Κλάδους των ΕΔ υπηρετούν οικονομικοί αξιωματικοί που έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις, για να προχωρήσουν σε μια σωστή και πλήρη κοστολόγηση του οπλίτη θητείας, θυμίζουμε ότι, όταν πριν από λίγα χρόνια έγινε προσπάθεια ενοποίησης της βασικής εκπαίδευσης, πολύ σύντομα το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε μια μελέτη που αποδείκνυε -και τελικά έπεισε τους αρμόδιους- ότι η βασική εκπαίδευση των ναυτών στις εγκαταστάσεις του Ναυτικού, κόστιζε λιγότερο απ’ ότι όταν αυτοί θα εκπαιδεύονταν στο κοινό κέντρο εκπαίδευσης στην Τρίπολη. Επομένως, και στην προκειμένη περίπτωση, μπορεί να έχουμε ένα πλήρες και σωστό αποτέλεσμα, σε ελάχιστο χρόνο.


Βεβαίως, όταν μιλάμε για επαγγελματίες οπλίτες θα πρέπει να ξεχάσουμε εντελώς του σημερινούς. Τους ΕΠΟΠ. Πρόκειται για ένα θεσμό που δημιουργήθηκε πριν 16 περίπου χρόνια και έχει πια φτάσει σε «σημείο κορεσμού». Κι αυτό ήταν εντελώς αναμενόμενό. Οι εμπνευστές του εν λόγω σχεδίου -όσο κι αν ακούγεται παράξενο- γνώριζαν πολύ καλά ότι μετά από μια δεκαετία, το δημιούργημά τους θα είχε ...τελειώσει. Απλούστατα, όταν το έκαναν, δεν τους ενδιέφερε τι θα γινόταν μετά! Με περισσή κυνικότητα ανέφεραν, σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες, ότι δεν θέλουν οι ΕΠΟΠ να παραμένουν πέρα από την ηλικία των 35 χρόνων. Πράγματι αρκετοί έφυγαν μόλις συμπλήρωσαν τον ελάχιστο χρόνο παραμονής. Όσοι όμως δεν μπόρεσαν να βρουν άλλη απασχόληση, παρέμειναν και δεν μπορεί κανένας να τους κατηγορήσει γι΄ αυτό. Όμως η παραμονή τους -καθώς δεν υπάρχουν «ασφαλιστικές δικλείδες»- δημιουργεί πρόβλημα. Τόσο στους ίδιους, όσο και «στην υπηρεσία». Τι θα γίνει τελικά; Άγνωστο! Οι πολιτικοί μας ταγοί οφείλουν να λύσουν -και αυτό- το πρόβλημα. Στο κάτω-κάτω της γραφής αυτοί, δηλαδή κάποιοι από αυτούς, το δημιούργησαν.

Αλλά να επανέλθουμε στο κύριο θέμα μας. Όπως είναι φυσικό, σ' ένα άρθρο δεν είναι δυνατόν να μπουν οι όροι και οι προϋποθέσεις για το ποιος ή ποια θα γίνει εθελοντής/επαγγελματίας οπλίτης. Μπορούμε όμως να πούμε ένα-δύο πράγματα «έτσι γενικώς» που λένε. Η στράτευση να γίνεται στα 18 με το πέρας των εγκύκλιων σπουδών και την ολοκλήρωση των Γενικών Εξετάσεων. Η εθελοντική/επαγγελματική θητεία να έχει διάρκεια τουλάχιστον 24 μηνών. Να είναι υποχρεωτική για όσους/όσες σχεδιάζουν να γίνουν αστυνομικοί, πυροσβέστες, λιμενικοί και -οπωσδήποτε- μόνιμα στελέχη των ΕΔ. Αν πάλι κάποιος/κάποια θέλει να γίνει εθελοντής έτσι επειδή του αρέσει (είναι, κατά το χυδαϊστί λεγόμενο, «στρατόκαυλος») να έχει ως παρακαταθήκη ένα σημαντικό αριθμό μορίων, π.χ. 500, σε έναν οποιονδήποτε διαγωνισμό προσλήψεων του Δημοσίου στον οποίο θα θελήσει να συμμετάσχει αργότερα. Εδώ βέβαια κάποιοι θα πουν: «μα είναι σωστό ένας νέος ή μια νέα να προτιμάται και να προσλαμβάνεται π.χ. ως εκπαιδευτικός, επειδή πήγε φαντάρος;». Η απάντηση είναι: «Ναι! Βοήθησε το Δημόσιο, όταν αυτό είχε ανάγκη κι αυτό -με τη σειρά του- οφείλει να του το ανταποδώσει». Βέβαια η ανταπόδοση για το Ελληνικό Δημόσιο είναι έννοια μάλλον άγνωστη, αλλά -το είπαμε και πιο πάνω- οφείλουμε να αποκτήσουμε ευρωπαϊκή νοοτροπία.

Φυσικά, οι εθελοντές/επαγγελματίες θα αμείβονται. Το πόσο είναι σχετικό και μπορεί πολύ εύκολα να καθοριστεί. Άλλωστε εκεί που έχουν φτάσει σήμερα οι κατώτερες αμοιβές, ένα είναι σίγουρο: η δαπάνη δεν θα είναι και τόσο σημαντική για το Δημόσιο. Και δεν νομίζουμε πως πρέπει να αναφέρουμε ότι τα χρόνια παραμονής στο στράτευμα θα μετρούν ως συντάξιμα. Η θητεία -πέρα από τον ελάχιστο υποχρεωτικό χρόνο παραμονής- θα έχει και μέγιστη διάρκεια. Δεν θα είναι δυνατόν κάποιος/κάποια να παραμένει απλός στρατιώτης-ναύτης-σμηνίτης, πέρα από την ηλικία των 35 χρόνων. Ο εθελοντής/επαγγελματίας οπλίτης δεν θα προάγεται μόνο και μόνο, επειδή συμπλήρωσε κάποια χρόνια στον βαθμό. Εάν και εφόσον κάποιος επιθυμεί προαγωγή, θα πρέπει να δίνει εξετάσεις. Τα αποτελέσματα αυτών, σε συνδυασμό με τα φύλλα ποιότητάς του/της, θα δίνουν τη δυνατότητα προαγωγής.

Περιττό βέβαια να πούμε ότι αυτές οι εξετάσεις θα είναι αδιάβλητες και τα φύλλα ποιότητας θα πρέπει να γίνουν αντικειμενικά. Οπωσδήποτε βέβαια του θετικού αποτελέσματος των εξετάσεων θα ακολουθεί κάποιο σχολείο. Όχι όπως αυτά που υπάρχουν σήμερα, που για να απορριφθεί κάποιος θα πρέπει να βάλει ...μεγάλα μέσα. Απόρριψη από το σχολείο θα σημαίνει αυτόματα και αδυναμία προαγωγής.


Όλα αυτά βέβαια μπορεί να είναι άκρως επείγοντα, αλλά σίγουρα χρειάζονται κάποιο χρονικό διάστημα, για να πραγματοποιηθούν. Όχι μεγάλο, αρκούν λίγοι μήνες. Προς το παρόν όμως μπορούν να γίνουν κάποιες διορθωτικές κινήσεις που θα εξαλείψουν κάποια κατάλοιπα του παρελθόντος και δεν προσφέρουν απολύτως τίποτε! Απλό παράδειγμα ο θεσμός του Δόκιμου Έφεδρου Αξιωματικού (ΔΕΑ) στον ΕΣ ή όπως αυτός ονομάζεται στο Ναυτικό και την Αεροπορία. Βέβαια σε αυτούς τους δύο κλάδους οι αξιωματικοί αυτής της προέλευσης -αν υπάρχουν- είναι ελαχιστότατοι. Στον ΕΣ όμως υφίστανται έστω κι αν είναι λίγοι σε σχέση με το παρελθόν. Ο εν λόγω θεσμός υπήρξε χρήσιμος σε παλαιότερες εποχές. Σήμερα, είναι εντελώς άχρηστος. Αλήθεια πιστεύει κανείς ότι, ενώ για να γίνει κάποιος αξιωματικός των ΕΔ πρέπει να κάτσει 4 (τέσσερα) χρόνια στα θρανία και να περάσει -τουλάχιστον- έναν ακόμα χρόνο εξειδικευμένης εκπαίδευσης έως ότου αναλάβουν υπεύθυνη θέση αξιωματικού, ένας έφεδρος μπορεί να αναλάβει παραπλήσια καθήκοντα, μετά από 3 μήνες εκπαίδευση; Έχουμε τόσους και τόσους αξιωματικούς που προέρχονται από τις τάξεις των υπαξιωματικών. Γιατί χρειαζόμαστε κι άλλους; Άλλωστε και υψηλό μορφωτικό επίπεδο έχουν και συσσωρευμένη εμπειρία. Ή μήπως οι εξ υπαξιωματικών δεν είναι «κατάλληλοι»; Αν αυτό συμβαίνει, τότε πώς και γιατί έγιναν αξιωματικοί. Επειδή απλώς «συμπλήρωσαν κάποια ένσημα»; Καλό είναι να κρατάμε τις παραδόσεις, αλλά όταν αυτές έχουν κάποια σχέση με την πραγματικότητα. Γιατί μπορεί να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση ο Περικλής, αλλά δεν διανοήθηκε κανένας πολιτικός θαυμαστής του να κυκλοφορήσει με ιμάτια και χιτώνες...


Πριν όμως γίνουν κάποια από αυτά, ένα ζήτημα είναι εξαιρετικά επείγον. Ο αντικειμενικός προσδιορισμός της οροφής των κλάδων των ΕΔ. Και ιδιαίτερα του ΕΣ. Ο αριθμός 93.500 είναι εντελώς εξωπραγματικός και ποτέ δεν επετεύχθη. Σε μια αναδιοργάνωση απαιτείται να «κατέβει» κατά 30.000. Αν μη τι άλλο, θα γίνουμε ρεαλιστές. Οι άλλοι δύο κλάδοι -Πολεμικό Ναυτικό και Πολεμική Αεροπορία- είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα και μάλλον δεν έχουν ανάγκη νέου προσδιορισμού της οροφής τους. Ή αν γίνει, οι διαφορές θα είναι ελάχιστές και σαφώς ασήμαντες.

Το ζήτημα πάντως της αναδιοργάνωσης των Ενόπλων Δυνάμεων θα συνεχίσει να μας απασχολεί και σε επόμενα τεύχη της «Α & Δ».

(ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016 – ΗΛΙΑΣ ΝΤΑΛΟΥΜΗΣ)

__________________
Υ.Γ.: Το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε σε μορφή κειμένου (με κόπο και σε βάρος της πρεσβυωπίας μας) από το ιστολόγιο μας, όπως συμβαίνει ΠΑΝΤΑ σε άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών. Παρακαλούνται όποια «μεγάλα» site ή blog ή διάφορες ενώσεις τα αναδημοσιεύουν να βάζουν την πηγή του ιστολογίου μας ώστε να τηρείται η στοιχειώδης δεοντολογία!


ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: Η αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων: αλλαγή εδώ και... χθες

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις ή υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο. Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.

EΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ 23 ΙΑΝ. 2010

EΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

 
Copyright © 2016. ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ - All Rights Reserved
Template Created by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ Published by ΣΤΑΡΑΤΑ ΛΟΓΙΑ